Home

Lajme

Bashkim Alibali, këngëtari i pakohë që sfidoi skenën me recitalet e veta

No Comments Intervista Lajme

Nga Suada Daci

Këtë tetor Bashkim Alibali do të festojë 65 vjetorin. Një këngëtar që flet pak nëpër intervista, por që radhitet i pari ndër ata që arritën të bëjnë koncert recital në kohën e komunizmit. 150 koncerte recitale kam bërë atëkohë dhe paguhesha 150 lekë, rrëfen ai për revistën Newsbomb.al.

albsig
Dhe vlerësimi më i madh që ka marrë nuk është monetar, duartrokitjet e spektatorëve janë ato që i kanë mbushur zemrën.

Bashkim Alibali është këngëtari që me zërin e tij bëri të madh e të vogël të dashurohej me këngën e nënës me tekstin e Zhuljana Jorganxhi. “Në Duart e Nënës” mori menjëherë dashurinë e spektatorëve, jo vetëm për tekstin kuptimplotë, por edhe për zërin e papërsëritshëm dhe tonalitetin që i dha Bashkimi.

Në duart e tua u rrita o nënë
Netëve pa gjumë/ Pikoi dritë e hënës
Dhe veten qortova/Të zënë në gabime
Zemrën kur ta theva/O e shtrenjta ime
Vij nga rrugë e gjatë/Ti më pret e para
T’i puth ato duar/Mbushur plot me mall
Në çdo rrudhën tënde/Në çdo flok të bardhë
Unë shoh fëmijërinë/Hapin tim të parë
Dhe nga unë fëmija/Kërkove në jetë
Të rritem i mbarë/ Për këtë tokë të shtrenjtë

Bashkim Alibali ka patur një jetë interesante artistike të mbushur me ngjarje, ku pasioni dhe këmbëngulja i kanë dhënë një vend të nderuar në radhët e këngëtarëve më të shquar shqiptarë. Magjia e zërit ka qenë çelësi i sukseseve të tij. Ishte Festivali i 10-të i RTSH-së kur u prezan[1]tua për herë të parë me gjithë shqiptarët dhe më pas ai do të merrte pjesë gjithnjë në këtë kompeticion, që për kohën ishte më i rëndësishmi në Shqipëri.

Ai u shkëput 6 vjet nga skena (për shkak të festivalit famëkeq të 11-të) dhe pas këtij momenti, nëse i hedh një sy CV-së së tij artistike, vëren se ai nuk është shkëputur për asnjë moment nga ky festival dhe dalja e tij e fundit ka qenë në vitin 2011 me këngën “Këngën time merr vehte”.

Për më shumë, artikullin e plotë investigues e gjeni në revistën NEWSBOMB.al, në të gjitha pikat e shitjes së gazetave, që nga dita e sotme, 20 korrik, për një muaj, në çmimin 500 lekë.

Burimi/newsbomb.al/

Si duhet të jetë Partia Demokratike e Shqipërisë

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Partia Demokratike e Shqipërisë duhet të jetë alternativë politike e Djathtë; tradicionale: si trashëguese e vlerave patriotike dhe nacionaliste; duhet të jetë moderne dhe demokratike; duhet të jetë e lirë, e hapur dhe transparente në zhvillim e përsosje të pandërprerë në luftë kundër autokracisë, krimit, korrupsionit dhe tradhtisë publike.

Dhe tjetra si kryesore është ajo se: PD duhet të jetë partnere besnike ndaj SHBA-ve.

Një Parti Demokratike e tillë plotëson kriteret dhe do e meritonte besimin publik e ndërkombëtar; e cila do të vinte në pushtet për ta nxjerë Shqipërinë nga bataku i rëndë i tranzicionit ku e ka zhytur politika e vjetër shqiptare.

Ishkryetari Basha pati dhe ka besimin qytetar dhe atë ndërkombëtar per një reformim të PD-së, pasi ai ka përkushtimin dhe vizionin për ngritjen e vënien në funksionim të PD-së si të tillë, e cila do t’i shërbente edhe shërimit të politikës shqiptare në përgjithësi nga sëmundjet e korrupsionit,padrejtësive,papërgjegjshmërisë, krimit dhe hajnisë politike

Ishte Lulzim Basha,te i cili ishin ruajtur e janë kultivuar tradita , edukata familjare e patriotike, dhe kjo e gërshetuar me shkollimin, arsimimin dhe me kulturën perendimore , si i tillë ishte ai,që pati dhe ka vizionin për t’u ndarë Shqipëria realisht si nga ishkomunizmi ashtu edhe nga tranzicioni i vazhdimësisë korruptive neokomuniste.

Ishte Lulzim Basha që pati si platformë si dekomunistifimin ashtu edhe dekriminalizimin e politikës dhe të demokracisë shqiptare të cilat janë mjerisht fatkeqësitë më të mëdha që akoma po i ndjekin shqiptarët; janë këto fantazma, gjë të cilën edhe politika amerikane e mbështesin Bashën, e madje deri sa edhe e kanë deklaruar se shqiptarët duhet të ndahen nga fantazmat e së shkuarës dhe nga korrupsioni i politikës së vjetër.

Për ditë e më shumë koha po i jep të drejtë vazhdimit të misionit e vizionit të Bashës, detyrimisht ndarjes nga Tranzicioni.

E Djatha, PD-ja, duhet të bëjë një Veting politik, një vetëpastrim prej atyre që nuk janë me të vërtetë të djathtë, por vetëm që kanë spekulluar dhe që e kanë vetëm shfrytëzuar të Djathtën. Duhet një Veting dhe pastrim edhe prej atyre të zhytur në korrupsion dhe hajdutëri; duhet Veting perjashtues të atyre të shpallur “non grata” nga SHBA dhe prej mbështetësve të tyre, pra: duhen bërë dhe duhen vazhduar ato reforma që i filloi Lulzim Basha.

Dhe po e mbyll me kete pyetje se a i duhet më Partisë Demokratike një si ky ?

Kosovë, respektoni nga Shqipëria ata që kanë kontribuar për shtetin e Kosovës , dhe jo ata që thonë vetëm fjalë e retorika mashtrimi!

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Vetëm në një shtet me pushtet e politikë amorale, antipublike dhe të korruptuar ndodh mosrespektimi dhe mosmirënjohja ndaj vlerave, kontributorëve, ndaj patriotizmit dhe dinjitetit kombëtar të individit e të shoqërisë.

Kur politika e Tiranës është e zënë dhe e kapluar nga konfliktet e ngatërresat ndër vete, kur janë në zor nga diskreditimi për zullume e korrupsion, vetëm atëhere politika e politikanët e Tiranës fillojnë e bëjnë sikur “shqetësohen”, dhe bëjne sikur po interesohen për Kosovën, për ta ndihmuar atë.

Kjo ndodh për ta larguar vëmëndjen e publikut dhe si përpjekje për ta kaluar problemin, dhe sa për dukje sikur po shqetësohen për probleme madhore, për Kosovën.

