Home

Lajme

Mami e Mevlanit feston ditëlindjen/ Ja si e uron Ledjana

No Comments Argëtim Thashetheme

Ditën e djeshme, Mevlani ka zbuluar se një prej njerëzve të tij më të shtrenjtë, nëna e tij, ka festuar ditëlindjen.

Nëpërmjet një postimi në rrjetet sociale, konkurrenti i Përputhen ka bërë një dedikim për të ëmën ku shkruan:

“Ti e din që unë jam fjalë pak dhe me vepra shumë. Kështu që falenderoj shumë zotin që kam një Nënë si ti dhe ishallah të bëhesh dhe 100 tjera dhe Allahu të rujtë.”

Ndërkohë nuk ka munguar as urimi i Ledjanës për nënën e Mevlanit.

“Edhe 100 vite të tjera të lumtura mami. Ke një mami të mrekullueshme pasi dhe vetë je i tillë 💕💕💕 “, shkruan Ledjana./ CNA.al

Zbulohet plani/ Pas zgjedhjeve Basha Kryeministër Rama president

No Comments Argëtim Thashetheme

Kryedemokrati Lulzim Basha i është përgjigjur pyetjes nëse pas zgjedhjeve të 25 prillit do të jetë në një bashkëqeverisje me PS-në, ndërsa Edi Rama do të marrë postin e presidentit.

Ai tha se ndryshimi vjen me ikjen e Ramës, duke mohuar kategorikisht një bashkëqeverisje PS-PD, ndërsa shtoi se vendi e ka një president që po bën gjithçka për të mbrojtur Kushtetutën.

“Domethënë PD, unë dhe opozita e bashkuar, që u përballëm prej ditës së parë me këtë qeverisje, që dògjëm mandatet, që bëmë çdo sakrificë dhe përpjekje për të larguar këtë njeri, do të shkojmë në martesë me një qeveri ilegjitime që ka prodhuar vetëm dështìme dhe ka dalë nga martesa me kr1mìn e organìzuar. Ne nuk ndalemi deri në largimin e Edi Ramës. Ndryshimi fillon me largimin e Edi Ramës.

Vendi e ka një president, i cili edhe në kushte shumë të vështira po bën gjithçka për të mbrojtur atë që i ka mbetur karabinasë kushtetuese.

Për fat të mirë kemi një lajm të mirë, plotësimi i Gjykatës Kushtetuese, edhe pse është hap i vonuar”, th

Burimi/cc24news.com/

Saimiri në të vërtetë nuk është si shfaqej në “Love Story” dhe këtë e tregon Meri

No Comments Argëtim Histori

Meri dhe Saimiri po e vazhdojnë njohjen e tyre pas përfundimit të “Love Story”, edhe pse jo ashtu siç publiku e kishte imagjinuar.

Dyshja po vazhdojnë komunikimin në distancë pasi Saimiri është rikthyer në Gjermani ndërsa Merit i duhet ende më shumë kohë për të marrë vendimin për t’u larguar nga këtu.
Në një intervistë për “Bordo”, Meri tregon se komunikon vazhdimisht me Saimirin dhe po e njeh më shumë atë. Madje tani ka zbuluar edhe sesi është ai përtej ekranit.

“Unë i njoh njerëzit duke parë edhe detajet më të vogla tek ai person dhe Saimiri është një djalë i respektueshëm, i ndjeshëm, familjar, ka shumë humor dhe këto bëjnë që unë tërhiqem shum prej tij. Diçka e re në karakterin e tij është se nuk është aq romantik sa dukej gjatë kohës në program”-shprehet Meri.

“Thjesht ai ka tipin serioz, por me njerëzit e afërt është shumë ndryshe nga ç’jemi mësuar ta shohim gjatë kohës në Love Story”-vazhdon ajo.

Meri tregoi se Saimiri e ka prezantuar me mamanë dhe kushërirën e tij dhe pohoi se do të pranonte nëse ai do t’i propzonte për martesë.

Burimi/cc24news.com/

Andi dhe Jasemina i japin fund dashurisë së tyre!

No Comments Argëtim Thashetheme

Sot ishte takimi i Andit dhe Jasemines por qe nuk u e bën, pas gjithë këtyre Bora tha se ata duhet të kenë një përballje. Jasemina i tha qe ishte xheloze për të gjitha që bën Andi për fotografitë që i poston ai në rrjete sociale. Jasemina tha qe nuk e mirëkupton për fotografitë që i poston me një vajzë tjetër dhe qe është aq i afërt me të .

