Home

Lajme

Takoni Elon Musk, personin që PO SFIDON REALITETIN!

No Comments Argëtim Histori

SIPËRMARRËS TË SUKSESSHËM
Elon Reeve Musk ka lindur në 28 Qershor të vitit 1971 në Afrikën e Jugut dhe tani ai është një investitor, inxhinier dhe shpikës. Ai është themeluesi, CEO dhe CTO i SpaceX; bashkëthemelues, CEO dhe arkitekt produkti i Tesla Motors; bashkëthemelues dhe drejtues i SolarCity; bashkëdrejtues i OpenAI; bashkëthemelues i Zip2 dhe themelues i X.com i cili u bashkua me PayPal. Në Qershor të 2016, ai kishte një vlerë neto prej 12.7 miliardë $, duke e bërë atë personin e 83-të më të pasur në botë.Musk ka deklaruar se synimet e SolarCIty, Tesla Motors dhe SpaceX rrotullohen rreth vizionit të tij për të ndryshuar botën dhe njerëzimin. Qëllimet e tij përfshijnë reduktimin e ngrohjes globale nëpërmjet prodhimit të energjisë së rinovueshme dhe reduktimin e “rrezikut të zhdukjes së njeriut”, duke “bërë jetën multi-planetare”, duke krijuar një koloni të njeriut në Mars.Përveç aktiviteteve primare të biznesit, ai ka parashikuar edhe një sistem transporti me shpejtësi të lartë të njohur si Hyperloop dhe ka propozuar një avion VTOL supersonik reaktiv me shtytje elektrike, i njohur si jet-i elektrik MUSK.Përmbledhje e shkurtër e biografisë së Elon MuskI lindur në Afrikën e Jugut në vitin 1971, Elon Musk u bë një multimilioner në të 20-tat, kur ai shiti kompaninë e tij të parë, Zip2, një divizion të Compaq Computers. Ai ka arritur më shumë sukses duke themeluar X.com në vitin 1999, SpaceX në vitin 2002 dhe Tesla Motors në vitin 2003. Musk bëri disa artikuj në maj të vitit 2012, kur SpaceX nisi një raketë që do të dërgonte automjetin e parë komercial në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës.Jeta e hershmeLindur dhe rritur në Afrikën e Jugut, Elon Musk e bleu kompjuterin e tij të parë në moshën 10 vjeçare. Ai mësoi vetë se si të programonte dhe kur ai ishte 12 vjeç bëri software-in e tij të parë, duke shitur një lojë që quhej Blastar. Në moshën 17-vjeçare, në vitin 1989, ai u transferua në Kanada për të marrë pjesë në “Queen’s University”, por ai u largua në vitin 1992 për të studiuar biznes dhe fizikë në Universitetin e Pensilvanisë. Ai u diplomua me një diplomë universitare në ekonomi dhe qëndroi për një diplomë të dytë bachelor në fizikë.Pas largimit nga Pensilvania, Elon Musk u drejtua për në Universitetin e Stanfordit në Kaliforni për të ndjekur një Ph.D në energji fizike. Megjithëse lëvizja e tij ishte në kohën e duhur kur ndodhi internet boom, ai u largua nga Stanford, vetëm dy ditë pasi u bë pjesë e saj, për të nisur kompaninë e tij të parë, Zip2 Corporation.Një udhëzues online i qytetit, Zip2 u rrit shumë shpejt duke ofruar përmbajtje për web faqet e reja të “New York Times” dhe “Chicago Tribune”, dhe në vitin 1999, një divizion i “Compaq Computer Corporation” e bleu Zip2 për 307 milionë $ në para në dorë dhe 34 $ milionë në aksione.Gjithashtu në vitin 1999, Musk bashkë-themeloi X.com, një kompani online të shërbimeve financiare dhe të pagesave. Një blerje e X.com në vitin pasardhës çoi në krijimin e PayPal-it siç është e njohur sot dhe në Tetor 2002, PayPal u ble nga eBay për 1.5 miliardë $. Para shitjes, Musk kishte në pronësi 11% të aksioneve të PayPal.Duke mos ndalur kurrë nga puna, Musk themeloi kompaninë e tij të tretë, Space Technologies Exploration Corporation, ose SpaceX, në vitin 2002 me qëllim ndërtimin e anijes për udhëtime komerciale në hapësirë. Në vitin 2008, NASA i dha kompanisë kontratën për të trajtuar transportin e ngarkesave për International Space Station dhe për planet për transportin e astronautëve në të ardhmen, në një lëvizje për të zëvendësuar misionet e vetë NASA-s për anijet në hapësirë./Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.Tesla MotorsNjë tjetër sipërmarrje e Musk është Tesla Motors, një kompani e dedikuar për prodhimin e makinave të përballueshme elektrike. Pesë vjet pas formimit të saj, kompania në vitin 2008 zbuloi Roadster, një makinë sportive të aftë për përshpejtimin nga 0 në 60 mph në 3.7 sekonda, si dhe duke udhëtuar rreth 250 milje me baterinë e saj me lithum. Sukseset shtesë përfshijnë Modelin S, sedanin e parë elektrik të kompanisë. Të aftë për të mbuluar 265 milje në një karikim, Model S u nderua si Makina e Vitit në 2013 nga revista “Motor Trend”.Përgatitja për nisjeNë 22 Maj 2012, Musk dhe SpaceX bëri histori kur kompania lançoi Falcon 9, raketën e saj në hapësirë me një kapsulë pa pilot. Automjeti është dërguar në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës me 1000 paund furnizime për astronautët e stacionuar atje, duke shënuar herën e parë që një kompani private ka dërguar një anije kozmike në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës.Para nisjes, Musk citohet të ketë thënë: “Unë ndihem shumë me fat. … Për ne, është si të fitojmë Super Bowl”.Në dhjetor 2013, SpaceX shënoi një moment historik kur Falcon 9 transportoi një satelit në orbitën e transferimit, një distancë në të cilën sateliti do të bllokohej në një rrugë të orbitës që përputhet me rrotullimin e Tokës. Në shkurt 2015, SpaceX nisi një tjetër Falcon 9 pajisur me satelitin “Deep Space Observatory Climate” (DSCOVR), me qëllimin për të vëzhguar rrezatimet ekstreme nga dielli që ndikojnë rrjetet e energjisë dhe sistemet e komunikimit në Tokë.HyperloopMusk ka vazhduar punën e tij në përpjekje për të bërë idetë e tij novatore realitet. Në gusht të vitit 2013, ai publikoi një koncept për një formë të re të transportit të quajtur “Hyperloop”, një shpikje që do të nxisë shkurtimin e kohës së udhëtimit mes qyteteve të mëdha.Idealisht rezistent ndaj motit dhe mundësuar nga energjia e rinovueshme, Hyperloop do të vihet në lëvizje përmes një rrjeti tubash me presion të ulët me shpejtësi duke arritur më shumë se 700 milje për orë. Musk vuri në dukje se Hyperloop mund të marrë nga 7 deri në 10 vjet që të ndërtohet dhe të jetë i gatshëm për përdorim.Edhe pse ai e paraqiti Hyperloop me pretendimet se do të jetë më i sigurtë se një avion ose tren, me një kosto të llogaritur prej 6 miliardë $ rreth 1/10 e kostos për sistemin hekurudhor të planifikuar nga shteti i Kalifornisë – koncepti i Musk ka tërhequr skepticizëm. Megjithatë, sipërmarrësi ka kërkuar që të inkurajojë zhvillimin e kësaj ideje. Në qershor të 2015, ai njoftoi një konkurs për ekipe të paraqesin planet e tyre për një prototip Hyperloop, ku pjesëmarrësit kishin mundësinë për të testuar krijimet e tyre në SpaceX në qershor 2016.Blerja e SolarCityNë gusht të 2016, në përpjekjet e vazhdueshme të Musk për të promovuar dhe çuar përpara energjitë e rinovueshme dhe produktet për një bazë më të gjerë të konsumit, ai arriti një marrëveshje prej 2,6 miliardë $ për të kombinuar makinën e tij elektrike dhe kompanitë e energjisë diellore. Tesla Motors Inc. njoftoi të gjithë aksionerët për marrëveshjen e blerjes së SolarCity Corp. Si një kompani, Tesla dhe SolarCity mund të krijojnë produkte banimi, tregtare dhe të rrjetit të gjerë të integruara plotësisht që përmirësojnë mënyrën si energjia është prodhuar, ruajtur dhe konsumuar,- thuhej në një deklaratë në faqen e Teslës rreth marrëveshjes.Elon Musk është në përpjekje për të ripërcaktuar transportin në Tokë dhe në hapësirë. Nëpërmjet Tesla Motors, ai synon të sjell automjete plotësisht elektrike për tregun masiv; në SpaceX ai është duke punuar për të dërguar njerëzit në planetet e tjera.Tani për tani ai ka nisur satelitë dhe ka një kontratë 1.6 miliardë $ me NASA për të dërguar furnizime në hapësirë, me plane në të ardhmen për të dërguar astronautët në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës në mesin e vitit 2017. Kjo marrëveshje ka patur një rritje “meteorike” për Musk, pasi të dyja kompanitë që ai themeloi janë rritur shumë në vlerë dhe e kanë vënë Musk në qendër të vëmendjes.FilantropiMusk është kryetar i Fondacionit Musk, i cili fokusohet në përpjekjet filantropike në sigurimin e sistemeve të energjisë diellore në zonat e fatkeqësisë. Në vitin 2010, fondacioni Musk bashkëpunoi me SolarCity për të dhuruar një sistem të energjisë diellore në përgjigje të stuhive në gjirin e Aleancës së Jugut në Coden, Alabama. Në korrik të vitit 2011, Fondacioni Musk dhuroi 250,000$ për një projekt të energjisë diellore në Soma, Japoni, një qytet që ka qenë i shkatërruar nga cunami.Në janar të vitit 2015, Musk dhuroi 10 milionë $ për Institutin “Future of Life” për të drejtuar një program kërkimor global që synon mbajtjen e inteligjencës artificiale të dobishme për njerëzimin. Që nga viti 2015, Musk është një administrues i besuar i Fondacionit të Çmimit X dhe nënshkrues i “The Giving Pledge”./Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.8 mësimet nga të cilat ju mund të mësoni nga karriera e Elon MuskMusk mund të jetë i jashtëzakonshëm, por karriera e tij ende ofron shumë mësime për të gjithë.Kur një përdorues i site-it të pyetjeve dhe përgjigjeve, Quora bëri pyetjen e thjeshtë, “Çfarë mund të mësojmë nga Elon Musk?” një mori përgjigjesh erdhën. Në mesin e përgjigjeve më të mira ishte një përgjigje nga blogeri James Altucher, i cili kishte dëgjuar çdo intervistë që kishte bërë Musk dhe përpiloi një listë me quotat më frymëzuese.”Më poshtë janë disa nga 22 thëniet që ai ka nxjerrë nga të gjithë hulumtimet:1. Fokusohuni në efektin që japin ëndrrat tuaja, jo në mundësinë nëse mund të ndodhiNdoshta reagimi juaj i parë për këtë parim është se do të shqetësoheni nëse ëndrrat tuaja të veçanta mund të jenë të pamundura. Por, Altucher ju kujton lexuesve: kjo këshillë vjen nga një njeri i cili dëshiron të kolonizojë Marsin.A janë ëndrrat tuaja më pak se kaq? Çfarë po prisni?2. Askush nuk bën gjëra të mahnitshme për para“Unë kam intervistuar më shumë se 100 njerëz në “poadcast”. Secili prej këtyre 100 personave ka arritur rezultate të mahnitshme në jetën e tij,” thotë Altucher. “Por asnjëri prej tyre nuk e ka bërë për para.” As Musk, i cili Altucher citon të ketë thënë:“Duke shkuar nga PayPal mendova se cilat janë disa nga problemet e tjera që kanë të ngjarë të ndikojnë në të ardhmen e njerëzimit” Jo nga perspektiva, “Cila është mënyra më e mirë për të fituar para?” Nëqoftëse ju doni të bëni gjëra të mëdha, përqëndrohuni në ndryshimin që ju do të bëni në botën ku jetoni (ose tek vetja), jo në shpërblimet financiare (ose lavdinë).3. Ndiq parimet që ke vendosurShumë është shkruar për mendimet e Musk, por Altucher përmbledh qasjen e tij të pazakontë dhe tepër efektive me këtë quote: “Boil things down to their fundamental truths and reason up from there”.Me pak fjalë, për të përmirësuar të menduarit tuaj, përpiquni t’a shihni botën me sytë e freskëta, duke përdorur të dhëna objektive dhe duke bërë një vëzhgim të qartë.4. Vazhdimësia paguanJo të gjitha mësimet e karrierës së Musk janë të papritura. Ndonjëherë, ai dëshmon se dituria konvencionale është e drejtë. Ashtu siç thotë kjo quote: “Vazhdimësia është shumë e rëndësishme. Ju nuk duhet të hiqni dorë, vetëm nëse jeni të detyruar të hiqni dorë.”.5. Në punësim, talenti i mund numrat“Është gabim të punësosh një numër të madh të njerëzve për të bërë një punë të komplikuar. Numrat nuk do të kompensojnë talentin në marrjen e përgjigjes së drejtë (dy njerëz që nuk e dinë diçka nuk janë më të mirë se një), do të priren për të ngadalësuar progresin dhe do të bëjnë këtë detyrë tepër të shtrenjtë, ” citon Altucher.Kështu që herën tjetër që ju duhet të punësoni dikë, merrni kohë për të gjetur talentin e duhur në vend që të shpresoni se “numrat” do t’ju shpëtojnë.6. Talenti nuk mund të kompensojë një personalitet “të fëlliqur”Sipas Altucher, Musk ecën me idenë se aftësia që ka dikush nuk mund të kompensojë një personalitet të “fëlliqur”. Quota që përdor ai është: “Gabimi im më i madh është mbështetja më shumë në talentin dhe jo në personalitetin e dikujt. Mendoj se ka rëndësi nëse dikush ka një zemër të mirë.”.7. Bëjini vazhdimisht pyetje vetesJu do të mendoni se dikush me arritjet e Musk mund të jetë i kënaqur me përpjekjet e tij, por që ky nuk është rasti. Musk thotë se ai vazhdimisht përpiqet për të përmirësuar veten.“Është shumë e rëndësishme që të keni një feedback, ku ju jeni vazhdimisht duke menduar në lidhje me atë që keni bërë dhe se si mund t’a bëni më mirë. Unë mendoj se kjo është pjesa më e mirë e këshillës: “Vazhdimisht mendoni se si ju mund të bëni gjëra më të mira dhe pyesni veten gjatë gjithë kohës,” tha ai.Nëse Musk nuk pushon kurrë, nuk duhet të pushoni as ju.8. Gjetja e pyetjes së duhur është pjesa më e madhe e betejësMe sa duket, libri i preferuar i Musk kur ishte adoleshent ishte Guida e Hitchhiker për në Galaxy. Aty ishte mësimi më i madh që mori: “Më mësoi se gjëja më e vështirë është se çfarë pyetje duhet të bësh, por sapo ju t’a bëni atë, pjesa tjetër është me të vërtetë e lehtë.”“I’m very pro-environment, but let’s figure out how to do it better and not jump through a dozen hoops to achieve what is obvious in the first place.” —Elon Musk/Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Business Magazine Albania është revista e parë dixhitale me përmbajtje origjinale në shqip të orientuar nga fusha e biznesit. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.

