Home

Lajme

28 nëntori 1944, Shqipëria – nga një pushtim i vjetër në një pushtim të ri!

No Comments Argëtim Histori

Nga Sali Berisha
Data 28 nëntor 1944 mbahet si dita e çlirimit të Shqipërisë dhe siç dihet, edhe sot vazhdon debati mbi saktësinë e datës së çlirimit, nëse kjo ka ndodhur me datë 28, për ç’ka ekzistojnë të gjitha provat, apo me datë 29 nëntor, siç pretendon e majta shqiptare, daten e fallsifikuar nga Enver Hoxha me urdher te Beogradit madje edhe pasi festoi dy vitet e para kete feste me daten 28 nentor.

Rendesia e ketij debati qendron ne faktin se Enver Hoxha fallsifikoi edhe kete date, për ta njehsuar kete feste jo me diten e çlirimit por me festën kombëtare të Federatës se Jugosllavise, me ditën e shpalljes së saj në Jajcë, më 29 nëntor të vitit 1943. Pra ai fallsifikoi daten e çlirimit ne menyre qe pas bashkimit te Shqiperise si republike e 7te me Federaten e Jugosllavise te festonin edhe shqiptaret me 29 nentor se bashku me republikat e tjera, por natyrisht jo Jajcen se aty nuk kishin qene por Çlirimin e e vendit.

Mirepo mjerisht, ende sot e kësaj dite, jo pak shqiptarë dhe ne teresi e majta shqiptare qe edhe sot vazhdon te kete si Meke Beogradin nuk janë ndalur ne nje aspekt tjeter themelor te kesaj date, nuk jane ndalur në të vërtetën më të pamohueshme historike, se 28 nentori i vitit 1944 shënoi jo vetem çlirimin nga një pushtim i huaj por dhe zëvendësimin e atij pushtimi me një pushtim te dyfishte, nje tjeter pushtim te huaj dhe nje te brendshem si kurre ndonjehere me pare. Kjo pasi ne fronin e pushtetit ne Tirane u ul nje klike shqiptaroserbe me projekt kryesor zhdukjen e shtetit te pavarur te shqiptareve.

Sot historiane dhe studiues vendas dhe te huaj me botimet e tyre tejet serioze dhe te shumta te bazuara ne mijra dokumenta te arkivave te vendit, te atyre te aleateve te luftes dhe vendeve te tjera, kane rishkruar historine ne driten e te vertetave historike te pamohueshme. Ata me veprat e tyre tejet te rendesishme kane shkrire si rrezet e diellit brymen, malin e larte te fallsifikimeve te histeriografise hoxhiste.

Prandaj sot bazuar ne te vertetat historike shkencore eshte koha per reflektim te thelle nga çdo shqiptar kudo qe jeton per historine tone ne teresi si dhe ne rastin konkret edhe rreth kesaj date.

Studimet, botimet themelore te ketij çerek shekulli te bazuara ne mijra dokumenta dhe raporte te kohes kane provuar ne menyre shterruese se J.B.Tito dhe Partia Komuniste e Jugosllavise, per interesa te serbomadhise, themeluan, me dy qellime kryesore me te derguarit e tyre ne nentor te vitit 1941 ne Tirane, Partine Komuniste te Shqiperise.

Qellimi i pare dhe me kryesor ishte krijimi i kalit te trojes pra i nje partie dhe levizje jugosllave ne Tirane te drejtuar dhe urdheruar dhe perdorur prej tyre kunder çeshtjes shqiptare. Qellimi i dyte ishte qe ne zbatim te porosive te Kominternit, pas sulmit nazist ndaj Bashkimit Sovjetik kjo force dhe kjo levizje shqiptaro serbe te mobilizonte shqiptaret ne lufte kunder pushtuesve.

Ne kete kontekst, komunistet serbo malazez shkruan programin e kesaj partie, pa ju referuar as dhe nje here te vetme Kosoves dhe çeshtjes shqiptare, vune ne krye te saj Miladin Popoviçin dhe emeruan rreth tij Enver Hoxhen dhe vasalet e tjere. Pra perfaqesuesit serbomalazez te Partise Komuniste te Jugosllavise(PKJ), siç pohon dhe vet Tito, themeluan, udhehoqen dhe urdheruan Partine Komuniste te Shqiperise(PKSH)dhe njesite e saj partizane gjate gjithe luftes si parti dhe levizje jugosllave.

PKJ, me kalin e saj te trojes PKSH, arriti me sukses te bllokoje bashkimin e shqiptareve ne Shqiperi dhe bashkimin e kombit shqiptar ne teresi ne luften kunder pushtuesve.
Ata me ndihmen direkte te PKSH dhe Enver Hoxhes dhe shqiptareve me origjine nga Kosova si Fadil Hoxha etj, qe u derguan aty me mision, arriten te vendosin Kosoven nen vartesine e PKJ pavaresisht se Mbreteria e sllaveve te jugut as dhe federata e tyre nuk ekzistonin.

Tito dhe PKJ, nepermjet levizjes se tyre jugosllave qe themeluan ne Tirane, realizuan sa me siper duke perjashtuar teresisht çeshtjen kombetare nga programi i PKSH.

Po keshtu ata imponuan anullimin e menjehershem te Marrveveshjes se Mukjes, injorimin dhe asgjesimin e Marreveshjes se Bujanit dhe urdheruan dergimin e brigadave dhe divisioneve partizane te Shqiperise ne Kosove ne preteksitin e çlirimit nga gjermanet por ne fakt si pararoje e pushtimit te saj nga divizionet serbo malazeze dhe vendosjes te saj ne administrim ushtarak nga Tito.

Krahas ketyre, historianet dhe studiuesit kane faktuar me dokumenta te pakundershtueshme se: udheheqesit jugosllave dhe vegla e tyre Enver Hoxha pas shtatorit 1943, luften e shqiptareve kunder pushtuesve e degraduan ne nje lufte kryesisht vellavrasese civile dhe se PKSH, siç pranon unanimisht vet Enver Hoxha dhe udheheqja e tjeter e kesaj partie ne plenumin e dyte te Beratit, zbatoi gjate luftes nje vije politike terroriste, pra veproi si nje organizate terroriste duke kryer ne dhjetra e qindra raste akte te mirefillta terroriste.

Studimet e dekadave te fundit te bazuara ne dokumenta te panumerta kane provuar se serbet dhe Enver Hoxha dhe vasalet e tyre te tjere shqiptare ne krye te ushtrise partizane te Shqiperise kryen gjate luftes kunder pushtuesve, genocid dhe krime te renda kunder njerezimit ndaj shqiptareve.

Kjo klike terroriste dhunoi ne qindra e qindra raste konventat nderkombetare te Gjeneves, Hages per mbrojtjen e popullates civile, roberve te luftes, te semureve dhe te plagosurve te luftes etj etj.

E verteta te detyron, prandaj sot eshte ne interes te çdo shqiptari, te raportit te tij me te verteten historike te kombit te shtrojë pyetjen: A u çliruam vërtet ne shqiptarët, me datë 28 nëntor 1944?

Ne perpjekjen per nje pergjigje objektive te kesaj pyetje do të gjejmë se e vërteta e çlirimit tonë dhe ketu nuk e kam fjalen per daten 28 apo 29 por per çlirimin si te tille është një medalje me dy faqe.

Në njërën anë, është e vërtetë se, në raport me pushtimin gjerman, ne u çliruam pasi gjermanet ne humbje e siper te luftes u terhoqen nga Shqiperia dhe ne dolëm nga Lufta e Dytë Botërore të renditur në anën e aleatëve fitimtar.

Po këtë ditë, Enver Hoxha u instalua në Tiranë me qeverinë e tij si fitimtar dhe mbajti fjalimin e gjatë të fitores. Për këtë akt historik, flijuan jetën dhe rininë e tyre, gjate luftes mijëra djem dhe vajza, burra e gra të kombit tonë dhe, dhjetra mijëra të tjerë luftuan me guxim, vendosmëri pushtuesit nazifashistë dhe renditën kështu Shqipërinë, në anën e drejte te historise. Nderimi per ata qe flijuan jeten per idealet e lirise do mbetet i perjetshem.
Gjaku dhe sakrifica e tyre qendron ne themel te lirise tone kombetare. Sikunder i tille do mbetet nderimi edhe per te gjitha ata qe luftuan kunder pushtuesve per lirine kombetare dhe nuk u suallen gjate luftes si kaine ndaj vellezerve te tyre, nuk kryen akte terroriste,genocide dhe krime kunder njerezimit.

Ndersa keta te fundit per krimet e tyre kane perfunduar aty ku dhe e kane vendin, si xhelate te popullit tyre, ne koshin e plehrave te historise.

Dua te shtoj ketu se keto te vërtetë historike nuk mund të mohohen, pavarësisht nga manipulimet dhe fallsifikimet monstruoze te luftes nga historianët hoxhistë, si: rritja me disa herë i numrit të të rënëve, shpikja e betejave edhe të paqena, stërfyrja e humbjeve të shkaktuara armikut etj etj.

Keto te verteta per luften partizane nuk mund te mohohen as nga genocidi dhe krimet kunder njerezimit qe udheheqja komuniste shqiptaro sllave kreu gjate luftes dhe per te cilat meriton çdo denim, madje nuk mund te mohohen as dhe nga karakteri vellavrases dhe civil qe dominoi kete lufte pasi Enver Hoxha dhe klika e tij per qellime te pushtetit personal dhe i urdheruar nga padronet e tij serb i dhane asaj pas shkelmimit nga ai te Marreveshjes historike te Mukjes ne shtator te vitit 1943.

