Home

Lajme

TRAGJIKE në Zvicër, e moshuara vret me thikë 7-vjecarin nga Kosova! Nëna: Më mori lulen më të bukur

No Comments Aktualitet Lajme

Një ngjarje e rëndë është shënuar në Basel të Zvicrës, ku një grua e moshuar 75-vjeçare ka vrarë me thikë një vogëlush 7-vjeçar nga Lipjani i Kosovës, afër shkollës së tij. Rastri tragjik ka ngjallur revoltë shoqërore ku pati marshime protestuese për aktin e rëndë të të moshuarës, në vendin ku u vra fëmija. Nëna mes lotësh: Nuk e njoh fajtorin. Unë kurrë nuk e kam parë dhe nuk e di pse e vrau djalin tim. Ajo shkatërroi jetën tonë. Haradinaj: Dhimbje e madhe, lutjet e mia janë me familjen e Mërgimit

Rrit madhesinë e shkrimit Zvogëlo madhesinë e shkrimit
Në një rrugë të vogël në një qytet të qetë, ndodhi një krim i tmerrshëm të enjten.

Një ngjarje e rëndë është shënuar në Basel të Zvicrës, ku një grua e moshuar 75-vjeçare ka vrarë me thikë një vogëlush 7-vjeçar nga Lipjani i Kosovës, afër shkollës së tij. Rastri tragjik ka ngjallur revoltë shoqërore ku pati marshime protestuese për aktin e rëndë të të moshuarës, në vendin ku u vra fëmija.

Vendi ku u vra vogelushi
Djali humbi jetën dje rreth orës 13:00 në një rrugë të Baselit, ku gruaja, që tashmë është vetëdorëzuar në polici, e theri me thikë të voglin.

7-vjeçari Mërgim. L nga komuna e Lipjanit po kthehej nga shkolla kur u ther në mes të rrugës nga e moshuara e cila e pranoi krimin para organeve të rendit. Djali jetonte prej vitesh në Basel me familjen e tij, ndërsa mbeten ende të mistershme shkaqet e këtij krimi makabër.

Nëna e Mërgimit: Ajo grua më shkatërroi jetën, më mori lulen më të bukur

Nëna e vogëlushit, është e shkatërruar. Ajo ende nuk e beson atë që ka ndodhur. Thotë se nuk i di motivet e vrasjes së djalit të tij që për herë të parë po kthehej i vetëm nga shkolla për në shtëpi. Nuk e njeh vrasësen e birit të saj, por di të e sigurt se tashmë jeta e saj është shkatërruar.

“Ne jemi shumë keq. Nuk mund të besojmë se çfarë ka ndodhur. Djali ynë nuk është më. Ajo mori lulen më të bukur nga unë. Nuk e njoh fajtorin. Unë kurrë nuk e kam parë dhe nuk e di pse e vrau djalin tim. Ajo shkatërroi jetën tonë”, thotë Fatma, nëna e Mërgimit teksa nuk i ndal dot lotët. Kujton edhe momentin e fundit me djalin teksa i shkoi në krevat herët në mëngjes: “Ishte aq i lumtur”, thotë ajo.


Haradinaj: Dhimbje e madhe, lutjet e mia janë me familjen e Mërgimit

Kryeministri Ramush Haradinaj ka ngushëlluar familjen e 7-vjeçarit, i cili u vra dje në Basel të Zvicrës.

“Ndajë dhembjen e madhe dhe ua përcjellë ngushëllimet më të thella familjes së Mërgimit, 7-vjeçarit të vrarë dje në Basel të Zvicrës. Mendimet dhe lutjet e mia janë me ju në këto çaste të rënda”, ka shkruar Haradinaj në Facebook

Dëshmitarët: Ishte i mbytur në gjak. Edhe fëmijët tanw të frikësuar

Nxënësi i shkollës fillore u gjet në rrugë nga një mësues që kaloi me biçikletë. Dëshmitarë të tjerë okularë thanë se fëmija e kishte fytin e prerë dhe pranë tij kishte shumë gjak. I vogli ndërroi jetë në Spitalin e Fëmijëve përkundër ndërhyrjes së mjekëve që kryen operacion emergjent. Prokurorët nuk kanë konfirmuar nëse ka pasur një lidhje midis viktimës dhe gruas së moshuar e cila pas krimit u pa të largohej me vrap, ndërsa tashmë, e vetëdorëzuar pranë autoriteteve, ajo po merret në pyetje

Ngjarja ka ndodhur në mes të ditës teksa i vogli kishte dalë nga shkolla dhe po ecte i vetëm në trotuar për të shkuar në shtëpi. Personat që panë aktin makabër ishin të shumtë. Kanë mbetur të shokuar, saqë mediat e huaja përshkruajnë njerëz që vënë duart mbi kokë dhe tmerrohen.

Një nënë thotë se edhe fëmijët e saj ndihen të frikësuar se mos e njëjta gjë do të ndodhë edhe me ta. Ndërsa të tjerë prindër ditën e sotme i kanë shoqëruar fëmijët e tyre për në shkollë, edhe pse zakonisht ata shkonin vetëm.