Burimi/businessmag.al/

Ca fjale me shume per aktorenDRITA Pelingu (Kripa )Drita bënte pjesë në “brezin e haruar”

No Comments Argëtim Histori

Gezim Llojdia
Drita Pelingu(Kripa),lindi,erdhi në jetë nëpër kohë në saj të një talenti më vital ,që kaloi në një mjedis,që zhbirohet kompleks. E lindur në Vlorë,atje ku deti llapashitë dallgët,përmes talentit të vet,ajo shqipton njeriun qenien e vet në kohë dhe hapësirë duke synuar të shpalosi botën e vet,ta sqarojë dhe ta lexoj veten dhe shpirtin dhe zemrën e vet. Lindi,80 e ca vite më parë,në Vlorë dhe u shkollua,në familjen tregtare të Kripajve një familje shqiptarësh të mirë e atdhetar. Kur ka mbritur në kryeqytet thelbore ishte pastërtia, e zërit,thellësia përmes arsyes,që mund të zotohet nga pushteti i talentit. Ishte e para vajzë,që shkollohet në artin magjeps të dramës,nën këshillat e Mios. U shua në moshën 87-vjeçare.
Duke mbritur viti 1946, gjendet aktore e teatrit profesionist,ndërkohë që është në shkollën pedagogjike me studime. Kryen kursin 3 vjet,aktore-regjisore. Ka përcjellë në radio –Tirana emisione,që të impononin respekt. Posedon 120 personazhe si sintezë më e përsosur e shpirtit dhe zemrës së akumuluar si ngarkesë,që kaloi në heshtje nga regjimi,kur mediokrit preknin qiejt,gjenit zbrisnin në tokë. Përmes qenies së shtypur,Drita bënte pjesë në “brezin e haruar”,nga kritika,përmes zërit kristal dhe idealeve të qëndresës,nuk mbriti kurrë thyerja ,vinte ëndërrimi i botës së artistes,që nuk solli zhgënjim,që luftoi për hir të zilise dhe çikërrimave të vetmive dhe i dashurive dhe urrejtjeve, që ngjallte pathosi artistik i të madhes Drita Pelingu(Kripa).Hysen Pelingu,bashkëshorti i saj,ky artist i madh i skenës u bë ombrellë,për të mbrojtur artin dhe bashkëshorten nga zilit e atij arti,që zbriste nga labirintet klasore,që e ndante e mbulonte talentin,që kishte mbritur nga qyteti detar i Vlorës . 100 role në teatër dhe ndoshta më tepër janë arkivuar në fondin e artë të aktores së personazheve e të paharruara. Otello dhe Hamleti
Veçohet kompleksiteti dhe interpretimi skupluroz tek dramat e gjenive :”Mbreti Ilir”,”Otello’,”Hamleti”,”Intrigë dhe dashuri”,”Letra e humbur”,”Djali plëngprishës”,”Halili dhe Hajria”,”Tartufi””Arturo Ui”.
Naim Frashëri,artisti i popullit,bashkëkohës i Dritës në teatër,në fillesën e saj e ka koncentruar obligimin e tij,qysh në atë kohë. Thënia e tij :”Është kënaqësi të kesh partnere në skenë,Drita Pelingun”.Një vlerësim serioz nga një aktor brilant si N. Frashëri,që siç duket të impononte respekt.
BUDJA
Në botën e filmit,në titrat e tij gjendet emri i Drita Pelingut,që ka gjetur rishtazi një truall të ri,të ngrohur nga një zjarr i brendshëm,ku talenti ka mposhtur krejt ithtarët e pushtetit të kuq,që nëpër buzë,kanë dashur,s’kanë dashur kanë mërmëritur”Luan bukur”.Personazhet e saj: ”Nëna” .”Budja” .”Halla”, Mësuesja’ ,”Mukadezi”.
KËNGA E MJELLMËS
Nga ana regjisoriale ka realizuar :”Kënga e Mjellmës”,”Hijet”,”Shumë zhurmë për asgjë”,’Kush e solli Doruntinën “,Korrupsion në pallatin e drejtësisë”.Ka vënë në skenë,në teatrot e Shkupit,Vlorës etj. Drita Pelingu ka punuar për 20 vjet si pedagoge në Akademinë e Arteve. Bashkëpunëtorët e saj në teatër Mio, Stillu, Mima,Qesari. Kjo është aktorja e madhe Drita Pelingu (Kripa) e adhuruara e artdashësve shqiptar,që disponon hapësira , frymëmarrje , rezonancë dhe qëndresë nga cikërrimat e luftës klasore. Kjo është Drita,që ka pushtuar me rolet e saj,zemrat artdashëse,që regjimi i asaj kohe,dot nuk e bëri,”Artiste e Popullit”,shikuar nga ky kënd rezonimi mund të thuhet se Drita Pelingu është artiste e të gjithë shqiptarëve,është qytetare nderi e Vlorës,pavarësisht se i mungon ,ajo sajdisja zyrtare. Arti i Dritës do të jetojë gjatë,ngase jeta e aktorit e shkurtër është por arti tij jeton ,ai është futur në panteonin e kulturës,së këtij kombi artdashës. Ky është edhe nderi,që i bën arti kombëtar,veprës së Dritës .Kësaj plejade kaq të ndritur,që bëri shumë për kulturën kombëtare,por që mori pak,i shtohet edhe vlimi vullkanik i 120 personazheve të artistes magjepse Drita Pelingu (Kripa).

Burimi/Facebook/Gezim Llojdia

” SKA PAQË ME STANDARDIN PA U KTHYE PASKAJORJA”NATA E ZEZË E 22 SHKURTIT, 1951

No Comments Argëtim Histori

Prologu
Në shkurt të vitit 1951, në moshën shtatëvjeçare frekuentojsha klasën e dytë fillore në shkollën “Ali Demi”, Tiranë që ishte vetem 100 m. larg shtëpisë ku banojsha.
Duket se faktori moshë nuk më pati lejue ose nuk më pati mundësue ndërgjegjësimin e përjetimin real t’asaj situate ” të pandigjueme e të papame” që po kalonte shoqnia shqiptare me instalimin e diktaturës komuniste: Dhuna s’kishte mbarim ; arrestime në rrethin familjar, pushkatime në rrethin miqësor, internime familjesh, shpronësime, nxjerrje me urdhën prej shtëpive, mungesa e fjalës së lirë etj., sepse kujtimet e mia lidhen kryesisht me mjedisin e dashun familjar, me gëzimin e entuziazmin që më krijonte njohja me shokët e ri të shkollës ( ndër të cilët kujtoj Hajredin Fratarin) si edhe me lojnat sportive, sidomos atë të futbollit me top pecash e porta të kufizueme me gurë, pa harrue “gjuetinë” me lastik…
Ndryshe prej të mëdhajve, jeta ime rrjedhte e qetë; më kujtohet që baba Pjerin ( Pjeter), n’atë kohë në moshën 44 vjeçare, ishte jashtëzakonisht i ngarkuem në detyrën e tij si shef finance në ministri , sepse kthehej shumë vonë prej punës, vetem të dieleve ishte pranë familjes, paraditja e së cilës kalonte me pjesëmarrjen ( familjarisht) në meshën e Kishës Françeskane e vizita të shkurta në familjet e miqve. Kur Lana kishte ujë pak, ndiqshim rrugën ma të shkurtë për me shkue te Kisha tue kalue mbi disa gurë të mdhaj të pozicionuem mbi shtratin e vijës ujore.
Tingujt e pianofortes në shtëpi ishin të përditshëm, muzika më krijonte nji ndjesi të veçantë. Notat muzikore i pata nxanë përpara shkrimit në shkollë sepse axha, pianisti Tonin Guraziu, pati përdorë “figura vizatimore” si ndihmë për me kuptue notat ( nji “rreth” donte me thanë nota “re” etj). Ndigjojshe që axha i thonte të tjerëve se Filipi ka talent për piano, suksesi i im i parë ( dhe i fundit) pati qenë nji koncert në radio Tirana në moshën 6 vjeçare.
Rrfeja në natën me yje
Në thellësinë e natës së 22 Shkurtit, të ramet e forta të derës së shtëpisë , ma nxorën gjumin, hapa sytë e mbeta i çuditun… Të tanë ishin të çuem e në lëvizje; mbas pak, baba Pjerin iu afrue derës së jashtme e, me za të fortë, pyeti: -Kush jeni e çka doni në kët orë të vonë ?
Nji za u ndigjue prej jashtë: – Hape derën, jemi Sigurimi i Shtetit, kemi ardhur për kontroll !
Baba vazhdoi: – A asht me ju përfaqësuesi i Këshillit të Lagjes, filani….? – Pa praninë e tij, nuk ju hap derën !
NJi za prej jashtë, urdhnoi njerëzit e tij: Urgjent sillni këtu përfaqësuesin e Këshillit të Lagjes….
Ra heshtje…, baba erdhi me shpejtësi në oden e gjumit dhe lëvizi sintoninë e radios, veprimin e kuptova…( sintonia duhej me qenë te Radio Tirana…!)
Mbas pak u ndie zani i përfaqësuesit të Këshillit të Lagjes e baba hapi derën: Tre njerëz të veshun me tesha ushtarake u futen mbrendë. Njeni, duket kryetari i grupit, pyeti baben; -Ti je Pjerin Guraziu? e pa marrë përgjigje, me za të naltë i tha: – ” Në emër të popullit je i arrestuar”, do vish me neve për një sqarim në Degën e Punëve të Brëndshme, bëhu gati!
Heshtje vorri në shtëpi…Nana ndihmoi baben për përzgjedhjen e teshave….Baba veshi tabaren e tij të trashë të zezë prej leshi, vuni kapelen republika ( nën vrojtimin e panderpremë të rojes) e doli në korridor ku e izoluen në nji qoshe.
Vetem mue si fëmijë më lejuen t’i afrohem. Kurrë nuk mundem me e harrue atë skenë që fatalisht paska pasë qenë e fundit ! Baba kërkoi barnat që merrte kundër sëmundjes së ulçerës e pyetjës së Dadës së shtëpisë, Dilës: “Çka na bane more Pjerin, more në qafë vedin e familjen”?, iu përgjegj me za të naltë për me e ndie të tanë: – ” Mos u bani marak, rrini të qetë, jam i pafajshëm, nuk kam ba kurrgja, çdo gja ka me u skjarue e shpejt kam me u kthye në shtëpi !
Hijet e natës erdhën, morën me vete baben e u zhdukën në errsinë…
Të nesërmen u muer vesh se në Tiranë, gjatë netëve 20 deri 22 Shkurt ishin arrestue mbi 170 vetë…!
Nji ditë mbrapa erdhën lajme se shumë prej atyne që ishin arrestue, kishin fillue me u lirue., lajme që zgjuen shpresën në familje për lirimin edhe të babës, për të cilin të gjithë kishin besim të plotë se ishte i paster, sepse ai dinte: ” vetem punë e familje e vetem familje e punë. Kaluen ditë e baba nuk u kthye, por shpresa ishte e fortë, të tanë kishim besim…!
Ndër ato ditë ankthi e trishtimi, mue më çuen çdo ditë në shkollë, vazhdojsha me zor mësimin, mendjen e kisha tjeterkund…
Në datën 27 Shkurt 1951, në orën e dytë të mësimit, erdhi motra (Sisi) në klasë e më mori për në shtëpi. Gjeta shumë njerëz, përveç pjestarve të familjes sime dhe të Zef Guraziut ( axha i babës) me kujtohen; kushrini Emil Shiroka e shoku i babës Ing. Filip Geci. Të gjithë të veshun për zi! Heshtje e vajtime, vajtime e heshtje; heshtje e vajtime, vajtime e heshtje…!
Atë moment kuptova se në vend të ardhjes së babës , kishte pasë ardhë nji pusull me shkrimin :
” Pjerin Guraziu është pushkatuar si armik i popullit e i Partisë”. Rrfeja komuniste kishte mblue në zi familjen e Pjerin Guraziut e kishte përplasë përtokë, pa ndjeja, të vejen 36 vjeçare të Pjerinit, nanën Inda!
Diktatura e proletariatit kishte triumfue mbi pafajsinë…
Epilogu
Mbas 40 vjetve , në 10 Gusht të vjetit 1991, me urdhën “prej nalt”, Plenumi i Gjykatës së Naltë rishqyrtoi proçeduren ligjore të masakrës terroriste të 26 Shkurtit 1951 ku u torturuen e u pushkatuen baba Pjerin dhe 21 intelektualë të tjerë e doli me vendim: ” Prishjen e vendimit Nr.64, datë 27.02.1951 të Gykatës së Lartë Ushtarake Tiranë dhe pushimin e çështjes penale në ngarkim të…, tue argumentue se:
“Të 22 viktimat e 26 Shkurtit 1951 ishin të pafajshëm, nuk kishin lidhje me akuzen e ishin pushkatue pa proçes gjygjsor, por vetem me vendim terrorist të Byrosë Politike enveriste. “Gjygji i montuem” i cili ishte tentue me u organizue mbas pushkatimit të 22 intelektualëve, në realitet ishte nul, mbasi në vendimin e tij nuk figurojshin firmat e trupit gjykues”.
Në vjetin 1993, falë përkushtimit të Z.Hysen Shehu, u zbulue ” gropa e kuqe” ku patën qenë hjedhë të gjallë e mandej pushkatue të 22 viktimat e 26 Shkurtit ( kjo e vertetueme prej faktit se eshtnat e gjetun në ” gropen e kuqe të gjakut” idhin të lidhun me tela e se në pjesën e siperme të kafkave të viktimave dalloheshin birat e plumbave). N’at gropë, përveç eshtnave, dallova e mora në dorë edhe copat e tabares së zezë të babës Pjerin, emocioni thirri kujtesen e kujtesa më solli përpara korridorin e shtëpisë, tabaren e zezë prej leshi e baben në kambë, i qetë që prej larg më lente nji porosi: Kurrë komunizëm !
Me vendim unanim të famijarëve te viktimave, të 22 intelektualët e martirizuem u vorrosën së bashku në nji vorr monumental në Tiranë.
Pjerin Guraziu së bashku me 21 “Martirët e Pafajsisë”, me vendim të Presidentit të Republikës së Shqipnisë, Z. Bamir Topi në vitin 2011 u shpall ” Nderi i Kombit”.
F.G.
( Pjesë e librit ” Dromca kujtimesh”, dergue për publikim)
cv. Pjeter Filip Guraziu ( sintetike )

