Home

Lajme

Takoni Elon Musk, personin që PO SFIDON REALITETIN!

No Comments Argëtim Histori

SIPËRMARRËS TË SUKSESSHËM
Elon Reeve Musk ka lindur në 28 Qershor të vitit 1971 në Afrikën e Jugut dhe tani ai është një investitor, inxhinier dhe shpikës. Ai është themeluesi, CEO dhe CTO i SpaceX; bashkëthemelues, CEO dhe arkitekt produkti i Tesla Motors; bashkëthemelues dhe drejtues i SolarCity; bashkëdrejtues i OpenAI; bashkëthemelues i Zip2 dhe themelues i X.com i cili u bashkua me PayPal. Në Qershor të 2016, ai kishte një vlerë neto prej 12.7 miliardë $, duke e bërë atë personin e 83-të më të pasur në botë.Musk ka deklaruar se synimet e SolarCIty, Tesla Motors dhe SpaceX rrotullohen rreth vizionit të tij për të ndryshuar botën dhe njerëzimin. Qëllimet e tij përfshijnë reduktimin e ngrohjes globale nëpërmjet prodhimit të energjisë së rinovueshme dhe reduktimin e “rrezikut të zhdukjes së njeriut”, duke “bërë jetën multi-planetare”, duke krijuar një koloni të njeriut në Mars.Përveç aktiviteteve primare të biznesit, ai ka parashikuar edhe një sistem transporti me shpejtësi të lartë të njohur si Hyperloop dhe ka propozuar një avion VTOL supersonik reaktiv me shtytje elektrike, i njohur si jet-i elektrik MUSK.Përmbledhje e shkurtër e biografisë së Elon MuskI lindur në Afrikën e Jugut në vitin 1971, Elon Musk u bë një multimilioner në të 20-tat, kur ai shiti kompaninë e tij të parë, Zip2, një divizion të Compaq Computers. Ai ka arritur më shumë sukses duke themeluar X.com në vitin 1999, SpaceX në vitin 2002 dhe Tesla Motors në vitin 2003. Musk bëri disa artikuj në maj të vitit 2012, kur SpaceX nisi një raketë që do të dërgonte automjetin e parë komercial në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës.Jeta e hershmeLindur dhe rritur në Afrikën e Jugut, Elon Musk e bleu kompjuterin e tij të parë në moshën 10 vjeçare. Ai mësoi vetë se si të programonte dhe kur ai ishte 12 vjeç bëri software-in e tij të parë, duke shitur një lojë që quhej Blastar. Në moshën 17-vjeçare, në vitin 1989, ai u transferua në Kanada për të marrë pjesë në “Queen’s University”, por ai u largua në vitin 1992 për të studiuar biznes dhe fizikë në Universitetin e Pensilvanisë. Ai u diplomua me një diplomë universitare në ekonomi dhe qëndroi për një diplomë të dytë bachelor në fizikë.Pas largimit nga Pensilvania, Elon Musk u drejtua për në Universitetin e Stanfordit në Kaliforni për të ndjekur një Ph.D në energji fizike. Megjithëse lëvizja e tij ishte në kohën e duhur kur ndodhi internet boom, ai u largua nga Stanford, vetëm dy ditë pasi u bë pjesë e saj, për të nisur kompaninë e tij të parë, Zip2 Corporation.Një udhëzues online i qytetit, Zip2 u rrit shumë shpejt duke ofruar përmbajtje për web faqet e reja të “New York Times” dhe “Chicago Tribune”, dhe në vitin 1999, një divizion i “Compaq Computer Corporation” e bleu Zip2 për 307 milionë $ në para në dorë dhe 34 $ milionë në aksione.Gjithashtu në vitin 1999, Musk bashkë-themeloi X.com, një kompani online të shërbimeve financiare dhe të pagesave. Një blerje e X.com në vitin pasardhës çoi në krijimin e PayPal-it siç është e njohur sot dhe në Tetor 2002, PayPal u ble nga eBay për 1.5 miliardë $. Para shitjes, Musk kishte në pronësi 11% të aksioneve të PayPal.Duke mos ndalur kurrë nga puna, Musk themeloi kompaninë e tij të tretë, Space Technologies Exploration Corporation, ose SpaceX, në vitin 2002 me qëllim ndërtimin e anijes për udhëtime komerciale në hapësirë. Në vitin 2008, NASA i dha kompanisë kontratën për të trajtuar transportin e ngarkesave për International Space Station dhe për planet për transportin e astronautëve në të ardhmen, në një lëvizje për të zëvendësuar misionet e vetë NASA-s për anijet në hapësirë./Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.Tesla MotorsNjë tjetër sipërmarrje e Musk është Tesla Motors, një kompani e dedikuar për prodhimin e makinave të përballueshme elektrike. Pesë vjet pas formimit të saj, kompania në vitin 2008 zbuloi Roadster, një makinë sportive të aftë për përshpejtimin nga 0 në 60 mph në 3.7 sekonda, si dhe duke udhëtuar rreth 250 milje me baterinë e saj me lithum. Sukseset shtesë përfshijnë Modelin S, sedanin e parë elektrik të kompanisë. Të aftë për të mbuluar 265 milje në një karikim, Model S u nderua si Makina e Vitit në 2013 nga revista “Motor Trend”.Përgatitja për nisjeNë 22 Maj 2012, Musk dhe SpaceX bëri histori kur kompania lançoi Falcon 9, raketën e saj në hapësirë me një kapsulë pa pilot. Automjeti është dërguar në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës me 1000 paund furnizime për astronautët e stacionuar atje, duke shënuar herën e parë që një kompani private ka dërguar një anije kozmike në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës.Para nisjes, Musk citohet të ketë thënë: “Unë ndihem shumë me fat. … Për ne, është si të fitojmë Super Bowl”.Në dhjetor 2013, SpaceX shënoi një moment historik kur Falcon 9 transportoi një satelit në orbitën e transferimit, një distancë në të cilën sateliti do të bllokohej në një rrugë të orbitës që përputhet me rrotullimin e Tokës. Në shkurt 2015, SpaceX nisi një tjetër Falcon 9 pajisur me satelitin “Deep Space Observatory Climate” (DSCOVR), me qëllimin për të vëzhguar rrezatimet ekstreme nga dielli që ndikojnë rrjetet e energjisë dhe sistemet e komunikimit në Tokë.HyperloopMusk ka vazhduar punën e tij në përpjekje për të bërë idetë e tij novatore realitet. Në gusht të vitit 2013, ai publikoi një koncept për një formë të re të transportit të quajtur “Hyperloop”, një shpikje që do të nxisë shkurtimin e kohës së udhëtimit mes qyteteve të mëdha.Idealisht rezistent ndaj motit dhe mundësuar nga energjia e rinovueshme, Hyperloop do të vihet në lëvizje përmes një rrjeti tubash me presion të ulët me shpejtësi duke arritur më shumë se 700 milje për orë. Musk vuri në dukje se Hyperloop mund të marrë nga 7 deri në 10 vjet që të ndërtohet dhe të jetë i gatshëm për përdorim.Edhe pse ai e paraqiti Hyperloop me pretendimet se do të jetë më i sigurtë se një avion ose tren, me një kosto të llogaritur prej 6 miliardë $ rreth 1/10 e kostos për sistemin hekurudhor të planifikuar nga shteti i Kalifornisë – koncepti i Musk ka tërhequr skepticizëm. Megjithatë, sipërmarrësi ka kërkuar që të inkurajojë zhvillimin e kësaj ideje. Në qershor të 2015, ai njoftoi një konkurs për ekipe të paraqesin planet e tyre për një prototip Hyperloop, ku pjesëmarrësit kishin mundësinë për të testuar krijimet e tyre në SpaceX në qershor 2016.Blerja e SolarCityNë gusht të 2016, në përpjekjet e vazhdueshme të Musk për të promovuar dhe çuar përpara energjitë e rinovueshme dhe produktet për një bazë më të gjerë të konsumit, ai arriti një marrëveshje prej 2,6 miliardë $ për të kombinuar makinën e tij elektrike dhe kompanitë e energjisë diellore. Tesla Motors Inc. njoftoi të gjithë aksionerët për marrëveshjen e blerjes së SolarCity Corp. Si një kompani, Tesla dhe SolarCity mund të krijojnë produkte banimi, tregtare dhe të rrjetit të gjerë të integruara plotësisht që përmirësojnë mënyrën si energjia është prodhuar, ruajtur dhe konsumuar,- thuhej në një deklaratë në faqen e Teslës rreth marrëveshjes.Elon Musk është në përpjekje për të ripërcaktuar transportin në Tokë dhe në hapësirë. Nëpërmjet Tesla Motors, ai synon të sjell automjete plotësisht elektrike për tregun masiv; në SpaceX ai është duke punuar për të dërguar njerëzit në planetet e tjera.Tani për tani ai ka nisur satelitë dhe ka një kontratë 1.6 miliardë $ me NASA për të dërguar furnizime në hapësirë, me plane në të ardhmen për të dërguar astronautët në Stacionin Ndërkombëtar të Hapësirës në mesin e vitit 2017. Kjo marrëveshje ka patur një rritje “meteorike” për Musk, pasi të dyja kompanitë që ai themeloi janë rritur shumë në vlerë dhe e kanë vënë Musk në qendër të vëmendjes.FilantropiMusk është kryetar i Fondacionit Musk, i cili fokusohet në përpjekjet filantropike në sigurimin e sistemeve të energjisë diellore në zonat e fatkeqësisë. Në vitin 2010, fondacioni Musk bashkëpunoi me SolarCity për të dhuruar një sistem të energjisë diellore në përgjigje të stuhive në gjirin e Aleancës së Jugut në Coden, Alabama. Në korrik të vitit 2011, Fondacioni Musk dhuroi 250,000$ për një projekt të energjisë diellore në Soma, Japoni, një qytet që ka qenë i shkatërruar nga cunami.Në janar të vitit 2015, Musk dhuroi 10 milionë $ për Institutin “Future of Life” për të drejtuar një program kërkimor global që synon mbajtjen e inteligjencës artificiale të dobishme për njerëzimin. Që nga viti 2015, Musk është një administrues i besuar i Fondacionit të Çmimit X dhe nënshkrues i “The Giving Pledge”./Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.8 mësimet nga të cilat ju mund të mësoni nga karriera e Elon MuskMusk mund të jetë i jashtëzakonshëm, por karriera e tij ende ofron shumë mësime për të gjithë.Kur një përdorues i site-it të pyetjeve dhe përgjigjeve, Quora bëri pyetjen e thjeshtë, “Çfarë mund të mësojmë nga Elon Musk?” një mori përgjigjesh erdhën. Në mesin e përgjigjeve më të mira ishte një përgjigje nga blogeri James Altucher, i cili kishte dëgjuar çdo intervistë që kishte bërë Musk dhe përpiloi një listë me quotat më frymëzuese.”Më poshtë janë disa nga 22 thëniet që ai ka nxjerrë nga të gjithë hulumtimet:1. Fokusohuni në efektin që japin ëndrrat tuaja, jo në mundësinë nëse mund të ndodhiNdoshta reagimi juaj i parë për këtë parim është se do të shqetësoheni nëse ëndrrat tuaja të veçanta mund të jenë të pamundura. Por, Altucher ju kujton lexuesve: kjo këshillë vjen nga një njeri i cili dëshiron të kolonizojë Marsin.A janë ëndrrat tuaja më pak se kaq? Çfarë po prisni?2. Askush nuk bën gjëra të mahnitshme për para“Unë kam intervistuar më shumë se 100 njerëz në “poadcast”. Secili prej këtyre 100 personave ka arritur rezultate të mahnitshme në jetën e tij,” thotë Altucher. “Por asnjëri prej tyre nuk e ka bërë për para.” As Musk, i cili Altucher citon të ketë thënë:“Duke shkuar nga PayPal mendova se cilat janë disa nga problemet e tjera që kanë të ngjarë të ndikojnë në të ardhmen e njerëzimit” Jo nga perspektiva, “Cila është mënyra më e mirë për të fituar para?” Nëqoftëse ju doni të bëni gjëra të mëdha, përqëndrohuni në ndryshimin që ju do të bëni në botën ku jetoni (ose tek vetja), jo në shpërblimet financiare (ose lavdinë).3. Ndiq parimet që ke vendosurShumë është shkruar për mendimet e Musk, por Altucher përmbledh qasjen e tij të pazakontë dhe tepër efektive me këtë quote: “Boil things down to their fundamental truths and reason up from there”.Me pak fjalë, për të përmirësuar të menduarit tuaj, përpiquni t’a shihni botën me sytë e freskëta, duke përdorur të dhëna objektive dhe duke bërë një vëzhgim të qartë.4. Vazhdimësia paguanJo të gjitha mësimet e karrierës së Musk janë të papritura. Ndonjëherë, ai dëshmon se dituria konvencionale është e drejtë. Ashtu siç thotë kjo quote: “Vazhdimësia është shumë e rëndësishme. Ju nuk duhet të hiqni dorë, vetëm nëse jeni të detyruar të hiqni dorë.”.5. Në punësim, talenti i mund numrat“Është gabim të punësosh një numër të madh të njerëzve për të bërë një punë të komplikuar. Numrat nuk do të kompensojnë talentin në marrjen e përgjigjes së drejtë (dy njerëz që nuk e dinë diçka nuk janë më të mirë se një), do të priren për të ngadalësuar progresin dhe do të bëjnë këtë detyrë tepër të shtrenjtë, ” citon Altucher.Kështu që herën tjetër që ju duhet të punësoni dikë, merrni kohë për të gjetur talentin e duhur në vend që të shpresoni se “numrat” do t’ju shpëtojnë.6. Talenti nuk mund të kompensojë një personalitet “të fëlliqur”Sipas Altucher, Musk ecën me idenë se aftësia që ka dikush nuk mund të kompensojë një personalitet të “fëlliqur”. Quota që përdor ai është: “Gabimi im më i madh është mbështetja më shumë në talentin dhe jo në personalitetin e dikujt. Mendoj se ka rëndësi nëse dikush ka një zemër të mirë.”.7. Bëjini vazhdimisht pyetje vetesJu do të mendoni se dikush me arritjet e Musk mund të jetë i kënaqur me përpjekjet e tij, por që ky nuk është rasti. Musk thotë se ai vazhdimisht përpiqet për të përmirësuar veten.“Është shumë e rëndësishme që të keni një feedback, ku ju jeni vazhdimisht duke menduar në lidhje me atë që keni bërë dhe se si mund t’a bëni më mirë. Unë mendoj se kjo është pjesa më e mirë e këshillës: “Vazhdimisht mendoni se si ju mund të bëni gjëra më të mira dhe pyesni veten gjatë gjithë kohës,” tha ai.Nëse Musk nuk pushon kurrë, nuk duhet të pushoni as ju.8. Gjetja e pyetjes së duhur është pjesa më e madhe e betejësMe sa duket, libri i preferuar i Musk kur ishte adoleshent ishte Guida e Hitchhiker për në Galaxy. Aty ishte mësimi më i madh që mori: “Më mësoi se gjëja më e vështirë është se çfarë pyetje duhet të bësh, por sapo ju t’a bëni atë, pjesa tjetër është me të vërtetë e lehtë.”“I’m very pro-environment, but let’s figure out how to do it better and not jump through a dozen hoops to achieve what is obvious in the first place.” —Elon Musk/Artikulli u publikua më parë në faqen 47 të numrit 12 të revistës Business Magazine Albania. Business Magazine Albania është revista e parë dixhitale me përmbajtje origjinale në shqip të orientuar nga fusha e biznesit. Ju mund të Shfletoni Këtu nr. 12 të saj.

Burimi/businessmag.al/

Ca fjale me shume per aktorenDRITA Pelingu (Kripa )Drita bënte pjesë në “brezin e haruar”

No Comments Argëtim Histori

Gezim Llojdia
Drita Pelingu(Kripa),lindi,erdhi në jetë nëpër kohë në saj të një talenti më vital ,që kaloi në një mjedis,që zhbirohet kompleks. E lindur në Vlorë,atje ku deti llapashitë dallgët,përmes talentit të vet,ajo shqipton njeriun qenien e vet në kohë dhe hapësirë duke synuar të shpalosi botën e vet,ta sqarojë dhe ta lexoj veten dhe shpirtin dhe zemrën e vet. Lindi,80 e ca vite më parë,në Vlorë dhe u shkollua,në familjen tregtare të Kripajve një familje shqiptarësh të mirë e atdhetar. Kur ka mbritur në kryeqytet thelbore ishte pastërtia, e zërit,thellësia përmes arsyes,që mund të zotohet nga pushteti i talentit. Ishte e para vajzë,që shkollohet në artin magjeps të dramës,nën këshillat e Mios. U shua në moshën 87-vjeçare.
Duke mbritur viti 1946, gjendet aktore e teatrit profesionist,ndërkohë që është në shkollën pedagogjike me studime. Kryen kursin 3 vjet,aktore-regjisore. Ka përcjellë në radio –Tirana emisione,që të impononin respekt. Posedon 120 personazhe si sintezë më e përsosur e shpirtit dhe zemrës së akumuluar si ngarkesë,që kaloi në heshtje nga regjimi,kur mediokrit preknin qiejt,gjenit zbrisnin në tokë. Përmes qenies së shtypur,Drita bënte pjesë në “brezin e haruar”,nga kritika,përmes zërit kristal dhe idealeve të qëndresës,nuk mbriti kurrë thyerja ,vinte ëndërrimi i botës së artistes,që nuk solli zhgënjim,që luftoi për hir të zilise dhe çikërrimave të vetmive dhe i dashurive dhe urrejtjeve, që ngjallte pathosi artistik i të madhes Drita Pelingu(Kripa).Hysen Pelingu,bashkëshorti i saj,ky artist i madh i skenës u bë ombrellë,për të mbrojtur artin dhe bashkëshorten nga zilit e atij arti,që zbriste nga labirintet klasore,që e ndante e mbulonte talentin,që kishte mbritur nga qyteti detar i Vlorës . 100 role në teatër dhe ndoshta më tepër janë arkivuar në fondin e artë të aktores së personazheve e të paharruara. Otello dhe Hamleti
Veçohet kompleksiteti dhe interpretimi skupluroz tek dramat e gjenive :”Mbreti Ilir”,”Otello’,”Hamleti”,”Intrigë dhe dashuri”,”Letra e humbur”,”Djali plëngprishës”,”Halili dhe Hajria”,”Tartufi””Arturo Ui”.
Naim Frashëri,artisti i popullit,bashkëkohës i Dritës në teatër,në fillesën e saj e ka koncentruar obligimin e tij,qysh në atë kohë. Thënia e tij :”Është kënaqësi të kesh partnere në skenë,Drita Pelingun”.Një vlerësim serioz nga një aktor brilant si N. Frashëri,që siç duket të impononte respekt.
BUDJA
Në botën e filmit,në titrat e tij gjendet emri i Drita Pelingut,që ka gjetur rishtazi një truall të ri,të ngrohur nga një zjarr i brendshëm,ku talenti ka mposhtur krejt ithtarët e pushtetit të kuq,që nëpër buzë,kanë dashur,s’kanë dashur kanë mërmëritur”Luan bukur”.Personazhet e saj: ”Nëna” .”Budja” .”Halla”, Mësuesja’ ,”Mukadezi”.
KËNGA E MJELLMËS
Nga ana regjisoriale ka realizuar :”Kënga e Mjellmës”,”Hijet”,”Shumë zhurmë për asgjë”,’Kush e solli Doruntinën “,Korrupsion në pallatin e drejtësisë”.Ka vënë në skenë,në teatrot e Shkupit,Vlorës etj. Drita Pelingu ka punuar për 20 vjet si pedagoge në Akademinë e Arteve. Bashkëpunëtorët e saj në teatër Mio, Stillu, Mima,Qesari. Kjo është aktorja e madhe Drita Pelingu (Kripa) e adhuruara e artdashësve shqiptar,që disponon hapësira , frymëmarrje , rezonancë dhe qëndresë nga cikërrimat e luftës klasore. Kjo është Drita,që ka pushtuar me rolet e saj,zemrat artdashëse,që regjimi i asaj kohe,dot nuk e bëri,”Artiste e Popullit”,shikuar nga ky kënd rezonimi mund të thuhet se Drita Pelingu është artiste e të gjithë shqiptarëve,është qytetare nderi e Vlorës,pavarësisht se i mungon ,ajo sajdisja zyrtare. Arti i Dritës do të jetojë gjatë,ngase jeta e aktorit e shkurtër është por arti tij jeton ,ai është futur në panteonin e kulturës,së këtij kombi artdashës. Ky është edhe nderi,që i bën arti kombëtar,veprës së Dritës .Kësaj plejade kaq të ndritur,që bëri shumë për kulturën kombëtare,por që mori pak,i shtohet edhe vlimi vullkanik i 120 personazheve të artistes magjepse Drita Pelingu (Kripa).

