Home

Lajme

Bari Dervishllari – Fyelli.

No Comments Argëtim Letersi

Fyelli i ngrit në mëngjes,
zgjoi vrimat ,katër a pes.
Bëri një goxha melidi,
bilbili në degë e pati zili.

Ia priti gomari në stallë:
-Me një vrimë zgjoj një mëhallë.
Po të kisha sa ty vrima,
Do të zgjohej edhe Kina

Burimi/Facebook

Bari Dervishllari – O Dushar të zu dëbora

No Comments Argëtim Letersi

O Dushar të zu dëbora,
Siç të përqafon përherë.
Ty o djalë të lumtë dora,
Na hodhe foto me vlerë.

Tani po ndjehem me ty,
edhe pse jam i larguarë.
Dikur kemi qënë të dy,
Ulur te dëbora shtruar.

Po tani të plakur jemi,
thasë me vite në kurriz.
Plakjes plaç do i themi
kur na shpon një “murriz.”

Plakur ti e plakur unë,
Ti je plaku shekullor.
Ke pritur përcjellë shumë,
ti rofsh sa mali Tomorr.

Burimi/Facebook

Teuta Shaqiraj – Dashuri në stinë vjeshte

No Comments Argëtim Letersi

Askush s’më beson, se sa shumë e dua.
Se askush, s’më ka parë të dashuruar.
Por mendimi i ngulur mbi letër, në t’aguar
piqet e pak nga pak hedh mundimin mbi mua.

Se jam farë e hedhur në brazden e hapur.
Mbulomë me prushirin e verës së mbetur!
E flakta llavë djeg t’përbrendshmet e mia,
pritëse e 9-të ballshit manjitude, t’rrahjeve të tua.

Të betohem për sytë që shkrepin si drita
Që hapave të mia u bëjnë shteg për tek ty.
Vij, e puthmë me gjuhën e fjalëve të zjarrta
E mendomë pafundësisht, sikur t’isha aty.

E jehona e shpirtit të thërret, të dua..
Si orë e ckurdisur me shtyn netët e vona
Agimet e lodhura në pritje rrinë e presin,
biskun vjeshtak, t’mos e prekin hiletë e dimrit.

Se stinën e pranverës e sjell edhe në vjeshtë
një lulekuqe a luledele, në zemër, n’aortë.
Thonë, se vera e kuqe në damixhanin e vjetër
I përngjan dashurisë n’vjeshtën e artë të jetës.

Teuta Shaqiraj

Burimi/Facebook

TË GJITHËVE NA MERR MALLI

No Comments Argëtim Letersi

Nga Mirela Papuçiu
Na merr malli të gjithëve
Ata që ikën, si dhe ne që nuk e lamë qytetin ndonjëherë.
Na merr malli të gjithëve
Na merr për të afërmit që i humbëm kthesave të ditëve të verbëta
dhe për të panjohurit që, padukshëm, na u ulën, kohën e një puhie, pranë
Na merr malli të gjithëve siç e merr lëkurën
për freskinë e çarçafëve shtruar për herë të parë,
për gishtat e butë rrëzë frymës së agimeve të majit,
për buzët gjysmë të çelura të dihatjeve që na lindin pasi vdiqëm, kaq herë.
Na merr malli për gëzimin që na i qendis sytë
kur veshim kostumin e rehatshëm,
lehtësuar nga kanavaca kollarisur me frikën prej vetes
Na merr malli të gjithëve, na merr
T’i hipim pajtoneve tani kur njerëzit u hipin rendom avionëve
Të nisemi më këmbë për tek tjetri
se e gjitha sa kemi, tash, na është grumbulluar
në mollëza
e lëkura është tëhollur shumë për gjithë këtë mall.
Malli është një nusepashke në pëllëmbën e trishtë të mërzive.

Burimi/Facebook

Triumfi i Kombit.Shqiptarët do ta fitojnë të Drejtën e Madhe, atë të Bashkimit Kombëtar

No Comments Argëtim Letersi

Nga Skënder Sadri KAPITI

Shqiptareve u është mohuar nga Europa e Drejta më e Madhe, ajo e Bashkimit Kombëtar.