  • Leu në rrugën e Gurazezve, Gjuhadol, Shkodër, datë 30.10.1906 në familjen Gurazezve me kontribut qytetar, kulturor dhe patriotik.
  • Në vjetin 1912, në moshen 6 vjeçare, transferohet me familjen në Bari-Itali, ku arsimohet. Përfundon Shkollen e mesme Tregtare e në vjetin 1929 merr doktoraturen për Ekonomi pranë Universitetit të Barit – Itali.
  • Gjatë vjetëve të universitetit shperthen si talent në atletike tue u shpallë disa herë kampion i Universiadave italiane në vjetët 1924,1925 etj. Rezultati në ‘kërcim së gjati’, i kapun në vjetin 1925 në moshen 18 vjeçare prej 6.15 m. përban rekordin e parë të dokumentuem në historinë e atletikës shqiptare. Në vjetin 1930 shpallet Kampion Kombtar në atletikë për garen stafete 4x100m – Tiranë.
  • Kthehet në Shqipni në vjetin 1929 dhe fillon punën si pedagog pranë Shkollës se Mesme Tregtare në Vlonë. Mbrapa punësohet si drejtor në Doganën e Tiranes. Gjatë vjetëve të okupacionit italian tërhiqet në aktivitetin privat të familjes që drejtohej prej të atit. Martohet në 1938 me Ermelinda Saraçin, zoti i fali dy femije; Elizabeten dhe Filipin.
  • Në tetor 1944, ftohet me marrë pjesë në formimin e qeverisë së re demokratike në Berat konsideruem intelektual i pakomprometuem me okupatorët.
  • Ishte anëtarë i Komisionit Kombtar të Atletikës për organizimin e lojnave të Ballkaniades që u zhvilluen në Tiranë, ne vjetin 1946.
  • Gjatë periudhës 1945 deri 1951 sherbeu në detyra të randesishme pranë dikastereve qendrore të shtetit shqiptar ( shef finance në Ministritë e Bujqësisë, Minierave )
  • Me 22 Shkurt 1951, arrestohet e mbas torturve në qeli, në naten e 26 Shkurtit 1951, së bashku me 21 intelektualë të tjerë të lidhun me tela me gjemba e te zhytun në nji gropë plot me balte bri lumit Erzen, pushkatohet … ; ky ishte “kurbani” i servilizmit me të cilin komunistat-terroristë; Enver Hoxha, Mehmet Shehu & company, kerkojshin falje prej “babà Stalinit” për paaftësinë e tyne për me mbrojtë Legaten Sovjetike në Tiranë…
    Filip Pjeter Guraziu
    Shkoder, 11.01.2021.
    P.S. Foto e familjes bashkamgjitun asht e realizueme nji muej para masakrimit te babes tim prej kriminelave enveristë)

Burimi/Facebook /Filip Guraziu /PRO GEGNISHTES

Petraq Pali – Kenga Mjelme…

No Comments Argëtim Letersi

C’ti besh kenges kenges mjelme
c’ti besh eres vale lehte
c’ti besh zemres se tejvuar
A mos valle nga dheu i huaj ?

po “sodis” ne enderime
Perlen e lene jetime
Kur kurbetit u largova
zemren nenes hidherova…

Nena ime ndosha vdekur
ende eshte e patretur…
nga meraku i te birit..
kur kaloi klonin e kufirit…!

Edhe zemra ,zemer nene
eshte si rrezja e nje hene
kur hedh drite permbi bote…
Zemra e nenes hajde thote !

Une te flas o bir prej dheut
Pse kthen shpinen bir atdheut
Pa shiko henen nga lart
Gjithe jeten refugjat ???

Po,qiriri qe vendose
Ate dite qe me varose…
Si s’mendove qe eshte shuar
Hajde ndizma i uruar…

Hej… moj nene nena ime
Gjithe jeta hidherime…
Porsi hena kur hedh drite
Shikon poshte poshtersite…?

Uzurpuar e i djegur
Ka ngele vendi si i vdekur…
cdo gje s’eshte si me pare
kur drejtojne ca shejtane…!

edhe token qe na la gjyshi
e rrembyen si kulishi…
edhe reren e kristalte
vijne e marin ca nga jashte..
.
prandaj deti turfullon
Thuajme nene pse s'”degjon”
Ku je shtrire ne Lekekond
a mos valle me “mallekon”?

E me thua bej kujdes…
se mos eshtrat dikush mi shet…
ruaji varet si te shenjta
Hallall sisen qe te dha nena…

Dili zot gurit ku linde
Hajde bir i zemres sime
afroju a te ardhte e mbara
Ketu eshte nderi ketu eshte parajsa

Urata ime do te ndjeke
ne vendin qe e late shkrete…
gjithe prindet shtrire ku jane
Ktheuni djem te gjithe thane…!

Kthehuni nje here e ktheuni gjithmone
Pastroni varet hidhni kolonje…
se gjeneratat do t’Ju ndeshkojne
Ndosha “tradhetare” edhe mund t’ju thone…

Kthehuni bij u uraten te kini
Krenare te jetoni ne token tuaj
Buka e kurbeti eshte vertet hidheruar
nder shekuj e vjet historia ka treguar !
pjp

Parashqevi Simaku, ikona e papërsëritshme e muzikës shqiptare

No Comments Argëtim Histori

“Në moshën e rinisë“, “E duam lumturinë“, “Më the të dua”, janë vetëm disa nga këngët me të cilat Parashqevi Simaku është ngulitur në kujtesën tonë.

“Një nga zërat më të rrallë të muzikës shqiptare. Ajo këndonte muzikën e lehtë, por këndonte shumë mirë edhe këngën popullore. Kur këndonte këngën e Qamiles, të rrënqethte mishin. Parashqevia është zëri femëror më i mirë i skenës shqiptare.”

Kështu është shprehur në një intervistë në vitin 2015 kompozitori Agim Krajku ndërsa shtoi se ajo është ‘një zë si ai nuk i vjen më Shqipërisë’.

Parashqevi Simaku ishte miti i viteve 80-90.

Ajo u lind në Kavajë më 1 shtator 1966. Dhe më pas u shpërngul në Durrës. Që e vogël filloi të këndojë, duke bashkëpunuar me kompozitorë të talentuar.

“Unë jam vajzë e dy prindërve që si shumë të tjerë në Shqipëri nuk kanë pasur mundësi të përfitojnë nga puna e tyre. Kësisoj më është dashur të luftoj si për ëndrrat dhe për mundësitë ekonomike.Jam munduar sidomos të ndihmoj mesa mundem familjen time. Babai dhe nëna ime janë dashuria dhe mbështetja shpirtërore më e madhe që kam pasur ngaherë. Atyre iu dedikoj jetën dhe ëndrrat e mia. Ata ishin artistë të lindur dhe kultivuan e lejuan tek unë ndjenjën artistike, me gjithë thashethemet dhe ngacmimet e zakonshme që më rrethonin, e që asnjë prind s’dëshiron t’i dëgjojë për bijën e vet.

Unë nuk kam bërë asnjëherë me ta artisten, por fëmijën e përulur, vajzën që lan, pastron shtëpinë, që s’del, kur ata nuk duan, që para se të futet në shtëpi nga shfaqja, fshin trukun që ata s’e durojnë dot, që ju kërkon kohë, pak kohë për martesë, duke ju premtuar se padyshim një ditë do t’i gëzojë si cilado vajzë, prindërit e vet, me martesën e aq pritur”, kështu ka thë ajo në një intervistë në 14 shkurt 1997 për Rudina Xhungën.

Parashqevia këndoi në shumë festivale edhe Koncerte të Pranverës. Më 1985 (Festivali i 24-të i Këngës në RTSH) zuri vendin e parë me këngën “Në moshën e rinisë“, gjithashtu më 1988 fiton çmimin e parë të Festivali i 27-të i Këngës në RTSH me këngën “E duam lumturinë”, kompozuar nga Pirro Çako.

Repertori i saj përfshin një numër të madh interpretimesh.

Pas vitit 1991 ajo largohet edhe jeton në SHBA, duke u marrë edhe atje me muzikën, dhe duke nxjerrë një album të ri. Hera e fundit që u shfaq në skenë ka qenë viti 1996 në Festivali i 35-të i Këngës në RTSH si e ftuar.

Ndërsa hera e fundit që Parashqevi Simaku ka ardhur në Shqipëri ishte në vitin ‘97-të. Në një intervistë dhënë asokohe për Rudina Xhungën në gazetën ‘Koha’, Parashqevia foli për romancën e saj me bashkëshortin amerikan, Robertin.

“Në 14 shkurt ’96, Robert, im shoq më propozoi martesë. Atë mbrëmje shkurti, ai më ftoi në restorantin Xhons të Beverly Hills, ku më dhuroi unazën e familjes së tij. Më pas mësova se po në atë restorant ishte martuar dhe Marilyn Monroe.”

Ajo tregonte se Roberti i dhuronte shumë dashuri, dhe sipas një liste që kish shkruar më parë, ku rendiste 10 vetitë që duhet të kishte bashkëshorti i ardhshëm, Roberti plotësonte 13.

Parashqevia u martua, lindi dhe një djalë nga martesa e saj me Robertin, Luke, por gjithçka mori fund në 2012-tën.

Më vonë u tha se këngëtarja pësoi një paralizë faciale, por gjithçka mbetej në kuadrin e thashethemeve. Asgjë nuk është dëgjuar nga Parashqevia vetë.

Ende sot, ‘e zhdukur’ për rreth 20 vite, Parashqevi Simaku mbetet një nga zërat më të mire që kemi pasur.

Më poshtë iu risjellim në kujtesë këngët e saj.

Këngët

Gëzimi i shtepisë së re (1983)

Në moshën e rinisë (1985)

Një mëngjes (1986)

Kur lulëzon bliri (1986)

Me sytë e tu (1987)

Çdo mëngjes

Çdo gjë bashkë ne e ndajmë

Buzë detit jemi rritur

Bashkëmoshatarët (1987)

Koha nuk na pret (1987)

E duam lumturinë (1988)

Gusht e prush (1988)

Jetoj (1989)

Nuk jam vetëm (1989)

Sonetë për vete (1990)

Lejla (1990)

Dëgjoma këngën (1991)

