Home

Lajme

Kur i “rrjepti dhe i shqepti” hiqen për “vatanli!“

No Comments Lajme Opinion

NGA  Fadil LUSHI

Kryetitulli i këtij artikulli gjithsesi që del nga thesari i së folmes sonë krahinore. Që ky shkrim, të mos dalë si “lesh arapi” a edhe të mos marrë bojë “jeshile”, fillimisht do të bëjmë përpjekje që t’i “çajmë drutë tona e mandej t’i qajmë hallet e të tjerëve”. Detyrimisht do t’i shmangemi ngatërrimit të kompetencave si dhe pështjellimit të mendimeve, që kështu të mos krijojmë huti te lexuesi.

Është paksa e vështirë ta zbërthesh kuptimin e këtyre dy fjalëve emërtuese që ndërtojnë këtë shprehje  dialektore, megjithatë përbërësit e saj shënojnë dy nofka tallëse që i hasim në komunikimin tonë të përditshëm.

“Të rrjeptit dhe të shqeptit”, përkundrejt mangësive të njohurive të plota dhe të përpikta për problemet e caktuara që dalin në lëmenj të ndryshëm, bëjnë “hyxhym” për të futur hundët aty ku nuk e kanë vendin, me qëllim që të duken të dijshëm.

Sipas nofkave që mbajnë, ata të krijojnë përshtypjen se janë të “këndshëm” dhe herë-herë të ngjallin dhe “ndjenjën e simpatisë”, thjeshtë sikur të “bëjnë për vete!”.

Sot është bërë praktikë që në përditshmërinë tonë, “i rrjepti dhe i shqepti” bëjnë politi-kanin, bëjnë bilancin e ekonomisë popullore, bëjnë kryeopozitarin e shqetësuar, bëjnë spekulatorin, ata madje “bëjnë vampirin e natës dhe engjëllorin e mirësisë”, bëjnë akademikun duke përjashtuar atë të mirëfilltin, bëjnë “hajmalinë e Burdushit” dhe mandej ta varin në qafë me qëllim që të mos biesh mësysh, bëjnë mantelin e bardhë të mjekut, sikur po bëjnë mjekrën e qoses, ndonëse e dinë fare mirë se ajo mjekër asnjëherë nuk rregullohet, sikur për “hatër të aga babës” bëjnë pazarin politik, një pazar që na e solli shpirtin në majë të hundës, bëjnë punën e tyxharit i cili mallin e vatanit ia jep armikut veresie, bëjnë pabesinë sikur bëjnë regjisorin e estradës, operës si dhe aktorin e teatrit veror, ndonëse nuk dinë se ç’është opera, teatri a aktori, bëjnë bedelin, bëjnë “asqerin” e…, bëjnë ligjin, bëjnë punën e sekserit, bëjnë daulltarin e muajit të ramazanit, ndonëse nuk kanë hiç haber nga agjërimi.

Këta “të rrjeptit dhe të shqeptit” bëjnë këpucëtarin dhe marangozin, zhgënjehen nga autori i editorialit të gazetës pse nuk ka shkruar për këngën tallava të nipit të tyre, sikur imitojnë ministrin që nuk ta kthen “selamin”, sikur bëjnë bojaxhiun pavarësisht se vuajnë nga daltonizmi, duan të bëjnë ciceronin e muzeut, ndonëse një të tillë asnjëherë nuk e kanë frekuentuar, duan të bëjnë kryeparin e partisë politike,

të bëjnë qeveritarin si dhe zëdhënësin e tij, sikur bëjnë shefin e protokollit të organizatës-bazë të partisë politike, sikur bëjnë deputetin e Kuvendit Popullor, duan të bëjnë filozofin, ndonëse në jetën e tyre asnjëherë nuk kanë dëgjuar për urtësinë antike, shtiren sikur bëjnë lëmoshëtarin e Stambollit – vidh këtej e jep andej, duan të bëjnë gojëtarinë, të bëjnë Shqipërinë natyrale (Ehe, ti vëllaçko! Sa e madhe më duket kjo Shqipëri londineze!).

“I rrjepti dhe i shqepti” bëjnë çorape prej pambuku…, bëjnë protesta në “Çadrën e lirisë” për të kërkuar demokracinë e athinasve të moçëm, bëjnë pordhën në mexhlisin e burrave mendjendritur a mendjefemër, bëjnë “gjimnastikën e mëngjesit të diktatorit”, ndonëse gjumin e “prishin” pasdreke, bëjnë dajrexhiun, po njëkohësisht bëjnë edhe kritikën letrare, pavarësisht se nuk dinë se ç’është proza, poezia, romani a edhe eseja.