Shqiptarët janë ndarë padrejtësisht dhe u janë rrëmbyer troje padrejtësisht; dhe nuk ka pse t’u marrrim leje të tjerëve dhe askujt të huaji për të kërkuar dhe për ta fituar të Drejtën më të Madhe Shqiptare, atë të Bashkimit Kombëtar, ashtu sikurse edhe as nuk ka pse të bëhen pyetje e sondazhe në Shqipëri e Kosovë për Bashkim Kombëtar, pasi nuk pyeten bijtë e bijat shqiptare se a e doni Nënën Shqipëri.

Pra mund të shkruhen historira, vepra letrare, akademike e shkencore, patriotike e kombëtare, mund të pyetet e bëhen sondazhe,supozime, hipoteza,paragjykime e debate gjithfarëshe por nuk ka pse të pyeten shqiptarët, pra nuk duhet bërë në Shqipëri e Kosovë pyetja: A doni që të Bashkohet Shqipëria dhe Kosova.

Pra nuk ka pse të pyeten shqiptarët se a doni Bashkimin e Shqipërisë, pasi nuk mund të ketë shqiptar me shpirt shqiptari dhe me gjak e zemër shqiptare që të jetë kundër atdheut e kombit të vet.

Nëse vjen si domosdoshmëri mbajtja e një Referendumi për Bashkim Kombëtar atëhere institucionet shtetërore ta shpallin atë, sepse Bashkimi Kombëtar ëhtë një proces që nuk ndërpritet kurrë derisa ai edhe do të realizohet.

U takon politikës, shtetit dhe diplomcisë së dy shteteve shqiptare që ta kërkojnë e ta parashtrojnë në organizma, institucione dhe në organizata ndërkombëtare të drejtën e Bashkimit Kombëtar, dhe madje edhe deri si llogaridhënie ndaj atyre shteteve të cilat padrejtësisht dhe kriminalisht i ndanë shqiptarët dhe i coptuan trojet e tyre në mënyrë që ata të ndërgjegjsohet e të ndjehen fajtorë edhe për indiferencën dhe lejimin prej tyre të pastrimit etnik dhe të genocidit sllavo-serbo-grek që kanë ushtruar mbi shqiptarët.

Europa na ka borxhe të mëdha dhe vazhdon me padrejtësi edhe akoma kundrejt shqiptarëve, pasi po padrejtësisht i mban shqiptarët jasht antarësimit në BE.

Është fat i madh për shqiptarët që kanë si aleat besnik e jetik, aleatin e madh SHBA, te i cili shqiptarët duhet gjithmone të shpresojnë e të besojnë se me ndihmën e tyre do ta fitojnë shqiptarët të Drejtën e Madhe, Bashkimin Kombëtar.

Fal familjes Kapiti, Drenica frymon edhe në Dyrrahun antik

No Comments Argëtim Letersi

Nga Vilhelme Vrana Haxhiraj

Opinion rreth librit të Bedri Tahirit “Atdhetarizmi jeton në përjetësi”

Me rastin e 60 vjetorit të lindjes, i uroj zotit Bedri Tahiri, Jetë të gjatë lumturi në familje, suksese në rrugën e vështirë , por të ndritur të krijimtarisë dhe studimit!Me respekt të veçantë! Vilhelme, Fitim dhe Familja Haxhiraj

Në fillimmuajin qershor 2016 z.Bedri Tahiri pati mirësinë të më dërgonte librin e tij të fundit, me titull ”Atdhetarizmi jeton në përjetësi”, një vepër kushtuar Sadri Kapitit dhe familjes së tij për vlerat e pamohueshme që kanë dhënë në dobi të çështjes kombëtare.