Se dashuria

Kur të prisja ty

Tik Tik Tak

Mes nesh është dashuria

Më the të dua

Në sytë e tu

Qyteti im

Shoqet

Bashkë ne të dy

Sytë e një vogëlushi

Dashuria e vërtetë

Pyes veten

Jehonë nga Iliria

Haxhireja

Ura e Shijakut

Pranvera do të vijë

Anës lumenjve

Dashuria

Se-sa

Jug-Veri

Kur jam me ty

Pak më shumë

Dielli

Përgatiti: Merita Hoxha

Burimi/urbannews.al/

Arben Bitri – Anita Bitri 8 janar 1968- 19 tetor 2004

No Comments Argëtim Histori

Anita Bitri u lind në Sarandë, më 8 Janar 1968 në një familje intelektuale. Të gjithë admironin tiparet e bukura dhe të ëmbla të kësaj fëmije ëngjëllor. Edhe pse ishte në kopësht, ajo këndonte dhe recitonte pa pushim. Që në atë moshë dinte shumë poezi të njohura dhe imitonte shumë këngë të festivaleve të RTSH-së. Vlen për të përmendur pjesëmarrja e saj në Festivalin e Fatosave të rrethit të Vlorës, ku paraqitet si valltare dhe këngëtare në rolin e “Bletës Punëtore”. Interpretimi i talentuar i Anitës tërhoqi vëmëndjen e pjestarëve të jurisë, të cilët e vlerësuan si kërcimtaren dhe këngëtaren më të mirë të këtij Festivali.
Prej moshës 8–14 vjeç, Anita ishte pjesmarrëse e rregullt e Festivaleve të Fatosave dhe Pionerëve të rrethit të Vlorës, duke u vlerësuar edhe me çmime nderi. Për t’u përmendur janë këngët e kënduara prej saj “Kukulla ime”,”Agimi dhe Fshesa” etj….
Anita ishte një fëmijë ëndërrimtar dhe shumë e apasionuar pas muzikës dhe këngës. Këngëtarja Vaçe Zela ishte idhulli i saj dhe ëndëronte të bëhej si ajo, një këngëtare e famshme. Talenti i saj i veçantë për muzikën tërhoqi vëmendjen e profesorit të merituarzotit Robert Papavrami, i cili u mahnit nga veshi muzikor i kësaj fëmije në konkursin që u zhvillua për pranimin e elementëve të rinj për klasën e parë të shkollës së muzikës “Naim Frashëri” në Vlorë. Për të parën herë profesori i madh u ndesh me një talent të tillë të dhuruar nga natyra. Anita, sipas profesorit, ishte një nga rastet e rralla që kishte 99 % talent të dhuruar nga Zoti dhe i duhej vetëm 1 % punë për t’u bërë gjeni në violinë. Intuita e profesorit nuk gaboi. Do të duhej vetëm një vit pune që profesori i madh i violinës dhe Anita të dilnin para spektatorit vlonjat në një duet me violinë, duke mahnitur sallën me interpretimin e tyre virtuoz.
Vitet e shkollës fillore dhe 8-vjeçare u karakterizuan nga një pjekuri e lartë artistike në drejtim të violinës, por Anita ishte edhe një nxënëse e shkëlqyer edhe në disiplinat e tjera. Kishte një pasion të veçantë për sportin, veçanërisht i pëlqenin ushtrimet gjimnastikore dhe lojrat e topit me dorë (basketboll dhe voleiboll) dhe në këtë fushë shfaqej si një sportiste e talentuar.
Në vitet e shkollës së mesme Anita filloj të studionte fshehurazi dhe të besonte në eksistencën e Zotit dhe t’i bindej verbërisht Atij. Të gjithë habiteshin me bindjet e saj fetare, të ndaluara për atë kohë. Pa asnjë druajtje shprehej që dhuntitë e saj ishin dhuratë e Zotit dhe çdo gjë e shikonte në këndvështrimin e tij.
Në shkollën e mesme të muzikës “Naim Frashëri” në Vlorë ku ajo vazhdoi studimet, karakterizohej si një nxënëse shembullore dhe serioze nё mёsime, veçanërisht në violinë, që ishte edhe instrumenti për të cilën studionte. Pasioni i fëmijërisë, kënga, ia kishte lënë vëndin violinës dhe solfexhit.
Në vitet 1980-1986 prezantohet para publikut vlonjat si violiniste në orkestrinën e shkollës së muzikës “Naim Frashëri”, mirëpo duke u rritur paisoni për këngën po e thërriste, gjë të cilën Anita filloi ta demostronte te shokët e klasës dhe profesorët e kantos. Të gjithë kuptuan se përveçse një violiniste e talentuar, ajo zotëronte edhe një zë të jashtëzakonshëm. “Një zë i ëmbël e njëkohësishtë i rrallë”, e cilësuan profesorët e saj.
Prezantimi i Anitës si këngëtare erdhi si një fryt i ëndrrave të saj për tu bërë një këngëtare e famshme si idhulli i saj, Vaçe Zela. Këngët e Vaçes së famshëmei këndonte me pasion që kur ishte fëmijë.
Në vitin 1986, Anita ishte maturante në shkollën e muzikës “Naim Frashëri” dhe gjatë një koncerti të këngës në Pallatin e Kulturës “Labëria”, Vlorë, Anita merrte pjesë si violiniste, shoqëruese e orkestrinës së shkollës dhe shoqëronte disa nga këngët e tij. Por një nga këngëtaret u sëmurë dhe kështu, lindi domosdoshmëria të zvëndësohej. Shokët e orkestrës, dhe drejtuesi i orkestrës që e kishin dëgjuar Anitën të këndonte, propozuan atë dhe efekti ishte i mahnitshëm. Prezantimi i parë u prit me duartrokitje pa fund nga publiku i sallës i elektrizuar nga zëri i mahnitshëm i saj. Ky ishte fillimi i një karriere të gjatë dhe të suksesëshme artistike, që ka vetëm një protagoniste: Të madhen dhe të paharruarën ANITA BITRI.
Prill 1986, Anita fiton çmimin e parë në festivalin e interpretuesve në Vlorë me këngën “Ti je mësuese, je dhe shoqe” të kompozitorit Arben Zhezha.
Maj 1986. Anita prezanton qytetin e Vlorës në “Festivalin e Interpretuesve të Klasës Punëtore” në Elbasan. Në këtë festival me ndihmën e publikut të mrekullueshëm elbasanas, u vlerësua me çmim nderi me këngën “Eja” të kompozitorit Osman Mula.
9 Qershor 1986, Në Festivalin e talenteve të rrinjë me këngën “Ndjenjë“ të kompozitorit vlonjatë Arben Zhezha, Anita do tëfitonta çmimin e parë.
Dhjetor 1986. Me këngën e kompozitorit Arben Zhezha, “Mos më harro mua”. Anita fiton përsëri çmimin e parë në “Festivalin e Këngës” që organizohet në Vlorë, ku ish mes të rriturave në moshë, por edhe në mes të rriturve në këngë.
Në festivalin e “Zërave të rrinjë“, Anita paraqitet me një duet me këngëtarin Gëzim Çela, me Këngën “Buzëqeshja jote jemi ne”, Muzika David Tukiçi, teksti Alqi Boshnjaku. Zëri i mrekullueshëm i Anitës elektrizoi sallën dhe manhiti jurinë e këtij festivali dhe vlërsohet me çmim nderi.
7 qershor 1987, Anita pranohet si këngëtare profesioniste pranë trupës së Estradës “Petro Marko” të qytetit të Vlorës.Menjëherë i bëhet ftesë në qershor të vitit 1987, që të marr pjesë tashmë në një garë kombëtare në “Festivalin e Interpretuesëve të Këngës” në Tiranë. Ajo prezantohet në festival me këngën “Hartimi dhe Dëbora”, kompozuar nga shoqja e saj e klasës, Laureta Çuku,dhe në anketën muzikore të Radio Tiranës, për këtë këngë, vlerësohet për interpretimin e saj brilant dhe fiton çmim nderi.
Në Dhjetor të vitit 1987, i bëhet ftesë për të marrë pjesë në “Festivalin e Këngës”në RTSH, ku edhe kësaj here kënga “E vogla mes shoqesh” e kompozitorit David Tukiçi, teksti Gjokё Beci do i sjell një tjetër çmim të rëndësishëm. Pjekuria artistike e Anitës,do të sillte edhe suksesin e këngës së saj. Në vitet që vijojnëdebuton krahas këngëtarëve të famshëm të muzikës shqiptare.
1987-1988, fituese dy herë në Anketat Muzikore, me këngët e kompozuara nga A. Xhunga dhe Th. Çaçi.
Në Koncertin e Pranverës 1988, në bashkëpunim me Alqi Boshnjakun dhe Aleksandër Vezulin, do të vij në skenë kënga “Mos u nxito, mos u gabo”, e cila nuk ishte më një këngë që i dha çmimin e parë Anitës, por një perlë për gjithë muzikën e lehtë shqiptare.
Dhjetor 1988, në “Festivalin e Këngës” Anita u prezantua me këngën “Fotografia”, e kompozuar nga David Tukiçi, e shoqëruar nga këngëtarët Gëzim Çela dhe sopranoja Lindita Lole Mezini.
Mars 1989 me këngën “Dashuria snjeh sekret” tё kompozitorit flamur Shehu, Anita do të rrëmbente çmimin e dytë të festivalit. Në “Koncerti e Pranverës” tё vitit 1989, Anita Bitri shpërthen me këngën “Lulet e majit i çel në janar”, muzika Vladimir Kotani, teksti Arben Duka, shoqëruar nga kompleksi i Pallatit të Kulturës,një nga perlat e repertorit të saj. Tre muaj më pas ajo fiton çmimin e dytë në Koncertin e Këngës me këngën “Era përcjell fjalën të dua” të kompozitorit Gjergj Leka. Ndërrimi i viteve shpalos një tjetër sukses me duetin Bitri-Ndoci, “Shikomë në sy”. Kokat e muzikës së lehtë shqiptare, Flamur Shehu dhe Jorgo Papingji, nuhasin te vajza vlonjate madhështinë e interpretimit skenik dhe i besojnë asaj këngën e tyre për të marr pjesë në festivalin Ballkanik të marsit të vitit 1990 dhe do të shpërblehen me çmimin e dytë të festivalit. Në Festivalin e 29-të të Këngës në RTSH, në dhjetor të vitit 1990, Anita vlerësohet me çmimin e parë, me këngën ”Askush sdo ta Besoj”, përsëri kompozim i Flamur Shehut dhe teksti Jorgo Papingji.
Dhjetor 1990 – Mars 1991, me këngën “Mësusja ime e parë“, e kompozitorit Thanas Çaçi, Anita do të zinte vendin e parë si këngëtarja më e mirë në radio Tirana. Dhe kjo këngë do të ishte hit i asaj periudhe.
Pranverё 1991, në “Koncertin e Pranverës” përsëri bashkëpunimi Bitri-Shehu-Papingji, sjell në skenë këngën “S’ka formulë në dashuri”, ku Anita përsëri do të nderohej me çmimin e parë.
Dhjetor1991, nëFestivali i 30-të në RTSH Anita do të sillte këngën “Fat dhe jetë” e njohur nga publiku “Filxhani i Kafesë”, muzika Flamur Shehu, teksti Jorgo Papingji. Këngë që do ta etikonte këngëtaren vlonjate.
Koncerti i Pranverës 1992, përsëri do të sillte në skenë trinomin Bitri-Shehu-Papingji. Kësaj rradhe kënga ishte kushtuar një pjese të jetës së Anitës.
Fillimi i vitit 1993solli një tjetër debutim tepër të rëndësishëm të Anitës. Me njësukses të jashtëzakonshëm, u zhvillua koncerti i saj i parë recital, i titulluar “Anita”. Ajo me madhështi për dy ditë me rradhë,elektrizoj 4000 spektatorët që mbushnin sallën e pallatittësportit” Flamurtari” të qytetit Vlorës. Në këtë koncert Anita këndoj live të gjitha këngët e shoqëruar nga orkestra e Estradës së Vlorës, shoqëruese kompleksi këngëtarja, tashmë e famshme, Aurela Gaçe.Të ftuar nё kёtё koncert parodistët e Vlorës.
Në Festivalin e 32-të të Këngës në RTSH, dhjetor 1993, me këngën “Dashuri ke emrin tim”, të kompozitorit vlonjat Artur Dhamo dhe orkestracion të Alfred Kaçinarit. Anita do të fitone çmim nderi.
Viti 1994. Anita debutoi me shumë sukses në skenat europiane, si në Zvicër, Gjermani, Itali dhe Francë. Gjatë këtij viti ajo dha shume koncerte për shqiptarët e emigruar në europë, ku ajo interpretoj jo vetëm këngë të lehta dhe popullore të muzikës shqiptarepor edhe ato botërore. Në këto aktivitete, ajo është ndjekur dhe admiruar jo vetëm nga emigrantët shqiptar por edhe nga spektatori i huaj.
Viti 1995, do të sillte një tjetër sukses të rëndësishëm në jetën artistike te Anitës. Në koncertin e dytë recital “Anita”,ajo këndoj live para spektatorit vlonjat, i cili e duartrokiti dhe e admiroj pa masë këngëtaren e madhërishme.Të ftuar në këtë koncert, ishte e mrekullueshmja Silvana Braçe dhe komiku Met Bega, si dhe çiftet e baletit të ardhur nga kryeqyteti. Pas këtij suksesi të jashtëzakonshëm në qytetin e saj të Vlorës, Anita dha dhe shumë koncerte recitale në shumë qytete të Shqipërisë, duke e rritur pa masë famën e kësaj këngëtareje të madhe shqiptare.Koncertet recitale të Anitës, shoqëruara nga parodistët dhe trupa e estradës së Vlorës, kanë qenë një nga evenimentet shumë të rëndësishme të jetës së saj artistike në të gjithë territorin e Shqipërisë gjatë kësaj periudhe.
Dhjetori i vitit 1995 e risjell përsëri Anitën në Festivalin e RTSH-së, me këngën “Besoj në Dashuri”, një bashkëpunim tjetër me kompozitorin vlonjatë Artur Dhamo, orkestruar nga Shpëtim Saraçi, por këtë rrallëajo debuton jo si konkurruese por si e ftuara e nderit e këtij Festivali.
Vazhdimësia e koncerteve recitale “Anita” do të kapte dhe kufijtë e Veriut. Anita këndoj live të gjitha këngët gjatë koncertit 2-ditor mbajtur në Tropojë. Publiku tropojan e priti me madhështi dhe me shumë ngrohtësi këngëtaren e adhuruar. E ftuar në këtë koncert ishte edhe këngëtarjatropojane Fatmira Breçani. Aty Anitës i bëhet ftesë për të shkuar me një grup popullor të tropojës në SHBA.E detyruar nga kushtet e vështira që po kalonte vendi ynë dhe nga kriza e madhe që përfshiu botën muzikore shqiptare në atë periudhё, Anita pranon ofertën dhe në vitin 1996, Anita u nis drejtë tokës së premtuar.
Të gjitha sukseset e arritura prej Anitës në këtë periudhë të krijmtarisë së saj muzikore i dedikohen talentit të saj të padiskutueshëm, mënyra se si e interpretonte dhe trajtonte këngën, aftësia e saj e jashtzakonshëme të kapte momentet më kulmore të një kënge dhe talenti i saj i lindur të përcillte ndjenjat dhe emocionet e këngës tek spektatori.
Në vitet që Anita doli në skenën e Këngës Shqiptare, vendi ynë ishte nën
diktaturën komuniste, ku arti dhe muzika shqiptare ishte e kontrolluar nga
censura komuniste. Por Anita me shumë bindje dhe idera shumë të përparuara
të kohës që jetonim, u bë shpresa e aspiaratave të gjithë rinisë të
çlironin muzikën tonë të bukur shqiptare nga ideologjizmat e realizmit
socialist, që e mbanin ende këtë art brenda kornizave të tyre censuruese.
Anita me temperamentin e saj energjik, me potencën e bukur interpretuese dhe mestilin modern në skenë, bëri të mundur hapin më të moderuar për
plejadën e këngëtarëve të viteve 90-ë. Anita theu paragjykimet, solli një frymë të re në muzikën shqiptare. Është për tu theksuar se prej vitit 1987, deri më 1992-shin, Anita kontriboj si këngëtare profesioniste pranë trupës së Estradës “Petro Marko” në Vlorë. Gjatë gjithë kësaj periudhe ajo morri pjesë në të gjitha evenimentet artistike tëqytetit të saj të dashur. Anita dhe kënga e saj, solli një freski dhe vrull rinor në jetën artistike të këtij qyteti.Anita Bitri ishte “ambasadorja” e këngës dhe këngëtarëve vlonjatë në skenat më prestigjoze të asaj kohe. Në aktivitetet artistike të Anitës në këto vite 1988-1995, nukduhen lënë pa përmendur dhe Koncertet e Verës, që zhvilloheshin nga Ministria e Kulturës, ku ajo ishte pjesmarrëse e rregullt. Këto koncerte janë shfaqur gati në të gjithë Shqipërinë. Të ftuar specialë kanë qenë edhe çiftet e Ansamblit të Shtetit, të shoqëruar nga orkestra e Estradës së Vlorës. Krahas këngës Anita nuk la pas dore dhe studimet, ishte vullneti dhe dëshira e saj që bën të mundur vazhdimin e studimeve të shkollës së lartë në Institutin e Lartë Pedagogjik “Aleksandër Xhuvani” në Elbasan, ku në vitin 1989 diplomohet si mësuese kantoje. Profesionin e mësueses ajo e ushtroi vetëm për pak muaj, pasi ajo që e thërriste ishte kënga. Zoti i kishte caktuar një mision, të lumturonte popullin e vet me zërin e saj magjik. Në Amerikë Gjatë qëndrimit në Amerikë aktiviteti artistik i Anitës ka qënë i pandalshëm dhe gjithmonë në rritje. Ajo ishte një model i përkryer i interpretimit dinjitoz të muzikës tonë të bukur shqiptaredhe ka ndihmuar shumë në rritjen e prestigjit të artit shqiptar në botë. Anita ka marr pjesë gjallërisht dhe ka qënë në qëndër të gjithëproblemeve dhe jetës kulturore dhe artistike të diasporës.Ajo ishte e pranishme me zërin dhe interpretimin e saj në të gjithakoncertet, festivalet, aktivitetet artistike, koncertet e bamirësisë, koncertet e vitit tëri, festat e nënës, përvjetoret e ndryshëm, dhe në shumë gëzime familjare të komunitetit shqipëtar, në shumë shtete të Amerikës. Anita ishte jo vetëm një artiste e talentuar, por gjithashtu dhe një patriote e flaktë. Ajo ka dhënë kontributin e saj si artiste në shumë evenimente tëndryshme në përkujtim të festave nacionale të organizuara nga misioni shqiptar pranë 0KB-së, si Festat e Flamurit, ajo e çlirimit, por dhe në ato të organizuara nga shoqatat e organizatat joqeveritare, në koncertet e bamirësisë dhe aktivitete të ndryshme, në të cilat janë mbledhur ndihma për Kosovën, në ndihmë të Universitetit të Shkupit, në ato të UNICEF-it, etj…. Në këtë konteks është për tu theksuar koncerti i bamirësisë që u zhvillua në 10 prill 2000 për mbledhjen e ndihmave për fëmijët e varfër të Shqipërisë. Për këtë koncert Anita meritoj lavdërimet dhe respektin e Presidentit të Shqipërisë, zotit Meidani për kontributin e dhënë, dhe gjatë interpretimit të disa këngëve u shoqërua nga vetë gruaja e Presidentit. Ajo ishte njëkosisht dhe një anëtare aktive e Organizatës së Gruas Shqiptare në Amerikë, AANO’s.Dhe ka marr pjesë në shumë koncerte dhe aktivitete artistik që kjo organizatë ka zhvilluar.Anita Bitri talentin dhe zërin e mrekullueshëm ja dedikoi tërësisht çështjes shqiptare dhe ka kontribuar me gjithë zemër për të ndihmuar në rritjen e figurёs së kombit shqiptar në botë. Në nivelin artistik është për tu vlersuar se gjatë karrierës së saj të suksesëshme në Amerikë, Anita bëri të mundur një gërshetim të përsosur të muzikës popullore me atë të lehtë shqiptare, duke ju përshtatur me një stil tëri dhe të larmishëm komunikimit me publikun shqiptar të diasporës. Pavarësisht se Anita ishte e prirur më shumë për të interpretuar muzikë të lehtë, ajo interpretoi me shumë dashuri e ngrohtësi edhe muzikë popullore nga treva të ndryshme të Shqipërisë, çka e vendos Anitën në një vend të nderuar e dinjitoz përkrah emrave më të shquar të muzikës kombëtare shqiptare. Këngët popullore të interpretuara nga Anita shquhen për origjinalitetin e interpretimit si dhe për përshtatjen me karakteret e veçanta të trevave të ndryshme muzikore, duke i pasuruar ato me vlera të reja e mjaft tërheqëse. Gjithashtu Anita Bitri ka një merit të veçantë në gërshetimin e muzikës sonë të lehёt shqiptare me Pop-in amerikan. Si një natyrë plot jetë ajo kërkonte disa nota më të forta, një muzikë që të kishte më shumë gjallëri. Eksperienca e gjatë e krijuar në vite si dhe pjekuria artistike, të gërshetuara edhe me talentin e saj si krijuese, bëri që Anita të hapte një rrugё të re dhe të pa shkelur më parë në muzikën modern shqiptare. Anita po punonte në gërshetimin e dy rrymave muzikore, muzikës shqiptare dhe atë amerikane. Ajo po punonte ta çonte muzikën tonë të bukur përpara artdashësitë amerikan. Për ta ilustruar aktivitetin e saj artistik të kësaj periudhe po japim disa fakte: Nëntori i vitit 1997, do të sjell një koncert të bukur artistik, festimin e 10–vjetorit të krijimit të grupit muzikor “Fisnikët”, i drejtuar nga këngëtari i njohur i komunitetit Haxhi Maqellara. Anita do të shpaloste bukurinë e këngës shqiptare së bashku me shumë këngëtar të tjerë të diasporës. Shkurt 1998. Anita debuton në nëshumё koncertehumanitare tëorganizuara nga Dega e Lidhjes Demokratike të Kosovës, për të ndihmuar materialishtë familjet në gjëndje të vështirë ekonomike të shqiptarëve të Kosovës. Në9 Maj 1998, nё ditën e festës së Nënave, të organizuar nga AANO’s, Anita kontriboj me interpretimin brilant dhe zërin e saj të mrekullueshëm. Pjesmarrësit e këtij evenimenti këndonin së bashku me Anitën dhe nëpërmjet këngëve të bukura shqiptare kujtonin atdheun e tyre të dashur. 31 Dhjetor 1998, Anita do të merrte pjesë me shumë këngëtar të tjerë të komunitetit, në mbrëmjen festive të Vitit tëRi. Organizuar nërestorantin “Galleto”, New Jersey. Fillimi i vitit 1999 solli daljen e albumit të parë me këngë “Malli”. Anita paraqitet para publikut me këngë të reja si dhe këngë të repertorit të saj por në një stil më modern. Ky album ishte një bashkëpunim profesional me muzikantin e njohur, kitaristin e kompozitorin Edmond Xhani, njëkohësisht mik e koleg i afërt i Anitës. Materialet muzikore u punuan me kujdes dhe nivel artistik, ku spikat në mënyrë të veçantë kënga “Malli” (këngë nga e cila mori emrin ky album). Teksti i kësaj kënge ishte një krijim poetik i Anitës, ndërsa muzika e orkestracioni nga Edmond Xhani. Gjithashtu, vlerat e këtij Albumi shtohen edhe nga këngët e tjera të interpretuara me dashuri, nivel të lartë interpretimi, pasion dhe energji (karakteristika këto të spikatura të Anitës) si: “Dashuria e parë”, “Mos u nxito mos u gabo”, “Ja ja ti vjen”, etj. Albumi u realizuar nga shtëpia diskografike “Electric Planet Sound”, në Neë York. Promovimi i këtij albumi u bë në mjediset e Misionit Shqiptar në Kombet e Bashkuara po në New York. 30 janar 1999, Anita do të debutante në koncertin humanitar të organizuar nga diaspora, për të ndihmuar materialishtë familjet e masakruara nga policia serbe, në Recak të Kosovës. 14 mars 1999, Anita dhe shumë këngëtar të tjerë të komunitetit do të merrte pjesë në spektaklin “Miss Albania99”, që u zhvillua me njё suksese tё jashtzakonshёm nё New Jersey.