Ne idene e saj lufta kunder pushtuesve ishte nje lufte e drejte.
Aleatet angloamerikane kishin njohur, vleresuar dhe mbeshtetur, financuar dhe furnizuar me arme uniforma, ushqime, specialiste ushtrine partizane.

Qeverite e tyre kishin pershendetur qe ne fillim luften e shqiptareve kunder pushtuesve.
Ne menyre te pamohueshme forcat partizane komuniste ishin dhe njesite me te organizuara dhe me numerike ne teatrin e luftes ne Shqiperi dhe kjo jo per shkak te mbeshtetjes se tyre te gjere ne popull. Por para se gjithash per shkak te dobsive te pamohueshme te nacionalisteve shqiptar.

Eshte i drejte dhe plotesisht i justifikuar dhe mendoj une i detyrueshem denimi me ashpersi i te gjitha qendrimeve cnjerezore antikombetare i klikes serboshqiptare qe udhehoqi luften parizane. Por eshte tejet i gabuar mohimi i luftes, i gjakut te derdhur dhe sakrifcave te medha qe partizanet bene per liri.

Nuk duhet te harrojme asnjehere se renditja ne anen e drejte te luftes se Dyte Boterore pati nje rendesi te vecante per Shqiperine.

Kjo jo vetem per dinjitetin kombetar te shqiptareve por edhe per faktin se megjthe mbeshtetjen qe aleatet i kishin dhene luftes se popullit shqiptar kunder pushtuesve, ata qe ne krye te heres kishin lene te hapur, dhe ketu me sa duket nen ndikimin e Greqise, ceshtjen e percaktimit te kufijve te Shqiperise.
Sipas tyre kufijte e Shqiperise do te caktoheshin pas luftes ne konferencen e Paqes. Ketu qendron me shume se ne çdo drejtim tjeter dhe rendesia e pamohueshme e renditjes se Shqiperise ne anen e aleatve.
Pasi renditja ne anen e kundert edhe mund te shoqerohej me ndeshkime te renda si pale e humbur. Por çeshtja e vendosjes se kufijve te Shqiperise ne Konferencen e Paqes mbartte ne vete mundesine e bashkimit e Kosoves dhe te trojeve te tjera shqiptare me Shqiperine, natyrisht kjo ne rastse shqiptaret do luftonin te bashkuar kunder pushtuesve nazifashist siç vendosen edhe me ndermjetesimin e aleateve britanik ne Mukje.

-Por ana tjetër, ana e zezë e medaljes se dates se 28 nentorit 1944 pra dates se çlirimit eshte se kjo datë ne te vertet nuk do të shenonte çlirimin e vërtetë të shqiptareve dhe Shqipërisë, por vetem do të shenonte apo sillte zëvendësimin e pushtimit gjerman me specifikat e tij me pushtimin serb, jugosllav shumë herë më të rrezikshëm për vet ezkistencën e kombit shqiptar si dhe vendosjen e diktaturës 46 vjeçare më të egër, me moniste, si pushtimi i brendshem më barbar që shqiptarët kishin njohur në tërë historinë e tyre. Keshtu qe kjo dite e nentorit te vitit 1944 ne vend qe te ishte dita e mrekullise kombetare dhe viti 1944 te ishte annus mirabilis, eshte dita e vendosjes se nje pushtimi te zi dhe nje annus horribilis per shqiptaret.

Ketu me poshte do te ndalem shkurtimisht ne vendosjen e pushtimit serb, jugosllav pas 28 nentorit te vitit 1944 ne Shqiperi.

Zevendesimi i pushtimeve ndodhi sepse, në Tiranë, në pushtet do të vinte partia dhe ushtria e themeluar, e drejtuar dhe e udhëhequr nga serbët e PKJ dhe Tito, dhe vegla e tyre Enver Hoxha, të cilët pasi shitën Kosovën, kishin vendosur dhe punonin së bashku me Beogradin për projektin ogurzi e antikombetare, aneksimin e Shqipërisë si Republikë e 7-të e Jugosllavisë. Pra, më 28 nëntor të vitit 1944, shqiptarët festuan çlirimin, lirinë, duke brohoritur për një klikë terroriste jugosllavo-shqiptare që u instalua në pushtet në Tiranë dhe hyre në një pushtim të ri të dyfishtë, pushtimin jugosllav dhe pushtimin komunist.

At Zef Pëllumbi, dëshmitar i çlirimit të Shkodrës, shkruan ne kryevepren e tij “Rrno vetem me tregue” se: me daten 29 nentor Shkrodra u gdhi e mbushur me flamuj jugosllavë dhe se në këmbanoren e Katedrales së qytetit, flamuri shqiptar pa yll u zëvendësua nga një partisan me flamurin jugosllav.
Pra ne qytetin e perjetshem te shqiptareve valvitej flamuri i pushtuesve te rinj si deshmi tragjike e zevendesimit te pushtueseve. Flamuri i pushtuesit qe iku u zevendesua jo me flamurin kombetar por me flamurin e pushtuesit te rinj.
Keshtu, me 28 nentor te vitit 1994 shqiptaret festuan çlirimin, lirine te mashtruar si kurre me pare ne historine e tyre dhe duke mos e kuptuar ndofta shumica e tyre se pikerisht kete date ata hyne ne nje pushtim te ri.
Me sakte ata brohoriten ate dite nje klike shqiptaro jugosllave me ne krye Enver Hoxhen qe u instalua ne pushtet me projektin makaber te asgjesimit te lirise se tyre kombetare, pavaresise se Shqiperise dhe aneksimin e saj si republike e 7te ne federaten e sllaveve te jugut te dominuar nga serbet, armiqte shekullor te kombit shqiptar.

Pas kesaj dite, pra 28 nentorit 1944 instalimit ne Tirane te klikes shqiptaro serbe te Enver Hoxhes, vendosjes se veriut te Shqiperise dhe me pas edhe Kosoves nga Tito ne pushtim dhe administrim ushtarak, genocidi dhe krimet kundër njerëzimit në Shqipëri dhe në Kosovë, do të merrnin dhjetra mijëra jetë të pafajshme ose do të largonin nga vendi mbi qindra, mijëra shqiptarë.

Me këtë dhunë dhe terror të egër ndaj shqiptarëve, Tito me vasalin e tij Enver Hoxha, me ushtrite e tyre partizane do të vazhdonin të ecnin me vendosmëri në zbatimin e doktrinës së Çubrilloviçit në Kosovë, por ne nje fare menyre dhe ne veriun e Shqiperise dhe manu militari do te zhduknin çdo pengese në rrugën e rianeksimit të plotë të Kosoves si krahinë e Republikës së Serbisë, si dhe per asgjësimin e pavarësisë se Shqiperise dhe bashkimiin e e kesaj te fundit me Federatën e Sllavëve të Jugut, si Republikë e shtatë e saj.

Aneksimi i Shqipërisë nga Federata Jugosllave, ishte akti i fundit i tragjedisë së madhe shqiptare që Josif Broz Tito dhe PKSH dhe Enver Hoxha, po realizonte ndaj shqiptarëve. Ky akt, vinte si kurorëzim i instalimit te kalit te trojes ne Tirane,injorimit total gjatë luftës nga Enver Hoxha, të çështjes së Kosovës dhe viseve të tjera shqiptare në ish-Jugosllavi, vendosjes se tyre ne vartesi te PKJ dhe mbështetjes së plotë të pushtimit serb të ketyre trojeve shqiptare. Aneksimi i Shqipërisë si Republikë e 7-të e ish- Jugosllavisë, ishte një projekt i Titos dhe udhëheqjes jugosllave, që në vitet e luftës. Me përfshirjen e Shqipërisë si Republikë e 7-të e Federatës Jugosllave, përveç ëndrrës së vjetër të Serbisë, daljes së saj në Durrës, sipas tyre do të mirrte një zgjidhje përfundimtare edhe problemi i shqiptarëve të Kosovës ne kuadrin Fedeates se Jugosllavise.

Madje, duket se për këtë projekt, ata kishin bindur edhe vetë Stalinin, i cili në takimin me Titon dhe delegacionin e tij në Moskë, i kishte porositur qe te “gllabronin Shqipërinë”. Në të vërtetë, në dokumentin e AVNOJ-it, në nëntor 1943, udhëheqja komuniste jugosllave, nuk ftoi fare perfaqesuesit e Kosoves dhe ne kundershtim me ate qe kishte premtuar, Kosoven e la si krahine te Serbise.

Ne kete konference Tito shpalli ne leter Republiken Federative te Jugosllaves dhe njësitë apo republiklat e saj. Ai ne kete dokument kishte lenë të hapur mundësinë e pranimit në federatë të republikave të tjera, natyrisht pa cituar nominalisht Shqipërinë por duke vetkuptuar, para së gjithash, atë.