Andi tha qe xhelozia e saj atë po e mbyt dhe qe dashuria dhe pelqimi qe e kishte për të është shuar, sepse edhe Jasemina bën veprime me djem të tjerë dhe qe kurrë nuk ja ka permendur. Pas përbarlljes Jasemina u shpreh se Andi ishte një njeri shumë i rendësishem për të dhe qe nuk do ta humbas, çfarë do të ndodhë me çiftin në fjal mbetet për tu parë….!

Burimi/goproshkodra.com/

Cfaka ose Gjirokastra e panjohur

No Comments Argëtim Histori

Përballë nesh mbi kryet tanë lartësohet kalaja e lashtë dhe Gjirokastra e vjetër, ajo e shtëpive-kull, e aneve, e Sikakut të të marrve. Në fakt neve na duket sikur jemi në një qytet tjetër, sikur ende nuk kemi mbërritur në Gjirokastër, në atë të vërtetën. Atë për të cilën shkruan Kadareja. Në anë të rrugës së madhe në një lokal të thjeshtë, krejt ngjitur me Pallatin e Sportit, dy burra kanë nisur një lojë të gjatë shahu. Lojtarët janë vërtet dy, por njerëzit që u japin mend janë aty diku 20 vetë. Po presim të mbarojë punë një mik i vjetër. Sokol Karaulli, ish-ushtarak, më pas i aktivizuar në politikë në lëvizjet antikomuniste, ndër më të parët në Gjirokastër, tani jeton nga një lokal i vogël, i thjeshtë, ku mblidhen më së shumti miqtë e tij. Koli jeton në Cfakë, në lagjen që është pas kalasë. Jetë e mot jemi mësuar ta shohim Gjirokastrën nga para. Ndër foto, ndër albume, ndër libra dhe gazeta, pamja e saj klasike është po ajo: Qafa e Pazarit, Shtëpitë e Angonatëve, Zekatëve, Sokaku i të Marrëve… Vetëm rrallë, shumë rrallë i kemi hedhur sytë në pjesën jugore të Gjirokastrës. Kështu vendosim që të shkojmë në Cfakë. Bashkë me ne sigurisht është edhe Koli, lindur e rritur në Cfakë.

Te Shkëmbi i Argjirosë

Kolit i duken të gjitha normale. “Ju duhen foto nga Shkëmbi i Argjirosë mo?”, pyet ai fare natyrshëm. Neve sigurisht që ndalojmë bri një shkëbi të madh pak metra larg mureve të kalasë hijerëndë. Sipas asaj që kanë rrëfyer të moçmit e këtyre anëve, pikërisht nga ky shkëmb u hodh poshtë në rrëpirë e bukura Argjiro bashkë me foshnjen motake, vetëm e vetëm që të mos binte në dorë të turqve. Tani poshtë në përrua nuk pipëtin asgjë. “Ta shihni në dimër këtë ju!”, thotë Koli dhe kështu vazhdojmë më tej. Mbi një urë miku ynë i ndal këmbët. Këtu po nisim të hyjnë në lagjet e vjetra – thotë Koli – Kjo quhet Ura e Aqif Zerzebilit. Ky, në kohë të moçme ka qënë një pasanik që donte të lidhte Manalatin dhe Cfaknë me pjesën tjetër të qytetit. Kështu që ndërtoi këtë urë”. Ura duket se ka kaluar disa duar. Një shtresë e rëndë betoni është hedhur mbi harkun e brishtë që ndërtoi dikur Zerzebili që nuk i harrohet emri.

Histori dashurie në Stalingradin e Gjirokastrës

Vetëm pak minuta pasi kemi lënë pas krijesën e Zerzebilit të famshëm kemi mbërritur në grumbullin e parë të shtëpive të Cfakës. Koli nis sërish të shpjegojë: Kjo që kemi përballë është shtëpia e Ali Hashos. Ky ka qenë një nga më të pasurit në Gjirokastër. Saraf u thoshin asokohe. Ka bërë tregëti, në të gjithë Europën. Thuhet se ka luajtur shuma të mëdha deri në Monte Karlo. Në kohën që erdhën komunistët në fuqi ia morrën të tërë pasurinë”. Përballë nesh kemi shtëpinë e madhe të familjes Puto. “Këta kanë qenë agallarët e Cfakës. Refat Puto kishte këtu një kopleksh banesash dhe një furrë buke. Ishte i kamur, kishte shumë bagëti. E kujtojnë për mirë. Pati bërë shumë ndere, sidomos të të vobektit”, thotë Koli me të njejtin respekt sikur zotërinjtë e vjetër të jenë ende brenda.

