Home

Lajme

Ardiana Dhimiter Mitrushi – I thuaj Asaj …

No Comments Argëtim Letersi

Të më falni të gjithë, por nuk di pse kaq shumë revoltohem kur më humb apo me qëllim nuk më përmendet emri… 
Shpesh në Shqipëri grave ju hiqet përdorimi i emrave si; Ajo, nji ajo, asaj, gruja e tij etj… por dhe ne gratë jo pa qëllim e mprefim mendjen dhe ledhatojmë me të njejtën formë… Për mua kjo nuk është etike, sociale dhe formë normale respektive shoqërore… Veç nji subjekt i vogël i kësaj natyre më revoltoi që thurra këtë poezi sarkastike…

I thuaj Asaj…
Sot, në këtë botë emri t’ humbet…

I thuaj Asaj…
Sot çuditërisht, ti kërkon identitet…

I thuaj Asaj…
Jeta vazhdon, por edhe të vret…
I thuaj Asaj…
Jeto jetën tande, veç ajo t’ pret…

I thuaj Asaj…
Fluturo larg, atje larg ndërto fole…
I thuaj Asaj…
Diku atje një emër të ri do “t’ ble”…

I thuaj Asaj…
Oqeanet dhe detrat dëshiroj t’i ngri’…
I thuaj Asaj…
Qiellin e kaltër t’a shndërroj n’ stuhi…
I thuaj Asaj…
Asaj, po po Asaj… shsh!… hesht ti!…
I thuaj Asaj…
Paqen e dua, por nuk dua t’a fal tek ti…

I thuaj Asaj…
Asaj, as emrin nuk dua t’ ia përmend…
I thuaj Asaj…
N’ mbretërinë time s’të lejoj, s’ke vend…

I thuaj Asaj…
Nuk dua të t’ nënshtrohem siç don’ ti…
I thuaj Asaj…
Në rrethinat e mia mbretëroj me utopi…

I thuaj Asaj…
Unë nuk lejoj t’ humb famë e autoritet…
I thuaj Asaj…
Në qielli tim, sot edhe djalli u bë mbret…

I thuaj Asaj…
Sot të më lerë në vetminë time të qet’…
I thuaj Asaj…
Bye, bye, desha të shuaj një kuriozitet…

Ju them ju mos zonjë…
Mjaft më, duhet të jetë veç një mjaftë…
Ju lutem zonjë…
Ndalo këtë jetë endacake, me t’ vërtëtë…

Ardiana Mitrushi 26/01/2021…

Burimi/Facebook

Tema :Poezi e dedikuar Djalit tim

No Comments Argëtim Letersi

Ke ditëlindjen sot
Djali im i shtrenjtë
Të uroj me shpirt
Fjalët dalin vetë.

Kalove shumë brenga
Derte halle shum
Dhe vetëm vajtoja
Lotët më shkonin lum.

E si mund të rrije
aty në kafaz
Dil bir të thoja
Se zemra po më plas!

Por ti nuk u mërzite
Nuk u ligështove
Me kurajon e madhe
Betejën e fitove.

Shpejt ikën vitet
Rrodhën si lum
Dhe ëngjëllin tim
Zoti nuk e humb.

Ai shtegtoi larg
Larg në dh`e të huaj
Lutjet e mija për të
Janë realizuar.

Tani ëngjëlli im
Nuk ta kam merakun
Ndërto folenë tënde
Kape shpejt konakun.
-poezi nga Silvana Ymeri

Burimi/zeriishqiptarit.com/

Tregim i jetuar

No Comments Argëtim Letersi

Ishin vitet 80-të dhe unë punoja si mësues në fshatin Zapod të rrethit të Kukësit.
Ishte fshat i largët malor në krahinën e Gorës.

Gjuhë të parë kishin gorancen , gjuhë sllave.Flisnin dhe shqip.
Fëmijët deri në moshën 6-7 vjec nuk dinin shqip.

Ishte dimër dhe po rrija në dhomën time përdhese, gati në qendër të fshatit.