“Mund të na kishte ndodhur secilit prej nesh”, tha një tjetër.

Tre djem të shkollës ku 7-vjeçari kishte vijuar mësimin, kanë thënë se e morën lajmin nga prindërit e tyre.

“Kur na njoftuam, ne ishim duke luajtur basketboll, nuk mund ta besonim se çka ka ndodhur”, kanë thënë ata.

Para këtij akti, disa banorë rrëfyen se kishin dëgjuar britma të një fëmije, por nuk e kishin menduar se është në rrezik.

“Shpesh këtu fëmijët dëgjohen duke luajtur dhe dëgjojmë zërat e tyre të lartë, pasi këtu është shkolla. Nuk e kemi menduar se është fjala për ndonjë rrezik”, thotë një banore.

Mediat zvicerane kanë publikuar edhe fotografinë e djaloshit 7 vjçar, i cili do të varroset në Kosovë.

Shqiptarja.com

«Ajo është arsyeja pse unë marr frymë, të lutem bëje të lumtur» fjalimi më emocionues i një babai në dasmën e vajzës së tij

No Comments Argëtim Histori

Me siguri ju ka rastisur të lexoni ose të dëgjoni fjalime të prindërve në dasmat e fëmijëve. Secili është i bukur në mënyrën e vet, si i thënë thjesht, ashtu dhe i thurur bukur.

“Mendoj se duhet ta nis fjalimin tim duke e adresuar dhëndrin si “familjen e re” për vajzën time, por mendoj se kjo do të jetë një fjalë e papërshtatshme, sepse tani që vajza ime është martuar me ty, ti je familja e saj.

Më beso: këtë gjë nuk e kam aspak problem. Unë, në fakt, dua të të ketë ty si prioritetin e saj që tani e tutje. Është koha që ne, prindërit e saj, të pozicionohemi pak larg jetës së vajzës sonë.

Ne e pranojmë me vështirësi këtë gjë, por kemi një kërkesë ndaj teje : “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Unë jam i sigurt se ti do e bësh mjaft të lumtur.

Ajo ndoshta do të jetë më e lumtur, nga sa ishte me ne. Por si të gjithë baballarët, edhe unë jam “i fiksuar” që vajza ime të jetë e lumtur, ndaj ta kam thënë dhe do ta them vazhdimisht : “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!”

Vajza jonë nuk ka qenë dhe nuk ka për të qenë kurrë një barrë për ne. Ajo është arsyeja pse unë marr frymë dhe buzëqesh. Ajo po martohet tashmë, sepse kështu e kërkon ligji i natyrës. Ajo ishte lumturia e shtëpisë sonë dhe tani do t’i japë dritë shtëpisë tënde. Unë po të jap ty botën time. Unë po të jap ty princeshën time, ndaj bëje atë të jetojë si një mbretëreshë. Unë e kam rritur atë me gjak dhe djersë, dhe ja pse sot, ajo është perfekte.

Për gjithë përkujdesjen, dashurinë, bukurinë dhe ngrohtësinë që do të sjellë në jetën tuaj vajza ime, unë kërkoj në këmbim lumturinë e saj. “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Për çdo rast kur vajza jonë thotë, apo bën diçka gabim, mos ngurro ta qortosh atë. Të lutem, trajtoje atë me dashuri. Ajo është shumë e ndjeshme. Kur ajo të ndihet keq, qëndroji pranë.

Ajo do të ketë nevojë për vëmendjen tënde. Kur ajo të ndihet e sëmurë, tregoji asaj kujdes. Përkujdesja është ilaçi më i mirë për të. Kur ajo të mos e përmbushë një përgjegjësi, ndëshkoje, por jo ashpër.

Ajo është ende duke mësuar, ndaj përpiqu ta kuptosh. “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Unë mund të mos e shoh vajzën për muaj të tërë. Mund të mos äas me të për ditë të tëra. Do të isha më i lumtur, nëse ajo nuk do të më kujtonte shumë. Por, motivi im i vetëm në jetë ka qenë lumturia e vajzës sime që tashmë është në duart e tua.

“Të përgjërohem, bëje vajzën tonë të lumtur!” I dashur dhëndër, ndoshta këto fjalë nuk të duken shumë të rëndësishme, por nëse je fatlum dhe një ditë bëhesh me një vajzë, do t’i vlerësosh këto fjalë në çdo rrahje të zemrës tënde që do të bërtasë : “Ai duhet ta bëjë vajzën time të lumtur!” Lexoje këtë fjalim.

Me siguri do të të bëjë të qash një ditë. Kur një vajzë martohet, ajo i largohet parajsës së saj dhe hyn në një botë tjetër plot me pasiguri, vetëm për të çuar një familje të re përpara. Për këtë sakrificë të madhe të saj, edhe engjëjt e parajsës kërkojnë vetëm një gjë. “Të lutem, bëje atë të lumtur!”