Dhe në këtë kurth bien e mashtrohen jo pak opinioni si dhe mediat, politika dhe shoqëria civile në Kosovë, të cilët merren dhe bëjnë tifo e ndahen në simpatizanë të retorikave dhe të deklaratave sipërfaqësore, spekulante e mashtruese momentale, duke komentuar me ato se: shiko se cfarë tha, thotë, thanë e thonë e thashathemnojnë mashtrueshëm poshtë e lartë nëpër gazeta e tavolina televizive Berisha, Rama,Nano, Meta ,Majko, Balla, Topi, Mediu, Shehi e Shehu, Spahiu,Ngjela me te tjerë, dhe të tjerë politikanë të Tiranës.

Një pyetje u duhet bërë këtyre farë patriotëve nga Shqipëria se: cfarë keni kontribuar apo dhënë dicka nga vetja e juaj e familja juaj për Kosovën, dhe pastaj dhe cfarë keni kontribuar edhe si “burrështetas” të Shqipërisë për Kosovën. A e ka njohur ndonjë shtet Pavarësinë e Kosovës prej lobimit që ka bërë Tirana, dhe a ka shpenzuar ndonjë dollar Shteti I Shqip[ërisë për të ndihmuar Kosovën?! Cfarë keni bërë realisht ju për Kosovën kur keni qenë në krye të Shtetit e të qeverisë?!Nuk është e nevojshme për retorika e simbolika mbledhjesh të dy qeëverive shqiptare. Por veproni e bëni për kombin dhe për Kosovën pa zhurma e pa dukje e reklama publike , mediatike e qeveritare, sepse askush nuk iu pengon.

A, po, kur jeni në opozitë sidomos, bërtisni e rrihni gjoksa patriotizmi për komb e për Kosovë.

Kështu gjithmonë ka ndodhur, ka ndodhur edhe atëhere kur regjimi komunist gënjente e mashtronte sikur do të bënte namin kundër Serbisë e ishJugosllavisë për të mbrojtur Kosovën. Kosovarët besonin te Enveri e Mehmeti, pastaj te Berisha e disa të tjerë te Nano dhe sot ka disa që admirojnë Metën e Ramën.

Edhe Hashim Thaci dhe politikanët e tjerë të Kosovës e përdornin Shqipërinë, takimet, dukjet por më shumë pushimet e dëfrimet nëpër plazhe të Shqipërisë, i përdornin demek si punë patriotizmi për t’ua paraqitur në Kosovë për pikë politike se: shikoni se sa respekt kishte apo ka Shqipëria për ta.

Madje, sidomos në prag fushatash elektorale politikanëve servilë të Kosovës u interesonte shumë dhe ishin në garë me njëri-tjetrin se kush të dilte në fotografi me kryeministra e presidentë nga Shqipëria, si dhe kush prej tyre të merrte sa më shumë dekorata llamarinash e letre mirënjohjeje e fleta lavdërimesh nga institicionet e qëndrore e vendore të Shqipërisë.

Është fakt se edhe institucionet e Kosovës në shkëmbim reciprok nderesh u kanë dhënë dekorata personave nga Shqipëria, shumë prej atyre të cilët nuk kanë asnjë meritë për Kosovën, por vetëm për

merita interesi e politike, u kanë akorduar dekorata në Shqipëri atyre që ishin e janë miq e shokë të ishkryeqeveritarëve të Tiranës.

Institucionet e Kosovës nuk kanë respektuar pothuajse asnjë, ose ndonjë shumë të rrallë prej atyre meritorëve që kanë kontribuar për Kosovën; nuk kanë respektuar dhe as dekoruar nacionalistët e vërtetë të cilët kanë bërë burg në regjimin komunist në Shqipëri për Kosovën; nuk kanë respektuar ata nacionalistë të cilët e kritikonin dhe që e kanë pësuar në Shqipëri pse e kundërshtonin qëndrimin indiferent antiKosovë dhe internacionalist e prosllavo-rus të regjimit komunist.

Institucionet e Kosovës nuk i kanë respektuar as ata të cilët kanë bërë maksimumin realisht, sinqerisht dhe pa kurrfarë interesi për Kosovën;nuk janë respektuar as ata që kanë dhënë kontribut real edhe në luftën e viteve 1998-1999 për lirinë e Kosovës.

Vetëm në një shtet me pushtet e politikë amorale, antipublike dhe të korruptuar ndodh mosrespektimi dhe mosmirënjohja ndaj vlerave, kontributorëve, ndaj patriotizmit dhe dinjitetit kombëtar të individit e të shoqërisë.

Duket sikur do ndryshojë dicka Albini e Vjosa por le të presim e të shohim , dhe jo pa qëllim po e nis për botim këtë shkrim dhe do e nis jo vetëm për botim, por do tua dërgoj edhe Kryeministrit e Presidentes dhe zyrave të tyre qeveritare si dhe deputetëve të Kosovës.

Dritan Goxhaj – ED(VINI) KA RËNË NË DILEMË

No Comments Lajme Opinion

E keni vënë re që, sa herë në këtë Shqipërinë tonë të katandisur në një çiflig të kopesë “Rilindja”, ndodh ndonjë tragjedi si ajo që ndodhi para dy ditësh në breg të detit, ku një fëmijë mbeti viktimë e papërgjegjshmërisë së një personi, por edhe e papërgjegjshmërisë së institucioneve tona qeverisëse të cilat kanë detyrë të vendosin rregullat dhe mbikqyrin këto rregulla, Kryeministri i shmanget pwrgjegjwsisw.

Kryetari i kësaj kopeje dhe i Këshillit të Ndrikullave, Ed(vin) Rama lëshohet gjithnji në delirin e tij sociopatik, duke i anatemuar të gjithë ata që nga indinjimi guxojnë të kërkojnë llogari publikisht, dhe jo vetëm, por edhe të kërkojnë që dikush dhe, specifikisht, ata zyrtarë që kanë për detyrë të kujdesen që këto të mos ndodhin, e të mbajnë përgjegjësi.

Edhe kësaj rradhe nuk kishte si të ndodhte ndryshe. Rama u lëshua sërish në atë që di të bëjë më së miri, të anatemojë me një gjuhë të ngjyrosur, ashtu si shkaravinat e tija, duke thënë “ Madhësia e tragjedisë së djeshme në Himarë e bën edhe më të madhe se cdo herë tjetër , ligësinë e verbër të vampirëve politik e mediatik që s’lenë plagë pa future gojën e tyre të përdalë, duke kërkuar përfitimet e tyre mizerabël në shkelje të cdo kodi moral, familjar, kombëtar”.

Sa herë që ky duhet të mbajë përgjegjësinw që i ngarkon detyra që ka zgjedhur të bëjë, pra qeverisja, ai na kujton të gjithë neve që marrim guximin të reagojmë, se paska “rregulla morale, familjare e kombëtare”. Dhe këto rregulla qënkan vetëm për ata që reagojnë, ndërsa për ata që kanë marrë përsipër të qeverisin e të kujdesen që këto tragjedi të mos ndodhin, këto rregulla nuk ekzistojnë!