Sipas qejfit të tyre, kur t’u teket dhe si t’u teket ata bëjnë mësuesin e historisë kombëtare, shtiren sikur bëjnë klerin e lartë mysliman,

bektashian, katolik e ortodoks, ani se nuk kanë haber se ç’është religjioni, ç’është xhamia, teqeja, katedralja dhe kisha, ata mëtojnë të bëjnë pashain, pavarësisht se asnjëherë nuk e kanë pasur “gradën e nizamit”, të bëjnë lajmdhënësin e rremë, të bëjnë guvernatorin, të bëjnë këshilltarin ushtarak, ani se asnjëherë nuk kanë qenë tetar, të bëjnë qesëndisjen me të gjithë fukarenjtë, të bëjnë intelektualin pavarësisht se nuk e kanë as të mesmen, të bëjnë komplote dhe manovra me fishekzjarrë shumëngjyrësh, të bëjnë hafijen e pushtuesit.

 Do të mbjellin arat e fqinjëve me manaferra, sa herë që t’u teket dhe si t’u teket, do të nxjerrin avaze të vjetra dhe ca doke të mërzitshme dhe të padëshirueshme.

 Miku im i nderuar! Nëse nuk të “bezdisa”, pa më thuaj, këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” çka nuk bënë dhe a thua çka tjetër nuk do të bëjnë.

 Ç’është e vërteta, kur këtyre të “rrjeptëve dhe të shqeptëve” do t’u shteren qejfet dhe kërkesat për t’u bërë diçka,  do të këmbëngulin të bëhen “atdhetarë a vatanli“ njësoj si miku im me taban kombëtar, i cili disa ditë më parë u duk këtejpari në mëhallën time.

Njerëzit me moshë të shkuar nuk e kanë kollaj kur takohen me shokët e burgut… dhe sa herë që shihen, ata vihen në siklet. Ndaj një nga këta në vend të përshëndetjes, më tha: “Eh, miku!

Ç’më ka marrë malli për një lot foshnje prej gjiri, për një lot nëne dhe për një lot prej vatani…, ç’taksirat kam unë?!

Ç’kam bërë unë, ç’faj kam unë!” Më la gojëmbyllur dhe iku toptan me plagët e shpirtit të tij. Kjo thënie e tij seç ishte një mllef i akumuluar, seç ishte një dashuri e munguar ndaj vatanit, ndaj foshnjës a ndaj nënës, seç ishte një ndjenjë e hidhërimit, unë me takatin e mendjes sime nuk e “kapa”…, një gjë më mbeti peng…, mos vallë këtë thënie të tij ma

“faturoi” mua dhe ca të tjerëve të tillë si ai. Ky miku im, nuk të lejon ti thuash ‘i dashur’, sepse ky nocion human, i ngrohtë, emancipues dhe po aq paqësor, për të është i panjohur.

Ky miku ynë, ka një të kaluar sa të lavdëruar, po aq edhe të ngatërruar…, ka kohë që të “rrjeptve dhe të shqeptve” dhe disa bashkëqytetarëve të tjerë nuk u ha palla hiç as për vatan e as për din e iman…, sepse lavdin dhe të shkuarën e mikut tonë, ashtu padrejtësisht e kanë vënë në grykë të harresës së tyre kolektive!

Këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” që hiqen për “zurnaxhinj, sehirxhinj, sherxhinj dhe lodraxhinj” nuk mund t’i bësh me faj, sepse në vaktin e mikut tonë fisnik ata ndodheshin në koqet e prindërve të tyre dhe, rrjedhimisht, nuk mund të dukeshin këtejpari.

P.S.

Miku! Kaq dita, kaq thashë!

Nuk do ta besoni sa kanë diferencë në moshë Daut Haradinaj dhe gruaja e tij

No Comments Argëtim Histori

Dauti dhe Lola kanë diferencë në moshë 9 vjet
Daut Haradinaj dhe bashkëshortja e tij, Lola Muçaj-Haradinaj janë ndër çiftet, për të cilët shkruhet shumë në mediat rozë. Si deputeti, ashtu edhe gruaja e tij, Lola janë mjaft të dashur për publikun, andaj edhe kanë ndjekës të shumtë në rrjete sociale, në të cilat publikojnë imazhe të ndryshme nga përditshmëria.

Deputeti në rrjete sociale, kryesisht në facebook më shumë publikon imazhe nga takimet e ndryshme që lidhen me politikën.

Ndërsa, moderatorja publikon për fansat e saj, si në instagram ashtu edhe në facebook kryesisht foto nga jeta private.