SABRI FEJZULLAHU AKUZON FLORI MUMAJESIN PËR BLERJE KLIKIMESH: NUK MUNDET ME MARRË 3 MILION PËR NJË DITË

No Comments Argëtim Thashetheme

Së fundmi këngëtari Sabri Fejzullahu ka bërë një deklaratë të fortë teksa ka qenë i ftuar në një emision.

Sabriu ka vënë në pikëpyetje klikimet që këngëtari Flori Mumajesi merr me këngët në Youtube, pasi pretendon se janë të blera dhe se nuk mund të bëhen 3 milion klikime për një ditë.

Këngëtari tha se ashtu si Flori ka plot këngëtarë të tjerë që marrin klikime, siç pretendon ai pa meritë.

‘Pasha zotin e madh s’mundet, edhe Flori Mumajesi bën 3 milion klikime për një ditë. Unë he bir, ku u bo bre vlla. Se tash e mora po m’vjen keq që mora në gojë njerëz. Ka plot njerëz si Flori, plot, plot. Pse mos me marrë unë’, tha Sabriu, ndërkohë që kjo deklaratë pritet të sjellë reagime te shumta.

Burimi/shkodra.info

ARBANA OSMANI I TREGON “SEKRETIN” DJALIT NGA BAJZA LIVE NE TOP CHANNEL

No Comments Argëtim Histori

Mbrëmjen e se shtunës si çdo here Arbana Osmani vjen me emisionin e saj “Dua te te bej te lumtur”.

Pjese e kësaj ishte Jetmiri i cili kishte ardhur ne program qe ti kërkonte falje nenës se tij. Jetmiri kishte kaluar disa probleme nga shëndeti mendor dhe disa here i kishte folur rende nenës se tij dhe kjo ishte edhe arsyeja e ardhjes se tij ne “Dua te te bej te lumtur”.

Ndërkohe qe Jetmiri tregonte historinë e tij ajo qe binte ne sy ishte e folura e tij ne gegnisht. Ne lidhje me ketë fakt Jetmiri ne një moment i kërkon falje Arbanes për te folurën e tij ne gegnisht pasi ky dialekt është pak i vështire për tu kuptuar nga një pjese e mire e shqiptareve por ajo qe surprizoi ishte përgjigjja e Arbanes.

Ajo ne ketë moment i përgjigjet se nuk është problem e folura e tij ne gegnisht duke dhëne te kuptohet edhe lidhjen e ngushte qe ka Arbana me regjisorin e saj Eduart Grishaj i cili ky i fundit është nga fshati Bajze i Shkodrës dhe natyrshëm qe

dialektika e tyre është e tille ne gegnisht. Prej disa kohesh Arbana po përflitet për një lidhje dashurie me regjisorin e “Dua te te bej te lumtur” por këta te fundit asnjëherë se kane pranuar publikisht.

Gjithsesi ajo qe duhet theksuar sa i përket komentit te Arbanes qe e kuptonte dialektiken e gegnishtes tregon edhe afrimitetin mes saj dhe regjisorit Grishaj.

Burimi /shkoder.info

GARA PËR KREUN E LDK-SË, ADELINA ISMAILI POZICIONOHET PËR KANDIDATIN

No Comments Aktualitet Lajme

Gara për kryetar të Lidhjes Demokratike të Kosovës po bëhet gjithnjë e më e nxehtë.

Pasi që ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës tha sot se Kosova ka nevojë që të këtë më shumë femra në udhëheqje, e ku u aludua që ai e dëshiron kryetare një femër në krye të një partie kosovare, kanë filluar edhe reagime të tjera.

Një ndër femrat që ka qenë gjithmonë përkrahëse e LDK-së, Adelina Ismaili në një postim të bërë në Facebook ka marrë anë publikisht për një kandidate.

“E vetmja! The Only One!”, ka shkruar Adelina në Facebook duke postuar një fotografi të Vjosa Osmanit.

Ndryshe, Adelina është njëra prej përkrahësve më të mëdha të Lidhjes Demokratike të Kosovës.

Adelina e kishte bërë këtë gjatë kohës së Ibrahim Rugovës, por e ka mbështetur LDK-në edhe pas vdekjes së liderit të tyre shpirtëror.

Insejderi

XENIT I SHQIPTOHET NDALESË E PËRJETSHME PËR HYRJE NË AMERIKË

No Comments Argëtim Thashetheme

Këngëtarit të njohur nga Kosova, Shkëlzen Jetishi-Xeni, SHBA i ka shqiptuar ndalesë të përjetshme për hyrje në territorin e saj.

Ambasada amerikane i ka shqiptuar ndalesë e përjetshme për hyrje në SHBA këngëtarit të njohur të muzikës popullore, Shkëlzen Jetishi – Xeni, transmeton gazeta e njohur shqiptare në Maqedoni, Koha. Sipas informatave jozyrtare dhënë gazetës Koha, shkaku i shqiptimit të kësaj ndalese ka qenë mos paraqitja e tatimeve për koncertet e shumta që ka mbajtur këngëtari në SHBA.

Më herët po të njëjtit i është ndaluar hyrje edhe në Angli, pikërisht për të njëjtën arsye.