Dhomë i thëncin.Bënte ftohtë .Kishte shumë dëborë.
Mbasdite nga ora 3 troket dera lehtë dhe hyn në dhomë një djalë i bukur.
E quanin Fatos. U ul në krevatin me dërrasa përball meje.
-Kako si? (si je) ? – e pyeta
-U bravo (mirë) – mu përgjigj
Pastaj unë mora një copë të vogël pishe të qëruar dhe bëra sikur e haja.
Ai më shihte i habitur.
-Shto cinesh?(cfar bën ?)- më pyeti.
-Jadem derva ( po ha dru) – i thashë.
-Zash jadesh derva ?( pse ha dru?)- më tha.
– Nemam hljeb (nuk kam bukë)- I thashë.
Më pa me dhemshuri.E besoi dhe u mërzit.
Pas pak u cua për të ikur.
U afrua pë te dera dhe më përshëndeti
-Sei so zdravje( mbec me shëndet)- dhe doli.
Nuk kaloi as gjysmë ore kur në derë trokiti gjyshja e Fatosit duke qeshur me të madhe.
Në dorë kishte një pjatë të madhe sermi e mbuluar me gazetë.
Ishte një byrek i mirë që quhej fli.
-Ah more Bashkim .Kam qeshur me lot .Erdhi Fatosi dhe i trembur më tha:
-Majko.Bergu.Bashkim nema hljeb.Jadi derva.(gjyshe shpejt Bashkimi nuk ka bukë.Ha dru).
Dhe unë mora këtë pjatën me fli dhe ta solla . Të bëjë mire!
Filluam të qeshnim .E përqafova gjyshen e Fatosit e falenderova.
Vazhduam te qeshnim deri te dyqani i fshatit ku i bleva Fatosit një pako biskota 10 lekëshe.
Fatosi u rrit , erdhi në shkolle dhe sot më kanë thënë se është në Tiranë.
Nuk e di e mban mënd këtë ngjarje të bukur e të vërtetë.
I jam mirënjohës Fatosit dhe gjithë banorëve të zonës së Gorës.
Punoi: Bashkim Kushi

Burimi/zeriishqiptarit.com/

Petraq Pali – Kenga Mjelme…

No Comments Argëtim Letersi

C’ti besh kenges kenges mjelme
c’ti besh eres vale lehte
c’ti besh zemres se tejvuar
A mos valle nga dheu i huaj ?

po “sodis” ne enderime
Perlen e lene jetime
Kur kurbetit u largova
zemren nenes hidherova…

Nena ime ndosha vdekur
ende eshte e patretur…
nga meraku i te birit..
kur kaloi klonin e kufirit…!

Edhe zemra ,zemer nene
eshte si rrezja e nje hene
kur hedh drite permbi bote…
Zemra e nenes hajde thote !

Une te flas o bir prej dheut
Pse kthen shpinen bir atdheut
Pa shiko henen nga lart
Gjithe jeten refugjat ???

Po,qiriri qe vendose
Ate dite qe me varose…
Si s’mendove qe eshte shuar
Hajde ndizma i uruar…

Hej… moj nene nena ime
Gjithe jeta hidherime…
Porsi hena kur hedh drite
Shikon poshte poshtersite…?

Uzurpuar e i djegur
Ka ngele vendi si i vdekur…
cdo gje s’eshte si me pare
kur drejtojne ca shejtane…!

edhe token qe na la gjyshi
e rrembyen si kulishi…
edhe reren e kristalte
vijne e marin ca nga jashte..
.
prandaj deti turfullon
Thuajme nene pse s'”degjon”
Ku je shtrire ne Lekekond
a mos valle me “mallekon”?

E me thua bej kujdes…
se mos eshtrat dikush mi shet…
ruaji varet si te shenjta
Hallall sisen qe te dha nena…

Dili zot gurit ku linde
Hajde bir i zemres sime
afroju a te ardhte e mbara
Ketu eshte nderi ketu eshte parajsa

Urata ime do te ndjeke
ne vendin qe e late shkrete…
gjithe prindet shtrire ku jane
Ktheuni djem te gjithe thane…!

Kthehuni nje here e ktheuni gjithmone
Pastroni varet hidhni kolonje…
se gjeneratat do t’Ju ndeshkojne
Ndosha “tradhetare” edhe mund t’ju thone…

Kthehuni bij u uraten te kini
Krenare te jetoni ne token tuaj
Buka e kurbeti eshte vertet hidheruar
nder shekuj e vjet historia ka treguar !
pjp

Bari Dervishllari – Dalldisi plaku!!

No Comments Argëtim Letersi

Që kur zura dy dashnore,
jam bërë shumè qejfèli.
Njëra ç’më kapi për dore,
tjetra pak në befasi.

I kapa ashtu si fshehur,
siç fillon çdo dashuri.
Ç’oku dhe më kanë nxehur,
prapë me dorë në qafë u rri.

Paskan qënë soj qejfëlie,
Më gudulisin dhe natën,
Nuk iu doli atje në korije
më bënë xheloze plakën.

Më bëri rezil kjo plaka,
ç’i ke gjithë këto zuzu?
Ngryset dita vjen dhe nata,
argalisesh çu-çu-çu.

Një ditë humbi durimin,
mori furkën desh më vrau.
Askush nuk ta jep bekimin,
për zuzutë mjau ,mjau.!

Pa më thuaj si i quajnë,
këto bukuranet tëndë?
Që në krah po të mbajnë,
të rri mëndja n’ato vënde.

Plakë e dashur mos dalldis,
Njërën ma quajnè Poezi,
Fabula shumè më gudulis,
unë i puth ,puthi dhe ti.

Plakës ç’i qeshi surrati,
u zgjua nga ëndrra e ligë,
Iku stresi shkoj dhe inati,
plakush të paskam të mirë.!