Fotografitë me bashkëshortin dhe fëmijët janë të shpeshta në postimet e Lolës, e cila është nënë e dy fëmijëve që k a me deputetin Haradinaj. Dashurinë e tyre me martesë, Lola dhe Dauti e kanë kurorëzuar qe rreth 13 vjet.

Dauti është lindur më 06 prill të vitit 1978 dhe tani ka 40 vjet, ndërsa bashkëshortja e tij është e lindur më 12 qershor të vitit 1987 dhe ka 31 vjet. Pra, bazuar në vitin e lindjes, Dauti dhe Lola kanë diferencë në moshë 9 vjet.

Nga martesa 12 vjeçare, çifti Haradinaj ka djalin, Davidin dhe vajzën, Trojën. Dauti është vëllau i kryeministrit të vendit, Ramush Haradinajt, ndërsa Lola është motra e gruas së kryeministrit, Anita Muçaj-Haradinajt.

Burimi /Bota Sot

EDHE NJË MARTESË NGA FËMIJËT E KËNGËTARËVE TË ESTRADËS

No Comments Argëtim Thashetheme

Dasmat e familjarëve të këngëtarëve shqiptarë, duket se këtë vit ka nisur më herët se zakonisht.

Pas dasmës së Gresa Behlulit e djalit të Remzie Osmanit, radha është për një dasmë tjetër.

Djali i këngëtarit Ramadan Krasniqi-Dani, Andi Krasniqi pritet t’i jep fund beqarisë këtë të diele, shkruan Magazina.al

Andi dhe Dafina, pritet që ceremoninë e dasmës ta bëjnë këtë të diele, e sigurisht që do të ketë shumë të ftuar.

Kujtojmë se djali i Danit, nuk është edhe i panjohur për mediat, pasi ai kishte tërhequr vëmendje me jetën luksoze që bën dhe veturat e shtrenjta, ku tani posedon një Ferrari luksoz të cilën e ka dhuratë për ditëlindje nga babi i tij.

Burimi – Insajderi.com

KËNGËTARI SHQIPTAR BËHET PËR SPITAL

No Comments Argëtim Thashetheme

Reperi kosovar, Arian Asllani, që në Amerikë njihet me emrin Action Bronson, për pak se nuk u verbua nga dritat e skenës, gjatë një koncerti të tij –ku për këtë ai u dërgua në spital.

Reperi nga New York po përformonte në një skenë në Ottaëa të Kanadasë të hënën kur papritur një reflektor përplaset për fytyrë të tij duke e lënë atë për disa minuta të verbuar.

Bronson menjëherë vendos duart e tij në sy dhe kthehet pas derisa Meyhem Lauren vazhdon të repovat. Ai menjëherë largohet nga skena derisa duket se e humbet orientimin.

Action Bronson kthehet me një tjetër këngë por i thotë turmës së ai po sheh vetëm yje para dhe se duhet të kontrollohet. Një shikues i këtij koncerti i ka thënë TMZ-së se reperi është larguar dhe nuk është kthyer më…ndërkaq më vonë është bërë një lajmërim që ai është dashur të largohet shkaku i shëndetit të tij.

Bronson postoi edhe një status në Instagram duke shpjeguar këtë rast sepse ai “ishte pothuajse i verbuar dhe kishte humbur orientimin”, por tani është më mirë.

“Këtyre gjërave unë nuk do ju afrohem më kurrë sepse janë tepër të këqija. Kujdes”, ka shtuar ai pasi që drita e kishte sulmuar atë në fytyrë.

Koncerti i tij i radhës është në festivalin kombëtarë të Kanabisit që mbahet në Stadiumin e RFK…e ku shpresohet që operatorët e dritave të kenë kujdes për sytë e Arianit.

Burimi / Insajderi.com

Ankthi, çfarë është dhe si ta luftojmë

No Comments Argëtim Kuriozitet

Si të shpëtojmë nga ajo ndjenjë e tensionit të vazhdueshëm që na shqetëson dhe, në një afat të gjatë, helmon ditët tona

Ne gjithmonë jetojmë me ngut, të shtyrë nga një mijë angazhime; ndiejmë peshën e botës mbi ne, jemi në presion për të qenë në lartësinë që të tjerët presin, por edhe ne vetë presim nga qëllimet tona.

Me fjalë të tjera, ankthi vazhdimisht na gllabëron. Dhe nëse, për një arsye të caktuar, është një stimul për t’u përmirësuar, për një tjetër është një përpjekje që na zë poshtë dhe që në afat të gjatë mund të shkatërrojë jetën tonë. Le të zbulojmë se si ta mbrojmë veten ose, të paktën, si të çlirohemi prej tij kur kemi mundësi.

