Home

Lajme

Idealet e pushkatuara të Azem Hajdarit!

No Comments Argëtim Histori

Nga Bislim AHMETAJ
Përditshmëria jonë e mbushur me ngjarje të rëdomta ka sjellë një zvetënim vlerash të përmasave të tilla, aq sa përpjekja njerëzore për ta përmirësuar jetën tënde dhe të atyre që të besojnë përmes punës, fjalës, dijes, solidaritetit social duken si kohë të mbuluara me ndryshk.
Ndaj edhe sot në përvjetorin e gjashtëmbëdhjetë të pushkatimit të Princit të Mendjeve të Lira, Azem Hajdarit, gishtat e mi kur rrahin mbi tastierën e compjuterit ndjehen të rraskapitur, të mpitë, zbardhur prej topitjes dhe indiferencës . I frikësuar se s’kam për kë ti shkruaj këta rrjeshta pasi idealet për të cilat luftoj deri ditën që u pushkatua mu në zemër të Kryeqytetit Azem Hajdari , janë pushkatuar njëlloj si ai , bartësi i tyre.
Ideal i pushkatuar(I) !
Ai I priu Lëvizjes Studentore, lëvizje që solli përmbysjen e diktaturës dhe lindjen e pluralizmit politik, edhe pse në krye të kësaj përmbysje historike ,ai nuk shfaqi për asnjë moment të jetës së tij të vrullshme politike urrejtje apo revansh për komunistët e ndershëm, sepse të tillë kishte edhe në familjen e tij (I ati partizan në Luftën e Dytë, I vëllai komunist). Dialogu, e verteta, programet dhe alternativat ishin armët e tij për konkurence dhe zgjidhje me kundërshtarët.
Këto “armë” tani janë varur në muzeun e pluralizmit politik.
Në familjen e tij politike kishte pronë fjalën e lirë dhe lidhjet me njerëzit.
Tani nga qëndra e Tiranës dhe në të katër cepat e Shqiprisë politike gjen vec parulla, fasada, deklarata dhe kunderdeklarata. Pluralizmi politik ka marrë ngjyrat e kryetarëve të partive, kush e lyen rrotën i bahet qerrja Ferrari, kush e lëpin rrotën i behët qerrja Mercedes, kush e shtyn qerren ose lyp me e rregullue qerren vdes për një copë bukë, pikë. Një palë qenë lehin, pala tjetër e qenve shkon përpara, qytetarët mbetën në vend apo shkojnë poshtë e më poshtë, prapë pikë. Në më të parën ëndërr për të cilën luftoj dhe veproj Azem Hajdari për të ndërtuar një shoqëri politike perendimore , ku idetë, e verteta, ballafaqimi me dialog i tyre dhe gjetja e zgjidhjeve më adekuatë për të mirën e shumicës së mundëshme është pushkatuar…
Ideal i pushkatuar(II)!
Ai I doli në krah shtypit të lirë në kohën kur po lindte dhe segmente të mazhorancës së asaj kohe po ja zinin frymën. ( Azem Hajdari Kryetar I Këshillit Botues të gazetës opozitare “Koha Jonë”) Më vonë kur ndërruan mazhorancat do të ngujohej në uri para Televizionit Shtetëror, këtij zëdhënësi bajat të mazhorancave që kur është themeluar dhe deri sot në mëngjes. Koshient ai merrte mbi vetë një barrë e mision vizionar për të cilin bashkëmoshatarët e tij të Lëvizjes Studentore kishin rrezikuar edhe jetën në emër të fjalës së lirë, në emër të së vertetës. Ai dilte në mbrojtje të martirëve të fjalës së lirë që kishin sakrifikuar jetën dhe kaluar rininë burgjeve për lirinë e fjalës dhe peshën e saj. Sot media e shkruar dhe elektronike në masën 90% të saj është shndërruar në një instrument fitim prurës për poseduesit e tyre që janë një grushti biznesmeno-politikanësh apo politikano-biznezmenësh.
Ideal i pushkatuar (III)!
