Home

Lajme

Hysen Ibrahimi: NJË LIBËR ME PESHË SHKENCORE

No Comments Argëtim Letersi

Fetah Bahtiri: Bibliografi e anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi, botuar nga SHSHASHS

Një libër me peshë shkencore - Bota Sot

Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi (SHSHASHS) është themeluar nga një grup intelektualësh entuziastë shqiptarë në Suedi më datë 26 nëntor 2011. Pra, para 10 vjetësh.

Të lumtur e të gëzuar për rezultatet e arritura, SHSHASHS sivjet shënon 10-vjetorin e punës dhe veprimtarisë së vet.

Në këtë vit jubilar, SHSHASHS dëshirojë që ta prezentojë një pasqyrë bibliografike të botimeve që i kanë realizuar anëtarët aktualë, anëtarët e nderit dhe ish anëtarët e SHSHASHS-së.

Duke e ditur rëndësinë e veçantë që ka bibliografia e cila është një lloj katalogu i literaturës sipas një sistemi të caktuar dhe pjesë shumë e rëndësishme për pasqyrimin e saktë në mënyrë shkencore të të gjitha librave të botuara të shkrimtarëve të një lënde, fushe apo shoqate, Prof. Fetah Bahtiri i hyri punës së mundimshme dhe përpiloi një bibliografi të anëtarëve aktualë, të ish anëtarëve dhe të anëtarëve të nderit të Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi.

Mund të themi me të drejtë se ideja e Prof. Fetah Bahtirit është shumë e qëlluar për botimin e një vepre të këtij lloji, aq më parë pse kjo vepër e rëndësishme është bërë e qasshme për të interesuarit pikërisht me rastin e dhjetëvjetorit të themelimit të SHSHASHS-së. Libri praktikisht reflekton një kujdes të veçantë ndaj krijuesve aktualë, ish anëtarëve dhe anëtarëve të kësaj shoqate. Prof. Fetah Bahtiri përpilimin e librit e ka bërë duke iu përmbajtur standardeve dhe kritereve shkencore për përpilimin e bibliografive, për çka meriton vlerësime të larta dhe mirënjohje të veçanta.

Përveç të dhënave të përcaktuara bibliografike, Prof. Fetah Bahtiri e ka pasuruar librin edhe me të dhëna biografike të shkrimtarëve të përfshirë në bibliografi, me nga një foto portret të cilit prej tyre dhe në shumicën e rasteve edhe me foto të veprave/librave të tyre.

Lirisht mund të theksoj se kjo bibliografi do ta pasurojë bibliografinë kombëtare shqiptare dhe se do t´u shërbejë edhe gjeneratave të ardhshme në fusha të ndryshmne të studimeve bibliografike.

Billedforhåndsvisning

Në këtër Bibliografi janë të përfshirë 41 shkrimtarë/autorë dhe 582 vepra.

Autorët e përfshirë në Bibliografi janë paraqitur sipas rendit alfabetik: Prof. Dr. ADEM ZEJNULLAHU, ALBINA IBRAHIMI, AVDYL UKA, BAHRI SHYTI, BAJRAM MUHARREMI – BISTRICA, BEDRI TAHIRI, BESNIK CAMAJ, DRITA NIKOLIQI BINAJ, ELHAME (DERVISHOLLI) GJYREVCI, EMINE S. HOTI, FADIL GECI, FAZLI HAJRIZI, FETAH BAHTIRI, HALIT BARANI, HYRË TEJECI MURATI, HYSEN IBRAHIMI, HYSNI SYLA, IBRAHIM ABEDINI, IDRIZ GASHI, ISUF BAJRAKTARI, PROF. DR. JUSUF BUXHOVI, KADRI TARELLI, MIGENA ARLLATI, MONE JUNIKU, Dr. RAMADAN MYRTAJ, REMZI BASHA, RIZAH SHEQIRI, RRAHMAN RRAHMANI, SADIJE ALITI, SADULLA ZENDELI – DAJA, SALIH ZOGIANI, SARANDA ISÉNI, SOKOL DEMAKU, Prof. Dr. SHEFKIJE ISLAMAJ, SHPEND RUKIQI, TEUTA ZENELI, XHAVIT ÇITAKU, YMRIJE BEQIRI, ULLMAR QVICK, VIRON KONA dhe Prof. Dr. ZEJNEPE ALILI REXHEPI.

