Home

Lajme

«Ajo është arsyeja pse unë marr frymë, të lutem bëje të lumtur» fjalimi më emocionues i një babai në dasmën e vajzës së tij

No Comments Argëtim Histori

Me siguri ju ka rastisur të lexoni ose të dëgjoni fjalime të prindërve në dasmat e fëmijëve. Secili është i bukur në mënyrën e vet, si i thënë thjesht, ashtu dhe i thurur bukur.

“Mendoj se duhet ta nis fjalimin tim duke e adresuar dhëndrin si “familjen e re” për vajzën time, por mendoj se kjo do të jetë një fjalë e papërshtatshme, sepse tani që vajza ime është martuar me ty, ti je familja e saj.

Më beso: këtë gjë nuk e kam aspak problem. Unë, në fakt, dua të të ketë ty si prioritetin e saj që tani e tutje. Është koha që ne, prindërit e saj, të pozicionohemi pak larg jetës së vajzës sonë.

Ne e pranojmë me vështirësi këtë gjë, por kemi një kërkesë ndaj teje : “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Unë jam i sigurt se ti do e bësh mjaft të lumtur.

Ajo ndoshta do të jetë më e lumtur, nga sa ishte me ne. Por si të gjithë baballarët, edhe unë jam “i fiksuar” që vajza ime të jetë e lumtur, ndaj ta kam thënë dhe do ta them vazhdimisht : “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!”

Vajza jonë nuk ka qenë dhe nuk ka për të qenë kurrë një barrë për ne. Ajo është arsyeja pse unë marr frymë dhe buzëqesh. Ajo po martohet tashmë, sepse kështu e kërkon ligji i natyrës. Ajo ishte lumturia e shtëpisë sonë dhe tani do t’i japë dritë shtëpisë tënde. Unë po të jap ty botën time. Unë po të jap ty princeshën time, ndaj bëje atë të jetojë si një mbretëreshë. Unë e kam rritur atë me gjak dhe djersë, dhe ja pse sot, ajo është perfekte.

Për gjithë përkujdesjen, dashurinë, bukurinë dhe ngrohtësinë që do të sjellë në jetën tuaj vajza ime, unë kërkoj në këmbim lumturinë e saj. “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Për çdo rast kur vajza jonë thotë, apo bën diçka gabim, mos ngurro ta qortosh atë. Të lutem, trajtoje atë me dashuri. Ajo është shumë e ndjeshme. Kur ajo të ndihet keq, qëndroji pranë.

Ajo do të ketë nevojë për vëmendjen tënde. Kur ajo të ndihet e sëmurë, tregoji asaj kujdes. Përkujdesja është ilaçi më i mirë për të. Kur ajo të mos e përmbushë një përgjegjësi, ndëshkoje, por jo ashpër.

Ajo është ende duke mësuar, ndaj përpiqu ta kuptosh. “Të lutem, bëje vajzën tonë të lumtur!” Unë mund të mos e shoh vajzën për muaj të tërë. Mund të mos äas me të për ditë të tëra. Do të isha më i lumtur, nëse ajo nuk do të më kujtonte shumë. Por, motivi im i vetëm në jetë ka qenë lumturia e vajzës sime që tashmë është në duart e tua.

“Të përgjërohem, bëje vajzën tonë të lumtur!” I dashur dhëndër, ndoshta këto fjalë nuk të duken shumë të rëndësishme, por nëse je fatlum dhe një ditë bëhesh me një vajzë, do t’i vlerësosh këto fjalë në çdo rrahje të zemrës tënde që do të bërtasë : “Ai duhet ta bëjë vajzën time të lumtur!” Lexoje këtë fjalim.

Me siguri do të të bëjë të qash një ditë. Kur një vajzë martohet, ajo i largohet parajsës së saj dhe hyn në një botë tjetër plot me pasiguri, vetëm për të çuar një familje të re përpara. Për këtë sakrificë të madhe të saj, edhe engjëjt e parajsës kërkojnë vetëm një gjë. “Të lutem, bëje atë të lumtur!”

SABRI FEJZULLAHU AKUZON FLORI MUMAJESIN PËR BLERJE KLIKIMESH: NUK MUNDET ME MARRË 3 MILION PËR NJË DITË

No Comments Argëtim Thashetheme

Së fundmi këngëtari Sabri Fejzullahu ka bërë një deklaratë të fortë teksa ka qenë i ftuar në një emision.

Sabriu ka vënë në pikëpyetje klikimet që këngëtari Flori Mumajesi merr me këngët në Youtube, pasi pretendon se janë të blera dhe se nuk mund të bëhen 3 milion klikime për një ditë.

Këngëtari tha se ashtu si Flori ka plot këngëtarë të tjerë që marrin klikime, siç pretendon ai pa meritë.