Dhe për të justifikuar veten se për këta qeveritarë këto rregulla nuk ekzistojën, ata na thonë në kor sëbashku, me gjith gojë-paguarit mediatik të tyre, se: “Këto gjëra ndodhin kudo në botë”, dmth, nuk ëshrtë ndonjë gjë e madhe se dikush vritet njerëz nga papërgjegjshmëria e atyre që duhet t’i zbatojnë këto rregulla dhe që duhet t’i mbikqyrin këto rregulla, meqenese kështu ndodh kudo.

Dhe vërtet edhe në botë ka tragjedi të ndryshme e të ngjashme me këtë tonën, por ama, në botë, ata që i kanë ngarkuar vetes detyrën të qeverisin e të mbikqyrin këto rregulla, mbajnë edhe përgjegjësinë publike dhe politike, përveçse asaj penale, për mos zbatimin e këtyre rregullave.

Rregulla këto të cilat njëra nga anëtaret e Këshillit të Ndrikullave, Mirela Kumbaro, në FB-un e saj, për rastin në fjalë shkrun “ Kërkesa shkon për drejtësinë që të bëjë punën e saja pa asnjë kompromis, për dënimin maksimal ndal kujtdo që thyen ligjet e përbashkëta dhe rregullat”. Pra, këto rregulla, të cilat kjo ndrikull duhej të kujdesej që të zbatoheshin, pasi wshtw ministre e Turizmit, dhe sipas ligjit në fuqi duhej të kujdesej që zona në fjalë të kishte kordon sigurie mbrojtjës dhe bova në largësi 200m nga bregu që ndalojnë hyrjen e skafeve ose gomoneve aty ku bëjne plazh pushuesit.

Pra në këtë rast “kodi kombëtar”, që shkruan Rama, është shkelur nga vetë ata që e kanë hartuar e që, rrjedhimit i bie që kjo të mbajë përgjegjësi për mos implementimin e këtij kodi/ligji.

Ashtu siç është shkelur edhe kodi moral nga anëtari tjetër i këtij këshilli ndrikullash, burrit të gruas së Ramës, Blendi Ҫuçit, i cili, nëse ju kujtohet, në datë 25 korrik para drejtuesve të policisë së vendit thoshte: “Asnjë tolerancë për këdo që rrezikon pushuesit

me motorrë uji duke thyer në mënyrë flagrante kordonët e sigurisë. Do të përgjigjet personalisht çdo drejtues e punonjës policie që mbyll sytë para paligjshmërisë”.

Këta të dy ministra ja kan dhjerë Ramës edhe kodin moral edhe kodin kombëtar, pasi kordon nuk ka pasur fare dhe drejtuesi i policisë nuk po mban asnjë përgjegjësi.

Ndërsa përsa i përket atij “kodit familjar”, që përmend Rama në delirimin e tij të rradhës, ai këtu e ka për familjen e tij.

Pse them të tijën?

Sepse tashti Rama, për herë të pare, në gjithë këtë karrierën e tij qeverisëse, është vënë para një dileme shum të madhe: ku i duhet të zgjedhi midis familjes dhe Amerikës.

Do thoni ju se ç’hyn kwtu Amerika?

Po shumë e thjesht, Blendi, Ministri i Rendi,t është burri i gruas së dikurshme Ramës, jo i kësaj që ka marrë tashti, por i Dalinës, asaj me të cilën bridhte lakuriq nëpër plazhet e Evropës. Pra i bie që tashti Blendi është familje. Dhe Rama duhet të zgjedhi, se kush duhet ta mbajë përgjegjësinë politike për këtë tragjedi, Ministri apo Drejtori i Përgjithëshëm i Policisë.

Por Drejtorin e Policisw nuk e ka vënë Rama, por e kanë vënë amerikanët. Ndaj të gjithë duhet ta kuptojnë, se përse Rama ka deliruar kaq shumë këto ditë, aq sa edhe ka detyruar edhe vetë Dalinën të reagojë në FB-un e saj. Pasi tashmë atij i duhet të zgjedhë, o të mbajw familjen, o të mbajw Amerikën. Prandaj edhe unë ja pranoj këtë delirim të fundit dhe i qaj hallin :

Ky Ed(vin)i me Delinë (Delina Ficon),

Për të mbajtur shoqërinë,

Seç bënë nja dy plane,

Për një mushkë çalamane.

Por Ed(vini) u indinjua,

Vargjet, tha, s’më takojnë mua,

Mushkën ma ka dhënë Delinka

Ndaj, asaj t’i bëhet kritika.

4 gusht 2022

Robert Martiko – SHKRIME PËR TË NDRYSHUAR GJËRAT, JO PËR TESPIJET E PËRJETËSISË TRAGJIKE SË KAFENEVE, SHKRIMEVE TË CEKËTA E ÇMIMEVE TË KOTA, PA VLERË