Keshtu qe pas dates 28 nentor 1944, jo rastesisht por ne funksion te zbatimt te projektit te aneksimit të Shqipërisë nga federata e Titos , në zyrat e pushtetit të ri në Tiranë, në të gjitha nivelet e tij ne parti, qeveri, ushtri, polici, sigurim, arsim, tregti, ndërtim, miniera, etj., etj., do të vërshonin mijra këshilltarët jugosllavë, vendim-marrësit e vërtetë të vendit. Jugosllavizimi me shpejtesi dhe ne çdo qelize i shtetit dhe shoqerise shqiptare ishte misioni i tyre me kryesor. Madje, autoritetet jugosllave me lejen e Hoxhës, do të instalonin në Shkodër, legalisht një seksion të shërbimit te tyre famezi OZNA, që vepronte e ushtronte terror njelloj si ne Kosove, i pavarur dhe me autoritet të plotë mbi qytetarët shqiptarë në mbarë veriun e vendit. Ky seksion i OZNA-s, në mënyrë të pavarur nga autoritetet shqiptare, ndalonte, arrestonte, rrëmbente për në ish- Jugosllavi, madje edhe pushkatonte brenda territorit të Shqipërisë, qindra dhe qindra shqiptarë, të cilët ky sherbim i konsideronte anti-jugosllavë. Në bashkëpunim të ngushtë me këshilltarët e Titos dhe me zell dhe entuziazëm të veçantë, udhëheqja komuniste e Shqipërisë, do të përfundonte dhe do të firmoste me shpejtësi të rrufeshme, që në muajin dhjetor të vitit 1944, Traktatin e Bashkëpunimit dhe Ndihmës së dyanshme midis Tiranës dhe Beogradit, si paradhome ligjore e bashkimit midis dy vendeve. Traktatin rrufeshem e firmosi vetë Marshalli Tito.

Të dy qeveritë, po në procesin e bashkimit të plotë të të dy vendeve, firmosën një seri marrëveshjesh të tjera për bashkimin ekonomik, doganor, monetar. Krejt ndryshe nga sa paraqitej më vonë nga historianët hoxhistë, E. Hoxha, firmosi dhe pranoi që të dislokoheshin në Shqipëri divizione të ushtrisë Jugosllave, dhe pas kësaj, ai i propozon Titos, bashkimin e ushtrive me një Komandë dhe Shtatmadhëri të përbashkët, pra unifikimin e komandës ushtarake të të dy ushtrive
Në sistemin arsimor të vendit, në të gjitha nivelet, serbishtja do të bëhej gjuha e detyruar. Të gjitha shkollat, klasat dhe oborret e tyre, buçisnin nga këngët dhe brohoritjet për Marrshallin Tito. Muzika, folklori, prodhimet e tjera artistike jugosllave, do të mbushnin boshllëkun e krijuar me ndalimin e veprave letrare artistike të shkrimtarëve dhe artistëve shqiptarë, që nuk kishin mbështetur apo kishin kundërshtuar vendosjen e regjimit komunist në Shqipëri. Enver Hoxha do të mbante fjalime ne Kuç e gjetiu kundër Fishtës, do të krahasonte gjeniun e epikës së letrave tona me Vladan Gjeorgjeviçin, ish-kryeministrin serb në vitin 1913, që kishte kryer masakrat më të mëdha ndaj shqiptarëve dhe ishte shprehur se “shqiptarët, janë njerëz primitivë”.
Ekonomia shqiptare u vendos e tëra në duart dhe kontrollin e dhjetra e qindra ndërmarrjeve jugosllave, që u krijuan me shpejtësi në Shqipëri. Të gjitha shkëmbimet tregtare bëheshin pothuaj ekskluzivisht me Beogradin. Vetëm në këto shkëmbime, midis të tjerash, Beogradi grabiste nga Shqipëria sasinë kolosale te mbi 200 tonelata flori, dhe mijra tonelata mallra te tjera të cilat pushtetarët komunistë ua konfiskuan, me gjak e hekur, tregtarëve, sipërmarrësve, qytetarëve shqiptarë dhe morën nga Jugosllavia si kundër vlerë punishte, vagona, hekurishte të pa vlerë. Për Enver Hoxhën dhe suiten e tij serbofile antishqiptare , zhdukja nga harta e Shqipërisë së pavarur, bashkimi i saj me Federatën e Jugosllavisë si Republikë e 7-të e e saj , ishte e ardhmja më e mirë, më e sigurt e kombit shqiptar.

Në kontekstin e aneksimit të Shqipërisë, asgjësimit të pavarësisë së saj, në mbledhjen e Byrosë Politike, të dt. 8 Janar 1945, Enver Hoxha si promotor kryesor i bashkimit të Shqipërisë me Jugosllavinë, propozon “bashkimin e PKSH me PKJ, mbi baza federative, me Sekretar të Përgjithshëm te PKSH Mareshallin Titon, si kusht i domosdoshëm i bashkimit të Shqipëisë me Federatën Jugosllave. Vendosmërinë e tij për zhdukjen e pavarësisë së Shqipërisë dhe bashkimin e saj si republikë e 7-të me Federatën Jugosllave, Enver Hoxha, do ta dëshmonte edhe nëpërmjet një letre drejtuar Josif Broz Titos, lidhur me bashkimin e Shqipërisë me Jugosllavinë.Në këtë letër, ndër të tjera, Enver Hoxha shkruan: “nga shoku Savo, na është sygjeruar ….. një hap tjetër përpara në lidhje me formimin e shteteve tona, d.m.th., në rast se shkohet sa më shpejt në bashkimin e dy popujve tanë”, dhe se: “ky bashkim, s’ka asgjë formale por ndihet thellë në zemrat e popullit tonë. Ne duhet të punojmë konkretisht për federatën dhe për këtë gjë, në vendin tonë punohet me të gjitha format”, dhe vazhdon “por çështja që ne duhet të marrim iniciativën e parë për të kërkuar këtë gjë, sikundër na është sygjeruar nga shokët jugosllavë që përmenda më lartë” dhe lidhur me kete çeshtje Hoxha vazhdon “ne kemi nevojë të na thuhet nga ju, nëse ka ardhur momenti kur neve duhet të marrim në shqyrtim çështjen e bashkimit dhe të mbërrimë në konkluzione”, dhe së fundi “ne kemi bindjen se, sikundër Komiteti Central i Jugosllavisë do të na sqarojë dhe do të na këshillojë hapat dhe shoqërisht mbi këtë çështje të rëndësishme për të dy vendet tona”.
Po në këtë linjë është edhe deklarata e Titos, dhënë agjensisë AP, në vitin 1946, se, “Kosova dhe territoret e tjera shqiptare do t’i aneksohen Shqipërisë”. Kjo deklaratë, është bërë vetëm e vetëm me projektin e “gllabërimit të Shqipërisë etnike” pra, Shqipërisë, Kosovës dhe territoreve të tjera shqiptare, si dhe shndërrimin e tyre në Republikën e shtatë të Jugosllavisë.

Ky projekt ogurzi, në të cilin ora e kombit shqiptar kishte ndaluar edhe ecte me orën e Beogradit, që po shkonte i sigurt dhe pandalshëm drejt realizimit të tij, do të dështonte vetëm për shkak të keqësimit dhe prishjes së shpejtë të marrëdhënieve midis Stalinit dhe Titos, prishje kjo që nuk kishte asnjë lidhje me Shqipërinë apo marrëdhëniet shqiptaro- jugosllave, por që sigurisht, tashti Stalini nuk do të pranonte aneksimin nga armiku i tij Tito, të Shqipërisë.

Keto te dhena deshmojne ne menyre te pakundershtueshme se ajo qe quhet date çlirimi dhe qe e majta shqiptare ne teresi qe nga Enver Hoxha gjer te neobllokmenet e sotem e mbajne per arsye te mirefillta ideologjike si kryefesten e tyre, e festojne gjithnje me shume se çdo feste tjeter eshte njekohesisht per kombin shqiptar nje dite me hipoteke te zeze, madje me te zezen ne kalendarin e shtetit shqiptar.

Kjo dite shenon largimin, terheqjen e gjermanit te fundit nga Shqipria dhe vendosjen e pushtimit te ri dhe te plote te shqiptareve nga serbet, armiqte e tyre shekullor.

Shqiptaret dhe serbet ne shekuj ishin perballur me dhjetra e dhjetra here. Nga mesi i viteve 1800 e ketej serbet i kishin fituar ne teresi te gjitha luftrat kunder shqiptareve, kishin dale ne Durres dhe pushtuar shumicen e territoreve te tona, kishin kryer genocide dhe masakrat me te tmerrshme ndaj nesh.

Por ne te gjitha keto luftra serbet kishin patur ndihmen politike, ushtarake, financiare te perendorive me te medha te kohes perveç Austro Hungarise. Kurse fitoren e tyre me te madhe ndaj kombit shqiptar, fitoren e 28 nentorit te vitit 1994 serbet e arriten jo me mbeshtetjen dhe nderhyrjen direkte ne anen e tyre te fuqive te medha por e realizuan nepermjet shqiptareve, levizjes jugosllave qe themeluan dhe udhehoqen ne Shqiperi dhe Kosove me Enver Hoxhen dhe veglat e tyre.

Tragjike eshte se sot pas 76 vitesh, e majta shqiptare ne Shqiperi, me ne krye argatin e beogradit Edi Ramen megjithese ish pushtuesit e asaj kohe jane miqte dhe partneret tane strategjik, mban si kryefeste te saj diten e largimit te gjermanit te fundit nga Shqiperia dhe diten pare te pushtimit serb dhe kjo vetem si trashegimi te eterve barbare, mizore e tradhtar.

Tragjike se sot pas 7 dekadash Edvin Kristaq Rama deklaron para shqiptareve se ai ka mik dhe eshte krenar me miqesine me presidentin serbomadh Aleksander Vuçiç, qe vetem dy vjet me pare gjate vizites ne Veriun e Kosoves, ish Geobelsi i Millosheviçit do te betohej se Serbia do te behet me e madhe, vetkuptohet pra duke marre dhe spastruar territore te tjera te Kosoves.