5 prilli i vitit 1999, solli dhe daljen në skenat e Brodoway të Anitës, në koncertin e organizuar nga një prej organizatave më të njohura në SHBA, “Madre”.Në këtë koncert paraqitja e Anitёs si artiste ishte e dyanshme, pasi për herë të parë ajo do të prezantohej jo vetëm si këngëtare por edhe si violiniste. Anita pati rastin dhe nderin të njihet me disa nga yjet e Hollivudit si Tom Robinns, Susan Sarandow, Vanesa Redgrave, Danny Schechter, Eve Essler, Nenad Bach etj, ku gjatë përshtypjeve që ata dhanë për Anitën, e përshkruan atё si një element shumë të denjë në artin muzikor dhe i uruan asaj mirëseardhjen në botën amerikane.
8 Mars 1999, nё koncertin qё u zhvillua nё New York, nga organizata “Motrat Qirjazi” pёr ditёn e Nёnёs, Anita do ta bёnte kёtё ditё mё tё bukur me debutimin e saj brilant, pёr tё gjithё pjesmarrsitё e atij koncerti festiv.
12 gusht 1999, Anita shpalosi vlerat e jashtëzakonshme të muzikës së bukur popullore dhe moderne shqiptare para të gjithë ambasadorëve të botës, në mbrëmjen e organizuar nga Misioni Shqiptar në Kombet e Bashkuara, për nder të Ambasadorit, zotit Peter Burleigh. Të gjithë ambasadorët e Botës patën rastin të dëgjojnë dhe të vlersojnë muzikën tonë të mrekullueshme. Falënderimi i ambasadorit Burleigh në letrën drejtuar ambasadorit tonë, zotit Agim Nesho, ishte një vlerësim i madh për Anitën.
Dhjetori i vitit 1999, solli për Anitën fitimin e konkursit të zhvilluar nga kompania amerikane C.P.V. për të kënduar dy këngë në programet e tyre televizive, që u transmetuan të përkthyera në shqip.
Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në koncertin për festimin e natës sëvitit te ri 2000. Ku Anita me këngëtar të tjerë të dëgjuar të komunitetit do të krijonte një atmosfer festive për bashkatdhetarët e saj të dashur shqiptar.
Më 10 prill 2000, u zhvillua koncerti i bamirësisё për mbledhjen e ndihmave për fëmijët e varfër të Shqipërisë. Ku në këtë koncert, Anita meritoj lavdërimet dhe respektin e Presidentit të Shqipërisë, zotit Meidani.
Vera e vitit 2000, do tё ishte e shoqëruar me koncertet recitale të Anitës në bashkëpunim me aktorin dhe regjizorin e njohur Koço Devole, këngëtarin Eduart Barjami, vllezërit Zena dhe shoqëruar nga grupi muzikor “Alba”. Koncerte që u zhvilluan në shumë shtete të Amerikës.Në këto shfaqje ishin te pranishëm qindra artedashës shqiptar dhe të huaj.Anita në këto koncerte, me zërin e saj magjik dhe me lojën e bukur me violinë bashkonte zemrat e shqiptarëve të diasporës. Në një nga këto koncerte, në Chicago, me dëshirën e tij vjen prej së largu edhe një nga personalitet më të shquara të diasporës, zoti Anthony Athanas, i cili e vlerësoi shumë muzikën tonë të bukur.
24 Shtator 2000, shënoi edhe pjesëmarrjen e Anitës në një nga koncertet më të shënuara të komunitetit të përbashkët shqiptaro-amerikan. 9-vjetorin e gazetës “Illyria”. Anita Bitri e bëri më tërheqës këtë koncert, duke kombinuar zërin e saj magjik me lojën me violinë. Një moment prekës ishte interpretimi me violinë i potpurisë arbëreshe nga ana e Anitës dhe lotët e arbëreshit të ftuar nga Italia, zotit Antonio Bellusci.
12 Nëntori 2000, sjell Koncertin e madh në New York me shumë këngëtar dhe artista të njohur shqiptar, ku vlen për tu përmendur, Inva Mula artiste me famë botërore, Piro Çako, Silvana Braçe, Pali dhe Zerina Kuke etj, organizuar nga fotografi me famë botërore, Fadil Berisha. E veçanta e Anitës në këtë koncert ishte prezantimi i saj live si këngëtare dhe violiniste. Përshtypjet dhe suksesi i Anitës në këtë koncert ishte i padiskutueshëm.
10 Dhjetor 2000.1800 spektator dhe artdashës morrën pjesë nëFestivaline 10-të Artistik të Këngës e Valles Shqiptare në Amerikë,organizuarnga Qёndra “Nënë Tereza” e kishёs katolike “Zoja shkodërs”, në sallën “Lehman College” në NewYork. Festival qëorganizohet çdo vit dhe, është manifestimi më i madh kulturor i botës shqiptare nё diasporё. Ku debutojnё të gjithë këngёtarët dhe artistat të folklorit të komunitetit shqiptar.Anita do tё mahniste publikun e këtij festivali me zërin e saj të mrekullueshëm, si dhe me lojën me violinё.
Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në shfaqjen që u dha në Astoria, Queens, NY, për festimin e natës sëvitit të ri 2001. Ku Anita së bashku me këngёtarë të tjerë të komunitetit dhanënjëkoncert tё bukur për bashkatdhetarët shqiptar në New York.
Viti 2001 filloi me një tjetër sukses në jetën artistike të Anitës. Ajo ftohet nga Organizata e Gruas në Amerikë, AANOs, të marr pjesë nëkoncertin, “Music Beyond Borders”, zhviluar në Cami Hall në New York. Një koncert humanitar për gratë dhe fëmijët e varfër tëShqipёrisë, Kosovës dhe Afganistan. Në këtë koncert ishin te ftuar Anita dhe dy këngëtare të dëgjuara në Amerikë, Sylvia Tosun dhe Tina Shafer. Vocali dhe përformanca e Anitës e ngriti peshë publikun e sallës. Gjithashtu në këtë koncert, Anita u prezantua me Tina Shaffer, e cila e vlerësoi zërin e Anitës si “një zë ëngjëllor që zbret nga qielli”.Tina Shaffer, pop singer dhe song writer amerikane, ka bërë shumë hite për këngëtaret si:- Celine Dion, Donna Summer, Bette Midler etj. 28 Nëntori, 2001, Michigan. Në kocertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisë Anita do të elektrizonte sallën e mbushur me atdhetarët shqiptar të Michiganit dhe të rrethinave të saj. Ndërrimi i viteve do tësjell një koncert të suksesshëm të Anitës në shfaqjen që u dha për festimin e natës sëvitit tëri 2002. Ku Anita me një përformancë tё shkёlqyer e bëri kёtё mbrёmje mё tё bukur dhe mё festime për shqiptarët e New York-ut. Viti 2002 ishte një vit pune intensive për Anitën.Artistja shqiptare nuk ndalet.Studionte, kompozonte, shkruante poezi dhe punonte të rriste potencialinë e saj si këngëtare. Me orë të tëra ajo këndonte dhe kompozonte këngë në pjanon e saj. Ajopo punonte dhe po hapte një rrugë të re në artin e Diasporës Shqiptare. Ajo po bënte gërshetimin e muzikës sonë të bukur shqiptare me Pop-in amerikan. Tetor 31, 2001. Në festën që u dha për Holloween nëNew York, Anita do të shpërblej me durtrokitjet e zjarrta të artdashësit shqiptar për debutimin e saj brilant. 28 Nëntori 2002. Në kocertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisënë Detroit, Anita do të elektrizonte sallën e mbushur me atdhetarët shqiptar të Detroitit. Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në shfaqjen që u dha në Boston për festimin e natës së vitit tëri. Ku Anita së bashku me grupin artistik “Alba” dhe me këngëtarë të tjerë të komunitetit dhanë një shfaqje dinjitoze dhe me nivel të lartë artistikpër bashkatdhetarët shqiptar në Boston. 24 janari 2003, nisi me pjesëmarrjen e Anitës në një nga koncertet më të mëdha të komunitetit shqipëtar. Ajo prezantoj muzikën e lehtë shqiptare përkrah këngëtarëve kosovarë dhe maqedonas. Të ftuar nderi ishin ambasadori William Walker dhe Drejtori i projektit të Evropës Lindore në CSIS, zoti Janusz Bugajski. Shkurti i vitit 2003 do të vendosi dhe kontratën me një kompani amerikane “An’Km records@Enterteiment” për realizimin e një albumi amerikan. 23 Mars 2003. Koncerti madhështor së bashku me grupin “Alba” do të ndiqet me shumë interes nga shumë artdashës shqiptar. Publiku që mbushte sallën e këtij koncerti do ta shoqëronte dhe duartrokiste Anitën në të gjitha këngët e saj. Prill 2003, Nё koncertin humanitar pёr tё ndihmuar fёmijёt orfan tё fshatit Velika Krusa, nё Kosovё, tё cilёt humbёn prindёrit pas raprezaljes tё ushtrisё serbe. Anita me debutimin e saj tё bukur kontriboj qё tё mblidheshin mbi 10,000 dollarё donation pёr kёta fёmijё jetim. Gusht 2003, Anita merr pjesë dhe i dha një atmosfer të gëzueshme me zërin dhe këngët e saj, koncertit që u zhvillua për përvjetorin e 57 tëOrganizatës së Gruas në Amerikë, AANOs, njënga organizatat me aktive ne atë kohë për shqiptarët e Amerikës dhe të Kanadas.
31 Gusht, 2003. Anita sё bashku me grupin “Alba”, do të përformonte me suksese në një koncert të bukur nëAlbany, up state NY. Koncert që u ndoq me shumë interesim nga artdashësitë.
28 Nëntor 2003. Në koncertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisë, Anita e shoqëruar nga orkestra “Alba” do të shfaqnin dhe njëherë vlerat dhe traditat e kombit tonë të dashur.
30 Nёntor, 2003. Anita ishte e ftuar në një nga evenimentet artistik nëDallas, Texas. Ku në këtë koncert këndoj dhe luajti me violinё.
Vitet 2003-2004 ishin vite tepër të rëndësishme për rritjen artistike të Anitës. Ajonisi të kërkonte më shumë nga vetja në aspektin profesional. Gjatë kësaj periudhe ajo shpalosi vlerat e artit dhe të muzikës shqiptare në kufijtë e Amerikës. Anita realizoi dhe katër video-klipe të reja në bashkëpunim me studion “Albanian Kultur TV”, të Zotit Adem Belliu. Po ashtu dhe në bashkëpunim me regjizorin Xhevat Limani dhe me kameramanin Ilir Kasneci do të vinte para publikut shqiptar video-clipi shumë i bukur “Na jep bekimin”, një realizim shumë orgjinal dhe i goditur. Në këtë kohë shënohet gjithashtu edhe fillimi i punës si kantautore e albumit “Çdo gjë është e mundur”.Në këtë album Anita shfaqet si një artiste e kompletuar, e sigurtë dhe e vendosur për të shkelur në shtigje të reja në muzikën shqiptare. Anita po punonte në gёrshetimin e dy rrymave muzikore, muzikës shqiptare dhe asaj amerikane.
Në 9 Maj2004, Anita së bashku me Grupin muzikor “Alba” të drejtuar nga i famëshmi Edi Xhani, do të merrte pjesë në një nga koncertet e komunitetit të organizuar nga Organizata e Grave Shqiptaro-Amerikane “Motrat Qirjazi” me rastin e Ditës së Nënave në Brooklyn.
Qershori i vitit 2004, do të sjedh realizimin e vidio-clipit “Nostalgjia”. Teksti dhe muzika Anita Bitri, orkestracioni James Avatar, regjizore Teressa Haefele. Kameraman Ilir Kasneci.Kjo këngë është krijuar dhe kompozuar nga vet këngëtarja dhe i kushtohet nostalgjisë që Anita kishte për të shtrenjtën Shqipëri. Në këtë këngë dëshirat, ndjenjat, bota e saj e brendshme shpirtërore janë përcjellë me anë të tingujve të mrekullueshëm dhe tekstit plot kuptim.
24 Qershor 2004. Shënoi për Anitën realizimin e albumit të saj të dytë shumë të suksesshëm “Çdo gjë është e mundur”. Në këtë album Anita paraqitet si kantautore. E përse jo, ajo kishte një koncept të plotë për muzikën, të cilën ajo jo vetëm e ndjente, por edhe e zotëronte plotësisht. Ishte një gjeni në violinë, ndërsa solfezhin e njihte në përsosmëri. Gjithashtu Anita ishte shume e apasionuar në poezi, gjë e cila i dha mundesi të krijonte vetë të gjitha tekstet e këngëve të këtij albumi.
Korrik 2004. Më në fund pas 9 vjetëve, Anitës ju realizua një nga dëshirat qëmundonte shpirtin e saj, të shikonte dhe njëherë tokën mëmë. Të vinte dhe njëherë pranë publikut të dashur shqiptar dhe të çlironte nga zemra e saj atë ndjenjë malli dhe dhimbje që ajo ndjente larg publikut të mrekullueshёm shqiptarё. Më në fund i jepet leja të udhëtonte jashtë kufijëve të Amerikës.
Atë ditë që preku tokën e bekuar shqiptare, kur sapo zbriti në aeroportin “Nënë Tereza” në Rinas, Anita Bitri e kuptoi se askush nuk e kishte harruar. Publiku i dashur shqiptar e mirëpriti këngëtaren dhe artisten e madhe me ngrohtësi dhe respekt. Shtypi dhe medjat me shumë dashamirësi menjëherëikushtuan artistes së famëshme një vëmëndje të jashtzakonshme. Këtu vlen të përmëndur konferenca e shtypit me të gjithë mediat dhe TV shqiptare, ku artistët dhe gazetarët shqiptar i uruan mirseardhjen këngëtares së madhe shqiptare Anita Bitri. Po ashtu të gjithë stacionet televizive dhe të radiove rendën kush e kush më parë ta kishin Anitën në emisionet dhe në trasmetimet e tyre. Ministri i kulturës i rinisё dhe sportit së shqipërisë Blendi Klosi, do ta përgëzonte personalishtëAnitën për përfaqësimin dinjitoz të muzikës shqiptare në Amerikë. Udhëtimi në qytetin e saj të dashur Vlorë ato ditë të nxehta vere do të ishte një tjetër kujtimi bukur për Anitën. Vlora e priti me madhështi artisten e vet. Anita kishte nostalgji për emocionet, buzëqeshjet, duartrokitjet dhe ngrohtësinë që publiku i dashur vlonjatëi dhuronte asaj sa herë ajo ngjitej në skenën vlonjate.
Anita ishte shumë e lumtur dhe ishte rilindur që ndodhej në Shqipërinё e saj tё dashur. Nuk ecte, por fluturonte. Zemra e saj ishte mbushur me dashuri dhe mirënjohje për këtë vend që ajo e deshte aq shumë. Ishte si në ëndërr. Fytyra i rrezatonte dhe shpirti ishte qetësuar nga malli dhe dhimbja e 9 viteve largese.
19 Tetor 2004. Nënë Tereza i caktoi misionin e ri të këndonte përjetësisht për engjëjt kësaj ikone të muzikës shqiptare. Anita dhe familja Bitri do të iknin në gjumë aksidentalishtë. Monoksidi i karbonit do të ndërpriste në mes ëndërrat dhe projektet e saj. Gjithë medjat amerikano-shqiptare dhe diaspora në amerikëe pritën me hidhërim dhe dhimbje të madh këtë humbje tragjike. Shqipëria dhe artdashësit shqiptar në mbarё botën e qanë me dhimbje humbjen e parakoshme të Anita Bitrit.
Respekti për krijmtarinë e saj do të bënte që artistët shqiptar të diasporës dhe të gjithë artdashësitë e muzikës shqiptare, si kurrë ndonjëherë të bashkoheshin në një koncert lamtumire për përcjelljen e këngëtares së madhe shqiptare Anita Bitri në tokën e bekuar shqiptare. Në këtë koncert madhështor artistët dhe artdashësitë e muzikës shqiptare i dhanë lamtumirën e fundit artistes së dashur dhe me kontributet e tyre bën të mundur transportimin e tyre në tokën e bukur shqiptare. Shqipëria dhe Vlora e dashur e përcodhi me lotë dhe me dhimbje në banesën e fundit. Trupi i Anita Bitrit prehet në paqe në qytetin e saj të dashur Vlorë.
Shumë kompozitor, këngëtar, muzikant dhe artista shqiptar e kanë vlerësuar vokalin, teknikën, talentin, dhe interpretimet e Anitës, si nga më të talentuarit dhe profesionalë në fushën e këngës.Gjatë karrierës së saj artistike, Anita është nderuar me shumë çmime nderidhe diploma në aktivitete të ndryshme kombëtare e ndërkombëtare. Këto çmime të fituara tregojnë më së miri aftësitë e shquara në fushën e artit skenik dhe madhështinë e talentit të saj, gjithashtu respekti dhe vlerësimi i madh që i kanë bërë asaj juritë e ndryshme, kolegët e bashkëpuntorët e saj dhe sidomos artedashësitëe rradhitin këtë këngëtare të mrekullueshëme shqiptare në krye të epokës së artë të artistëve të shquar.Tek këngëtarja Anita Bitri gjendet gjithçka që Zoti i ka dhuruar një artisti.
Por të gjitha këto suksese në jetën artistike të Anitës nuk do të bëheshin të mundura pa përkrahjen dhe respektin që tregoi publiku i dashur shqiptar, të cilin ajo e adhuronte dhe i dhuronte çaste të gëzuara me zërin e saj magjik. Gjithashtu një rol të rëndësishëm dhe vendimtar në këtë drejtim luajti dhe lindja e vajzёs sё saj, Siborës. Lindja e vajzës ishte një nga dhuratat më të mëdha, që Zoti i fali. Ëngjëllushen e vogël Anita e rrethoi me një dashuri dhe përkujdesje të papërshkrueshme. Ajo e edukonte me respektin për Shqipërinë dhe gjuhën shqipe, përkujdesej në mënyrë të veçantë për ecurinë e saj shkollore, ishte një nënë e përsosur dhe një edukatore e mirë. Kënaqësin Zoti ia shtoi me ardhjen e nënës në Amerikë, pasi Hazbija jo vetëm që ishte shumë e lidhur me Anitën, por njëkosisht ishte një nxitje në jetën e saj artistike, duke flijuar çdo gjë me qëllim që t’i linte hapësirë krijmtarisë artistike të vajzës dhe këngëtares së saj të adhuruar. Anita ka qënë për të gjithë familjen Bitri, nderi dhe krenaria e kësaj familje.
Me ikjen e Anita Bitrit arti dhe publiku shqiptar humbi arti një zë magjepёs dhe të mrekullueshëm. Shqipëria një patriote të flaktë. Diaspora një aktiviste dhe personalitet muzikor. Familja dhe miqtë, një artiste dhe shoqe të mrekullueshme.