Ndërkohë që bashkëshorti im, Fitim Haxhiraj pati një takim në qytetin e Durrsit me z. Vladimir Muça, poet,shkrimtar,studiues dhe kritik letrar, si dhe me z.Skënder Kapiti, shkrimtar dhe publicist me vlera të rralla atdhetare, takoi edhe miqtë e letrave, poetët e Durrsit si Agim Bajrami, Kadri Tarelli, Xhevahir Cirongu, Skënder Kapiti, Bedri Tahiri dhe Naim Kapiti.Poetët dhe shkrimtarët durrsakë e kanë bërë zakon që mblidhen rreth tavolinës, në një Bar të qytetit apo në bregun e detit, jo vetëm për një kafe, por edhe thjesht për t’u përshëndetur, për të këmbyer mendimet rreth problematikës së gjerë që shqetëson gjithë komunitetin. Duke shijuar kafenë, nën joshjen e brizës përkëdhelëse detare të Adriatikut, këmbejnë libra, artikuj publicistikë, rrahin mendime dhe ajo që i bashkon është shqetësimi për arritjet në letërsi dhe vlerat që ajo mbart.

Një përurim ndryshe

Pikërisht më 7 qershor aty në Plazhin e Durrësit këta miq nga Thesprotia- Prishtina e Drenica, nga Korça e Skrapari, nga Vlora e Durrësi, të cilët i bashkoi rastësia, promovuan disi ndryshe dy libra të të dy autorëve. Botimi i fundit i vlonjates Vilhelme Vrana Haxhiraj është libri me titull “Dashuria plagoset, por nuk burgoset”, një përmbledhje letrash dashurie të pamundur, ose ndryshe autorja i ka quajtur “Letra nga Ferri”. Libri tjetër ishte i Bedri Tahirit me titull “Atdhetarizmi jeton në përjetësi”. Ishte si bekim i Zotit që bashkohej Vushtrria e Drenica e Atdhetarit të Madh, Hasan Prishtina dhe heroit legjendar Adem Jashari me Vlorën dhe Kaninën e Gjergj Arianitit,të Ismail Qemalit e të Osman Haxhiut. Një urë lidhëse me vena e kapilarë gjaku të pastër ilir (thesprot- kaon e dardan), ai që i bashkonte , ishte flamuri i Skënderbeut. Në këtë tryezë me miq e vëllezër të një gjaku pellazgo-ilir, e kishte marrë fjalën Kanina dhe i përgjigjej Drenica. Në këtë mënyrë krej të natyrshme ishin bashkuar zemrat bujare për të folur me gjuhën e letrave të shpirtit mëmëdhetar. Por ajo që i shqetëson më shumë ata, janë problemet social –politike që mbart shteti më i ri shqiptar në hartën gjeopolitike të Evropës dhe të botës, Republika e Kosovës.

Si bijë të Dardanisë hyjnore, ata kërkojnë të ecin në gjurmët e të parëve të tyre. Ashtu si gjithë kombi, edhe ata nuk ia falin politikës së të Mëdhenjëve padrejtësinë që i kanë bërë kombit më të lashtë në botë, “Dekanes së Racave”,Shqipërisë, duke e copëzuar mes vendeve fqinjë. Nga trungu mëmë më 1945 shkëputën Thesprotinë që shtrihet buzë detit Jon, Çamërinë duke ia aneksuar Greqisë, përmes një genocidi të paparë. Më 1948 Treva shqiptare e Kosovës iu bashkua Jugosllavisë. Kurse në veriperëndim pjesa

dërrmuese e malësisë së Madhe, Plava- Gucia, Shën Stefani dhe Uliqini i Kaluan Malit të Zi. Shqipëria jugëlindore si, Shkupi, Ohri, Gostivari, Manastiri, Tetova i kaluan Maqedonisë. Ndarja dhe copëzimi i trungut mëmë të Shqipërisë ndodhi në kohën që drejtonte Partia Komuniste Shqiptare, ndërkohë që deklamonte se “mbronte me fanatizëm integritetin tokësor të vendit”, mes luftës më të egër të klasave Diktatura Komuniste ndoqi genocid ndaj gjysmës së shqiptarëve. Shqiptarët kanë qenë nën një trysni e luftë të dyfishtë, luftë brenda llojit dhe luftë nga të huajt- shovinistët serbo –grek.