Tragjike eshte se sot pas dy dekadave te çlirimit te Kosoves, argate te Beogradit ne Prishtine, njelloj si dikur Miladinet, Dushanet, Fadil Hoxhet muaren ne duar dhe tundin ne Kosove dhe ne bote flamurin e zi te Serbise se Madhe.

Ne kete shkrim une u ndala vetem ne njerin aspekt tragjik qe mbarte ne vehte ajo qe festohet si dite çlirimi dhe jo ne aspektin e saj me katastrofal, si dite e pare e vendosjes se diktatures me barabare te te gjitha kohrave ne Shqiperi, diktatures hoxhiste. sb

ps: ky artikull ribotohet per shkak te aktualitetit

Burimi/Facebook

Gani Geci: “Albin Kurti Dhe Hashim Thaçi Janë Njësoj Edhe Mësuesin E Kanë Të Njejtë”

No Comments Lajme Opinion

Ish-deputeti Gani Geci krahason liderin e VV’së Albin Kurti me ish-presidentin Hashim Thaçi. Thotë se të dy kanë të njëjtën ideologji dhe mësues duke pasur vetëm një dallim mes tyre. Ndërkoh, Geci thotë se në skenën politike përfaqësohet nga e bija, dhe nuk po e mendon rikthimin.

Duke folur për Lëvizjen Vetëvendosje, Gani Geci thotë se nuk e ka menduar kalimin në VV.

“Jo asnjëherë. Dallimi ynë është ideologjik. Lëvizja Vetëvendosje është parti e Albin Kurtit”, thotë Geci.

“Kurti është një personalitet i ngjashëm me Hashim Thaçin vetëm se ky ka lexuar më shumë. Hashimi s’ka lexuar. E kanë ideologjinë e njëjtë, mësuesin e kanë të njëjtë, e kanë Rexhep Qosjen”, tha Geci në RTV Dukagjini.

Geci tha se para zgjedhjeve të kaluara ka mbështetur një koalicion LDK-VV por se kjo ndryshoi kur kuptoi raportin e Kurtit me SHBA’të.

Sipas tij askush s’mund të udhëheq ekzekutivin e vendit nëse nuk e ka mbështetjen e amerikanëve.

“Pas zgjedhjeve unë nuk jam ai person që kam dashtë që raportet me SHBA’të të prishen. Nuk kemi as fuqi ushtarake e as politike t’i bëjmë ballë Serbisë pa SHBA’të. Edhe nëse 200 herë i fiton zgjedhjet pa thanë Amerika s’mund të jetë kryeministër”, tha Geci.

Ai tha se nuk është i gatshëm të rikthehet në politikë dhe se aty përfaqësohet nga e bija deputete e cila në zgjedhje mori rreth 20 mijë vota.

“Unë e kam vajzën aty (në politikë) Njëherë nuk pretendojë me u rikthy në skenën politike”, përfundoi ai.

Burimi/gazetakonkrete.com/

Tronditë ish-prokurori Special: Akuzat ndaj pjesëtarëve të UÇK-së e kanë pikënisjen nga shqiptarët, ata na e sollën këto informacion

No Comments Intervista Lajme

Në intervistën e tij ekskluzive për RTV Ora, ish kryeprokurori i EULEX John Clint Williamson, i cili ka qenë në krye të hetimeve për krime lufte ndaj ish pjesëtarëve të UÇK, është shprehur se aktakuzat e Gjykatës Speciale nuk kanë për qëllim njësimin e viktimës me agresorët gjatë luftës në Kosovë.

Sipas tij, këto aktakuza e kanë pikënisjen nga shqiptarët e Kosovës.

“Këto akuza e kanë pikënisjen nga shqiptarë të Kosovës. Ata na e sollën këtë informacion. Këta kanë besuar se krimet kanë ndodhur, i kanë parë se çfarë ka ndodhur dhe menduan se gjëja më e mirë për të bërë ishte t’ua bënin të ditur edhe të tjerëve për kryerjen e këtyre krimeve. Gjëra të tjera janë raportuar në vitin 1999 nga organizata të të drejtave të njeriut si Human Rights Watch dhe Amnisty Internacional që kanë qenë të pranishëm me njerëz në terren dhe kanë folur me dëshmitarë në atë kohë”, shprehet Williamson.

Pjesë nga intervista:

Gazetarja Besmira Pelushaj: Udhëheqësit politikë në Prishtinë dhe në Tiranë thonë se aktakuza krahason agresorin me viktimën gjatë luftës në Kosovë. Çfarë mendoni për këtë?

John Clint Williamson: Jo, nuk është kjo çështja. Siç e thashë kur publikova gjetjet e hetimit në 2014, unë isha në Kosovë gjatë viteve 1998 dhe 1999 në gjatë të luftës dhe kur vendi ndeshej me pasojat e luftës. Unë kam qenë së bashku me trupat e NATO-s më 12 qershor 1999 dhe drejtova hetimin e Gjykatës Ndërkombëtare për atë që kushte ndodhur aty. Unë mbikëqyra hapjen e të gjitha vareve masive ku ndodheshin trupat e mijëra shqiptarëve të Kosovës. Unë pashë këtë me sytë e mi. Padyshim që forcat serbe ishin agresorët dhe në shumicën e rasteve shqiptarët ishin viktimat. Kjo procesi tani nuk lidhet me shfajësimin e saj që ndodhi pas dhe asaj që ndodhi gjatë konfliktit. Ajo që ndodhi gjatë konfliktit ishte shumë me e keqe dhe natyrisht shqiptarët kanë vuajtur më shumë gjatë asaj periudhe. Nëse kishte forca ushtarake që mbronin një vend apo mbronin njerëz, ato duhet që të zbatojnë ligjet e luftës dhe ligjet ndërkombëtare humanitare. Nëse ata nuk i kanë zbatuar këto ligje, atëherë duhet të mbajnë përgjegjësi, pra nuk lidhet me ndëshkimin e qëllimit për të cilin ata luftonin apo qëllimin e ushtrisë në tërësi. Por individët që janë përgjegjës për shkeljen e këtyre ligjeve duhet të mbajnë përgjegjësi. Pra kjo është e gjitha, individualizimi i fajit e atyre njerëzve që janë përgjegjës për marrjen e vendimeve për shkeljen e ligjeve. Kjo nuk është një aktakuzë për UÇK-në në tërësi nuk është një aktakuzë për mbrojtjen shqiptare kundër agresionit serb. Nuk ka asnjë lidhje me këtë. Kjo është një aktakuzë për individët që zgjodhën të shkelin ligjet.

Gazetarja Besmira Pelushaj: A kishte alternativë Kosovapër Gjykatën Speciale? Nëse politika do të kishte refuzuar krijimin e saj, çfarë do të ndodhte, do të ngrinte OKB këtë Gjykatë?

John Clint Williamson: Kjo është një pyetje shumë interesante. Kur u publikua raporti i Dick Marty në Këshillin e Europës dhe një sërë qeverish europiane këmbëngulën për nevojën e një hetimi të plotë penal. Në atë kohë Rusia dhe Serbia, që të dyja kërkuan themelimin e një Gjykatë të re të OKB-së për t’u marrë me këtë çështje. ShBA-ja dhe Bashkimi Europian besoj se patën një qasje korrekte. Meqenëse ShBA-ja mbante përgjegjësi për çështjet e shtetit të së drejtës në Kosovë, ndaj Bashkimi Europian duhet ta mbikëqyrte hetimin dhe procesin gjyqësor që do të pasonte. Dhe kjo solli në themelimin e task forcës speciale të hetimit, të cilën unë e drejtova si kryeprokuror në Bruksel. Por edhe pas kësaj, Rusia vazhdoi të këmbëngulë për një gjykatë të OKB-së dhe kjo solli një debat shumë serioz në Këshillin e Sigurimit të OKB-së. Fakti është se shumica e mbështeti, brenda Këshillit të Sigurimit, krijimin e një gjykate tjetër. Nëse Bashkimi Europian nuk do ta kishte bërë këtë, nëse BE-ja nuk do të ishte në gjendje të zhvillonte një hetim, çështja do të kthehej në Këshillin e Sigurimit dhe aty do të ishte votuar për të krijuar një gjykatë të OKB-së. Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar dhe Franca ia bënë të qartë qeverisë së Kosovës se nuk do ta përdornin veton e tyre për të bllokuar një hetim të kësaj çështje. Pasi këto ishin akuza shumë të rënda. Ndaj para autoriteteve të Kosovës doli kjo dilemë. Ose të lejonin Bashkimin Europian ta bënte këtë nën autoritetin e vet të ligjit në Kosovë dhe të bashkëpunonte me të, ose çështja të shkonte sërish në Këshillin e Sigurimit të OKB-së ku shumica e anëtarëve do të votonin për të krijuar një gjykatë. ShBA-ja dhe BE-ja nuk donin që kjo çështje të hiqej nga duart e BE-së dhe ta dërgonin mbrapsht në Këshillin e Sigurimit. Kjo do të kishte ndodhur nëse nuk zbatohej skenari europian.

Gazetarja Besmira Pelushaj: Si pjesë e hetimit, ju keni takuar shumë politikanë në Kosovë. Çfarë ju thanë ata?

