Home

Lajme

Kur syte MARRIN NGJYREN E MALLIT

No Comments Argëtim Letersi

( Frymezuar nga nje histori vertete ) —–kushtuar nje zoterie te panjohur , shprehja syve e te

cilit do te mbetet e pashlyer ne memorjen time .

” Ajo luante piano , me
gishterinjte e tij
E zeri i tij embel rrembente ato
syte ezi .
Ajo engjellush ishte bere ,
shpirtin peng lene
Ne bebezen e syrit nje rreze
t’arte gjysemhene ” .

Nga ekrani i zemres gjysme te
hapur
Dy sy ngjyreqielli me drite
dashurie veshur ,
Vorbuj ndenjash rrihnin ajrin , si
mullinje me ere ,
Vorboj kujtimesh sec bien mbi
te vjetren tastiere .

Me veshtrimin ngultas , pertej
horizontit
Qe mallin shperndanin me
stercala blu ,
Me buzet fergelluese si te
kuqet e afshit
Refren togefjaleshi , ” te kam
dashte dhe te du ” .

Eh sa vite kane rrjelle si lumej
me vale
Brigjet e shpirtit me dritejete
te lare ,
Si nje frymemarrje permes
udhes blu ,
Dashuria e pare dallgezonte
ende aty .

Teuta Shaqiraj giugno ,2020 .

Teuta Shaqiraj – Jam dashuruar me qiellin

No Comments Argëtim Letersi

Me lini te kridhem ne blune qiellore
Te fundmet buzembremje qershori ,
pranverore,
me rene puplore zemra le te mbeshtillet ,
si zambaku i bardhe te ruhet te mos
vyshket

mbrenda syrit tim , ylli polar le te shuhet
puhize e lehte mendja mbi ajër le te shtrohet
le të shtrohet,
yjet ziliqare si kripa le te treten
ne goten e mallit , ngjyrat e shpirtit te derdhen

Kjo buzembremje qershoi si vashe tekanjose
Here me ndjell rrebesh e here fryn me naze
Udhën hap deshira,te te flere ne endrra
Draperit henor , syne capken shkel vasha .
Teuta shaqiraj

Teuta Shaqiraj – Te dua enderr e pafaj

No Comments Argëtim Letersi

Me c’fjale magjike me ngjite
atje lart
me enderren ” sikur ” , qe ndez
e perflak ,
si avulli i ngrohte zemre , qe shtratin
braktis
te shkrihet nje me rene , rend , e farezen
te ngjize .

Trazimi theu naten ,lakuriq
xhveshi shpirtin
oret fluturake kthyera pare e mbrapsht
si stinet e harlisura qe ngrohin e
ftohen nje cast ,
enderr e pafaj o zhgjender qe , a mirazh
real ?

Si pika mbi i – te , magjiplote sodis
dua te zbres poshte me zemren qe
ndjell frike ,
lehtshem i papeshe ndjehet
trupi im
jam une , o ngjasia e shembellimit
tim ?

Zemra e perzhitur e fluterzat
ne bark
re pulebardhe behet , flaterzat i ngre
hark .
Embelak nje me harkun , si shtise
graviteti
malli zbret ngadale , e une puhize deti .

Teuta Shaqiraj , 7 giugno 2020

Në Tetovë, u mbajt homazh për poeten Silke Liria Blumbah (1970-2020)

No Comments Argëtim Letersi

Sot, para shtatores së Naim Frashërit në qendër të qytetit të Tetovës, Drejtoria e Festivalit Ndërkombëtar të Poezisë ”Ditët e Naimit”, mbajti homazh për poeten, prozatoren dhe përkthyesen Silke Liria Blumbah, anëtare e Drejtorisë së Festivalit. Në këtë përshperitje përkujtimore merrnin pjesë anëtarët e Drejtorisë së Festivalit, poetë dhe studjues të letërsisë, drejtues institucionesh kulturore etj. Pas dhënies së një minut heshtje për vdekjen e Silke Liria Blumbah, fjalën kryesore e mbajti drejtori i Festivalit Ndërkombëtar të Poezisë ”Ditët e Naimit”, Shaip Emërllahu, i cili në mes tjerash theksoi se, “Silke Liria Blumbah i takon komunitetit të të huajve që në takim të parë me botën shqiptare u mahnitën e ranë në dashuri, siç janë Edit Durham, Lord Bajroni, Franc Nopça, Robert Elsie e shumë të tjerë. Ajo është njeriu, që një jetë ja fali letërsisë dhe kulturës shqiptare. Është shkrimtarja, që proza dhe poezia moderne shqipe pa tekstin letrar të saj është e mangët, ndërsa historia e kulturës kur do të flasë për operatorin e njohur kulturor ndërkombëtar “Ditët e Naimit”, gjithsesi se, emrin e saj do ta shenjoj me shkronja të mëdha për kontributin e çmuar që dha në fushën e përkthimit dhe organizimit të tij.