No Comments Lajme Opinion

Para pak kohësh më ranë në dorë tre libra të autorit Timo Merkuri me temë këngët dhe baladat popullore në Shqipëri dhe u befasova për punën voluminoze që i është dashur të përballojë rreth temave të kësaj natyre. Ideja e parë që më lindi, në sfondin e përgjithshëm të jetës së një shoqërie, është se ky material etnologjik, i përfshirë në këto tre libra, do të ishte i mrekullueshëm për hartimin e një libri në rang akademik, me karakter antropologjik. Në këtë pikë Timua është sikur iu thotë akademikëve e profesorëve të Departamentit të Filozofisë: “Unë e bëra punën time, ju jeni në gjendje të çoni më tej stafetën e këtij studimi!” Dhe kjo për logjikën e thjeshtë se gjithçka vjen nga e kaluara, nuk duhet parë thjesht si material për të zbukuruar pa kuptim raftet e bibliotekave, apo ekspozimet grafike të mureve të një muzeu, por kryesisht për të mundur të rilindë vet shoqëria, sot në nevojë më shumë se kurrë. Në këtë atmosferë moskuptimi universal në Shqipëri, është sikur ulërijnë jo vetëm këngët e baladat e shpjeguara me hollësi, që Timo Mërkuri ofron për lexuesin, por sikur nga thellësitë e shekujve, me zë stentori, buçet vet Skënderbeu, për t’iu bërë të ditur akademikëve e profesorëve të ditëve të sotshme: “Përpiquni të mos më trajtoni me atë anakronizmin tuaj të verbër, klasik, për hir të izolimit tragjik, që pësuat gjysmë shekulli nga Diktatura e një materializmi shterp miliona të vrarësh e gërmadhash pa fund. Mos më lexoni as me sytë e kufizuar të shekullit të XV, kur jetova, duke krijuar historinë time vetjake, në mbrojtje të Evropës, që aq shumë iu bën përshtypje. Mundësisht, më shikoni me vizionin gjigant të një Kulture Evropiane të Rilindur, që me vizionin e saj nuk shkatërroi gjithçka nga themelet, por rilindi shoqërinë. Më nxirrni nga muzetë e vdekjes, duke zbuluar te unë, përmes Njohurive Filozofike Perëndimore, sekretet e thella që ndryshuan fatin e njerëzimit në tokë. Vetëm duke dalë nga përjetësia e mendimit të paralizuar, të vdekur për së gjalli, gjërat ndryshojnë. Unë praktikisht bëhem i vlefshëm, kur NJERIU më fut në shpirt, duke më konsideruar të pranishëm orë e çast, për përballimin e jetës së tij, me energji. Me paqe e harmoni shpirtërore, jo me përçarje e dhunë! Këto gjëra të thjeshta më bëjnë mua të vlefshëm, jo mburrjet prej Narcesi të njeriut mendërisht të kufizuar se GJOJA KY APO AI E NDERON. Nuk ka gjë më qesharake, të kotë e pa vlerë nga kjo. Më brendësoni në shpirt për të ndryshuar. Për të rilindur! Vetëm duke u thelluar Mendimi Akademik Shqiptar do të ketë bërë detyrën. Boll me fishekzjarrë festash jubilare që duke u përsëritur pa kuptim, nuk përjetësojnë përveçse pamundësinë për të ndryshuar gjërat. Iu përngjajnë përshpirtjeve në funerale, vaki. Njeriu mbetet i njëjtë në shekuj. Shoqëria do të ketë marrë fatin e saj në dorë, vetëm kur me dinamizmin e Logjikës së rilindur, do të dijë të futet në zemrën e Kulturës Universale të Qytetërimit Perëndimor, gjigant, të ditëve të sotshme, kur Koha ka shpërthyer Hapësirën. Po ju zbuloj një sekret të vogël që asnjë libër i shkruar për mua deri më sot nuk e ka kapur: “Energjia megatonëshe për të përballuar të ardhmen, është thelbi i shpirtit tim me karakter rilindës”. Vetëm kur ndryshon shpirti ndryshojnë shoqëritë. Dalin nga Mesjeta, nga Ferri i Vetvetes. Akademistë e profesorë filozofie, si do të ndryshoni ju Njeriun, kur nuk keni as sot e kësaj dite idenë e Rilindjes Shpirtërore, të vetë Kohës-Përbindësh të cilën, kur nuk e kupton, ose të lë në periferi të gjërave, ose të zhduk njëherë e përgjithmonë nga faqja e dheut. Sa e sa qytetërime u zhdukën pa nam e nishan në historinë e njerëzimit, nga moskuptimi tragjik i gjërave, nga paaftësia e Mendimit për tu futur në Kohë e Histori!…”

Burimi/Facebook

Në diktaturë komunizmi e persekutoi, e vrau dhe e burgosi fisnikërinë shqiptare, ndërsa demokracia e mashtroi dhe e korruptoi atë

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Shkaku kryesor se përse Shqipëria është në këtë gjëndje është fakti se Shqipëria nuk u nda nga komunizmi, pasi realisht pati vetëm një zëvëndësim të ishdiktaturës komuniste me nje sistem korruptivo-krimo-hajdutokracie neokomunistësh dhe të një brezi të edukuar, shpëlarë mendërisht e të rritur me botkuptimin e ri komunist antidemokratik e antihuman.

Ishte Lulzim Basha,te i cili ishin ruajtur e kultivuar tradita , edukata familjare e patriotike si dhe kjo e gërshetuar me shkollimin, arsimimin dhe me kulturën perendimore , si i tillë ishte ai që pati dhe ka vizionin për t’u ndarë Shqipëria realisht si nga ishkomunizmi ashtu edhe nga tranzicioni i vazhdimësisë neokomiuniste.

Ishte Basha që pati si platformë si dekomunistifimin ashtu edhe dekriminalizimin e politikës dhe të demokracisë shqiptare të cilat janë mjerisht fatkeqësitë më të mëdha që akoma po i ndjekin shqiptarët; janë këto fantazma, gjë të cilën edhe politika amerikane e mbështesin Bashën, e madje deri sa edhe e kanë deklaruar se shqiptarët duhet të ndahen nga fantazmat e së shkuarës dhe nga korrupsioni i politikës së vjetër.

Për ditë e më shumë koha po i jep të drejtë vazhdimit të misionit e vizionit të Bashës, detyrimisht ndarjes nga Tranzicioni.

Komunizmi dhe demokracia shqiptare treguan se edhe patriotizmi kur arrin në pushtet humbet ,thyhet e përkulet nga interesi,pushteti, kojtja( lakmia),privilegji e sidomos nga paraja. A nuk e ka vertetuar këtë regjimi komunist dhe ky i tranzicionit në Shqipëri,ku dy ideologjitë bënin be e rrufe për demokraci, patriotizëm ,për mirëqënie,për komb e atdhe dhe bënë hatanë e batërdinë me zullume e të këqija.

A nuk u pa edhe në Kosovë se cfarë i bënë Kosovës LDK-istat e tipit Mustafa me kompani dhe ata farë komandantash të luftës, se cfarë bënë me vjedhje e me hajni e deri edhe me tradhti, sa jo vetëm se rrezikojnë sovranitetin në Shqipëri e Kosovë por janë bërë problem e shqetësim edhe për aleatin e madh e jetik të Shqiptarëve, për SHBA-të.Dhe a nuk janë po kjo politikë si kjo e vjetra në Shqipëri e cila nuk e shikon me sy të mirë reformatorin, demokratin dhe vizionarin e ndryshimit , Lulzim Bashën , pasi as këta nuk e duan ndryshimin sepse janë edhe ata të vjetrit e mashtrimit e korrupsionit në Kosovë.

Kam shkruar edhe më parë shkrime për persekutimin sidomos të patriotizmit dhe të fisnikërisë shqiptare, por mjerisht pervec të tjerash ajo shtresë vuan dhe karakterizohet jo vetëm nga korrupsioni, servilizmi dhe autokracia injektuar nga ishregjimi por edhe nga smira , egiozmi e xhelozia ; pasi atyre u pëlqen kur dikush shkruan , mbështet dhe është pro tyre , por shtresa e djathtë shqiptare ka inatin dhe egoizmin se përse e shkruan dhe e thotë këtë ky apo filani.

Tek e Djathta shqiptare ajo që vihet re dhe që e karakterizon tjetër është manipulimi i saj nga populisti, mashtrimi e demagogu Berisha si dhe mungesa e frymës dhe ndjesisë e pëgjegjësive kolektive.

Jo vetëm kjo, por duke perjashtuar respektin dhe besnuikërinë e verbër ndaj kryetarit historik të marrë si pëvojë nga e kaluara e liderit historik e të pagabueshëm enverist, atyre ndër vete u pëlqen vetëm uni

dhe vetja dhe jo e përgjithshmja, u pëlqen realizimi i qëllimeve të ngushta dhe pastaj harrojnë dhe nuk u interesojnë të tjerët, shtresën së cilës i përkasin, e madje arrijnë deri në indiferentizëm e mospëfillje por edhe tradhtinë ndaj tyre.

Kjo u tregua edhe pas rënies së komunizmit, ku shtresa e të persekutuarve, as nuk kërkoi dhe as nuk këmbenguli në dekomunistifikimin dhe as në ndëshkimin e krimeve të komunizmit dhe as në integrimin politik të vetes së saj.