Ai ju doli në krahë dhe u bë një me ta, shtresës së të përndjekurve politik prej regjimit komunist , duke u përleshur me policinë dhe shtetin e mazhorancës që e kishte themeluar dhe drejtuar vet në fillesat e saj në dhjetor të 90-tës në mbrojtje të së drejtës së tyre. I bindur se kësaj shtrese shteti shqiptarë vecmas ajo mazhorancë i kishte borxhe të pakompensueshme morale dhe financiare. Morale se ishte “rezervat” i sigurtë votash , financiare se ishin ata njerëz që me punën dhe gjakun e tyre kishin tharë dhe shndërruar në tokë bujqësore qindra mijëra hektarë tokë, mund , gjak dhe djersë që u shpërnda me ligjin 7501 njerëzve që u gjetën duke e rrënuar dhe plackitur atë tokë në vitin 90- 92, ata kishin ndërtur dhjetra vepra inxhinjerike që prodhonin luks për elitat komuniste dhe para për bunkerët e ‘sigurisë’ se jetëve të tyre dhe sot e kësaj dite para për buxhetin e shtetit shqiptarë(Areoporti I Rinasit). Për fat të keq edhe sot në këtë përvjetor të mbrojtësit dhe avokatit të të drejtave të kësaj shtrese, ata janë në gjendje të mjerueshme dhe të paintegruar. Për më tepër sot shihen edhe si armiq e raksionare pasi në pushtet janë rikthyer bijtë dhe nipat e partisë që e drejtoj dhe e realizoj ndarjen e popullsisë në të shtypur dhe shtypës.
Ideal i pushkatuar (IV)!
Ai mbeshteti, inkurajoj dhe doli në krye të sindikalizmit shqiptarë, këtij segmenti jetik të shoqërive demokratike përëndimore. Pa eksistencën e sindikalizmit përëndimi nuk do të ishte ky që është sot, vendet e Bashkimit Europian nuk do ta kishin shtresën e mesme në masën 60 deri 80% të popullsive të tyre, atë bërthamë që I bën këto vende të forta, të qëndrueshme dhe konkuruese. Realiteti i sotshëm i sindikalizmit shqiptarë na thotë se ai kishte të drejtë edhe pse nuk ja doli ta fitonte betejën. Paraqitja sociale e vendit tonë me 55 miliarderë dhe mbi një miljion njerëz në kufijt e varfërisë tregon se sa të drejtë kishte Azem Hajdari kur luftonte dhëmbë për dhëmbë me qeverinë e tij për të themeluar sindikalizmin në Shqipërinë e postdikatturës komuniste.
Ideal i mbijetuar në agoni (V)!
Ylli polar I veprimtarisë politike e shoqërore të Azem Hajdarit ishte dhe mbet deri ditën e fundit të jetës së tij ceshtja jonë kombëtare. Kontributet e tij në këtë fushë janë të njohura dhe të vlerësuara kombëtarisht. Kosova shtet I pavarur , i njeh mirë dhe ja ka vlerësuar në maksimum kontributet për këtë realitet të ri të saj, shqiptarët e Maqedonisë dhe faktori politik atje rezervojnë respektin dhe krenarinë maksimale për vlerat dhe kontributet e tij në zgjimin, inkurajimin dhe mbështetjen e tyre për të qënë të barabartë në shtetdrejtimin e një shteti maqedon që akoma s’po gjen qasje në rrjedhë as me vetën e tij. Ëndrra për Bashkim Kombëtar është akoma gjallë në mendjet dhe zemrat e bashkëidealistëve të Azem Hajdarit të cilët për hirë të së vertëtës duhet thënë që në këto kohë shtrigash dhe krizash morale dhe ekonomike janë duke jetuar si “gaca nën prush”. Kjo ëndërr vazhdon të jetë e gjallë për një arësye krejt të thjeshtë, pasi për momentin nuk prodhon para për oligarkët e politikës dhe për arësyen tjetër aspak të thjeshtë se ka pas saj një aleat të madh që ka prodhuar liri për shume kombe të shtypura dhe të ndara në botë.
Në mbyllje të kësaj kronologjie për njërin prej njerëzve më karizmatik dhe më të rëndësishëm për shqiptarët në shekullin e njëzetë, shekulli që zgjoj dhe ngjizi shtetin shqiptarë , shekulli që na bëri me mbretëri, diktaturë komuniste,( diktaturë që e rrezoj Azem Hajdari studentët e dhjetorit, qytetarët e Tiranës dhe gjithë Shqipërisë) dhe këtë lloj demokracie që sigurisht që s’ka të krahasuar me diktaturën sic edhe nuk i krahasohet me demokracitë e vendeve ku kemi 24 vite që po synojmë të integrohemi, dua të apeloj individë dhe organizata që ta “trashin” zerin dhe veprimtarinë e tyre që idealet e pushkatuara të Princit të Mendjeve të Lira të ringjallen për të mirën tonë të përbashkët dhe për të ardhmen e fëmijëve tanë të cilët do na anatemojnë nëse do ti ngujojmë sërish në diktatura oligarkësh si ajo e Putinit apo putanave të tjera që po I prodhojmë me indiferencën dhe heshtjen tonë.
ps. Shkrim i vjeter por qe skam cti shtoj e aq me pak ti heq ndonje fjale.