VOAL

Më tej, ai u ndal në shkollimin e saj dhe mësimin që mori për gjuhën shqipe dhe shqiptarët. “Silkja Liria Blumbah, u lind në një ditë të diele, të 13 dhjetorit të vitit 1970, në qytetin e Gottingenit, në Gjermani. Studimet për përkthimin me gojë i kreu me sukses të shkëlqyeshëm në Universitetin e Haidelbergut, ku diplomoi për frengjisht, anglisht dhe portugalisht.” … Fëmijëria e vështirë, e vajzës 8 vjeçare që kishte bërë poezi, e mbush ate me ankth deri në mohim të vendlindjes e të vendit të saj. Ky shpirt me dhembje jete, me zhgënjime dashurie, vendos të gjej stacionin e paqës për jetën e saj të trazuar. E ky stacion do të jetë Shqipëria dhe trojet shqiptare. “Kam përjetuar shumë gjera të vështira, por ajo që më ka dhënë gjithmonë kurajo ishte lidhja ime me botën shqiptare dhe vetëdija se, ndonjë ditë do të vendosem ne Shqipëri për të vepruar për të mirën e shqiptarëve”- do të shprehet Silke. Në vitin 1994, Silkja fillon të interesohet për Shqipërinë, apo siç thotë vet, dëgjon “për herë të parë thirrjen e shqiponjës”. Lexon shumëçka mbi shqiptarët. Magjepset pas gjuhës dhe kulturës shqiptare. Mëson në mënyrën autodidakte gjuhën shqipe. Dhe tani, më shumë se kurrë, i çelet udha që të lëviz drejt Shqipërisë. Më, 5 tetor 1998, shkel tokën shqiptare. Në dhjetor të 1998-ës, Silkja, realizon ëndrrën… në Universitetin e Tiranës jep provimin e gjuhës shqipe. Gjatë kësaj kohe, ajo njeh realitetin e metropolit shqiptar, Tiranës, ”me rrudhat dhe buzëqeshjet e popullit tim” siç thotë në një varg. Pra, ajo, tashmë e transformuar, ndjen ngrohtësinë dhe prek mikpritjen e njohur shqiptare. Ndjehet e vlerësuar, e nderuar, e frymëzuar ngado që shkon. Vazhdon të zgjeroj gjeografinë e lëvizjes, duke zbritur më 10 janar 1999, në “Sarandën time”, siç thotë gjithandej shkrimeve të saja. Edhe më qartë “dallgë vezulluese në bregun e harrueshëm të Sarandës – qenkam unë ” do të nënvizoj në poezinë “UNË JAM”. Pranohet në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Në vitin 1999, boton në shtëpinë e njohur botuese “Naim Frashëri”, në Tiranë, vëllimin me poezi “Dyzet vdekje në Sarandë”.

Në Tetovë, u mbajt homazh për poeten Silke Liria Blumbah (1970-2020) -  FJALA e LIRË