Burimi/Facebook/Gezim Llojdia

” SKA PAQË ME STANDARDIN PA U KTHYE PASKAJORJA”NATA E ZEZË E 22 SHKURTIT, 1951

No Comments Argëtim Histori

Prologu
Në shkurt të vitit 1951, në moshën shtatëvjeçare frekuentojsha klasën e dytë fillore në shkollën “Ali Demi”, Tiranë që ishte vetem 100 m. larg shtëpisë ku banojsha.
Duket se faktori moshë nuk më pati lejue ose nuk më pati mundësue ndërgjegjësimin e përjetimin real t’asaj situate ” të pandigjueme e të papame” që po kalonte shoqnia shqiptare me instalimin e diktaturës komuniste: Dhuna s’kishte mbarim ; arrestime në rrethin familjar, pushkatime në rrethin miqësor, internime familjesh, shpronësime, nxjerrje me urdhën prej shtëpive, mungesa e fjalës së lirë etj., sepse kujtimet e mia lidhen kryesisht me mjedisin e dashun familjar, me gëzimin e entuziazmin që më krijonte njohja me shokët e ri të shkollës ( ndër të cilët kujtoj Hajredin Fratarin) si edhe me lojnat sportive, sidomos atë të futbollit me top pecash e porta të kufizueme me gurë, pa harrue “gjuetinë” me lastik…
Ndryshe prej të mëdhajve, jeta ime rrjedhte e qetë; më kujtohet që baba Pjerin ( Pjeter), n’atë kohë në moshën 44 vjeçare, ishte jashtëzakonisht i ngarkuem në detyrën e tij si shef finance në ministri , sepse kthehej shumë vonë prej punës, vetem të dieleve ishte pranë familjes, paraditja e së cilës kalonte me pjesëmarrjen ( familjarisht) në meshën e Kishës Françeskane e vizita të shkurta në familjet e miqve. Kur Lana kishte ujë pak, ndiqshim rrugën ma të shkurtë për me shkue te Kisha tue kalue mbi disa gurë të mdhaj të pozicionuem mbi shtratin e vijës ujore.
Tingujt e pianofortes në shtëpi ishin të përditshëm, muzika më krijonte nji ndjesi të veçantë. Notat muzikore i pata nxanë përpara shkrimit në shkollë sepse axha, pianisti Tonin Guraziu, pati përdorë “figura vizatimore” si ndihmë për me kuptue notat ( nji “rreth” donte me thanë nota “re” etj). Ndigjojshe që axha i thonte të tjerëve se Filipi ka talent për piano, suksesi i im i parë ( dhe i fundit) pati qenë nji koncert në radio Tirana në moshën 6 vjeçare.
Rrfeja në natën me yje
Në thellësinë e natës së 22 Shkurtit, të ramet e forta të derës së shtëpisë , ma nxorën gjumin, hapa sytë e mbeta i çuditun… Të tanë ishin të çuem e në lëvizje; mbas pak, baba Pjerin iu afrue derës së jashtme e, me za të fortë, pyeti: -Kush jeni e çka doni në kët orë të vonë ?
Nji za u ndigjue prej jashtë: – Hape derën, jemi Sigurimi i Shtetit, kemi ardhur për kontroll !
Baba vazhdoi: – A asht me ju përfaqësuesi i Këshillit të Lagjes, filani….? – Pa praninë e tij, nuk ju hap derën !
NJi za prej jashtë, urdhnoi njerëzit e tij: Urgjent sillni këtu përfaqësuesin e Këshillit të Lagjes….
Ra heshtje…, baba erdhi me shpejtësi në oden e gjumit dhe lëvizi sintoninë e radios, veprimin e kuptova…( sintonia duhej me qenë te Radio Tirana…!)
Mbas pak u ndie zani i përfaqësuesit të Këshillit të Lagjes e baba hapi derën: Tre njerëz të veshun me tesha ushtarake u futen mbrendë. Njeni, duket kryetari i grupit, pyeti baben; -Ti je Pjerin Guraziu? e pa marrë përgjigje, me za të naltë i tha: – ” Në emër të popullit je i arrestuar”, do vish me neve për një sqarim në Degën e Punëve të Brëndshme, bëhu gati!
Heshtje vorri në shtëpi…Nana ndihmoi baben për përzgjedhjen e teshave….Baba veshi tabaren e tij të trashë të zezë prej leshi, vuni kapelen republika ( nën vrojtimin e panderpremë të rojes) e doli në korridor ku e izoluen në nji qoshe.
Vetem mue si fëmijë më lejuen t’i afrohem. Kurrë nuk mundem me e harrue atë skenë që fatalisht paska pasë qenë e fundit ! Baba kërkoi barnat që merrte kundër sëmundjes së ulçerës e pyetjës së Dadës së shtëpisë, Dilës: “Çka na bane more Pjerin, more në qafë vedin e familjen”?, iu përgjegj me za të naltë për me e ndie të tanë: – ” Mos u bani marak, rrini të qetë, jam i pafajshëm, nuk kam ba kurrgja, çdo gja ka me u skjarue e shpejt kam me u kthye në shtëpi !
Hijet e natës erdhën, morën me vete baben e u zhdukën në errsinë…
Të nesërmen u muer vesh se në Tiranë, gjatë netëve 20 deri 22 Shkurt ishin arrestue mbi 170 vetë…!
Nji ditë mbrapa erdhën lajme se shumë prej atyne që ishin arrestue, kishin fillue me u lirue., lajme që zgjuen shpresën në familje për lirimin edhe të babës, për të cilin të gjithë kishin besim të plotë se ishte i paster, sepse ai dinte: ” vetem punë e familje e vetem familje e punë. Kaluen ditë e baba nuk u kthye, por shpresa ishte e fortë, të tanë kishim besim…!
Ndër ato ditë ankthi e trishtimi, mue më çuen çdo ditë në shkollë, vazhdojsha me zor mësimin, mendjen e kisha tjeterkund…
Në datën 27 Shkurt 1951, në orën e dytë të mësimit, erdhi motra (Sisi) në klasë e më mori për në shtëpi. Gjeta shumë njerëz, përveç pjestarve të familjes sime dhe të Zef Guraziut ( axha i babës) me kujtohen; kushrini Emil Shiroka e shoku i babës Ing. Filip Geci. Të gjithë të veshun për zi! Heshtje e vajtime, vajtime e heshtje; heshtje e vajtime, vajtime e heshtje…!
Atë moment kuptova se në vend të ardhjes së babës , kishte pasë ardhë nji pusull me shkrimin :
” Pjerin Guraziu është pushkatuar si armik i popullit e i Partisë”. Rrfeja komuniste kishte mblue në zi familjen e Pjerin Guraziut e kishte përplasë përtokë, pa ndjeja, të vejen 36 vjeçare të Pjerinit, nanën Inda!
Diktatura e proletariatit kishte triumfue mbi pafajsinë…
Epilogu
Mbas 40 vjetve , në 10 Gusht të vjetit 1991, me urdhën “prej nalt”, Plenumi i Gjykatës së Naltë rishqyrtoi proçeduren ligjore të masakrës terroriste të 26 Shkurtit 1951 ku u torturuen e u pushkatuen baba Pjerin dhe 21 intelektualë të tjerë e doli me vendim: ” Prishjen e vendimit Nr.64, datë 27.02.1951 të Gykatës së Lartë Ushtarake Tiranë dhe pushimin e çështjes penale në ngarkim të…, tue argumentue se:
“Të 22 viktimat e 26 Shkurtit 1951 ishin të pafajshëm, nuk kishin lidhje me akuzen e ishin pushkatue pa proçes gjygjsor, por vetem me vendim terrorist të Byrosë Politike enveriste. “Gjygji i montuem” i cili ishte tentue me u organizue mbas pushkatimit të 22 intelektualëve, në realitet ishte nul, mbasi në vendimin e tij nuk figurojshin firmat e trupit gjykues”.
Në vjetin 1993, falë përkushtimit të Z.Hysen Shehu, u zbulue ” gropa e kuqe” ku patën qenë hjedhë të gjallë e mandej pushkatue të 22 viktimat e 26 Shkurtit ( kjo e vertetueme prej faktit se eshtnat e gjetun në ” gropen e kuqe të gjakut” idhin të lidhun me tela e se në pjesën e siperme të kafkave të viktimave dalloheshin birat e plumbave). N’at gropë, përveç eshtnave, dallova e mora në dorë edhe copat e tabares së zezë të babës Pjerin, emocioni thirri kujtesen e kujtesa më solli përpara korridorin e shtëpisë, tabaren e zezë prej leshi e baben në kambë, i qetë që prej larg më lente nji porosi: Kurrë komunizëm !
Me vendim unanim të famijarëve te viktimave, të 22 intelektualët e martirizuem u vorrosën së bashku në nji vorr monumental në Tiranë.
Pjerin Guraziu së bashku me 21 “Martirët e Pafajsisë”, me vendim të Presidentit të Republikës së Shqipnisë, Z. Bamir Topi në vitin 2011 u shpall ” Nderi i Kombit”.
F.G.
( Pjesë e librit ” Dromca kujtimesh”, dergue për publikim)
cv. Pjeter Filip Guraziu ( sintetike )

  • Leu në rrugën e Gurazezve, Gjuhadol, Shkodër, datë 30.10.1906 në familjen Gurazezve me kontribut qytetar, kulturor dhe patriotik.
  • Në vjetin 1912, në moshen 6 vjeçare, transferohet me familjen në Bari-Itali, ku arsimohet. Përfundon Shkollen e mesme Tregtare e në vjetin 1929 merr doktoraturen për Ekonomi pranë Universitetit të Barit – Itali.
  • Gjatë vjetëve të universitetit shperthen si talent në atletike tue u shpallë disa herë kampion i Universiadave italiane në vjetët 1924,1925 etj. Rezultati në ‘kërcim së gjati’, i kapun në vjetin 1925 në moshen 18 vjeçare prej 6.15 m. përban rekordin e parë të dokumentuem në historinë e atletikës shqiptare. Në vjetin 1930 shpallet Kampion Kombtar në atletikë për garen stafete 4x100m – Tiranë.
  • Kthehet në Shqipni në vjetin 1929 dhe fillon punën si pedagog pranë Shkollës se Mesme Tregtare në Vlonë. Mbrapa punësohet si drejtor në Doganën e Tiranes. Gjatë vjetëve të okupacionit italian tërhiqet në aktivitetin privat të familjes që drejtohej prej të atit. Martohet në 1938 me Ermelinda Saraçin, zoti i fali dy femije; Elizabeten dhe Filipin.
  • Në tetor 1944, ftohet me marrë pjesë në formimin e qeverisë së re demokratike në Berat konsideruem intelektual i pakomprometuem me okupatorët.
  • Ishte anëtarë i Komisionit Kombtar të Atletikës për organizimin e lojnave të Ballkaniades që u zhvilluen në Tiranë, ne vjetin 1946.
  • Gjatë periudhës 1945 deri 1951 sherbeu në detyra të randesishme pranë dikastereve qendrore të shtetit shqiptar ( shef finance në Ministritë e Bujqësisë, Minierave )
  • Me 22 Shkurt 1951, arrestohet e mbas torturve në qeli, në naten e 26 Shkurtit 1951, së bashku me 21 intelektualë të tjerë të lidhun me tela me gjemba e te zhytun në nji gropë plot me balte bri lumit Erzen, pushkatohet … ; ky ishte “kurbani” i servilizmit me të cilin komunistat-terroristë; Enver Hoxha, Mehmet Shehu & company, kerkojshin falje prej “babà Stalinit” për paaftësinë e tyne për me mbrojtë Legaten Sovjetike në Tiranë…
    Filip Pjeter Guraziu
    Shkoder, 11.01.2021.
    P.S. Foto e familjes bashkamgjitun asht e realizueme nji muej para masakrimit te babes tim prej kriminelave enveristë)

Burimi/Facebook /Filip Guraziu /PRO GEGNISHTES

Parashqevi Simaku, ikona e papërsëritshme e muzikës shqiptare

No Comments Argëtim Histori

“Në moshën e rinisë“, “E duam lumturinë“, “Më the të dua”, janë vetëm disa nga këngët me të cilat Parashqevi Simaku është ngulitur në kujtesën tonë.

“Një nga zërat më të rrallë të muzikës shqiptare. Ajo këndonte muzikën e lehtë, por këndonte shumë mirë edhe këngën popullore. Kur këndonte këngën e Qamiles, të rrënqethte mishin. Parashqevia është zëri femëror më i mirë i skenës shqiptare.”

Kështu është shprehur në një intervistë në vitin 2015 kompozitori Agim Krajku ndërsa shtoi se ajo është ‘një zë si ai nuk i vjen më Shqipërisë’.

Parashqevi Simaku ishte miti i viteve 80-90.

Ajo u lind në Kavajë më 1 shtator 1966. Dhe më pas u shpërngul në Durrës. Që e vogël filloi të këndojë, duke bashkëpunuar me kompozitorë të talentuar.

“Unë jam vajzë e dy prindërve që si shumë të tjerë në Shqipëri nuk kanë pasur mundësi të përfitojnë nga puna e tyre. Kësisoj më është dashur të luftoj si për ëndrrat dhe për mundësitë ekonomike.Jam munduar sidomos të ndihmoj mesa mundem familjen time. Babai dhe nëna ime janë dashuria dhe mbështetja shpirtërore më e madhe që kam pasur ngaherë. Atyre iu dedikoj jetën dhe ëndrrat e mia. Ata ishin artistë të lindur dhe kultivuan e lejuan tek unë ndjenjën artistike, me gjithë thashethemet dhe ngacmimet e zakonshme që më rrethonin, e që asnjë prind s’dëshiron t’i dëgjojë për bijën e vet.

Unë nuk kam bërë asnjëherë me ta artisten, por fëmijën e përulur, vajzën që lan, pastron shtëpinë, që s’del, kur ata nuk duan, që para se të futet në shtëpi nga shfaqja, fshin trukun që ata s’e durojnë dot, që ju kërkon kohë, pak kohë për martesë, duke ju premtuar se padyshim një ditë do t’i gëzojë si cilado vajzë, prindërit e vet, me martesën e aq pritur”, kështu ka thë ajo në një intervistë në 14 shkurt 1997 për Rudina Xhungën.

Parashqevia këndoi në shumë festivale edhe Koncerte të Pranverës. Më 1985 (Festivali i 24-të i Këngës në RTSH) zuri vendin e parë me këngën “Në moshën e rinisë“, gjithashtu më 1988 fiton çmimin e parë të Festivali i 27-të i Këngës në RTSH me këngën “E duam lumturinë”, kompozuar nga Pirro Çako.

Repertori i saj përfshin një numër të madh interpretimesh.

Pas vitit 1991 ajo largohet edhe jeton në SHBA, duke u marrë edhe atje me muzikën, dhe duke nxjerrë një album të ri. Hera e fundit që u shfaq në skenë ka qenë viti 1996 në Festivali i 35-të i Këngës në RTSH si e ftuar.

Ndërsa hera e fundit që Parashqevi Simaku ka ardhur në Shqipëri ishte në vitin ‘97-të. Në një intervistë dhënë asokohe për Rudina Xhungën në gazetën ‘Koha’, Parashqevia foli për romancën e saj me bashkëshortin amerikan, Robertin.

“Në 14 shkurt ’96, Robert, im shoq më propozoi martesë. Atë mbrëmje shkurti, ai më ftoi në restorantin Xhons të Beverly Hills, ku më dhuroi unazën e familjes së tij. Më pas mësova se po në atë restorant ishte martuar dhe Marilyn Monroe.”

Ajo tregonte se Roberti i dhuronte shumë dashuri, dhe sipas një liste që kish shkruar më parë, ku rendiste 10 vetitë që duhet të kishte bashkëshorti i ardhshëm, Roberti plotësonte 13.

Parashqevia u martua, lindi dhe një djalë nga martesa e saj me Robertin, Luke, por gjithçka mori fund në 2012-tën.

Më vonë u tha se këngëtarja pësoi një paralizë faciale, por gjithçka mbetej në kuadrin e thashethemeve. Asgjë nuk është dëgjuar nga Parashqevia vetë.

Ende sot, ‘e zhdukur’ për rreth 20 vite, Parashqevi Simaku mbetet një nga zërat më të mire që kemi pasur.

Më poshtë iu risjellim në kujtesë këngët e saj.

Këngët

Gëzimi i shtepisë së re (1983)

Në moshën e rinisë (1985)

Një mëngjes (1986)

Kur lulëzon bliri (1986)

Me sytë e tu (1987)

Çdo mëngjes

Çdo gjë bashkë ne e ndajmë

Buzë detit jemi rritur

Bashkëmoshatarët (1987)

Koha nuk na pret (1987)

E duam lumturinë (1988)

Gusht e prush (1988)

Jetoj (1989)

Nuk jam vetëm (1989)

Sonetë për vete (1990)

Lejla (1990)

Dëgjoma këngën (1991)