Madje shtresa e të persekutuarve të komunizmit ,organizatat e dala prej tyre në shumicën e rasteve liderët e tyre u bënë servilë e paterica të pushtetit e të politikës dhe vetëm sa spekulluan me persekucionin dhe vuajtjet e shtresës së kundërshtarëve të regjimit komunist për përfitime të ngushta personale e familjare duke u shërbyer e servilosur qeverive, kryeministrave, ministrave, presidentëve e drejtorëve të cilët pothuajse shumica e tyre në këtë tranzicion vinin nga nomenklatura komuniste, e ishsigurimit të shtetit dhe të pinjollëve të tyre.

Aktualisht shikoni se kush e dominon edhe sot politikën në Shqipëri, a nuk janë ai të cilin Lulzim Basha e ka etiketuar me të drejtë si “Trekëndëshi i Bermudës”, ata me formim me botëkuptim komunist kryekomunisti i devotshëm Berisha, bijtë e deputetëve të komunizmit si Edi Rama dhe ishsigurimsat e shtetit si Ilir Meta, shëmbulli më kokëfortë janë Trinomi neokomunist Berisha-Rama-Meta të cilët e vërtisin si të duan politikën, shtetin dhe shoqërinë shqiptare. Dhe shqiptarët nuk mund të dalin nga ai rreth vicioz në të cilin politika e vjetër i ka futur. Dhe më shumë prej këtij realiteti a nuk e kanë pësuar akoma edhe sot të djathtët, nacionalistët dhe trashëgimtarët e tyre të cilët kanë marrë arratinë dhe përditë vetëm sa largohen nga Shqipëria?!

Kështu, nën justifikimin si tolerantë për të justifikuar indiferencën dhe frikën e tyre, të djathtët dhe nacionalistët e Shqipërisë edhe gjatë Luftës së Dytë Botërore mendjen e kishin të grumbullonin florinj e para , anipse natën takonin e u jepnin florinj komunistëve se donin që ta kishin mirë edhe me ta, por kur komunistët e morën pushtetin ua morën edhe florinjtë, edhe pronat e tokat por edhe i internuan, i dëbuan, dhe i burgosën e i vranë.

Ashtu veprojnë e sillen edhe sot, me mashtrime, me joshje dhe me korrupsion në këtë tranzicion ishkomunistët që e morën e që po e qeverisin akoma edhe sot demokracinë; ishkomunistët të cilët sot janë bërë kapitalistët dhe oligarkët më të mëdhej që kanë kapur shtetin ,ekonominë, paranë tërë sistemin: politikën , mediat, drejtësinë, akademinë dhe diplomacinë.

E patën shansin shqiptarët për ndryshimin me 25 Prill 2021, por e gjithë politika e vjetër u bënë bashkë kundër të Djathtës që po rilindëte , kundër PD-së dhe Lulzim Bashës, ata të cilët vazhdojnë akoma të sundojnë e të keqrrënojnë e të vjedhin gjithcka që akoma ka mbetur.

Ajo shtresë e djathtë vuan akoma edhe sot nga pasinqeriteti dhe nga përcarja e thellë brënda vetes, pra nga egoizmi e smira ndërvete të cilat nuk e lënë atë të organizohet e të arrijë atje ku duhet në aktivitetin politik në demokraci. Këtë dobësi e ka shfrytëzuar me mjaft intuitë dhe inteligjencë ishkasta zvarranike dhe e ligësisë së komunizmit.

Kjo i vjen asaj shtrese edhe si meritë për gjëndjen se ku është edhe sot e katandisuar.

Ata kanë diversitet egoizmi dhe smire dhe jo uniteti të qëndrueshëm për karshi kauzës së tyre , dhe këtë e tregon edhe fakti se ku është edhe sot edhe ajo pjesë e opozitës e cila i mashtroi se ishte e tyrja.

Këtë shkrim do e bëj shumë të shkurtër sepse njerëzit nuk gjejnë kohë dhe nuk kanë durim për të lexuar, pasi ata ngopen me ato përrallat që shohin e dëgjojnë nëpër gazeta e televizione ku gëlojnë maskaradat mashtruese , korruptuese, mercenare dhe të shitura të mediatikëve, opinionistëve dhe analistëve mercenarë e amoralë të cilët janë po ata që prej 30 vitesh , dhe, edhe ata kanë po atë origjinë sic e ka edhe vetë klasa politike shqiptare e paskomunizmit.

Opinioni nuk e kërkon të vërtetën dhe as ndryshimin pasi është qorrollepsur pas telebingove,telenovelave, paradave dhe emisioneve dëfryese; janë qorrollepsur pas foltores parlamentare të mashtruesve e hajdutëve deputetë dhe të konferencave foltoriste mashtruese të partive politike të dala nga ish Partia Komuniste Shqiptare.

E Djatha e vërtetë shqiptare është në pikë të hallit,pasi korrupsioni dhe degradimi politik e ka paralizuar jo vetëm atë por pothuajse tërë shtetin e shoqërinë sa që nuk ka shumë hapësirë as për virtytshmërinë, as për ndershmërinë , as për patriotizmin e as për interesin kombëtar.

Këtë shkrim posacërisht po e shkruaj për shtresën e fisnikërisë dhe asaj patriotike shqiptare, të cilët diktatura komuniste i shpronësoi, i burgosi, i vrau dhe i persekutoi, ndërsa demokracia apo më sakt pseododemokracia neokomuniste vetëm sa i mashtroi dhe korruptoi me demagogjira,me letra ishtëpersekutuarish, me letra me vlerë, me dokumente vertetimi si të persekutuar, por duke spekuluar edhe me me të drejtat dhe me pronat e tyre.

Pas atij kalvari tmerresh që patriotizmi dhe fisnikëria shqiptare pësoi per 40 vite ne komunizem, gjatë 30 viteve pas veterënies së komunizmit, ajo shtresë nuk qe në gjëndje që të ripërtërihet e as të ringrihet , pasi ajo u kënaq me pak ato gjëra që shtresa ishkomuniste që kapi edhe demokracinë ua dhe e shpërndau atyre si bamirësi.

Ata u mashtruan dhe i harruan të gjitha ato se cfarë kishin pësuar nga diktatura dhe nuk arritën që të organizohen në një parti politike të mirëfilltë të tyren, por u mashtruan nga ishkomunistët e konvertuar në demokratë.

Patritiozmi, desidenca dhe fisnikëria shqiptare u mashtrua nga Platforma “Katovica” e Mihail Gorbacovit që më mirë e më me perfeksion se sa në Shqipëri ajo nuk u zbatua në asnjë vend tjetër ishkomunist.

Edhe ata të cilët nga ajo shtresë patën mundësinë që të angazhohen në politikë, u korruptuan nga interesi personal dhe nga ishkasta socialkomuniste; ata panë vetëm interesat e veta personale, u interesuan vetëm për përfitime personale , vetëm për ato familjare, vetëm për të marrë pronat e tyre dhe për të marrë edhe nga ato që nuk ishin të tyre, duke u bërë kështu palë me kastën komunisto-ishsigurimse për të grabitur prona e pasuri shtetërore dhe ato të të tjerëve.