‘Pasha zotin e madh s’mundet, edhe Flori Mumajesi bën 3 milion klikime për një ditë. Unë he bir, ku u bo bre vlla. Se tash e mora po m’vjen keq që mora në gojë njerëz. Ka plot njerëz si Flori, plot, plot. Pse mos me marrë unë’, tha Sabriu, ndërkohë që kjo deklaratë pritet të sjellë reagime te shumta.

Burimi/shkodra.info

ARBANA OSMANI I TREGON “SEKRETIN” DJALIT NGA BAJZA LIVE NE TOP CHANNEL

No Comments Argëtim Histori

Mbrëmjen e se shtunës si çdo here Arbana Osmani vjen me emisionin e saj “Dua te te bej te lumtur”.

Pjese e kësaj ishte Jetmiri i cili kishte ardhur ne program qe ti kërkonte falje nenës se tij. Jetmiri kishte kaluar disa probleme nga shëndeti mendor dhe disa here i kishte folur rende nenës se tij dhe kjo ishte edhe arsyeja e ardhjes se tij ne “Dua te te bej te lumtur”.

Ndërkohe qe Jetmiri tregonte historinë e tij ajo qe binte ne sy ishte e folura e tij ne gegnisht. Ne lidhje me ketë fakt Jetmiri ne një moment i kërkon falje Arbanes për te folurën e tij ne gegnisht pasi ky dialekt është pak i vështire për tu kuptuar nga një pjese e mire e shqiptareve por ajo qe surprizoi ishte përgjigjja e Arbanes.

Ajo ne ketë moment i përgjigjet se nuk është problem e folura e tij ne gegnisht duke dhëne te kuptohet edhe lidhjen e ngushte qe ka Arbana me regjisorin e saj Eduart Grishaj i cili ky i fundit është nga fshati Bajze i Shkodrës dhe natyrshëm qe

dialektika e tyre është e tille ne gegnisht. Prej disa kohesh Arbana po përflitet për një lidhje dashurie me regjisorin e “Dua te te bej te lumtur” por këta te fundit asnjëherë se kane pranuar publikisht.

Gjithsesi ajo qe duhet theksuar sa i përket komentit te Arbanes qe e kuptonte dialektiken e gegnishtes tregon edhe afrimitetin mes saj dhe regjisorit Grishaj.

Burimi /shkoder.info

XENIT I SHQIPTOHET NDALESË E PËRJETSHME PËR HYRJE NË AMERIKË

No Comments Argëtim Thashetheme

Këngëtarit të njohur nga Kosova, Shkëlzen Jetishi-Xeni, SHBA i ka shqiptuar ndalesë të përjetshme për hyrje në territorin e saj.

Ambasada amerikane i ka shqiptuar ndalesë e përjetshme për hyrje në SHBA këngëtarit të njohur të muzikës popullore, Shkëlzen Jetishi – Xeni, transmeton gazeta e njohur shqiptare në Maqedoni, Koha. Sipas informatave jozyrtare dhënë gazetës Koha, shkaku i shqiptimit të kësaj ndalese ka qenë mos paraqitja e tatimeve për koncertet e shumta që ka mbajtur këngëtari në SHBA.

Më herët po të njëjtit i është ndaluar hyrje edhe në Angli, pikërisht për të njëjtën arsye.

Është praktikë e shpeshtë që shumë yjet e estradës sonë marrin vizë turistike në SHBA, dhe me të arritur atje ata fitojnë shuma të majme duke kënduar nëpër koncerte të shumta, dhe duke mos paraqitur tatimet nga paratë e fituara nëpër ato koncerte.

Para disa kohe, një ndalesë të këtillë ka patur edhe këngëtari Afrim Muçiçi, dhe siç duket tani Ambasada amerikane masa të këtilla ndalimi do të fillojë të praktikojë tek secili pjesëtarë të estradës që do të mundohet të marrë vizë turistike, e që ato viza i shfrytëzojnë për të mbajtur koncerte nëpër SHBA.

INSAJDERI

Historia e Dites se Veres nga Cermenika deri ne Elbasan

No Comments Argëtim Histori

Që në kohët antike, tempulli i 14 Marsit, festa e Ditës së Verës, ka qenë në qytetin e Elbasanit. E quajtur ndryshe si dita e largimit të dimrit, kjo festë ka krijuar tashmë traditën e saj jo vetëm tek banorët e qytetit të Elbasanit, por edhe në qytete të tjera të vendit, veçanërisht në Tiranë.