John Clint Williamson: Duke u kthyer në vitet 1998-1999 kur unë shërbeva në UNMIK, shpenzova shumë kohë në Kosovë gjatë 20 vjetëve të fundit dhe njoh shumë vetë aty. Krijova shumë miqësi në Kosovë dhe respektoj shumë njerëz që shërbejnë strukturat politikë. Kam pasur shumë marrëdhënie të mirë me ta. Edhe kur mora detyrën e kryeprokurorit, gjë që nuk është diçka që e kërkova, por mu ngarkua si detyrë si nga Bashkimi Europian dhe qeveria amerikane, këta njerëz që punonin në Kosovë vazhduan të bashkëpunojnë me mua dhe u treguan shumë profesionistë. Unë e di që kjo nuk ishte një gjë e lehtë për ta. Këto ishin akuza shumë të rënda dhe shumë të vështira për t’i adresuar por ata e bënë punën e tyre në një mënyrë shumë profesionale dhe unë e vlerësova dhe e respektoj këtë.

Gazetarja Besmira Pelushaj: A janë këto aktakuza të ngritura kundër ish-liderëve të UÇK-së të propaganduara nga Serbia?

John Clint Williamson: Jo, këto akuza e kanë pikënisjen nga shqiptarë të Kosovës. Ata na e sollën këto informacion. Këta kanë besuar se krimet kanë ndodhur, i kanë parë se çfarë ka ndodhur dhe menduan se gjëja më e mirë për të bërë ishte t’ua bënin të ditur edhe të tjerëve për kryerjen e këtyre krimeve. Gjëra të tjera janë raportuar në vitin 1999 nga organizata të të drejtave të njeriut si Human Rights Watch dhe Amnisty Internacional që kanë qenë të pranishëm me njerëz në terren dhe kanë folur me dëshmitarë në atë kohë. Pra ka pasur një dokumentim të plotë që ndodhi gjatë asaj periudhe. Në lidhje me dëshmitarët në Serbi, zyra e prokurorit serb, e ndihmoi zyrën time me logjistikën për të intervistuar dëshmitarët ashtu siç ne veprojmë edhe me qeveritë e tjera, sa herë që shkon në një vend të tretë. Ne nuk kishim autoritet të vepronim pa njoftuar më parë qeverinë. E njëjta gjë vlen për Shqipërinë, Kosovën që veprohej nëpërmjet EULEX-it, dhe padyshim në Serbi apo në Gjermani, në Francë, kudo. Duhet vepruar nëpërmjet autoriteteve qeveritare. Ndaj ne punuam me zyrtarët serbë në lidhje me përgatitjen e logjistikës. Na ndihmuan për të lokalizuar dëshmitarë të cilët ne i kishim identifikuar. Por ata nuk ka kanë dhënë neve prova apo çdo provë që ata mund të jepnin ne padyshim do ta kishim verifikuar në të njëjtin nivel hetimi sikur ta kishim gjetur vetë. Nuk ka ndodhur që ata na kanë dhënë informacione dhe ne thjesht i kemi pranuar pa e verifikuar dhe analizuar. Kjo nuk është mënyra se si ne punojmë.

Gazetarja Besmira Pelushaj: A është e vërtetë që ju keni zhvilluar mbi 300 intervista me dëshmitarë në Serbi?

John Clint Williamson: Ka pasur disa qindra intervista. Nuk e mbaj mend pasi kanë kaluar disa vjet që kur drejtova task forcën speciale të hetimit, por dua të them që ne zhvilluam me qindra intervista dhe pasuesit e mi dhe prokurorët e specializuar kanë zhvilluar edhe më shumë intervista. Ndaj nuk e di numrin e plotë, por në mos qindra mund të them se janë me mijëra intervistat e kryer.

Gazetarja Besmira Pelushaj: Kështu ka ndodhur edhe në Shqipëri dhe Kosovë?

John Clint Williamson: Padyshim një numër i madh intervistash janë realizuar në Kosovë. Unë nuk kam dijeni për Shqipërinë, nuk e di sa janë realizuar aty, por besoj se shumica janë realizuar në Kosovë dhe Serbi. Por di që ka pasur intervista me njerëz në mbarë Europën, në ShBA, në Kanada. Kanë ndodhur 20 vjet më parë dhe shumë njerëz që atëherë jetonin në Kosovë, shqiptarë apo serbë kanë lëvizur në vende të tjera. Disa shkuan në Gjermani, disa kanë shkuar në Zvicër, disa në Francë, në Mbretërinë e Bashkuar, në ShBA, Kanada. Pra intervistat janë zhvilluar në mbarë botën kudo ku këta individë janë identifikuar.

Gazetarja Besmira Pelushaj: Në fund, nëse doni të sqaroni diçka?

Jo, kjo ishte e gjitha. Siç e thashë këto aktakuza janë një hap i rëndësishëm përpara, por ne duhet të presim dhe të shohim se si do të zhvillohet gjyqi. Mendoj se çdonjëri duhet të tregohet i duruar. Të lejojë paraqitjen e provave përpara gjykatësve dhe të shikojë se çfarë vendimesh do të marrin ata. Edhe një herë, duhet kuptuar se këto janë aktakuza për individët për veprimet e tyre personale. Kjo nuk është një aktakuzën për UÇK-në apo për Kosovën dhe Shqipërinë në tërësi. Ky është misioni i drejtësisë ndërkombëtare. Të sigurojë që individët përgjegjës të dënohen dhe të mos ketë faj kolektiv kundrejt tërë popullatës. Dhe pikërisht këtë shpresoj se do të bëjë ky proces.

Burimi/gazetakonkrete.com/

“Poet i futbollit”/ Papa Françesku homazh për vdekjen e legjendës Diego Maradona

No Comments Lajme Sport

Papa Francesku ka publikuar sot një mesazh të ndjerë për vdekjen e bashkëkombasit të tij Diego Armando Maradona, duke e quajtur atë “poet të futbollit”.

Papa Françesku, i lindur me emrin Jorge Mario Bergoglio, ne llogarine zytare te Vatikanit shkruante: “Vdiq Maradona, poeti i futbollit. Papa Françesku e perfshin në lutje. Bota e futbollit është në zi për vdekjen e futbollistit legjendar argjentinas Diego Armando Maradona, i konsideruar nga shumica si futbollisti më i madh i të gjitha koëhrave.“

“Papa Francesku kujton me dashuri takimin e tij me Maradonën në 2014, me rastin e Ndeshjes së Paqes dhe më pas përsëri në 2015, në kuadër të iniciativës promovuese të sportit Scholas Occurentes.”

Burimi/Top Channel

Vasel Gilaj – “Gustav i rëndë”, supërarma naziste që nuk u përdor kurrë

No Comments Argëtim Histori

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Gjermania Naziste ndërtoi armën më të madhe të njohur ndonjëherë në historinë e njerëzimit. U quajt, “Gustav i rëndë” dhe kishte një afekt të përbindshëm aq sa të shkatërronte një fshat të tërë ose një lagje qyteti me një goditje të vetme.
Provat gjenerale të saj u zhvilluan por nuk dihet arsye se pse Hitleri nuk e përdori këtë përbindësh prej hekuri, që udhëtonte nëpërmjet shinave dhe tërhiqej nga një lokomotivë e veçantë e prodhuar enkas.
Nga pikat e dobëta të kësaj superarme ishte ngathtësia, pamundësia për të manovruar dhe ekspozimi ndaj bombarduesve armiq.
Në foto: Eshte Hitleri me ministrin e armatimit gjatë ekpertimit manovrave, gjiashtu ne foto eshte maketi i Gustavit te rende, predha e perdorur prej tij dhe nga puna e kesaj arme shkaterruese

Fotografia e Vasel Gilaj
Fotografia e Vasel Gilaj
Fotografia e Vasel Gilaj

Burimi/Facebook

Muhamed B. Sytari – “Flamuri njehet si nji gja e shejtë për të gjithë kombet!”

No Comments Lajme Opinion

Sa bukur është të lutesh e të punosh fort, me krejt dhuntitë e forcat që të ka dhënë Zoti, për pavarësinë e vendit dhe shoqërisë tënde; jo nga pushtimet iluzive e propagandat populiste, sesa nga kolonizimet reale që prekin në thelb tabanin e vlerave, atë të besimit, moralit e detajeve më të imëta të identitetit kombëtar!

Sa vepër e madhe është të ngrihet individi ynë, me tërë forcat që ka, për ta shëruar veten, vendin dhe shoqërinë nga e keqja, me krejt format e prekjet e saj, që përpiqet dita-ditës të forcojë veten e të tjetërsojë imazhin e shoqërisë e vendit, nëpërmjet imazhit të shëmtuar e tjetërsues të madhështisë së simboleve kombëtare e shpirtit të sinqertë, që na nxit ta duam e të punojmë për atdheun e kombin, përtej kufijve të sakrificës!

Sa veprim i madh moral e kombëtar, që meriton bekimet e shpërblimet e Zotit, është kur përpiqemi të ndalojmë të keqen, korrupsionin, manipulimet e tendencat e djallëzuara në jetën e përditshme, që e shkatërrojnë atdheun, njeriun, jetën e perspektivën në këtë tokë të bekuar!

Sa veprim i lavdëruar e sa atdhetar i dëshmuar është ai që nuk përton në çdo çast të punojë për përhapjen e të mirës, dijes, urtisë, harmonisë, vëllazërisë, drejtësisë e vlerave kombëtare në mesin e vëllezërve të tij, pa dallime e diferencime; duke e konsideruar secilin pjesë të shtrenjtë të familjes së madhe kombëtare e njerëzore!