Libri ka 221 faqe, i shtypur me ngjyra dhe me ballina të forta.

Në përfundim më duhet të cek se ky libër është dhe do të mbetet një dëshmi e fuqishme e një realiteti në fushën e krijimtarisë shqiptare në trojet etnike dhe në mërgatë. Libri do t´i pasurojë edhe bibliotekat private e kombëtare në tërë gjeografinë shqiptare e në mërgatë me të dhëna të sakta për një punë vetëmohuese të shqiptarëve në shërbim të Atdheut dhe Kombit.

Autoportret-Në përvjetorin e 51-të të lindjes – poezi nga Lek Gjoka

No Comments Argëtim Letersi

Më buzëqeshi jeta në Kallmet të Lezhës
prindërit më pagëzuan në katolik
por Fe të pare i them gjithnjë vetes
ty Nanë Shqipni të kam në shpirt.

Zoti kur komunizmi deshi t‘na mbyllë më çelës
më tha ti duhesh fjalëve t’iu japësh jetë
rrugën të mos ia shtrembërosh të vërtetës
ta kërkosh Lirinë së ke me e gjete.

Më vite jete ngarkuar me mërgimin në shpinë
pluhurosur edhe me pak dhimbje shpirtërorë
vetëm në ëndrra e përqafoj Shqipninë
shijoj nga Bjeshka Velë muzikën e krojeve
e flas më Zanat që n‘pritje te Dragonjve n‘Mrizë rrinë!

Kan være et billede af 1 person, står, kostum dhe E brendshme

Me mjaft halle e gëzime udhëtoj në trenin e jetës
prape po rrëshqas në rrotullat e ndryshkura të mërgimit
rreshtoj pa lodhje fjalët që rrugës i gjeta e më gjetëm
dhe shemb me pak rreshta malet e mallit e t‘hidhërimit!..
.
.
.
LEK GJOKA
Jacksonville Florida
Prill 2018 — at home in Jacksonville, Florida.

Burimi/Facebook

Gresilda Rrugeja – Protestoni te bashkuar

No Comments Argëtim Letersi

Poezi nga poetja Gresilda Rrugeja

Titulli : Protestoni te bashkuar

Kur ju shoh duar zgjatur
Duke vuajtur e syqare
Kur ju shoh fytyretretur
Zemra ime rrin e vrare

Hadhet tuaja ata si kane
Nuk e ndjejne dhembjen tuaj
Vetem shi e bresher ju dhane
Nga plaget tuaj une vuaj

Shqiperia renkon !
Diktatura me dekada e ka renduar
Ketu gjysherit e mi
Me vuajtje jeten e kane kaluar

Qajne nenat shqipetare ulerijne
Derdhin lot porsi lume
Syte i ndizen shkrepetijne
Ne shpirte ne zemer vuajne shume

Nenave,vuajtjet e femijeve u sjellin lot
Se jeta i iku ne emigrim
Duke shetitur neper bote
E shpirti i tyre s’po gjen sherim

Emigrimi eshte si mort i zi
Emigrimi eshte nje plage ne mes
Ai eshte si dimri qe ka vetem shi
Zemerimi mua me ndez

Nga toka Arberore del trishtimi
Degjohen klithma:Na vrate!Na vrate!
Ju vec diktatures asgje nuk sillni
Ju te pabese vec vuajtje na late

Shqipetare,perse heshtni ?
Ngrijeni zerin tuaj perpjete
Shqipetare therrisni me zemer
Qe fjalet tuaja ti degjojne dhe rete

Ne token tuaj Arberore
Shqipetare kerkoni lirine
Hidhni prangat roberore
Te fitoni lirine e cmuar dhe demokracine

Protestoni te bashkuar,se shpejti nje dite
Shqiperia diktatoriale te dale ne drite
Te linde liria,te vendoset drejtesia
Te shporret diktatura,te vendoset demokracia.