Zanafillën, “Dita e Verës” e ka në faltoren Zana e Çermenikës, e ndërtuar në rrethinat e qytetit të Elbasanit, e cila ishte perëndesha e gjuetisë, pyjeve dhe e të gjithë natyrës. Sipas gojëdhënës, kjo zanë dilte nga faltorja e vet ditën e 14 marsit. E trashëguar brez pas brezi, kjo festë popullore është një ditë, e cila sot identifikon edhe vetë qytetin e Elbasanit, i njohur në Shqipëri për tradita të veçanta kulturore. Por festa e verës, që kremtohet në qytetin e njohur ndryshe “qyteti në kërthizë të Shqipërisë”, nuk është vetëm për elbasanasit. Shumë miq vijnë nga të gjitha zonat e vendit për të festuar ardhjen e verës, por edhe për të shijuar gatimet karakteristike të kësaj zone, si ballokumet dhe revaninë, të cilat në këtë ditë, sipas vendasve, “goditen” ndryshe nga herët e tjera, gjelin e detit, arrat apo palat e fikut, të cilat tradicionalisht iu dhurohen fëmijëve të vegjël, të cilët janë të parët që bëjnë vizita mbarësie nëpër shtëpitë e të afërmve dhe të fqinjëve.

Të parët tregojnë se një natë para Ditës së Verës, njerëzit mblidheshin më shpejt në shtëpitë e tyre, për të festuar së bashku me të afërmit epilogun e kësaj feste. Zgjimi bëhej në të gdhirë dhe të moshuarit, herët në mëngjes, hapnin derën e shtëpisë për bujari, merrnin shtamën për ta mbushur me ujë të freskët dhe sillnin në shtëpi një plis bari të gjelbëruar, ndërkohë që të rinjtë plehronin portokallet dhe ullinjtë. Dreka e kësaj dite ishte një rit plot humor dhe shijim për të gjithë elbasanasit, të cilët, zakonisht, e kalonin këtë drekë në natyrë, ku organizoheshin lojëra popullore. Në Elbasan festohet edhe nata e verës, nata para ardhjes së saj, me mish, raki, gjel deti, ballokume, ëmbëlsira. Në këtë ditë, elbasanllinjtë urojnë njëri-tjetrin për një jetë sa më të gjatë dhe të lumtur.

Ballokumet

Për të kuptuar ndryshimin midis kremtimit “alla-elbasançe” të Ditës së Verës, me atë që bëhet gjetkë, nëpër Shqipëri apo ndër shqiptarë, mjafton t’u referohemi ballokumeve. Në Elbasan përgatitjet për ballokumet të bëhen me kohë. Dihet se ku do të merret mielli i misrit për to, ku do të merret gjalpi, ku do të merret sheqeri. Dihet si do të rrihen, si do të shtrihen, si do të piqen. Me ç’gradacion, me ç’ritëm kohor. Të gjithë e dinë, për shembull, se ballokumet bëhen me miell misri. Por pak e dinë se një kg miell ballokumesh del (pas një cikli sitjesh) nga 7-8 kg miell misri. Edhe sheqeri ndryshon (është i imët), edhe gjalpi… Pra recetat për ballakumet nuk funksionojnë kudo. Unë kam vrojtuar, madje prej shumë vitesh, përgatitjen e ballokumeve të Elbasanit. Dhe mund të pohoj me bindje se edhe sikur gjithçka materiale të jetë njësoj (duke përfshirë edhe profesionalizmin e atij që i përgatit), përsëri ballokumet e Elbasanit ndryshojnë. Ato kanë gjithnjë diçka më shumë. Sepse Elbasani fut një “element” plus në recetën e ballokumeve. Kjo është dashuria. Ballokumet e Elbasanit kanë brenda shumë, shumë dashuri. Sikurse vetë Dita e Verës në Elbasan është një ditë e vërtetë dashurie. Dashuri për njeriun, për natyrën, për jetën. Le të përpiqemi që t’i afrohemi Elbasanit në dashurinë që jep ai në Ditën e Verës. Sado vështirë që është.

Pse kur themi Dita e Verës mendja na shkon tek Elbasani

Sepse gjatë shekujve Dita e Verës erdhi duke u zbehur. Aq sa diku ajo u harrua krejtësisht e nuk kremtohej më. Ndërsa në Elbasan ajo nuk u zbeh kurrë. Nëse Dita e Verës erdhi deri në ditët tona merita i takon kryesisht Elbasanit. Tani ajo është zyrtarisht një festë kombëtare. Por ndryshe është të festosh e ndryshe është të bësh një pushim zyrtar. Madje ndryshe është të festosh, ndryshe të ndjesh me të vërtetë. Elbasani, pra ende shumë ndryshe nga pjesa tjetër e Shqipërisë, është vendi ku Dita e Verës ndjehet dhe përjetohet në kuptimin më të plotë të fjalës.

Në ç’masë Dita e Verës është një festë e mirëfilltë (mbarë)shqiptare?