Se dashuria

Kur të prisja ty

Tik Tik Tak

Mes nesh është dashuria

Më the të dua

Në sytë e tu

Qyteti im

Shoqet

Bashkë ne të dy

Sytë e një vogëlushi

Dashuria e vërtetë

Pyes veten

Jehonë nga Iliria

Haxhireja

Ura e Shijakut

Pranvera do të vijë

Anës lumenjve

Dashuria

Se-sa

Jug-Veri

Kur jam me ty

Pak më shumë

Dielli

Përgatiti: Merita Hoxha

Burimi/urbannews.al/

Arben Bitri – Anita Bitri 8 janar 1968- 19 tetor 2004

No Comments Argëtim Histori

Anita Bitri u lind në Sarandë, më 8 Janar 1968 në një familje intelektuale. Të gjithë admironin tiparet e bukura dhe të ëmbla të kësaj fëmije ëngjëllor. Edhe pse ishte në kopësht, ajo këndonte dhe recitonte pa pushim. Që në atë moshë dinte shumë poezi të njohura dhe imitonte shumë këngë të festivaleve të RTSH-së. Vlen për të përmendur pjesëmarrja e saj në Festivalin e Fatosave të rrethit të Vlorës, ku paraqitet si valltare dhe këngëtare në rolin e “Bletës Punëtore”. Interpretimi i talentuar i Anitës tërhoqi vëmëndjen e pjestarëve të jurisë, të cilët e vlerësuan si kërcimtaren dhe këngëtaren më të mirë të këtij Festivali.
Prej moshës 8–14 vjeç, Anita ishte pjesmarrëse e rregullt e Festivaleve të Fatosave dhe Pionerëve të rrethit të Vlorës, duke u vlerësuar edhe me çmime nderi. Për t’u përmendur janë këngët e kënduara prej saj “Kukulla ime”,”Agimi dhe Fshesa” etj….
Anita ishte një fëmijë ëndërrimtar dhe shumë e apasionuar pas muzikës dhe këngës. Këngëtarja Vaçe Zela ishte idhulli i saj dhe ëndëronte të bëhej si ajo, një këngëtare e famshme. Talenti i saj i veçantë për muzikën tërhoqi vëmendjen e profesorit të merituarzotit Robert Papavrami, i cili u mahnit nga veshi muzikor i kësaj fëmije në konkursin që u zhvillua për pranimin e elementëve të rinj për klasën e parë të shkollës së muzikës “Naim Frashëri” në Vlorë. Për të parën herë profesori i madh u ndesh me një talent të tillë të dhuruar nga natyra. Anita, sipas profesorit, ishte një nga rastet e rralla që kishte 99 % talent të dhuruar nga Zoti dhe i duhej vetëm 1 % punë për t’u bërë gjeni në violinë. Intuita e profesorit nuk gaboi. Do të duhej vetëm një vit pune që profesori i madh i violinës dhe Anita të dilnin para spektatorit vlonjat në një duet me violinë, duke mahnitur sallën me interpretimin e tyre virtuoz.
Vitet e shkollës fillore dhe 8-vjeçare u karakterizuan nga një pjekuri e lartë artistike në drejtim të violinës, por Anita ishte edhe një nxënëse e shkëlqyer edhe në disiplinat e tjera. Kishte një pasion të veçantë për sportin, veçanërisht i pëlqenin ushtrimet gjimnastikore dhe lojrat e topit me dorë (basketboll dhe voleiboll) dhe në këtë fushë shfaqej si një sportiste e talentuar.
Në vitet e shkollës së mesme Anita filloj të studionte fshehurazi dhe të besonte në eksistencën e Zotit dhe t’i bindej verbërisht Atij. Të gjithë habiteshin me bindjet e saj fetare, të ndaluara për atë kohë. Pa asnjë druajtje shprehej që dhuntitë e saj ishin dhuratë e Zotit dhe çdo gjë e shikonte në këndvështrimin e tij.
Në shkollën e mesme të muzikës “Naim Frashëri” në Vlorë ku ajo vazhdoi studimet, karakterizohej si një nxënëse shembullore dhe serioze nё mёsime, veçanërisht në violinë, që ishte edhe instrumenti për të cilën studionte. Pasioni i fëmijërisë, kënga, ia kishte lënë vëndin violinës dhe solfexhit.
Në vitet 1980-1986 prezantohet para publikut vlonjat si violiniste në orkestrinën e shkollës së muzikës “Naim Frashëri”, mirëpo duke u rritur paisoni për këngën po e thërriste, gjë të cilën Anita filloi ta demostronte te shokët e klasës dhe profesorët e kantos. Të gjithë kuptuan se përveçse një violiniste e talentuar, ajo zotëronte edhe një zë të jashtëzakonshëm. “Një zë i ëmbël e njëkohësishtë i rrallë”, e cilësuan profesorët e saj.
Prezantimi i Anitës si këngëtare erdhi si një fryt i ëndrrave të saj për tu bërë një këngëtare e famshme si idhulli i saj, Vaçe Zela. Këngët e Vaçes së famshëmei këndonte me pasion që kur ishte fëmijë.
Në vitin 1986, Anita ishte maturante në shkollën e muzikës “Naim Frashëri” dhe gjatë një koncerti të këngës në Pallatin e Kulturës “Labëria”, Vlorë, Anita merrte pjesë si violiniste, shoqëruese e orkestrinës së shkollës dhe shoqëronte disa nga këngët e tij. Por një nga këngëtaret u sëmurë dhe kështu, lindi domosdoshmëria të zvëndësohej. Shokët e orkestrës, dhe drejtuesi i orkestrës që e kishin dëgjuar Anitën të këndonte, propozuan atë dhe efekti ishte i mahnitshëm. Prezantimi i parë u prit me duartrokitje pa fund nga publiku i sallës i elektrizuar nga zëri i mahnitshëm i saj. Ky ishte fillimi i një karriere të gjatë dhe të suksesëshme artistike, që ka vetëm një protagoniste: Të madhen dhe të paharruarën ANITA BITRI.
Prill 1986, Anita fiton çmimin e parë në festivalin e interpretuesve në Vlorë me këngën “Ti je mësuese, je dhe shoqe” të kompozitorit Arben Zhezha.
Maj 1986. Anita prezanton qytetin e Vlorës në “Festivalin e Interpretuesve të Klasës Punëtore” në Elbasan. Në këtë festival me ndihmën e publikut të mrekullueshëm elbasanas, u vlerësua me çmim nderi me këngën “Eja” të kompozitorit Osman Mula.
9 Qershor 1986, Në Festivalin e talenteve të rrinjë me këngën “Ndjenjë“ të kompozitorit vlonjatë Arben Zhezha, Anita do tëfitonta çmimin e parë.
Dhjetor 1986. Me këngën e kompozitorit Arben Zhezha, “Mos më harro mua”. Anita fiton përsëri çmimin e parë në “Festivalin e Këngës” që organizohet në Vlorë, ku ish mes të rriturave në moshë, por edhe në mes të rriturve në këngë.
Në festivalin e “Zërave të rrinjë“, Anita paraqitet me një duet me këngëtarin Gëzim Çela, me Këngën “Buzëqeshja jote jemi ne”, Muzika David Tukiçi, teksti Alqi Boshnjaku. Zëri i mrekullueshëm i Anitës elektrizoi sallën dhe manhiti jurinë e këtij festivali dhe vlërsohet me çmim nderi.
7 qershor 1987, Anita pranohet si këngëtare profesioniste pranë trupës së Estradës “Petro Marko” të qytetit të Vlorës.Menjëherë i bëhet ftesë në qershor të vitit 1987, që të marr pjesë tashmë në një garë kombëtare në “Festivalin e Interpretuesëve të Këngës” në Tiranë. Ajo prezantohet në festival me këngën “Hartimi dhe Dëbora”, kompozuar nga shoqja e saj e klasës, Laureta Çuku,dhe në anketën muzikore të Radio Tiranës, për këtë këngë, vlerësohet për interpretimin e saj brilant dhe fiton çmim nderi.
Në Dhjetor të vitit 1987, i bëhet ftesë për të marrë pjesë në “Festivalin e Këngës”në RTSH, ku edhe kësaj here kënga “E vogla mes shoqesh” e kompozitorit David Tukiçi, teksti Gjokё Beci do i sjell një tjetër çmim të rëndësishëm. Pjekuria artistike e Anitës,do të sillte edhe suksesin e këngës së saj. Në vitet që vijojnëdebuton krahas këngëtarëve të famshëm të muzikës shqiptare.
1987-1988, fituese dy herë në Anketat Muzikore, me këngët e kompozuara nga A. Xhunga dhe Th. Çaçi.
Në Koncertin e Pranverës 1988, në bashkëpunim me Alqi Boshnjakun dhe Aleksandër Vezulin, do të vij në skenë kënga “Mos u nxito, mos u gabo”, e cila nuk ishte më një këngë që i dha çmimin e parë Anitës, por një perlë për gjithë muzikën e lehtë shqiptare.
Dhjetor 1988, në “Festivalin e Këngës” Anita u prezantua me këngën “Fotografia”, e kompozuar nga David Tukiçi, e shoqëruar nga këngëtarët Gëzim Çela dhe sopranoja Lindita Lole Mezini.
Mars 1989 me këngën “Dashuria snjeh sekret” tё kompozitorit flamur Shehu, Anita do të rrëmbente çmimin e dytë të festivalit. Në “Koncerti e Pranverës” tё vitit 1989, Anita Bitri shpërthen me këngën “Lulet e majit i çel në janar”, muzika Vladimir Kotani, teksti Arben Duka, shoqëruar nga kompleksi i Pallatit të Kulturës,një nga perlat e repertorit të saj. Tre muaj më pas ajo fiton çmimin e dytë në Koncertin e Këngës me këngën “Era përcjell fjalën të dua” të kompozitorit Gjergj Leka. Ndërrimi i viteve shpalos një tjetër sukses me duetin Bitri-Ndoci, “Shikomë në sy”. Kokat e muzikës së lehtë shqiptare, Flamur Shehu dhe Jorgo Papingji, nuhasin te vajza vlonjate madhështinë e interpretimit skenik dhe i besojnë asaj këngën e tyre për të marr pjesë në festivalin Ballkanik të marsit të vitit 1990 dhe do të shpërblehen me çmimin e dytë të festivalit. Në Festivalin e 29-të të Këngës në RTSH, në dhjetor të vitit 1990, Anita vlerësohet me çmimin e parë, me këngën ”Askush sdo ta Besoj”, përsëri kompozim i Flamur Shehut dhe teksti Jorgo Papingji.
Dhjetor 1990 – Mars 1991, me këngën “Mësusja ime e parë“, e kompozitorit Thanas Çaçi, Anita do të zinte vendin e parë si këngëtarja më e mirë në radio Tirana. Dhe kjo këngë do të ishte hit i asaj periudhe.
Pranverё 1991, në “Koncertin e Pranverës” përsëri bashkëpunimi Bitri-Shehu-Papingji, sjell në skenë këngën “S’ka formulë në dashuri”, ku Anita përsëri do të nderohej me çmimin e parë.
Dhjetor1991, nëFestivali i 30-të në RTSH Anita do të sillte këngën “Fat dhe jetë” e njohur nga publiku “Filxhani i Kafesë”, muzika Flamur Shehu, teksti Jorgo Papingji. Këngë që do ta etikonte këngëtaren vlonjate.
Koncerti i Pranverës 1992, përsëri do të sillte në skenë trinomin Bitri-Shehu-Papingji. Kësaj rradhe kënga ishte kushtuar një pjese të jetës së Anitës.
Fillimi i vitit 1993solli një tjetër debutim tepër të rëndësishëm të Anitës. Me njësukses të jashtëzakonshëm, u zhvillua koncerti i saj i parë recital, i titulluar “Anita”. Ajo me madhështi për dy ditë me rradhë,elektrizoj 4000 spektatorët që mbushnin sallën e pallatittësportit” Flamurtari” të qytetit Vlorës. Në këtë koncert Anita këndoj live të gjitha këngët e shoqëruar nga orkestra e Estradës së Vlorës, shoqëruese kompleksi këngëtarja, tashmë e famshme, Aurela Gaçe.Të ftuar nё kёtё koncert parodistët e Vlorës.
Në Festivalin e 32-të të Këngës në RTSH, dhjetor 1993, me këngën “Dashuri ke emrin tim”, të kompozitorit vlonjat Artur Dhamo dhe orkestracion të Alfred Kaçinarit. Anita do të fitone çmim nderi.
Viti 1994. Anita debutoi me shumë sukses në skenat europiane, si në Zvicër, Gjermani, Itali dhe Francë. Gjatë këtij viti ajo dha shume koncerte për shqiptarët e emigruar në europë, ku ajo interpretoj jo vetëm këngë të lehta dhe popullore të muzikës shqiptarepor edhe ato botërore. Në këto aktivitete, ajo është ndjekur dhe admiruar jo vetëm nga emigrantët shqiptar por edhe nga spektatori i huaj.
Viti 1995, do të sillte një tjetër sukses të rëndësishëm në jetën artistike te Anitës. Në koncertin e dytë recital “Anita”,ajo këndoj live para spektatorit vlonjat, i cili e duartrokiti dhe e admiroj pa masë këngëtaren e madhërishme.Të ftuar në këtë koncert, ishte e mrekullueshmja Silvana Braçe dhe komiku Met Bega, si dhe çiftet e baletit të ardhur nga kryeqyteti. Pas këtij suksesi të jashtëzakonshëm në qytetin e saj të Vlorës, Anita dha dhe shumë koncerte recitale në shumë qytete të Shqipërisë, duke e rritur pa masë famën e kësaj këngëtareje të madhe shqiptare.Koncertet recitale të Anitës, shoqëruara nga parodistët dhe trupa e estradës së Vlorës, kanë qenë një nga evenimentet shumë të rëndësishme të jetës së saj artistike në të gjithë territorin e Shqipërisë gjatë kësaj periudhe.
Dhjetori i vitit 1995 e risjell përsëri Anitën në Festivalin e RTSH-së, me këngën “Besoj në Dashuri”, një bashkëpunim tjetër me kompozitorin vlonjatë Artur Dhamo, orkestruar nga Shpëtim Saraçi, por këtë rrallëajo debuton jo si konkurruese por si e ftuara e nderit e këtij Festivali.
Vazhdimësia e koncerteve recitale “Anita” do të kapte dhe kufijtë e Veriut. Anita këndoj live të gjitha këngët gjatë koncertit 2-ditor mbajtur në Tropojë. Publiku tropojan e priti me madhështi dhe me shumë ngrohtësi këngëtaren e adhuruar. E ftuar në këtë koncert ishte edhe këngëtarjatropojane Fatmira Breçani. Aty Anitës i bëhet ftesë për të shkuar me një grup popullor të tropojës në SHBA.E detyruar nga kushtet e vështira që po kalonte vendi ynë dhe nga kriza e madhe që përfshiu botën muzikore shqiptare në atë periudhё, Anita pranon ofertën dhe në vitin 1996, Anita u nis drejtë tokës së premtuar.
Të gjitha sukseset e arritura prej Anitës në këtë periudhë të krijmtarisë së saj muzikore i dedikohen talentit të saj të padiskutueshëm, mënyra se si e interpretonte dhe trajtonte këngën, aftësia e saj e jashtzakonshëme të kapte momentet më kulmore të një kënge dhe talenti i saj i lindur të përcillte ndjenjat dhe emocionet e këngës tek spektatori.
Në vitet që Anita doli në skenën e Këngës Shqiptare, vendi ynë ishte nën
diktaturën komuniste, ku arti dhe muzika shqiptare ishte e kontrolluar nga
censura komuniste. Por Anita me shumë bindje dhe idera shumë të përparuara
të kohës që jetonim, u bë shpresa e aspiaratave të gjithë rinisë të
çlironin muzikën tonë të bukur shqiptare nga ideologjizmat e realizmit
socialist, që e mbanin ende këtë art brenda kornizave të tyre censuruese.
Anita me temperamentin e saj energjik, me potencën e bukur interpretuese dhe mestilin modern në skenë, bëri të mundur hapin më të moderuar për
plejadën e këngëtarëve të viteve 90-ë. Anita theu paragjykimet, solli një frymë të re në muzikën shqiptare. Është për tu theksuar se prej vitit 1987, deri më 1992-shin, Anita kontriboj si këngëtare profesioniste pranë trupës së Estradës “Petro Marko” në Vlorë. Gjatë gjithë kësaj periudhe ajo morri pjesë në të gjitha evenimentet artistike tëqytetit të saj të dashur. Anita dhe kënga e saj, solli një freski dhe vrull rinor në jetën artistike të këtij qyteti.Anita Bitri ishte “ambasadorja” e këngës dhe këngëtarëve vlonjatë në skenat më prestigjoze të asaj kohe. Në aktivitetet artistike të Anitës në këto vite 1988-1995, nukduhen lënë pa përmendur dhe Koncertet e Verës, që zhvilloheshin nga Ministria e Kulturës, ku ajo ishte pjesmarrëse e rregullt. Këto koncerte janë shfaqur gati në të gjithë Shqipërinë. Të ftuar specialë kanë qenë edhe çiftet e Ansamblit të Shtetit, të shoqëruar nga orkestra e Estradës së Vlorës. Krahas këngës Anita nuk la pas dore dhe studimet, ishte vullneti dhe dëshira e saj që bën të mundur vazhdimin e studimeve të shkollës së lartë në Institutin e Lartë Pedagogjik “Aleksandër Xhuvani” në Elbasan, ku në vitin 1989 diplomohet si mësuese kantoje. Profesionin e mësueses ajo e ushtroi vetëm për pak muaj, pasi ajo që e thërriste ishte kënga. Zoti i kishte caktuar një mision, të lumturonte popullin e vet me zërin e saj magjik. Në Amerikë Gjatë qëndrimit në Amerikë aktiviteti artistik i Anitës ka qënë i pandalshëm dhe gjithmonë në rritje. Ajo ishte një model i përkryer i interpretimit dinjitoz të muzikës tonë të bukur shqiptaredhe ka ndihmuar shumë në rritjen e prestigjit të artit shqiptar në botë. Anita ka marr pjesë gjallërisht dhe ka qënë në qëndër të gjithëproblemeve dhe jetës kulturore dhe artistike të diasporës.Ajo ishte e pranishme me zërin dhe interpretimin e saj në të gjithakoncertet, festivalet, aktivitetet artistike, koncertet e bamirësisë, koncertet e vitit tëri, festat e nënës, përvjetoret e ndryshëm, dhe në shumë gëzime familjare të komunitetit shqipëtar, në shumë shtete të Amerikës. Anita ishte jo vetëm një artiste e talentuar, por gjithashtu dhe një patriote e flaktë. Ajo ka dhënë kontributin e saj si artiste në shumë evenimente tëndryshme në përkujtim të festave nacionale të organizuara nga misioni shqiptar pranë 0KB-së, si Festat e Flamurit, ajo e çlirimit, por dhe në ato të organizuara nga shoqatat e organizatat joqeveritare, në koncertet e bamirësisë dhe aktivitete të ndryshme, në të cilat janë mbledhur ndihma për Kosovën, në ndihmë të Universitetit të Shkupit, në ato të UNICEF-it, etj…. Në këtë konteks është për tu theksuar koncerti i bamirësisë që u zhvillua në 10 prill 2000 për mbledhjen e ndihmave për fëmijët e varfër të Shqipërisë. Për këtë koncert Anita meritoj lavdërimet dhe respektin e Presidentit të Shqipërisë, zotit Meidani për kontributin e dhënë, dhe gjatë interpretimit të disa këngëve u shoqërua nga vetë gruaja e Presidentit. Ajo ishte njëkosisht dhe një anëtare aktive e Organizatës së Gruas Shqiptare në Amerikë, AANO’s.Dhe ka marr pjesë në shumë koncerte dhe aktivitete artistik që kjo organizatë ka zhvilluar.Anita Bitri talentin dhe zërin e mrekullueshëm ja dedikoi tërësisht çështjes shqiptare dhe ka kontribuar me gjithë zemër për të ndihmuar në rritjen e figurёs së kombit shqiptar në botë. Në nivelin artistik është për tu vlersuar se gjatë karrierës së saj të suksesëshme në Amerikë, Anita bëri të mundur një gërshetim të përsosur të muzikës popullore me atë të lehtë shqiptare, duke ju përshtatur me një stil tëri dhe të larmishëm komunikimit me publikun shqiptar të diasporës. Pavarësisht se Anita ishte e prirur më shumë për të interpretuar muzikë të lehtë, ajo interpretoi me shumë dashuri e ngrohtësi edhe muzikë popullore nga treva të ndryshme të Shqipërisë, çka e vendos Anitën në një vend të nderuar e dinjitoz përkrah emrave më të shquar të muzikës kombëtare shqiptare. Këngët popullore të interpretuara nga Anita shquhen për origjinalitetin e interpretimit si dhe për përshtatjen me karakteret e veçanta të trevave të ndryshme muzikore, duke i pasuruar ato me vlera të reja e mjaft tërheqëse. Gjithashtu Anita Bitri ka një merit të veçantë në gërshetimin e muzikës sonë të lehёt shqiptare me Pop-in amerikan. Si një natyrë plot jetë ajo kërkonte disa nota më të forta, një muzikë që të kishte më shumë gjallëri. Eksperienca e gjatë e krijuar në vite si dhe pjekuria artistike, të gërshetuara edhe me talentin e saj si krijuese, bëri që Anita të hapte një rrugё të re dhe të pa shkelur më parë në muzikën modern shqiptare. Anita po punonte në gërshetimin e dy rrymave muzikore, muzikës shqiptare dhe atë amerikane. Ajo po punonte ta çonte muzikën tonë të bukur përpara artdashësitë amerikan. Për ta ilustruar aktivitetin e saj artistik të kësaj periudhe po japim disa fakte: Nëntori i vitit 1997, do të sjell një koncert të bukur artistik, festimin e 10–vjetorit të krijimit të grupit muzikor “Fisnikët”, i drejtuar nga këngëtari i njohur i komunitetit Haxhi Maqellara. Anita do të shpaloste bukurinë e këngës shqiptare së bashku me shumë këngëtar të tjerë të diasporës. Shkurt 1998. Anita debuton në nëshumё koncertehumanitare tëorganizuara nga Dega e Lidhjes Demokratike të Kosovës, për të ndihmuar materialishtë familjet në gjëndje të vështirë ekonomike të shqiptarëve të Kosovës. Në9 Maj 1998, nё ditën e festës së Nënave, të organizuar nga AANO’s, Anita kontriboj me interpretimin brilant dhe zërin e saj të mrekullueshëm. Pjesmarrësit e këtij evenimenti këndonin së bashku me Anitën dhe nëpërmjet këngëve të bukura shqiptare kujtonin atdheun e tyre të dashur. 31 Dhjetor 1998, Anita do të merrte pjesë me shumë këngëtar të tjerë të komunitetit, në mbrëmjen festive të Vitit tëRi. Organizuar nërestorantin “Galleto”, New Jersey. Fillimi i vitit 1999 solli daljen e albumit të parë me këngë “Malli”. Anita paraqitet para publikut me këngë të reja si dhe këngë të repertorit të saj por në një stil më modern. Ky album ishte një bashkëpunim profesional me muzikantin e njohur, kitaristin e kompozitorin Edmond Xhani, njëkohësisht mik e koleg i afërt i Anitës. Materialet muzikore u punuan me kujdes dhe nivel artistik, ku spikat në mënyrë të veçantë kënga “Malli” (këngë nga e cila mori emrin ky album). Teksti i kësaj kënge ishte një krijim poetik i Anitës, ndërsa muzika e orkestracioni nga Edmond Xhani. Gjithashtu, vlerat e këtij Albumi shtohen edhe nga këngët e tjera të interpretuara me dashuri, nivel të lartë interpretimi, pasion dhe energji (karakteristika këto të spikatura të Anitës) si: “Dashuria e parë”, “Mos u nxito mos u gabo”, “Ja ja ti vjen”, etj. Albumi u realizuar nga shtëpia diskografike “Electric Planet Sound”, në Neë York. Promovimi i këtij albumi u bë në mjediset e Misionit Shqiptar në Kombet e Bashkuara po në New York. 30 janar 1999, Anita do të debutante në koncertin humanitar të organizuar nga diaspora, për të ndihmuar materialishtë familjet e masakruara nga policia serbe, në Recak të Kosovës. 14 mars 1999, Anita dhe shumë këngëtar të tjerë të komunitetit do të merrte pjesë në spektaklin “Miss Albania99”, që u zhvillua me njё suksese tё jashtzakonshёm nё New Jersey.
5 prilli i vitit 1999, solli dhe daljen në skenat e Brodoway të Anitës, në koncertin e organizuar nga një prej organizatave më të njohura në SHBA, “Madre”.Në këtë koncert paraqitja e Anitёs si artiste ishte e dyanshme, pasi për herë të parë ajo do të prezantohej jo vetëm si këngëtare por edhe si violiniste. Anita pati rastin dhe nderin të njihet me disa nga yjet e Hollivudit si Tom Robinns, Susan Sarandow, Vanesa Redgrave, Danny Schechter, Eve Essler, Nenad Bach etj, ku gjatë përshtypjeve që ata dhanë për Anitën, e përshkruan atё si një element shumë të denjë në artin muzikor dhe i uruan asaj mirëseardhjen në botën amerikane.
8 Mars 1999, nё koncertin qё u zhvillua nё New York, nga organizata “Motrat Qirjazi” pёr ditёn e Nёnёs, Anita do ta bёnte kёtё ditё mё tё bukur me debutimin e saj brilant, pёr tё gjithё pjesmarrsitё e atij koncerti festiv.
12 gusht 1999, Anita shpalosi vlerat e jashtëzakonshme të muzikës së bukur popullore dhe moderne shqiptare para të gjithë ambasadorëve të botës, në mbrëmjen e organizuar nga Misioni Shqiptar në Kombet e Bashkuara, për nder të Ambasadorit, zotit Peter Burleigh. Të gjithë ambasadorët e Botës patën rastin të dëgjojnë dhe të vlersojnë muzikën tonë të mrekullueshme. Falënderimi i ambasadorit Burleigh në letrën drejtuar ambasadorit tonë, zotit Agim Nesho, ishte një vlerësim i madh për Anitën.
Dhjetori i vitit 1999, solli për Anitën fitimin e konkursit të zhvilluar nga kompania amerikane C.P.V. për të kënduar dy këngë në programet e tyre televizive, që u transmetuan të përkthyera në shqip.
Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në koncertin për festimin e natës sëvitit te ri 2000. Ku Anita me këngëtar të tjerë të dëgjuar të komunitetit do të krijonte një atmosfer festive për bashkatdhetarët e saj të dashur shqiptar.
Më 10 prill 2000, u zhvillua koncerti i bamirësisё për mbledhjen e ndihmave për fëmijët e varfër të Shqipërisë. Ku në këtë koncert, Anita meritoj lavdërimet dhe respektin e Presidentit të Shqipërisë, zotit Meidani.
Vera e vitit 2000, do tё ishte e shoqëruar me koncertet recitale të Anitës në bashkëpunim me aktorin dhe regjizorin e njohur Koço Devole, këngëtarin Eduart Barjami, vllezërit Zena dhe shoqëruar nga grupi muzikor “Alba”. Koncerte që u zhvilluan në shumë shtete të Amerikës.Në këto shfaqje ishin te pranishëm qindra artedashës shqiptar dhe të huaj.Anita në këto koncerte, me zërin e saj magjik dhe me lojën e bukur me violinë bashkonte zemrat e shqiptarëve të diasporës. Në një nga këto koncerte, në Chicago, me dëshirën e tij vjen prej së largu edhe një nga personalitet më të shquara të diasporës, zoti Anthony Athanas, i cili e vlerësoi shumë muzikën tonë të bukur.
24 Shtator 2000, shënoi edhe pjesëmarrjen e Anitës në një nga koncertet më të shënuara të komunitetit të përbashkët shqiptaro-amerikan. 9-vjetorin e gazetës “Illyria”. Anita Bitri e bëri më tërheqës këtë koncert, duke kombinuar zërin e saj magjik me lojën me violinë. Një moment prekës ishte interpretimi me violinë i potpurisë arbëreshe nga ana e Anitës dhe lotët e arbëreshit të ftuar nga Italia, zotit Antonio Bellusci.
12 Nëntori 2000, sjell Koncertin e madh në New York me shumë këngëtar dhe artista të njohur shqiptar, ku vlen për tu përmendur, Inva Mula artiste me famë botërore, Piro Çako, Silvana Braçe, Pali dhe Zerina Kuke etj, organizuar nga fotografi me famë botërore, Fadil Berisha. E veçanta e Anitës në këtë koncert ishte prezantimi i saj live si këngëtare dhe violiniste. Përshtypjet dhe suksesi i Anitës në këtë koncert ishte i padiskutueshëm.
10 Dhjetor 2000.1800 spektator dhe artdashës morrën pjesë nëFestivaline 10-të Artistik të Këngës e Valles Shqiptare në Amerikë,organizuarnga Qёndra “Nënë Tereza” e kishёs katolike “Zoja shkodërs”, në sallën “Lehman College” në NewYork. Festival qëorganizohet çdo vit dhe, është manifestimi më i madh kulturor i botës shqiptare nё diasporё. Ku debutojnё të gjithë këngёtarët dhe artistat të folklorit të komunitetit shqiptar.Anita do tё mahniste publikun e këtij festivali me zërin e saj të mrekullueshëm, si dhe me lojën me violinё.
Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në shfaqjen që u dha në Astoria, Queens, NY, për festimin e natës sëvitit të ri 2001. Ku Anita së bashku me këngёtarë të tjerë të komunitetit dhanënjëkoncert tё bukur për bashkatdhetarët shqiptar në New York.
Viti 2001 filloi me një tjetër sukses në jetën artistike të Anitës. Ajo ftohet nga Organizata e Gruas në Amerikë, AANOs, të marr pjesë nëkoncertin, “Music Beyond Borders”, zhviluar në Cami Hall në New York. Një koncert humanitar për gratë dhe fëmijët e varfër tëShqipёrisë, Kosovës dhe Afganistan. Në këtë koncert ishin te ftuar Anita dhe dy këngëtare të dëgjuara në Amerikë, Sylvia Tosun dhe Tina Shafer. Vocali dhe përformanca e Anitës e ngriti peshë publikun e sallës. Gjithashtu në këtë koncert, Anita u prezantua me Tina Shaffer, e cila e vlerësoi zërin e Anitës si “një zë ëngjëllor që zbret nga qielli”.Tina Shaffer, pop singer dhe song writer amerikane, ka bërë shumë hite për këngëtaret si:- Celine Dion, Donna Summer, Bette Midler etj. 28 Nëntori, 2001, Michigan. Në kocertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisë Anita do të elektrizonte sallën e mbushur me atdhetarët shqiptar të Michiganit dhe të rrethinave të saj. Ndërrimi i viteve do tësjell një koncert të suksesshëm të Anitës në shfaqjen që u dha për festimin e natës sëvitit tëri 2002. Ku Anita me një përformancë tё shkёlqyer e bëri kёtё mbrёmje mё tё bukur dhe mё festime për shqiptarët e New York-ut. Viti 2002 ishte një vit pune intensive për Anitën.Artistja shqiptare nuk ndalet.Studionte, kompozonte, shkruante poezi dhe punonte të rriste potencialinë e saj si këngëtare. Me orë të tëra ajo këndonte dhe kompozonte këngë në pjanon e saj. Ajopo punonte dhe po hapte një rrugë të re në artin e Diasporës Shqiptare. Ajo po bënte gërshetimin e muzikës sonë të bukur shqiptare me Pop-in amerikan. Tetor 31, 2001. Në festën që u dha për Holloween nëNew York, Anita do të shpërblej me durtrokitjet e zjarrta të artdashësit shqiptar për debutimin e saj brilant. 28 Nëntori 2002. Në kocertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisënë Detroit, Anita do të elektrizonte sallën e mbushur me atdhetarët shqiptar të Detroitit. Ndërrimi i viteve do të sjell një debutim të sukseshëm të Anitës në shfaqjen që u dha në Boston për festimin e natës së vitit tëri. Ku Anita së bashku me grupin artistik “Alba” dhe me këngëtarë të tjerë të komunitetit dhanë një shfaqje dinjitoze dhe me nivel të lartë artistikpër bashkatdhetarët shqiptar në Boston. 24 janari 2003, nisi me pjesëmarrjen e Anitës në një nga koncertet më të mëdha të komunitetit shqipëtar. Ajo prezantoj muzikën e lehtë shqiptare përkrah këngëtarëve kosovarë dhe maqedonas. Të ftuar nderi ishin ambasadori William Walker dhe Drejtori i projektit të Evropës Lindore në CSIS, zoti Janusz Bugajski. Shkurti i vitit 2003 do të vendosi dhe kontratën me një kompani amerikane “An’Km records@Enterteiment” për realizimin e një albumi amerikan. 23 Mars 2003. Koncerti madhështor së bashku me grupin “Alba” do të ndiqet me shumë interes nga shumë artdashës shqiptar. Publiku që mbushte sallën e këtij koncerti do ta shoqëronte dhe duartrokiste Anitën në të gjitha këngët e saj. Prill 2003, Nё koncertin humanitar pёr tё ndihmuar fёmijёt orfan tё fshatit Velika Krusa, nё Kosovё, tё cilёt humbёn prindёrit pas raprezaljes tё ushtrisё serbe. Anita me debutimin e saj tё bukur kontriboj qё tё mblidheshin mbi 10,000 dollarё donation pёr kёta fёmijё jetim. Gusht 2003, Anita merr pjesë dhe i dha një atmosfer të gëzueshme me zërin dhe këngët e saj, koncertit që u zhvillua për përvjetorin e 57 tëOrganizatës së Gruas në Amerikë, AANOs, njënga organizatat me aktive ne atë kohë për shqiptarët e Amerikës dhe të Kanadas.
31 Gusht, 2003. Anita sё bashku me grupin “Alba”, do të përformonte me suksese në një koncert të bukur nëAlbany, up state NY. Koncert që u ndoq me shumë interesim nga artdashësitë.
28 Nëntor 2003. Në koncertin për festën e flamurit dhe ditën e pavarsisë, Anita e shoqëruar nga orkestra “Alba” do të shfaqnin dhe njëherë vlerat dhe traditat e kombit tonë të dashur.
30 Nёntor, 2003. Anita ishte e ftuar në një nga evenimentet artistik nëDallas, Texas. Ku në këtë koncert këndoj dhe luajti me violinё.
Vitet 2003-2004 ishin vite tepër të rëndësishme për rritjen artistike të Anitës. Ajonisi të kërkonte më shumë nga vetja në aspektin profesional. Gjatë kësaj periudhe ajo shpalosi vlerat e artit dhe të muzikës shqiptare në kufijtë e Amerikës. Anita realizoi dhe katër video-klipe të reja në bashkëpunim me studion “Albanian Kultur TV”, të Zotit Adem Belliu. Po ashtu dhe në bashkëpunim me regjizorin Xhevat Limani dhe me kameramanin Ilir Kasneci do të vinte para publikut shqiptar video-clipi shumë i bukur “Na jep bekimin”, një realizim shumë orgjinal dhe i goditur. Në këtë kohë shënohet gjithashtu edhe fillimi i punës si kantautore e albumit “Çdo gjë është e mundur”.Në këtë album Anita shfaqet si një artiste e kompletuar, e sigurtë dhe e vendosur për të shkelur në shtigje të reja në muzikën shqiptare. Anita po punonte në gёrshetimin e dy rrymave muzikore, muzikës shqiptare dhe asaj amerikane.
Në 9 Maj2004, Anita së bashku me Grupin muzikor “Alba” të drejtuar nga i famëshmi Edi Xhani, do të merrte pjesë në një nga koncertet e komunitetit të organizuar nga Organizata e Grave Shqiptaro-Amerikane “Motrat Qirjazi” me rastin e Ditës së Nënave në Brooklyn.
Qershori i vitit 2004, do të sjedh realizimin e vidio-clipit “Nostalgjia”. Teksti dhe muzika Anita Bitri, orkestracioni James Avatar, regjizore Teressa Haefele. Kameraman Ilir Kasneci.Kjo këngë është krijuar dhe kompozuar nga vet këngëtarja dhe i kushtohet nostalgjisë që Anita kishte për të shtrenjtën Shqipëri. Në këtë këngë dëshirat, ndjenjat, bota e saj e brendshme shpirtërore janë përcjellë me anë të tingujve të mrekullueshëm dhe tekstit plot kuptim.
24 Qershor 2004. Shënoi për Anitën realizimin e albumit të saj të dytë shumë të suksesshëm “Çdo gjë është e mundur”. Në këtë album Anita paraqitet si kantautore. E përse jo, ajo kishte një koncept të plotë për muzikën, të cilën ajo jo vetëm e ndjente, por edhe e zotëronte plotësisht. Ishte një gjeni në violinë, ndërsa solfezhin e njihte në përsosmëri. Gjithashtu Anita ishte shume e apasionuar në poezi, gjë e cila i dha mundesi të krijonte vetë të gjitha tekstet e këngëve të këtij albumi.
Korrik 2004. Më në fund pas 9 vjetëve, Anitës ju realizua një nga dëshirat qëmundonte shpirtin e saj, të shikonte dhe njëherë tokën mëmë. Të vinte dhe njëherë pranë publikut të dashur shqiptar dhe të çlironte nga zemra e saj atë ndjenjë malli dhe dhimbje që ajo ndjente larg publikut të mrekullueshёm shqiptarё. Më në fund i jepet leja të udhëtonte jashtë kufijëve të Amerikës.
Atë ditë që preku tokën e bekuar shqiptare, kur sapo zbriti në aeroportin “Nënë Tereza” në Rinas, Anita Bitri e kuptoi se askush nuk e kishte harruar. Publiku i dashur shqiptar e mirëpriti këngëtaren dhe artisten e madhe me ngrohtësi dhe respekt. Shtypi dhe medjat me shumë dashamirësi menjëherëikushtuan artistes së famëshme një vëmëndje të jashtzakonshme. Këtu vlen të përmëndur konferenca e shtypit me të gjithë mediat dhe TV shqiptare, ku artistët dhe gazetarët shqiptar i uruan mirseardhjen këngëtares së madhe shqiptare Anita Bitri. Po ashtu të gjithë stacionet televizive dhe të radiove rendën kush e kush më parë ta kishin Anitën në emisionet dhe në trasmetimet e tyre. Ministri i kulturës i rinisё dhe sportit së shqipërisë Blendi Klosi, do ta përgëzonte personalishtëAnitën për përfaqësimin dinjitoz të muzikës shqiptare në Amerikë. Udhëtimi në qytetin e saj të dashur Vlorë ato ditë të nxehta vere do të ishte një tjetër kujtimi bukur për Anitën. Vlora e priti me madhështi artisten e vet. Anita kishte nostalgji për emocionet, buzëqeshjet, duartrokitjet dhe ngrohtësinë që publiku i dashur vlonjatëi dhuronte asaj sa herë ajo ngjitej në skenën vlonjate.
Anita ishte shumë e lumtur dhe ishte rilindur që ndodhej në Shqipërinё e saj tё dashur. Nuk ecte, por fluturonte. Zemra e saj ishte mbushur me dashuri dhe mirënjohje për këtë vend që ajo e deshte aq shumë. Ishte si në ëndërr. Fytyra i rrezatonte dhe shpirti ishte qetësuar nga malli dhe dhimbja e 9 viteve largese.
19 Tetor 2004. Nënë Tereza i caktoi misionin e ri të këndonte përjetësisht për engjëjt kësaj ikone të muzikës shqiptare. Anita dhe familja Bitri do të iknin në gjumë aksidentalishtë. Monoksidi i karbonit do të ndërpriste në mes ëndërrat dhe projektet e saj. Gjithë medjat amerikano-shqiptare dhe diaspora në amerikëe pritën me hidhërim dhe dhimbje të madh këtë humbje tragjike. Shqipëria dhe artdashësit shqiptar në mbarё botën e qanë me dhimbje humbjen e parakoshme të Anita Bitrit.
Respekti për krijmtarinë e saj do të bënte që artistët shqiptar të diasporës dhe të gjithë artdashësitë e muzikës shqiptare, si kurrë ndonjëherë të bashkoheshin në një koncert lamtumire për përcjelljen e këngëtares së madhe shqiptare Anita Bitri në tokën e bekuar shqiptare. Në këtë koncert madhështor artistët dhe artdashësitë e muzikës shqiptare i dhanë lamtumirën e fundit artistes së dashur dhe me kontributet e tyre bën të mundur transportimin e tyre në tokën e bukur shqiptare. Shqipëria dhe Vlora e dashur e përcodhi me lotë dhe me dhimbje në banesën e fundit. Trupi i Anita Bitrit prehet në paqe në qytetin e saj të dashur Vlorë.
Shumë kompozitor, këngëtar, muzikant dhe artista shqiptar e kanë vlerësuar vokalin, teknikën, talentin, dhe interpretimet e Anitës, si nga më të talentuarit dhe profesionalë në fushën e këngës.Gjatë karrierës së saj artistike, Anita është nderuar me shumë çmime nderidhe diploma në aktivitete të ndryshme kombëtare e ndërkombëtare. Këto çmime të fituara tregojnë më së miri aftësitë e shquara në fushën e artit skenik dhe madhështinë e talentit të saj, gjithashtu respekti dhe vlerësimi i madh që i kanë bërë asaj juritë e ndryshme, kolegët e bashkëpuntorët e saj dhe sidomos artedashësitëe rradhitin këtë këngëtare të mrekullueshëme shqiptare në krye të epokës së artë të artistëve të shquar.Tek këngëtarja Anita Bitri gjendet gjithçka që Zoti i ka dhuruar një artisti.
Por të gjitha këto suksese në jetën artistike të Anitës nuk do të bëheshin të mundura pa përkrahjen dhe respektin që tregoi publiku i dashur shqiptar, të cilin ajo e adhuronte dhe i dhuronte çaste të gëzuara me zërin e saj magjik. Gjithashtu një rol të rëndësishëm dhe vendimtar në këtë drejtim luajti dhe lindja e vajzёs sё saj, Siborës. Lindja e vajzës ishte një nga dhuratat më të mëdha, që Zoti i fali. Ëngjëllushen e vogël Anita e rrethoi me një dashuri dhe përkujdesje të papërshkrueshme. Ajo e edukonte me respektin për Shqipërinë dhe gjuhën shqipe, përkujdesej në mënyrë të veçantë për ecurinë e saj shkollore, ishte një nënë e përsosur dhe një edukatore e mirë. Kënaqësin Zoti ia shtoi me ardhjen e nënës në Amerikë, pasi Hazbija jo vetëm që ishte shumë e lidhur me Anitën, por njëkosisht ishte një nxitje në jetën e saj artistike, duke flijuar çdo gjë me qëllim që t’i linte hapësirë krijmtarisë artistike të vajzës dhe këngëtares së saj të adhuruar. Anita ka qënë për të gjithë familjen Bitri, nderi dhe krenaria e kësaj familje.
Me ikjen e Anita Bitrit arti dhe publiku shqiptar humbi arti një zë magjepёs dhe të mrekullueshëm. Shqipëria një patriote të flaktë. Diaspora një aktiviste dhe personalitet muzikor. Familja dhe miqtë, një artiste dhe shoqe të mrekullueshme.