Burimi/Facebook

Nga Arben Hoxhaj – VIZITA E MIKUT

No Comments Argëtim Letersi

Kishim kohe qe e prisnim. Here pas here per asrye te punes, ai ishte i zene. Ne fillim ishte faji yne se nuk kishim rregulluar shtepine. Nuk kishim blere kompletin e kolltuqeve. Pas blerjes se tyre ftesa po shtyhej, pasi miku ishte i zene me pune. Dhe vizitat turistike jashte shtetit do te ishin nje nga arsyet per shtyrjen e vizites. Me ne fund miku erdhi familjarisht. Cdo gje ishte pregatitur mire dhe ne filluam biseden per tema te ndryshme. Pas nje darke te kendshme ku mbizotronte mishi i pjekur dhe pijet e shumta, por qe nuk u konsumuan shume, nje shetitje ne ajer te paster dhe lodra me femijet, do ta benin mbremjen te vinte shpejt. Oret kalonin si pa u ndier. Ora po shkonte 24.00 dhe miku, i ndihmuar dhe nga gruaja e tij filloi te tregonte histori gazmore te cilat une po i shkruaj me radhe.

Fshatari – Gomari – Kadiu

“Nuk kam c´fare te gatuaj” i tha gruaja fshatarit .

”Duhet te shkosh ne mulli. Nuk kam asnje cike miell ne kuzhine”.

Fshatari shkoi ne mulli. Pasi bloi misrin shpejt sepse nuk kishte shume radhe, takoi nje mikun e tij.

”Do te rrish nga une sonte” i tha miku.

Fshatari pa u menduar dy here i tha gomarit.

”Nisu ne shtepi, shkarko miellin dhe i thuaj zonjes se shtepise te japi tagji, se une po iki tek miku. Dhe i ra gomarit me shkop dy here. Gomari mori rrugen per ne shtepi. Fshatari shkoi tek miku i tij, i cili e priti me gjithe te mirat. Hengren, pine dhe kenduan deri ne oret e vona te nates. Te nesermen fshatari u nis per ne shtepi. Sapo mberriti, e shoqja e pa e shqetesuar.

” C´fare te ndodhi? Pse nuk erdhe mbreme? Ku e ke miellin qe blove? Po gomari ku eshte”?

Fshatari pa gruan ne sy .

’’Pse nuk ka ardhur gomari ”?! E pyeti ai.

“Jo”. I tha ajo .

Fshatari u nxeh shume.

”E gjej une ate.Une e nisa per ne shtepi dhe i thashe qe te shkarkoj miellin dhe te kerkonte ty qe ti jepje trasten me tagji. Por do ta gjej se s`ben”. I tha fashatari gruas.

Mori trasten me tagji dhe nje comange me vete dhe u nis per te gjetur gomarin. Shkoi ne fshat dhe pyeti per gomarin e tij. Disa e pane me te qeshur kur ai tregonte historine, se si e kishte nisur vetem gomarin per ne shtepi, kur rruga kishte shume kthesa dhe se duhej ta shoqeronte vete deri ne shtepi. ”Oh. Gomarin tuaj e kam pare une. Ai eshte bere kadi ne Vlore”. I tha nje fshatar si per t´a tallur.

Pa e zgjatur fare, fshatari u nis per ne Vlore. Eci dy dite dhe me ne fund mbriti ne Vlore ne oren 10,30, perpara nderteses se gjykates , te gjente keshtu gomarin qe ishte bere kadi. Ishte kohe pushimi dhe kadinjte e Vlores kishin dale per pushim. Ata ishin ulur ne veranden e nderteses ku punonin.

’’ E njoh une ate. Jo kadi te behet, por c`fare te doje. Nuk heq dore ai nga trasta me tagji”. Tha fshatari duke ju drejtuar vendit ku po rrinin kadinjte. Fshatari nxori trasten me tagji dhe po e mbante para vetes . Nje kadi filloj ta veshtronte. Kadiu mendoi ” Do te jete ndonje hallexhi qe ka ndonje problem per te zgjidhur dhe ka mbushur trasten plot me flori”. Fshatari filloi te luaj trasten me tagji, kadiu filloi te luante koken. Fshatari luaj trasten, kadiu koken.

” Hajde poshte”! Ja beri fshatari me dore kadiut, sic ja bente gomarit te tij kur donte t´i jepte tagjine. Kadiu pa u menduar shume, zbriti me vrap shkallet dhe u gjend para fshatarit, me syte ngulur tek trasta.

Fshatari levizte trasten dhe kadiu shkonte nga shkonte trasta. Fshatari la trasten ne toke. Kadiu u ul per t´a marre. Ne kete moment fshatari nxjerr comangen dhe fillon te godase kadiun duke i bertitur.

’’Une te nisa per ne shtepi te coje miellin qe une blova, ndersa ti me vjen ketu dhe me beshesh kadi !