Në vazhdim Shaip Emërllahu ndalet në ardhjen përherë të parë në Tetovë dhe angazhimin e saj në Drejtorinë e FNP “Ditët e Naimit”. Më 2001, Silke/Liria vjen në qytetin e poezisë, e prek skenën dhe emocionet e Festivalit… Përshëndetet dhe pritet ngrohtësisht nga publiku tetovar dhe jovetëm. Në Tetovë gjen shtëpinë e re të saj, shtëpinë e poezisë, ku lidhet edhe më shumë me poetët shqiptarë dhe ato të huaj. Silkja/Liria bëhet bashkëpuntore dhe më vonë anëtare e Drejtorisë së Festivalit. Ndihmon në përgatitjen e edicioneve të shumta të Festivalit për dy dhjetëvjeçarë rresht. Në shtëpinë botuese “Ditët e Naimit” do t’ia botojmë tre libra; dy prej të cilave me poezi dhe një me proza të shkurta. Librat e Silke Liria Blumbah të botuar në Tetovë, janë “Karavela e fundosur”, 2002, “Lumi që rrjedh drejt burimit” 2007, dhe libri me proza të shkurta “Një vit pas vdekjes”, 2017. Të gjitha këto libra janë interpretuar dhe vlerësuar lartë nga emra të njohur të kritikës si Moikom Zeqo, Agron Tufa, Ahmet Selmani, Remzi Salihu etj. Këta, Silke/Liria Blumbah e quajnë shkrimtare me talent të rrallë, me imagjinate të veçantë, ku vendin në letërsinë shqipe ajo e ka të skalitur përgjithmonë… Poetja Silke/Liria është përfshirë dhe nëpër antologji dhe revista të ndryshme në gjuhën shqipe dhe ate të huaj. Ajo është fituese e çmimit letrar “Qiriu i Naimit”, Tetovë, “Flaka e Janarit”, në Gjilan, “Naji Naaman”, në Bejrut, (Liban) etj. Në vitin 2010, ajo boton në Tiranë, librin “Ditari i një kthimi”, ndërkaq vëllimin me poezi “Beyond the bos of the heart” e boton në gjuhën angleze në SHBA. Silke Lria Blumbach përktheu për shtëpinë botuese “Ditët e Naimit”, një numër të madh emrash të njohur të poezisë botërore si laureatët e Festivalit Ndërkombëtar të Poezisë “Ditët e Naimit”. Silke Liria Blumbach, gjithashtu, ka dhënë një kontribut të paçmuar, duke përkthyer nga gjuhë të ndryshme në gjuhën shqipe, afro 15 antologji të Festivalit. Në fund drejtori i Festivalit Shaip Emërllahu, tha se Silke/Liria vdiq në Berlin, 15 minuta pasi akrepat shkelën ditën e 12 qershorit. Aq, sa i duheshin për të kënaqur dëshirën e saj, që vdekja ta nxënë në Ditën e Lirisë së Kosovës, që punoi dhe e deshti aq shumë. Liria, emër të cilin ja dha vetes. Silke/Liria, siç thamë, ishte e lidhur fort me poezinë, me shqiptarët, me Tetovën, Sarandën, Prizrenin… Ajo dha shumë në afirmimin e tyre. Qyteti i Prizrenit kaherë e ka shpallur “Anëtare nderi” të qytetit. Shpresoj që edhe Komuna e Tetovës, do të reflektoj dhe do t’ia jap një titull të tillë më se të meritueshëm. Pse jo, edhe një rrugë e këtyre tre qyteteve do të ishte nderë për ta, të pagëzohet me emrin e saj. Urojmë që të gjejmë mundësi, si dhe në të ardhmen të punojmë fort, që eshtrat e saj t’i sjellim në trojet shqiptare, të cilën i deshti aq shumë, … nga se, na e la edhe amanet “vendvarrimi: në trojet shqiptare”. Më pas, profesori Xhelal Zejneli, në fjalën e tij theksoi se, “Lajmi për vajtjen në amshim të Silke-Lirie Blumbah, për të gjithë ne që e kemi njohur ishte pikëllues. Ajo ishte një prej veprimtareve