Burimi/Facebook

Ceremonia milionere e fejeses te bamiresit Arber Hajdari ne Pallatin e Brigadave

No Comments Argëtim Thashetheme

Pak kohe me pare Arber Hajdari, themeluesi i fondacionit te bamiresise “Fundjave ndryshe”, ka prezantuar vajzen qe i ka rrembyer zemren, e cila eshte vajza e pronarit te Devolli Group.

Mbremjen e djeshme ai ka organizuar fejesen e tij ne Pallatin e Brigadave. Nje darke qe ka kushtuar miliona leke dhe te ftuar kane qene te gjithe qeveritaret e personazhe te njohur te ekranit.

Ai ka patur te ftuar kengetaren Anxhela Peristeri e cila sipas burimeve te Kryefjala.com ka marre 5000 €, Gena gjithashtu 5000 € dhe violinistet Albana Leka dhe Inis Memisharaj kane marre 2000 €.

Gjithashtu qeraja e Pallatit te Brigadave kushton mbi 10.000 euro. Shifra marramendese te harxhuara vetem per fejese, dasma e te preferuarit te qeverise nuk merret me mend sa mund te shkoje.

Burimi/shkoder.info/

Miladin Popoviqin nuk e vrau Haki Taha, as Fadil Hoxha Shaban Polluzhën, as Esat Pashën Avni Rrustemi dhe as Skënderbeun nuk e mbyti malarja

No Comments Argëtim Histori

Krimi sa do të që të jetë i përsosur dhe me kujdesin më të madh, krimi i ka edhe të metat e organizimin dhe analistët mediko-juridik, specialistët e shërbimeve sekrete por edhe qytetarët me një nuhatje të lindur mund t`i gjejnë gabimet e përsosmërisë së krimit. Por varet se a iu lejohet të flasin dhe me çka kërcënohen ata.

Vrasja e Miladinit është bërë me një skenar të “mrekullueshëm” serb në mënyrë që autori të jetë shqiptar, që të largohet çdo dyshim për serbët, shqiptarët të krenohen me diçka që nuk e kanë bërë dhe shekujt të lundrojnë me një krenari të rrejshme shqiptare. Bile në pyetjen se çka mendon për Milladin Popoviqin, S. Vukmanoviq Tempo përgjigjet: “Populli krijon mite dhe mirë është nganjëherë ta lëmë që të jetojë me ato mite”?!

Vrasja e Miladin Popoviqit?

Autori Jevrem Jovoviq jep një detaj interesant:

Ekipi mjekësor, i cili ka bërë obduksionet për Milladin Popoviqin dhe mësusesin Haki Taha, ka konstatuar se Haki Taha është vra para Milladin Popoviqit. Kjo e dhënë demanton dezinfomimin që përhapin ca “nacionalist” shqiptar, se gjoja Milladinin e ka vra Haki Taha.

Ja shqipërimi i këtij studimi historik, i historianit Jevrem Jovoviq (pjesa përmbyllëse):

… Milladini shkëlqyeshëm iu kudërvu Aleksandër Rankoviçit e Millovan Gjillasit për ndarjen e Kosovës në tri pjesë. (…)

Me rastin e ardhjes në Prishtinë në krye të PK të PKJ për Kosovë, Milladinit i është ofruar Elaborati i Vasa Çubrilloviqit: “Çështja e pakicave kombëtare në Jugosllavi”. Ky Elaborat është përpiluar më 3 nëntor 1944 dhe fare pak ndryshon nga ai i vitit 1938, të cilin njëzërit e lejon dhe e tumir qeveria serbe. Milladini, me urdhërin e Titos, këtë elaborat e hedh poshtë, hidhërueshëm e gris dhe ua gjuan përpara Rankoviçit, Gjillasit, Tempos dhe Spasoje Gjakoviqit. Kthehet në Kosovë ku vazhdon punën sipas udhëzimeve të Titos dhe vendimeve të AVOJ-it. Në Kosovë poashtu vjen edhe Spasoje Gjakoviqi me detyrë të Sekretarit krahinor për punë të bredshme, atëherë e quajtur OZNA. Në mënyrën se si zhvilloheshin situatat, Milladini gjithënjë e më tepër po bëhej pengesë e kundërshtar ideor i Rankoviçit, S. Vukmiroviqit, S. Gjakoviqit të cilëve iu bashkohet edhe D. Mugosha. Svetozar Vukmanoviq Tempo këtë e vërteton më 1981, në intervistën që i jep gazetarit bullgar në lidhje me librin “Lufta për Ballkanin”. Në pyetjen se çka mendon për Milladin Popoviqin, S. Vukmanoviq Tempo përgjigjet: “Populli krijon mite dhe mirë është nganjëherë ta lëmë që të jetojë me ato mite”?! A i duhet komet i veçantë kësaj?

Milladin Popoviqi më 13 mars 1945, në orën 10 e 30 minuta është vra në zyrën e vet në KKK. Të njëjtën ditë S. Gjakoviqi e D. Mugosha i dërgojnë telelegram A. Rankoviçit dhe nuk përmendin kurrfarë emri të vrasësit – pëmendet një kamerier por jo edhe emri i tij. Të njëjtën ditë me telegram njoftohet edhe Tirana për vrasjen e M. Popoviqit.

Rankoviçi, më 14 mars, i dërgon telegram KKK, në të cilin, pos tjerash, njofton që në varrim në emër të KQ të PKJ do të marrin pjesë Milenko Gjuroviq, S. Gjakoviq dhe Dushan Mugosha..