Ta rregulloj qejfin une”! Bertiste fshatari dhe vazhdonte te godiste kadiun, i cili nuk dinte se cfare te bente ne keto momente .Vetem nderhyrja e kadijve te tjere dhe e rojeve bene qe kadiu t´i shpetonte comanges se fshatarit.Te shqetesuar ata moren kadiun, e futen brenda dhe i kerkonin shjegime fshatarit se pse qelloi mbi kadiun. Fshatari jua shpegoi dhe u tha.

”E njohe une ate. Pse ndonje tjeter nuk levizi nga vendi, por ai sa pa trasten me tagji erdhi me vrap. Ai eshte gomari im dhe nuk e luan topi. A e pate qe une levizja trasten me tagji, ai levizte koken. Kur ja bera me dore, ai erdhi me vrap. Kur une fillova dhe levizja trasten me tagji, ai levizte. Kur une e ula ne toke trasten me tagji, ai u ule per te ngrene tagjine. E kam mesuar vete. Une e di qe keshtu vepron gjithmone ai ”.

Te ndodhur perballe fakteve te cilat nuk i kundershtonin dot, kadinjte e tjere gjeten nje zgjidhje te pranueshme per fashatarin . Ja kthyen trasten, po jo me tagji. I futen ne te dy kg flori te mbledhura shpejt e shpejt nga te gjithe ata dhe ja dhane fshatarit.

” Tani kadiu do te qendroje ketu”. I thane.

” Ndersa ti shko ne shtepi. A vlen me shume se kaq gomari yt”?

Fshatari ra dakort dhe mori rrugen per ne shtepi. Ne shtepi e priste gruaja dhe femijet. Ai i dha gruas trasten me flori dhe ajo u cudit shume.

“Mos u cudit” . I tha fshatari gruas. “Gomari jone ishte bere kadi ne Vlore, por zanatin e trastes me tagji nuk e kishte harruar”.

Ndersa te qeshurat tona vazhdonin, miku nisi historine tjeter.

Halla dhe Selmani

”Halla me tregonte nje histori te vertete”. Vazhdoi miku.

Ne fshat tone kishim Selmanin. Vitet kalonin, po ai vazhdonte te ishte i forte. Njihej nga te gjithe si plak zevzek. Pasi kishte kaluar te nentedhjetat, Selmani vdes. Sipas zakonit, ne duhet te shkonin te rrinim tek dhoma e te vdekurit. Ishte pasdite vone dhe filloi te errej. Aferdita, nje komshija jone, kishte bere buken dhe e kishte vene per te pjekur. Ne fustan i ishte ngjitur nje cope brume. Aferdita u ul prane Selmanit, i cili ishte mbuluar sipas zakonit me carcafe te bardhe. Dhoma ishte e vogel dhe nga nxehtesia brumi i ngjitur tek fustani i Aferdites, filloi te ngjitej me carcafin qe ishte mbuluar Selmani. Erdhi koha per t´u larguar. Aferdita u ngrit per te ikur, por pasi hodhi nje hap, carcafi qe kishte mbuluar Selmanin filloj te leviste pas Aferdites.

“Qyqja, me kapi”! Tha Aferdita .

Kaq u desh dhe nuk e pa me i pari te dytin.

” U ngrit! U ngjalle! Na kapi”! Bertisnin grate dhe perpiqeshin kush te dilte e para nga dera. Zallamahia u degjua gjithe andej. Burrat qe ishin ne dhomen tjeter , filluan edhe ata kush te dilte jashte i pari. Rremuja dhe zallamahija nuk kishin te mbaruar. Aferdita ecte dhe pas saj carcafi i Selmanit. Me ne fund asaj i ra te fiket. Pasi dolen te gjithe jashte burra dhe gra, pane Aferditen qe i kishte rene te fiket dhe carcafin ne toke prane saj. Por Selmani vazhdonte te qendronte ne dhome. U qetesuam. Disa moren Aferditen dhe duke i hedhur uje te ftohte dhe duke i rene me pellembe, perpiqeshin qe t´a permendnin. Te tjeret u kthyen tek xhenazeja gjithe frike.

”Mire grate, po burrat c`paten?! Me thoshte halla sa here i kerkoja te tregonte kete histori. Oret kalonin dhe miku filloi historine e radhes.

Si u deh Qazimi per here te dyte

Ne kohen e ish-kooperatives, ne sektor kishim nje roje, xha Rizain. Njihej nga te gjithe si burre i ndershem dhe ne fillimet e ish-kooperatives kishte qene per pak kohe dhe kryetar. Vitet kishin bere te tyren dhe xha Rizai ishte prane pensionit. Ajo qe xha Rizai kishte qejf ishte rakia. Nje here tek i vellai i tij kishte ardhur Qazimi per darke. Sipas zakonit xha Rizai ishte vellai me i madh dhe keshtu do te ishte prezent per te nderuar mikun qe kishte ardhur nga larg. Pas nje muhabeti te mire, erdhi ora per te filluar darken. Zakoni ne anet tona, ishte qe ne fillim te vendosej mezeja, ku kishte ullinj, qepe te njoma, nje zog i skuqur, sallatra te ndryshme dhe turshi . Ishte nje para- buke qe te krijonte mundesine te te pihej rakia dhe te shijonte muhabeti. Filloi urimi. Sipas zakonit, me i madhi i shtepise hap dolline. Keshtu fillonin sipas zakonit dollite per prinderit, femijet , te afermit dhe per personat e dashur.