Në Tetovë, u mbajt homazh për poeten Silke Liria Blumbah (1970-2020) -  FJALA e LIRË

më të devotshme dhe anëtare e Drejtorisë së Manifestimit Ndërkombëtar të Poezisë “Ditët e Naimit”. Për të vazhduar më tej se, Silke-Liria na e përkujton studiuesen e famshme dhe legjendare të botës shqiptare, Meri Edit Dyrhamin, autoren e disa studimeve për ne dhe gadishullin. Silke-Liria i kishte e rënë kryq e tërthor botës shqiptare sikur dikur autorja e “Brengës së Ballkanit”. Ajo, tha profesor Zejneli se, ”Silke/Liria nuk imponohej kurrë. Kishte kulturë komunikimi. Ishte plot shpresa për ne shqiptarët. E donte Kosovën të lirë dhe sovrane. I donte shqiptarët të bashkuar. Thoshte se, ëndrra shqiptare për bashkim kombëtar kurrë s’ka për t’u venitur. I shihte shqiptarët në familjen evropiane. Me lashtësinë shqiptare krenohej më shumë se vetë shqiptarët. Çmonte lartë Gjergj Kastriotin dhe rolin e tij në historinë shqiptare dhe evropiane. Emocionohej kur dëgjonte fjalë për Nënë Terezën. Nuk ndalej së theksuari se Ismail Kadareja është përkthyer në 45 gjuhë të botës. E lexonte dhe e rilexonte.” Në fund, një fjalë të shkurtë mbajti edhe poeti Salajdin Salihu, i cili nënvizoi se, Silke Blumbach, ishte mike e mirë, poete dhe përkthyese e shkëlqyer, njeri i dashur, që rrezatoi dashuri mahnitëse për njerëzit dhe kulturat e ndryshme. Njerëzit si Silke, nëse i referohemi një poeti, nuk shuhen, por vetëm e ndryshojnë adresën. Adresa e re e Silkes prej tani është eterike, qiellore, e ëndërrt. Atdheu i ri i saj tani është qielli. Silke i deshi pafundësisht shqiptarët, por edhe shqiptarët e deshën, vazhdojnë ta duan e do ta duan dhe nderojnë përgjithmonë. Më tej, ai nënvizon se, “Shqiptarët duhet ta duan vendin, kulturën, gjuhën e tyre, ashtu siç i deshti Silke. Të jenë të kulturuar, ashtu sikurse ishte Silke. T’i vlerësojnë bukuritë e vendit të tyre, ashtu sikurse i vlerësonte Silke. T’i çmojnë vlerat e sistemeve tjera kulturore, ashtu sikurse i çmonte Silke. Ajo i adhuroi shqiptarët, sepse e njohu historinë dhe kulturën e tyre. Ajo u ndje krenare me identitetin e ri të saj, përkundër shumë shqiptarëve të tjerë që ndjehen të fyer dhe të nënçmuar për shkak të këtij identiteti. Ajo deshi shqiptarëve t’u jepte ngrohtësinë e saj, vargjet e saj, por edhe t’u sillte në shqip vargje poetësh nga bota. Lamtumirë mikja ime e mirë, Silke! E meriton që një rrugë të mbajë emrin Tënd në qytetin Tënd, në Tetovë. Në këtë homozh përkujtimi aktori Arsim Kaleci lexoi dy poezi të saj kushtuar Tetovës dhe Sarandës, ndërsa violinist Shkëlzen Pajaziti ekzekutoi në hapje të ceremonisë një pike mortore.

Tetovë, 18 qershor 2020 Dimal Hadri

ESE – Dimri i përgjakur në Drenicë

No Comments Argëtim Letersi

(Aksioni për grumbullimin e arëmeve,koha e Rankoviçit)

Shqiptarëve në Kosovë ua morëm armët,por ua dhamë topin!Kështu flsinin nëpër trotuarët e Beogradit,serbët paksa që dinin ,,politikën,,që ua mësonte kisha ortodokse anti Zot,anti Njeri,që,nuk i përkisnin ,,racës,,jo serbe (dhe shqiptarët)!

Ua morëm armët!Ua morëm…tashti jemi më të qetë!Por,ua dhamë shkollën në gjuhën(shqipe),klithën me sa zë që kishin serbët në Beograd(!).

Ua morëm armët,ua dhamë topin…!

*

Këto ishin disa fragmente të kohës së dimrit të përgjakur në Drenicë.Në shpalimet historike të dimrit të ftohtë(1956),që edhe lisat në male qaheshin në dysh,po nisim rrëfimin për rrahjen deri në vdekje të tre burrave të katundit Sankofc të Drenicës.