Është praktikë e shpeshtë që shumë yjet e estradës sonë marrin vizë turistike në SHBA, dhe me të arritur atje ata fitojnë shuma të majme duke kënduar nëpër koncerte të shumta, dhe duke mos paraqitur tatimet nga paratë e fituara nëpër ato koncerte.

Para disa kohe, një ndalesë të këtillë ka patur edhe këngëtari Afrim Muçiçi, dhe siç duket tani Ambasada amerikane masa të këtilla ndalimi do të fillojë të praktikojë tek secili pjesëtarë të estradës që do të mundohet të marrë vizë turistike, e që ato viza i shfrytëzojnë për të mbajtur koncerte nëpër SHBA.

INSAJDERI

Historia e Dites se Veres nga Cermenika deri ne Elbasan

No Comments Argëtim Histori

Që në kohët antike, tempulli i 14 Marsit, festa e Ditës së Verës, ka qenë në qytetin e Elbasanit. E quajtur ndryshe si dita e largimit të dimrit, kjo festë ka krijuar tashmë traditën e saj jo vetëm tek banorët e qytetit të Elbasanit, por edhe në qytete të tjera të vendit, veçanërisht në Tiranë.

Zanafillën, “Dita e Verës” e ka në faltoren Zana e Çermenikës, e ndërtuar në rrethinat e qytetit të Elbasanit, e cila ishte perëndesha e gjuetisë, pyjeve dhe e të gjithë natyrës. Sipas gojëdhënës, kjo zanë dilte nga faltorja e vet ditën e 14 marsit. E trashëguar brez pas brezi, kjo festë popullore është një ditë, e cila sot identifikon edhe vetë qytetin e Elbasanit, i njohur në Shqipëri për tradita të veçanta kulturore. Por festa e verës, që kremtohet në qytetin e njohur ndryshe “qyteti në kërthizë të Shqipërisë”, nuk është vetëm për elbasanasit. Shumë miq vijnë nga të gjitha zonat e vendit për të festuar ardhjen e verës, por edhe për të shijuar gatimet karakteristike të kësaj zone, si ballokumet dhe revaninë, të cilat në këtë ditë, sipas vendasve, “goditen” ndryshe nga herët e tjera, gjelin e detit, arrat apo palat e fikut, të cilat tradicionalisht iu dhurohen fëmijëve të vegjël, të cilët janë të parët që bëjnë vizita mbarësie nëpër shtëpitë e të afërmve dhe të fqinjëve.

Të parët tregojnë se një natë para Ditës së Verës, njerëzit mblidheshin më shpejt në shtëpitë e tyre, për të festuar së bashku me të afërmit epilogun e kësaj feste. Zgjimi bëhej në të gdhirë dhe të moshuarit, herët në mëngjes, hapnin derën e shtëpisë për bujari, merrnin shtamën për ta mbushur me ujë të freskët dhe sillnin në shtëpi një plis bari të gjelbëruar, ndërkohë që të rinjtë plehronin portokallet dhe ullinjtë. Dreka e kësaj dite ishte një rit plot humor dhe shijim për të gjithë elbasanasit, të cilët, zakonisht, e kalonin këtë drekë në natyrë, ku organizoheshin lojëra popullore. Në Elbasan festohet edhe nata e verës, nata para ardhjes së saj, me mish, raki, gjel deti, ballokume, ëmbëlsira. Në këtë ditë, elbasanllinjtë urojnë njëri-tjetrin për një jetë sa më të gjatë dhe të lumtur.

Ballokumet

Për të kuptuar ndryshimin midis kremtimit “alla-elbasançe” të Ditës së Verës, me atë që bëhet gjetkë, nëpër Shqipëri apo ndër shqiptarë, mjafton t’u referohemi ballokumeve. Në Elbasan përgatitjet për ballokumet të bëhen me kohë. Dihet se ku do të merret mielli i misrit për to, ku do të merret gjalpi, ku do të merret sheqeri. Dihet si do të rrihen, si do të shtrihen, si do të piqen. Me ç’gradacion, me ç’ritëm kohor. Të gjithë e dinë, për shembull, se ballokumet bëhen me miell misri. Por pak e dinë se një kg miell ballokumesh del (pas një cikli sitjesh) nga 7-8 kg miell misri. Edhe sheqeri ndryshon (është i imët), edhe gjalpi… Pra recetat për ballakumet nuk funksionojnë kudo. Unë kam vrojtuar, madje prej shumë vitesh, përgatitjen e ballokumeve të Elbasanit. Dhe mund të pohoj me bindje se edhe sikur gjithçka materiale të jetë njësoj (duke përfshirë edhe profesionalizmin e atij që i përgatit), përsëri ballokumet e Elbasanit ndryshojnë. Ato kanë gjithnjë diçka më shumë. Sepse Elbasani fut një “element” plus në recetën e ballokumeve. Kjo është dashuria. Ballokumet e Elbasanit kanë brenda shumë, shumë dashuri. Sikurse vetë Dita e Verës në Elbasan është një ditë e vërtetë dashurie. Dashuri për njeriun, për natyrën, për jetën. Le të përpiqemi që t’i afrohemi Elbasanit në dashurinë që jep ai në Ditën e Verës. Sado vështirë që është.