A nuk është koha, që për hatër të ndjesisë sonë kombëtare dhe dashnisë për vendin e tokën, të bashkohemi, duke kthyer mbrapsht e duke refuzuar me të gjitha format legjitime, propagandën dhe demagogjinë që e kanë shkatërruar ditë pas dite vendin e shoqërinë, në një kohë, kur njerëzit struken vorfnueshëm rreth tymnajave të tejskajshme të varfërisë së imponuar nga pamundësia për të dalë nga bataku i këtyre realiteteve (gati-gati migjeniane!?), me të cilat përballen çdo ditë?!

Tashmë, flamuri kombëtar do të mbushë ekranet, sheshet, sfondet e ligjërimeve, duart e fëmijëve e rinisë dhe, natyrshëm kjo është një simbolikë e shënuar që më sjell ndër mend shënimet e vjetra në revistën “Kultura Islame”: “Sikurse gjuha qi asht sheji ma i madh i nji kombi, shej qi danë njenin popull prej tjetrit, e pa të cilin nuk mund të mendohet nji popull se asht gjallë, ashtu edhe flamuri dallon kombet njenin prej tjetrit.

Si në ditë të soçme ashtu edhe në kohna të vjetra sejcili popull pat flamurin e vet. Flamuri njehet si nji gja e shejtë për të gjithë kombet. Mbasi flamuri paska kaq randsi të madhe, e kenka shej nderi e burrnije, kështu do të jetë edhe për ne flamuri kuq e zi … ” – (Shkruar nga Veli Hafizi, vit’ i V, nr. 2-3 (50-51), Tetuer-Nanduer, 1943, f.50).

Ndërsa mesazhi i madh i kësaj date, struket në thelbin e vargjeve të poetit tonë të madh kombëtar, Naim Frashëri, që shkruan:

“Të munjam të fluturonja, e të
kisham krahë si ti!
Me gaz të madh do të vinjam
Shqipërisë brenda në gji!
Për me marrë drejt Shkumbinë
edh’ Elbasan e Tiranën
E me ardh ke ti, o Shkodër të shof
Drinin e Bujanën!”

Sot, të gjithë e kemi për borxh kombëtar të punojmë kundër të keqes (në krejt dimensionet e saj) e të bashkojmë duart me këdo që mendon e punon për të mirën e atdheut, flamurit kombëtar e interesit të Shqipërisë e shqiptarëve, si të barabartë në mesin e popujve, plot dinjitet e krenari legjitime!

Imam Muhamed B. Sytari
Shkodër, 27 nëntor 2020

Jozefina Topalli – Mbi 60 mijë shqiptarë morën leje qëndrimi në BE më 2019, përfituesit e 11 në botë

No Comments Aktualitet Lajme

Për vitin 2019 sipas të dhënave të Eurostat morën leje qëndrimi në BE 60 mijë e 259 shqiptare, duke u renditur kështu të 11-tët në rang global me numrin e lartë të leje qëndrimeve të përfituara, ndër të gjitha shtetet e botës jo BE.

Të dhënat tregojnë se mbi 22 mijë shqiptare morën leje për bashkim familjar, mbi 123 e 600 shqiptare përfituan leje për arsye të punësimit, mbi 2200 për studime dhe mbi 15 mijë për arsye të tjera, ku përgjithësisht përfshihen azilkërkuesit.

Fotografia e Jozefina Topalli

Burimi/Facebook

Një intervistë ku ciltërsia dhe siqeriteti të bën ta ndiqje me kënaqësi.

No Comments Lajme Opinion

I nderuar  gazetari Shkodrani .

Ju falënderoj për gjithcka që ju bëni, për kontribut tuaj vullnetar nga ju , për të na bërë dhe ne që nuk para shkruajmë, tju drejtohemi juve.

 Ju ndjek me shumë kenaqësi dhe sidomos kur ju keni intervista. Do të vecoja i nderuar intervisten tuaj me zotin Ibrahim Morina .

 Një zyrtar i lartë i mirëshkolluar, por që kur ju i drejtonit pyetjet ai ju përgjigjej me një sinqieritet dhe të bënte ta dëgjoje deri ne fund .Kur fliste për prejardhjen e tij dhe për hallet dhe shqetsimet që e kishin shoqëruar në jetë. Dhe kur mësojmë se ishte dhe i përzgjedhuri i PD per në garen elektorale të 25 prillit 2012 .

Po mendoja tju merrja në tel ,ndonse ju keni deklaruar që nuk ka me telefonata në intervistat tuaja . Desha vec  tju falenderoja juve por më shumë dhe zotin Ibrahim Morina .

Lutemi që njerëz të tillë na duhen të dëgjojmë .

Jemi me ju cdo të premte dhe të diele . Por ma beso, kur ke intervista të tilla të dëgjojmë me shumë  kënaqsi .

Nuk e njohë zotin Morina por lutemi trasmetojani  përshtypjet, jo vetëm të mijat por dhe të rrethit tonë që të ndjekim dhe i komentojme sic e kemi ne zakon shqiptaret, në kafe, në shtëpi apo në punë.

Le të jetë i tillë z. Morina  edhe pas zgjedhjes dhe pas postit . Do tju ndjekim sic kemi bërë gjithmonë .

Kur në intervistë me ju është Dioguardi ,ambasdori Woker, ish president dhe drejtues të lartë .

Edhe njëherë falemnderit z.Morina , ju uroj shëndet e jetë të gjatë . Edhe ju z. Luigj ju uroj vetëm suksese në këtë mision që keni marrë përsipër .

Me respekt .

 Ilmi Aliaj  – Angli.

P L A T F O R M Ë PËRKUJDESJA GJITHSHQIPTARE

No Comments Lajme Opinion

Nga Gjokë Dabaj

http://pashtriku.org/?kat=60&shkrimi=4687
Pashtriku.org, 27. 11. 2015:

SHËNIM PËRKUJTUES

Këto ide unë i kam shtjelluar në librin tim “Strategjia e shqiptarëvet”. Madje, krejt ai libër, i cili synon të jetë një manifest kombëtar për shekullin XXI dhe për shekujt që vijnë, çon pikërisht te arsyeja që shqiptarët e kanë TË DOMOSDOSHËM krijimin e një INSTITUCIONI gjithshqiptar dhe që unë e kam emërtuar PËRKUJDESJA GJITHSHQIPTARE. Është arsye madhore, të cilën pjesa e mençur, pjesa racionale e shqiptarëvet, duhet ta analizojë me seriozitetin e duhur.

ARSYETIMI IM
Kombi shqiptar është aktualisht MË MIRË se në kohët e derisotme. Kjo shihet në një varg realitetesh. (Nuk po i numërojmë këtu këta realitete, sepse nuk është ky qëllimi.) Jemi MË MIRË, por NUK MUND TË THEMI SE JEMI MIRË. Të ndarë në 6 shtete, të shpërndarë në të gjithë Globin, me gjendje e ngjarje nga më të hidhurat, si këtu në Atdhe, ashtu edhe nëpër vende ku kemi mërguar! Mjafton ky fakt, për të konkluduar se NUK JEMI MIRË.

Mirëpo, alarmi më i madh vjen nga parashikimi i së ardhshmes. Jo ndonjë parashikim bestyt, por parashikim realist, mbështetur në ç’ka ndodhur dhe në ç’po ndodh, brenda nesh edhe rreth nesh.

Brenda nesh ka DISKORDANCA permanente dhe të rrëzikshme. (Nuk po i numërojmë, pasi secili shqiptar, i informuar dhe i kthjellët, është në gjendje që t’i shohë vetë.)

Në kombet rreth nesh po rriten nacionalizmat me përmbajtje SHOVINIZMI dhe NAZIZMI.
Në shtetet e Evropës dhe më gjërë, po shfaqen kriza ekonomike që sjellin zi të gjithanshme.
Krizat, nëse ecet në këtë rrugë “përmirësimesh” kozmetikë, do të sjellin prishje ekuilibrash në shkallë Evrope dhe në shkallë botërore. BE-ja, sot është, nesër, për fatin tonë të keq, mund të mos ekzistojë më. Mund të copëzohet, ose kushedi ç’mund t’i ndodhë tjetër. Kushedi ç’formë mund të marrë nesër BE-ja! NATO-ja, sot ekziston, por nesër, për fatin tonë edhe më të keq, kushedi si mund të përfundojë.

Pikërisht për këto arsye e shumë të tjera, të cilat kanë të bëjnë drejtpërsëdrejti me ekzistencën tonë, ne shqiptarëvet na kërkohet të mendohemi SERIOZISHT. Të mendohemi TANI e jo kur të jetë tepër vonë.

Ndodhemi në një shkallë demokracie, të atillë që lejohen organizimet. Unë them që duhet ta shfrytëzojmë këtë kohë demokratike, sepse më vonë mund të pendohemi rëndë. Ta krijojmë INSTITUCIONIN tonë TË PËRKUJDESJES dhe, pastaj, në ardhshin ditë më të mira, aq më mirë, por, në ardhshin ditë më të këqia, asgjë nuk do t’i mbrojë shqiptarët më mirë se një i këtillë INSTITUCION i yni gjithpërfshirës.

Të huajt na COPËTUAN! Na COPËTUAN e na STËRCOPËTUAN! Tragjikisht na kanë COPËTUAR! Na kanë poshtëruar dhe na kanë masakruar! Pjesërisht, EDHE PËR FAJIN E PARAARDHËSVET TANË!