*

Në shkollën e katundit,i kishin thirrë tërë fshtarët e Sankofcit.Thirrje ishte e shkurtë:Sillni armët ose dajaku i vdekjes,-thoshin hyzmetqarët (disa)shqipfolës të pushtetit dhe në uniformën me shenjën e vdekjes(policia serbe)!

*

Kush është Qazim Bajram Rama,Sulejman Ajazi dhe Avdyl Dan Karaçica…?-pyetën disaherë ata të pushtetit dhe me uniformën e vdekjes…

Unë jam…Unë jam…Qazimi,Sulejmani dhe Avdyli…-u thanë atyre që prisnin në një kënd të shkollës me mjetin e fortë të dhunës (gërbaq e stupca drunjsh me ngjyrën e gjakut).

*

Jo nuk kemi pushkë!Thanë tre burrat e Sankofcit.Ku i keni armët,e dimë që keni armë,po i ruani për ditën që po e prisni…-u thanë shkurt ata me uniformën e vdekjes…!Jo nuk kemi armë,u dëgjua edhe njëherë zëri i mbytur në terrin e zi të korridorit të shkollës…!

Dhe,nis dhuna e vdekjes…-na thoshte xha Zenel Vogla ,që në shenjë respekti kështu e thërrsnim në fshat.Tre ditë e tre netë,në shkollën e katundit Sankofc,tre burrat luftonin me dhunën dhe me orët e vdekjes.

Plisat u bën të kuq me gjakun e trupit…!

*

Pas tre ditëve dhe tre netëve të përgjakura,Avdyl Dan Karaçica e lëshojnë që të shkoj në shtëpi.Krejt i ulur në gjak dhe plisi i tij kishte marrë ngjyrën e vdekjes…!Krejt këtë ngjarje si ,,dëshmitar,,ishte pamja e dimrit të vetmisë në majat e Galeshit!

Në shtëpinë e varfër Dyl Dani,që i thonin shkurt me këtë emër,pas një kohe vdes i ri dhe iu mbyll dera e shtëpisë…!

*

Për vdekjen e Dyl Danit,shkolla dhe mësuesit e fshatit,më ka rrëfyer profesor Mehmet Shala,e kemi mbyllur shkollën dhe i lëshuam nxënësit në shtëpi dhe shkuam të varrosim Dylin e Danit,njeriun e respektuar të katundit tonë.

Dimri i vetmisë!Dimri i pushkëve të vdekjes në Sankofc!

Çikago,qershor të motit 2020

Burimi/Facebook / Skënder Karaçica

Burimi/Facebook

Ardiana Dhimiter Mitrushi – E di… ti je shpirti im

No Comments Argëtim Letersi

Me netët, ditët,
orët, minutat i përpija nji e nga nji,
kuriozitetet ngulmonin, heshtja bënte ujdi…

Unë shpesh thosha,
po të më doni, do t’ju dua shumë,
pyetjet më gëlltisnin, më linin pa frymë…

Mendoj shpesh,
vështirësitë e netëve, më linin pa gjumë,
buzë brigjeve ëndërruar, dëshirat bërë lumë…

E ndeza, e çela
ditën, me një përpëlitje, bota pjesë e syrit tim,
sa lart unë fluturoja, lirinë rrëmbeja si shpëtim…

Më në fund rrëmbeva,
e gjeta vetveten, e shtrëngoja me ngulmim,
nuk të lë më të shkosh, ti je drita e shpirtit tim…

Tani e kuptoj, pa ëndërra
pse ke ndryshuar, ti je pranvera pa dyshim,
sot je krenari e jetës, të besoj ti je shpirti im…
Ardiana Mitrushi 05/12/2020…

Teuta Shaqiraj – Kohet brenda meje .

No Comments Argëtim Letersi

Ndersa rri e mendoj e
perhumbur,
kredhur ne muzgun e argjendte
te buze mbremjes sime ,
e kaluara me dergjet
dritezbehte ,
e tashmja enderr , qe vec
enderr nuk qe .
Te dyja shqiten , ngjishen ,
kaperthehen
si dy te marre
ne prushhirin e dashurise
qe kurre s’ mori zjarr .