Gresilda Rrugeja 20 . 10 . 2020 .

Teuta Shaqiraj – Poezia ime e pafaj

No Comments Argëtim Letersi

Në prehërin è poezisë pafajsisht jam prehur
Lumturisht si fëmijë në gjirin e nënës
Kaq vite mërgimi e dimra të harruar
Befas sython vargu me brishtësinë e pranverës

Në prehërin e poezisë kokën kam vënë
Si fëmijë çamarok me ëndërrat mes resh
Luan rimë e ndrojtur me vargun njomzak
Sqenka e lehtë të prehesh, me vargun vrink në këmbë

Në prehërin e poezisë ngroh enderrat fjetura
ME eshken e mendimit si ushtar në rresht
Si re të ngarkuara marrin udhën vargjet
Shiun e dashurisë sjellin përmbi fletë.

Teuta Shaqiraj

Poezi – Indrit Cares.

No Comments Argëtim Letersi

Dy poezi per deshmorin e Kosoves Indrit Cara ,djalin e Kavajes shkrujtur nga familja Rrugeja .Indrit Cara ra deshmore per clirimin e Kosoves me 31 mars 1999.I paharruar qofte kujtimi i tij.

Titulli: Indrit Cares.

Indrit Cara pushkes ia nisi
hije i bente maja e lisit
hija m`ka o vellezerit e mi
kam dhene jeten per Shqipni

Re ne krah nen gur t`thepisur
Re ne krah e slojte dot
lulja e bukur qepalle gjelber
nga qepalla derdhi lot

Lot i gjelber ra mbi faqet
afer gurit te thepisur
dhe mbi supet manushaqet
ulen koken te tronditur!

Shoket rrinin prane teje
udhen sillnin neper mend
si luftuan ne beteja
shteg me shteg e vend me vend

C`do iu thoshte nena e gjore
kur te largoheshit nga ky fshat?
“Ju percolla te gjith bashke
ju mu kthyet fillikat”

Nena s`ju tha te tilla fjale
u ul prane per tju sejdisur
vetem tha:Ai eshte gjalle
maje shkembit te thepisur
qe dushmanin ta luftoje
dhe Kosoven ta cliroje.

A Rrugeja viti 2013.

Titulli: Ushtar Kavaja

Atje lart ne maje te Gallushes
lulet celen ne agim
ngjasojne shume me lulet e fushes
rrezatojne plot shkelqim

Indrit Cara dha besen e burrit
E bujarine e kesaj ane e vuri ne balle
Dhe ne malin e Gallushes beri mure prej guri
Dhe serbit gjaketare i beri balle

Ne ate mal ku gdhenden beteja
Ku bijte e Kosoves deshmore rane
Dhe jehuan fort kenget e reja
Historine e Kosoves ata thane

Amaneti i Indrit Cares,ishte clirimi i Kosoves
Ra si legjende ne mbrojtje te lirise
Ra si trim i rralle,ushtari i Kosoves
Indrit Cara i Shqiperise.

Gresilda Rrugeja 15 janare 2015.

Teuta Shaqiraj – Mosha e dashurisë

No Comments Argëtim Letersi

Dashuria ime e parë
dhe fundit
do të vijë si Doruntina
mbi flatra pëllumbi,
si ura që lidh dy brigjet e një lumi.
Në parvazin e malluar të pritjes ulet
me trokitje hapash emocioni
më përkulet.