Çfarë është ankthi – Në kuptimin e ngushtë, ankthi është një gjendje psikike e personit, për të cilin zakonisht është plotësisht i vetëdijshëm subjekti. Ne e gjejmë veten duke jetuar në një gjendje shqetësimi të vazhdueshëm, ndonjëherë nga frika, kryesisht lidhur me një situatë të caktuar mjedisore. Kjo frikë shumë shpesh është e pabazuar dhe dallon nga frika aktuale duke qenë e paqartë dhe e papërcaktuar, jo e lidhur me një fakt apo objekt të vetëm. Shpesh shoqërohet me sëmundje fizike siç janë rrahjet e shpejta të zemrës, gulçimi, djersitja, nauzeja dhe dridhja e brendshme. Ankthi nuk është në vetvete një fakt negativ: Imazhimi ka zbuluar se fushat e trurit të përfshira në gjendjet e ankthit janë amygdala dhe hippocampus: kjo tregon se kjo dridhje intime është në fakt një mekanizëm mbrojtës që na mban larg nga sjellja potencialisht e rrezikshme për mbijetesë.

E rëndësishme është ta menaxhosh – Kur frika nuk zbutet edhe në situata të qetësisë, ankthi bëhet një çrregullim i dëmshëm që duhet të mësojmë ta menaxhojmë. Përndryshe, trupi paguan pasojat, duke u bërë subjekt i çrregullimeve që shkojnë nga takikardia te dhimbjet në bazën e kokës dhe qafës, nga pagjumësia te çrregullimet e tretjes. Nëse sëmundjet janë të rëndësishme dhe zgjasin me kalimin e kohës, ata janë përgjegjësi e mjekut: nëse janë gjendje kalimtare, mund të jetë e mjaftueshme të vihen disa masa kundërshtuese për të na ndihmuar të çlirohemi dhe të relaksohemi.

Një frenim në teknologji – Përdorimi i paautorizuar i pajisjeve teknologjike ka shkaktuar një mekanizëm vicioz të quajtur teknostres. Nevoja për të na mbajtur gjithmonë të lidhur, pa humbur edhe një mesazh, ankthi i performancës që përjetojmë duke kontrolluar profilet tona sociale dhe duke i krahasuar me ato të miqve tanë, frustrimi dhe ndjenja e izolimit që rrjedhin nga neglizhimi i miqve të vërtetë për të mbajtur ritmin me ato virtuale, janë një burim i vazhdueshëm stresi. Zgjidhja, së paku në letër, është e thjeshtë: thjesht fikni telefonin, të paktën në një kohë të caktuar, për shembull gjatë ngrënies dhe së paku dy orë para se të flini dhe të ktheheni në kontakt me njerëz që janë më afër nesh, larg nga ndërhyrja “digjitale”. Pajisjet elektronike duhet të ndalohen në dhomën e gjumit, ku gjenerojnë elektrosmog, efektet e shëndetit të të cilëve nuk janë ende plotësisht të njohura.

Qetësimi në ajër të hapur – Drita e diellit është një aleat i fuqishëm i mirëqenies dhe një mënyrë efektive për të luftuar ankthin. Bërja e aktivitetit fizik në ajër të hapur çliron endorfinët dhe hormonet e mirëqenies, të cilat janë të dobishme për të luftuar veprimin e neurotransmetuesve përgjegjës për stresin, depresionin dhe ankthin. Një ecje e gjatë me një ritëm të shpejtë ndihmon në tërheqjen e mendjes dhe ushtrimin e trupit, stimulon oreksin dhe gjeneron atë ndjenjë të shëndetshme të lodhjes që lehtëson një pushim të natës paqësore. Muzika qetëson edhe kafshët – Nuk është vetëm një mënyrë të thëni, por edhe një e vërtetë shkencore e demonstruar edhe nga disa studime: shkencëtarët nga Universiteti i Kentakit kanë treguar se dëgjimi i muzikës në pritje për pacientët që presin kirurgji çon në rezultate të ngjashme me ato të fituara me qetësues, dhe është gjithashtu në gjendje të lehtësojë dhimbjen fizike pas operacionit. Muzika nxit lirimin e dopaminës, një substancë kimike e mirëqenies: mësojmë të dëgjojmë muzikë për t’u çlodhur, duke favorizuar meloditë e ngadalta dhe të ëmbla, më efektive në luftën kundër ankthit.