Të paktën në atë masë që ajo (referuar prof. Kristo Frashërit), ka qenë pjesë përbërëse e identitetit tonë etnik. Edhe nëse në disa vise ajo filloi të venitej, përsëri duhet të rigjallërohet dhe të kthehet në një festë mbarëshqiptare, mbasi është më tradicionale se të kremtet fetare. Dita e Verës, ashtu sikurse edhe Viti i Ri, është festë e të gjithë shqiptarëve, pa dallim krahine, ideje, bindjesh, përkatësish, apo besimi fetar.

Dita e Verës sipas Kristo Frashërit

Dita e Verës ka qenë e lidhur me ditën e parë të marsit. Në antikitet marsi ishte muaj i parë i vitit. Kjo sipas kalendarit Julian. Siç dihet, në Evropën Perëndimore, kalendari Julian u zbatua derisa në vend të tij u vendos kalendari Gregorian. Por në gjuhën e sotme shqipe ruhen ende gjurmë të kalendarit Julian. Duhet që viti kalendarik të fillojë me marsin që muaji i shtatë të jetë shtatori, i teti tetori, i nënti nëntori dhe i dhjeti dhjetori. Të tillë kanë mbetur emrat e tyre edhe pse, nga 15 tetori i vitit 1582, kohë në të cilën hyri në fuqi reforma gregoriane, ata janë respektivisht, muajt e nëntë, i dhjetë, i njëmbëdhjetë dhe i dymbëdhjetë. Por, siç argumenton akademiku i mirënjohur, prof. Kristo Frashëri, kalendari i vjetër i shqiptarëve është edhe më i hershëm se kalendari Julian, i cili u shpall nga Jul Qezari, në vitin 46 para lindjes së Krishtit. Dhe gjithnjë dita e parë e marsit shënonte, sikurse edhe sot, fillimin e stinës së pranverës. Ishte koha kur stinët ishin më të dallueshme nga njëra-tjetra se në kohën e sotme (ngrohja globale nuk kishte filluar ende). Njerëzit mezi prisnin që të dilnin nga dimri, të shkrinte bora, të gjelbërohej natyra, të çelnin lulet, të blegërinin qengjat, të loznin fëmijët fushave e kodrave, të gëzonin të gjithë.

Faik Konica: Ç’është Dita e Verës?

Botuar më 1911

Miqve, shokëve të Lidhjes Shqipëtare “Verore”, u dërgoj kujtime miqësie, urime të zemrës, për Ditën e Verës që na afrohet. S’e festuam dot sivjet këtë ditë të bukur: po në mos e festuam me trup, do ta festojmë me zemër.

Ç’është Dita e Verës? Është dita në të cilën shtërgjyshërit t’anë, kur s’kish lindur edhe krishtërimi, kremtojin bashkë me Romanët dhe me Grekët e Vjetër, perëndit’ e luleve, të shelgjeve, të krojeve. Kur çkrin dimëri, kur qaset Vera buzëqeshur e hollë dhe e gjatë si në piktyrë të Botticelli, zemra e njeriut çgarkohet nga një barë, shijon një qetësi, një lumtësi t’ëmblë. Në këtë gëzim, stërgjyshërit t’anë ndiejin një detyrë t’u falen perëndive që sillnin këto mirësira. Dhe ashtu leu festa hiroshe që quajmë Dit’ e Verës.

Shqiperia.com

Historia që duhet ta lexojë çdo i/e martuar

No Comments Argëtim Histori

Kjo është një histori e vërtetë, një nga ato që kanë lënë shije të hidhur kur i dëgjon, dhe tragjike kur i përjeton.
Detajet e vogla të jetës tuaj janë ato që me të vërtetë kanë rëndësi në një marrëdhënie.

Pra, gjej kohën për të qenë mik i bashkëshortit/tes tuaj dhe bëni ato gjëra të vogla për njëri-tjetrin duke ndërtuar miqësi të ngushtë. Nëse ju nuk jeni në një marrëdhënie tashmë, kujtojeni këtë ngjarje disa herë, atëherë kur ta keni gjetur partnerin – shokun e juaj të jetës. Kurë nuk është tepër vonë.

“Kur u ktheva në shtëpi atë natë, gruaja ime veç e kishte shtruar darkën, dhe unë teksa e mbaja për dore, duke ngrënë i thash: kam diçka për të të thënë. Ajo uli kokën dhe hëngri në heshtje. Pashë lëndimin në sytë e saj.

Papritur pash se nuk mund të gjeja shprehje për të vazhduar bisedën, por, më duhet disi t’i tregoj se për çka isha duke menduar. Dua të shkurorëzohemi, i thash në qetësi. Ajo nuk dukej të jetë mërzitur nga fjalët e mia, në vend të kësaj, ajo më pyeti me zë të ulët, pse? Nuk iu përgjigja. Kjo e zemëroi shumë. Ajo hodhi për toke gjithçka kishte përpara dhe më tha: “nuk qenke aspak burrë!”