Më 15 mars sërish i dërgohet telegram A. Rankoviçit. As ditën e tretë nuk përmendet asnjë emër vrasësi. Theksohet që “janë arrestuar disa persona të dyshimtë, në mes tyre edhe një zëvendëskomandant i regjionit”. As me këtë rast nuk përmendet emri i Haki Tahës, për të cilin S. Gjakoviqi, pas 40 vjetësh, thotë se është vrasës i M. Popoviqit. Mësuesi Haki Taha ëhtë vrarë në të njëjtën ditë(?) Obdukcioni vërteton se është vrarë përpara M. Popoviqit. Përse nuk përmendej emri i Haki Tahës në telegram? Përse S. Gjakoviqi e D. Mugosha komunikojnë vetëm me Rankoviçin? Përse babai e nëna e Milladinit nuk lejuan që S. Gjakoviqi e D. Mugosha të merrnin pjesë në varrim?
(https://drini.us/kush-e-ka-vra-milladin-popoviqin-sipas-jevrem-jovovicit/ sipas versionit origjinal :Revista “Alternativa”, nr. 3-4, gusht/shtator 1989, Lubljanë, f. 63/65

Një analizë shumë e thjeshtë, në ato vite kur Kosova ishe në gjendje të jashtëzakonshme, dhe çdo gjë kontrollohej nga OZN-a, dhe ndërtesa e OZN-ës ishte e ruajtur dhe e kontrolluar ashtu siç dinë serbë ka qenë e pa mundur që dikush i pa autorizuar të futet mbrende. Bile, as Fadil Hoxhës i ka qenë e pamundur. Pos si do të hynte Haki Taha i armatosur dhe të kryente vrasjen?

Edhe një gjë: Përse babai e nëna e Milladinit nuk lejuan që S. Gjakoviqi e D. Mugosha të merrnin pjesë në varrim?

Dhe tjetra, nëna e Milladinit në momentin e varrosjes ka vajtuar : Joj Milladine , Ubilli su te tvoji ! Të gjitha këto pëshpëriteshin ndër shqiptar, por vetëm në dhoma shtëpiake dhe ndër njerëzit e besueshëm ndër veti.

Vrasja e Shaban Polluzhës?

Akademik Hakif Bajrami shkruan: -“Rasti i patriotit Shaban Polluzha, flet për një skenar miserabël, kunder të cilit me kohë reagoi Fadil Hoxha që më 16 janar 1945″. Por, ai e shton edhe këte: “Pas 8 shkurtit 1945 Fadil Hoxha nuk kishte as pushtet e as funksion edhe pse figuron se ishte “nënkomandant”. Lidhur me Shaban Polluzhën, kur është vra më 20/21 shkurt 1945 Fadili ishte në Beograd për reagim kundër diktaturës ushtarake. Dhe nga ajo kohë e deri më 1966 ishte “I hetuar” në heshtje. ‘

Mandej: Pengesa kryesore ishte Shaban Polluzha dhe ai duhet likuiduar: Më 21 shkurt të vitit 1945 në fshatin Tërstenik të Drenicës ëhtë vrarë Shaban Polluzha, njëri ndër komandantët më të njohur të zonës së Drenicës gjatë luftës së Dytë Botërore.” Pas vrasjes së Shaban Polluzhës dhe “paralizimit “ total të Fadil Hoxhës , e dime se çka ndodhi më tutje.

Ju lutem të keni vëmendjen në datat e cekura në shkrim :

-8 shkurt 1945 instalimi i Diktatures Ushtarake në Kosovë-
Pas 8 shkurtit 1945 Fadil Hoxha nuk kishte as pushtet e as funksion

  • Më 21 shkurt të vitit 1945 në fshatin Tërstenik të Drenicës ëhtë vrarë Shaban Polluzha

Pra? Sikur ta kishte vra Fadil Hoxha , ky do të ishte një rast i madhe për likuidimin e ti.

Pse askush nuk flet për Ali Shukrinë, pse Ali Shukrija nuk u bë subjekt i urrejtjes shqiptare?

Përgjegja është shumë e thjesht se pse ai e gjuajti plumbin e parë në Shaban Polluzhën në bashkëpunim me partizanët e Ramiz Alisë.
Prapë serbët krijojnë mite: “Populli krijon mite dhe mirë është nganjëherë ta lëmë që të jetojë me ato mite!” A i duhet komet i veçantë kësaj?

Esat Pashë Toptani

“Në kohën që italianët po përgatisnin terrenin për kthimin e Esatit, plani për vrasjen e pashait po përparonte. Më 21 maj, pas një qëndrimi prej dy javësh në Tiranë, studenti nga Libohova, Avni Rustemi, ishte kthyer në Itali… Vështirë të dihet se me ç’njerëz u takua dhe çfarë bëri Avniu gjatë qëndrimit në Shqipëri mes datave 5 dhe 21 maj 1920, por kur kaloi kufirin me tren nga Italia për në Francë, ai kishte në xhep 6,800 lira dhe 300 franga, që llogariten gjithsej në rreth 4,255 dollarë me vlerën e sotme. Avniu arriti në Paris më 31 maj dhe u vendos në Hotel des Tuileries, që ia kishin rekomanduar disa studentë italianë në Romë…..

…. Esati i kishte treguar Pashiçit dhe anëtarëve të tjerë të delegacionit jugosllav se kandidatura e tij për fronin shqiptar po bëhej gjithnjë e më e mundur, sepse tani kishte arritur të merrte edhe mbështetjen e Italisë. U kishte thënë se do të kthehej me kënaqësi në Shqipëri, madje do ta bënte këtë menjëherë….