Merr frymë – Aleati i parë kundër ankthit është aq i lehtë sa… frymëmarrja. Mësojmë të marrim frymë me diafragmë, që do të thotë mbushje e pjesës së poshtme të gjoksit me ajër dhe mbajtja e shpatullave. Le të vendosim veten në një pozitë të rehatshme, ndoshta të shtrirë në një dyshek, dhe të përqendrohemi në frymëzimet tona, që duhet të bëjmë duke “fryrë” barkun. Le të mbajmë një ritëm të ngadaltë dhe të kontrolluar, sikur të jemi në gjumë dhe përpiqemi të bëjmë boshllëkun në mendje: ndjenja e tensionit do të lirohet dhe, nëse jemi me fat, edhe mund të dremisim për disa minuta.

Në tavolinë – Ushqimi i “duhur” është një aleat i vërtetë i lumturisë. Meqenëse neurotransmetuesit janë të prekur nga ushqimi, ne zgjedhim ushqimet më të përshtatshme për përmirësimin e disponimit tonë. Ushqimet e pasura me karbohidrate nxisin lirimin e serotoninës, një opiat natyror që vepron në tru në një mënyrë të ngjashme me drogën: por pa shkuar shumë larg që të mos grindemi pastaj me peshoren, futim disa ushqime të këtij lloji në dietën tonë.

Gazeta Shqip

Serbët gëzojnë për djegien e Katedrales në Paris: Dënim nga Zoti, valëvitën flamurin e Kosovës!

No Comments Aktualitet Lajme

Ambasadori francez në Beograd, Frédéric Mondoloni, i cilësoi skandaloze shkrimet në disa medie serbe sipas të cilave zjarri në Notre Dame ishte “dënim nga Zoti” për shkak të valëvitjes së flamurit të Kosovës brenda katedrales gjatë shënimit të 100 vjetorit të përfundimit të Luftës së Parë Botërore, në nëntor të vitit të kaluar.

Dy gazeta në internet, “Informer” dhe “Alo”, të cilat janë të afërta me qeverinë serbe, shkruan se Francën e “arriti dënimi i Zotit. Para gjashtë muajsh valuan flamurin e shtetit të rrejshëm të Kosovës në Notre Dame. Tani po e shkatërron furia e zjarrit”.

Të dyja më pas i tërhoqën shkrimet e tyre që lanë pas vetes shumë reagime, raporton VOA.

Ambasadori Mondoloni i cilësoi shkrimet skandaloze. “Komentet negative më kanë prekur thellë dhe kam vetëm neveri për njerëzit që thonë gjëra të tilla”, u tha gazetarëve në Beograd ambasadori francez, duke nënvizuar se ata që e bëjnë këtë duke pretenduar të mbrojnë vendin e tyre, në të vërtetë bëjnë dëm të madh”.

Zyrtarët serbë dhe një pjesë e medies nuk e kanë tejkaluar ende zemërimin me Francën për shkak të trajtimit të Kosovës në manifestimet me rastin e përvjetorit të përfundimit të Luftës së Parë Botëror, që u mbajtën në Paris më 11 nëntor të vitit të kaluar. Atëbotë presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi ishte i ulur pranë udhëheqësve më të rëndësishëm botëror, madje afër edhe presidentit rus, Vladimir Putin, ndërsa presidenti serb, Aleksandër Vuçiç, ishte ulur në anën e kundërt.

Gazeta Shqip

Azili në Gjermani- Lajmi i keq për dëbimet e emigrantëve. Lexoni vendimin marrë nga autoritetet gjermane

No Comments Aktualitet Lajme

Qeveria gjermane miratoi projektin e “ligjit të kthimit të rregullt”, në mënyrë që të mos dështojnë kaq shumë riatdhesime. Ai parashikon që të lehtësohet arrestimi i personave me detyrim për t’u larguar nga Gjermania.

Në rrugë këtë projekt e vuri Ministria Federale e Brendshme nën drejtimin e Horst Seehoferit (CSU). Projekti i tij parashikon që në të ardhmen të jepen shumë më pak para për të huaj, të cilët janë njohur në një shtet tjetër të BE si refugjatë. “Shërbimet për ta reduktohen si të thuash në biletën e kthimit”, tha zëvendëskryetari i Grupit Parlamentar Unionist, Thorsten Frei pas mbledhjes së kabinetit në Berlin.

Veç kësaj do të zgjerohen mundësitë që personat e detyruar për t’u kthyer të arrestohen, para kthimit të planifikuar. Një ndryshim i parakushteve për një rrezik të supozuar arratie do të bëjë të mundur që arresti të mund të zbatohet më lehtë.

Meqenëse në Gjermani, për momentin ka vetëm 490 vende arresti për të huajt që duhet të largohen me detyrim nga Gjermania, Seehoferi do të lejojë deri në vitin 2022 që këta persona t’i fusin edhe në burgje të rregullta – por të ndarë megjithatë në mënyrë strikte nga të arrestuarit nën burgim hetimor dhe nga të arrestuarit e dënuar për vepra penale.