Ne, të sotmit, duhet të gjejmë mënyra PËR T’U BASHKUAR dhe për t’i parandaluar tragjeditë mbi fëmijët dhe mbi nipërit tanë të ardhshëm.
PARASHTRIMI SHKURTIMISHT: Përkujdesja Gjithshqiptare duhet të jetë një INSTITUCION, i cili të marrë përsipër për t’u përkujdesur për secilin shqiptar kudo që të ndodhet. Parimi filozofik është ky: Vetëm duke u përkujdesur për secilën pjesë të një tërësie, sigurohet ekzistenca e asaj tërësie.

Përkujdesja Gjithshqiptare, siç mund të vetëkuptohet, është INSTITUCION tejshtetëror, tejfetar dhe tejpartiak, që do të thotë se kjo Përkujdesje përfshin brenda vetes të gjithë shqiptarët, në cilindo shtet që ndodhen, cilësdo fe që i përkasin dhe në cilëndo parti apo shoqatë që bëjnë pjesë.

Pra, Përkujdesja Gjithshqiptare është një INSTITUCION, jo MBI shtetet, jo MBI fetë, jo MBI partitë, jo MBI shoqatat, por që synon t’i ketë në gjirin e vet, si pjesëtarë të vetët, pa i penguar veprimtaritë e tyre në sferat ku bëjnë pjesë, të gjithë pushtetarët shqiptarë, që e duan dhe e pranojnë një të këtillë organizim, të gjithë fetarët dhe besimtarët e cilësdo fe, të gjithë partiakët e cilësdo parti dhe të gjithë pjesëtarët e cilësdo shoqatë.

Fjala TË GJITHË, natyrisht, do kuptuar thjeshtë si DËSHIRË e si TENDENCË, sepse, në një të tillë organizëm, do të mund të të përfshihen VETËM ata shqiptarë që DËSHIROJNË. E unë jam i bindur se ata do të vinin gjithnjë duke u shtuar. (Nëse do të krijohej ky organizëm.)

Shtytja, nxitja, për të krijuar këtë INSTITUCION tonin, buron nga fakti që shqiptarët u janë nënshtruar në të kaluarën dhe vazhdojnë t’u nënshtrohen edhe në të tashmen, shumë rrëziqeve, që nga HUMBJA E IDENTITETIT deri te HUMBJA E JETËS, pa një arsye madhore. Është e vërtetë që ekzistojnë shumë shoqata e organizata patriotike, qoftë në Rep.e Shqipërisë e në Rep.e Kosovës etj, qoftë jashtë Atdheut, por gjithkush prej nesh mund të konstatojë që, që të gjitha këto janë të pamjaftueshme.

Janë të pamjaftueshme dhe do të mbeten të pamjaftueshme, edhe sikur të 2-fishoheshin apo 3-fishoheshin, sa kohë që nuk ka një fije, një fill, për t’i bashkuar në një organizëm të vetëm gjithpërfshirës.

Miliona shqiptarë kanë nevojë për një përkujdesje, KONKRETE e TË PËRDITSHME, sepse KONKRETISHT dhe PËRDITË ndeshen me probleme të pafund: papunësia, varfëria, mosmarrëveshjet njëri me tjetrin, pashkollësia, telashet me drejtësinë, gjaqet, mërgimi, sëmundjet, burgjet, mosshkuarjet mirë në familje, sherret, divorcet, jetimëria, vjedhjet, lypsaria, përdorimi i alkolit, përdorimi i drogavet, rrjetet e falsifikimevet, babëzia e korrupsionit, padrejtësitë nacionale… dhe prapë të tjerë dhe të tjerë probleme.

Kur themi probleme, nuk kemi parasysh vetëm të varfërit. Probleme kanë edhe të kamurit tanë, sado që dikush mund të thotë: “Kur të jem vetë mirë, s’kam nevojë për kurrfarë përkujdesjesh.” Por nuk do harruar që, si të pasurit, edhe të varfërit, janë pjesë e së njëjtës bashkësi, e cila quhet KOMB dhe, që një komb të qëndrojë më këmbë, që ai të mos shpërbëhet e të mos shkërmoqet, të mos dekompozohet (kështu siç po ndodh me ne në ditët e sotme), është E DOMOSDOSHME që dikush të përkujdeset për secilin pjesëtar të tijin.

FORMAT BAZË TË ORGANIZIMIT

Përkujdesja Gjithshqiptare ka vetëm 2 organe: organin QENDROR dhe një numër sa më të madh organesh VENDORË.

I.Organi qendror quhet Kryesia Qendrore e Përkujdesjes Gjithshqiptare. Ajo përbëhet prej 9 anëtarësh.

1.KRYETARI, i cili drejton dhe koordinon krejt veprimtarinë e Institucionit. Është menduar që selia e tij të jetë në Prizren, sepse Prizreni është qyteti ku është krijuar Lidhja Shqiptare e Prizrenit, por edhe për arsye të tjera. Selia e Kryesisë, aty ku zhvillon veprimtarinë e vet kryetari, ka edhe administratën përkatëse, natyrisht, me rrogë.

2.NËNKRYETARI, i ngarkuar për punët me personalitetet e Kombit tonë të të gjitha sferave, si dhe për lidhjet miqësore me të huajt. Për nënkryetarin nuk është e detyrueshme ta ketë selinë në Prizren, por ai duhet të jetë një njeri shumë i aftë dhe duhet të lëvizë shumë, për të kontaktuar me njerëzit. Në përgjithësi, të gjithë anëtarët e Kryesisë, përveç kryetarit, kanë shumë për të udhëtuar, përndryshe, ata nuk do të mund kurrë ta kryejnë misionin e madh të Përkujdesjes.

3.ANËTARI I PARË, i ngarkuar për punët me konfesionet fetarë, me klerikët, me kryeklerikët. Natyrshëm, të gjithë klerikët shqiptarë duhet të jenë pjesëtarë të Pëkujdesjes Gjithshqiptare. Nga puna e tyre varet shumë vazhdimi apo mosvazhdimi i mirëkuptimit ndërkonfesional ndër ne. Ky anëtar i Kryesisë së Përkujdesjes sonë është mirë, madje duhet të vijë nga radhët e klerikëvet. Dhe duhet ditur që edhe në këtë fushë ka shumë për të bërë.

4.ANËTARI I DYTË, i ngarkuar për punët me mërgatën tonë të hershme: me arvanitët, me arbëreshët e Italisë, me arbëneshët e Zarës dhe me të tjerë, kudo që ata të ndodhen, në Greqi, në Itali, në Kroaci, apo nëpër vende të ndryshëm të Botës. Ky, zakonisht, është: ose arvanitas, ose arbëresh i Italisë apo i Zarës, por mund të jetë edhe nga të tjerë shqiptarë, me kusht që t’i njohë mirë komunitetet në fjalë.

5.ANËTARI I TRETË, i ngarkuar për punët me mërgatën tonë të 2 shekujvet të fundit. Edhe ky, doemos, duhet të zgjidhet nga të mërguarit, i përkushtuar, i ditur, por veçanërisht i aftë për t’i kryer punët tepër të vështira me mërgatën tonë disamilionëshe.

6.ANËTARI I KATËRT, i ngarkuar për punët me shqiptarët autoktonë në Rep.e Greqisë, në Rep.e Sërbisë dhe në Rep.e Malit të Zi. Ky do të jetë: ose nga çamët ortodoksë, ose nga Kosova Lindore, ose nga shqiptarët që jetojnë në “rripin” prej Çakorrit në Ulqin. Gjithsesi, me cilësi të larta organizuese, por edhe diplomatike.

7.ANËTARI I PESTË, i ngarkuar për punët me shqiptarët në Ish-Rep.Jug. të Maqedonisë. Selia e tij, në njërin prej qytetevet tanë të atjeshëm. Duhet të ketë kapacitetet e nevojshëm, jo për përçarje, por për të realizuar BASHKIMIN. Kur themi BASHKIMIN, është fjala në radhë të parë për shqiptarët që jetojnë atje.
8.ANËTARI I GJASHTË, i ngarkuar për punët me shqiptarët në Rep.e Kosovës. Selia në Prishtinë. Njeri që di dhe mund ta çojë Rep.e Kosovës, me rrugën më të shpejtë dhe më të sigurtë, në përmbushjen e amanetevet të atyre që kanë dhënë jetët për atë Kosovë. Për atë Kosovë, e cila është pjesa më e qenësishme, më jetike, e krejt Shqipërisë.

  1. ANËTARI I SHTATË, i ngarkuar për punët me shqiptarët në Rep.e Shqipërisë. Selia në Tiranë. Do të mjaftonte që ai të bëhej përçues i një fryme për të luftuar FRONTALISHT e BASHKARISHT një numër të pafund mangësish të kësaj bashkësie shqiptare, e cila sot do të duhej të ishte të paktën në nivelin e bashkësisë së kroatëvet.

Kjo është përbërja e Kryesisë së Përkujdesjes Gjithshqiptare. Hollësitë, që, doemos, janë të shumta, do të mund të parashtrohen në kohën kur t’i hyhet krijimit të këtij INSTITUCIONI.
II.Organi i dytë i Përkujdesjes, siç e thashë, përbëhet prej një numri të pakufishëm organesh vendorë.

Me fjalë të tjera, organi i dytë formohet prej një numri të pacaktuar njësish vendore, të përhapura kudo ku ka shqiptarë. Në një të ardhshme, nëse shqiptarët do ta quajnë të nevojshëm një organizim të këtillë, numri i këtyre njësive vendore parashikohet të arrijë në 150 mijë. Kuptohet, kjo do të mund të ndodhë VETËM GRADUALISHT, duke filluar nga NJËSHI. (Dhe, më vonë, duke ingranuar edhe shtetet apo shtetin shqiptar në këtë punë). Këta organe vendorë unë i kam quajtur FJALËMIRA TË GJUHËS SHQIPE.