Dashuria…
dhimbje e ëmbël e zjarrta dashuri.
Ç’aromë mirre
mes shkëndijash sysh ,vetëtimë.
E se zjarri fiket e mbetesh nën hi
ti prapë rilind si feniks i ri.
Të kuqtë e afshit ëmbëlsisht mbi buzë,
me ëndrrën e një nate vere zgjohem,
pa gjumë.

Vajzërisht buzëqesh
e kafene rrufis ngadalë.
Ëndërra shtriq krahët gjerë e gjatë
malli më kaplon për dashurinë e parë.
E fundit dashuri se di
në ç’lule vallë ka mbetur të thithë nektar….

~ Teuta Shaqiraj

Burimi/Facebook

Petraq Pali – Keq, kur bie nga Fiku…

No Comments Argëtim Letersi

Kisha një shok nga fshati, që hera herës i binte puna me shërbim të vinte shpesh në qytet.
Sinqerisht më vinte keq për të dhe përpiqesha ta ndihmoja sa mundja se sa herë vinte, angazhohesha totalisht me orë të tëra ku ta sistemoja,se Ai rinte me ditë të tëra .
E hypja mbas motorit e s’linim hotel nga qëndra apo anës detit….ku te “akomodohej”!
Ishte si rregull ahere që merje shërbim kur qëndra Jote e banimit ishte me larg se 20 km nga qyteti,dhe në një 24 orësh merje një ditë shërbimi (Dietë) sa gjysma e pagës ditore plus më pas merje dëftesë nga hoteli dhe lekët e harxhuara të ktheheshin pas nga qëndra e llogarisë ku shërbeje.
Ishte viti i dytë që e bënte atë punë, dhe asnjëherë kur paraqitesh tek hoteli vetëm nuk “ngjiste fare me “hotelxhinjtë” .
Jo se ishte koronac po ata ishin “specialiste” dhe psikologë e njifnin klientit kush paguante (Ata me sherbim si kishin qejf fare) extra ose ryshfet, ata që ishin kothere u thoshte s’kemi vënde, vinin një shkresë tek sporteli e vinin e hiqnin sipas rastit, ama gjithmonë mbanin rezerva kjo ndodhte dhe tek agjenti, i agjensisë biletave nderurbane …s’ka bileta, mbaruan….mbaruan (Qëllimi ishte duhej ryshfeti)
Mos haroni dhe biletat e sportit…..që isha njëshi në miqësi të plotë me bileta shitësit…
Për fat të mire unë duke qënë një nga njerëzit më të përkushtuar të fshatit në atë qytet më duhesh domosdo miqësia me këta lloj “hotelxhinj” e “biletarë” që të ndihmoja këdo dhe kurdohere se nuk ishte një rast beheshin dhe dhjetë raste ne ditë…e unë lija punë e lumë e meresha me ta pa u mërzitur kurrë.
Kisha një kredi shoqërore sinqerisht të pa imagjinushme, ështe fakt, isha dhe tip i futur si njeri dhe përshtatesha miqësisë.
Isha i pasionuar të ndihmoja kedo fis a jo fis, shok apo jo shok mik apo jo mik kedo…., në spitale, nëpër zyra komitetesh, nëpër zyra sigurimesh shoqërore, pensionesh, nëpër gjyqe kudo ku kishin hall bashkëfshtarët