Sillemi një copë herë përmes shtëpive të Cfakës që janë bërë disi të çuditshme. Janë njëherazi edhe fort të vjetra, edhe shumë të reja. Mbi ndërtesat shumëshekullore betoni dhe duralumini ka nisur të mbizotërojë. “Përse dallon Cfaka nga lagjet e tjera?”, e pyesim Kolin ndërsa endemi mes rrugicave të lagjes së vjetër. “Ua them unë – vjen përgjigjja shpejt e shpejt – Rami Asqeriu, nga kjo lagje ka qenë një bixhozçi i famshëm. I njohur edhe në Monte Karlo. Pastaj, Isuf Asqeriu, ishte i pari që solli bilardo në Gjirokastër, Bajram Kasi ka sjellë të parin autobus në këtë qytet, po kështu i njohur ka qenë edhe Selfo Çoçoli, latifondist i madh, njeri shumë i zgjuar…”.

“Këtij vendi këtu dikur i thoshin me krenari Stalingradi i Gjirokastrës, kështu e kishte emrin dhe rruga. Stalingrad i thoshin se gjermantë në kohën e Luftës së Dytë Botërore nuk para erdhën këndej. Po ç‘do bënin gjermanët këtu more ditëzi!”

Sido që të jetë historia e “Stalingradit të Gjirokastrës” shtëpia e Kolit, shokut tonë, qëllon bash në zemër të saj. Nëna e tij, Sofia na pret në pragun e shtëpisë. Poshtë një pjergulle me sytë nga qielli se mos na zë shiu nisim e kujtojmë histori të vjetra. Nënë Sofia nuk është gjirokastrite. Më e saktë është të themi nuk ka lindur në Gjirokastër. “Unë jam nga Berati, nga një familje e krishterë. Ne jemi vllehë, çobenj sikur i thoni ju tashti – nis të thotë duke picërruar sytë e kaltër njësoj sikur të lexojë në një libër kujtimesh – kam mbetur jetime që e vogël. Në vitet ‘50 punoja në postën e Kuçovës. Atje e kam njohur babanë e Sokolit. Ishte i pashëm, me flokët kaçurrela dhe me mustaqe. U deshëm dhe çuam bashkë një jetë të tërë. Me vuajtje, po jemi dashur shumë. Ai ishte teknik antenash. Këtë profesion e kishte mësuar në Itali. Kur i shkrepej diçka në mendje do ta arrinte se s‘bën. Një herë i thanë të vinte një flamur sovjetik në majë të një antene. Ishte punë me rrezik për kokën. Ky e vuri. Më duket se asokohe do vinte Malenkovi. Por erdhi puna që u prishëm me rusët dhe flamuri duhej hequr që andej. Flamuri mbeti me muaj atje. Askush nuk kish më guxim që të ngjitej atje ku ishte ngjitur im shoq. I tillë ishte…”.

Karaullët paskan ardhur para shumë shekujsh nga Arabia. Të paktën kështu u është Kolit dhe të tjerëve nga paraardhësit e tyre. Ne çuditemi kur shohim flokët bjondë dhe sytë e kaltër të shumicës së pjestarëve të familjes por ata ngulin këmbë. “I pari ynë ka qenë një Haxhi Karaj, arab – këmbëngul Koli – ky bashkë me të vëllanë kanë qenë nga ato roje që në hyrje të sallës së pritjes së pashait mbanin shtizat e kryqëzuara. Pastaj historia ka vazhduar si e tërë kësaj lagjeje. Ne kemi qenë dikur si periferia e Gjirokastrës dhe të parët merreshin edhe me bujqësi edhe me blegtori. Vonë, gjyshi im Musai punoi si kafexhi”.