Deri ketu cdo gje ishte ne rregull dhe biseda vazhdonte normalisht . Xha Rizai si me i madhi qe ishte, sipas zakonit mori goten dhe j`u drejtua te vellait.

“ Gezuar”. I tha.” Ketu filloi dhe problemi.

”Kete dolli e kemi per Qazimin. I lumshin kembet dhe ti rrojne cka per zemer. Eshte nder per ne, qe e kemi sot Qazimin ne familjen tone”. Dhe pasi e trokiti goten me vellain, e trokiti me Qazimin. Dhe vete e hodhi goten me fund.

“Me fal o i zoti i shtepise”! Ju drejtua Qazimi xha Rizait. “Te vij per te mira dhe per gezime, por une kam nje problem. Te gjithe heshten dhe po shikonin Qazimin ne sy. Problemi i Qazimit ishte problem i te gjithe personave qe ishin te pranishem, pasi miku ishte i pari dhe duhet te kujdeseshin. Prandaj xha Rizai uli goten dhe po degjonte. Qazimi ne fakt po shikonte nga xha Rizai.

“Une po vete 53 vjec dhe nje here jam dehur ne jeten time dhe une nuk mund te pi raki ”. Xha Rizai u clirua nga problemi qe kishte Qazimi dhe ju pergjigj.

”Epo mire. I gezuar o Qazim dhe me fund, se une po vete 60 vjec dhe nje here kam ngelur pa dehur ne jeten time. Muhabeti vazhdoi deri ne oret e vona te nates dhe Qazimit ju be hera e dyte qe u deh me raki. Keshtu dhe tani kur duan te ngacmojne ndonje me raki i thone shprehjen e xha Rizait .”Se une nje here kam ngelur po dehur ne jeten time”.

Pas historise se xha Rizait, historine tjeter ishte gati e shoqja per t’ìa kujtuar dhe miku yne filloi te tregonte historine e radhes.

Vizita ne Tivoli

”Isha duke pushuar ne shtepi kur ra zilja e telefonit”. Filloi miku.

” Pershendetje”. Me tha nje ze i njohur. Ishte Aliu.

”C`fare plani ke per neser pasdite”?

” Jam i lire pas ores 16.00”. I thashe.

”Mire”, me tha ” takohemi tek Triangeli se me ka ardhur nje shok i femijerise nga Tetova” . Ne ora 17.30 te dites tjeter u takova me Aliun, Gonin shokun tone dhe shokun e Aliut nga Tetova. Keshtu u beme kater.

” Ku do te shkojme”? I pyeta

”Mendoj qe te shkojme tek Tivoli. Ne kete periudhe te vitit eshte shume bukur”. Tha Aliu.

Keshtu u nisem per tek Tivoli dhe Mysafiri shprehte interesimin per cdo gje qe shikonte dhe ne perpiqeshim te benim ciceronin duke i treguar ato qe dinim per Kopenhagenin dhe per kete park famoz ne qender te qytetit.

“Kete park ka dashur ta bleje dhe Majkell Xhekson”. I shpegonte Aliu mysafirit nga Tetova.

Keshtu u futem tek Tivoli.

“ Paska shume njerez dhe te moshave te ndryshme”. Tha mysafiri .

“Po” i tha Aliu “dhe ne fakt i shkeli syrin shokut te tije qe kishte ne krah. A do te hipesh te provosh ndonje loje.

“Jo”. Tha prere mysafiri.

”Mire”, tha Aliu por se bashku me Gonin vazhduan me kembgulje t´i kerkonin mysafirit te hipte, pasi ata do te paguanin dhe nuk duhej t´a humbiste nje rast si ky.

“Ke qene dhe ne lufte ti! Kur ti ke frike nga nje loder, si ke luftuar ne lufte apo tani trima pas lufte ka shume”! e ngacmoi Goni. Kembengulja sa vinte dhe shtohej dhe me ne fund mysafiri si i zene mat ju drejtua atyre.

“Dakort, por do te hipi se bashku me te”. Tha miku duke drejtuar doren nga une. Aliu dhe Goni kaq deshen. Ju shkelqeu fytyra.