(Vec Policisë e sigurimit, kurrë kurrë dhe në asnjë rast, atje s’kisha si të kisha miqësira e ndërhyrje…..I shkruaj këto të vërteta vetëm se ndoshta do ti lexojnë “bijte e bijat e mosmirënjohësve” se ata të tjerët që janë mirënjohës detyrimisht janë të sojm e fisnikë plot sqimë dhe prindët Ju a kanë trasmetuar domosdo) Rrallë të ketë bashkëfshatar të mos e kem ndihmuar bile duke sakrifikuar “Kredon” Time dhe nëpër Autoritete zyra qeverish, Ambulanceae spitale e vërteta thuhet.
Gjithesi s’desha të dal nga Tema.
Shoku im që vinte shpesh në qytet me punë e me dieta ishte moshatar me mua, ai ishte furnitor i fshatit.
Djalë i zgjuar kishte mbaruar gjimnazin shkëlqyshëm po tip i rëndë, serioz pak kapadai, ishte shtalartë me një trup sportive detar profesinonist, kishte reputacion në fshat, edhe nga zyrtarët e fshatit ishte më i avancuari se kishte kontakte në qytet. Nuk ishte tipi im,”popullor”i jepte rendësi vetes, po unë isha ritur me të…
Unë isha mik e shok i afërt siç thashë.
Me thënë të drejtën në qytet e njofa me shumë miq të mitë,qofshin zyrtarë e nënëpunësa,por dhe njerez te thejshte se une perzihesha me cdo shtres shoqerie të cilët e respektonin u afruan dhe ata me të dhe hera herës “Furnitori”na binte dhe nga një shishe me raki e thanim fët e fët me shokët e përnatshëm nëpër “Sazan” a gjetkë lokale plot…shokë që ishin kulmi djemurisë qytetit,për mua ishin e ngelen Yje ata që jetojnë dhe të pa haruar ata që kanë ndëruar Jetë.
Hajde e eja hajde e eja fshat qytet qytet fshat po më mërzitesh dhe mua jo se më lodhi por cdo gjë e priste nga unë të merja autorizemt, apo të ndërhyja për çimento, dërasa, hekur, bitum, fucira, llamarina, bërsi, lopata ,kazma , cfurqe dreq e i bir e lloj lloj artikuj deri tek goxhdet e samaret e mushkave, ndërmarje më ndërmarjeve .. I them një ditë e di çfarë kam menduar, se dhe ai e kishte qejf humorin e batutat unë shquhesha për humor shaka e “ngacmime” nëpër dialogje e bizeta….Hë më thotë c’farë ke menduar… plot kuriozitet e kureshtje. ? _Jo bëra shaka s’kam asgjë…i them. _More që ke diçka dhe që do ma thuash nuk diskutohet… Haaa desha të ta them një mendim po u bëra pishman… _OOOO më mërzite, do ma thuash apo JO ? _Jo s’kam gjë bëra shaka. _Nesie mos ta zgjas, po e çmënda nja dy ditë, deri sa këmbëngulja dhe kurioziteti ose nepsi i Tij këmbëngulës bëri që u kultivua tek ai ndonjë muhabet me rëndësi.