Burimi/Facebook

NJË PUNË TITANIKE NË SHËRBIM TË ATDHEUT

No Comments Argëtim Histori

Shkruan:Bexhet Asani
Veprimtari i çështjes shqiptare Mamut Skenderi lindi më 21 maj 1953 në Veleshtë të Strugës. Rrjedh nga një familje bujqish. Babai Pajazit Skenderi nëna Servete Hoda Skenderi kryesisht janë marrë me punët e fushës. Të dy prindërit të pa shkolluar si një numër i madh i bashkëkohësve të tyre. Që si foshnjë gjashtë mujore Mamutit i vdes nëna. Për të dhe motrën e tij për 2 vjet kujdeset i ati. Pas moshës dy vjeçare për Mamutin kujdeset halla e madhe Sanie Skenderi Nasufi si dhe hallat tjera. Mamuti shkollën fillore dhe tetëvjeçaren e kreu në Veleshtë. Si nxënës dallohej nga shoqet e shokët e tij. Si një numër i madh i veleshtarëve dhe struganëve në moshën shumë të re merr botën në sy për një jetë më të mirë e duke u larguar nga presioni që bënte pushteti ish jugosllav. Kështu si i ri pa menduar fare sesa e dhimbshme ishte vendlindja e që ëndrrat e Veleshtës do ta ndiqnin pas për tërë jetën, në moshën shatëmbëdhjetë vjeçare në gusht të vitit 1969, ik emigrant në itali. Pas një viti, në gusht të vitit 1970 arrin në Amerikë.
Nga Roma i përcillnin Mentor Qoku, Vasil Andoni dhe Prendi një prift katolik nga Shkodra, të rinjve shqiptarë u jepnin këtë porosi: “Djem të shkoni në Amerikë po mos e harroni atdheun, kudo që të shkoni t’ i shërbeni Shqipërisë”. Mamut Skenderi duket sikur këtë këshillë nga ata atdhetarë e mban vath në vesh sot e kësaj dite.
Në tokën e premtuar, aeroplani puthi pistën, pas një udhëtimi të gjatë e që e dinte se shkonte në një vend të panjohur, pa e ditur se a do të mud të gjindej pa e folur anglishten e pa asnjë zanat! Në aeropotin “Xhon Kenedi” e presin kushëriri Buran Skenderi dhe dhëndri Nuri Kaba me Nebie Kabën vajzën e hallës. Të rinjtë Buran dhe Mamut Skenderi në Nju Xherzi, jetuan në një banesë si beqarë për 4 – 5 vjet derisa u martuan. Pasi u martuan secili mori banesën e vet. Jetonin në Paterson. Mamuti nëntë vjet punoi në “Nabisko”. Aty bëhej paketimi i gjërave ushqimore. Në gusht të vitit 1976, në Paterson martohet me Afijet Xhelilin nga qyteti i Ohrit. Më 1980, përfundimisht shkon nga Patersoni në Çikago te i vëllai Femi Skenderi.
Në Çikago punoi në një shkollë të mesme “Nepërvill Hajskull” si mbikëqyrës për 18 vjet rresht. Për një kohë të gjatë e brente ndërgjegjja pse nuk kishte vazhduar shkollimin. I bëhej zemra mal kur dëgjonte se ndonjë nga bashkatdhetarët e tij kryente në Amerikë fakultetin. Vetëm në këtë mënyrë mendonte ai, shqiptarët tanë do të largohen nga punët e rënda të ndërtimtarisë e të hotelerisë etj. Ky arsimdashës edhe pse po i ikte koha dhe mosha prapëseprapë regjistrohet në shkollë edhe atë pa shkëputje nga puna në vitin 1983 në Çikago, përfundon shkollimin e mesëm.
Me aktivitete atdhetare filloi të merrej që nga viti 1973, nën ndikimin e intelektualëve emigrantë të pakënaqur me regjimin në Shqipëri. Ata intelektualë nuk bënin pjesë në ndonjë parti vepronin në frymën e Mid’hat Frashërit. Ata u thoshin:”Ju nuk do të na ndiqni neve, pa marrë parasysh se ne kemi ikur nga Shqipëria të pakënaqur nga regjimi, ju duhet ta doni Shqipërinë dhe popullin shqiptar dhe partia juaj është atdheu!”
Pas ngjarjeve revolucionare në Kosovë më 1981, filloi lëvizja në diasporë për mbrojtjen e studentëve dhe të drejtat e shqiptarëve në ish Jugosllavi. Mamut Skenderi bashkë me shokë ishte në ballë të demonstratave kudo në ShBA.
Më 1985 u themelua Lobi shqiptar, 1990 mbahet Kongresi i Parë i Lobit në Nju Jork. Nga Kosova morën pjesë: akademik Rexhep Qosja, arbëreshi Papas Antonio Belushi, Luljeta Pula, Gazmend Pula, Ibrahim Rugova e të tjerë. Aty ishte dhe Tom Lantosi nga Kalifornia i cili propozoi dhe përpiloi rezolutën kundër dhunës që ushtronte Serbia në Kosovë dhe për të drejtat e shqiptarëve në Jugosllavi. Alfons Damato kongresmen nga Nju Jorku, kongresmeni Leri Presler nga Minesota e të tjerë. Kongresi u mbajt nga Lobi Shqiptar i udhëhequr nga i madhi dhe i papërsëritshmi Joseph DioGuardi. Kongresi u mbajt në “Sheraton Hotel”. Në Kongres morën pjesë 2500 aktivistë nga gjithë shtetet e Amerikës dhe të Evropës.
Mamut Skenderi është anëtar Bordit të Lobit shqiptaro – amerikan për degën e Çikagos që nga viti 1990. Nga aty filloi veprimtaria intensive atdhetare dhe nuk u ndalë gjer me bombardimin e ish Jugosllavisë nga Forcat e NATO-s.
Më 1991, në këtë kohë kryetari i Shqipërisë Ramiz Alija, Joseph DioGuardit dhe Tom Lantosit, ia dorëzon dosjen për shpëtimin e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore Kosovë – Shqipëri. Ky gjest i Ramizit do t’ i japë krahë kongresmenëve dhe senatorëve amerikanë me prejardhje hebreje, kështu ata do të punojnë më me ngulm për çështjen shqiptare. Në vitet 1992 – 1993 bashkë me Joseph DioGuardin Mamut Skenderi do të vizitojnë Shqipërinë.
Bashkëpunimi me Odën Ekonomike Amerikano – Izralite, fillon në vitin 2012 në një takim që kishin me hebreun Daniel Shure të cilit ia japin një sasi dokumentesh arkivore “Shpëtimi i hebrejve në Kosovë e në Shqipëri”.
Shoqata Shqiptaro Amerikane dhe Oda Ekonomike Izraelite më 2015 mbajtën një Konferencë ekonomike për çështjen e investimeve, në këtë Konferencëmorën pjesë: Ikmete Bajrami, ambasadorja Vlora Çitaku, presidentja Atifete Jahjaga dhe shoqata e grave. Delegacionin e grave të Kosovës e pritën kryetarja e Shoqatës së gruas Lirie Memeti dhe bashkëpunëtoret e saja Rie Ismaili nga Kosova, Lirie Memeti nga Prespa, Ariana Jajupi nga Shqipëria e shumë gra të tjera.
Kryesinë e Shoqatës Shqiptaro Amerikane e përbënin Skender Karaçica drejtor ekzekutiv, Mamut Skenderi Sekretar, ndihmës sekretar Dritan Leku dhe Astrit Memeti.
Mamuti Skenderi dhe Skender Karaçica i hapën dyert e bashkëpunimit me Odën Ekonomike Amerikë – Izrael me mikun e tyre Daniel Shure drejtor i Odës Ekonomike Amerikë – Izrael.
Për meritat që ka ndaj popullit shqiptar zoti Daniel Shure është zgjedhur ambasador nderi i Shqipërisë dhe Kosovës në Çikago për çështje ekonomike.
Z. Daniel Shure më 3 tetor 2020, e përshëndeti njohjen e Pavarësisë së Kosovës nga Izraeli. Miqësia vazhdon edhe sot. Mamut Skenderi, Skender Karaçica dhe Daniel Shure kanë ngritur iniciativën që në Muzeun e Skoki-t në Çikago të Ilinoisit të ngrihet një pllakë përkujtimore “Shëptimi i hebrenjve gjatë Luftës së dytë Botërore në Kosovë e në Shqipëri”.
Mamut Skenderi disa herë e ka takuar ish senatorin Joe Biden (Xho Bajden), më i afërt me të ka qenë në kohën e kryetarit Obama kur Joe Biden kandidonte për nënkryetar të Amerikës në vitin 1912. Mamut Skenderi do ta takonte dhe do të ishte bashkë me të gjatë tërë fushatës elektorale në viti 2019 kur Joe Biden zgjidhet kryetar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës por e pengoi pandemia. Megjithatë Mamuti s’ reshti së punuari me shqiptarët e Çikagos që të votonin Joe Biden. Sot Mamut Skenderi ndjehet më i lehtësuar dhe i lumtur me fitoren e mikut të madh të shqiptarëve Joe Biden.
Mamut Skënderi është i pandalshëm dhe i palodhshëm, në dobi të çështjes atdhetare e shqiptare. Ai edhe sot është aktiv, punon e vepron pandërprerë.