… Atë ditë, ai do të hante drekë me Xhemilin dhe Elizën në restorantin L’Escargot d’Or. Në orën një pa një çerek zbritën të tre për të shkuar tek automobili, që ishte parkuar në të djathtë të hyrjes së Continentalit. Esati kishte veshur një xhaketë gri, mbi të cilën mbante rozetën e Oficerit të Legjionit të Nderit dhe Kryqin francez të Luftës… Pak minuta më vonë u mësua se ishte vrarë Esat Pasha dhe njeriu që kishte shkrehur armën kishte qenë Avni Rustemi. Ky kishte qëndruar i fshehur pas njërës prej shtyllave të hyrjes në pritje të pashait.” (https://lapsi.al/2018/10/17/rrefimi-si-u-vra-esat-pashe-toptani-nga-avni-rustemi-ne-paris/ )

Serbë e vranë Esat Pashën? pse, do të thuani. Sepse ai kishte marrë ofertë më të mirë nga italianët për tradhëtin e ti . Serbët këte e dinin.

Pse u zgjodh Avniu si vrasës, dhe pse grushtat i kishte nga shoferët e taksive ?

Ju merr mendja që vrasja e një burrë-shtetit të huaj në Francë, aso kohe një mike e madhe e Serbisë, të dënohej vetëm me tre muaj burg?

Prapë serbët krijojnë mite: “Populli krijon mite dhe mirë është nganjëherë ta lëmë që të jetojë me ato mite”?! A i duhet komet i veçantë kësaj?

A vdiç Skënderbeu në pyllë të dimrit nga Malarja?

Që 550 vjet jetojmë me një mashtrim të madh turko-venedikas se Skënderbeun e mbyti Malarj. Dhe as kush deri më sot të thotë diçka ndryshe.

“Gjithëherë kam pase dyshime rreth vdekjes se beftë të Heroit tonë Kombetar në Lezhë me 17 Janar 1468, kur thuhet se “vdiq nga malarja” …Nga malarja në janar? Vdekja e tij vjen në nji kohë kur Venediku ishte shterngue me mbrojte zotnimet e veta prej osmaneve ne ate qe quhej Shqipnia Venedikase – “Albania Veneta” – shkruan Ilir Seci në studimin e tij.

Me anë të marrëveshjeve me osmanët Venediku hoqi qafe rivalët e hershëm Republiken detare të Gjenovës. Kështu që në fillimin e luftës me Osmanët në vitin 1467 venedikasve iu interesonte mbeshtetja dhe përthithja e tanë potencialit shqiptar për me perballue osmanët por nuk i interesonte Skënderbeu si komandant legjendar i cili nuk pranonte nënshtrim ndaj askujt, as ndaj Venedikut. Ishte Janari 1468 një rast i mirë për venedikasit me e hjeke qafe një kundërshtar që kishte shkaktuar vetëm andrralla për ta? Perveç venedikasve ishin edhe osmanët të interesuem për vdekjen e Skënderbeut, ata kishin qenë të interesuem nga dita e parë…Ta kenë helmue një nga këto të dy fuqi, Osmanët ose Venedikasit? Ku i dihet…por malarja në muajin Janar më duket si e zorshme me u kapërdi…

(https://lexo-shqip.net/archives/179004/dyshime-rreth-vdekjes-se-befte-te-heroit-tone-kombetargjergj-kastriotit/ )

Duke e llogaritur se çfarë dimrash të ashpër ishin para 500 e kusur vjetëve, po si mund të fluturonin mushkonjat në ato temperatura?

Edhe e dyta, mushkonjat tona e kanë pushimin letargjik të dimrit.

Pak njohuri: “ Riprodhimi nis kur meshkujt dalin nga gjendja e pupës dhe temperatura mesatare arrin 21 °C. Mashkulli dhe femra ciftëzohen ne fluturim, duke fekonduar vezët në 10-15 sekonda. Mashkulli ngordh pak kohë më mbrapa dhe femra menjëhere duhet te thithi gjak deri sa vezët të arrijnë në pjekjen etyre. Mbasi është ushqyer, depoziton vezët në siperfaqe të ujit. Vezët hapen mbas disa ditësh duke nxjerrur larvat te cilat ushqehen me mbetjet vegjetale ne dekompozim. Në dy javë ato transformohen ne pupë, që është dhe faza finale, kështu kryejne metamorfozen në formën e rritur, fazë kjo që zgjat disa ditë. Kur të rriturit dalin prej ujit, meshkujt ushqehen me nektar, kurse femrat duhet te presin disa ditë deri sa tu forcohet aparati i gojes, qe tu bëjë të mundur të ushqehen për herë të parë me gjak. Në temperaturat e ulta, femrat e fekonduara dimërojne deri në pranveren e ardhshme dhe zakonisht ngordhin pasi depozitojnë vezët” (fxh, mësim nga libri i Biologjisë )

Si e thash edhe në fillim, çdo krim sa do të jetë i organizuar në mënyrën ma ideale, edhe pas 550 vjetësh dalin kokat që me një të menduar të mpreht e shpalosin sekretin e krimit.

Ky shkrim do të ngjallë mospajtime, varësisht se nga jemi dhe së cilës ideologji i takojmë, por unë e bëra më të mirën, që mos jetojmë në rrenat e serbë, dhe për Skënderbeun në mashtrimin pesë shekullor të “Albania Venetes”.