(Unë tallja B..) _PO i thashë një ditë. _Goxho…(pseudonimi) _E shikon që u merove lart e poshtë hajde e eja, kushedi sa vite do kesh këtë punë, beqar i stazhionuar je dhe ngele, pse nuk lidhesh me ndonjë vejushë, të të marë përsipër strehimin, mirëmbajtjen, larjen e shpërlarje,etj. shërbime që ti s ‘të pengon asgjë. Bën punën tënde hyn e del si në shtëpinë e saj. _Je në vete më thotë i befasuar ç’janë këto “befasira”e “marezira” mos të mërzita që më ndihmon dhe me jep “udhezime”. Këtu e dhjeve i thashë, kaqë naiv je sa të mendosh se mu rënde dhe u mërzita më vjen shumë keq…. _Gjithsesi është puna Jote. E lëmë këtë muhabet, bile të kërkoj ndjesë. _Jo Jo…..mos e mer kështu më tha. _E lamë i thashë. E tërbova iku erdhi dy tre here, se ngacmova më muhabetin, u spanua, plasi.
Do ma thuash më tha një ditë se më plase? Çfarë i them s’të kuptoj ?
Opo lerë se s’di ti, ja atë muhabetin? _O sa muhabet kemi bërë për se behet fjalë.? _OOO më çave kokën (Kofidenciale).Ja ta them unë atë të vejushës….! _Uaaaaa shiko shiko, unë e kisha haruar fare,sa I lexeçëm Je, të pelqen “nisma” Ime tani, oooo je kthyer ne “lekist” “intersaxhi”do ti biesh “qylit”. _Jepi udhë muhabetit më tha serioz. Çfarë,ja po të them gjëj ndonjë të ve, propozoi “ndreqe”muhabetin dhe jepi drejtim hyrë e del si në shtëpinë tënde.
Leri ato njef ti ndonjëëëëë? _Uaaaaaa mos do të ta sjell dhe në shtrat….hajde “fshtar” hajde…ri stazhionohu dhe ca, pastja vendos. E tërbova e lashë varur. Një ditë në një mëngjez të bukur pranveror e mar nga një hotel plazhi e hyp në motor e i them hajde se do të gjëjmë “nusen”! _Jo nuse “vejushë” me the…. _A dobiç i mutit e dashke të “gatshme”. _Gjithsesi ne njifnim ne spital një k/infermiere si unë dhe shokët e mi të punës (Se ne e kishim ngjitur spitalin me ndërmarjen dhe njifnim te gjithë punonjësit me emer e mbiemer, doktore, Farmacistë, infermjerë, rrobalarës, kalldaistë, elektricistë, roje, shofera ambulancash, etj, ishim me ta miq te mire, pinim kafe përditë tek klubi “Asllanit” ose i “Mjaftimes”po ne teritor te spitalit.. K/infermjerja një grua e bukur, e kolme e pashme, pinte me ne kafe gjithmonë e me shakara të pa imagjinushme për një zonjë, plot lezet e krypë na thoshte gjithë kjo shoqëri, gjithë këta burra ,inxhinjera andej nga Ju, e doktora këndej nga ne, nuk më gjetët një (kopan) apo një njeri për të qënë, të mos flë “vetëm se mbërdhi kam ftotë”, gjyna nuk u vjen, shakaxheshë e jashtëzakonëshme grua e emancipuar e bashkohore e përshtatshme. _E bukur jam, topçe jam,e larë jam,shtëpi kam vetëm jam, punë të mirë kam çfarë dreqin keni që nuk më ndihmoni, nuk Ju kërkoj flori (një “kopan” kërkoj, le të jetë dhe nga fshati) Një ditë e thira për kafe (pinim shpesh dhe tek e tek me te une si unë dhe shumë e shume të tjerë të njohur të saj, as donte tja dinte as nga “partia” as nga singjenia) Sa u fut në klub erdhi tek tavolinat në këmbë (treshe) ku isha unë dhe “kopani” Mua si e tërbuar më mer e më përqafon hë ore Inxhinjer* ku je tu bëftë Filloreti, na humbe u bëmë për të puthur. (*Inxhinjer…Kështu u thëriste dhe shofereve të Ujrave, ishte tip) i dha dorën dhe të pa njohurit e më pyeti duke më shkelur synë (më dha të kuptoj që është majë plaçke)