Pse kur themi Dita e Verës mendja na shkon tek Elbasani

Sepse gjatë shekujve Dita e Verës erdhi duke u zbehur. Aq sa diku ajo u harrua krejtësisht e nuk kremtohej më. Ndërsa në Elbasan ajo nuk u zbeh kurrë. Nëse Dita e Verës erdhi deri në ditët tona merita i takon kryesisht Elbasanit. Tani ajo është zyrtarisht një festë kombëtare. Por ndryshe është të festosh e ndryshe është të bësh një pushim zyrtar. Madje ndryshe është të festosh, ndryshe të ndjesh me të vërtetë. Elbasani, pra ende shumë ndryshe nga pjesa tjetër e Shqipërisë, është vendi ku Dita e Verës ndjehet dhe përjetohet në kuptimin më të plotë të fjalës.

Në ç’masë Dita e Verës është një festë e mirëfilltë (mbarë)shqiptare?

Të paktën në atë masë që ajo (referuar prof. Kristo Frashërit), ka qenë pjesë përbërëse e identitetit tonë etnik. Edhe nëse në disa vise ajo filloi të venitej, përsëri duhet të rigjallërohet dhe të kthehet në një festë mbarëshqiptare, mbasi është më tradicionale se të kremtet fetare. Dita e Verës, ashtu sikurse edhe Viti i Ri, është festë e të gjithë shqiptarëve, pa dallim krahine, ideje, bindjesh, përkatësish, apo besimi fetar.

Dita e Verës sipas Kristo Frashërit

Dita e Verës ka qenë e lidhur me ditën e parë të marsit. Në antikitet marsi ishte muaj i parë i vitit. Kjo sipas kalendarit Julian. Siç dihet, në Evropën Perëndimore, kalendari Julian u zbatua derisa në vend të tij u vendos kalendari Gregorian. Por në gjuhën e sotme shqipe ruhen ende gjurmë të kalendarit Julian. Duhet që viti kalendarik të fillojë me marsin që muaji i shtatë të jetë shtatori, i teti tetori, i nënti nëntori dhe i dhjeti dhjetori. Të tillë kanë mbetur emrat e tyre edhe pse, nga 15 tetori i vitit 1582, kohë në të cilën hyri në fuqi reforma gregoriane, ata janë respektivisht, muajt e nëntë, i dhjetë, i njëmbëdhjetë dhe i dymbëdhjetë. Por, siç argumenton akademiku i mirënjohur, prof. Kristo Frashëri, kalendari i vjetër i shqiptarëve është edhe më i hershëm se kalendari Julian, i cili u shpall nga Jul Qezari, në vitin 46 para lindjes së Krishtit. Dhe gjithnjë dita e parë e marsit shënonte, sikurse edhe sot, fillimin e stinës së pranverës. Ishte koha kur stinët ishin më të dallueshme nga njëra-tjetra se në kohën e sotme (ngrohja globale nuk kishte filluar ende). Njerëzit mezi prisnin që të dilnin nga dimri, të shkrinte bora, të gjelbërohej natyra, të çelnin lulet, të blegërinin qengjat, të loznin fëmijët fushave e kodrave, të gëzonin të gjithë.

Faik Konica: Ç’është Dita e Verës?

Botuar më 1911

Miqve, shokëve të Lidhjes Shqipëtare “Verore”, u dërgoj kujtime miqësie, urime të zemrës, për Ditën e Verës që na afrohet. S’e festuam dot sivjet këtë ditë të bukur: po në mos e festuam me trup, do ta festojmë me zemër.

Ç’është Dita e Verës? Është dita në të cilën shtërgjyshërit t’anë, kur s’kish lindur edhe krishtërimi, kremtojin bashkë me Romanët dhe me Grekët e Vjetër, perëndit’ e luleve, të shelgjeve, të krojeve. Kur çkrin dimëri, kur qaset Vera buzëqeshur e hollë dhe e gjatë si në piktyrë të Botticelli, zemra e njeriut çgarkohet nga një barë, shijon një qetësi, një lumtësi t’ëmblë. Në këtë gëzim, stërgjyshërit t’anë ndiejin një detyrë t’u falen perëndive që sillnin këto mirësira. Dhe ashtu leu festa hiroshe që quajmë Dit’ e Verës.

Shqiperia.com

Historia që duhet ta lexojë çdo i/e martuar

No Comments Argëtim Histori

Kjo është një histori e vërtetë, një nga ato që kanë lënë shije të hidhur kur i dëgjon, dhe tragjike kur i përjeton.
Detajet e vogla të jetës tuaj janë ato që me të vërtetë kanë rëndësi në një marrëdhënie.

Pra, gjej kohën për të qenë mik i bashkëshortit/tes tuaj dhe bëni ato gjëra të vogla për njëri-tjetrin duke ndërtuar miqësi të ngushtë. Nëse ju nuk jeni në një marrëdhënie tashmë, kujtojeni këtë ngjarje disa herë, atëherë kur ta keni gjetur partnerin – shokun e juaj të jetës. Kurë nuk është tepër vonë.