“ Dakort”. Thane ata pa marre me pare miratimin tim. Dhe me te shpejt njeri nga ata shkoi te blinte biletat. U vume ne radhe.Tek treni i shpejte kishte shume njerez. Mysafiri ishte i veshur me kostum dhe kollaro, por pothuajse te gjithe ishin veshur sportiv. Por kur i dhame biletat kontrollorit ai tha se duhen dhe dy bileta me shume, pasi ato qe kishim prere ishin per te rinjte. Mysafiri kaq donte dhe i tha Aliut se do te ishte me mire t´a linin fare kete pune, por Aliu nisi me te shpejte Gonin per te marre biletat shtese dhe me tha mua te prisnim. Mysafiri me thoshte qe te zbrisnim, se ketu ishin vetem per te rinj dhe se nga mosha jone kishte pak . I thashe mysafirit te prisnim, por kontrollori na e beri me dore qe te ngjiteshim ne tren . Sic duket ai pa mysafirin e ardhur nga larg me kollare dhe e kuptoi se biletat ishin marre gabimisht, pasi nuk ishte problem lekesh ose mbase nuk ishim kuptuar sic duhet. U vendosem ne nje slite katershe. Ne krahun tim ishin dy vajza.

“ A ke provuar me pare”? Pyeta vajzen.

“ Po”, tha ajo “nuk eshte problem por njerzit me zemer nuk duhet te hipin ne keto lodra”. Mysafiri qe e dinte mire anglishten, u zverth .Treni filloi te leviste ngadale. Sapo filloi te merrte pak shpejtesi, mysafiri u lut.

“ Alla, na ruaj”!

“Allahu te ruan ne toke, jo ketu. Ketu hipe vete”. I thashe.

Shpejtesia marramendese e trenit dhe levizjet e tjera me koke poshte, shto ketu dhe ulerimat qe te rinjte i benin vete, disa nga kenaqesia, disa vertet nga frika, e bene fytyren e mikut qe te mos e njihje dot se kush ishte. Keshtu dhe treni ndaloi dhe Aliu vazhdonte te bente foto me celularin e tij. Nuk kam per t´a harruar fytyren e mysafirit, te zbehte sikur te kishte dale nga varri. Filluam te ecnim ne parkun e bukur ku lulet dhe arkitektura jane kombinuar me se miri.

“Ne kete tjetren eshte me mire”. Vazhdoi Aliu. ” Po dergoj te bleje biletat . Tek ky aeroplani ketu…….” Vazhdonte Aliu, por mysafirit akoma nuk i kishte ardhur fytyra ne vend .

“Ne asnje menyre”, thoshte ai “une jam dhe me zemer .Nuk mund te hipi ne lartesi ”.

“Mos genje”, thoshte Aliu “une kam nje jete qe te njoh dhe ti nuk ke asgje. Kur u bere me zemer ti”!

Por mysafiri nuk pranonte sikur ta vrisje .

“Do te me jepni darken apo te iki”! e mbylli biseden mysafiri .

U drejtuam te katert tek restoranti ne buze te liqenit. Duke pritur porosine, shikonim peshqit shume ngjyresh qe leviznin ne uje.

” Te kisha nje grep ketu…”! Tha Aliu dhe filloi te tregonte historira te femijerise. Keshtu mysafiri filloi te merrte veten nga pak ,ca nga ushpimi i shijshem dhe ca nga vera. Por ai nuk harronte ate qe kishte bere duke e quajtur “ nje gabim te rende”. Aliu nuk pushonte se foluri dhe kur ora po shkonte drejt orarit te mbylljes se restorantit, u ngritem. U pershendeta me fillim me mysafirin pastaj me dy te tjeret dhe u nisa per ne shtepi. Perfundoi miku historine e radhes .

Miku do te vazhdonte historite e tij dhe sic duket po i kombinonte me kohen, duke filluar nga periudha otomane, periudha e Zogut , e komunizmit dhe me ne fund dhe nga Europa. Ora po shkonte 3.20. Filloi te zbardhej dhe koha dukej se do te ishte e bukur .

“A do te fleme” ? Ju drejtova mikut .”Se sipas zakonit te vjeter(duke e ngacmuar pak per historine me dolli), miku kerkon buken, i zoti i shtepise ka dolline, por gjumi nuk ka asnje rregull”. (Kuptohet te pashkruara, por te respektuara ne vite). Por miku sic duket nuk donte te ndalonte.

“Tani do te fleme. Kam dhe histori te tjera, por le te mbeten per heren tjeter kur te vini ose t´ju vijme per vizite”.

“Por na duhet dhe nje rregjistrues, pasi nuk i mbajme mend te gjitha historite e tua. Pastaj te rregjistruara jane dhe me lehte per mua per t´i hedhur ne leter ”.

Keshtu perfundoi dhe vizita e mikut, i cili aftesine per te treguar histori e kishte sipas tij te trasheguar nga i jati, por dhe vuajtjet e emigracionit dhe njohja e disa gjuheve te huaja i kishte dhene mundesine te njihej me shume njerez dhe te percillte ne menyre te shkelqyer historite tek te tjeret.

Arben Hoxhaj

Danimarke, Shtator 2009

POEZI PER VITIN E RI NGA POETJA GRESILDA RRUGEJA

No Comments Argëtim Letersi

POEZI PER VITIN E RI NGA POETJA GRESILDA RRUGEJA.FAMILJA RRUGEJA I URON MIQVE GEZUAR VITIN E RI.