Burimi/Facebook

Bari Dervishllari – Dalldisi plaku!!

No Comments Argëtim Letersi

Që kur zura dy dashnore,
jam bërë shumè qejfèli.
Njëra ç’më kapi për dore,
tjetra pak në befasi.

I kapa ashtu si fshehur,
siç fillon çdo dashuri.
Ç’oku dhe më kanë nxehur,
prapë me dorë në qafë u rri.

Paskan qënë soj qejfëlie,
Më gudulisin dhe natën,
Nuk iu doli atje në korije
më bënë xheloze plakën.

Më bëri rezil kjo plaka,
ç’i ke gjithë këto zuzu?
Ngryset dita vjen dhe nata,
argalisesh çu-çu-çu.

Një ditë humbi durimin,
mori furkën desh më vrau.
Askush nuk ta jep bekimin,
për zuzutë mjau ,mjau.!

Pa më thuaj si i quajnë,
këto bukuranet tëndë?
Që në krah po të mbajnë,
të rri mëndja n’ato vënde.

Plakë e dashur mos dalldis,
Njërën ma quajnè Poezi,
Fabula shumè më gudulis,
unë i puth ,puthi dhe ti.

Plakës ç’i qeshi surrati,
u zgjua nga ëndrra e ligë,
Iku stresi shkoj dhe inati,
plakush të paskam të mirë.!

Burimi/Facebook

Nga Arben Hoxhaj – VIZITA E MIKUT

No Comments Argëtim Letersi

Kishim kohe qe e prisnim. Here pas here per asrye te punes, ai ishte i zene. Ne fillim ishte faji yne se nuk kishim rregulluar shtepine. Nuk kishim blere kompletin e kolltuqeve. Pas blerjes se tyre ftesa po shtyhej, pasi miku ishte i zene me pune. Dhe vizitat turistike jashte shtetit do te ishin nje nga arsyet per shtyrjen e vizites. Me ne fund miku erdhi familjarisht. Cdo gje ishte pregatitur mire dhe ne filluam biseden per tema te ndryshme. Pas nje darke te kendshme ku mbizotronte mishi i pjekur dhe pijet e shumta, por qe nuk u konsumuan shume, nje shetitje ne ajer te paster dhe lodra me femijet, do ta benin mbremjen te vinte shpejt. Oret kalonin si pa u ndier. Ora po shkonte 24.00 dhe miku, i ndihmuar dhe nga gruaja e tij filloi te tregonte histori gazmore te cilat une po i shkruaj me radhe.