Gjithsesi lufta kundër asimilimit kombëtar dhe çkombëtarizimit apo për largimin nga trojet e të parëve

pellazgo-iliro-daradanë të popullsisë shqiptare të Kosovës, ka qenë e gjatë dhe e pandërprerë. Pikërisht ka qenë kjo arsyeja që Kosova i qëndroi besnike ruajtjes së identitetit shqiptar. Duke i ruajtur me fanatizëm gjuhën shqipe dhe zakonet, shqiptarët e kësaj treve, trima e të paepur, kurrë nuk e ndalën kërkesën dhe luftën për liri, ndaj nuk u asimiluan as gjuha dhe as traditat dhe nuk u çkombëtarizuan. Serbia herëpashere zhvendoste nga trojet e etërve familje shqiptare përmes një genocidi shfarrosës ndaj të pafajëve, u mohoi të drejtat dhe i denigroi si shqiptar. Dhe kush e bëri këtë? Kush këlthet për nacionalizëm? Ardhacakët e Ballkanit, sllavët që kërkonin të zhduknin zemrën e shqiptarizmit. Kjo i detyroi shqiptarët të merrnin rrugët e kurbetit, duke e lënë të ndezur vatrën e zjarrit të luftës për liri. Emigrimi dhe mungesa e lirisë, u bënë burimi kryesor për rritjen e kërkesave për pavarësi. Bota dhe Evropa i kanë shumë borxhe Shqipërisë.

Çdo familje kosovare u bë vatër qëndrese kundër pushtuesit në emër të atyre që dhanë jetën për liri, në emër të të drejtave të mohuara, në emër të varreve masive, të varreve pa emër, që ende këlthasin e kërkojnë drejtësinë e Hagës. Një vatër e tillë, edhe pse jeton në Dyrrahun e lashtë është familja Kapiti.

Pikërisht për sa fola më sipër dhe për patriotizmin e qëndresën e Sadri Kapitit bën fjalë libri më i ri i Bedri Tahirit me titull “Atdhetarizmi jeton në Përjetësi”.

Një libër për një të vërtetë të madhe

Puna që ka bërë autori Tahiri është një përmbledhje me mendime e vlerësime të bashkëkohësve jo vetëm nga Kosova por edhe nga Shqipëria. Në këtë libër çdo njeri që e lexon mëson të vërtetën e madhe historike për një familje që u sakrifikua, ku spikat portreti i Sadri Kapitit me djemtë e tij që e lartësuan emrin e të parëve, e ngritën veten në piedestal të kombit të tyre të shumëvuajtur e të larë në gjak. Kombi për ta ishte gjithçka. Kemi të bëjmë me një libër që flet për të vërtetën e pamohueshme historike, pasi historia e një kombi nuk është ideale, por janë ndodhi, ngjarje me vlera kombëtare, vendngjarjet, koha e zhvillimit të tyre, njerëzit që marrin pjesë në to dhe dokumentat që janë fakte të pamohueshme. Libri i zotit Tahiri është

shkruajtur me kujdes, ku është përdorur standardi i shqipes letrare. Mendimet janë dhënë nga njerëz të kualifikuar si z. Shpend Topallaj-shkrimtar, Skënder Muçaj-arkeolog,Ilir Malindi (avokat) e Tomorr Çama etje…Për rëndësinë që ka për çdo shqiptar Pavarësia e Kosovës , unë për lexuesin po vendos këtë poezi të krijuar ditën e Pavarësisë së Kosovës

Krahët e Shqipes

(Kosovës së pavarur)

Dy krahët Shqipes ia prenë barbarisht,

pamëshirë në copa,copa e ndanë

dhe e përçanë…

E trupi i të shenjtës “Mëmë”

u la në gjak,

Kaoni, Thesproti, Dardani dhe sa e sa…

thirrën njëherësh fisnikët ilir anembanë:

-Ngrehuni o burra, kudo që jeni,

Sot Shqipja mëmë, e plagosur na thërret:

“- Ndër shekuj plagë të rënda kam marrë,

as vet s’e di si kam ngelur ende gjallë.