Burimi/botasot.info/

Albin Kurti – I gjithë burgu i Quprisë në Serbi ushtoi nga thirrjet e ekzaltimit dhe çirrjet e delirit të gardianëve. Mendova mos kishin shënuar Jugosllavia ose Cërvena Zvezda në ndonjë ndeshje sportive.

No Comments Argëtim Histori

Mirëpo jo. Aeroplanët e marrë peng kishin qëlluar dhe rrënuar kullat binjake në Nju Jork. Pasditja e zymtë e burgut u bë ditë e zezë e 11 shtatorit 2001. I kisha kaluar 2 vjet e 4 muaj e gjysmë nga 15 vjet burg sa më patën dënuar.
Këto sulme terroriste në Shtetet e Bashkuara të Amerikës ndryshuan rrjedhën e historisë dhe kuptimin e kësaj date, e cila do të jetë përgjithmonë përkujtim i jetëve të humbura, por edhe i rëndësisë së guximit dhe trimërisë përballë fatkeqësive.
Sot përkujtojmë 20 vjetorin e sulmeve vdekjeprurëse që na tronditën të gjithëve, nderojmë, me dhembje e solidaritet, familjet e 2977 viktimave të pafajshme dhe mbarë kombin amerikan.
Kosova bashkëndjen thellë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, aleat historik dhe i pazëvendësueshëm i Kosovës.

Burimi/Facebook

Ardiana Dhimiter Mitrushi –

No Comments Argëtim Letersi

Kujtimet e fëminisë jam sa të bukura, por aq të brishta… Ah!… sikur njeriu të dinte gjithshka çfarë e pret dhe do të kalojë në jetë, por a do të kish aventurë, a do të kish përpjekje, përplasje, dyshime, anonime, apo mizanskena që prisnin … Por nuk di pse akoma e ndjej pafajësinë e jetës, nuk e di pse nuk mund t’a ndëshkoj atë… Çdo ditë sjell një shok P-jo që stis shoqen J-po të interpretojnë komedinë e rradhës… Le ti kene keto aktrime jetike, pasi jeta jemi ne qe dime te duame, por te na duan … Sot pikerisht kjo foto më solli gjithë këtë përballje dhe dyndje mendimesh …
Këtu kamë dalë në kopësht për festën e nji Qershorit, festa e fëmijëve. Kjo foto është fotografuar nga një reporter i revistës Ylli dhe u publikua më 06 Qershor 1972, nga e cila unë ruaj edhe këtë foto. 🥰🥰🥰
E strukur brenda fotos, atje ku ti nuk dukesh…, je ti Nan’…
Një foto e vogël, e cila mban brenda saj,
Ardianën e vogël. Kjo foto sa e thjeshtë n’ pamje, aq histori ka brenda.
Interesante, një ëndërr e madhe që strukej brenda shpirtit të saj.
Sa dëshirë do t’ kishte të bëhej aktore, sa ëndërr e madhe do t’ ishte të bëhej këngëtare… Brenda saj qëndronte gjithmon’ një melodi, një poezi që e recitonte shpesh nëpër shtëpi. Ajo shpesh herë kur këndonte spektator kish’ veten, kish’ ëndrrën e saj.
Për çudi dhe, si për dreq më shumë i shtohej dashuria, edhe pse vitet iknin tutje. Kjo foto më solli në kujtesë vargjet e brishta që m’ renditeshin si thërrime n’ shpirtin tim. Ashtu fshehurazi ndigjojnte çdo këngë, por ishte e etur për ti mësuar edhe në gjuhët e huaja. Por, vajza e vogël dëshironte t’ vazhdonte shkollën e duhur të artit.
Ajo e mendonte pambarimisht këtë gjë, edhe pse ajo vazhdonte shkollën në një fushë tjetër. Askush nuk i’a ndigjoj thirrjen e shpirtit të saj. Dëshira e saj nuk ju lexua kurrë, i mungonte
një gjë e madhe, por nuk e di pse?!…
Ajo fjalën nënë e kërkonte, e kërkonte n’ çdo milimetër të ajrit t’ saj.
Ëndërronte t’ia thosh’ dëshirën nënës, atë të shpirtit të saj, edhe pse nuk e dinte se kush. Fjala desh’ t’i fluturonte, t’i rëmbente dëshirën e saj, t’ia thoshte vetëm njëherë të vetme, ajo që unë e di se kush, ajo është një artiste, është e madhërishme.
Ajo është diku dhethith ajrin që thith edhe unë, pasi drama e saj jam unë. Eh!…, kjo foto e vogël sa shumë më shqetësoi…, më emocionoi…, por…,
kurrë nuk më rrëzoi…
Ah!…, sa e vështirë është të thuash fjalën nënë, po aq e vështirë të jesh edhe nënë. Unë sot po i drejtohem
kësaj fotoje, me fortësinë e zemrës time, me ëndrrën që m’u shkërmoq gjatë rrugës, dhe kjo jo për çështje biografie, por për një dramë që ende nuk është shkruar.
Një dramë që mund t’a aktroje vetëm ti, nëna ime. Me lotët që do të më rridhnin nga lumturia e interpretimit, do të thurrja ëndrrën time, ndoshta në thinjat e argjendëta do të shihja historinë time dhe, do të përulesha përpara shkëlqimit brilant…
Sot, ëndërra u flak tutje dhe, nuk e di cilën të zgjedh, ëndrrën në vazhdim, apo nënën që më fali talentin dhe ëndrrën… Unë e di mirë që njërën e humba, por nënën nuk do t’a humbas më kurrë. Unë nuk e di ku apo se kur…
Por ama, unë shumë mirë e di se kush…
Tani që shkruaj poezi, po të drejtohem ty vajza e vogël në foto, po, poty Ardiana Dhimitër Mitrushi;
Larg vendit tim atdheut, atje larg shumë larg në atdheun tim të dytë po shkruaj poezi dhe, do të shkruaj pafund.
Unë do të dëshiroja që çdo varg timin, t’i lexonte edhe nëna ime dhe, nëse do t’a kisha përballë, ja si kjo foto këtu pranë, do të desha që të dëgjonte, të lexonte, të shihte njëherë të vetme fjalën, më fal…
Sa mall!…, sa dashuri…, sa lot…, sa dhimbje në pafundësi, është derdhur dhimbja e shpirtit tim…
Unë mbetem me shpresën, se një ditë do të më shohësh,por tashmë e rritur, e thjeshtë, artiste në shpirt, mbase do
të ishe krenare. Dhe, pikërisht atëherë do të fluturoja nga gëzimi ashtu si në këtë foto.
Sa desha të të thërrisja sikur edhe njëherë, Nanë…
Dhe, as në ëndërr mos më braktis…
Ardiana Dhimitër Mitrushi 07/09/2021…
(Një pjesë e vogël e romanit tim,
e libretit tim).