Fshatari – Gomari – Kadiu

“Nuk kam c´fare te gatuaj” i tha gruaja fshatarit .

”Duhet te shkosh ne mulli. Nuk kam asnje cike miell ne kuzhine”.

Fshatari shkoi ne mulli. Pasi bloi misrin shpejt sepse nuk kishte shume radhe, takoi nje mikun e tij.

”Do te rrish nga une sonte” i tha miku.

Fshatari pa u menduar dy here i tha gomarit.

”Nisu ne shtepi, shkarko miellin dhe i thuaj zonjes se shtepise te japi tagji, se une po iki tek miku. Dhe i ra gomarit me shkop dy here. Gomari mori rrugen per ne shtepi. Fshatari shkoi tek miku i tij, i cili e priti me gjithe te mirat. Hengren, pine dhe kenduan deri ne oret e vona te nates. Te nesermen fshatari u nis per ne shtepi. Sapo mberriti, e shoqja e pa e shqetesuar.

” C´fare te ndodhi? Pse nuk erdhe mbreme? Ku e ke miellin qe blove? Po gomari ku eshte”?

Fshatari pa gruan ne sy .

’’Pse nuk ka ardhur gomari ”?! E pyeti ai.

“Jo”. I tha ajo .

Fshatari u nxeh shume.

”E gjej une ate.Une e nisa per ne shtepi dhe i thashe qe te shkarkoj miellin dhe te kerkonte ty qe ti jepje trasten me tagji. Por do ta gjej se s`ben”. I tha fashatari gruas.

Mori trasten me tagji dhe nje comange me vete dhe u nis per te gjetur gomarin. Shkoi ne fshat dhe pyeti per gomarin e tij. Disa e pane me te qeshur kur ai tregonte historine, se si e kishte nisur vetem gomarin per ne shtepi, kur rruga kishte shume kthesa dhe se duhej ta shoqeronte vete deri ne shtepi. ”Oh. Gomarin tuaj e kam pare une. Ai eshte bere kadi ne Vlore”. I tha nje fshatar si per t´a tallur.

Pa e zgjatur fare, fshatari u nis per ne Vlore. Eci dy dite dhe me ne fund mbriti ne Vlore ne oren 10,30, perpara nderteses se gjykates , te gjente keshtu gomarin qe ishte bere kadi. Ishte kohe pushimi dhe kadinjte e Vlores kishin dale per pushim. Ata ishin ulur ne veranden e nderteses ku punonin.

’’ E njoh une ate. Jo kadi te behet, por c`fare te doje. Nuk heq dore ai nga trasta me tagji”. Tha fshatari duke ju drejtuar vendit ku po rrinin kadinjte. Fshatari nxori trasten me tagji dhe po e mbante para vetes . Nje kadi filloj ta veshtronte. Kadiu mendoi ” Do te jete ndonje hallexhi qe ka ndonje problem per te zgjidhur dhe ka mbushur trasten plot me flori”. Fshatari filloi te luaj trasten me tagji, kadiu filloi te luante koken. Fshatari luaj trasten, kadiu koken.

” Hajde poshte”! Ja beri fshatari me dore kadiut, sic ja bente gomarit te tij kur donte t´i jepte tagjine. Kadiu pa u menduar shume, zbriti me vrap shkallet dhe u gjend para fshatarit, me syte ngulur tek trasta.

Fshatari levizte trasten dhe kadiu shkonte nga shkonte trasta. Fshatari la trasten ne toke. Kadiu u ul per t´a marre. Ne kete moment fshatari nxjerr comangen dhe fillon te godase kadiun duke i bertitur.

’’Une te nisa per ne shtepi te coje miellin qe une blova, ndersa ti me vjen ketu dhe me beshesh kadi !

Ta rregulloj qejfin une”! Bertiste fshatari dhe vazhdonte te godiste kadiun, i cili nuk dinte se cfare te bente ne keto momente .Vetem nderhyrja e kadijve te tjere dhe e rojeve bene qe kadiu t´i shpetonte comanges se fshatarit.Te shqetesuar ata moren kadiun, e futen brenda dhe i kerkonin shjegime fshatarit se pse qelloi mbi kadiun. Fshatari jua shpegoi dhe u tha.

”E njohe une ate. Pse ndonje tjeter nuk levizi nga vendi, por ai sa pa trasten me tagji erdhi me vrap. Ai eshte gomari im dhe nuk e luan topi. A e pate qe une levizja trasten me tagji, ai levizte koken. Kur ja bera me dore, ai erdhi me vrap. Kur une fillova dhe levizja trasten me tagji, ai levizte. Kur une e ula ne toke trasten me tagji, ai u ule per te ngrene tagjine. E kam mesuar vete. Une e di qe keshtu vepron gjithmone ai ”.

Te ndodhur perballe fakteve te cilat nuk i kundershtonin dot, kadinjte e tjere gjeten nje zgjidhje te pranueshme per fashatarin . Ja kthyen trasten, po jo me tagji. I futen ne te dy kg flori te mbledhura shpejt e shpejt nga te gjithe ata dhe ja dhane fshatarit.

” Tani kadiu do te qendroje ketu”. I thane.

” Ndersa ti shko ne shtepi. A vlen me shume se kaq gomari yt”?

Fshatari ra dakort dhe mori rrugen per ne shtepi. Ne shtepi e priste gruaja dhe femijet. Ai i dha gruas trasten me flori dhe ajo u cudit shume.

“Mos u cudit” . I tha fshatari gruas. “Gomari jone ishte bere kadi ne Vlore, por zanatin e trastes me tagji nuk e kishte harruar”.

Ndersa te qeshurat tona vazhdonin, miku nisi historine tjeter.

Halla dhe Selmani

”Halla me tregonte nje histori te vertete”. Vazhdoi miku.

Ne fshat tone kishim Selmanin. Vitet kalonin, po ai vazhdonte te ishte i forte. Njihej nga te gjithe si plak zevzek. Pasi kishte kaluar te nentedhjetat, Selmani vdes. Sipas zakonit, ne duhet te shkonin te rrinim tek dhoma e te vdekurit. Ishte pasdite vone dhe filloi te errej. Aferdita, nje komshija jone, kishte bere buken dhe e kishte vene per te pjekur. Ne fustan i ishte ngjitur nje cope brume. Aferdita u ul prane Selmanit, i cili ishte mbuluar sipas zakonit me carcafe te bardhe. Dhoma ishte e vogel dhe nga nxehtesia brumi i ngjitur tek fustani i Aferdites, filloi te ngjitej me carcafin qe ishte mbuluar Selmani. Erdhi koha per t´u larguar. Aferdita u ngrit per te ikur, por pasi hodhi nje hap, carcafi qe kishte mbuluar Selmanin filloj te leviste pas Aferdites.

“Qyqja, me kapi”! Tha Aferdita .

Kaq u desh dhe nuk e pa me i pari te dytin.

” U ngrit! U ngjalle! Na kapi”! Bertisnin grate dhe perpiqeshin kush te dilte e para nga dera. Zallamahia u degjua gjithe andej. Burrat qe ishin ne dhomen tjeter , filluan edhe ata kush te dilte jashte i pari. Rremuja dhe zallamahija nuk kishin te mbaruar. Aferdita ecte dhe pas saj carcafi i Selmanit. Me ne fund asaj i ra te fiket. Pasi dolen te gjithe jashte burra dhe gra, pane Aferditen qe i kishte rene te fiket dhe carcafin ne toke prane saj. Por Selmani vazhdonte te qendronte ne dhome. U qetesuam. Disa moren Aferditen dhe duke i hedhur uje te ftohte dhe duke i rene me pellembe, perpiqeshin qe t´a permendnin. Te tjeret u kthyen tek xhenazeja gjithe frike.

”Mire grate, po burrat c`paten?! Me thoshte halla sa here i kerkoja te tregonte kete histori. Oret kalonin dhe miku filloi historine e radhes.

Si u deh Qazimi per here te dyte

Ne kohen e ish-kooperatives, ne sektor kishim nje roje, xha Rizain. Njihej nga te gjithe si burre i ndershem dhe ne fillimet e ish-kooperatives kishte qene per pak kohe dhe kryetar. Vitet kishin bere te tyren dhe xha Rizai ishte prane pensionit. Ajo qe xha Rizai kishte qejf ishte rakia. Nje here tek i vellai i tij kishte ardhur Qazimi per darke. Sipas zakonit xha Rizai ishte vellai me i madh dhe keshtu do te ishte prezent per te nderuar mikun qe kishte ardhur nga larg. Pas nje muhabeti te mire, erdhi ora per te filluar darken. Zakoni ne anet tona, ishte qe ne fillim te vendosej mezeja, ku kishte ullinj, qepe te njoma, nje zog i skuqur, sallatra te ndryshme dhe turshi . Ishte nje para- buke qe te krijonte mundesine te te pihej rakia dhe te shijonte muhabeti. Filloi urimi. Sipas zakonit, me i madhi i shtepise hap dolline. Keshtu fillonin sipas zakonit dollite per prinderit, femijet , te afermit dhe per personat e dashur.

Deri ketu cdo gje ishte ne rregull dhe biseda vazhdonte normalisht . Xha Rizai si me i madhi qe ishte, sipas zakonit mori goten dhe j`u drejtua te vellait.

“ Gezuar”. I tha.” Ketu filloi dhe problemi.

”Kete dolli e kemi per Qazimin. I lumshin kembet dhe ti rrojne cka per zemer. Eshte nder per ne, qe e kemi sot Qazimin ne familjen tone”. Dhe pasi e trokiti goten me vellain, e trokiti me Qazimin. Dhe vete e hodhi goten me fund.

“Me fal o i zoti i shtepise”! Ju drejtua Qazimi xha Rizait. “Te vij per te mira dhe per gezime, por une kam nje problem. Te gjithe heshten dhe po shikonin Qazimin ne sy. Problemi i Qazimit ishte problem i te gjithe personave qe ishin te pranishem, pasi miku ishte i pari dhe duhet te kujdeseshin. Prandaj xha Rizai uli goten dhe po degjonte. Qazimi ne fakt po shikonte nga xha Rizai.

“Une po vete 53 vjec dhe nje here jam dehur ne jeten time dhe une nuk mund te pi raki ”. Xha Rizai u clirua nga problemi qe kishte Qazimi dhe ju pergjigj.

”Epo mire. I gezuar o Qazim dhe me fund, se une po vete 60 vjec dhe nje here kam ngelur pa dehur ne jeten time. Muhabeti vazhdoi deri ne oret e vona te nates dhe Qazimit ju be hera e dyte qe u deh me raki. Keshtu dhe tani kur duan te ngacmojne ndonje me raki i thone shprehjen e xha Rizait .”Se une nje here kam ngelur po dehur ne jeten time”.

Pas historise se xha Rizait, historine tjeter ishte gati e shoqja per t’ìa kujtuar dhe miku yne filloi te tregonte historine e radhes.

Vizita ne Tivoli

”Isha duke pushuar ne shtepi kur ra zilja e telefonit”. Filloi miku.

” Pershendetje”. Me tha nje ze i njohur. Ishte Aliu.

”C`fare plani ke per neser pasdite”?

” Jam i lire pas ores 16.00”. I thashe.

”Mire”, me tha ” takohemi tek Triangeli se me ka ardhur nje shok i femijerise nga Tetova” . Ne ora 17.30 te dites tjeter u takova me Aliun, Gonin shokun tone dhe shokun e Aliut nga Tetova. Keshtu u beme kater.

” Ku do te shkojme”? I pyeta

”Mendoj qe te shkojme tek Tivoli. Ne kete periudhe te vitit eshte shume bukur”. Tha Aliu.

Keshtu u nisem per tek Tivoli dhe Mysafiri shprehte interesimin per cdo gje qe shikonte dhe ne perpiqeshim te benim ciceronin duke i treguar ato qe dinim per Kopenhagenin dhe per kete park famoz ne qender te qytetit.

“Kete park ka dashur ta bleje dhe Majkell Xhekson”. I shpegonte Aliu mysafirit nga Tetova.

Keshtu u futem tek Tivoli.

“ Paska shume njerez dhe te moshave te ndryshme”. Tha mysafiri .

“Po” i tha Aliu “dhe ne fakt i shkeli syrin shokut te tije qe kishte ne krah. A do te hipesh te provosh ndonje loje.

“Jo”. Tha prere mysafiri.

”Mire”, tha Aliu por se bashku me Gonin vazhduan me kembgulje t´i kerkonin mysafirit te hipte, pasi ata do te paguanin dhe nuk duhej t´a humbiste nje rast si ky.

“Ke qene dhe ne lufte ti! Kur ti ke frike nga nje loder, si ke luftuar ne lufte apo tani trima pas lufte ka shume”! e ngacmoi Goni. Kembengulja sa vinte dhe shtohej dhe me ne fund mysafiri si i zene mat ju drejtua atyre.

“Dakort, por do te hipi se bashku me te”. Tha miku duke drejtuar doren nga une. Aliu dhe Goni kaq deshen. Ju shkelqeu fytyra.

“ Dakort”. Thane ata pa marre me pare miratimin tim. Dhe me te shpejt njeri nga ata shkoi te blinte biletat. U vume ne radhe.Tek treni i shpejte kishte shume njerez. Mysafiri ishte i veshur me kostum dhe kollaro, por pothuajse te gjithe ishin veshur sportiv. Por kur i dhame biletat kontrollorit ai tha se duhen dhe dy bileta me shume, pasi ato qe kishim prere ishin per te rinjte. Mysafiri kaq donte dhe i tha Aliut se do te ishte me mire t´a linin fare kete pune, por Aliu nisi me te shpejte Gonin per te marre biletat shtese dhe me tha mua te prisnim. Mysafiri me thoshte qe te zbrisnim, se ketu ishin vetem per te rinj dhe se nga mosha jone kishte pak . I thashe mysafirit te prisnim, por kontrollori na e beri me dore qe te ngjiteshim ne tren . Sic duket ai pa mysafirin e ardhur nga larg me kollare dhe e kuptoi se biletat ishin marre gabimisht, pasi nuk ishte problem lekesh ose mbase nuk ishim kuptuar sic duhet. U vendosem ne nje slite katershe. Ne krahun tim ishin dy vajza.

“ A ke provuar me pare”? Pyeta vajzen.