Sipas ministrit të Brendshëm, në vitin 2018 për herë të parë dështuan më shumë përpjekje për kthim me detyrim se sa u arrit të kthehen persona. 31.000 dëbime të caktuara nuk u kryen dot vitin e kaluar, vetëm 26.000 u zbatuan, deklaroi Seehoferi. Kjo është një situatë, të cilën një ministër i Brendshëm nuk mund ta pranojë, deklaroi Seehoferi.

Qytetet dhe komunat janë të mbingarkuara

E ngarkuara për Integrimin e Qeverisë gjermane, Annette Widmann-Mauz (CDU) i tha radios Deutschlandfunk se është e drejtë që të ndërmerret gjithçka, që ata që nuk kanë të drejtë të kërkojnë mbrojtje të largohen sërish me shpejtësi nga Gjermania. Edhe Shoqata e Qyteteve dhe Komunave Gjermane e përshëndeti projektligjin si “instrument të mirë, për të shmangur një mbingarkim të qyteteve dhe komunave.”

Sipas të dhënave të drejtuesit ekzekutiv Gerd Landsberg, vitin e kaluar, prej rreth 180.000 refugjatëve që hynë në Gjermani, statusin e refugjatit ose të personave në nevojë për t’u mbrojtur e morën më pak se 40 përqind. “Megjithë ekzistencën e rregullave të qarta, arrihet gjithnjë e më pak që këta njerëz të kthehen në atdhetë e tyre.”

Kritika për projektligjin erdhi si nga opozita, ku liberalët e FDP-së folën për shkelje të kundraligjshme të sistemit, ashtu edhe nga organizata Pro Asyl, drejtuesi ekzekutiv i së cilës Günter Burkhardt deklaroi se propozimi ka si synim “zhveshjen nga të drejtat, më shumë arrest dhe një spostim nga Gjermania duke hequr shërbimet sociale.”

/DW/

Fadil LUSHI – ZOTI PRESIDENT, A TË KA LEZET NËNSHTRIMI!

No Comments Lajme Opinion

Ata që merren me studimin e botës shtazore thonë se elefanti është kafshë gjitare e vise-ve të ngrohta të Afrikës e të Azisë…, ka trup shumë të madh e të rëndë, me veshë të gjerë, me feçkë të gjatë dhe me dhëmbë të mëdhenj e të kthyer.

Në këtë shkrim nuk do llafosim për elefantin e Afrikës a të Azisë, as për atë të kopshtit zoologjik të Shkupit, e as për atë të “Mbretit të Shqiptarëve, Lartmadhëria e Tij, Leka Zogu, i cili derisa jetonte në Spanjë në nëntor të vitit 1967, i dhuroi një të tillë guvernatorit të Kalifornisë dhe presidentit të ardhshëm të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Ronald Regan”.

Nuk do të shkruajmë as për mbetjet e fosileve të elefantit të ngordhur prej rreth tetë milionë vjetësh më parë!?…, nuk do ta interpretojmë as opinionin e ministrit të Kulturës të Republikës së Maqedonisë, sa i përket zbulimit të madh paleontologjik që ndodhi disa javë më parë.

Neve na mbetet ta parafrazojmë atë rrëfenjën popullore ku lakohet ajo meseleja për mbretin, fshatarët dhe për “elefantin zullumqar dhe skajshmërisht zevzek”…, një mesele ku ka pak dashuri e moral dhe shumë ironi therëse e të hidhur.

Dikur moti një mbret u kishte dhuruar disa fshatarëve një elefant…, por ama elefanti si elefant, në vend se t’u ndihmonte njerëzve, kishte bërë shumë dëme në arrat e tyre, andaj  fshatarët kishin vendosur që të shkojnë te mbreti për t’ia shpjeguar dertet e tyre.

Fshatarët kishin emëruar kryeplakun e katundit si prijës, i cili do t’i rrëfehej mbretit për shqetësimet e tyre.

Por ama gjatë rrugëtimit, numri i fshatarëve kishte filluar pak nga pak të shterej…, dhe në fund kryeplaku kishte mbetur vetëm.

 Kur u fut në oborr, mbreti e pyeti: “Ç’hall të solli këtu?”. Kryeplaku i kishte thënë: “Lartmadhëria Juaj, bashkëfshatarët e mi, kërkojnë prej jush t’ua sillni edhe dy elefantë, mundësisht të jenë zevzekë dhe mundësisht sa më shpejt!?…, nëse jo, atëherë edhe këtë që e kanë do t’ua kthejnë prapë, sepse elefanti nuk jeton dot vetë e në veçanti pa seks”.