Burimi/Facebook

Astrit Fani – Zhak, Kolombo, Puc…., dhe Pëllumb.

No Comments Argëtim Kulture

Ka rreth 36 vite që është ditë natë në teatër, e ke kudo. Mjafton ta thërrasesh brenda teritorit të teatrit, kudo qoftë e ke menjeherë aty. Veçantia e tij është unike. Kështu e njeh e gjithë qyteti. Ai rend, e rend. Siç duket lëvizjet e tij të shpejta janë në sinkron me artikulimin. Pra janë të pakuptueshme, por shumë frytdhënëse.
Portret tipik, fotozhenik, roje, teknik skene, mjeshtër ndriçimi, kritik arti, “kopetent” në teorinë e punës në grup dhe marëdhëniet aktor-aktor. Është gjithçka. Njeh çdo cep të teatrit, e mbi të gjitha është “aktor i madh i roleve të vogla”. Role i quan edhe nese ka nxjerrë koken njeherë në shfaqje. Numrin e “roleve” të tija veç ai e din. Statistikat e mbajtura nga ai vetë kurrë nuk i dalin me një numër të saktë. Eshtë ndër të paktët njërëz në qytet që ka shumë epitete, Zhak, Kolombo, Puc….
Të gjithëve i përgjigjet sikur ta thërrasësh me emrin e vertetë Pëllumb. Sinqeriteti i tij është absulut. Kjo vertetohet me theniet:
“Unë jam servil!”
“Nuk vdes kush nga servilizmi!”
Servilizëm quan sherbimet e vogla që i bën gjithkujt. I domosdoshëm për gjëra të vogla. I pëlqen detajet, ndaj krenohet që bën diferencën.
Vertetë që bën difetencen, jo njëherë, por me dhjetra. Sendet e harruara nga spektatori pas shfaqjes do të jenë të ruajtura në kasaforten “Pëllumb”. Ai i ka dorëzuar spektatorit, kolegëve aktorëve dhe regjisorëve të pa prekura jo vetem sendet me vlerë e pavlerë, por edhe shuma të mëdha lekësh.
Shpirt i pastër…asnjëherë nuk e tregove moshën që ke. E kjo falë besnikrisë tënde, virtyt që ta kemi zili.
Ma gëzofsh 60 vjetorin dhe lumturofsh sa më gjatë, Zhak, Kolombo, Puci……, Pëllumb!

Burimi/Facebook

Musa Krasniqi – SHQIPONJA PËRBALLË ARMIQËVE

No Comments Argëtim Letersi

Atje u hap një konsullatë
N’tokën time n’veri lartë
nga dy gjakpirësit e gjakut tim
Si sme doli zot asnjë trim
Të thot ndal Vuçiç e Erdogan
Tokat shqiptare n’Sanxhak janë
Ata njerëz gjak shqiptari kanë

Vuçiç Erdogan serb e turq
për njerëzit e mi jeni ujq
Shkollat shqipe ua keni mbyllur
Shqiptarinë për tua shkyçur
Trup e gjuhë ua keni dhunuar
Me xhami i keni mashtruar
T’mos i thonë vetit shqiptarë
T’harrojnë t’vetën farë

Erdogan more pasha
S’befason që je me shka
Me urrejte sa më ska
5 shekuj gjuhën ma ndalove
Fuqinë time ma dobësove
T’mbrohem ma pamundësove
Sllav e grek i trimërove
Gjaku im rrjedhi lum
Trupi im u copëtua shumë

Ti Turqinë s’ke ndryshuar
Gjithmonë më ke dëmtuar
Ke 7 mil shqiptarë pa gjuhë t’vet
E këtu asnjë turk e fakultet
Erdogan more sulltan
Mllefi im shpërthen “vullkan”
Një Skenderbe që smud ta lindë
Popullin tim Ai ta bindë
T’ringjallë n’Lezhë Beslidhjen
Mua Shqiponjës t’ma heç dhembjen

P.S.
Sa gjakosjet, sa humbjet, sa kurthat e sa përqarjet i patem prej armiqeve e kurrë su mbushem mend !
Musa Krasniqi
05.09.2021

Nëse Keni Deshire Te Jetoni Gjatë Dhe Pa Sëmundje, Mos I Hidhni Më Lëkurat E Qepës Por I Përdorni Kështu..!?