Ti biem shkurt,ke kohë që na ke çarë kokën më gjëni një njeri më gjeni një njeri…Ja ta solla dua tu prezantoj dhe ju po pëlqyet njëri tjetrin plikseni si dini vetë….
Po të doni po të mos e gjëni gjuhën gjithë kush në punë të vet…kaqë të thotë “Inxhinjeri”
I fiksoi sytë si drita e xixellonjës herë i hapte e here i mbyllte si tip isterike…kur I mbyllte kthente turinjtë nga unë kur I hapte kthente fasadën nga ai….!
Petrooooooo ! (Mu drejtua në emër)
Hë atë keqen Petrua çdo më thuash….
Ja ke thënë këtij mikut që unë kam rënë dy herë nga “Fiku”
_Të them të drejtën i kam thënë se ke rënë një here….
Po dhe ky ka rënë nga dardha kështu që jeni të përshtatshëm…
_S’ka rendësi sa here ka rënë rendësi ka që ka rënë i thashë plot seriozitet ?
U tu bëftë Fillua pse dhe ky dy herë ka rënë….të besoj ty Petro, për mua rëndësi ka që ka rënë dhe ne ja dimë hallin njëri tjetrit…(Goxxhua s’kishte renë asnjëherë e gënjeva)
Mos ta zgjas, e kuptova që u pëlqyen, miku im sfliste fare, sa Fillua e provokoi hë folë….o miku im thuaju se këta se dine rendësine e rënies….unë e ti e dime.. kur bie .
Lëre lëre, tha serjoz do tit hemi nga afër po pranove.
Ja ku është Petrua, unë nuk du akurrë të martohemi japashë hairin martesës, kam dy vajza ato mi mban mamaja jane të vogla njëra gjashtë e tjetra nëndë do jemi miq, unë kam shtëpi dhe jam për së mbari më duhet një njeri që të jetë I hairit, I pastër I larë…
Me pak fjal “Amshor” i thashë me shaka .
Iko dreq po për se do vijë të japë lajmet në radio ????
Epilog:
Misioni im kaqë ishte…kaloi muaji kaloi dy as njëherë nuk më takoi Goxhua, pyes Filloretën çdo ditë ka ardhur i them s’më ka takuar..?
Jam ne merak për Të ?
Ai nuk të heq nga goja i “mjeri”
Ka punë Ju befte Fillua gjithë natën bëhet telef e gjithë ditë bredh për furnizim…le qe me sjell nga ndonjëherë dhe shoferin e koperativës…e më thotë s’ka ku fle s’gjeti hotel…(?)
E fusim andej nga divanët e guzhinës gjyna…
Kështu vazhdoi historia e Goxhos….deri sa nga Furnitor e bënë kryetar Kooperative, u martua e bëri dhe fëmijë po dorë nuk hoqi nga K/infermjerja deri sa dolën në pension pse jo dhe me pas ,kështu është kur bie nga “gomari e kap leprin”.
pJp
Kohë Pandemie.
Mars 2021