Se ç’vendim kishte shpallur mbreti, karshi kërkesës së kryeplakut dhe fshatarëve, asnjëherë nuk u mor vesh.

 Andaj neve do të na lejohet që këtë elefant “zevzek dhe zullumqar ta përjashtojmë” nga hapësirat e këtij opinioni për gazetë dhe në vend të tij të vendosim “presidentin e një dovleti”, i cili në vijimësi e ndien lezetin e nënshtrimit.

          Miku im i dashur, mund të përfytyrosh një milet se si mund të jetojë në një qymez, që ka hapësirë sa një bythëvend. Këtë bythëvend mund ta perceptosh edhe si një lagje ose një zonë të veçuar ku vegjeton një lëmsh komunitetesh me xhamitë, kishat dhe teqetë e tyre.

Aty vegjeton edhe një dovlet i vockël, i cili njihet me zaptimin e një territori të Gadishullit Ilirik, një dovlet që ka një histori, gjuhë, emër dhe kishë të sajuar, një shtet që parapëlqen të jetë qiellor a edhe biblik! Pjesa dërrmuese është e zhgënjyer e të tjerët fare pak të lumtur Miku, mund të përfytyrosh, shqiptarin se si duket me atë fiqirin, shpirtin dhe ekonominë e tij toptan të çekuilibruar.

Mund ta imagjinosh miletin shqiptar se si ndihet në prani të një president shteti jo konsensual, një president që mëton t’i ngjajë elefantit, një president i cili për inat do të denigrojë a do të shkelë mbi të gjitha rregullat e logjikës dhe arsyes së shëndoshë, sidomos kur është fjala për interesat jetësore të shqiptarëve…, një kryepar shteti që hiqet i zgjuar, që hiqet si mik i rëndë, si shpëtimtar i ligjit themelor të shtetit…, një president i cili edhe “përtej dëshirës së tij”, nuk figuron në rrethin e interesave të shqiptarëve…,

 një president që sabah e aksham, hiqet sikur i di të gjitha punët e diplomacisë, të shtëpisë dhe ato të mëhallës, sikur është tamam në mendje, sikur nuk sheh se është i marrë, sikur nuk do të pajtohet me të vërtetën, se vuan nga çrregullime të rënda psikike, në vazhdimësi kundërshton ta braktisë kryeminderin e shtetit, por që assesi nuk pranon që të shtrohet për kurim…, një president që nuk të lë ta “zhvarrosësh të vërtetën e varrosur” për ta përdorur si provë dhe për ta bindur se shqiptari në këtë qymez jeton denbabaden.

          Fatkeqësisht, ky president po edhe profesor për shkencat politike, dikur moti mori edhe disa vota deliberative nga shqiptarët. Këto vota, pavarësisht numrit të tyre, edhe më shumë e ushqyen po edhe e trashën shovinizmin e tij dhe të urdhërdhënësve të tij.

 Pikërisht ky është presidenti që detyroi shqiptarët të bëhen rezil e maskara mes vete, në kohën kur nuk duhej t’i jepej vota për president shteti. dhe përtej kësaj, shqiptarët vazhdojnë ta falin a t’ia japin votën e tyre deliberative “mikut” që ta ha edhe kocin edhe mishin!

Ky president, në emër të popullit të tij biblik do rrëmbejë në vijimësi të vërtetat e pamohueshme ndaj shqiptarëve, do të shkelë mbi ato njësoj si me shkelë mbi miza…, do të mundohet që të mos lërë asnjë gjurmë.

Këtij vendi të populluar me shqiptarë i duhet për president “një aristokrat i fjalës dhe i mendimit politik…”, një kryepar i cili do të vlerësohet si një politikan me profil europian dhe i moderuar.

 Dhe kur do t’i mungojnë këto standarde dhe kritere, atëherë ai patjetër do t’u nënshtrohet urdhrave të adoleshentëve, diletantëve, daullexhinjve, surlexhinjve dhe xhelatëve politikë.

Ky president, tok me urdhërdhënësit e tij, identitetin dhe autoktoninë e shqiptarëve do ta diskutojë bythëprapthi…, duke e vënë në dyshim prejardhjen tonë…, ky dhe të tjerët do kundërshtojnë çdo gjë që lidhet me historinë tonë…, dhe, çuditërisht, ne shqiptarët e Maqedonisë gjithë këtë nënçmim, sikur e heshtim kalimthi a në mënyrë të tërthortë.

 Ky president i “dovletit biblik dhe qiellor” vazhdon ta ushqejë inatin e tij prej provincialisti duke kundërshtuar të shënojë firmën për Ligjin e gjuhës shqipe.