Kjo simbiozë palacopolitikanësh është shkaku kryesor që Shqipëria dhe shqiptarët e pësuan rëndë prej 30 vitesh.

Shumë asish politikanë të vetëquajtur të djathtë si dhe kryetar shoqatash të të persekutuarish kanë bërë edhe tradhëtinë e shtresës së vet të të persekutuarve, dhe madje edhe bashkë me ishpersekutorët edhe e keqqeverisën dhe i ropën Shqipërinë e shqiptarët. E di se do ketë nga ata të cilët do më japin të drejtë për këtë shkrim , por nuk do më përshëndesin, por me siguri do marrin fraza nga ky shkrim për t’i përdorur

dhe atribuar vetes edhe mencurinë sepse kështu kanë bërë disa edhe më parë me shkrimet e mia, por edhe me ato të disa intelektualëve të tjerë të mirëfilltë, të guximshëm e të aftë.

E Djatha, edhe vetë ajo duhet të bëjë një Veting politik, një vetëpastrim prej atyre që nuk janë me të vërtetë të djathtë, por vetëm që kanë spekulluar dhe që e kanë vetëm shfrytëzuar të Djathën. Duhet një Veting dhe pastrim edhe prej atyre të zhytur në korrupsion dhe hajdutëri. Kjo dhe këtë e kishte filluar Basha, dhe e reja e ripërtëritja demokratike e patriotike në PD ka filluar me Bashën i cili ka edhe mbeshtetjen e SHBA-ve.

Hafiz Shala – Dyert e Shtepisë së Bardhë, po hapen

No Comments Lajme Opinion

Pritje madheshtore e delegacionit shtetëtor në SHBA, paraqitje brilante të udhëheqjës Dardane

Borrel dhe Lajçak, në poste evropiane e me mendësi e të dy shteteve mosnjohëse të Dardanisë

Opozita, pasi e “bëri një burrëri” duke e përkrahur akcionin në veri, pastaj, ia hudhi uthullën tortës

Kur je i kërkuar dhë i zgjedhur nga sovrani, përpos obligimit qe duhesh të keshë përgjegjësi s’i t’i prezentosh më së miri që është e mundur interesat e vendit tëndë, nuk ke nevojë t’i degjosh “ suflerat” për të shushuritur në vesh se qka do të flasish.

Përfaqësuesit të shtetit të Dardanisë, nuk ishin të shantazhuar as njëri e as tjetri.

Nuk kishin hyrë në obligime ndaj atyre që ishat e më parmë e t’i pyesnin e këtkonin

aminin se qka duhet nuk duhet thënë, nuk e kishin dertin as më të vogël se qka do t’i thonin Sekretarit Blinken, përpos të vértetës, pasi flisnin me kompetencë në ëmër të popullit të votuar me mbi 50%, sepse, i kishin ndjenjat e pastra, qellimet e sinqerta, dijën dhë guximin dhë, nuk e kishin frikën se mos po thonin diqka qe mund të jetë e gabuar për ta demtuar shtetin dhë qytetarin të cilin e prezentonin.

Predidentja, zonja Osmani një intelektual e doktoruar në univerzitetet amerikane, një oratore e shkelqyer me një anglishte qe ia kishin zili edhe ata qe ishin ne pritje, ua shprehu vullnetin e popullit si me rafal pa iu trembur syri e pa iu marr goja.

Kur je në anën e popullit, je në anën e zotit. E, Zoti te ndihmon, te jep shendet, pra një mendje të shendoshë, të qiltër dhë të pastér e të sinqertë.

Se jemi cinik ndaj vetëvetës nga urrejtja qe na ka kapluar e shëndërruar në smundje të pa sheruar, disa, filluan me analiza të gjuhës së trupit, duke munduar qe t’ia zvoglojnë efektin e paraqitjeve te suksesshme të dy udhëheqësve, me theks gjoja te pamja e Kryeministrit Kurti perderisa Presidentja fliste se, ai, gjoja na dukej jo i disponuar dhë i kënaqur, deri të “ konstatimi” se, Presidentja na qenka një “ siguresë” e cila po e mbanë Kryeministrin Kurti të pranueshëm për Amerikën.

Keqmendimi dhë keqaludimi është bërë shprehje e opozitës, të cilët e për jellin përmes njerézëve të tyre të katapultuar nepër disa studio hibride televizive të cilet, edhe pse po mundohën qe udhëheqjës së zgjedhur nga populli t’ia minimizojnë dhë përkrahjën e brendshme dhë ndërkombëtare, ne fund kur moderatori e nxjerrë sondazhin, që opozita nuk mund t’i kontrolloj, po

plandosën për tokë me 77% në përkrshje te Qeverisë. Tentonin qe moderatorin, bile edhe ta fajsonin deri të fake sondazhe, anipse adkus nuk po e thotë se janë të njeqind përqindëta.

Takimi në Uashington me Sekretarin Blinken, i hodhi në ujë të gjitha dyshimet, propagandat, gënjeshtrat të llojllojshme e insinuatat të cilat, mund të degjohën vetem nga Lista serbe e cila, më direktivat dhë urdhërat e Vuqiqit, k bllokuan rrugët kryesore, gjuajtën nempolici, lenduan qytetar- mergimtar qe vinin për pushime në atdhe.

Vendimi i Qeverisë së Dardanisë, ishte legjitim dhë konform Kushtetutës dhë ligjeve në fuqi, prandaj, edhe u përkrah nga faktori nderkombëtar, ne rend të parë Shteteve të Bashkuara të Amerikës si rezultat i bisefimeve të hapura, të sinqerta dhë serioze në pritje të Departamentit të Shtetit.

Një pritje e tillë më një protokoll të pa parë deri me tani, eshtë edhe rezultat i përkrshjës dhë ndërhyrjës se Ambasadorit Havenier për shtyrjën e afatit një mujor rreth tabelave dhe letrave te identifikimit i cili, punlikisht u shpreh në përkrahje të Qeverisë për masat reciprocitetit qe, vertetonë se të gjitha veprimet ishin në koordinim të plotë me faktorin ndérkombëtar të prirë nga SHBA-t.

Sot, Ambasadori Havenier dhë Kryeministri Kurti, u pan sot në një restorant në Prishtinë bashk më bashkëshortet e tyre.

Prandaj, ata te cilet me “ analizat” e tyre po tentojnë të krijojnë huti, përqarje e paralajmërime për gjoja, rreziqet qe mund t’i ndodhin shtetit të Dardanisë, kur dirzane e ke Amerikën, po rreshtohën fatëkeqësishtë në anën e Serbisë deri të koketimi me Listen serbe “ si mundësi të rrëximit të Qeverisë” me largimin e listes serbe me 12 deputetet e përzier edhe me minoritetet tjera, por, po

harrojnë se për këte dyhen dy të tretat e votave.