No Comments Argëtim Kuriozitet

Nëse Keni Deshire Te Jetoni Gjatë Dhe Pa Sëmundje, Mos I Hidhni Më Lëkurat E Qepës Por I Përdorni Kështu..!?

Gjëja e parë që bëjmë kur duam të hamë qepë është ta qërojmë atë. Lëkura e qepës hidhet në kosh, por për fat të keq ky është një hap i gabuar sepse ajo përmban shumë vlera ushqimore.Ekspertët e tregojnë se shtresa e jashtme e lëkurës së qepës përmban sasi të mëdha antioksidantësh që promovojnë mirëqenien e përgjithshme të organizmit dhe e mbrojnë atë nga sëmundjet.

Lëkura e qepës fuqizon aftësitë vetë-shëruese të trupit madje mund të mbrojë edhe nga disa forma të sëmundjeve tum or ale.

Ajo përmban fibër të tretshme dhe flavonoidë që promovojnë elasticitetin e lëkurës duke ju dhuruar një paraqitje të re dhe pa akne.

Ajo ul stre sin oksidues që shkakton sëmundje si ateroskleroza, sëmundje të zemrës, infeksione të prostatës, ulçerë në stomak, diabet dhe problemet me syrin. Çaji i lëkurave të qepës ndihmon gjithashtu në alkalizimin e pehashit të sistemit tretës dhe pastrimin e zorrës së trashë.

Për më tepër, ata besojnë se lëkura e qepës përmirëson rritjen e muskujve, parandalon disa lloje të sëmundjeve të rënda dhe trajton depresionin.

Lëkura ngjyrë kafe dhe shtresat e jashtme të qepës përmbajnë shumë fibër, flavonoidë dhe antioksidantë, por edhe vitaminat A, C dhe E që mbrojnë qelizat e kuqe nga radikalet e lira.

Tu moreve të zorrës së trashë, Mbipeshës, Diabetit të tipit 2, Problemeve gastrointestinale, Lëkura e qepës lu fton qelizat ka nce rogjene, mykun, bakt eret dhe shërben si antioksidant.

Burimi/https://news225media.com/

BUDUA/ Budva , Vendbanim i lashte i fisit ilir Venetet

No Comments Argëtim Histori

Shkruan: Shqipe HOXHA

Trako-ilirët ishin të së njëjtës racë me Pellazgët; Thesalët, Dorët e Venetët ishin fise ilire !
Sir John Edwin Sandys: A companion to Latin studies
Venetet vendosen ne qytetin për gati 400 vjet, nga 1420 në 1797, Budva, i quajtur Budua ne ato shekuj, ka qenë pjesë e rajonit të Republikës së

Albania Veneta dhe është e fortifikuar me mure të fuqishme venete kundër pushtimeve osmane.
Homeri i përmend venetët e lashtë si fis ilir në shek. XII-të PrK në kohën e luftës së Trojës
Qyteti i vjetër i Budvës është e vendosur në një gadishull shkëmbor, në anën jugore të fushës Budua. Dëshmi arkeologjike tregojnë se vendbanimi ilir është formuar në vend të qytetit të vjetër, para kolonizimit greke të Adriatikut.

Shumica e mureve ekzistuese të qytetit dhe ndërtesa janë ndërtuar gjatë sundimit venete..

Sipas historianit Luigi Paulucci në librin e tij “Le Bocche di Cattaro nel 1810” (e Gjirit të Kotorrit në vitin 1810), shumica e popullsisë fliste gjuhën Venetiane deri në fillim të shekullit të 19-të
The Venetian walls of Budua (Budva) on a 1900 postcard

Burimi/https://fan-page.al/

Skender Lazaj – MALL I PASHUAR E DHIMBJE E PERBOTSHME

No Comments Argëtim Letersi

Dikur ecja me shpejtësinë e dritës
të derdhesha në krahët e hapur
tash mezi eci, askush s’më priste
dhe dryni i derës, bllok-un kish shpallur

Një tufë lulesh (rit i zakonshëm)
peshon sa një Mal i rëndë, i rëndë
Një dhimbje e një mall i përbotshëm
sa s’di se si qëndroja më këmbë.

Një zë hyjnor prej mermerit vinte
dhe gjoksin më përshkonte tej e tej
lotët, një dorë e padukshme mi fshinte
në shpirtin tim, shpirtin e tyre ndjejë.

Iki me lamtumirën e kobshme
iki dhe hije i bëj hijes
Në të gjallë s’u ç’mallëm sa duhej
tani krrusem nga pesha e dhimbjes.

Skender Lazaj