Nuk dua hakmarrje,

urrejtje dhe mëri.

Shqipja të fluturojë,

kërkon vetëm liri,

ndaj edhe sot nuk dua të merrni hak.

Mjaft me luftë,

me mllefe dhe kërbaç,

Në Kosovë s’ ka prag të mos jetë larë me gjak

një foshnjë të dëlirë,

një djalë a një vajzë e vranë,

apo një vatër e shuan pa nam dhe nishan.

Vdekja për liri për ta ishte me mjaltë,

edhe pse mbyllën një derë,

shuan një vatër,

ku nuk ndizet më zjarr

dhe s’del më tym në oxhak.

Vëllezër, mos harroni të parët tuaj krenar,

atdhetari dhe vëllazërim kishin në plan të parë.

Kosovë martire!

Hidhi sytë nga flamuri kuq e zi,

me gjak ilir është endur,

mes territ ka dashur të flladitej në liri

Vivra -Vlorë më 17-2-2008

Duke shfletuar faqet e librit , u njoha me mendimet e vyera për vlerat atdhetare të familjes Kapiti. Z.Skënder Kapiti e kam njohur mes mediave ku ka shpalosur idetë e tij nacionaliste dhe për bashkim kombëtar, përmes artikujve të panumërt publicistikë edhe përmes librit “Triumfi i Kombit” Po perifrazoj disa nga këto vlerësime :

Shpendi Topallaj ka cituar për librin: “Personazhet e Bedri Tahirit janë figurat tona legjendare si Azem Bejtë Galica, Ahmet Delia, Hasan Prishtina, Adem Jashari, Hys Popova, Abdyl Krasniqi, Ramadan Zymer Bajraktari e shumë e shumë të tjerë nga ata që mbajtën ndezur “Flakadanët e lirisë”. Por shtjellohen aty edhe ngjarje kuptimplota, nga ato që me epikën e tyre e hijeshojnë biografinë e kombit tonë, na e shtojnë krenarinë dhe na bëjnë të ndihemi dinjitozë para syve të gjithë botës.”

Meqë mu dha rasti edhe unë kujtoj se kultura dhe reputacioni që ky bir i Drenicës, ky mësues i gjimnazit “Eqrem Çabej”, ky veprimtar i UÇK-së, ky gazetar dhe shkrimtar i palodhur, gëzon në Durrës respektin e të gjithë atyre që e njohin fizikisht apo përmes veprave të tij që hedhin dritë mbi luftën legjendare të Kosovës martire.

Natyrisht të gjithë e kemi të qartë se me punë njeriu arrin gjithçka sidomos atëherë kur jep shembullin e mirë. Gjatë leximit të librit çdo lexues mendon se familja e nderuar Kapiti ka nevojë për përkrahjen ose vëmendjen e pushtetit dhe të politikës si në Shqipëri edhe në Kosovë.

Sadri Kapiti nga Zallqi i Istogut, me prejardhje nga Medvegja e urrente shtypjen, ndërsa dëshira e ethshme për liri dhe dinjitet njerëzor e detyruan të largohet dy herë drejt Shqipërisë, pa ditur se edhe këtu, drejtonte Moska me Beogradin. Sadriu luftoi trimërisht krahas 4000 luftëtarëve të antifashistit Shaban Polluzha nga Drenica, i cili njëkohësisht ishte edhe kundërshtar i shovinizmit sllav. Ndaj u vra nga ushtria jugosllave në vitin 1945.

Sadri Kapiti pasi i vranë nipin, u plagos në këmbë dhe në dorë dhe u shtrua në spitalin e Tiranës. Ai mori një plagë të madhe në zemër kur pa me sytë e tij se ligjin edhe në Shqipëri e bënin emisarët e kuq jugosllavë. I tillë ishte Sadriu,i paepur që nuk falte tradhtinë dhe bashkëpunimin me armikun e kombit të tij. Me edukatën dhe atdhedashurinë që u dha djemve, ua la amanet vazhdimin e rrugës së tij, të cilët ecën në gjurmët e babait. Nga ky libër mëson shumë.