Prriudha prej një muaj, mjafton qe të ndérmirrën të gjitha masat e nevojshme dhë, besoj që me angazhimin e Amerikës, deginitivishtë të thuhet qartas se kush është duke i bojkotuar e shtyrë bisedimet, jo vetem për këto qeshtje kontestuese por edhe për marrëveshjën finale me njohje reciproke obligative për të dyja palët.

Serbia, qellimisht është duke i prolonguar bisedimet ne pritje se, a do ta fitojë Rusia luftën me Ukrainen që në një mënyrë Serbia të forcohet pérmes ndihmës ruse.

Por, Serbisë, ia bënë të qartë edhe oficeret e NATO-s së qdolloj avanture serbe ndaj Dardanisë, do ta pësojë më zi se në vitin 1999, qe e konfirmon edhe njëhere se, akcioni në veri ka qenë edhe do të jetë në të ardhmen i koordinuar.

NATO-ja, definitivishtë pas takimit i cili do të ndodhë me shpresë në Bruksel ne mes Kurtit dhe Vuqiq, e qe në rast të deshtimit eventual, gjithnjë me fajin e Serbisë, nga paralajmërimet duhet të kalojë në veprime.

Veriu i Mitrovicës duhet pa tjetër me forcat e përbashkëta të pastrohet nga kriminelet, trafikantet, sherbimet e huaja sekrete, në rend të parë ruso-serbo- kineze të cilat paraqesin rrezik për sigurinë, jo vetem në Ballkan por në Evropë dhë më gjerë.

Dyert e Shtepisë së Bardhë, për udhëheqjën Dardane, po hapen

Nuk ka dilem se, pas pritjes ne Departamentin e Shtetit, as ne fund e as në krye të shkallëve por në një ambient ashtu siq pritën delegacionet elarta shtetëtore, u pritëne edhe udhëheqësit shtetëtror të Dardanisë, njëherit edhe duk ua përcjell

pérshendetjet mirëseardhëse edhe nga Presidenti Biden siq ua percolli Sekretari Blinken, duke ua bërë me dije se, kur të vijë momenti, e une besoj i finalës, dyert e Shtepisë së Bardhë do të hapën me respekt e mirëseardhje në shejë mirëbesimi dhë respekti reciprok.

Borrel dhe Lajçak, ne poste të larta evropiane e me mendësi të dy shteteve mosnjohëse të Dardanisë

Daklarata e Zëdhënësit të BE-së zotit Piter Stano dhë zotit Lajçak se, ideja ishte e zotit Borrel e pastaj e kamufluan, Evropë e Amerikë, zbuloj diqka interesante nga pak edhe malicioze të përfaqësuesve evropian kur u deklarun rreth kësajë duke tentua ta mbulojnë, une do të thoja edhe lojën e ndyer që fshehurazi e mbajnë anën e Serbisë e njëherit edhe të Rusisë, duke e orolonguar

procedin e bisedimeve siq e ceka më parë në pritje të epilogut okupues të Rusisë ndaj Ukrainës për t’i ngritur puplat si Evropë se, ne jemi “kryesoret” dhë ne do i përfundojmë.

Pa Amerikën edhe egzistenca e Evropës është e rrezikur, në rëndë të parë nga Rusia, qe pëtpos Britanisë së Madhe, shtetet tjera do të dorëzoheshin para soldateskës ruse.

Zotëri të Evropës, sjelljet dhë veprimet apo mosveprimet e juaja, po na japin mundësinë të dyshojmë në sinqeritetin tuaj.

Opozita, pasi e” bëri një burrëri” burrëri duke e pérkrahur akcionin në veri, bëri sikur ia hudhi uthullën bakllavës duke ia humbu shijen

Megjithate, opozita, asesi të lirohet nga si dromi i inferioritrtit dhë frikës se, po qe se ky pushtet të jetë i suksesshëm, gjasat e méfhaja janë se, shum nga ish pushtetaret e të gjitha

niveleve, do të përballën me drejtësinë rreth, krimit, korrupcionit dhë pasurimit të jashtëligjeshëm, posaqërishtë pas sjelljës së ligjit për konfidkimin e pasurisë dhë aprovimit te Vetingut ne kondulltim me Komisionin e Venecias.

Jan aq shumë të trazuar dhë frikësuar sa qe janë në gjendje t’i mbedin në qafë kujfoqoftë vetem ta rrezojnë këtë qeveri, duke e skuzuar për dukurit të cilat i kanë padu gjat qeverisjës të gjitha partive ne koalicione te pas mesnatës evte territ vetem për ta marr pushtetin edhe me metoda makiaveliste.

Deklarohen punlikishtë se përkrahin të gjitha masat e ndermarra kundër këtyre dukurive, ama, në prapavij janë të gjithë unik, sipas asajë se, frika dhe interesi, i bashkon njerzit.

Qeveria Amerikane, me kujdes po i përcjell veprimet e Qeverisë kundër këtyre dukuriv, ku Dardani u ngrit lartë në arenen ndërkombëtar

ka fituar besimin duke i dhënë përkraje të pa rezervë dhë dike i dal në ndihëm në të gjitha situata, qoftë edhe kjo e fundit me rastin e zbatimit te reciprocitetit.

Hafiz Shala

New York

2 gusht 2022

Bislim Ahmetaj – Kokat e konflikteve në ballkan janë Rama dhe Vuçiçi.

No Comments Lajme Opinion

Marrëveshjet e nënshkruara me ndërmjetësinë e Aleksandër Sorosit në të quajturin “Open Balkans” midis Serbisë dhe Shqipërisë shto këtu edhe MV zbatohen thuajse 100% gjithmonë në favor të Serbisë.
Ndërsa marrëveshjet që nënshkruhen me ndërmjetësinë e Brukselit mes Kosovës dhe Serbisë shkelen në mënyrë ritmike 100% në mënyrë të njëanshme nga Serbia.
Thuajse e njëjta gjendje është edhe me zbatimin e marrëveshjeve Shqipëri- Kosovë ku 90% e tyre kanë mbetur në letër.
Po si ka mundësi?!?
Kush mund ta ketë fajin Brukseli, Amerika, Kosova, NATO,
Moska, dy Sandrat apo Edi Rama????
Nuk është me rëndësi të gjendet me domosdo nji fajtor, por ama nëqoftëse nuk vihet gishti mbi plagë, ajo plagë do të shndërrohet në mortajë për gjithë rajonin tonë.
Mortajë që do të shpërndahet në të gjithë Europën Perendimore dhe më gjerë.
Presidenti i Serbisë dhe Kryeministri i Shqipërisë janë kokat e “meduzës” së kësaj mortaje.
Po “të priten” këto dy koka, rajoni do të relaksohet dhe për pasoj edhe Europa.
Rusia në rajon fatkeqësisht po përdor si fitil për ti vënë zjarrin “fuçisë së barutit” (siç është quajtur rajoni jonë që nga Lufta e Parë Botërore dhe deri sot, ) paratë dhe influencën e Sorosit tek “zogjtë” e tij politik në Beograd, Tiranë, Shkup dhe së fundmi edhe në Podgoricë.
Që të mos mbrrij fitili i ndezur në Moskë në “fuçinë e barutit” e përsërisë duhen ndalur dashuria mes çiftit Vuçiç- Rama.
Kjo dashuri e zjarrtë mund të shuhet duke e hequr nga pushteti Edi Ramën, pasi votuesi serb vazhdon të jetë nën influencën e kishës dhe nacionalizmave të kohës së Milosheviçit .
Këtë shërbim për demokracinë dhe paqen në rajon mund ta bëjnë vetëm qytetarët e Republikës së Shqipërisë.