Burimi/Facebook

Bari Dervishllari – Nastradini i dytë.

No Comments Argëtim Letersi

A e dini apo s’ e dini,?
Po na kënaq Nastradini.
Më mirë jeta në errësirë,
Se s” duket faqja e nxirë.

Sistemi diellor ndryshon,
Po u ula unë në timon.
Errësira ëmbëlsira,
Çorbë derri me kumpira*!

Rrofë qoftë Nastradini,
Filozof që nuk e njihni.
Flet nga qejfi jo inati
Do bëhet kryeplak fshati.

U nxeh fshati u bë spec,
Nuk duamë një kastravec.
Për një gjë qënka i mirë,
S” paguajmë drita,errësirë.

  • Kumpirë = Patate.

Agim DOÇI (09.05.1948-

No Comments Argëtim Letersi

Inxhinier elektrik, poet, gazetar, krijues, skenarist filmash e dokumentarësh.
Lindi në Tiranë ku dhe mbaroi shkollën fillore, 7-vjeçare e të mesme. Kreu studimet në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin e inxhinierisë elektrike (1967-71). Emërohet “drejtues punimesh montimi” në ndërtime industriale të rëndësishme si Kombinati Poligrafik Tiranë (1971) , Kombinati Kimiko-Metalurgjik në Laç të Kurbinit; në vazhdim: në Fabrikën e Çimentos në Vlorë, Fabrikën e Çimentos në Fushë-Krujë dhe më tej në detyra të rëndësishme si Kryeinxhinier në Ndërmarrje të mëdha në Kombinatin e Drurit “Misto Mame” etj.
Ka vepruar me përkushtim të lartë atdhetarie e është shquar në krijimtarinë e tij artistike, publicistike, letrare, në zhvillimin e këngës shqiptare. Është autor i hiteve shqiptare, si: “E duam lumturinë”, “Marshi i UÇK-së”, “A vritet pafajësia”, “Dua të bëhem imazhi yt”, “Merrmë në ëndërr” dhe i mbi 2000 poezive të tjera që janë të botuara, ose në fondarkivin e RTSH-së. Si autor tekstesh, ai ka përfaqësuar Shqipërinë në festivale evropiane.
Autor i dokumentarëve televizivë: “Dosje për Nako Spiron”; “Enigma e madhe”; “Luk Kaçaj – Vrasja e artistit”, për akademik Shimitër Shuteriqin; “Më shumë tituj se sa jetë”, për Panajot Pano-Nderi i Kombit; “Mbreti i Fushës”. A.Doçi ka qenë skenarist në kinokomedinë “Fejesa e Blertës”; “Vizion 2000” (viti 1996); krijues i himneve futbollistike për ekipet “17 Nëntori” e “Vllaznia”. Dëshmohet si krijues i himneve “Marshi i Policisë Ushtarake” dhe i 8 dokumentarëve “Shqipëria në NATO” e me radhë.
A.Doçi ka bërë me shumë përkushtim punën si gazetar profesionist; në shkrime me shumë vlerë, si nga tematika dhe nga mjeshtria artistike. Agimi ka punuar Drejtor i ATV Media Compani (Zvicër, 1999-2005); që nga viti 2005 ka kryer detyrën si “Drejtor i Marrëdhënieve Publike, të Informacionit dhe të shtypit” në Ministrinë e Mbrojtjes, ku dhe doli në pension pleqërie (2013); me këtë rast është nderuar dhe shpërblyer me dekorime për punën që ka bërë me shumë përkushtim.
Për këto vlera të larta të shkrimeve të tij e të drejtimit në gazetari, i është dhënë Çmimi i Madh i Mediave nga “Centre of Exellence Defence” nga NATO. Është dhe fitues i Çmimit të Madh Poetik (2002), në Bellinzona në Zvicër. Anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve e Artistëve të Shqipërisë(1974-90). Në vitin 2009 kënga me tekst të A. Doçit “Më merr në ëndërr”, ka përfaqësuar Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës në Moskë. Krijimtaria tij poetike ka gjithnjë theks patriotik e atdhetar, me të cilin krenohet Mirdita dhe gjithë Shqipëria.
Për meritat e mëdha në fushën e artit, Presidenti i Republikës i ka akorduar titullin “Mjeshtër i Madh” (2015). Është vlerësuar me shumë tituj e dekorata nga Qeveria e Kosovës, Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, Organizata e Veteranëve etj.

Burimi/Facebook/Enciklopedia e Mirditës

Migena Arllati –

No Comments Argëtim Letersi

Postim me shkas në Ditën Botërore të Poezisë
📕 ✍🏻
NUK KANË ÇMIM POEZITË E MIA

U shitën poezitë e mia
ca në panaire libri
ca në librari
sa në tenda e sa në trotuare

I pashë fjalët tek u shpërndanë
në dhé e mbi dhé,
morën rrugët e botës
dhe ngarkuar mbi metafora
thithën ajër ngado

Cili është çmimi i librave me poezi?
Sa shifra ka ai?
Janë shumë të shtrenjta poezitë e mia
aq të shtrenjta sa ngado shkoj
i shpërndaj si fjalë në podiume letrare
i dhuroj si vëllime në tryeza miqsh

Le t’ia verë lexuesi vetë një çmim
dhe ai, qoftë i pari dhe i fundit vlerësim.
Le ta shfletojë, ta lexojë,
ta gjuajë a dhurojë,
unë ia kam dhënë të gjitha të drejtat
që ai vet të bëjë si të dojë

Nuk kanë çmim poezitë e mia.
Aq të shtrenjta më janë ato!

@MigenAr.