Jemi krejt përballë anës “së padukshme” të kështjellës së Gjirokastrës. Dikur kësaj ane, që shërbente si burg i thonin “te shtatë dritaret”. Shtatë dritaret i kemi krejt përballë dhe nënë Sofisë i kujtohet një histori e vjetër. “Kemi plot histori me ato dritaret – thotë – Por ajo që më ka mbetur në mendje është ajo e Haki Karullit, kushëririt të tim shoqi. Jetonim bashkë në këtë shtëpi të madhe. Ai ishte i shkolluar. Kishte mbaruar akademinë për ushtarak në Modena dhe punonte si oficer. Kur kapitulloi Italia ai doli partisan me brigadën e VIII dhe ka luftuar deri në Vishegrad. Pas Çlirimit punoi si shef finance, por një letër anonime e mori në qafë. E dënuan me dhjetë vjet burg. Nga kjo shtëpi ai shkoi njëqind metra më tej, në birucë në kala. Nga dritarja shikonte njerëzit e tij, vajzën, prindërit. Familjarët me anë të një litari i çonin bukën çdo darkë. Kur i vdiq e ëma ai e pa tërë funeralin nga penxherja. Kishte raste kur na thërriste që andej, kështu merreshim vesh. Ka qenë një burg i çuditshëm. Ky kushëri pasi doli nga burgu jetoi gjithë jetën duke punuar si këpucar”.

Me burgun nuk do të ndahemi dot aq kollaj. Vetë shtëpia ku ndodhemi ka qenë dikur burg për gratë. Kolit i kujtohet një këngë e vjetër. “Elmazi, motra e vëllait, more hakun e babait. Kështu kanë kënduar dikur për një vajzë që pasi u rrit vrau vrasësin e të jatit”, thotë ai.

Nga Partizani te Kapodistria

Ca më tej shtëpisë së Kraullëve Koli thërret të zotët e shtëpisë. “Këtu jemi në Çoçolatët, na thotë ai ndërsa jemi duke u ulur në oborrin e mbushur me lule. Ne atëherë kujtohemi se mbase kemi hyrë pa e ditur në shtëpinë e një kolegut tonë, Genti Çoçolit. Dyshimi kthehet në bindje kur shohim portretet e prindërve të Gentit. Jemi vërtet duke punuar në shtëpinë e një kolegu. Retë kanë nisur të dendësohen dhe ne hyjmë brenda në shtëpinë e gurtë.

Këtu takojmë vëllezërit Vedat dhe Lavdërim Çoçolin. Historia e origjinës nga Arabia përsëritet edhe një herë. Sipas vëllezërve një farë Aliu kishte mbërritur në Cfakën e dikurshme. Ishte arab. “Ky duhet të ketë qenë i shkurtër – thotë Vedati – ndaj edhe e quajtën Ali Kuçuku, që do të thotë i vogël, kështu ka nisur historia e familjes tonë, derisa u krijuan tetë familje Çoçolate që janë shpërndarë sot kudo”.

Vedati na rrëfen një tjetër histori. Ai na kujton një emër që kishim nisur të harronim: cigaren “Partizani”. Për 39 vjet ka punuar si “harmanxhi”, profesion që e ka trashëguar nga i jati. Kjo fjalë e vjetër turke do të thotë degustue duhani. “Për cigaren Partizani – na thotë – përdoreshin deri në 12 lloj duhanesh të ndryshme. Ne ishim shtatë vetë që e thithnim cigaren njëri pas tjetrit për të dhënë lejen që të hynte në prodhim. Këtë punë e kam bërë deri sa dola në pension”. Ne kuriozohemi dhe e pyesim nëse e kanë pasur jetën e gjatë këta të shtatë që thithnin cigare pa pushim, nga halli dhe jo nga qejfi, sikurse na ndodh neve. Vedati mendohet një herë dhe thotë: Mirë kanë jetuar, sepse në behar e bënim pushim. Disa e linin cigaren. Po ajo ishte bërë tashmë pjesë e jetës tonë. Po varet nga duhani që pi, nga asgjë tjetër. Unë vetë kam 5 vjet që e kam lënë”. Ngushëllohemi disi dhe e thithim fort një cigare. Mbase kjo që po tymosim “hin” të ato të mirat.

Shiu ka nisur të ndjehet. Disa pika të mëdha bien mbi aparatet tanë, duke na frikësuar neve, por duke e bërë edhe më të bukur Cfakën e gurtë. Një shtëpi e madhe disi më tej Çoçolatëve mban ende shumë të dukshme tabelën “Monument Kulture. Mbrohet nga Shteti”. Është shtëpia që këtu i thonë e “Kurtatëve”, që do të thotë e familjes Kurti. Shtëpia hijerëndë është krejt e heshtur. “Vetëm një çift të moshuarish jeton në të”, thotë Koli duke ngritur shpatullat. Ca më tej është një vend i shenjtë, mekam. Këtu është varrosur një sheh, Baba Arshiou dhe njerëzit besojnë se nderimet që i bëhen varrit të tij u sjellin fat në jetë.