Kurthuar ne nje gershet te
bere pa shije ,
mlepksur me ngjyren daleboje
te kohes demode ,
relikt i epokes se perhimte
te se vetmuares vetrine .
Ne pluhurin e harreses ,
denim i hiresuar i fundit kujtim .

E une , cbej ketu me kembet kureshtare
ngulur ne rripin e kohes
neutrale
me veshtrimin prapa e
zemren qe rend perpara ?
Me syte qe ndjellin shpresen ,
buzagaz ,
por jo me te ndjerin maraz ,
nuk dua te heq zvarre
relikten e lene pas .

Sepse e ardhmja bulbezon ,
nuk pret ,
as fle brenda kornizez se
blerte ,
rajevizon profilin e shpirtit te
etshem
me rrebeshin e ngjyrave qe
derdhen haareshem .

Teuta Shaqiraj

Poggio , maj , shi 2020.

KATER POEZI PER CAMERINE . SJELLE NGA POETJA GRESILDA RRUGEJA.

No Comments Argëtim Letersi

TITULLI : PER CAMERINE ME MORI MALLI

Per ty Cameri me mori malli
Lotet me rrjellin ne te shkretat sy
Djerset me pikojne nga balli
Sa shume mall kam per ty

Poezia ime shume thote
Si gjithmone dhe kete here
Brenda saj pikon lot
Camerine kerkon perhere

Atje ne viset e Camerise
Ku bijte e shqipes deshmore rane
Celen lulekuqet e lirise
Dhe perqafuan nje nga nje trimat qe rane

Cameria ende vajton
Dheu me dekada e ka renduar
Cdo gure dhe drure atje lengon
Per bijte e saja qe i kane debuar

Nuk e shikon o Shqiperi
Qe askush nuk te qendron prane ?
A nuk e sheh qe tokat ti copetuan ?
Edhe ty te shkrete te lane

Tani eshte casti i Shqiperise
E fundit ore po vjen
Te lire te jetojme ne trojet e Camerise
Aty shpirti yne qetesi gjen.

GRESILDA RRUGEJA . 26 ,12 , 2019 .

TITULLI : CAMERIA NA KA MUNGUAR

Cameri perse derdh lot ?
Qetesine kush ta ka prishur ?
Fshiji lotet se nuk ti shoh dot
Gjithmone te dua si ylle i ndritur

Cameri toke e bekuar
Te dua e shume te cmoj
Pa ty ndjehem e deshperuar
Pa ty une nuk jetoj

Ah , kjo poezia ime
Sa shume po renkon
Qan ,qan , me renkime
Camerine ajo kerkon

Te lutem shume o i madhi Zot
Trojet tona na i bashko
Na i ndalo te shkretat lot
Vuajtjet tona na i largo

Ah , Evrope ne shpirte na vrate
Ne shpirte e zemer vrare aq shume
Shqiperine e copetuat e dhimbje i late
E lotet ne troje na i derdhet lume

Lengon pa reshtur si moti me shi
Shqiponja dy krenare atje mbi male ku rri
E perlotur veshtrimin drejte Camerise vervit
Bashkimin e Camerise me Shqiperine eshte duke prit.

GRESILDA RRUGEJA .25 , 12 , 2019 .

TITULLI : PER CAMERINE POEZI THUR .

Shpirti flake mu dogj mua
Kur mesova kete histori
Cameri te them me mall : te dua
Pa ty jetoj e zhytur ne vetmi

Sa e bukur je Cameri
Me fusha , male e brigje te lulezuara
Zemra ime tash e di
Se si kane rrjellur ngjarjet ne kohet e shkuara

Moren rrugen te brengosur
Burra , pleq , gra e femi
Te rraskapitur e te sakatosur
Duke pare shume mizori

Atje ku cel lulja e pranveres
Qe fushave u jep aq nure
Une poetja shkruaj hera , heres
Poezi per Camerine bukur thur

Po deri kur do vazhdoje kjo histori e gjate
Qe shqiptareve i nxiu jeten
Edhe ndjenjat i vrate
Dhe mbyti te verteten

Dekada te tera shkuan
Cameria shume te dhemb
Me vuajtje vitet e mbuluan
Malli te djeg per te shtrenjtin vend

Atje as bylbyli sot s’kendon
Toka eshte thare eshte bere prush
Cdo drure e gure fort renkon
Per Camerine mall ka gjithkush

Cameri o vend prrallore
Ti je drite e Shqiperise
Kenget tuaja shekullore
Rrojne ne zemrat e shqiptarise

Fluturo shqiponje mbi male
Dhe kerko viset e tua
Ngre flamurin me dy krena
Ne Cameri , ne trojet e tua .