Burimi/Facebook

KRISTO FLOQI:DITA E C’PALLJ ES SË INDIPENDENCËS NË VLONË

No Comments Argëtim Histori

Gëzim Llojdia*
Kristo Floqi ( 18761951). Bashkëthemelues i Vatrës dhe editor i Diellit me një veprimtari ku përfshihen 4 fushat kryesore si:politike,juridike,letrare dhe publicistike mbetet e admirueshme. Duke “shëtitur” në publicistikën e këtij erudite shkrimet për ditën e c’palljes së pavarësisë kombëtare mbeten përkorë më të ndritçme nga pena e tij. Mendimtarët e viteve 20-30 kanë pasqyruar në shtypin e kohës disa nga ngjarjet që sollën ditën e pavarësisë tonë kombëtare. Me një gjuhë që ishte e pranishme në shtypin e kohës por që sot lexohet me vështirësi autori sjell çastet e një dite historike.
-I deshpruem krejt prej c’villimeve të mbame të luftës ballkanike shkruan K.Floqi te artikulli”C’pallja e indepencës s’onë në Vlonë, popull i Vlonës kishte ramun në , nji agoni të madhe. Tue mos dijte kahë me ja mbajtë, e tue prite prej së neltit zgjidhjea e fatit të tij të mjerë. Trimat e të zotë t e punës i kishte marrë ushtarë Tuqij a edhe tash ishin tue luftue ndër shkambijt e thatë të Bezhanit afër Janinës. K.Floqi duke përshkruar ngjarjet që sollën ditën historike thotë se : Ushtrija turke në Vlonë e egër e hashpër prej humbjevet të përditshme të pushtetit otoman, si nga ana e Bullgarve ashtu edhe te Serbve e të Grekve i urrejte për gjithë ditën Vlonjaket e nuk i shifte me sy të mirë. Duke pasqyruar urrejtjen e vlonjateve dhe shqiptarë K.Floqi thotë: Me tjetër anë Vlonaket si edhe Shqyptaret e tjerë e shifnin sheshas se anmiqte ishin kah shtriheshin dite e për ditë në tokën arbnore e gjithë rreziku po shkrepte bash mbi shpinën e tyne!
Vlona kishte mbet e mjerë e shkretë kishte mbete e përzishme e përvajshme edhe vetëm nji klub shqyptaresh me do anëtarë të pakët e të pa-rrjegullishem tregonte nji gjallni të venitun si nji shkëndi të mbrame, të nji kandili të fikun!
Pas këtij përshkrimi të situatës në qytetin historik K.Floqi shtjellon ardhjen telegrafit të I.Qemalit:Nji dit, nga mate mnershmet qi po shprovonin fatin gjamemath të Shqypnis, vjen nji tejshkrim në klubin e përmendun gjithë ata shqyptarë të ngrate qi u ndodhe rrotull tryezës se bisedimeve muernë frymë e cilnë sytë, u gëzuan fort edhe gezimi i tyne u perftyrue me nji here mbi ballin e tyne të vranët e të zbetë; ish telegrafi i Ismail Qemalit qi i drejtohej klubit prej Viene!
‘”Rijni të qetë, keni shpresë edhe gzohi se po shpetojmë!
Shqypnija njihet me vedi e vetëqeverimtare!!”
Kto theshte telegrafi, i cili judukte atyne te ngratve Shqyptare si nji shkendi e qjelltë, nji reze dielli në midis t’ersinë s, nji za hyjnor e ngushllimtar!
K.Floqi vijon përshkrimin e tij mbi rëndësinë e këtij lajmi që solli telegrafi nga Ëiena
Lajmi fluturor mori dhenë me te shpejte e mbrenda me dhete minuta e dijten gjithë Vlona, burra e gra e pleq e plaka. Gezimi qi përfshin popullin s’ ka si tregohet me-pende; ë e gjithe dëfrejnë, të gjithë zbaviten; kanget patriotike, brohorit e hymnet buçasin gjithë kahe, tingllimet e jonet e tyne gumxhitin rreth e qark e ushtojn ullishtat e cajiret e Vlones, bregu i detit e Pasha-Limani deri në Sazan e Karaburun!
“Rnoftë Shqypnija e lirë, rnofte flamuri!” etj., etj.,
kso doret klithme ishin përshëndetjet e popullit me shoqi-shoqin, dugajet u mbyllne shpijat e qytetit cilën dyert an e kant e pritshin miq të njoftun e të huej, të mdhaj e të vogjel edhe me nji fjale populli festonte nji te kremte qi s’ish as bajram, as pashkë, por m’e madhe e ma e shpejte edhe se bajrami, edhe se pashka!
K.Floqi tregon udhëtimin e I.Qemalit në Vienë si dhe takim e këtij të fundit me Kontin Bertcholt ministër i punëve të jashtme të Austro-Hungarisë prej këtij kishte siguruar fjalën e sigurisë ndërkohë që ishte siguruar edhe fjala e ministrit të jashtëm italian markezin San Giuliano. K.Floqi sjell një fakt që rrallë është përmendur nga historianët kur flet për figurën e plakut të Vlorës.Vetëm kohët e fundit është folur në shtyp për dualizmin brenda Vlorajve për të marrë mbështetjen nga vendet që kërkonin pavarësinë e vendit tonë nga otomanizmi shekullor.
Ministrat e jashtëm të dy vendeve të mësipërme kishin bërë një zgjedhje duke i ngarkuar misionin e madh Ismail Qemalit për të deklaruar independencën shqiptare .
Kshtu -shkruan K.Floqi,plaku i Shqypnis, mbasi lajmoj ma pare bashke qytetasit e tij
vlonjakë për ket shndrrim politik e len Vienen edhe hidhet piksparit në Bukuresht për me u marre vesht atje me kolonin e madhe shqyptare të atij qyteti e të gjithë Rumanisë.
Në station të Bukureshtit, shqyptaret të lajmuern brodhë me të shpejtë e i bane nj ipritje tepër të madhe e enthusiastike Ismajl beut, i cili me nënqeshje e fjale të bukra kombëtare i përshëndoshi e i përhiroi shqyptaret.
Fill e q’atje i grish të gjithë shqyptaret e qyteteve tjera të Rumanisë telegrafisht edhe ban nji mbledhje të madhe ku shpjegon gjithë rrjedhjen e punës, i siguron për t’ardhnien e Shqypnis e ju lutet me zgjedhe delegate perfaqesues e me i ardhe mprapa për me zdrypë ne Shqypni e me ngrehë aty flamurin kombtar, tue dekllarue të damit e Shqypnis prej Turqij e independcien e plote të saj!
Si u muer vesht atbot niset prej Bukureshtit për Shqypni me gjithë delegate e zgjedhun, e kshtu mbas nji udhetimi të gjatë e të vështirë mrijn në Durrës.
Këtu fillon Ismail Qemal beu me ngrehë flamurin e shejtë kombtar, tue i dhanë qytetit nji randsi të posaçme, edhe sa do qi u prit mirë prej banoret por se kur ju cfaqi mendimet e veta për mbi cashtjen e deklarimit t’Independences gjet shumë kundërshtime, se populli tue pasë mbrenda autoritetet e ushtrinë otomane nuk mundej të merrte persiprit të tillë responsabilitet.
I hidhnueshem prej ktyne ndalimeve të papritur merret vesht me Vlonen, e cila e siguron se ka me e ngreh flamurin :shqyptar, pa peshue rreziqe e shka tjetër të jetë.
Kshtu udhëheqësi popullit te Shqypnis ikën me gjithë shokët prej Durrsi e niset për në Vlonë. Tue lane në Durrës si zëvendësin e tij Hamid beg Toptanin.
Shumë e vështirë ka qene ky udhtim për ket dergate lirese.
Gjithë Myzeqjeja ishte bamun nji kenet’ e madhe, cok por si nji liqen, prej shijnave të pa prajë, qi ma e lehte kishte me qenë me u shkue me lundre se sa me kual, qi dojshin me e shkue kjo tube atdhetaresh.
Ju deshtne shumë dit dërgatës për me mujte me rreziqe të pashoqte me kalue gjithë ato ujna e ato balta. Vetë Ismajl Qemali me gjithë pleqnin e tij shpesh here u futë deri në brez në baltë! Me nji mi të vshtira e pocaqi kane mujte me ja mrrijte Vlonës, ku u pritne me enthusiazem të math, deri në mest të natës, se populli ne mest t’ atij alameti shiut qi thuej se kishën shperthye ret’ e Qielles, kishte dalte me i prite pa marrë para sysh pengimet e motit e rrezikun kah ana e Qeveris turke qi po sundonte edhe në Vlonë .
Si erdhnë në Vlonë rang tu shtëpija e madhe e Xhemil begut, nji nga ma ëe mdhajat e ma të gjanat ndë r ndërtesat e Vlonë s. Atë nate z. Hasan Sharra, nji atdhetar Vlonak i ka nderue me nji goste gjithë dergatën, si edhe disa nolable të tjerë prej Vlonë e prej vendeve të tjerë të”Shqypnis, qi kishin ardhe në Vloneë.
Në mest të enthusiasmit të popullit kurestar Ismajl Qemali cfaqë gjithë marërveshtjen të bamun ndërmjet të tij e të Qeverisë përkrahëse Austrisë e Italisë, si edhe planin e tij për të ngrehunit e flamurit e të formuemit të nji qeverije së përkohshme me kryeqytet Vlonën.
Plani u pranue edhe cashtjet e pasueme u rrahne e u biseduene për disa ditë deri sa muerne fund.Nga ana tjetër grishne delegate prej të katër aneve të Shqypnis, të cilët edhe erdhne me knaqsi te madhe në Vlonë . Midis të ktyne delegateve shkëlqente edhe i padekuni delegat i Kosovës kreshnike Isa Buletini, fatos i pa-harruem e mnera i anmiqve të Shqypnis.
Dita e 28 Nandorit kishte zbardhë.
Vlona, me gjithë qi shiu s’e lejte me marrë fryme u cue qysh herët edhe përgatitej për me festue festën ma të madhe të kombit.
Gjithë kahe brohori, valle e kangë .
I math e i vogël priste me pa-durim me pamun flamurin krenar arbnor të skanderbegut të valojë mbi pullazet e qytetit të Lekajvet.
Flamure gjith fare maset pregatitshin për me hijeshue pullazet, ballkonet e penxheret e Vlones. Ktu duhet përmendun edhe nji zoj e e ndershme e e pa-pritueshme atdhetare prej asaj pakicës grash qi mundet të paraqite kombi Shqyptar, zoja MarijaPozio, prej Korcet, banore aso herët në Vlonë.
Kjo zojë e pa lodhun përgatiti me duert e veta e me mjeshtri të hartueshme flamurin e parë qi kushtohej për me i cpallë popullit Shqyptar indendences së Shqyptare.
Bashkë me ket flamur ju përgatiti edhe disa flamurë të tjerë të kushtuem për zyrat e ndryshme shqyptare të Vlonës, si edhe shume shumë flamurë të tjerë vogël për me hijeshue krahnoret e vorfen të Shqyptarve, me nji fjale shtëpi e ksaj zoje ishte perbamun cok nji fabrike flamuresh.
Populli kishte rrethue qysh nadje konakun e Xhemil beut ku qëndonte degata edhe pa-hanger e pa pime as pak priste me padurim të shifte flamurin e shejte.
Sa vjen po shtohet, po zmadhohet, shtyjet e po brihet. Agonija kalon ç’do mase kur shkon edhe mesdita edhe flamuri s ‘po duket edhe. Grumbulli qendron i pa-tundun, i duron të gjitha, minuta i duket ditë e orët muej, po prapë se prapë s’luen vendi as qi shperndahet!
Thret, brohorin, bërtet, con zanin deri kub’ e Qielles, por flamuri prapë së prape s’duket, edhe shiu po bijen rrkaje!
Desh Zoti e aty ora me 11.30 të akshamit alla turka del Ismajl Qemal beu te ballkoni, i rrethuem me nji mizri njerzish.
O! s ‘rrëfehet gzimi i popullit; i harron te gjitha të këqijat e motit e të hunit, mban ai e rin si statut se i cili e as kollet, as flet.
Të gjithë i kanë vërvitë syt të ftyra e Ismajl Qemal beut, të cilin tash e kqyrin si nji mesia, si shpëtimtar të kombit. Pushim i math mbretnon an’ e kant të gjithë .
Befas Ismajl Qemali cil gojën e flet, tue përshëndet popullin nji fjalim të zjarrte e të shkurtë po patriotik e të nalte, i cili dilte prej thelbit të zembres.
Për nji here shpërthen nji gzim i pa tregueshem,lot curk e rrkaje derdhen prej syvet të atij populli, i cili gati qante e lej , nji za, sikur se doli prej nji gojë e bumbulloj:
”Rrnofte flamuri! Rrnoftë Shqypnija! Rrnofte Ismajl Qemali!” shunglloi gjith dhen!
Flamuri ngulet madhshtor mbi nji cep te ballkonit; gjithë ashtu tjerë “ngulen mbi ndërtesat e Prefekturës, të Beledijes, ë e Gjykatores, të doganës e njeti.
Flamurë të tjerë stolisin ballkonet e penxheret të qytetit i cili pernjihrjesh mori ftyren të kuq e të zezë.
Folë disa oratorë të tjerë m’andej populli u shpëmda në për rrugat, tue këndue marshin “Flamurit pranë të bashkuer” hymnin tjetër “Sa të rronje gjithësia” ,etj etje kangë kombtare!
Ushtrija turke e Vlonës kto po i shef, p po s’ka se cban para nji të tillë vullneti të popullit. Te e mbramja bashkohet edhe ajo me popullin, tue bërtite “jashasun Amautllek”!!!
Të nesërmen formohej edhe i pari kabinet shqyptar ksi sojit:
Ismajl Qemali. Kryetar i Kshillit e ministër i punve te jashtme.
Dom Nikoll Kacorri. Nënkryetari Kshillit.
Myfid bej Libohova. Ministër i punve të brendshme.
Luigj Gurakuqi. Ministër i Arsmit.
PjeterPoga. Ministër i Drejtsisë e fevet.
Mehmet Pashe Derhalla. Ministër i luftës.
LefNosi. Minister i postave e i telegrafëve.
Pandeli Cali Ministër i tregtisë e i bulqsis.
Abdi bej Toptani. Ministër i Financavet.
Midhat bej Frashri. Ministër i punve të përbotshme.
Gjithë ashtu u formue edhe nji senat prej 18 vetash.
Analiza e kësaj dite dhe ditëve të mëvonshme të pavarësisë është parë me realitete nga K.Floqi i cili shpjegon rrethanat ,vështirësitë dhe gjithë dramacitetin që shoqëroi qeverinë e Vlorës.
-Por flota e Greqisë ,shkruan K.Floqi- kishte zane Sazanin, tue deklarue bllokimine bregut te Shqypnis. Ushtrija Greke kishte zaptue gati të gjithë Epirin tue ardhe deri ne Logard këtej Himarës.
Qeverija Shqyptare me gjithë qi u ngrehë s’ishte edhe njoftun zyrtarisht prej fuqinave të mdhaja e ndodhej dita me ditën ne nji positë të ngushtë e të trishtueshme. Kah ana tjetër Xhavid Pasha me 60,000 e ca ushtri të ckatrreme gjindej në Fier gati ë e msyje mbi Vlonën e të rrxoje Qeverinë e përkohshme.
Danamet greke i avriten sqelës se Vlonës e bombardojnë e vetëm diplomatija e atij plaku mundi ta ndalin Xhavid Pashën e të largojë flotën greke, tue çilë edhe ablloken me anë të dukut Montpensier kshtu pshtoj Vlonën e siguroj Kabinetin.
Lumnisht mbas pakë ditau njojt zyrtarisht qeverija e përkohshme prej fuqive të mdha edhe Konferenca e Londrës si edhe protokolli i Firences i dhanë funt cashtjes, tue i caktue edhe kufijtë të Shtetit të ri Shqyptar.
Kshtu pra me pak fjalë, a proklamue independenca e jonë në Vlonë prej Ismail Qemal beut, i cili do të mbetet i paharuem në historinë e Shqypnis së re si. edhe dita e 28 Nanduer 1912 ajo ma e nalta e ma e shejta dite për kombin shqyptar i cili mbas 5 shekujsh, shifte të shkëlqejnë edhe nji herë flamurin krenar i kuq e zi të Skanderbeut! Qoft’ i bekuem flamur’ i jonë e dita e shejtë Kombtare!!

Burimi/Facebook

HISTORIA E VITIT TË RI, FESTA QË DATON RRETH 4000 VJET MË PARË NË BABILONINË LEGJENDARE TË ANTIKITETIT

No Comments Argëtim Histori

Viti iri banilonas filloi me henen e pare te pranveres, si stina e lulezimit. Viti i ri babilonas festohej 12 dite me radhe. Secila prej ketyre diteve kishte te vecanten e vet te festimit.

Romaket festonin vitin e ri ne fund te marsit, por kalendari i tyre ishte ngaterruar me perandore te ndryshem qe nderroheshin shpesh, keshtu qe kalendari filloi te numerohej ne baze te levizjeve te diellit. Megjiate, senati Romak ne vitin 153 para krishtit, shpall 1 janarin te jete fillimi i Vitit te ri, ne kishen Katolike denoheshin festimet sikur paganizem. Por, sikur krishterim i shtrire plotesisht ne popull, kisha filloi ta gezonte respektin nga fetaret e saj. Gjate mesjetes, Kisha kundershtonte festimin e vitit te ri. Ndonese kristianet e hershem denonin zakonin si pagan, popullariteti i foshjes si simbol i rilindjes forcoi kishen ne poziten e saj. Kisha, se fundi lejoi te festohej vitin e ri me foshjen, qe simbolizonte lindjen e Jezuesit.

Vitin i ri Brazilian.

Ne Brazil viti i ri karakterizohet me ushqimin ku te gjithe brazilianet e hane ate nate. Ky eshte orizi dhe supa nga bima e narcisit, qe sipas tradites braziliane persifikon bollekun (pasurine) e popullit.

Viti i ri Britanez

Ne Britani kostumet tradicionale ishin te domosdoshme ne naten e vitit te ri. Mysafiri i pare mashkull ne shtepi konsiderohet se i sjell fat shtepise. Zakonisht ato sjellin dhurata njeri-tjetrit si para, buke dhe pije, qe do ti siguronte ata qe familja do ti kishte te gjitha keto te mira gjate vitit te ri.

Viti i ri Kamboxhian

Ne Kamboxhia perdoret kalendari Indian,me te cilin kalkulojne per fillimin e vitit te ri. Keshtu datat prej 12,13 dhe 14 prillit shenojne festen e vitit te ri dhe zgjate tri dite. Njerezit i pastrojne shtepite e tyre dhe rrine prane altarit, duke pritur shpirtin e vitit te ri “Tevada Chhnam Thmey” i cili pritet te zbresi ne toke. Statuja e Budes eshte vendosur ne altar e zbukuruar me lule, qirinj, peme, ushqim e pije. Ne diten e vitit te ri njerzit vizitojne manastirin me te afert, duke i shtene murgjeve ushqim. Ne diten e dyte njerezit festojne me njerzit e familjeve te tyre dhe i shkembejne dhuratat. Ne diten e trete ata pastrohen me statujat e Budes qe i kane ne shtepite e tyre.Zakonisht bie shi dhe femijet ua pastrojne kembet prinderve te tyre ne shenje respekti per ta.

Viti i ri Kinez.

Vi i ri ne Kine quhet “Yuan Tan” dhe ka nje histori te mrekullushme, ndoshta me interesante ne bote. 31 dhjetori festohet si nata e vitit te ri, megjithate ne traditen kineze, viti i ri kinez festohet me 5 shkurt. Viti i ri Kinez eshte shume i ngjashem me ate perendimor, por jane disa rituale tradicionale, qe e bejne ate te vecante. Keto mandje ndryshojne prej nje rajoni ne tjetrin. Origjina e vitit te ri Kinez eshte shume e vjeter. Ndryshe njihet si feste e gjate 15 diteshe e festivalit te pranveres.Pregatitjet per kete feste fillojne nje muaj me heret.Njerezit blejne dhurata dhe gjera te ndryshme, si dekorata, ushqim, veshembathje per te afermit (ngjashem si ne perendim). Ne prag te vitit te ri kinezet fillojne ti pastrojne shtepite e tyre nga pragu deri ne kulm dhe kjo eshte proces, i cili vazhdon deri ne naten e festes me qellim te pastrimit te fatit te keq. Pra qe viti i ri tju sjelle fat te mire. Shtepia zbukurohet me ngjyre te kuqe. Dyert dhe dritaret e shtepive dekorohen me gjera te gezueshme qe shtepia te pasurohet dhe te jete sa me jetegjate. Darka i gjason nje ahengu me ushqime kryesisht nga deti qe simbolizon urimet e mira per njeri-tjetrin. Ne veshjet e sejcilit prej tyre ka dieka te kuqe per largimin e mekateve te bera, perderisa e zeza dhe e bardha nuk vishen,sepse ua kujton atyre mortin.Ne mesnate, si ne mbare boten, qielli ndricohet nga fishekezjarret. Sa me shume fishekezjarre qe ka, aq me pak demone do te kete ne vendin e tyre. Fundi i vitit te ri kinez vjen me festivalin e Litarit, i cili karekterizohet me kenge, valle e lojra me litare dhe ciftezime. Kinezet me kete rast mundohen gjthsesi ti ikin ushqimit te kafshve.

Viti i ri Egjyptian.

viti i ri egjiptian eshte mjaft karakteristik. Me fillimin e muajit te pare te vitit, lumi Nil vershon dhe njerezit nuk mund te punojne. Keshtu ata festojne gjate diteve te vershimit dhe kjo feste gjate diteve te vershimit dhe kjo eshte festa e vitit te ri per ta. Kjo feste behej ne shenje nderi per Zotin Amon. Sipas rregullave te Egjiptit te vjeter ishte tradite qe grate dhe femijet e faraoneve i conin Zotit Amon lekuren e panteres ne shenje respekti dhe njerezit festonin, duke iu rene daulleve. Festa zgjat me dite te tera, deri kur ata kthehen ne tempullin e shenjte Karnak. Me kete ata edhe iu ktheheshin puneve te perditshme. Viti i ri egjiptian i sotem eshte sikurse ne gjithe boten e civilizuar me shkembime dhuratash e me gosti nga me te ndryshmet. Por edhe sot neper fshatra vazhdon tradita stergjyshrore. Kryefamiljari i shtepise p.sh. shkon ne secilen dere te shtepive te fshatit dhe ua uron bashkefshatarve festen.

Viti i ri gjerman.

Ne Gjermani njerezit merrnin akull e shkrinin bashke me nje pak leng e copen e ngelur ne gote e fusnin qe prape te ngrihej dhe nga forma e krijuar mundonin te gjenin fatin. Forma e zemres p.sh. ose e zemres do te thote martese.

Viti i ri Tibetian.

Viti i ri ne Tibet eshte i njohur me emrin Losar. Tibetianet jane trashegimtare te besimit budist. Lideri i tyre Dalai Lama kur kishte nderruar jete,nderin dhe shpirtin e tij e kishte bartur tek foshnjat. Prandaj kujdes te vecante prinderit i kushtojne edukimit te femijeve. Viti i ri atje festohet nga fundi i janarit dhe fillimi i shkurtit me daljen e henes se re. Dy ditet e fundit te vitit te vjeter quhen Gutor dhe kalohen duke u pregatitur per vitin e ri. Ne cdo shtepi pastrohet ne vecanti kuzhina e cila konsiderohet si zemra e shtepise. Pergatiten gjera te ndryshme per te ngrene dhe servohen shume mire. Ne diten e vitit te ri ata i heqin rrobat dhe i vendosin ne banjo. Pastaj ne shenje nderimi ndaj zotit, futen ne uje dhe meditojne. Duke u lutur qe demonet te jene sa me larg shtepive te tyre.Eshte karakteristike ushqimi i tyre dhe pija alkolike e quajtur Kapse e cila servohet e nxehte.

Viti i ri Zvicerian

Sipas kalendarit te Julianit viti i ri festohet me 13 janar, si dita e Silverit. Njerezit dalin ne rruge, vishen me kostume dhe kapele, duke u personifikuar me shpirtra te mire dhe te keqinj.

Viti i ri Vietnamez

Emri me popullor per vitin e ri Vietnamez eshte Tet. Edhe atje eshte nje festival i vertete, ndryshe njihet edhe si fillimi i mbjelljeve apo viti i agrikultures. Vietnamezet i kushtojne po ashtu, shume rendesi pastrimit te kuzhines, duke e lustruar ate me ngjyra ari e bakri. Besojne ne tre zotra qe i kane nga tri kembe dhe per kete arsye gjerat qe nevojiten per kuzhine jane ne tri pjese…

Pema e vitit te ri eshte prezente ne cdo familje vietnameze. Ata e dekorojne me stoli te nderyshme dhe te vietnamezet kjo behet per largimin e demoneve nga shtepia. Besojne ne kostumin e personit te pare qe shkel pragun e shtepise se tyre. Vizitojne njeri-tjetrin dhe karakteristike e tyre eshte se femijet vizitojne mesuesit e tyre, sikurse edhe tempujte e shejte.

Viti i ri Amerikan

Ne traditen amerikane besohet se syte e zeze te nje fshatari te sjellin fat. Amerikanet shikojne ndeshje hokeji neper stadiume dhe tv. Ne York Time Skuare njerezit mblidhen per te shikuar renien e molles vigane me shume ngjyra ne toke dhe me renien e saj urojne njeri tjetrin.

Viti i ri ne Afriken e Jugut

Ne Afriken e Jugut njerezit u bien kumoneve te kishes dhe shtien me arme. Ne Kejp Toen mbahen karnavale,qe zgjasin me dite te tera.

Viti i ri Skotlandez

Viti i ri Skotlandez eshte i njohur si Hogmanay. Edhe ata besojne ne ritualin e pastrimit. Pervec ushqimit tradicional dhe venes se zeze, ndizet nje zjarr i madh, ku digjet figura e nje gruaje te vjeter, qe simbolizon djegjen e te keqijave te vitit te vjeter. Ne traditen Skotlandeze shpirtrat e keqinj i kane debuar ne naten e vitit te ri, duke i futur ato ne nje qen dhe nje mace dhe duke i frikesuar keto te fundit te ikin sa me larg. Te lidhur te gjithe se bashku te mblidhen rreth zjarrit, duke vallezuar dhe kenduar kengen trdicionale Auld Lang Syne. Preferohet qe se pari ne shtepi te shkele nje burre me floke te mbyllur, me virtyte te larta, i bukur dhe duarplot.

Viti i ri Japonez

Viti i ri Japonez festohet me 1 janar mirepo ata, po ashtu, i referohen besimit ne religjonin Shinto. Qe ti largojne shpirterat e keqinj ata lidhin litare para shtepive te tyre. Litaret u sjellin fat. Me ardhjen e vitit te ri japonezet fillojne te qeshin me te madhe, duke besuar se keshtu viti do te jete me i mbare.

Viti i ri Indian

Per shkak te besimeve te ndryshme ne Indi, viti i ri festohet ne menyra te nderyshme. Karakteristike jane dritat e shumengjyrta, te cilat e mbulojne gjithe Indine. Andaj festa e vitit te ri qyhet festivali i dritave.

Viti i ri Islamik

Myslimanet vitin e ri e festojne ne baze te kalendarit musliman. Sipas ketij kalendari viti ka 12 muaj, apo 365 dite. Per kete Viti i ri islamik cdo vit shtyhet per 11 dite mbrapa. Eshte feste e vertete te muslimanet pritja e vitit te ri.

Burimi/zanimalsise.com/

Hotolishti vendi qe prodhon miliona euro, nderkohe ne banoret jetojme ne varferi ekstreme.