Atë natë, nuk biseduam me njëri-tjetrin. Ajo qante pa zë. Unë e di se ajo donte të kuptojë se çfarë i kishte ndodhur martesës sonë. Por, e kisha vështirë mund t’i jepja një përgjigje të pranueshme, sepse isha i dashuruar me Xhein. Unë në fakt edhe nuk e dua atë më. Vetëm ndjej keqardhje ndaj saj!

Me një ndjenjë të thellë faji, kam hartuar një marrëveshje shkurorëzimi, në të cilën deklaroj se ajo do ta mbajë shtëpinë, makinën tonë si dhe 30% të aksioneve të kompanisë sime. Ajo pasi që e lexoi, e grisi në copa. Gruaja e cila kishte kaluar njëzet vjet të jetës së saj me mua, tani ishte bërë, një e huaj. Më vjen keq për të, për kohën dhe energjinë e harxhuar, por tani më nuk kishte kthim prapa, dhe unë i thash se jam i dashuruar në Xhein. Së fundi ajo bërtiti me zë të lartë para meje, nuk mundej të prisje ndonjë reagim tjetër. Për mua britma e saj ishte në të vërtetë një lloj lirimi. Ideja e shkurorëzimit e cila m’u kishte fiksuar në kokë tash e sa jave, tani u bë realitet.

Të nesërmen, u ktheva në shtëpi shumë vonë, e gjeta atë duke shkruar diçka në tryezë. Unë nuk kisha uri ashtu që shkova drejtë që të shtrihem, të pushoj, sepse isha i lodhur pas një dite plot ngjarje me Xhein. Kur u zgjova më vonë, ajo ishte ende atje në tryezë duke shkruar. Mua, thjesht nuk më interesonte, kështu që u ktheva mbi krahun tjetër dhe ia dhashë gjumit përsëri.

Në mëngjes ajo paraqiti kushtet e saja të shkurorëzimit: ajo nuk donte asgjë nga unë, veçse të jetojmë edhe një muaj së bashku, as një ditë më shumë a më pak. Ajo kërkoi që në këtë muaj, ne të dy, të luftojnë për të jetuar një jetë normale, si të jetë e mundur. Arsyet e saj ishin të thjeshta: djali ynë kishte provimet përfundimtare dhe ajo nuk dëshironte që gjatë kësaj kohe ta shqetësojë atë, me asgjë.

Kjo ishte e pranueshme për mua. Por ajo kishte diçka edhe më shumë. Më pyeti nëse më kujtohet se si e mbaja atë në duar deri në dhomën e fjetjes, në mbrëmjen e parë të dasmës sonë. Pastaj kërkoi që, çdo mëngjes, gjatë muajit ta mbaja në duar dhe ta dërgoj nga dhoma jonë e gjumit deri në dhomën e ditës.

Mendoja se është duke kaluar një krizë psikike. Vetëm për t’i bërë ditët tona të fundit të durueshme, pranova kërkesën e saj të çuditshme.

Unë i tregova Xheinit rreth kushteve të shkurorëzimit të gruas sime…Ajo qeshi me zë të lartë dhe mendoi se kjo ishte absurde. Pa marrë parasysh se çfarë truke mundohet të bëjë, ajo duhet të përballet me shkurorëzim – tha ajo, me përbuzje.

Unë dhe gruaja ime nuk kemi pasur marrëdhënie intime qe një kohë bukur të gjatë, kështu që, kur unë mbarta atë nga dhoma e fjetjes ditën e parë, të dy ishim mjaft të ngathët. Djali ynë pas nesh i gëzuar bërtiste “babi po e mban mamin në krahë…babi po e mban mamin në krahë”. Fjalët e tij më sollën një ndjenjë të dhimbjes. Kështu, nga dhoma e gjumit deri në dhomën e ditës, pastaj nëpër korridor deri te dera kryesore, bëra mbi dhjetë metra me të në krahët e mi. Ajo, symbyllur dhe me zë të ulët më tha që të mos i tregoja djalit tonë asgjë lidhur me shkurorëzimin. Iu përgjigja në heshtje vetëm me lëvizje të kokës, u ndjeva i mërzitur. E dërgova atë poshtë, jashtë derës, kështu që ajo shkoi për të pritur autobusin, ndërsa unë shkova në zyrë me veturë.

Në ditën e dytë, tashmë e kishim shumë më të lehtë. Ajo u përkul mbi gjoksin tim. Unë ndjeva aromën e lëkurës së saj, ishte ajo aromë e njëjtë të cilën i ndjeva ditën kur u njoftuam. Kuptova se nuk e kisha shikuar me kujdes këtë grua për një kohë të gjatë. Kuptova gjithashtu se ajo nuk ishte më e re. Kishte rrudha të lehta në fytyrën e saj, kurse flokët kishin filluar t’i thinjen. Martesa jonë kishte lënë gjurmën e saj në të. Për një minutë e pyeta veten se çka i kisha bërë!