“Kur u ktheva në shtëpi atë natë, gruaja ime veç e kishte shtruar darkën, dhe unë teksa e mbaja për dore, duke ngrënë i thash: kam diçka për të të thënë. Ajo uli kokën dhe hëngri në heshtje. Pashë lëndimin në sytë e saj.

Papritur pash se nuk mund të gjeja shprehje për të vazhduar bisedën, por, më duhet disi t’i tregoj se për çka isha duke menduar. Dua të shkurorëzohemi, i thash në qetësi. Ajo nuk dukej të jetë mërzitur nga fjalët e mia, në vend të kësaj, ajo më pyeti me zë të ulët, pse? Nuk iu përgjigja. Kjo e zemëroi shumë. Ajo hodhi për toke gjithçka kishte përpara dhe më tha: “nuk qenke aspak burrë!”

Atë natë, nuk biseduam me njëri-tjetrin. Ajo qante pa zë. Unë e di se ajo donte të kuptojë se çfarë i kishte ndodhur martesës sonë. Por, e kisha vështirë mund t’i jepja një përgjigje të pranueshme, sepse isha i dashuruar me Xhein. Unë në fakt edhe nuk e dua atë më. Vetëm ndjej keqardhje ndaj saj!

Me një ndjenjë të thellë faji, kam hartuar një marrëveshje shkurorëzimi, në të cilën deklaroj se ajo do ta mbajë shtëpinë, makinën tonë si dhe 30% të aksioneve të kompanisë sime. Ajo pasi që e lexoi, e grisi në copa. Gruaja e cila kishte kaluar njëzet vjet të jetës së saj me mua, tani ishte bërë, një e huaj. Më vjen keq për të, për kohën dhe energjinë e harxhuar, por tani më nuk kishte kthim prapa, dhe unë i thash se jam i dashuruar në Xhein. Së fundi ajo bërtiti me zë të lartë para meje, nuk mundej të prisje ndonjë reagim tjetër. Për mua britma e saj ishte në të vërtetë një lloj lirimi. Ideja e shkurorëzimit e cila m’u kishte fiksuar në kokë tash e sa jave, tani u bë realitet.

Të nesërmen, u ktheva në shtëpi shumë vonë, e gjeta atë duke shkruar diçka në tryezë. Unë nuk kisha uri ashtu që shkova drejtë që të shtrihem, të pushoj, sepse isha i lodhur pas një dite plot ngjarje me Xhein. Kur u zgjova më vonë, ajo ishte ende atje në tryezë duke shkruar. Mua, thjesht nuk më interesonte, kështu që u ktheva mbi krahun tjetër dhe ia dhashë gjumit përsëri.

Në mëngjes ajo paraqiti kushtet e saja të shkurorëzimit: ajo nuk donte asgjë nga unë, veçse të jetojmë edhe një muaj së bashku, as një ditë më shumë a më pak. Ajo kërkoi që në këtë muaj, ne të dy, të luftojnë për të jetuar një jetë normale, si të jetë e mundur. Arsyet e saj ishin të thjeshta: djali ynë kishte provimet përfundimtare dhe ajo nuk dëshironte që gjatë kësaj kohe ta shqetësojë atë, me asgjë.

Kjo ishte e pranueshme për mua. Por ajo kishte diçka edhe më shumë. Më pyeti nëse më kujtohet se si e mbaja atë në duar deri në dhomën e fjetjes, në mbrëmjen e parë të dasmës sonë. Pastaj kërkoi që, çdo mëngjes, gjatë muajit ta mbaja në duar dhe ta dërgoj nga dhoma jonë e gjumit deri në dhomën e ditës.

Mendoja se është duke kaluar një krizë psikike. Vetëm për t’i bërë ditët tona të fundit të durueshme, pranova kërkesën e saj të çuditshme.

Unë i tregova Xheinit rreth kushteve të shkurorëzimit të gruas sime…Ajo qeshi me zë të lartë dhe mendoi se kjo ishte absurde. Pa marrë parasysh se çfarë truke mundohet të bëjë, ajo duhet të përballet me shkurorëzim – tha ajo, me përbuzje.

Unë dhe gruaja ime nuk kemi pasur marrëdhënie intime qe një kohë bukur të gjatë, kështu që, kur unë mbarta atë nga dhoma e fjetjes ditën e parë, të dy ishim mjaft të ngathët. Djali ynë pas nesh i gëzuar bërtiste “babi po e mban mamin në krahë…babi po e mban mamin në krahë”. Fjalët e tij më sollën një ndjenjë të dhimbjes. Kështu, nga dhoma e gjumit deri në dhomën e ditës, pastaj nëpër korridor deri te dera kryesore, bëra mbi dhjetë metra me të në krahët e mi. Ajo, symbyllur dhe me zë të ulët më tha që të mos i tregoja djalit tonë asgjë lidhur me shkurorëzimin. Iu përgjigja në heshtje vetëm me lëvizje të kokës, u ndjeva i mërzitur. E dërgova atë poshtë, jashtë derës, kështu që ajo shkoi për të pritur autobusin, ndërsa unë shkova në zyrë me veturë.