Sugjeroj se ky libër dhe “Triumfi i Kombit” duhet të shërbejnë si pasaportë për brezat e rinj që nuk e dinë se ç’është sakrifica sublime.

*Është kënaqësi kur lexon se si shprehet Tomorr Çama tek Zemra Shqiptare më 13-10 2015 në shkrimin : “Si i njoha Kapitët e Durrësit”:“Libri i Skënder Sadri Kapitit “Triumfi i Kombit”që sipas mendimit tim është një thesar e një kryevepër me rëndësi kombëtare, është ashtu siç e ka përcaktuar dhe dikush tjetër si një nevojë që ta ketë çdo familje shqiptare këtë libër në shtëpi. Do të ishte e mjaftueshme sikur vetëm ta lexosh hyrjen e atij libri për të kuptuar vizionin e autorit për prosperitetin, për integrimin ndër shqiptar dhe për atë europian dhe të bashkimit kombëtar.”

*Ilir Malindi, po te Zemra Shqiptare reagon me zë të mprehtë e therës:“… sipas Skënder Sadri Kapitit patriotizmi kombëtar dhe demokracia e vërtetë janë ilaçet që e kurojnë politikën po që, po sipas tij patriotizmi dhe demokracia janë dy moralet apo dy virtyte deficitare të mëdha për thuajse tërë politikën kudo shqiptare.” Në një shkrim publicistik të S.Kapitit me titull “Politika është korrupsion” ai citon të ketë thënë për të se : “Politika jonë e keqe përzgjedh, seleksionon, heton dhe vigjëlon për të përjashtuar prej vetes, prej punëve të shtetit dhe prej pushtetit profesionalizmin, moralin , ndershmërinë dhe patriotizmin si dhe atë pjesë të shoqërisë me individë të këtillë pasi ajo xhelozon për ta , dhe ajo ,pra , politika e keqe ruan dhe mbron ndytësinë, injorancën, hajdutërinë , korrupsionin dhe tradhtinë e vet duke i bërë dëme të mëdha kombit, integrimit dhe prosperitetit të shoqërisë”.

Një mesazh për bashkim

Një vlerë të madhe ka libri i z. Tahiri me kapitullin e veçantë me dokumente të faktuara kërkesa apo vlerësime drejtuar politikës dhe shtetit për vlerësimin e Hotel “Drenica” që ushndërrua në pike referimi i qëndresës së palëkundur të familjes Drenica për çështjen kombëtare. Ai hotel u bë streha e gjithë vullnetarëve që shkonin për t’u bashkuar me UÇK për çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës. Nga ai hotel zinin fill peticionet, kërkesat, deklaratat dhe thirrjet për të ndihmuar Kosovën. Edhe pa bërë asnjë shtatore nderimi, ajo godinë e Kapitëve duhet të quhet ” Faltorja e shqiptarëve “, Meka e atdhedashurisë”, “Drenica e Dyrrahut”. Kështu njerëzit do të kuptojnë dhe do ta nderojnë si një vend të shenjtë atë tempull që hedh dritë mbi luftën legjendare të Kosovës, pasi nga aty niseshin dhe vinin lajmet nga fushëbeteja e shqiptarëve . Ky tempull i shqiptarizmës i ndërtuar në token e Familjes patriote Kapiti, duhej respektuar edhe nga politika dhe nga shteti duke mos e cënuar por duke e shndërruar në një monument historik, sepse historia e përgjakur e Kosovës është pjesë e pandashme e historisë sonë kombëtare. Po kështu është edhe historia e Çamërisë dhe e tokave shqiptare në Mal të Zi apo Maqedoni. Diplomacia evropiane na cënoi duke miratuar një pavarësi të cunguar me një komb të gjysmuar, ndërsa ne nuk duhet të lejojmë që shqiptarët të rishkruajnë një histori të ndarë e të pëçarë në 5 shtete. Por ne duhet të kujdesemi që të shkruhet një dhe vetëm një histori e përbashkët kombëtare e Shqipërisë!

Pikërisht këtë mesazh dhe shumë të tjerë jep libri i z. Bedri Tahiri!