TITULLI : VITI I RI

Sot gezim te gjithe kane
Kudo ne bote e ne Shqiperi
Zemra ime urimin me ju e ndan
Ju uroj te gjitheve Gezuar Vitin e Ri

Vitet moren gjithcka me vete
Na sollen me shume lot e pasiguri
Vuajtjet e trazuara te kesaj jete
Na kane cunguar te shtrenjten liri

Shpirtera te vrara dhe enderra te prera
Jetuan ne Shqiperi si dimri i ftohte
Te ligat ishalla sot i mer era
Se populli Shqiptare boll ka derdhur lot

Zemra ime me nuk duroj
Nje renkim fort leshoj
Vargjet nje nga nje vershuan
Lirine ,lirine ,valle perse e harruan ?!

O ju njerez te Perendise
Sa te kemi fryme ne kete jete
Mos bini preh e skllaverise
Jeten tuaj ndertojeni vete

Qofte per te gjithe ky Vit i Ri
Plot begati e lumturi
Me urim po e mbyll kete poezi
Perzemersisht ju uroj Gezuar Vitin e Ri.

Gresilda Rrugeja 31 .12 . 2020 .

Burimi/Facebook/Rexhep Rrugeja

At Gjergj Fishtes – Dekorata e Flamurit Kombetar ( Pas vdekjes )

No Comments Argëtim Letersi

Ilir Meta

Me rastin e 80-Vjetorit të ndarjes nga jeta, në vlerësim të veprës atdhetare dhe të rolit të jashtëzakonshëm në fushat e gjuhës dhe të letërsisë shqipe, arsimit e kulturës, diplomacisë, politikës e teologjisë, si dhe për meritat e Tij historike në krijimin e alfabetit shqip dhe në proceset shtetformuese, kam sot nderin e veçantë të çmoj me Dekoratën më të lartë në Republikën e Shqipërisë, At Gjergj Fishtën, atdhetarin, historianin, gjuhëtarin e madh, diplomatin dhe iluministin e shquar, për të cilin interesat kombëtare ishin po aq të shenjta, sa vetë besimi që i përkiste.
Nëpërmjet veprave të Tij të çmuara artistike, ai ngriti lart, shpalosi botërisht dhe skaliti në përjetësi vlerat dhe virtytet e veçanta autoktone, si dhe përpjekjet e parreshtura të kombit shqiptar për liri, mbrojtje të trojeve shqiptare dhe të sovranitetit të vendit.
Vepra e Tij e vyer do ta ndriçojë përherë kombin tonë për të tejkaluar çdo sprovë në mbrojtje të Pavarësisë, Lirisë, Demokracisë dhe të ardhmes europiane.

Burimi/Facebook

Imazhi mund të përmbajë: 1 person

Plani 5 vjeçar i krijimtarisë sime (2015 – 2020) përfundoi. Ky është bilanci:

No Comments Argëtim Letersi

43 premiera kombëtare dhe botërore iu shtuan krijimtarisë sime gjatë këtij pesëvjeçari, të dala këto në skenë apo YouTube. Nga këto: 4 vepra klasike, 2 muzikë filmi, 8 këngë për të rritur, 16 këngë për fëmijë, libri autobiografik prej 588 faqesh “Rrëfimet e një kompozitori shqiptar”, etj, pa llogaritur 3 krijime që u anuluan për shkak të Kovidit.
Ju uroj të gjithëve një Vit të Ri të mbarë e të shëndetshëm!
Lista e detajuar si më poshtë:

 2015
  1. Libri autobiografik “Rrëfimet e një kompozitori shqiptar” (588 faqe) – Shtëpia botuese “Ada”
  2. Rapsodi Shqiptare për Orkestër Sinfonike (Tiranë, dhe Fier) 2016
  3. Kuartet Harqesh me 4 kohë, (New York)
    (Koha e 1rë e këtij kuarteti u luajt vite më pas në Athinë)
  4. Kuartetit fryme – Koha e 2të, (Gjermani)
  5. “Vallet Shqiptare” – Çmimi i madh. Fest. fëmijëve, (Prishtinë)
  6. “Gjuhën Ta Ushtrojmë” – Çmimi i 3të, Fest. fëmijëve, (New York)
  7. “Qukapik, O Qukapik” – Fest. Mbarëkombëtar i Fëmijëve, (Shkodër)
  8. “Alexander” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  9. “Independence Day” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  10. “Saving Private Ryan” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  11. “The Shawshank Redemption” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube) 2017
  12. “Cicërimat” – Pjesë virtuoze për solo piano (YouTube)
  13. “Çke Bërë Ti Për Shqipëri” – Këngë për të rritur (YouTube)
  14. “Vallzo Alba” – Këngë për të rritur (YouTube)
  15. “Sa M’ka Marr Malli” – Këngë për të rritur (YouTube)
  16. Himni i Shoqatës “Jehona Shqiptare” – Këngë (YouTube)
  17. “Oh, No” – Këngë për të rritur me tekst anglisht (YouTube)
  18. “I Dua Kafshët” – Çmimi i publikut. Fest. fëmijëve, (Elbasan)
  19. “Kec Postieri” – Fest. fëmijëve, (Durrës)
  20. “Nuk Është E Thënë” – Fest. fëmijëve, (Korçë)
  21. “Zhgarravinat” – Çmimi i 2të. Fest. fëmijëve, (Gjirokastër); Çmimi 3të, (Kavajë, 2019)
  22. “The Da Vinci Code” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  23. “The Ten Commandments” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  24. “The Lord of The Rings” – Skenë frymëzuar nga filmi (YouTube)
  25. Reklamë televizive për makinën “Nissan”, Music sample (YouTube)
  26. Reklamë televizive për “Chase Bank”, Music sample (YouTube)
  27. Reklamë televizive për Supermarket “Stop & Shop”, Music sample (YouTube) 2018
  28. “Vajza Jonë Sot Nuse e Re” – Këngë e krijuar popullore (YouTube)
    29 “Atdheut” – Fest. fëmijëve, (Elbasan)
  29. “Elefanti Tek Dentisti” – Fest. Mbarëkombëtar i Fëmijëve, (Shkodër)
  30. “Emrin Vëllait Dua Unë T’ia Jap” – Çmimi 1rë. Fest. fëmijëve, (Kërçovë); Çmimi 3të. Festivali
    Ndërkombëtar, (Gjilan)
  31. “Kënga Ime Shqiptarisë” – Fest. i fëmijëve, (Durrës)
  32. “Lepurushi Dhe Ketrushi” Çmimi Special. Fest. fëmijëve, (Prishtinë)
  33. “Lule E Vogël” Çmimi Parashqevi Simaku. Fest. fëmijëve, (Kavajë) 2019
  34. Film artistik “Sfida” (Shqipëri)
  35. Film vizatimor “Miracle on Hudson” (New York)
  36. “Bandilli Seç u Mbyt” – Këngë e krijuar popullore (YouTube)
  37. “Jam Shqiptar E Bir Shqiptari” – Junior festival, (Tiranë)
  38. “Merimanga Dhe Fshesa” – Fest. fëmijëve, (Elbasan)
  39. “Monumenti” – Fest. fëmijëve, (Korçë) 2020
  40. Kuartet fryme me 3 kohë (Të tre kohët) (New York)
  41. “Një Urim Një Bekim Për Shqipërinë” (YouTube)
  42. “Është Betimi i Brezit Tone” – Fest. fëmijëve, (Korçë)

Falënderime:
Falënderoj bashkëpuntorët e krijimeve të mija gjatë këtij 5 vjeçari, regjisorët dhe producentët e filmave, Vlash Droboniku, Skënder Jaçe, Lulzim Sula; dirigjentin Alqi Lepuri (Artist i Merituar); autorët e teksteve Agim Doçi (Mjeshtër i Madh), Zhuliana Jorganxhi (Mjeshtër i Madh), Jorgo Papingji (Mjeshtër i Madh), Arben Duka, Irma Kurti, Jani Duri, botuesin e librit Roland Lushi, këngëtarët Viktor Tahiraj, Gëzim Xhaxhai, Gloria Nure, Eneida Fasko, si dhe dhjetëra fëmijë këngëtarë që bashkëpunuan me mua në realizimin e këtyre krijimeve.

Nga Aleksander Vezuli

Burimi/Facebook

Shabe Ndoc – Babai i tha të birit:

No Comments Argëtim Letersi

⁃ U Diplomove me nder, ja një ‘Volkswagen Sedan’ që e bleva para shumë vitesh… Ka mbi 50 vjet, por para se ta marrësh, çoje në parkim dhe thuaju atyre ′′Dua ta shes′′ dhe zbulo sa të ofrojnë.
Djali shkoi te parkingu i makinave të përdorura, u kthye te babai dhe i tha: Më ofruan 2.000 $ sepse duket shumë e lodhur!
⁃ Babai tha: – Çoje në dyqanin e pengjeve”.
Djali shkoi në dyqanin e pengjeve, u kthye dhe i tha: – “Dyqani i pengjeve ofroi vetëm 1.000 $, tha se makina është shumë e vjetër”!
Në fund babai i kërkoi djalit të shkonte në një klub të vjetër makinash e t’ua tregonte dhe atyre!
Djali mori makinën dhe u nis në klub, u kthye dhe i tha babait:
⁃ Disa njerëz në klub ofruan 70.000 $ për të, pasi është një makinë ′′shumë unike dhe e kërkuar mes anëtarëve të klubit”.
Babai i tha djalit: – Doja të dije se vendi i duhur të vlerëson në mënyrën e duhur!
Nëse nuk vlerësohesh, mos u zemëro, kjo do të thotë se je në vendin e gabuar; ata që e dinë vlerën tënde, janë ata që të vlerësojnë!

  • Kurrë mos rri në vendin ku ata nuk e shohin vlerën tënde…!

Burimi/Facebook/Shabe Ndoc