Në ditën e katërt, kur unë e ngrita dhe mbajta në kraharor, fillova të ndjeva se një ndjenjë ngrohtësie më kthehej. Kjo ishte gruaja që kishte dhënë njëzet vjet të jetës së saj për mua.

Në ditën e pestë dhe të gjashtë, kuptova se ndjenja jonë e ngrohtësisë, intimitetit është në rritje përsëri. Nuk i thash Xhein-it asgjë në lidhje me këtë. Tanimë e kisha edhe më lehtë ta mbaja në kraharor, ndoshta stërvitjet e përditshme më bënë më të fortë.

Një mëngjes, ajo ishte duke zgjedhur se çka të veshë gjatë ditës. U përpoq mjaft por nuk mund të gjejë asgjë të përshtatshme. Pastaj psherëtiu, të gjitha veshjet e saja sikur ishin rritur, ishin bërë më të mëdha. Papritmas kuptova se ajo aq shumë ishte dobësuar, që ishte arsyeja pse unë mund të mbaja atë aq lehtë.

Kjo më goditi shumë…ajo e kishte varrosur aq thellë dhimbjen dhe hidhërimin në zemrën e saj. Ngrita dorën dhe preka kokën e saj lehtë. Djali jonë erdhi në këtë moment dhe tha: “Babi, është koha që ta marr mamin!” Për të, duke parë babain që mbante nënën e tij, ishte bërë një pjesë thelbësore e jetës së tij . Gruaja ime e ftoi më afër djalin tonë, më pas e përqafoi fort. E ktheva kokën time në anën tjetër, sepse kisha frikë se mund të ndryshojë mendjen time në minutën e fundit. Pastaj e ngrita në krahët e mi, duke ecur dolëm nga dhoma e gjumit, nëpër dhomën e ditës deri në korridor. Dora e saj mbështetej në qafën time, shumë lehtë, në formë të natyrshme. Shtrëngova trupin e saj për mua, dhe ishte ashtu si ditën e dasmës sonë. Por pesha e saj shumë e lehtë më bëri të trishtuar.

Në ditën e fundit, kur mbaja atë në krahët e mi, nuk mundja asnjë hap ta bëjë më. Djali ynë kishte shkuar në shkollë. E mbaja atë fort dhe i thash, nuk e kishte vënë re se sa shumë jetës sonë i mungonte ngrohtësia, afërsia. Shkova në zyre…kërceva nga makina me shpejtësi pa e mbyllur derën. Droja se çfarëdo vonese do të ndryshojë mendjen time… Hipa një kat më lartë. Xhein hapi derën, dhe unë i thashë: “Më vjen keq, Xhein, unë nuk dua më të shkurorëzohem”. Ajo më shikoi me habi, dhe pastaj preku ballin tim. A mos ke ethe? – më tha. Ia largova dorën nga koka ime. “Më vjen keq, Xhein, nuk do të ndahem nga gruaja ime. Jeta ime ishte e mërzitshme ndoshta, për shkak se, ajo dhe unë nuk i çmuam detajet e jetës sonë, jo sepse ne nuk e duam njëri-tjetrin më. Tani kuptoj se, që nga dita e parë e martesës sonë e deri sa vdekja t’na ndajë, është dashur që çdo ditë të kujdesem për të.”

Xhein më dha një shuplakë të fortë dhe më pas duke përplasur derën u largua duke qarë. Zbrita shkallëve teposhtë, u ula në makinë dhe largohem. Në dyqanin me lule, aty në cep të rrugës, porosita një buqetë me lule për gruan time. Shitësja më pyeti se çfarë të shkruaj në kartë. Buzëqesha dhe shkrova: “Unë do të të mbajë në kraharor çdo mëngjes deri sa vdekja të na ndajë”.

Në mbrëmje arrita në shtëpi, lulet mbaja në duar, një buzëqeshje përshkonte fytyrën time, hyra me nguti në shtëpi, dhe gjeta gruan në shtrat – kishte vdekur. Gruaja ime kishte luftuar kancerin për muaj të tërë dhe unë kam qenë aq i zënë me Xhein sa që as që e kisha vërejtur. Ajo e dinte se do të vdiste së shpejti dhe donte të më shpëtojë nga çfarëdo reagimi negativ nga djali ynë, në rast se e tëra përfundonte me shkurorëzim. Të paktën, në sytë e djalit tonë – unë jam një burri i dashur…”

Dashuria kёrkon tё kalosh kohё sё bashku dhe tё jesh i pёrfshirё nё jetёn e njёri-tjetrit.