FJALËMIRA E GJUHËS SHQIPE përfshin nën juridiksionin e vet një numër të kufizuar, pra, një numër të vogël familjesh shqiptare, rreth 100 familje ose më pak, të cilat jetojnë territorialisht afër njëra-tjetrës. Dua të theksoj që në fillim, që ky INSTITUCION i Përkujdesjes Gjithshqiptare as që do të kish kurrafarë kuptimi, pa ekizistencën e FJALËMIRAVET të veta.

Përshkrimin më të hollësishëm të këtij organi lokal të Përkujdesjes, unë e kam bërë në njërin prej shkrimevet të mi, publikuar në portalin “Pashtriku” me titull “Fjalëmira e Gjuhës Shqipe”. Këtu po jap vetëm një paraqitje të përmbledhur, në mënyrë që lexuesi të mos detyrohet për t’u marrë me hollësira.

Secila Fjalëmirë e Gjuhës Shqipe duhet të ketë një LOKAL, një AMBIENT, ku njerëzit të kenë ku të mblidhen. Ky është themeli i funksionimit të një Fjalëmire, madje, ky është edhe themeli i funksionimit të krejt Institucionit tonë të Përkujdesjes. Nuk ke ku e bën përkujdesjen, nëse nuk ke një VEND për t’u mbledhur.
Pas një analize të fundit, konkluzioni im është që, LOKALI (shtëpia, ndërtesa), e cila duhet t’i ngjajë një faltoreje kombëtare, brenda Atdheut, duhet të jetë pronë e përhershme, e përjetshme, e Përkujdesjes.

Pra, e blerë ose e dhuruar. Ndërsa jashtë Atdheut (dmth jashtë kufijvet të Shqipërisë Gjeografike, e cila këtu në Ballkan shtrihet në 6 shtete), mund të jetë edhe ambient që përkohësisht të merret me qera. Por, udhëzimi përfundimtar është ky: Ndërtesa ku do të zhvillohen ceremonitë dhe veprimtaritë e tjera të Përkujdesjes, e quajtur prej nesh solemnisht Fjalëmirë e Gjuhës Shqipe, është mirë të jetë gjithkund pronë e përjetshme e Përkujdesjes.
Në krye të çdo Fjalëmire vihet, emërohet, një person i specializuar për këtë punë dhe që paguhet për punën që bën. Si rregull, ai (ose ajo) duhet të jetë i (ose e) diplomuar për gjuhën shqipe, por duhet të ketë edhe cilësi të tjera, si aftësi për të punuar me njerëzit, erudicion të gjithanshëm, në histori, në gjeografi, në drejtësi, në etnokulturë… emërtimi i këtij nëpunësi është: Ligjërues i Fjalëmirës së Gjuhës Shqipe, ndërsa njerëzit që komunikojnë me të, si rregull, e thërrasin profesor (ose profesoreshë).

Punët kryesore të një Ligjëruesi të Fjalëmirës së Gjuhës Shqipe janë këto:

1.Në çdo javë, zakonisht të shtunën mbas dite, organizon dhe drejton ceremoninë javore të Fjalëmirës. Rregullat e kësaj ceremonie të përjavshme janë rigorozisht të përcaktuara.

2.Në njërin prej intermexove, të kësaj ceremonie, realizohet kontributi monetar i pjesëmarrësvet, i domosdoshëm për funksionimin normal të krejt këtij INSTITUCIONI. Edhe rregullat e këtij kontributi janë rigorozisht të përcaktuara, në mënyrë që të shmanget çdo mundësi abuzimi.

3.Po në ditën e shtunë, pasi të ketë përfunduar ceremonia, banorët vendorë, që bëjnë pjesë në juridiksionin organizativ të Fjalëmirës, paraqesin problemet personalë ose gruporë, të cilët kërkojnë një zgjidhje. Numri i problemeve që kanë shqiptarët në kohën tonë është aq i madh, sa vetëm kjo do të duhej të na motivonte mjaftueshëm për ta krijuar këtë organizëm.

4.Gjatë gjithë javës, Ligjëruesi i Fjalëmirës bën përpjekje për t’i zgjidhur ose vënë në rrugën e zgjidhjes problemet që i janë parashtruar. Të shtunën tjetër ai i raporton komunitetit për rezultatet e përpjekjevet të tija. Për të njëjtat gjëra dhe për krejt punën e vet Ligjëruesi i dërgon raport të përjavshëm edhe Kryesisë së Përkujdesjes.

5.Ligjëruesi i Fjalëmirës ka detyrë të përhershme edhe mbledhjen e thesarit kulturor të komunitetit, të cilit ai i shërben. Edhe këtu ka aq shumë punë, sa do të mjaftonte vetëm kjo, si motiv për t’i hyrë kësaj pune me gjithë seriozitetin e duhur. Është fjala edhe për mbledhjen e sistemimin e thesarit kulturor, por edhe për ruajtjen dhe kultivimin e tij.
Me gjithë zemërimin e fuqishëm që mund të kemi, duke parë përditë, ngjarje pas ngjarjesh, indinjuese dhe revoltuese, prapëseprapë, nuk besoj se është nevojshme tani të dalim e të bërtasim: VËLLEZËR SHQIPTARË! Të themi: MBLIDHUNI!

Të themi: BESOMËNI MUA! Nuk është, pra, e nevojshme të lëshojmë KUSHTRIMIN e të vëmë kujën. S’është koha për britma e për çirrma patetike, midis tjerash, edhe sepse ato nuk janë tashmë të dobishme. As për tubime dhjetëra e qindramijësh, s’është koha. Është koha kur njerëzit, në këtë rast shqiptarët, duhet të veprojnë MENÇURISHT. Të meditojnë, të kontaktojnë, të ulen e të bisedojnë, pa cmirë, pa xhelozi, pa prapamendime, pa fodullëk, pa mendjemadhësi.

Përkujdesja Gjithshqiptare nuk është thirrje për luftë. As Fjalëmira e Gjuhës Shqipe nuk do të bëhet kurrë vatër e luftënxitjevet dhe e kryengritjevet. Prandaj edhe janë quajtur: PËRKUJDESJE dhe FJALËMIRË.

Krejt problemi është, që kjo nismë TË PROPAGANDOHET. Këtu ka shumë rol MASMEDIA jonë. Të shkojë, mençuria punëmbaruese, mençuria punëkryerëse, te veshi i dëgjuesvet dhe te syri i lexuesvet. Ta marrë përsipër këtë punë sidomos BREZI I RI i shqiptarëvet, ajo pjesë e rinisë sonë, 25-30-vjeçare, që I KA: KTHJELLTËSINË, LARGPAMËSINË DHE VULLNETIN e nevojshëm, për t’i kryer punët ashtu si të jetë më e mira, për Kombin, të cilit i përkasin, por edhe për kohën, në të cilën jetojnë.

Kontaktet: pashtriku-pz@hotmail.de & gj.dabaj@yahoo.com

Nr.Cel: 00355 692567880,

Gjokë Dabaj – Durrës, 12 shkurt 2013.
……………………………………………………………….
Më poshtë lexoni të plotë platformën në formatin “PDF”:
GJOKË DABAJ: PLATFORMË – PËRKUJDESJA GJITHSHQIPTARE
http://www.pashtriku.org/…/gjoke%20dabaj%20plaforme%20perku…

Burimi/Facebook

Enver Hoxhaj – Të gjithë shqiptarët anë e kënd botës sot nderojnë 28 Nëntorin e Skënderbeut, 28 Nëntorin e Ismail Qemalit e Isa Boletinit, 28 Nëntorin e UÇK-së dhe Adem Jasharit.

No Comments Aktualitet Lajme

Në Prekaz, me anëtarë të Kryesisë së PDK-së, me anëtarë të Grupit Parlamentar dhe kryetarë të Degëve të PDK-së, shënuam ditën më të rëndësishme në historinë e popullit shqiptar.

28 Nëntori është ngjarja më sublime e rrugëtimit tonë në histori, e ngritjes tonë si komb shqiptar dhe si popull në Kosovë! Është simbol i krenarisë sonë dhe i besimit tonë duke përmbushur arritjet tona historike!

Ky nëntor është i rëndë për çdo qytetar në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni Veriore e kudo që gjenden në botë. Ky 108 vjetor, na gjeti pa udhëheqësit kryesorë të luftës për lirinë e Kosovës. Pa presidentin Hashim Thaçi, kryetarin Kadri Veseli, Rexhep Selimin, Jakup Krasniqin e Sali Mustafën.

Në këtë 28 Nëntor, ata po akuzohen e po mbahen të mbyllur padrejtësisht, sepse lufta e tyre, lufta e UÇK-së ishte e pastër dhe asgjë e askush nuk mund ta njollosë atë. Kjo ngjarje ka lënduar çdo shqiptar dhe prandaj ftoj secilin që hidhërimin ta shndërrojmë në forcë dhe lëndimin në vullnet për ta bërë Kosovën dhe PDK-në më të fortë, më stabile dhe të zhvilluar!

Kjo datë është sinonim i qëndresës dhe sakrificave për unifikimin tonë njerëzor e kombëtar!

Urime të gjithëve kjo ditë e madhe!🇦🇱

Burimi/Facebook