No Comments Argëtim Histori

Sdi nga tja nis me pare Njesia Hotolisht nder Njesite qe i zhvaten cdo dite miliona leke. Te flasim me shkoqur dhe drejteperdret dhe mos merremi me fjale te bukura.
Ne kete Njesi operojne nje ser oligarkesh qe i perpijne resurset qe kjo Njesi posedon.
1- kjo Njesi ka ne teritorin e saj 5 Hece momentalisht duke u interesur per prodhimin e energjise mesataria e cdo Heci shkon 100 mije euro ne muaj, kush me pak e kush me shum. Pra keto para delin nga kjo Njesi dhe shkojne ne duart e disa personave por pas tyre qendrojne kryebashkiake dhe deputete qe ndajne leket, nderkohe disa fshatra paguajne ujin e pijeshem
2- Ne nje zone te po kesaj Njesie operon nje firme shfrytezimi mineralesh kjo firme po ben ne mos gaboj 7 vjet dhe qe cdo dite qarkullojne kamione me mirale qe vlera e tyre shkon 4 mije euro per kamion dhe destinacioni eshte Maqedoni, zerat thone qe pas saj qendrin goca e Berishes llogarite i beni vete, nderkohe nga drejtuesit vendor ka heshtje skemi cbejme pasi eshte koncesion nderkohe bejne marrveshtje te pista
3- Kjo Njesi ka qe ne kohen e Enverit qe shfrytezohet pa kriter nga firmat e drruve, ne kete kohe qe flasim operojne 5 firma qe ne vit priten e ate mal mesatarisht 50 mije metra drru te tipit drru zjari trupa, nderkohe banoret duhet ta paguajme me detyrim taksen 20 mije leke nderkohe drurin e blejne tek firmat me nje vlere 45 mije leke metrin, pasi nese kapen ne mal duke bere drru me makine gjobiten.
Pra e kuptoni qe varferia jone eshte mendore jo ambjentale dhe ne qahemi dhe vetem qahemi qe vendi jone eshte super i varfer, jo ore lum miku ne jemi te vjedhur dhe kjo do vazhdoj deri kur ne do dime te mbrojme dhe ti vendosim ne sherbim resurset tona
Nga Ermal Poçi

Burimi/Facebook/Avokat Edmond Petraj

Akademik Prof. Dr. Hakif Bajrami: Ushtria Çlirimtare dhe Kosova sërish në grackat e të huajve, Edi Ramës dhe LDK-së

No Comments Argëtim Histori

Në prag të dekadës tretë të shekullit XXI

Akademik Prof. Dr. Hakif Bajrami

USHTRIA ÇLIRIMTARE DHE KOSOVA SËRISH NË GRACKAT E TË HUAJVE, EDI RAMËS DHE LDK-së

Ku jemi dhe kah po shkojmë?

Nëse letra e A. Vuçiqit dërguar Edi Ramës është e vërtetë (botim i gazetës kombëtare “BOTA SOT”,më 19 XII 2020), atëherë si historian që i njohë hollësisht tri marrëveshjet meskine: Nikolla Pasiq-Esat Pasha (1914 në Nish, 1915 në Tiranë dhe 1919 në Versaj), fakt ky që të lë pa frymë, nuk i preferoj askujtë që ta marrë rrugën e Avni Rrustemit. Por, le të dihet se Edi Rama paska shkuar shumë largë në rrugën e tradhtisë kombëtare, sepse për model politik e paska Pashain e punëve të liga. NUK TË KALON, O EDI RAMA, me KOMPANINË E BATONIT, QË E KE EDHE NË KOSOVË. NO PASARAN! Ka vdekë pazari për ndryshim të kufijëve. E “mini shengeni” shqiptarëve u ka treguar çka është, shebulli i Britanisë. Nuk e japim kombin as tokën e tij, për

profite të tarafeve të drogërisë dhe spiunimit të pistë që përfundon me tradhti, shih duke u mbështetë në: “zejtarinë feudale të Esat Pashës”. Piktor, merre një atelie dhe vizato. Mjerë kombi me kë paska pasë punë, sepse e padite Ramush Haradinin, ke sharë e pshtyrë bashkëbisedues e gazatarë shqiptarë, e në anën tjetër e paske pasë pluhur fjalën, për të humbur gjurmë. Të zbuluan ata që me këtë letër publike të kanë shkatërruar për jetë. Thefsh qafën, nëse e ke model Esad Pashën në politikë.

Politikanë shqiptarë, populli mund tju mallkoi. Është momenti i fundit të mblidhni mend, në prag të dekadës së Tretë të shkullit XXI; t u presë sopata në një vend, në interes të shëndetit të Republikës Kosovës, në interes të tërë kombit duke respektuar gjakun e derdhur për çlirim dhe mirëqenie. Kombit i kemi borxh, të gjithë, pa dallim, kombi nuk na ka borxh asgjë. Politikanë shqiptarë, ligësitë që po ia servoni kombit, duke favorizuar nepotizmin dhe korrupsiuonin, jeni kualifikuar në një ofensivë të egër për grabitje dhe vjedhje të djersës që buron nga rrudhat e ballit. Reflektoni kah ju therret KOMBI. Shumë kujt, shtresës së varfur (90%) i ka ardhur thika te fyti nga intrigat dhe varfëria. Nëse kombi jeton në varfëri, e jeton, kokën ju ia keni vu në cung të druve.

Sot shumë korba pa “operacion po bëhen” shqiponja Në Republikën e Kosovës është në rend të ditës zgjedhja e presidentit. Është pyetje për histori a më mirë do të ishte që ta propozojmë Shaip Kamberin apo ndonjë hero që është fuksionar në Kosovë sot, madje edhe të atillë që ka trashëgimi patriotike. E dyta porosi, është partiotizëm sot të flasish për histori madhështore në Tiranë dhe Prishtinë, por është heroizëm i momnetit dhe i çastit që e kërkon koha që të mendosh dhe të flasësh mu në parlamentin ku vlon neofashizmi në Beograd, e nepër botë, ama me fakte . E vërteta, ushtruesja e detyrës të Presidentit Kosovës dhe Kryetare e Parlamentit Republikës Kosovës e mbajti një fjalim në Parlemntin e Shqipërisë në Tiranë. Pa e zënë në gojë fare UÇK-në, nuk pati dy mend të tregoi se ka lidhje gjaku me Sulejman Vuçiternën, që e “paska vrarë Enver Hoxha”?. E se dike më të afërm ia paskan vrarë serbët, dihet e nuk dihet, por ajo nuk e dinte se ku ishte Sulejman Vuçiterna, në ofensivën e Rregjimentit famëkeq “KOSOVA” në janar-shkurt 1944. E Zonja ushtruese e detyrës Presidentit Kosovës është dashur ta lexonte njëherë e mirë “Dosjen Sulejman Vuçiterna”, e pastaj ta përmend emrin e tij në foltotre, duke e keqpërdorur mikëritjën, ku i mori nja katër duartrokitje fare të ftofta, por jo prej depuetëve që e njohin historinë. E vërteta, e di që është një kërkesë në Tiranë që mos të botohen shkrimet e mia, se po na e prish “vllazrimbashkimin” me Serbinë. Ore kryadministrator me BaHa (!), unë nuk shkruaj kundër kombit serbian, por shkruaj me argumente për një politikë koloniale të pushtetit serbian, që ka rrëshqitë deri në gjenocid. Pra shkruaj për një politikë që i ka bërë nderimet më të larta Esat Pashës (të cilin ka zëra në Tiranë që provojnë ta rehabilitojnë një tradhtar me dëmkë.). E kjo do të thotë ta nxijnë patriotizmin e Avni Rrustemit. Nuk u kalon kjo politikë e hienave të “pyllit”. Larg keni shkuar ju oportunista politikë, rruga juaj nuk do të jetë e gjatë, herdo kurë do ta kuptoni se notoni në gënjeshtra dhe në rreth të thatë.

E vërteta, Presidentja në detyrë Vjosa Osmani në Tiranë krijoi një avantazhë politik sepse ua përplasi mu në Parlament faktin se ata që çojnë ujët në MINI SHËNGENIN Ballkanik, ata njëherit e injorojnë dhe gjenocidin serbian ndaj shqiptarëve për dy shekuj. Çështja vijuese e përparësisë së Vjosa Osmanit ishte se ajo në pjesën më të madhe të fjalimit ishte e drejtë për drejtë, fakt ky që dëshmoi se Republika e Kosovës po krijon një plejadë politikanësh siç është edhe Alibin Kurti, që nuk pranojnë kurrfarë seevilizmi apo inferioriteti. E mu kjo politikë DEMAÇIANE i nevoitet Kosovës. Natyshisht se politikanët e këtij niveli në rend të parë që shikojnë në ardhmëri, nuk është e panevojshme që ta njohin shkëlqyeshëm historinë. Por, në këtë njohje të historisë në rend të parë kryen punë filozofia e historisë, sepse ajo është mbretëreshë e shkencave shoqërore. Pra, marrë në përgjthësi, jo vetëm Vjosës i duhet ende punë për një politikan të nivelit të Adem Demaçit. Pse po e them këtë. Riçard Hollbruk dihet se ka qenë njëri ndër diplomatët e fuqishëm të SHBA-ve në fund të shekullit XX. Me gojë të vetë ma ka thënë në një takim jo të rastësishëm: “Jam njeriu i tretë në hierarkinë e pushtetit në SHBA. Jam takuar me mijra diplomatë. Askujt nuk ia kam drojën. Por kur e di se duhet gjatë këtij viti që po takohëm me ADEM DEMAÇIN, këtij njeriu jo që ia kam drojën, por ia kam edhe respektin, se për një vendi të vogël dhe një popull që ka popullsi sa një lagje e Nju Jorkut, ky njeri NUK ËSHTË INFERIOR. Ta thotë të vërtetën dhe nuk të bënë lajka, por të respekton, fakt ky që të detyron për ta admiruar si karakter dhe si njeri që i ka kryer punë kombit që nuk do të mund t` i kryenin nja dhjetë divizione ushtrake moderene”. ( Nga takimi konfidencial, dhjetor 1998, Prishtinë. Vinte nga Shkupi).

A ka mundësi sot që shumë shqiponja të bëhën korba? Po, po e dijmë se ka edhe Koçi Xoxe të gjallë sot në Tiranë dhe Prishtinë, e që janë pushtetarë, sepse nuk e dijnë Dosjën e tij në Beograd, që peshon nja 2115 faqe flliqësira të çdo lloji, madje duke e akuzuar edhe Leo Fraindllingun, se: “kishte shkruar më 1913 për mizoritë serbe ndaj shqiptarëve, jo nga pozitat Leniniste”. Me këtë fjali tregohet se korespodencën: Enver Hoxha-Leo Fraindlling, për GOLGOTËN SHQIPTARE 1912-1913, e lexonte Koçi Xoxe në Tiranë, dhe e stoponte Aleksandër Rankoviçi dhe Vllada Zeqeviçi (popi) në Beograd. Lidhur me këtë, më kujtohet kur gjyshja QAMILE (një malësore e shkolluar për kohën) më 1957 u tha tre burravecëve në odën tonë në Ballofc të Llapit: “Ju filluat më 1941 t`i maltretoni disa gra serbe. Marre ju koftë. Nuk ngucën gratë dhe fëmia. Ato ligësi i bëjnë vetëm burravecat që kanë tru bubrreci. Por kurrë nuk guxuat ta vrani Bozhidar Paunoviçin, që m’i ka pre, gri e diegë në zjarrë 54 antarë të familjës në Sharban të Llapit, në shkurt 1921”. (Emrat e të vrarëve në 14 katundet e Llapit janë botuar në: HAK, PRAVDA, SHQYPNIA, SHKUMBIMI. E përplotë janë në fondin e KMKK në Tiranë, madje të prezatuar edhe në Shoqatën e Kombeve në Gjenevë nga Bedri Pejnai; madje të publikuar më 1979: H B, “Rrethanat shoqërore dhe politike në Kosovë 1918-1941”, Prishtinë 1981, në 458 faqe, me 4211 referenca; e nxjerrun nga doktorata me 1105 faqe, e mbrojtur si doktoratë nga Prof Dr Ali Hadri më 15 janar 1979 në Fakultetin Filozifik në Prishtinë).

Pse i theksova këto fakte, për qyqarinë e atij që ka lëshuar kërkesë në Tiranë: mos shkruani kundër Serbisë. Sigurisht këtë urdhër e ka lëshuar Baton Haxhiu!

E në këtë shkrim jam i obliguar si historian ta spjegoi një fakt. Lexone Programin e Komitetit Kosovës dhe do ta kuptoni se më 1918, paria politike shqiptare me seli në Shkodër, 30 vjet para se të aprovohet nga KS OKB Konventat e Gjenevës për luftën. E aty tesktualisht thuhet, duke e urdhëruar çdo çetë kryengritëse nacionalçlirimtare 1918-1941, që veprointe në Kosovë, citoi: “NUK GUXONI ME VRA CIVILË SHKIE. KUFOMAT E TË VRAMËVE TË OKUPATORIT, NUK GUXONI T` I VARROSNI PARA SE TË VJENË NJI KOMISION NDERKOMBËTAR….”

Rasti i tretë, këto ditë Vlladimir Putin foli katër orë me gazetarë. E bëri një krahasim në mes Krimesë dhe Kosovës. E tha se Krimea me referendum paska vëndosë t`i bashkohet Rusisë, e që historikisht dihet se nuk ka qenë pjesë e Rusië. E Kosova pati mbajtur REFERENDUM për pavarësi më 1991, pra para Krimesë. E pasi që V. Putin qenka principial pse nuk e njohu Republikën e Kosovës me Kushtetutë të vitit 1990, dhe me Referendum të vitt 1991; e pasi që po kërkon histori, ja ku e ke: Kosova deri më 1912 ka qenë pjesë e okupuar e Shqipërisë etnike, edhe atëherë 94% me popullsi shqiptare. U nevoit një shkull luftëra në kohë të ndryshme që “REFERENDUMIN” me fuqinë e armëve ta përseritë UÇK, e më në fund edhe NATO, për ta çliruar së bashku një popull 97% e popullit autokton, pra nuk llogaritën kolonistët sllavë. Po, në Krime, rusët sot janë shumicë dhe aty janë të KOLONIZUAR, duke i larguar vendasit me dhunë shtetërore. Pra duhet të dihet se Rusët në Krime, janë kolonizatorë dhe më në fund OKUPATORË. Pra rusët nuk janë autoktonë në Krime, siç janë aktoktonë shqiptarët në Republikën e KOSOVËS. Pra edhe Putini flet broçkulla politike, sikurse në disa nyanca oratorja jonë në Tiranë.

TË MOS HARROHEN TRI DETYRA E mbani në mend se Shqiptaria sot i ka 15 milionë banorë me vetëdije të lartë kombëtare. Plus kësaj, UÇK me luftën e saj na ka rreshtuar në miqësi me NATO-n. Sot Shqiptaria e sidomos Republika e Kosovës, në anën tjetër, është lënduar shumë rëndë me arrestimin e kreut të UÇK nga Gjykata e Specializuar në Hagë. Në këtë sprovë shumë të vështirë, provimi i parë për Republikën e Kosovës është zgjedhja e Presidentit. E në këtë pikë zgjedhja më e mirë do të ishte një konsesus i plotë që: Prof Dr Murat JASHARI të nominohet dhe të zgjidhet PRESIDENT i REPUBLIKËS KOSOVËS UNANIMISHT, sepse Familja JASHARI me sakrifica dhe paanëshmëri politike, i tejkalon përmasat kombëtare. Pra kjo zgjedhje jo vetëm që na bën nder, por edhe na faktorizon në tërë botën e civilizuar. Faktori numër DY që duhet patur parasysh në këtë kohë të akuzave nga çdo anë, e që duhet mbrojtur si KOMB, është që ta faktorizojmë historinë e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), pa hezitim sepse këtu jemi sulmuar me tërë fuqinë e tyre nga armiqët jo të pakët. Faktori numër TRE, është lufta për ta faktorizuar nëpër botë me miqë shumë, shtetin e Kosovës. Pra mos të harrojmë, e të përqëndrohemi në këto TRI obligime kombëtare, për ta patur rreshtimin për fitore të reja dhe të sigurta, në dekadën e TRETË të shekullit XXI. Unë mendoj se tërë kombi do të rreshtohet në këtë valle me plotë sprova: ekonomike, arsimore, shëndetësore dhe politiko-shtetërore.

Ejani të marrim shembull nga historia Por mbi të gjitha Shqiptaria sot nuk është pa: ABDYL FRASHËR, MYDERRIZ YMER PRIZRENA, HAXHI SADRIA, HASAN PRISHTINA, MIHAL GRAMENA, BAJRAM CURRA, ISA BOLETINA, IDIZ SEFERA, DED XHON LULA, ELEZ ISUFA, AZEM BEJTA E SHOTË GALICA, VOJO KUSHA E QEMAL STAFA, EMIN DURAKA E HAJRO SHAHMANA, HAJRO PLAVA, HYSNI ZAJMA, MARIE SHLLAKA e YMER BERISHA, ADEM DEMAÇA, ADEM JASHARA, FEHMI E XHEVË LLADROFCA, AFRIM ZHITIA E ILIR KONUSHEFCA, MEHË UKA, AGRON RRAHMANA, SHKËLZEN HARADINA, INDRIT CARA, AGIM RAMADANA E SALI ÇEKA, TAHIR SINANA e ZAHIR PAJAZITA, VËLLAZËR BYTYÇI-të gjithë antiokupatorë. E si kampinon të humanizmit nuk duhet harruar kurrë TË SHENJËTËN NËNË T E R E Z Ë N dhe ideologun e emancipimit gjithkombëtar ADEM DEMAÇIN me PROGRAMIN E TIJ (LRBSH) nga viti 1964. Pse jo, në këtë grixhë është edhe KRYEPLAKU i PAJTIMEVE Prof ANTON QETA. Prandaj ju të territ, ligësitë po ju ngushtohën, sepse sot informata është fuqi PRODHUESE në shekullin e INTERNETIT. I dërgoni spiunimet në muze, sepse shumë shpejtë do të zbuloheni. Mendimi, fjala dhe vepra e KOMBIT duhet vënë në lëvizje progresive sot, më shumë se kurrë.

Pse mos të mednohet më thellë E le të dihet se asnjë lloj mjegulle nuk largohët pa e shkrirë dielli. Pra, popull: imitoje diellin dhe rreshtohu me vetëdije kah sakrifica dhe dlirësia, kundër punëve të pista, në mënyrë që varësia dhe varfëria në Republikën e Kosovës, të largohen nga vatrat tona si mjegulla para diellit, ashtu si e larguam robërinë me sakrifica dhe më në fund si porosiste Adem Demaçi më 1964 (LRBSH): “Nëse është nevoja edhe me fuqinë e armës. E nuk ka rëndësi a na ndihmon Lindja apo Perendimi, me rëndësi është se lufta jonë është e drejtë”. Para opinionit shqiptar shtroi këtë pyetje: Ku ka popull dhe forcë ÇLIRIMTARE që ia fshehë krimet okupatorit dhe hafijeve të tij? Ku ka institucion shtetëror në botë që agjenturat e okupatorit ia sjellin dokumentet në zyrë dhe ato dokumente t`i përdorë për “humanizëm”? Ku ka person publik shtetëror që arrestohet për një detyrë që së pari është dashur të dihet se kush i ka sjellë Dosjet për tërë zingjirin komandues të UÇK-së në kryesinë e OVL UÇK? JO, NUK KA. Por Kosova, le të dihet se është ende një koloni moderne, prandaj ka sjellje të këtilla, aq më pakë që dosjet kanë ardhë me paramendim, sepse e kanë ditë organizatorët qëndrimin e OVL UÇK. Aq më parë popullit duhet bërë e ditur se jemi në sprovë permanente dhe asnjë lloj hapsire nuk le vakum të jemi komodë, siç propogandojnë partitë sot. Shkurt e shqip: BE, e sidomos Rusia dhe Serbia, po i frigohën modelit të luftës së UÇK-së.

Njëqindë e pesdhjetë vite intriga dhe PROGRAME serbe për shfarosjën e shqiptarëve (1836-1999), në stlin: përserite dhe vetëm përserite intrigën dhe krimin, sepse diçka nga ky zanat antinjrëzor do të mbetet shembull dhe mbeturinë për të vepruar edhe nesër. Dhe çka është këtu politikë brutale anticivilizuese, është fakti se po përseritet akuza për të njejtën pasojë e që është realizimi i një pozite koloniale mbi një popull që nuk është ardhacak, sikundër janë serbët, por është autokton siç janë shqiptarët. Nuk ka dilemë, Rusia me Serbinë është kthyer në një aksion të turpshëm politik dhe diplomatik, sa që më shumë është kah investohet për ta sulmuar shtetin njomëzak të Kosovës, se sa politika pansllaviste të mbrohet nga mundësia e Luftës Tretë Botërore. E ndaj kësaj fushate të egër ruso-serbe, në Perendim më shumë po bëjnë sehir, sepse po klithin: “asgjë nuk duhet bërë për drejtëuesit e UÇK-ës për një burgim të gjatë, sepse kemi luftuar 78 ditë për çlirimin e vendit të tyre”. Këso shprehjesh apologjike ke mundur të dëgjoish nepër Evropë nga viti 1924 e deri më shpërthimin e Luftës Dytë Botërore më 1939, atëherë kur shumë kujtë i doli gjumi për rrezikun që i kanosej botës, por çdo reagim atëherë ishte i vonuar. E vërteta, për mizoritë e Luftës Dytë Botërore janë shkruar vëllime të tëra studimesh, por nuk është pranuar publikisht ende një fenomen: deri sa në tërë Evropën po ndiqeshin HEBRENJËT, Shqiptaria atyre të përndjekurve u gjeti strehim. Në realitet, atë humanizëm në Shqipërinë Londineze po duan ta përvetësojnë duke na identifikuar me politikën e Xhafer Devës dhe të Rregjimentiti “Kosova”. E po të hulumtohet detalisht çështja hebreje në viset shqiptare, atëherë më tepër janë shpëtuar hebrej në Shqipërinë Kontinentale, jo më pak se për 1792 persona, madje edhe të atillë të sjellur nga Greqia. Faktet lidhur me këtë çështje po flenë gjumë në një arkivë afër Fariburgut, por kush ti botoi, sepse një pjesë e historianëve shqiptarë që janë shkolluar në Vjenë, më tepër kanë prirje tia kthejnë pushkën vetit, se sa ta zbardhin të vërtetën. Po çfarë informate mund të jetë, kur një diplomat e viziton një trevë kombëtare për dy ditë dhe ta mësoi tërë historinë(!). Këta dhe ata, së pari, duhet ta dinë se Herman Nojbajer e ka ideuar Divizonin SS “Skenderbeg”, për ti mbrojtur kufijtë etnikë të Shqipërisë ligustike në 104.000 kilomatra katrore, sipas hartës së vitit 1876. E Divizioni SS “SKENDERBEG” në asnjë veprim kurrë, kurrë nuk ka pasë punë me Hebrenjë. (Studione në detaje këto njësi: A “E”, grupin luftrak “BREDOV” (Krahina e Gjilnit), grupin luftrak “LLANGER” (Krahina e Llapit), Grupin luftrak “SHOLLC” (Vija rrugore Shkup-Prishtinë-Mitrovicë), grpin luftrak “Skenderbeg” që bërë luftë në trevën e Kollashinit herë me çetnik e herë njësitë e rregullta të Millan Nediçit. Po historia e Qeverisë Millan Nediqit (1941-1944 si kuisllingu më stabil në Evropë), qysh më 1942 e botoi lajmin se “Serbia është pastruar nga Hebrenjët”. (Burimi: Fondi i M Nediq në AVIIB; “GLLAS SRPSKE CRKVE 1941-1944, detalisht se si hebrenjët nuk guxojnë as nepër autobus ap tarmvaj të lëvizin me serbian). Këtë histori po përpiqen serbët për dy shekuj ta përdorin kundër shqiptarëve. Pra te ky qëllim mbështet Serbia që i përpiloi 35 programe për të na shfarosë (1836-1999). Tani po i kthehem një plage që po më dhemb sikur me më vu thikat e helmatosuna në kurriz. Evropë dyftyrshe, Perendim i admiruar, SHBA të respektuara me tru e të dashura me zemër, ju nuk e dini në përgjithësi fare historinë e popullit shqiptar, si populli më i vjetër i Ballkanit dhe Evropës. Po, Evropë e gjashtë Fuqive të Mëdha (1877-1946) kundër Shqiptarisë nuk ke lënë intrigë nga korpusi i Makiavelit që nuk e ke provuar me thika, zjarr dhe topa kundër një populli, vetëm pse në shekujt XIV-XVI e pranoi ISLAMIN, krejt me qëllim për tu shkëputur nga panësllavizmi, për ta pamundësuar politikën shkombtarizuese të serbizimit, sepse më as popa e as “vllastelini” nuk mundnin dot ta detyrojnë që ta ndrrojm origjinën, sikurse provuan në Perandorinë NËNTË Vjeçare të Car Dushanit (1346-1355). E vërteta e islamizit të shqiptarëve, në fillim ishte shpëtimtar dhe më tutje edhe pse religjioni filloi të identifikohet me okupatorin, prap se prap dihej në bazë të një tradite se deri ku duhet t`i thuhet bukës bukë, e ujit ujë. E vërteta, okupatori osman (po i shmangem Epokës Kastriotit dhe Pashallëqeve shqiptare: të Janinës dhe të Shkodrës) ku u fikën më 9 gusht 1830, duke ua këputë kokat 500 deri në 800 politikanëve shqiptarë, që i kishin shkuar Pashait për iftar në Manastir. Nga kjo kohë më nuk ka pasë as miqësi njerëzore, e as rreligjioze me Stambollin. Metamorfoza, në bazë të tri Elaborateve që ruhën në Arkivin e Vjenës (1853?!), u përgatit me shumë kujdes, gjithnjë për të folë shqiptaria me një zë dhe për të jetuar për një ZOT, për një FLAMUR dhe një shtet. Kjo ide, pasi që kishte qarkulluar në popull për dy dekada, u plasua në DIVANIN e Sulltanit më 1869, dhe për tre muaj u pranua se: “SHQIPTARIA duhet të jetë një VILAJET, që për një kohë do të jetë dora e djathtë e Babadovletit”.(Dokumentin e keni në Arkivin e Satmbollit).