Urime z.Bedri për këtë dhuratë të çmuar që na ke dhuruar! Iu madhoftë emri Kosovës, trimave të saj dhe familjes së patriotit Sadri Kapiti që meriton vëmendjen e të gjithëve nga të dy anët e kufirit!

Vlorë, më 17-7-2016

Fatmir Reqica – AMANETI I GJYSHES

No Comments Argëtim Letersi

Sot ti gjyshe me rrudha plot,
për mu je ma e mira në Botë.
Kur u nisa për në Kumanovë,
Më shtrëngove me puthe ne dorë.
Syt e tu fillun me lotu, hallall the e ke prej mu.
Buzët nisen me tu dridhë,
Kur më the u kthefsh i gjallë ti mor bir.
Në syt e tu pash mirësi,
Më the shko në Iliridë se jan në robëri.
Gjyshes i shëndriste fytyra nur,
kur më tha biri im lufto për këtë flamur.
Me emrin e djalit tim të pagëzova,
jetë të gjatë të urova,
Zotit ndihmë i kërkova.
Thash u rritsh e u bëfshë burrë,
gjakun e djalit mos
me falur kurrë.
Une gjyshe të putha në ballë,
tu betova se hakmarrje kam me marrë,
Sa mbërrinëm në Kumanovë me luftu,
se pritëm se kan me na tradhëtu.
Dal ngadalë vitet po kalojnë,
Shokët e tonë po na harrojnë.
Sot pas hekrave në burg të zi kurrë për jetë se harrojm këtë tradhëti.
Me këto fjalë që i shkrova
Ju përshëndes nga Burgu i Idrizova

Me respekte i juaji Luftari i UÇK-së
Fatmir Reçica Llugaxhia

Me tiparet e saj dalluese krijimtaria letrare e autorit Prof. Isuf Bajraktari, shpreh më së miri karakterin shqiptar

No Comments Argëtim Letersi

Nga Hysen Ibrahimi

Recension për veprat poetike ”Natë e trishtuar” dhe Poezië e shpirtit”, të autorit Prof. Isuf Bajraktari.

Ängelholm, Nëntor 2021

Me tiparet e saj dalluese krijimtaria letrare e autorit Prof. Isuf Bajraktari, shpreh më së miri karakterin shqiptar

Ideja kritike e mirëfillt e letërsisë nuk është kritikë që rrënon, por përkundrazi, është kritikë që ndërton. Nuk varet vetëm nga pikëpamja filozofike, por që ka zotësi të shtron strukturimin artistik, letrar e poetik të jetës së autorit për veprimtarinë e tij krijuese. Dhe në këtë rast, kur njeriu shkruan për krijues siç është Prof. Isuf Bajraktari, i diplomuar në Fakultetin e Filologjisë, drejtimi Gjuhë dhe Letërsi Shqipe, si veteran i arsimit, veprimtar i dalluar në Suedi i cili prej ditëve të para në Suedi është angazhuar vullnetarisht dhe ka punuar në arsim si mësues i gjuhës amtare shqipe me fëmijët shqiptarë në shkollat e organizuara nëpër vendstrehimoret e refugjatëve, pa pagesë, anëtar i shumë asociacioneve letrare, kulturore e kombëtare dhe tani nënkryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi, pa dyshim të bënë që ti kushtohesh me një kujdes të veçantë, sepse e meriton shumë.

Ndaj me shumë kënasqësi, sot referoi për veprat e tij letrare dhe mund të them lirisht se veprat me poezi të titulluara “Natë e trishtuar”, (2020) dhe ”Poezi të shpirtit” (2021) të autorit Prof. Isuf Bajraktari, kanë tërhequr vëmendjen e lexuesit. Megjithatë, përveç vperimtarisë së tij atdhetare, ai nuk ka qenë i njohur në tërësi se ai poesedon një bagazh të madh në fushën e krijimtarisë letrare, poetike dhe as që ka pasur ndonjë botim në këtë fushë deri para dy viteve. Mirëpo në dy vitet e fundit, si duke Prof. Isuf Bajraktari, ka shpërthyer dhe ka nxjerrë dy vëllime me vlera të veçanta letrare e poetike të cilat ndriçojnë aktualisht aq sa është e mundshme për jetën dhe veprën e tij, sepse siç shofim, ai nuk ka të ndalur së krijuari.