Kërkojmë edhe ne ndonjë copë fat, por porta e hekurt është e mbyllur. Shiu ka nisur të nevrikoset ca dhe kështu shpejtojmë të hyjmë poshtë një tjetër porte të madhe. Këtu takojmë një tjetër vëlla të Çoçolëve dhe gruan e tij poete. Këta banojnë në shtëpinë e familjes Beja, nga ka dalë edhe politikani Fatos Beja. Këtu dëgjojmë një tjetër histori. Jo vetëm Sokoli, por edhe banorët e shtëpisë janë krejt të bindur: Johanis Kapodistria, presidenti i parë i Greqisë ka lindur pikërisht këtu. “Kështu na kanë thënë të parët brez pas brezi”, këmbëngulin miqtë tanë. Shtëpia është madhështore, duket si një anije e rëndë që ka mbetur në breg, por që nuk jepet.

Shiu vazhdon të bjerë mbi mejdanin e Cfakës. Trokëllima e tij e bën edhe më gri gurin e vjetër të kalldrëmeve. Ndërsa ne vazhdojmë të tymosim në shtëpinë e Kapodistrias me idenë se duhani kësaj radhe nuk do të na bëjë edhe aq keq.

Gazeta Shqip
FATOS BAXHAKU

**E Mrekullueshme** Blej një bukë, fito një libër falas…

No Comments Argëtim Kuriozitet

Në qytetin Tunxheli në Turqi pronari i një furre buke ka vendosur që çdo klient që blen një buk të fitojë një libër falas.

Ky gjest fantastik sipas bukëpjekësit ka një qëllim fisnik, qëllimi i tij është që përveçse të tregtohet bukë dhe prodhime tjera nga furra e bukës, të kontribohet edhe në dije dhe emancipim të popullit.

Vlen të theksohet se marrja e librit nuk shton kostot për qytetarët. Pronari i biznesit thotë se ka edhe persona që nuk duan ta marrin librin, por diçka e tillë është kthyer tashmë në detyrim.

Ata jepen në bazë të moshës së klientit. Nisma i ka habitur fillimisht blerësit ndërsa tashmë iniciativa është bërë virale në rrjete sociale me postime të ndryshme.

Ky gjest i këtij pronari padyshim se është gjest për tu përshëndetur dhe urojmë që edhe pronarët e bizneseve tona çfarëdo qofshin ato të marrin një iniciativë të tillë.

Burimi/todaynews33.com/

Riza Mucaj – KUR PIQEN GENJESHTRAT

No Comments Argëtim Letersi

Ne oret me te bukura
Te dites degjoj
Ne lajmet qe perhapen
Nje , dy, pese
Genjeshtra nje thes
Degjoj per dite
Me genjeshtra plot magazite
Genjeshter e lashte
Genjeshter e kerthinjet
Ske kokerr veç kashte
Dhe rri ne brinje
Genjeshter pasive
Genjeshter intime
Sa nje cope te madhe
E bene nje therrime
Genjeshter, genjeshter
Pa kock e pa eshter
Genjeshtra te zverdh
Te pjek me shpejt nga e verteta
Genjeshtra nje gje nuk ka
Nuk ka shije kur e ha
Ne mes teje genjeshter
Ndergjegje kombit vaditet
Genjeshter ti kalbe
Me shpejt ng e verteta
Se te del e shkurter jeta
Ti je si nje lule shtrydhe
Kur te prek ti shpejt ndrydhe
Genjeshter qe rri ne mban
Asnjehere nuk ke taban
Genjeshter shesh per shesh
Genjeshter ball per ball
Dhe pse po genjen
Vetes prap i mban bese
Te verteten kurr se njohe
Asnjehere kurrr se takove
Ajo ne rruge
Ti nene rruge
Ajo shkon drejte
Ty te mban nje zhuge……

Burimi/Facebook

Erdogan apo Merkel? Cili është i preferuari i shqiptarëve. Ja rezultatet e anketës…

No Comments Argëtim Kuriozitet

Gallup International ka realizuar anketën e vitit 2018 në lidhje me mendimet që kanë qytetarët e 55 shteteve për udhëheqësit botërorë.