Pas shuarjës së mundësisë që: “FEJA E SHQIPTRIT TË JETË SHQIPTARIA”, më 1871, kur Gjermania e shpalli BASHKIMIN në një pallat të Parisit ( VERSAJ,sepse e kishte okupuar pjesën më të madhe të Francës), Stambolli nga ky trasformim në Evropë do të trembët dhe çështja e themelimit të një vijlajejti shqipta,r jo që do të ndalohet të propogandohej, por kundër shqiptarisë do të fillojë një luftë speciale në tri fronte: kundër çdo padrejtësie lokale, kundër çdo nderhyrje nga Stambolli në viset shqiptare dhe kundër çdo politike se “Aranutët janë besnikë, por sllavët serbianë na janë më të zemrës sepse edhe nëna e sulltanit është sllave -ruse). Pikërishtë më 1875 do të filloi të montohet një politikë kriminale serbe kundër shqiptarisë. Ishte fjala për hedhjen e kokave të derrave nepër medrese dhe xhami, e njëherit duke i akuzuar vllazërit katolikë shqiptarë nepër tërë Vilajetin e Kosovës. Kjo akuzë bëhej krejtë me qëllim që në shqiptarët të vinin deri te lufta civile. Çështja pati shkuar aq largë më 1877 sa që Principata serbe do ti propozojë Stambollit që të kërkojë hapur: “Aranutët e rreligjionit islam tua bojkotojnë mallin të gjithë tregtarëve katolikë”. Ky fenomen zgjati për dy muaj sa që shumë vllazër katolik kishin përgatitë çdo gjë që të largohen nga vatrat e veta stërgjyshore. I pari ndër të parët që ngriti zërin e ndërgjegjës ishte Myderriz Ymer Prizreni:”VLLAZËRIT KATOLIKË NUK JANË ATA që po i hedhin kokat e derrave nepër mederese dhe xhami, por janë pikërisht disa “hoxhollarë” të ardhur nga Rusia me leje të nënës së Sulltanit, që ditën i falin pes vaktet e natën po pinë raki me popat serbë m’u në qendër të Prizrenit”. Kjo fjali shpërtheu si vetima nëpër tërë Pearndorinë e sëmurë në Bosfor. M’u për këtë, veprimtaria e Lidhjës Shqiptare të Przirenit me asgjë nuk u kundërshtua në fillim. E vërteta, për tre muaj të gjitha familjet shqiptare katolike më 1881 e furnizuan Ushtrinë e Sulejman Voshit me bukë, djath e kos Dukagjini.

MYDRRIZ YMER PRIZRENI BABAI I SHTETIT MODERN SHQIPTAR 1877-1886 Myderrizi famëlartë Ymer Prizreni, në maj të vitit 1877, kur Rusia po shënonte shenjat e para se do ta fitonte luftën kundër Perandorisë Osmane, me përqëndrim në Pleme të Vogël (Bullgari) , ai lëshoi një kushtrim nga xhamia e Prizrenit se SHQIPATARISË I DUHET ITIFAKU, sepse jemi në rrezik, jo që i dhimsej Padishahu, por e dinte si profesor i Medresesë në Kushumli se Sanxhaku i Nishit (Shipnia e Moçme) do të shfaroset në stilin e luftës kryqzatë nga viti 1688-1690, kur treva e Kosovës u bë shkrumb e hi, here-herë ne emër të kryqit, herë në emër të dinit islam. Pra m’u në kushtrimin e lëshuar më 10 mja 1877 duhen kërkuar rrënjët e Lidhjës Shqiptare të Prizrenit, të “cilat kurrë nuk i absorbon toka arbënore”, do të shkruaj famëlarti Bedri Pejani më 1909, kur kishte rifilluar të mendohet për një finale shqiptare të luftës së drejtë për çlirim. Në vitin pasues, në kohën “kur të bjerë dushku prej rremit”, duke imituar kështu Rrevolucionin Francez, Bedriu –Babushi, e tha këtë sepse një vit më parë, KUVENDI më i madh ndonjëherë shqiptar, kishte filluar punimet pikërishtë më 14 korrik 1908 në Ferizaj, tubim ky që ia dridhi themelet shtetit që ishte konservuar të prishet mbi damarët e shqiptarisë.

Ishte pra kjo kohë (1908-1912), a të mirret për MODEL të luftës për të dalur Shqipëria në vete përmes rrevolucionit ameriakan (nacional dhe social), apo farncez(çlirim social), gjithnjë duke u specifikuar nga mendjedlirësia shqiptare, e cila u përckatua për modelin social. Çka do thotë kjo? E vërteta, modeli social i bërjes së shtetit shqiptar ka qenë i pranishëm edhe në Konferencëne Paqës në Londër. Por ky model u aplikua sepse ndryshe, nëse do të forcohej edhe modeli nacional, atëherë Shqipëria duhej të bëhej minimumi ajo e katër vilajeteve . E këtë model Evropa nuk e pelqente sepse donte për t`i ushqyer klyshët e saj, e që ishin fqinjët e shqiptarëve vet. Edhe më konkretisht, dihet fare mirë se çfarë karakteri kishte Rrevolicioni amerikan (çlirim nacional dhe social) e çfarë karakteri kishte ai francez ( çlirim social). Pra mendjendritësia shqiptare shpresonte se, së pari, duhet dhuruar kombit çlirimin socila, e pastaj “rrezet e çlrimit shpresohej që të vijnë më lehtë dhe më me pak gjakderdhje”, e pikë së pari modeli francez është fashur të aplikohet për faktin se Sqiptartë ishin në ndarë në TRI RRELIGJIONE, e IMEDIATIVISHT u duhej parulla: EGALITE- FRATERNITE-LIBERTE (Bashkim, Vëllazërim, Çlirim-liri). E vërteta, në këtë starllim historik ka pasë edhe hilegji edhe fajdexhi që me asnjë provë nuk kishte fuqi që i ndanë nga Stambolli. E këtu dikund pushon edhe tradhtia që nuk ka fare ngjyrë rreligjioze, sepse kishte dyfish më shumë shqiptarë agjentë të Padishahut se sa ata të rreligjionit islam. Është fjala për bajraktarë dhe klerofanatikë të beneficioneve të garantuara ortodokse, po edhe katolike. Socialja kërkohej pikërishtë nga Myderriz Ymer Prizreni, sepse asnjë komb i Ballkanit nuk ishte çliruar për njëherë nga Padishahu. Historianë shqiptarë, hulumtoni dorëshkrimet e Myderriz Ymer Prizrenit se mjaftë keni “pjekë petlla në ujë”!

Pas një pune intensive, deri te tubimi qëndror (pas një sërë tubimesh nepër të gjitha nahitë e Vialejtit Kosovës sidomos-hb), më 10.VI.1878 në Prizëren do të shënohet kurorëzimi. Aty do të lind edhe kjo fjali: “Ne mbesim miqë me Padishahun, por nga kjo ditë OXHAKU JONË TYMON DHE THRRET EZAN (kushtrim) SHQIP PËR SHQIPTARI PA DALLIM FEJE E KRAHINE”. Nuk ishte lehtë ta paralajmëroje lindjën e një shteti të ri, aq më shumë, kur të gjithë fqinjët, e sidomos Fuqitë Evropiane (Anglia, Franca dhe Rusia që themeluan një bllok; Austro- Hungaria, Gjermnia dhe Italia që themeluan bllokun a paknaqur) që ende nuk kishin filluar të sheshëzohen se do ta organizojnë Luftën e Parë Botërore, prandaj në atë rrugëtim ishin të gatëshëm t’u vinin thikat pas shpine, nga çdo pozicion, atyre që i pengonin. Edhe në këtë drejtim, Myderriz Ymer Prizreni, që u zgjodhë drejtues i Kuvendit Prizrenit, e më vonë edhe drejtues i Qeverisë, duke e ditur se asnjë fuqi evropiane nuk ishte që të lindëte një shtet “musliman në Rumeli”, do të klithë kur e pyetën: “Cili është qëllimi i fundit i Kuvendit?” Myderrizi i urtë dhe i ditur do të përgjigjet: “JEMI HU VETËM. Pra jemi me Zotin dhe me fuqinë tonë, me adetet tona, me armët tona, me vëllazërit tanë që nuk janë islamizuar, por që do të na bashkohen rrugës, sepse rruga jonë është edhe rruga e tyre, e cila kur t`i peshon forca jonë e miletit në një vend, do të jemi më të fuqishëm se sa që dukemi tani. Kështu edhe Zoti e ka ba emër të jemi dhe AI na ndihmoftë”.(Cituar sipas Mulla Mustafë Brainës më 1910 në Kulinë, ku krisi TOPI I PARË SHQIPTAR PËR LIRI DHE ÇLIRIM. Pra topi nuk ka krisë në Prishtinë, si këndon Dervish SHAQA i famshëm, por në Ngushticën e Llapit, që quhet Maja e malin Kulinë, ku edhe ADEM DEMAÇI e pati lënë AMANET që të varroset, por kush ta dëgjoi porosinë e tij, kur pikërishtë disa laro shqiptarë, sidomos në Llap, propoganduan mos t’i shkojnë BACËS as në varrim. Ata laro nuk e dijnë se ishte Adem Demaçi ai, që bashk me partiotin Sami Peja e patën varrosë Prof Dr Fehmi Aganin; ata laro nuk e dijnë se kur e grabitën në qytet Bacin, disa policë dhe oficerë, në stacionin e policisë në Laxhën e Muhaxhrëve në Prishtinë, një polic me cinizëm e pyeti: “Ku e ke Ibrahim Rugovën”? E Baca iu përgjegjë (rrefim i Motrës së Bacit), si prej pushke: “UNË JAM IBRAHIM RUGOVA, më vrani rrugaçë, por Ibrahim Rugova nuk do të vdes kurrë”. E ju të LDK, që jeni skajuar dhe përgojoni si politianë të verdhë si lakra, ku ishit për ta mbrojtur “presidentit e juaj historic”; pse përgojoni sot, kur Baca ka pasë dëshirë që Presidenti juaj, i cili quhej Ibrahim Rugova, t’i mbathte ÇIZMET dhe ta komadnonte UÇK-ën si komandant supreme që e thirrte veten, për çka sot do të ishim së paku antarë të OKB-ës, me të drejta të plota. Këtu janë fajet e jueja karieristë prej fajdexhinjësh politikë, por jo vetëm këtu.

Edhe një fakt. Po, unë e di, se kur është diskutuar ÇMOBILIZIMI DHE ÇARMATOSJA E UÇK-së, Gjeneral Ramush Hradini nuk është pajtuar me asnjë çmim që USHTRIA FITIMTARE të ÇARMATOSET. Aty ështi diku hapi i dytë i gabimve që janë pranuar, dihet prej kujtë dhe dihet se sa do të na kushtojë. E vërteta, po ai Ramush Haradini nuk shkoi sikur tre musketarët e LDK në Vashington për HAFIELLËK, por shkoi dhe e mori BEKIMIN e GJENERALIT MATIS: BËRËNI USHTRINË, DHE U BË, e pengesat dhe kërcnimet dihet se të cilit nivel ishin, ishin të nivelit të BE-së dhe të Rusisë me Serbinë, në aksion intrigash. E ju të LDK-së mos na shitni patriotizëm dhe ‘institucionalizëm’, sespe jemi zhgënyer nga yrrneku se si Kryetari juaj ia mbathi me avion të Italisë, sikurse Zogolli me qeza dhe tri makina bartëse kur ia mbathi për Greqi e gjetiu më 1939. Jo, jo, trimat dhe partiotët ndalen pranë popullit dhe i sherbejnë atij dhe nuk luftojnë për ta sunduar popullin e vet, siç provoni ju në çdo etapë historike të kohës më të re. E vërteta, unë prap lëshohem në histori. Erdhi momenti që të themelohet një Qeveri Provizore (1881) dhe nga ajo të krijohet një mundësi që edhe shqiptarët mund të krijojnë shtet gjithëkombëtar, fakt ky që tregojnë emrat që e kanë firmosë shpalljen, duke pasë në krye një burr famëlartë që quhet Myderriz Ymer Prizreni. Në lidhje me këtë, duke i konsultuar dokumentet gjermane (austriake) del sheshazi se: “Shqiptarët me këtë i kanë zbuluar letrat e tyre, dhe do të gjënden para një presioni të egër nga tërë Evropa”. Gjithnjë, në lidhje me këtë forcë të bashkuar shqiptare 1878-1881, nga Rusia do të vjen kërkesa drejtuar Jovan Ristiqit se: “Lidhjen e Prizrenit nuk mundet ta ndalë Stambolli e asnjë kongres Evropian. Por me të gjitha mjetet duhet nxitur luftën ndërshqiptare me karkater rreligjioz dhe vëllavrasës. Për fillim, qendra e kundërthënieve, sipas instruksioneve ruse, duhet të jetë Vilajeti i Kosovës, aty ku elementi aranut musliman është 92%, aty ku “IMAMË” janë shumë priftërinjë ortodoks me orgjinë ruse. Dhe për ta nxitur elemnetin kundërshtues rreligjioz, duhet nxitur urrejtjën në mes tyre. Ajo urrejtje nuk duhet të duket se po e urrejmë ne, e as që po e nxitim ne rusët, por gishti islam duhet drejtuar kah popullsia e krishtere, që bashkëjeton me ta dhe janë të një gjaku. Urrejtëja, duhet të nxitet në mes shqiptarëve muslimanë dhe shqiptarëve katolikë, që janë në minorancë apsolute në pjesët veri lindore të Aranutllëkut. I njëjti fenomen i nxitjës së luftës rreligjioze, duhet të nxitet në viset jugore të Aranutllëkut, por dallimi është se shoqëria islame në jug është më e brishtë se ajo në veri, prandaj atje duhet të kenë përparësi për ti luftuar të krishterët ortodoksë (?). Bota evropiane, në lidhje me këtë, do të shkruaj diplomati rus, duke instrukturuar Beogradin (UPUT RADA SA ARANUTIMA), instiktivisht do të anojë kah latiniteti shqiptar. E natyrëshme. Por, si të arrihet ky nivel i hasmërisë brenda shqiptarëve është çështje që duhet mësuar edhe nga politika e Stambollit, mbi ta në stilin: Një javë bukë njerës palë, dy javë helm palës tjetër, bukën duhet dhuruar të krishterëve që mos të na zbulojnë, e helmin duhet përplasur muslimanëve që të arrijmë dy efekte: ti joshim të krishterët me bukë, duke amortizuar akuzat e latinitetit evropian, dhe t’i helmatisim myslimanët e të i mjegullojmë ambicjet ruse dhe urrejtjen evropiane ndaj tyre. Pra, me këtë e zbulojmë se Rusia ka për ambicje viset tona, kurse Evropa ka për bazë urrejtjen dhe provon që Ajasofinë ta konvertoi sërish në kishë të ritit të Papës. E pikërishtë këtu fillojnë intrigat dhe kunderthënjet aty ku ishin në MESJETË. Pra, asgjë nuk ka ndryshuar. Kanë ndryshuar kohërat dhe personat që i prodhojnë, por shkolla dhe znati janë duke u mësuar nga i njejti USTA-Rusia dhe…..

Mendoj se mjeti më frytëdhënës i krijimit të konfliktualitetit shqiptaro–shqiptar, është aktualizimi i pasojave të hudhjës së kokave të derrit nepër xhamia, vetëm se tash ka koka të derrave që duhen paguar më “shtrenjët” dhe Dosjet e atyre që e kanë spiunuar popullin shqiptar, në kohën kur i njejti virus me plumba, thika dhe topa e zjarr po vriste gra e fëmi, pleq e plaka nepër shtëpia, tani po hudhë helm në mes partive dhe tarafeve për t’i vu thka pas shpine njëri-tjetrit, krejtë me qëllim për ta kthyer Serbinë neofashite këmbkryq edhe një herë në Kosovë.

Pra, sot (2020) nuk ka hudhje të kokave të derrit nepër xhmia, por ka hudhje të dosjeve në pikë të ditës, në zyrën e punës, përtej së cilës nuk ke ku të shkosh. Dhe i njëjti okupator modern të akuzon dhe të burgosë, madje me një brutalitet të përserituar në kohën e luftës për serbizmin e Kosovës (1989-1999). Në këtë skenar nuk ka llogaritë askush në Kosovës, por ja qe, historia po përseritet si fantomë tragjedie, me fajin kryesor të partive tona të plaçkës së popullit dhe pasurisë tij. E vërteta, tani nuk ka hudhje të kokave të derrave nepër medrese dhe xhamia, sespe aty tani nuk po kujdestarojnë talebet, dhe hudhja e emrave të krijuesve të DOSJEVE, në zyrën e OVL UÇK-ës, do të zbulohet një ditë, se kush ishin hudhësit. Por ka intrigantë të paguar qysh kishte më 1981 e tutje dhe më thellë në lashtësi, që kohën e zbulimit do ta prolongojnë sa të munden. Për fat, koha nuk punon më për atë përrallë tragjike, le ta dinë fare mirë të gjithë. Këtë dukuri të kurdisjës së luftës fetare, që sot është konvertuar në luftë partiake speciale (të trafeve-partive politike), si dukuri të tillë e zbulojnë dokuemnetet serbe më 1884, pikërisht kur në Prizëren, Gjakovë dhe Pejë, si vende të zgjedhura, ishin planifikuar pasoja që pretenduesve të okupimit të trojeve shqiptare do t`u sillnin pasoja pozitive për planet e tyre të programuara në “Naçertani1844” edhe pse kemi edhe një “Naçertani1988”, siç është “Programi jugosllav për Kosovën 1988”, tash me bazament neokolonial, por me dyzen dhe dizajn modern. Pra më 1884 u zgjodhë treva ku ka popullsi aranute të konfesioneve të ndryshme, jetonte në harmoni, pra në rastin vijues u zgjodh shtresa e popullit që më 1993-1999, u përcaktua për ta derdhë gjakun për liri, e dikush ka sabotuar dhe nuk ka lënë intrigë pa përdorur për ta kompromituar atë përcaktim civilizues. Kjo për faktin se edhe atëherë (1884) konsiderohej që sektet islame në Prizren, Rahovec dhe Gjakovë, do të prijnë në “përçarje” antikatolike-anishqiptare; kjo planifikohet sot kur treva e Llapit dhe e Drenicës, janë treva “fanatike të bashkimit me Shqipërinë, edhe pse trevat tjera nuk mbesin prapa, por nga armiku nuk zgjidhet që të sulmohet tërësia, sepse detali duhet sulmohet e tërësia duhet frigohet”. A nuk është kjo politikë në mes partive sot më se e saktë dhe më vrasëse se sa dje koka e derrit? E sot (2020) koka e njeriut “modern” nën hetime, si “kriminel” iu duhet të njëjtëve programues. Pra, ngjyra rreligjioze (bibrrizmi i kunderthënjeve ) e intrigave është kthyer në ngjyrë ideologjike të akuzës, që duhet të prodhojë pasoja defaktorizuese për Republikën e Kosovës. Të mos e zgjasim: A e tha hapur Albin Kurti, si drejtues partie se: “E ëndrroj dhe kam sumpati për revolucioin AMERIKAN, e jo për modelin revolucionar Francez, sepse rrevolucioni Ameriakn ka karakter nacional dhe social”. E kah u bë Albini “antiamerikan”?!. Këtë e kanë dijtë dhe trilluar vetëm ata që nuk kanë lexuar asnjë normë se si duhet të sillesh ndaj sinqeritetit, por vetëm prindi vagabon e rreh fëmijën dhe pastaj edhe e akuzon, sepse ai (prindi) don të mbetet padroni i një jete në rritje të sigurtë . E çka kur të ngjanë rritja, ju them atyre që rritjen e kanë në perspektivë, mos u sillni ashtu si janë sjellë dhunuesit me juve. E pata pyet Bacin Adem Demaçi: Pse nuk i urreni serbët? U përgjeggj si rrufe: “Sepse nuk e meritojnë as urrejtjën time!” Pra, a do të kemi zbulues të hedhjes së DOSJEVE në zyrën e OVL UÇK-së, pas 10-15 vjetësh, madje të tërë skenarin që është kurdisë me vite kundër Kosovës? Jam i sigurtë, se po. Po, plagët do të shërohën, por vrragët do të mbesin. E këtë po e sqarojmë me pakë filozofi. Pse plaket njeru, dhe pse intrigat dhe vrraget konfliktuoze janë përsëritë dhe do të përseritën? Sepse, në përtritjen e miliarda qelizave, është e nevojshme njëra të gaboi në konvertim-ripërtritje, pra të intrigohet, dhe aty qelizat e tjera marrin në thua, dhe tëposhtëza pastaj është e sigurtë, si nata dhe dita; vetëm koha nuk vdes kurrë!