Në ditën e dytë, tashmë e kishim shumë më të lehtë. Ajo u përkul mbi gjoksin tim. Unë ndjeva aromën e lëkurës së saj, ishte ajo aromë e njëjtë të cilën i ndjeva ditën kur u njoftuam. Kuptova se nuk e kisha shikuar me kujdes këtë grua për një kohë të gjatë. Kuptova gjithashtu se ajo nuk ishte më e re. Kishte rrudha të lehta në fytyrën e saj, kurse flokët kishin filluar t’i thinjen. Martesa jonë kishte lënë gjurmën e saj në të. Për një minutë e pyeta veten se çka i kisha bërë!

Në ditën e katërt, kur unë e ngrita dhe mbajta në kraharor, fillova të ndjeva se një ndjenjë ngrohtësie më kthehej. Kjo ishte gruaja që kishte dhënë njëzet vjet të jetës së saj për mua.

Në ditën e pestë dhe të gjashtë, kuptova se ndjenja jonë e ngrohtësisë, intimitetit është në rritje përsëri. Nuk i thash Xhein-it asgjë në lidhje me këtë. Tanimë e kisha edhe më lehtë ta mbaja në kraharor, ndoshta stërvitjet e përditshme më bënë më të fortë.

Një mëngjes, ajo ishte duke zgjedhur se çka të veshë gjatë ditës. U përpoq mjaft por nuk mund të gjejë asgjë të përshtatshme. Pastaj psherëtiu, të gjitha veshjet e saja sikur ishin rritur, ishin bërë më të mëdha. Papritmas kuptova se ajo aq shumë ishte dobësuar, që ishte arsyeja pse unë mund të mbaja atë aq lehtë.

Kjo më goditi shumë…ajo e kishte varrosur aq thellë dhimbjen dhe hidhërimin në zemrën e saj. Ngrita dorën dhe preka kokën e saj lehtë. Djali jonë erdhi në këtë moment dhe tha: “Babi, është koha që ta marr mamin!” Për të, duke parë babain që mbante nënën e tij, ishte bërë një pjesë thelbësore e jetës së tij . Gruaja ime e ftoi më afër djalin tonë, më pas e përqafoi fort. E ktheva kokën time në anën tjetër, sepse kisha frikë se mund të ndryshojë mendjen time në minutën e fundit. Pastaj e ngrita në krahët e mi, duke ecur dolëm nga dhoma e gjumit, nëpër dhomën e ditës deri në korridor. Dora e saj mbështetej në qafën time, shumë lehtë, në formë të natyrshme. Shtrëngova trupin e saj për mua, dhe ishte ashtu si ditën e dasmës sonë. Por pesha e saj shumë e lehtë më bëri të trishtuar.

Në ditën e fundit, kur mbaja atë në krahët e mi, nuk mundja asnjë hap ta bëjë më. Djali ynë kishte shkuar në shkollë. E mbaja atë fort dhe i thash, nuk e kishte vënë re se sa shumë jetës sonë i mungonte ngrohtësia, afërsia. Shkova në zyre…kërceva nga makina me shpejtësi pa e mbyllur derën. Droja se çfarëdo vonese do të ndryshojë mendjen time… Hipa një kat më lartë. Xhein hapi derën, dhe unë i thashë: “Më vjen keq, Xhein, unë nuk dua më të shkurorëzohem”. Ajo më shikoi me habi, dhe pastaj preku ballin tim. A mos ke ethe? – më tha. Ia largova dorën nga koka ime. “Më vjen keq, Xhein, nuk do të ndahem nga gruaja ime. Jeta ime ishte e mërzitshme ndoshta, për shkak se, ajo dhe unë nuk i çmuam detajet e jetës sonë, jo sepse ne nuk e duam njëri-tjetrin më. Tani kuptoj se, që nga dita e parë e martesës sonë e deri sa vdekja t’na ndajë, është dashur që çdo ditë të kujdesem për të.”

Xhein më dha një shuplakë të fortë dhe më pas duke përplasur derën u largua duke qarë. Zbrita shkallëve teposhtë, u ula në makinë dhe largohem. Në dyqanin me lule, aty në cep të rrugës, porosita një buqetë me lule për gruan time. Shitësja më pyeti se çfarë të shkruaj në kartë. Buzëqesha dhe shkrova: “Unë do të të mbajë në kraharor çdo mëngjes deri sa vdekja të na ndajë”.

Në mbrëmje arrita në shtëpi, lulet mbaja në duar, një buzëqeshje përshkonte fytyrën time, hyra me nguti në shtëpi, dhe gjeta gruan në shtrat – kishte vdekur. Gruaja ime kishte luftuar kancerin për muaj të tërë dhe unë kam qenë aq i zënë me Xhein sa që as që e kisha vërejtur. Ajo e dinte se do të vdiste së shpejti dhe donte të më shpëtojë nga çfarëdo reagimi negativ nga djali ynë, në rast se e tëra përfundonte me shkurorëzim. Të paktën, në sytë e djalit tonë – unë jam një burri i dashur…”

Dashuria kёrkon tё kalosh kohё sё bashku dhe tё jesh i pёrfshirё nё jetёn e njёri-tjetrit.