Të anketuarit janë pyetur nëse kanë mendim negativ apo pozitiv për presidentin amerikan Donald Trump, presidentin rus Vladimir Putin, presidentin turk Recep Erdogan, kancelaren gjermane Angela Merkel, si dhe liderë të tjerë.

Kosova dhe Shqipëria që të dyja kanë nxjerrë kancelaren gjermane Angela Merkel si lideren e preferuar. Në Kosovë 77% e qytetarëve kanë mendim pozitiv për Merkel, kurse në Shqipëri kjo shifër shkon në 82%.

57% te kosovarë kanë mendim pozitiv për Erdogan, kurse 47% e tyre e shohin pozitivisht presidentin amerikan Trump.

10 % të kosovarëve kanë mendim pozitiv për Putinin, kurse 59 për qind kanë mendim negativ për të. Mirëpo, përderisa Kosova dhe Shqipëria kanë përputhje në preferencën ndaj Merkelit, një dallim i madh vërehet në mënyrën si e shohin qytetarët e të dy vendeve presidentin rus, Putin.

Në Shqipëri lideri i dytë më i preferuar është presidenti rus Putin, me 68% njerëz që ndajnë mendim pozitiv për të. Për Trumpin 67 % e qytetarëve të Shqipërisë kanë mendim pozitiv, kurse 30 % ndajnë mendim negativ.

Burimi/todaynews33.com/

Ikën nga Greqia, emigrantë shqiptarë: Nuk ikim më, fitojmë më shumë duke shitur shalqinj

No Comments Argëtim Kuriozitet

Në fshatim Imësht të Lushnjes, shumë pak të rinj janë emigrantë. Shumica janë kthyer sepse kanë parë që të ardhurat nga puna me tokën e tyre kanë qenë më të larta se sesa ato të punës në emigrim.

Ata thonë se kanë më mirë të punojnë në vendin e tyre se sa në dhe të huaj. Tani ata fitojnë më shumë duke punuar tokën e tyre se sa në emigrim.

Burimi/zc24news.com/

Kjo bukuroshe nga jugu i Shqiperisë , mjelë lopën, shiheni çfarë komente merr

No Comments Argëtim Thashetheme

Për dallim nga shumë femra nëpër fshatra të ndryshme shqiptare që sot hezitojnë të merren me lopët e shtallat, kjo bukuroshe nuk ka hezituar të mjelë lopën dhe të bëjë edhe fotografi duke kryer këtë punë, e cila më pas është hedhur në rrjetet sociale. Sigurisht që ajo pas punës së saj do të jetë pastruar dhe nuk do të kenë mbetur gjurmë papastërtie, dhe fëmijët e gjithë familja, sikurse edhe ajo vet do të mund të konsumojnë çumësht të freskët dhe produktet që dalin nga qumështi. Fotografia është bërë diku në Shqipërinë Jugore. Komentet e komplimentet rreth fotos kanë qenë të shumta e të ndryshme. Shumica nga ato kanë qenë pozitive, ndërkohë që një pjesë, të ndikuar nga rrethanat kanë shfaqur bindjen se kjo punë nga kjo femër është bërë vetëm sa për fotografi.
Ja disa nga komentet rreth fotos, ashtu si janë shkruar:

“Keshilloj t’i kthehemi tradites se punes si kjo vajze, qe te ushqehemi me ushqim Bio.Respekt per punetoret.”

“Mirë qe po dika me mjel lopë se pasha besen kto vajzat e sodit s’dojn as eren me ja ndi lopes”.

“Lum kush e merr këtë vajz per grua valla”.

“Lum ajo familje si te ka, krenohu mori moter me punen si e bon sepse ti meriton krejt pasunin edhe pragun e deres me shit per ty…”.

“Na kishte marre malli per nje vajze si ti zoti ti plotesofte te gjitha deshirat qofshe e lumtur”.

“Moj bukuroshe, Peréndia t’i paska fal të gjitha, té lum ata prindér qfar goce paskan, moti kohé s’kam parë goca duke mjel, bravo, puna kurr s’éshtë e keqe, puno se puna té bén njeri, té rroj sa malet kjo motra jonë Shqiptare”.

Burimi/zc24news.com/