Myderriz Ymer Prizreni e zbulon zinxhirin e ‘atentatorëve’ nepër xhamia Nga një dokumnet, që ruhet në Arkivin e Serbisë, mësojmë se “Profesor Ymer Prizreni, i pari e kishte drejtuar gishtin kah popi serb, që është organizator i hedhjes së kokave të derrit në tri xhamia: në Prizëren, në Gjakovë dhe në teqe të Rahovecit”. Lidhur me këtë, Valia nuk ishte i intresuar fare që të gjindet ai që i kishte hudhë kokat e derrit, por për dy javë, në bashkpunim me kadiun, e torturaun imamin (Myderriz Ahmet Kabashin) e xhamisë për ta pranuar se: “katolikët shqiptarë janë ata që kanë hudhë kokat e derrit nëpër xhmia”. Imami, për çmimin se do ta varin, nuk e pranonte, sepse meizini i tij e kishte parë popin duke siellë kokën e derrit në një thes nga leshi i deles. Madje imami Ahmet Kabashi kishte shumë miq shqiptarë katolikë dhe gjithmonë u drejtohej: Mirëdita or vëlla i dashtun. Megjithë këtë, pas tre muaj të qënrimit në burg, Myderriz Ahmet Kabashi do të dënohet me varje, ditën e merkurë në ora 12. Por, nja tri orë para se të varej, Imimin famëlart e nxierrin nga burgu tre kreshnikë të Murta Xhakës (muhaxherë) dhe e skajojnë në katundin Shajkofc të Llapit. Myderriz Ahmet Kabashin e vëndosin në detyrë të imimait të xhamisë, me mundësi që ta paguaj populli e jo pushteti, sepse do të zbulohej. Në ndërkohë akuzohet për herë të dytë Myderriz Ymer Prizreni, se “ka treguar rrejshëm se disa imamë ishin me origjinë ruse, jo vetëm në Nahinë e Prizërenit, dhe mu për këtë shkak Myderrizi për t` i shpëtuar më të keqës, do të kërkojë azil në Mal të Zi (në Ulqin, ku edhe vdes më 1886 . Vdes pra Kryetari i Qervrrisë së Parë Shqiptare, pas kohës së Kastriotit, e ne e kemi injoruar dhe me tendencë mjegulluar rrolin e tij). Myderrizi vdes, por nuk vdesin vujatjet, e nuk vdes kurrë krenaria që i duhet populli ta kultivojë për punën e tij dhe të shumë shembujve që e trashëgojnë.

Më 1890, kur vritet në derë të konsullatit konsulli serb Lluka Marinkoviqi në Prishtinë, prap me tendencë hetohet dhe gjykohet njeriu i gabuar, sepse atentatorë ishin tre kreshnikë muhaxherë dhe jo ata që u akuzuan. E pse erdhi deri te atenti që nuk ishte i organizuar në Prishtinë më 1890? Erdhi sepse konsulli dhe shteti i tij ishin FAJTORË për një tragjedi që e kishin përjetuar 714 katunde dhe 6 qytete shqiptare të Sanxhakut Nishit (Shipnia e Moçme) në dimrin 1877/78. Por jo vetëm për atë tragjedi, por më shumë për faktin se konsulli serb planifikonte tragjedi me plagë edhe më të mëdha dhe plus publikisht po i provokonte muhaxherët e shkretë që frekuentonin pranë zyrës së tij në rrugën kah shkohet për Gërmi, në Lindje të qytetit Prishtinë. Edhe sot, ata që kanë shkaktuar tragjedi 1989-1999, plus po provokojnë dhe janë kthyer përkohësisht në një ofensivë agresive, do të varrosen vet në të, por vrragët mbesin.

Edhe vrasja e Haxhi Zekës, sipas dokumenteve austriake, nuk është kryer nga Zajmi, por nga një gjysëm pop që sherbente në Patrikanën e Pejës. Rasti zbulohet më 1936, kur grueja e vrasësit e shtyrë në mosh i drejtohet Princ Pavlit: “Dua të më shpërbleni se burri jem e ka vrarë Haxhi Zekën dhe për atë vrasëje palni është bërë në Patrtikanë. Aty janë dokumentet.” Dhe vërtetë, ato u palsuan më 1937 në Dosjën e Patrikut, në signautrën S.14. Po çetnikët që e kishte organizuar, një çetë çetnikësh të veshur me rroba kombëtare shqiptare, frekventonin në tërë Vilajetin e Kosovës (1907-1914), vranin serbë të pafajëshëm, dhe pranë kufomave fotografoheshin si vrasës shqiptarë me emrin: “Arnauska çeta”. Kjo zejtari kriminale serbe ka zgjatë deri më 1999. Tani e shtrojmë pyetjen: Pse disa shqiptarë që kanë punuar në UDB 1981-1990 nuk i zbulojnë se kush ka qenë rrënues i varrezave serbe? Në Arkivë të Kosovës, pati filluar të arrijë tinzisht një Dosje nga ky arsenal kriminal, me qëllim për të na mbajtë qëndrimin: a po i ndalin ato dokumnete këta kuadrot shqiptare. E Vërteta, ato dokuemnete i fotokopjonim dhe “origjnialin” e ftonim një UDBASH që na syrvejonte dhe ia dorëzonim ato dokumente që tregonin se: “Janë serbët ata që vet po rrënojnë varre e vet pastaj po akuzojnë shqiptarë”. Për fat, kam dije se ish sigurimsi është gjallë dhe jeton diku në Evropë. Fol more burrë, laj mëkate. Hulumtoni ose dilni ish UDBASHË të tjerë që është Kosova plotë, dhe lani mëkatet, pse jo, sepse askush sot nuk ju tarzon, shihni për padrejtësitë që i keni toleruar. Mos u frigoni, folni sepse kombi ju thërret në rrëfim dhe sigurisht do t’u falënderoi!

Cila është analogjia e hudhjës së kokave të derrit nepër xhamia më 1884, me rastin tragjik te të rinjëve serbë në kafenenë “PANDA” në Pejë, më 14 dhjetor 1998? Kur nuk u arrit që UÇK-ja të shkatrrohet përmes “faktorit brendëshëm shqiptar-LDK”: përmes dezertimit (qershor 1998), të grupit oficerëve të FARK-ut, që silleshin në pikë të ditës nëpër Tiranë me armë në brez, për t`u dukur se ja kush janë, sepse merrnin rroga të majme, në realitet ishin disa oficerë, kuptohet të shkolluar, por pa USHTARË; pas kërkesës që UÇK-ja të demobilizohet (shtator 1998); pas themlimit (19 nëntor 1998) të Shtabit për ‘hulumtimin e krimeve serbe dhe të vrasjeve ENIGMATIKE’, makineria neofashiste e S. Milloshit do ta organizojë atentatin makabër në kafenenë “Panda” (më 14 dhejetor 1998), duke i vrarë të rinjët serbë, krejt me qëllim që ta akuzonte UÇK-në si organizatë “terroriste”. Analizoni intenerarin e datave dhe do të kuptoni më tepër se sa çka shkruaj unë. Ky organizim kundër UÇK-ës në rastnin “Panda”, ishte i jashtëm. Lidhur me këtë, në bazë të dokumenteve që kanë mbetë në “bërllogun që UNMIK e planifikohente për asgjasim, sipas porosisë së Velko Odalloviqit dhe Zoran Angjellkoviqit” (pra bashkpunonin me UNMIK-un), vërtetohet katerciprisht se atentati në Pejë është organizuar drejtë për drejtë nga KOS-i i Millovan Drecunit dhe nga SPB serbe e Odalloviqit.(Lexoni deklaratën e Vuk Drashkoviqit dhe deklaratën për shfajsim të Aleksander Vuçiqit, që në ato rrethana ishte ministër i informatave të kasapit të Ballkanit dhe sot, në saje të Rusisë dhe BE-së, po moralizon dhe po shtiret si viktimë. Pra, kënga e vjetër e intrigave po na këndohet, por ne shqiptarët përsëri, duke i vënë njeri-tjetrit thika pas shpine, po shihet se jemi në mjegull për shkaqe politike dhe profit të xhepit. E vërteta, emrat e urdhërdhënsëve në tragjedinë “PANDA” e dijnë

fare mirë ish prokurori serb dhe gjykatësja hetuese urdhëruesja e vrasjes së Familjës Muçoilli nga Drenica, hetuesja e Familjes Jashari në Prekaz të Danicës e ashtuquajtuar sadistja Danica Marinkoviq. Pse kjo grua mizore nuk hetohet? Është krim i BE-së që i akuzon ata që bënë luftë të drejtë, e jo ata që i mbuluan të gjitha mizoritë, çak e mbuluan edhe bartjen e kufomave të shqiptarëve deri në Beograd për një kohë, për t`i bartur për Rusi, për të humbur gjurmë. (Lexone: Viktor Çernomerdinin, Kujtimet në dorëshkrim dhe botimin e redaktuar).

Rasti i sjelljës së DOSJEVE të Prokurorisë së Dhomave të Specializuara në zyret e OVL UÇK-së Ku ka hipokrizi më eklatante në botë e që janë të ngjajshme sikurse ato të hudhjes së kokave të derrave nepër xhamia? Dënohet imami (1884), vritet personaliteti shqiptar dhe akuzohet një familje e tërë (1902); organizohet çeta serbe me rroba kombëtare shqiptare (1907-1914), e cila vret serbë dhe fotografohet pranë kufomave të pafajshme serbe (fshatarë të mjerë dhe të varfër) dhe ato fotografi shpërndahen nepër Evropë, duke i akuzuar shqiptarët se “janë terroristë”. Këtë e bënte Vlladan Gjorgjeviq (19071-1914); këtë zanat e bënte Nikolla Pashiqi (1914-1926); këtë zanat kriminal e kryente Bozha Maksimoviq- Kundak, Punisha Raçiq, Toma Popoviq; këtë zanat e vazhdoi Millan Stojadinoviq (1934-1938:Millan Nediq 1938-1943), A. Rankoviq (1945-1966), Oficeri Graçanin që vrante ushtarë shqiptarë dhe Stoilkoviq që vrante civilë shqiptarë për çdo vit (1973-1993), për ta marrë bajrakun Jovica Stanishiq (1993-1998) dhe për ta përmbyll urdhëruesi i vrasjes së fimijëve shqiptar me libra në dorë; e mos ta harrojmë thyerjën e varrezave serbe nga SPB serbe nga viti 1981 e deri më 1990, e duke ua mveshë gjithëmonë shqiptarëve. Po, pse disa ish UDBASHË shqiptarë sot nuk e zbulojnë këtë dukuri të shëmtuar, kur dokuemnetet i kanë pasë vetë në duar? Dilni dhe lani mëkate, sepse kurrë nuk është vonë. Tani shtrohet pyetja e pyetjeve: Kush i solli Dosjet në OVL UÇK në pikë të ditës në Pristine? E them publikisht, unë po ti kisha ato dosje, do ti botoja menjëherë, jo për të shitur trimëri, por për ti treguar botës civilizuar se Dhomat e Specializiara janë themeluar me premtime dhe shantazhe monstruoze kinse: “UÇK ka organizuar trasplantim të organeve njerëzore në një Shtëpi të Verdhë, afër torishtës bagëtive në Malësi, ku as gomarët nuk kanë pasë fuqi ta përballojnë një rrugë plotë hormoqe. Po, kompromitimin po luftojnë ta mbulojnë tash duke i burgosë dy drejtues të OVL UÇK-ës pa asnjë faj, mu në stlin kur pushteti i Stambollit, në vend se ta hetojë priftin serb (1884) për hudhjen e kokave të derrit nëpër xhamia, e dënoi imamin famëlart shqiptr, krejt me qellim për ti mbuluar 16.000 proceset gjyqsore të oragnaizuar kundër një populli që po luftonte për liri, nën amanetin e Lidhjës Shqiptre të Prizrenit; krejt me bazamnet se “me serbët nuk hapim luftë; i torturojmë aranutët e na frigohen sllavët”.

Ja lexues të nderuar arrestohen dy drejtues të OVL UÇK-ës, kur dihej se ata nuk e pranonin asnjë kompetencë të Dhomave të Sprcializuara të Republikës Kosovës me seli në Holandë (!!!). E pikërisht, për këtë mosparamin, janë provokuar dhe kanë rënë në grackë të prokurorëve, të cilët e dijnë se në çdo vend të botës prokurori urrehet. Në rastin konkret shtrojmë pyetjen: Ku ka shembull të tillë në histori, që një firmë është regjistruar në Ministrinë e Drejtësisë në një shtet, ndërsa Ministria respektive, nuk e ka asnjë kompetencë për të, aq më parë kompetencë nuk ka as Parlamenti që e ka themeluar duke e ndryshuar KUSHTETUTËN(?). Madje, kompetencë për Dhomat e faqezezuara… nuk ka as Gjykata Kushtetuese e Kosovës, sepse Dhomat e faqezezuara, kanë themeluar tinëzishtë dhe jashtligjshëm trupa antiligjorë, duke u mbështetë në Konventat ndërkombëtare. Pse për këtë krim të shekullit, Ministria e Drejtësisë Republikës Kosovës hesht? Është pytja e oportunizmit dhe qyqarisë, sepse, së pakut ,me një dekret mundet për t`i shpallë të jashtligjëshme veprimet e Dhomave…. Tek e fundit, vepra për të cilën akuzohen Hysni Gucati dhe Nesim Haradinaj, nuk janë në kompetencë të Dhomave të Specializuara, e as të EULX-it. Po, kjo ndodh kur ke një qeveeri servile, një staf kuadrosh që e kanë quajtë Bacin Demaçi çka jo… kur Baca e qiti Jirzhi Dinzbirin si kuferin jashtë zyrës, sepse e quante UÇK-në TERRORISTE. Jo, unë nuk them se kuadrot shtetërore duhet të sillën me arrogancë me të huajtë, por me dinjitet kombëtar dhe shtetëror, pa asnjë dilemë-PO.

Si ra Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli në grackën e Grenellit dhe LDK-së? Nuk dua të tautaligjoj asgjë, por si u oragnizua nepër terr të natës rrëzimi i Qeverisë Kurti, krejt me prapavi që: “ kinse Qeveria LDK, do të përkushtohet fuqishëm në shpërndarjën e Dhomave të Specializuara të Kosovës me seli në Hagë”. Hipokrizi e llojit të paparë. Pra Dhomat e Specializuara u themeluan me intriga kinse: “Republika e Kosovës nuk ka gjyqësi të përkryer për veti e një parlament senil po themelon Gkykatë Speciale me seli në Hagë, sepse dëshmitarët e mbrojtur këtu nuk paska kush ti mbrojë”. Ky çervish nuk është as për qenë, e lene më për tua pështjelluar shqiptarëve trurin. Jo, jo, rrogat e majme duhet të hargjohen e jetohen nepër pallatet e Hollandës, së pakut për nja 10 vjetë. Këtu diku në therrat e Serbisë pushon djalli; këtu diku pushon çervishi që dikush luftonte e derdhte gjakun lumë, e dikush i shkollonte fëmijët nëpër Evropë e SHBA, e ata që kishin mbetë i quanin të frustruar dhe agjenta të UDB-ës. Histori e humbur për ta. E mu kjo politikë ishte ERË NË SHPINË TRADHTARËVE dhe THIKË NË KURRIZ UÇK- ës. Cili ishte çmimi i kësaj tragjedie? Unë nuk e di tani për tani, por në bazë të standardeve, kur janë llogaritë dëmet e Luftës së Dytë Botërore, Serbia i ka sjellë dëme Kosovës (plus minus 10 miliradë), nga shfarosja e Sanxbakun Nishit 1877; ndërsa në kampet e përqëndrimit në: Bllacë, Stankovec, Çegran, Kukës e nepër tërë Kosovën më 1999, jo më pak se 152 miliardë dollarë.

Por, ishte disi ÇMIM që Abdullah Hoti si eknomist që është, Borrelit, Llajçakut apo Grenellit, në vend që t’ua përplaste me fakte detale gjenocidin serb për dy shekuj (madje të vërtetaur edhe me Konventa ndërkombëtare Jugosllavi-Turqi më 1938 dhe 1953, e ato fakte nuk mungojnë), por bëri të kundërtën. E tha pse ta mshefim se: “duhej në draftet e Riçard Grenellit, ta vente një pikë se: ABROGOHEN DHOMAT E SPECIALIZUARA PËR UÇK DHE ÇËSHTJA E KRIMEVE TË FUTET NË FRIGORIFER, për të ardhur deri te pajtimi në mes serbëve dhe shqiptarëve”. Kështu disi duket fjalia e konstruktuar. Lidhur me këtë, a nuk është e rastësishme që një gazatar me emrin Baton Haxhiu, në TV shkoi deri aty, sa që hapur tha se: “duhet të falen krimet dyanshme e të pajtohemi me neofashizmin serbian”! Ai gazetar nuk ka folë krye më veti, por e ka marrë porosinë si “kallfë i ustait”. E ustai është diku në Beograd, ose prapa grillave, por miqësia ka mbetë, pa u lëkund. E kur dihet botërisht se në mes shteteve dhe popujve që kanë luftuar në mes veti, asnjë instutucion nuk është i autorizuar për t`i falë krimet, gazetari trim dhe i dutur (!) del në sheshin e ekranit të infektuar dhe kërkon falje të gjakut. Pra, faljen (duhet të thuhet PAJTIMIN) ta bëjnë viktimat shqiptarë, pa kërkuar serbët falje (PAJTIM) fare. Nuk ka falje, por ka pajtim, sepse gjakësori nuk ka pranuar, së pari, se ka bërë krime. E krimi ka shkuar deri aty sa që më 1999 është kthyer deri në GJENOCID, që dëshmohet me një milionë shqiptarë të deportuar, e krime tjera të çdo lloji nëpër Kosovë, dhe bartje të kufomave shqiptare për të humbur gjurmë deri në Beograd. Madje ka fakte, se shumë kufoma janë asgjasuar nepër furra të minierave!

Tash tërë parabolën e planifikimeve për Marrëveshjën e Vashingtonit e zbulon sekretari i Hitlerit të Ballaknit, Ivica Daçiqi: se në Vashington tipi i Gebelsit, A. Vuçiqi (ministër i informatave dhe sekretar i Qeverisë së Millosheviçit, i radikalëve që të nxierrin sytë me pirun!) e paska hudhur si: “të papranuar porpozimin në draftin e Riçard Grenellit se :Dhomat e Specializuara nuk mund të shuhen”(!) Mjaftë kemi bërë pyetje Por korrekt kemi shtruar edhe përgjegje. Ja edhe një: A nuk janë KATËR DREFTAT E KRIST HILLIT (1998/99) të ngjashme me KATËR DRAFTET E RIÇARD GRENELLIT (2020), të cilat Presidenti Donalld Tramp as nuki ka parë me sy kurrë? E them këtë, sespse në momentin final, Presidenti TRAMP në fytyrë dhe grimasa vërehej, se po ‘lexonte’-fliste dhe do të nënshkruante diçka që nuk ishte gjë tjetër, përpos një avaturë, bje fjala për hekurudhën. Hej një shtet dhe një kryetar i Kosovës nënshkruante një dokuemnt ndërkombëtar që: një hekurudhë serbe të kalojë nepër Shqipëri, pa e pyetë askend atje! O Perëndi! Kjo është dhe do të mbetet në histori si avanturë speciale. Jo nuk e besoj që së pakut Edi Rama, Baton Haxhiau dhe Hashim Thaçi nuk ishin në dijeni për këtë avanturë që rrënjët i kishte në natën i shtrigave, kur u bind një deputet për ta votuar fronin e LDK-ës tani në pushtet. E këtë hekurudhë, pse mos ta themi, e pati refuzuar si propozim Sulltan Andyl Hamiti më 1897, kur të njejtën gjë e kërkoi për Serbinë Vlladan Gjorgjeviqi (kryeministër i Mbretëisë Serbe).

Kah po shkon shoqëria Kosovare sot dhe ku duhet të jetë gjatë dekadës së tretë të shekullit XXI? Në Kosovë 10% e popullsisë sot është e pasur dhe këta do të bëhen edhe më të pasur. Kurse 90% e popullit në Republikën e Kosovës sot janë të varfër dhe me këtë trend historiko-politik do të bëhen edhe më të varfër. Pra, ngadalë por me hapa “shtetërore” këtu, me fajin e politikës garbitqare, po vritet socjalja, po vritet historia. Në këtë drejtim pika kryesore për tu larguar nga varfëria janë investimet e huaja dhe të brendëshme, e që të dyja së bashku do të sjellin punësim që, si pasojë kanë zhvillimin ekonimik. E lidhur me këtë, pa e mbaruar fonomeni PUNËSIM, shtrohet pyetja: A ka siguri i huaji që të investoi në Kosovë? Edhe më konkretisht, pushtetarët e deritashëm dihet publikisht se po e rrejnë popullin, duke i thonë: “Vizat do të lejohën këtë muaj, madje edhe këtë datë”. Jo, pushteti duhet ti thotë popullit se: “Kosova për BE nuk është shtet dhe vetëm ndonjë mrekulli, se viza nuk ka”, pra rrena në Kosovë është model për qeverisje nepotiste dhe të korruptuar. E populli do të pyet: a ka anarki, që të përseritet koha 1989-1999, që të veprohet kush si mundet, ka e ajo po ngjanë para syve tanë për çdo ditë. Se ne jemi shtet i kolonizuar nga eksponenti i BE-së, siç është EULEX-I, gjë që u pa me rastin e burgosjes së katër drejtuesve kryesorë të UÇK-ës. Madje një arrestim ishte një kopje se si sillej policia e Milloshit e që u kopjua me rastin e arrestimit të Dr. Jakup Krasniqit. Të paktën të rinjtë që kanë lindë pas 4 korrikut 1992 do të mësojnë se si është sjellë pushteti ndaj neve. Por mbi të gjitha shtrohet pyetja pse po ndodhë ky fenomen dhe ku është pika start e fajita? Po përgjigjem: pika e vetme e fajit është servilizmi i partive ndaj të huajve, fetishizimi i rrolit të tyre, duke spiunuar njera (partitë) kundër tjetrës. Ja shembulli më ekselent. Si përfundim. Riçard Grenëll dhe LDK-ja, për një kohë fare të shkurtër, ia futën thikë pas shpine LVV-ës. Në këtë “thikë” tërthorazi u ngjitën dy premtues duke koketuar me kreun e LDK me moton: “E propozoni ju në një bisedë me Grenëllin, abrogimin e Dhomave të Specializuara, ne ju mbështesim në themelimin e qeverisë re, duke e rrëzuar LVV-n”. Në Kur shkuan në Vashington, delegacioni i Kosovës dhe ai i Serbisë, Grenëll i kishte në tavolinë KATËR DRAFTE, ashtu si i kishte Kris Hill më 1998/99. Në draftin e tretë (jo të katërtin) shkruante se palët pajtohën që të abrogohen Dhomat e Specializuara dhe me këtë hapet shansi që të falen edhe krimet”, edhe pse Grenëll e dinte fare mirë se nuk falen. Propozimin u hudh poshtë nga Gëbelsi i Ballkanit, A. Vuçiq, dhe me këtë shënoi një përparësi për ta luajtur rrolin e “viktimës”. Dhe delegacioni ynë heshti!

Po, në dekadën që do të hyjmë për disa ditë, makineria politike serbe do të pozicionohet se rroli i viktimës së Serbisë, u luajt madje nga një deputete Turke në Biundestag, e pse mos ta luajnë këtë rrol edhe ambasadat e Serbisë nëpër botë.

Me gjithë këtë, në Vahington ndryshoi EPOKA dhe politikanët në Kosovë duhet të ulen dhe të besatohen se ku do t’iu presë sopata. Pra, jo thika pas shpine njëri-tjetrit, dhe së bashku në maratonën e lirisë dhe të zhvillimit ekonimik për ta gëzuar çdo qyetar çlirimin nga robëia. E në këtë maratonë, publiku duhet që maratonistëve politikanë t`u japi ujë kur kanë nevojë, por uji (pozita) të mos jipet me hile dhe pa meritë.

Unë kombit i besoj. Prishtinë më 17/18 XII 2020