“ Po”, tha ajo “nuk eshte problem por njerzit me zemer nuk duhet te hipin ne keto lodra”. Mysafiri qe e dinte mire anglishten, u zverth .Treni filloi te leviste ngadale. Sapo filloi te merrte pak shpejtesi, mysafiri u lut.

“ Alla, na ruaj”!

“Allahu te ruan ne toke, jo ketu. Ketu hipe vete”. I thashe.

Shpejtesia marramendese e trenit dhe levizjet e tjera me koke poshte, shto ketu dhe ulerimat qe te rinjte i benin vete, disa nga kenaqesia, disa vertet nga frika, e bene fytyren e mikut qe te mos e njihje dot se kush ishte. Keshtu dhe treni ndaloi dhe Aliu vazhdonte te bente foto me celularin e tij. Nuk kam per t´a harruar fytyren e mysafirit, te zbehte sikur te kishte dale nga varri. Filluam te ecnim ne parkun e bukur ku lulet dhe arkitektura jane kombinuar me se miri.

“Ne kete tjetren eshte me mire”. Vazhdoi Aliu. ” Po dergoj te bleje biletat . Tek ky aeroplani ketu…….” Vazhdonte Aliu, por mysafirit akoma nuk i kishte ardhur fytyra ne vend .

“Ne asnje menyre”, thoshte ai “une jam dhe me zemer .Nuk mund te hipi ne lartesi ”.

“Mos genje”, thoshte Aliu “une kam nje jete qe te njoh dhe ti nuk ke asgje. Kur u bere me zemer ti”!

Por mysafiri nuk pranonte sikur ta vrisje .

“Do te me jepni darken apo te iki”! e mbylli biseden mysafiri .

U drejtuam te katert tek restoranti ne buze te liqenit. Duke pritur porosine, shikonim peshqit shume ngjyresh qe leviznin ne uje.

” Te kisha nje grep ketu…”! Tha Aliu dhe filloi te tregonte historira te femijerise. Keshtu mysafiri filloi te merrte veten nga pak ,ca nga ushpimi i shijshem dhe ca nga vera. Por ai nuk harronte ate qe kishte bere duke e quajtur “ nje gabim te rende”. Aliu nuk pushonte se foluri dhe kur ora po shkonte drejt orarit te mbylljes se restorantit, u ngritem. U pershendeta me fillim me mysafirin pastaj me dy te tjeret dhe u nisa per ne shtepi. Perfundoi miku historine e radhes .

Miku do te vazhdonte historite e tij dhe sic duket po i kombinonte me kohen, duke filluar nga periudha otomane, periudha e Zogut , e komunizmit dhe me ne fund dhe nga Europa. Ora po shkonte 3.20. Filloi te zbardhej dhe koha dukej se do te ishte e bukur .

“A do te fleme” ? Ju drejtova mikut .”Se sipas zakonit te vjeter(duke e ngacmuar pak per historine me dolli), miku kerkon buken, i zoti i shtepise ka dolline, por gjumi nuk ka asnje rregull”. (Kuptohet te pashkruara, por te respektuara ne vite). Por miku sic duket nuk donte te ndalonte.

“Tani do te fleme. Kam dhe histori te tjera, por le te mbeten per heren tjeter kur te vini ose t´ju vijme per vizite”.

“Por na duhet dhe nje rregjistrues, pasi nuk i mbajme mend te gjitha historite e tua. Pastaj te rregjistruara jane dhe me lehte per mua per t´i hedhur ne leter ”.

Keshtu perfundoi dhe vizita e mikut, i cili aftesine per te treguar histori e kishte sipas tij te trasheguar nga i jati, por dhe vuajtjet e emigracionit dhe njohja e disa gjuheve te huaja i kishte dhene mundesine te njihej me shume njerez dhe te percillte ne menyre te shkelqyer historite tek te tjeret.

Arben Hoxhaj

Danimarke, Shtator 2009

NJË PUNË TITANIKE NË SHËRBIM TË ATDHEUT

No Comments Argëtim Histori

Shkruan:Bexhet Asani
Veprimtari i çështjes shqiptare Mamut Skenderi lindi më 21 maj 1953 në Veleshtë të Strugës. Rrjedh nga një familje bujqish. Babai Pajazit Skenderi nëna Servete Hoda Skenderi kryesisht janë marrë me punët e fushës. Të dy prindërit të pa shkolluar si një numër i madh i bashkëkohësve të tyre. Që si foshnjë gjashtë mujore Mamutit i vdes nëna. Për të dhe motrën e tij për 2 vjet kujdeset i ati. Pas moshës dy vjeçare për Mamutin kujdeset halla e madhe Sanie Skenderi Nasufi si dhe hallat tjera. Mamuti shkollën fillore dhe tetëvjeçaren e kreu në Veleshtë. Si nxënës dallohej nga shoqet e shokët e tij. Si një numër i madh i veleshtarëve dhe struganëve në moshën shumë të re merr botën në sy për një jetë më të mirë e duke u larguar nga presioni që bënte pushteti ish jugosllav. Kështu si i ri pa menduar fare sesa e dhimbshme ishte vendlindja e që ëndrrat e Veleshtës do ta ndiqnin pas për tërë jetën, në moshën shatëmbëdhjetë vjeçare në gusht të vitit 1969, ik emigrant në itali. Pas një viti, në gusht të vitit 1970 arrin në Amerikë.
Nga Roma i përcillnin Mentor Qoku, Vasil Andoni dhe Prendi një prift katolik nga Shkodra, të rinjve shqiptarë u jepnin këtë porosi: “Djem të shkoni në Amerikë po mos e harroni atdheun, kudo që të shkoni t’ i shërbeni Shqipërisë”. Mamut Skenderi duket sikur këtë këshillë nga ata atdhetarë e mban vath në vesh sot e kësaj dite.
Në tokën e premtuar, aeroplani puthi pistën, pas një udhëtimi të gjatë e që e dinte se shkonte në një vend të panjohur, pa e ditur se a do të mud të gjindej pa e folur anglishten e pa asnjë zanat! Në aeropotin “Xhon Kenedi” e presin kushëriri Buran Skenderi dhe dhëndri Nuri Kaba me Nebie Kabën vajzën e hallës. Të rinjtë Buran dhe Mamut Skenderi në Nju Xherzi, jetuan në një banesë si beqarë për 4 – 5 vjet derisa u martuan. Pasi u martuan secili mori banesën e vet. Jetonin në Paterson. Mamuti nëntë vjet punoi në “Nabisko”. Aty bëhej paketimi i gjërave ushqimore. Në gusht të vitit 1976, në Paterson martohet me Afijet Xhelilin nga qyteti i Ohrit. Më 1980, përfundimisht shkon nga Patersoni në Çikago te i vëllai Femi Skenderi.
Në Çikago punoi në një shkollë të mesme “Nepërvill Hajskull” si mbikëqyrës për 18 vjet rresht. Për një kohë të gjatë e brente ndërgjegjja pse nuk kishte vazhduar shkollimin. I bëhej zemra mal kur dëgjonte se ndonjë nga bashkatdhetarët e tij kryente në Amerikë fakultetin. Vetëm në këtë mënyrë mendonte ai, shqiptarët tanë do të largohen nga punët e rënda të ndërtimtarisë e të hotelerisë etj. Ky arsimdashës edhe pse po i ikte koha dhe mosha prapëseprapë regjistrohet në shkollë edhe atë pa shkëputje nga puna në vitin 1983 në Çikago, përfundon shkollimin e mesëm.
Me aktivitete atdhetare filloi të merrej që nga viti 1973, nën ndikimin e intelektualëve emigrantë të pakënaqur me regjimin në Shqipëri. Ata intelektualë nuk bënin pjesë në ndonjë parti vepronin në frymën e Mid’hat Frashërit. Ata u thoshin:”Ju nuk do të na ndiqni neve, pa marrë parasysh se ne kemi ikur nga Shqipëria të pakënaqur nga regjimi, ju duhet ta doni Shqipërinë dhe popullin shqiptar dhe partia juaj është atdheu!”
Pas ngjarjeve revolucionare në Kosovë më 1981, filloi lëvizja në diasporë për mbrojtjen e studentëve dhe të drejtat e shqiptarëve në ish Jugosllavi. Mamut Skenderi bashkë me shokë ishte në ballë të demonstratave kudo në ShBA.
Më 1985 u themelua Lobi shqiptar, 1990 mbahet Kongresi i Parë i Lobit në Nju Jork. Nga Kosova morën pjesë: akademik Rexhep Qosja, arbëreshi Papas Antonio Belushi, Luljeta Pula, Gazmend Pula, Ibrahim Rugova e të tjerë. Aty ishte dhe Tom Lantosi nga Kalifornia i cili propozoi dhe përpiloi rezolutën kundër dhunës që ushtronte Serbia në Kosovë dhe për të drejtat e shqiptarëve në Jugosllavi. Alfons Damato kongresmen nga Nju Jorku, kongresmeni Leri Presler nga Minesota e të tjerë. Kongresi u mbajt nga Lobi Shqiptar i udhëhequr nga i madhi dhe i papërsëritshmi Joseph DioGuardi. Kongresi u mbajt në “Sheraton Hotel”. Në Kongres morën pjesë 2500 aktivistë nga gjithë shtetet e Amerikës dhe të Evropës.
Mamut Skenderi është anëtar Bordit të Lobit shqiptaro – amerikan për degën e Çikagos që nga viti 1990. Nga aty filloi veprimtaria intensive atdhetare dhe nuk u ndalë gjer me bombardimin e ish Jugosllavisë nga Forcat e NATO-s.
Më 1991, në këtë kohë kryetari i Shqipërisë Ramiz Alija, Joseph DioGuardit dhe Tom Lantosit, ia dorëzon dosjen për shpëtimin e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore Kosovë – Shqipëri. Ky gjest i Ramizit do t’ i japë krahë kongresmenëve dhe senatorëve amerikanë me prejardhje hebreje, kështu ata do të punojnë më me ngulm për çështjen shqiptare. Në vitet 1992 – 1993 bashkë me Joseph DioGuardin Mamut Skenderi do të vizitojnë Shqipërinë.
Bashkëpunimi me Odën Ekonomike Amerikano – Izralite, fillon në vitin 2012 në një takim që kishin me hebreun Daniel Shure të cilit ia japin një sasi dokumentesh arkivore “Shpëtimi i hebrejve në Kosovë e në Shqipëri”.
Shoqata Shqiptaro Amerikane dhe Oda Ekonomike Izraelite më 2015 mbajtën një Konferencë ekonomike për çështjen e investimeve, në këtë Konferencëmorën pjesë: Ikmete Bajrami, ambasadorja Vlora Çitaku, presidentja Atifete Jahjaga dhe shoqata e grave. Delegacionin e grave të Kosovës e pritën kryetarja e Shoqatës së gruas Lirie Memeti dhe bashkëpunëtoret e saja Rie Ismaili nga Kosova, Lirie Memeti nga Prespa, Ariana Jajupi nga Shqipëria e shumë gra të tjera.
Kryesinë e Shoqatës Shqiptaro Amerikane e përbënin Skender Karaçica drejtor ekzekutiv, Mamut Skenderi Sekretar, ndihmës sekretar Dritan Leku dhe Astrit Memeti.
Mamuti Skenderi dhe Skender Karaçica i hapën dyert e bashkëpunimit me Odën Ekonomike Amerikë – Izrael me mikun e tyre Daniel Shure drejtor i Odës Ekonomike Amerikë – Izrael.
Për meritat që ka ndaj popullit shqiptar zoti Daniel Shure është zgjedhur ambasador nderi i Shqipërisë dhe Kosovës në Çikago për çështje ekonomike.
Z. Daniel Shure më 3 tetor 2020, e përshëndeti njohjen e Pavarësisë së Kosovës nga Izraeli. Miqësia vazhdon edhe sot. Mamut Skenderi, Skender Karaçica dhe Daniel Shure kanë ngritur iniciativën që në Muzeun e Skoki-t në Çikago të Ilinoisit të ngrihet një pllakë përkujtimore “Shëptimi i hebrenjve gjatë Luftës së dytë Botërore në Kosovë e në Shqipëri”.
Mamut Skenderi disa herë e ka takuar ish senatorin Joe Biden (Xho Bajden), më i afërt me të ka qenë në kohën e kryetarit Obama kur Joe Biden kandidonte për nënkryetar të Amerikës në vitin 1912. Mamut Skenderi do ta takonte dhe do të ishte bashkë me të gjatë tërë fushatës elektorale në viti 2019 kur Joe Biden zgjidhet kryetar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës por e pengoi pandemia. Megjithatë Mamuti s’ reshti së punuari me shqiptarët e Çikagos që të votonin Joe Biden. Sot Mamut Skenderi ndjehet më i lehtësuar dhe i lumtur me fitoren e mikut të madh të shqiptarëve Joe Biden.
Mamut Skënderi është i pandalshëm dhe i palodhshëm, në dobi të çështjes atdhetare e shqiptare. Ai edhe sot është aktiv, punon e vepron pandërprerë.

Burimi/Facebook

POEZI PER VITIN E RI NGA POETJA GRESILDA RRUGEJA

No Comments Argëtim Letersi

POEZI PER VITIN E RI NGA POETJA GRESILDA RRUGEJA.FAMILJA RRUGEJA I URON MIQVE GEZUAR VITIN E RI.

TITULLI : VITI I RI

Sot gezim te gjithe kane
Kudo ne bote e ne Shqiperi
Zemra ime urimin me ju e ndan
Ju uroj te gjitheve Gezuar Vitin e Ri

Vitet moren gjithcka me vete
Na sollen me shume lot e pasiguri
Vuajtjet e trazuara te kesaj jete
Na kane cunguar te shtrenjten liri

Shpirtera te vrara dhe enderra te prera
Jetuan ne Shqiperi si dimri i ftohte
Te ligat ishalla sot i mer era
Se populli Shqiptare boll ka derdhur lot

Zemra ime me nuk duroj
Nje renkim fort leshoj
Vargjet nje nga nje vershuan
Lirine ,lirine ,valle perse e harruan ?!

O ju njerez te Perendise
Sa te kemi fryme ne kete jete
Mos bini preh e skllaverise
Jeten tuaj ndertojeni vete

Qofte per te gjithe ky Vit i Ri
Plot begati e lumturi
Me urim po e mbyll kete poezi
Perzemersisht ju uroj Gezuar Vitin e Ri.

Gresilda Rrugeja 31 .12 . 2020 .

Burimi/Facebook/Rexhep Rrugeja