Nёse vërtet doni të ndaheni, atёherё, para se tё hyni nё kёtё rrugё, provoni tё qёndroni nё martesё, tё paktёn pёr njё muaj. Por duhet tё pёrpiqeni seriozisht, mbase shumë nga dështimet e jetës ndodhin, sepse njerëzit nuk e kuptojnë sa afër ishin me suksesin kur ata hoqën dorë.

Nëse ju nuk e shpërndani këtë ngjarje – asgjë nuk do të ndodhë me ju. Por nëse e shpërndani, ju vetëm mund të shpëtoni një martesë.

Artistatshqiptare.net

A shkaktojnë kancer buka e djegur dhe patatet e skuqura?

No Comments Argëtim Kuriozitet

Vazhdimisht është thënë se buka e djegur dhe patatet e skuqura shkaktojnë kancer dhe duhet të shmangen. Në serinë e katërt të emisionit të gatimit në BBC, u testuan disa prej këtyre ushqimeve.

U zbulua se disa përmbajnë nivele të larta akrilamide. Por për të pasur efekt negativ në trupin e njeriut, duhet që të konsumoni 160 feta të djegura në ditë. Një sfidë e pamundur. Akrilamida është përcaktuar nga Organizata Botërore e Shëndetësisë si “ndoshta kancerogjene”.

Megjithëse nuk është gjetur provë përfundimtare nëse është kancerogjene, duhet të tregoheni të kujdesshëm.

Nga analizat u zbulua se niveli i akrilamidës rritet në mënyrë dramatike sa më shumë që ushqimi gatuhet apo qëndron në zjarr, veçanërisht në ushqimet që përmbajnë niseshte, sikurse janë buka dhe patatet.

Shkencëtari Jonathan Griffin tha se niveli i akrilamidës nuk është shumë i lartë dhe nuk përbën rrezik në një bukë të thekur mesatarisht. Edhe për patatet e skuqura mesatarisht nuk ka problem, por niveli i akrilamidës rritet shumë shpejt sa më shumë që të skuqen.

Era në romancë me artistin e njohur ndërkombëtarisht

No Comments Argëtim Thashetheme

Duket se ‘ngacmimet’ mes Erës dhe Diplos në rrjetet sociale nuk janë vetëm ngacmime.

Era Istrefi është përfolur prej kohësh për një lidhje me DJ Diplo.Duket se këto thashetheme po bëhen gjithnjë e më të vërteta, edhe pas komenteve e ngacmimeve të shumta që artistët shpeshherë kanë ndarë me njëri-tjetrin në “Instagram”.
Siç thotë edhe populli “ku ka zë, nuk është pa gjë”, prandaj së fundmi disa burime kanë zbuluar se një romancë midis këngëtares kosovare dhe Dj të famshëm ka nisur.

Miqtë e afërt të çiftit kanë konfirmuar se mes këngëtares dhe producentit të njohur po ndodh një lidhje serioze, ndonëse ata kanë zgjedhur që të mos flasin në media.

Sipas tyre, Era dhe Diplo po jetojnë një histori pasiononte në SHBA, aty ku dhe këngëtarja prej kohësh është duke punuar për të fuqizuar emrin e saj në arenën ndërkombëtar.

Gazeta Metro

Për puthjen mes Elvanës dhe Ermalit, reagon bashkëshortja e tij

No Comments Argëtim Thashetheme

Elvana Gjata dhe Ermal Mamaqi janë dy personazhet e komedisë romantike ‘2 Gisht Mjaltë’, transmeton Gazeta Metro.

Në këtë komedi duhet të ketë skena puthjeje e për këtë detaj u pyet edhe bashkëshortja e Ermalit në emisionin ‘Në kurthin e Piter Pan-it’.
Ajo nuk tregojë a do të ketë ose jo skena të tilla, por tha se se çka ndodhë në ekran nuk është siç duket.

“Jo çfarë ndodh në ekran është ashtu siç duket”, tha ajo

Në pytjen se a ndihet rahat kur dy shokët e mirë Ermali dhe Elvana të puthen, ajo tha se e kupton profesionin e tij por nuk ndihet mirë.

“Tani, nuk është se e shikoj përditë burrin të puthet me gra të tjera, por e kuptoj profesionin e tij.”

Ngjarja e “2 Gisht Mjaltë” ndërtohet rreth një historie shqiptare dashurie që ka brenda romancën, ndarjen, trishtimin, rilidhjen, dasmën, aventurën, çmendurinë etj.

Premiera do të jetë më 28 mars, në të gjitha kinematë në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni./gazetametro.net

Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj ka treguar se shpenzimet nga ana e Qeverisë për 11 vjetorin e pavarësisë janë rreth 175 mijë euro, transmeton Gazeta Metro.