GRESILDA RRUGEJA . 02 , 12 , 2019 .

TITULLI : CAMERI O VENDI YNE

Cameri o vend prrallore
Plage e jona e pasheruar
Zemren tende bardhe debore
Valle ty kush ta ka lenduar

Perse vajton o bylbyl kengetare ?
Atje ne viset e Camerise
Shpirti yte mos valle eshte vrare
Se Camerine ja kane lene Greqise

Cameri , sa shume lot jane derdh per ty
Lume i loteve qe nuk shteron
Qajne , qajne , te shkretat sy
Per token meme qe po renkon

Si mund te qeshi buza jone
Kur ne token tone asnje njeri s’mbeti
Se hija e zeze si gjithmone
Perzuri dhe foshnjat e njoma , qe nga djepi

Cameri , bijte e tu , token me gjak e kane vaditur
Me gjakun qe rrillte si rreke
Per lirine ata jane ngritur
Dhe jeten dhane per Atdhe

Shqipetare zgjohuni nga gjumi
Cameria eshte plage qe dhemb
Europen plake ta shkundni
Diktaturen ta luftojme dhembe per dhembe

Cameri , amaneti nuk shuhet kurre
Bijte e tu presin te kthehen te pragu
Te puthin me mall toke e gure
Shume i gjate do te jete ate dite vargu

Cameri o bukuri
Ti je bija e nenes Shqiperi
Flamurin kuq e zi , bukur po e valon era
Bashke me pavarsine do te vije pranvera .

GRESILDA RRUGEJA . 08 , 12 , 2019 .

Gresilda Rrugeja – VIRUSI

No Comments Argëtim Letersi

Mes lotesh po e shkruaj kete poezi
Se sot mbare bota ka stuhi
Virusi zemrat na i ka tronditur
I ndau njerezit krejt papritur

Pranvera e bukur gjithnje vjen
Por sivjet erdhi e trishte
Shume keqardhje zemra ime ndien
E loti im ra mbi gurishte

Rruget sot jane te ndara
Zogjte ne peme cicerojne me vajtim
Zemrat sot jane te vrara
Vuan ,vuan ,shpirti im

Jo , s’dua , s’dua te kem lot
S’dua qe njerezit ti shoh ne zi
Zemrat e shqiptareve jane lenduar fort
Kane kaluar vuajtje pa kufi

Na ndihmo te lutem o i madhi ZOT
Shpetoje njerezine nga ky uragan
Ktheja njerezise gezimin sot
Mbyte trishtimin thelle ne oqean

Se pasandaj do jem e qete
Nuk do te kem me vaj
Do te fluturoj larte mbi rete
Gezimin me yjet do ta ndaj.

Gresilda Rrugeja 05 ,04 , 2020 .

Vitore Stefa Leka – Lutje Zotit!

No Comments Argëtim Letersi

Lutje Zotit!

Ne kete dite te shenjte
Pashke
Po te lutem
O i madhi Zot!
Bekona!
I perjetshem do te jesh per mot!
Meshirona!
Na hidh shi ne shkretetirat
e globit te shpirtit!
Te perunjemi!
Mekatet na fal,
qe nga rruga jote kemi dal..
I plotfuqishem degjoje lutjen time
Eshte lutje me pergjerime
Se ky virus si Juda i gjall
po sjell vdekje e mijra shkaterime
O Zot !
Bekona
Nga ligesite pastrona!
Ty te kemi shprese
Ty te kemi jete..
Ne planetet e tjera bie shi
kurse ketu planeti im me njerzit e tij
te befasuar, tmerruar e buze thare
heshtin e meditojne te mbyllur ne shtepi
Virusi i pa meshirshem
po bene nder ne kerdi
O i madhi Zot
Ndihmona!..

Nga Vitore Stefa Leka