Duke qenë recensent në librin e parë dhe redaktor në librin e dytë të tij, kam arritur të zbuloj, se autori është i vaçantë se si shtron të gjitha idetë kryesore, që e kanë brengosur gjatë gjithë jetës së tij, me një vështrim tërësor poetik e historiko-letrar. Veçse, të krijuara si poezi, i janë nënshtruar kritikës së rrept të redaktorëve, recensentëve dhe të lektorëve të dy veprave të tij, siç janë, Nezir Prokshi,

Hysen Ibrahimi, Agim Desku, Leonora Laçi, Prof. Fidan Baliu e Prof. Muhamet Ibrahimi, kritikë kjo që ngritë lartë krijimtarinë poetike të Prof. Isuf Bajraktarit,

duke i analizuar në hollësi, duke i parë e duke i vendosur si poezi me peshë letrare në përfshirje të proceseve historike të kohës.

Me tiparet e saj dalluese krijimtaria letrare e autorit Bajraktari, shpreh më së miri karakterin shqiptar, sidomos për të dëshmuar para botës evropiane se krijimtaria shqiptare është në vijë me botën Perendimore, në të gjitha sferat, e po ashtu edhe në kulturë, letërsi dhe krijimtari poetike. Kështu poeti Prof. Isuf Bajraktari përveç se na del si një krijues i mirëfillt në fushën poetike, duhet ditur lexuesi se ai është merrë me shkrime shumë herët dhe mund t’a gjejmë nëpër shumë vepra të autorëve tanë në perëndim, si studiues, opinionist dhe poet. Është fitues i shumë çmimeve e mierënjohjeve gjatë pjesëmarrjes në takime letrare poetike, përurimin e veprave dhe në shumë sesione shkencore. Ndaj, duke u nisur nga parimi se ideja e qëlluar për botimin e çfarëdo vepre, nevojitet virtyti njerëzor, intelektual, ideor dhe i vendosur, gjë që të gjithas këto me shumë sukses i poesedon poeti ynë i dashur Bajraktari.

Krejt në fund, mund të themi se autori, në krijimtarinë e tij, ka arritur shkallën artistike të poezive të shkruara me ndikim nga rilindasit tanë, dhe nga horizonti aktual i kohës me ide edhe për të ardhmën, që shkrihet plotësisht në idealin kombëtar SHQIPTAR.

Ju lumtë Prof. Isuf Bajraktari.

Teuta Shaqiraj – Kur syte MARRIN NGJYREN E MALLIT

No Comments Argëtim Letersi

( Frymëzuar nga një histori vërtetë ) – kushtuar një zoterie të panjohur, shprehja syve e të cilit do të mbetet e pashlyer në kujtesën time .

“Ajo luante piano, me gishtërinjtë e tij,
zëri i tij ëmbël, ndizte ata sytë e zi .
Engjellush ish bërë ajo , shpirtin peng lënë
në bebezën e syrit, imazhi i saj rënë.

Nga ekrani i zemrës , shpirti flatrat nderur
Dy sy ngjyrë qielli me dritë dashurie veshur ,
Vorbuj ndenjash rrahin , si mullinjtë me erë ,
kujtimet rrokullisen, mbi të vjetrën tastierë .

Me vështrimin ngultas ,pertej horizontit
Që mallin shpërndan me stercala blu ,
Me buzët fergelluese, si të kuqtë e afshit
Refren togfjalëshi , “t’kam dashtë e të du ” .

Sa vite kanë rrjedhur, si lumej me valë.
n’brigjet e shpirtit, e pret ajo, në këmbë.
Hapat djaloshare marrin, udhës blu ,
Dashuria e parë dallgëzon ende aty .

Teuta Shaqiraj giugno ,2020 .

Burimi/Facebook