 Dhe neve, çuditërisht, hiç nuk na ha palla…, ama hiç nuk e prishim rehatllëkun dhe agallëkun tonë politik…, sikur hiç nuk kemi nevojë që ta trazojmë mendjen.., dhe për një moment mbetemi në dilemë, thjesht, as për dynja e as për ahiret, njësoj si ajo shprehja e shkodranit, që mes të tjerash thotë:

“Me sa duket ne (shqiptarët) mbetemi viktimë e përhershme e së vërtetës, si gjithmonë, që durojmë kur duhet ngutur, shpejtojmë kur duhet duruar, luftojmë dhe bëjmë potere, kur duhet ndenjur urtë dhe rrimë heshtur, kur duhet thënë açik llafi”.

 Ne në vend që të punojmë e mësojmë, fajësojmë të tjerët kur duhet fajësuar veten, vetadhurohemi kur duhet të na lavdërojnë të tjerët, vetëshpallemi kombi më i mençur në dynjanë njerëzore…, ndërkaq të tjerët na vënë në bisht të kavallit të Ballkanit. Në vend që të vetakuzohemi,

 ne ngarkojmë të tjerët me faj.

Në vend që ta ruajmë, ta ushqejmë, ta zhvillojmë dhe ta pasurojmë trashëgiminë kombëtare, përfshi aty edhe trashëgiminë letrare, artistike e shkencore dhe vlera të tjera, ne i shndërrojmë toptan në tallava.

Në vend që t’i rruajmë traditat tona patriotike, ne i shndërrojmë në folklore krahinash, në folk-patriotizëm prej provincializmi të egër!…, njësoj si autori i shkrimit, i cili në vend që të llafos heshtjen e tij si dhe ta sikterisë atë  “kulturën e lezetit” e të qenit i nënshtruar…, ai merret me elefantin, kryeplakun, fshatarët si dhe me presidentin me mandat të pamerituar!

            Dikur moti, doktor Nevzati nga Tetova, thoshte: “Kjo puna e zgjebes është punë shumë e çuditshme…, e kruan aq shumë sa në fund të kruan ajo vetë”.

Sevdai Radogoshi: Adelina Ismaili dhe Bleona Qereti nuk dinë të këndojnë

No Comments Argëtim Thashetheme

Aktori dhe humoristi i njohur për publikun si ‘Qumili’, ka qenë i ftuar në emisionin e mëngjesit në T7.

Aktori Sevdai Radogoshi në emisionin #gjesi në T7, ndër tjerash ka folur edhe për bashkëpunëtorët e tij të vjetër, perfshirë këtu edhe këngëtaret Adelina Ismajli e Bleona Qerreti.

Ai u shpreh se për dallim nga muzika, në aktrim janë shumë të zonja.

“Kur e kam thirr Adelinën me lujt u kanë e re edhe m’thojke, axha Sevdai unë nuk di me lujt: unë i thojsha, jo zemra jem ti me këndu nuk din se me lujt din shumë mirë. Ashtu i kam thanë edhe Bleona Qerretit”, tha treguar aktori Radogoshi.

Kosovarja.al

“Kisha frikë…”, Mariza Ikonomi zbulon se ku po jeton prej 4-muajsh

No Comments Aktualitet Lajme

Këngëtarja e njohur, Mariza Ikonomi, ka vendosur që pasionin e saj për muzikë ta ushtrojë në krçiera apo skenat e plazheve më te bukura në botë.

Ajo performon për turistët që udhëtojnë në vende të ndryshme të botës. Një ditë më parë, Mariza ishte në një lidhje me “Skype” në emisionin “Rudina”.

Gjatë kësaj bisede, këngëtarja tregoi se momentalisht jeton në Karaibe. “U bënë 4 muaj e gjysmë këtu dhe kanë kaluar shumë shpejt. Është një eksperiencë shumë e bukur dhe më vjen keq që për tre javë më duhet të kthehem në Europën e Veriut. Këtë eksperiencë unë e shikoj si dhuratë nga universi, jo vetëm punoj, por edhe e shijoj pak”, tha Ikonomi.

Fillimisht tregon Mariza e ka patur me frikë që të bënte një ndryshim të tillë, por tani është e lumtur se ka marrë vendimin e duhur. mariza “Në fillim kisha frikë për këtë kontratë, sepse nuk është aq e lehtë t’i lësh të gjitha për njëfarë kohe, por është diçka që më ka frymëzuar”, u shpreh këngëtarja. MARIZA Por Mariza u shpreh se nuk ka vendosur që të heqë dorë përfundimisht nga tregu muzikor shqiptar. Ikonomi tregoi se shumë shpejt do të mbajë një koncert në vendin tonë.

Panorama