No Comments Argëtim Thashetheme

Haradinaj ka thënë se për 11 vjetorin e pavarësisë janë shpenzuar rreth 175 mijë euro, edhe pse janë ndarë më shumë para.
Qeveria pati ndarë 500 mijë euro për shënimin e 11 vjetorit të pavarësisë, por ajo ka hargjuar vetëm 175 mijë euro sipas Haradinajt, transmeton Gazeta Metro.

Ai ka treguar se ka kërkuar një auditim të brendshëm për këto shpenzime dhe se në kryeministri nuk punojnë vetëm njerëz të AAK’së dhe PDK’së, aty sipas tij ka edhe njerëz të LDK’së dhe partive tjera.

“Me sa kam dijeni unë kostoja e shpenzimeve për 11 vjetorin e pavarësisë është rreth 175 mijë euro, para janë nda ma shumë, por të gjitha tjerat rikthehen në buxhet, unë kam kërku një auditim të brendshëm dhe auditorin e përgjithshëm pasi që është diskutu në publik për me pa të vërtetën se çfarë është bërë, unë ju sigurojë së shumica e personelit që punojnë në zyrën e kryeministrit nuk janë vetëm të AAK’së e të PDK’së, por ka edhe të LDK’së dhe tjera partive, janë rreth 300-400 njerëz që punojnë aty”, tha Haradinaj, transmeton Gazeta Metro.

Më poshtë keni shpenzimet nga ana e Qeverisë Haradinaj për 11 vjetorin e pavarësisë:

Në shtatë qytete të Kosovës u dërgua deklarata e pavarësisë në përvjetorin e 11-të të shtetësisë, por arkës së shtetit kjo i ka kushtuar 27 mijë euro.

Mbi 18 mijë euro u dhanë vetëm për shtypjen e saj, 5 e 250 të tjera për dukjen e kamionëve me ikonat ceremoniale, e shoferët e tyre morën nga 100 euro, ndërsa qiraja për 7 kamionët në total arriti në 2,800 euro, transmeton Gazeta Metro.
Në dokumentet e shpenzimeve, 1 mijë stilolapsa me ikonën e pavarësisë, buxhetit të shtetit i kushtuan 3 mijë euro, nga 3 euro secili.

Ndërsa 4 euro e 90 centë u pagua emblema metalike që liderët shtetërorë e kishin vendosur në xhaketat e tyre, e në total për to u dhanë 4 mijë e 900 euro.

Kompania “Dizarium”, 5 mijë euro ia mori shtetit vetëm për shpenzimet që i ka konsideruar si të paparashikuara, të cilësuara si kërkesa të minutave të fundit nga ta.

Po kaq para u dhanë edhe për konceptin kreativ, sloganin dhe zhvillimin e materialit, transmeton Gazeta Metro.
Tre fotografë profesionalë që kanë përcjellë aktivitetet e pavarësisë, morën nga 1 mijë euro secili.

Qeveria, në kuadër të shpenzimeve, krijoi një domen për 5 vjet që i kushtoi 500 euro, derisa aplikacioni në rrjetet sociale kushtoi 1 mijë euro, e 500 euro të tjera u dhanë për sponsorizim.

Ceremonia në hotel Venus, shtetit i ka kushtuar rreth 31 mijë euro. Këtu hyjnë zbukurimi brenda dhe jashtë hotelit, zërimi, ndriçimi, përkthimi etj.

137 mijë euro ka kushtuar ceremonia kryesore, ku ka parakaluar për herë të parë ushtria, transmeton Gazeta Metro.
Vetëm bina ku u vendosën liderët shtetërorë, i ka kushtuar shtetit 15 mijë euro. 1,780 euro të tjera u paguan për flamurin e madh që u ngrit mëngjesin e Ditës së Pavarësisë.

5 parashuta u dizajnuan veçanërisht për ditën e pavarësisë, çmimi i të cilave ishte mbi 1 mijë euro për copë, apo në total 5, 770 euro, por për paragllajdistët u paguan edhe 6,750 euro.

Në katër sheshet kryesore, nga Grandi deri te Kuvendi, zbukurimi i 75 shtyllave thuhet se kushtoi rreth 14 mijë euro.

Brendimi i grilave dhe barrikadave që ka ndarë qytetarët me ceremoninë shtetërore, ka kushtuar 13 mijë e 300 euro.
12 mijë e 150 euro, “Dizarium” thotë se u kushtuan për zbukurimin e 15 kiosqeve të drurit “Verë n’dimër”.

Ndërkohë, koncerti në shesh kushtoi rreth 33 mijë euro, 18 prej të cilave shkuan për artistët.

Hiç më pak se 25 mijë euro kanë kushtuar 11 minutat me fishekzjarrë në mbrëmjen e 17 shkurtit./gazetametro.net