Nёse vërtet doni të ndaheni, atёherё, para se tё hyni nё kёtё rrugё, provoni tё qёndroni nё martesё, tё paktёn pёr njё muaj. Por duhet tё pёrpiqeni seriozisht, mbase shumë nga dështimet e jetës ndodhin, sepse njerëzit nuk e kuptojnë sa afër ishin me suksesin kur ata hoqën dorë.

Nëse ju nuk e shpërndani këtë ngjarje – asgjë nuk do të ndodhë me ju. Por nëse e shpërndani, ju vetëm mund të shpëtoni një martesë.

Artistatshqiptare.net

A shkaktojnë kancer buka e djegur dhe patatet e skuqura?

No Comments Argëtim Kuriozitet

Vazhdimisht është thënë se buka e djegur dhe patatet e skuqura shkaktojnë kancer dhe duhet të shmangen. Në serinë e katërt të emisionit të gatimit në BBC, u testuan disa prej këtyre ushqimeve.

U zbulua se disa përmbajnë nivele të larta akrilamide. Por për të pasur efekt negativ në trupin e njeriut, duhet që të konsumoni 160 feta të djegura në ditë. Një sfidë e pamundur. Akrilamida është përcaktuar nga Organizata Botërore e Shëndetësisë si “ndoshta kancerogjene”.

Megjithëse nuk është gjetur provë përfundimtare nëse është kancerogjene, duhet të tregoheni të kujdesshëm.

Nga analizat u zbulua se niveli i akrilamidës rritet në mënyrë dramatike sa më shumë që ushqimi gatuhet apo qëndron në zjarr, veçanërisht në ushqimet që përmbajnë niseshte, sikurse janë buka dhe patatet.

Shkencëtari Jonathan Griffin tha se niveli i akrilamidës nuk është shumë i lartë dhe nuk përbën rrezik në një bukë të thekur mesatarisht. Edhe për patatet e skuqura mesatarisht nuk ka problem, por niveli i akrilamidës rritet shumë shpejt sa më shumë që të skuqen.

Historia e Maradonës, babait me fëmijë nga Italia në Kubë!

No Comments Lajme Sport

Vazhdon të jetë në qendër të vëmendjes Diego Armando Maradona. Shumë shpejt mund të ketë një skuadër futbolli, të gjithë të vetën. Skuadër futbolli me fëmijët e tij kudo që ndodhen. Lajmi i fundit që ka të bëjë me këtë gjë është se: ish-futbollisti i famshëm nuk ka 5 fëmijë, por 8.

Një gjë të tillë e ka thënë avokati i tij Matias Morla, i cili ka rrëfyer në një television argjentinas se si “Pibe de Oro” ka edhe 3 fëmijë të tjerë nga dy gra të ndryshme në Kubë, gjatë qëndrimeve të tij të gjata në ishull, pas ndarjes nga Claudia Villafane, qëndrime të cilat shpesh ndaheshin me diktatorin Fidel Castro.

Morla ka thënë se një nga fëmijët deri tani të panjohur, është 18 vjeç dhe shpejt do njihet me babain e tij, trajneri actual i ‘Dorados de Sinaloa’.

“Gjithçka do sistemohet shumë shpejt. Maradona do të shkojë në Kubë për të bërë testet e ADS-së, por gjithçka duket në rregull. Diego dëgjohet rregullisht me të gjithë fëmijët prej kohësh tashmë dhe ka ndër mend të marrë përsipër të gjithë përgjegjësitë që i takojnë.”

Deri më tani, fëmijë ‘zyrtarë’ të Maradonës janë 5: Dalma dhe Giannina, nga martesa me Claudia Villafane (Giannina e ka bërë gjysh me Benjamin, kur ishte e martuar me El Kun Aguero).

Diego Armando Junior lindur nga marrëdhënia me Cristiana Sinagra (edhe Diego junior ka një fëmijë, i quajtur Diego Matias).

Jana, e bija e Valeria Sabalain dhe e njohur nga i ati në 2007-ën dhe në fund Diego Fernando, i cili erdhi nga marrëdhënia me Ojeda.

Pikërisht Giannina, vajza e dytë, ka gjetur mënyrën për të komentuar në mënyrë sa ironike, edhe të zemëruar lajmin për tre vëllezër të tjerë.

Ajo postoi në profiling e saj në Instagram një karikaturë dhe këtë frazë, drejtuar të atit: “Na mungonin vetëm 3 për të bërë një skuadër me 11. Ti mund ta bësh.”

Një mënyrë ‘e sjellshme’ për t’i tërhequr vërejtje prindit, edhe pse në një intervistë, gjeti mënyrën për ta ‘rritur pak dozën’ duke thënë: “Nuk më habit më asgjë. Kam mësuar se nuk duhet të diskutoj më me askënd dhe të mos i besoj askujt.”

Gazeta Shqip