Burimi/Facebook/Autori

Mentor Kikia – T’u lëmë brezave një Shqipëri të shkretë e të pajetueshme!

No Comments Lajme Opinion

Eshtë mesi i verës dhe dy sektorët më jetikë të ekonomisë, turizmi dhe bujqësia, po vuajnë. Po ndalem pak tek kjo e dyta, bujqësia.
Pashë në lajme shqetësimin për shterimin e një prej veprave më të mëdha ujitëse, rezervuarin e Kurjanit në Roskovec, i ndodhur gati në pikën e vdekjes.
Sepse nuk ka rezerva ujore,
Sepse nuk ka patur reshje për ta furnizuar,
Sepse kërkesa e bujqësisë për ujë është rritur,
Sepse ndryshimet e klimës kanë prodhuar një tjetër realitet në raport me mjedisin
Pashë sërish nga media, por edhe nga deputeti Erjon Braçe, shqetësimin për shterimin e rezervës më të madhe artificiale të ujit për vaditje, rezervuarin e Thanës, që mban gjallë tërë Mzyeqenë.
Sepse edhe ai nuk ka rezervë ujore,
Sepse HEC i Banjës në lumin Devoll nuk lëshon ujin e mjaftueshëm për ta furnizuar(ata që e ndërtuan Banjën e parashikuan si vepër energjitike dhe ujitëse).
Sepse lumi vetë ka shteruar.
Shqipëria ka 635 rezervuarë uji për bujqësinë, të ndërtuar të gjithë në kohën e komunizmit. Edhe për shkak të kësaj rezerve, ne sot krenohemi se jemi ndër 5 vendet me pasurinë më të madhe ujore në Europë. Por tashmë këta rezervuarë nuk mbajnë më shumë se 50% të kapacitetit të tyre teorik, sepse janë mbushur me aluvione, po shkojnë drejt vdekjes natyrale. Por edhe sepse nuk janë mirëmbjatur për 35 vjet. Nuk u janë vajisur as sarançineskat e shkarkimit.
Për 30 vjet, ne shkatërruam me një zell kolonizatori të gjithë sistemin e kanaleve ujitëse dhe Shqipëria sot ujit më pak se gjysmën e tokave që ujiste në 1985. Pasi shkatërruam edhe institutet kërkimore në fushën e ujërave e në gjithë fushat e tjera, tani kemi shkatërruar e po lëmë të shkatërrohet edhe vetë rezervën ujore të shfrytëzueshme.
Sot ky vend ka nevojë URGJENTE për të menduar se çfarë do të bëjmë, në kushtet kur kjo rezervë ujore pakësohet nga viti në vit, si pasojë edhe e ndryshimeve të klimës. Duhet menduar, studiuar, projektuar, për rezerva të reja, duhet menduar për teknologji të reja ujitjeje që shpenzojnë më pak ujë… duhet menduar një gjë patjetër.
Lumenjtë janë shndërruar në përrenj dhe përrenjtë janë tharë fare. Situata do të përkeqësohet në të ardhmen dhe ne duhet të mendojmë se si dhe me se do të jetojnë në këtë vend fëmijët tanë.
Por çfarë bëhet në fakt këtu, pikërisht në këtë kohë?
Socialistët në pushtet, kanë një javë që janë angazhuar me kapacitet të plotë për të shpërndarë foto nga koncerti i suksesshëm në sheshin Skëndërbej.
Mesaduket, të bindur se nuk ka asnjë mënyrë tjetër të qëndrojë në pushtet përveçse të vrasin kundërshtarin, socialistët janë angazhuar maksimalisht të nxjerrin jashtë loje Ilir Metën me historira spiunësh. Në mesin e verës e në pikun e problemeve të tjera, ata punojnë “fort” dhe bëjë projektligje si të lënë jashtë fushës së lojës kundërshtarin.
Meta, nga ana e tij, ka vënë të gjithë njerzit në punë të gjejnë letra të vjetra me Sigurim, dhe publikon revista 40 vjecare ku ka firmosur ndonjë karikaturë Edi Rama, për të treguar se edhe ai ka qenë bashkëpunëtor i Sigurimit.
Berisha vjen vërdallë nëpër Shqipëri dhe përgatit protestat e shtatorit….
Klasa jonë politike përfundimisht nuk jeton në këtë vend. Ajo është në një luftë të ethshme për pushtet, pa asnjë përgjegjësi për atë që po ndodh dhe do të ndodhë në të ardhmen e shpejtë në këtë vend.
Vazhdoni kështu!
Ashtu si zjarri, ju do të lini pas një Shqipëri pa njerëz, pa ujë, pa pyje…
(Nese mundeni, shperndajeni kete shkrim, me shpresen se mund ti ngacmoje ndjenjen e pergjegjesise atyre qe ne votojme)

Burimi/Facebook/Autori

Eshref Ymeri – Kështjella e mashtrimit dhe e krimit shumëshekullor

No Comments Lajme Opinion

(Rusia cariste, sovjetike dhe neocariste)

Sulmin barbar kundër Ukrainës, Kremlini, si kreu i mashtrimeve fashiste ruse, mundohet ta propagandojë, duke deklaruar se Rusia, demek, është për paqen. Që prej vitit 2014, deri në ditët tona, në propagandën e Kremlinit ka mbizotëruar kryegënjeshtra e madhe për “shpëtimin” në Ukrainë të njerëzve që “vuakan” nga nacizmi dhe racizmi. Kështu ka ndodhur gjatë dhjetëvjeçarëve të fundit, që pas shpërbërjes së ngrehinës perandorake sovjetike dhe sidomos pas ardhjes në krye të Rusisë të kryekriminelit të Ukrainës Putin, por bota, çuditërisht, një gjë të tillë nuk e pati vënë re. Vetëm kundërpërgjigjja e vendosur e ushtrisë ukrainase ndaj sulmit të ushtrisë fashiste ruse, e bëri botën ta kuptojë që është fjala jo për një konflikt të përmasave lokale, por për një luftë të natyrës globale.

Fill pas sulmit të ushtrisë fashiste ruse, në fjalorin e gjuhës ukrainase hyn menjëherë dy fjalë të reja: roshist dhe roshizëm, të cilat shqiptohen rashist (fashist rus) dhe rashizëm (fashizëm rus), meqenëse o-ja paratheksore shqiptohet a.

Klika fashiste ruse luftën e ka në gjak, pavarësisht se kjo sjell varfërimin e vazhdueshëm në radhët e popullit.

Ekonomisti i njohur rus Vladislav Zhukovski (1988), një vit e gjysmë më parë, ka pasë deklaruar:

“Si ngjarja më e rëndësishme ekonomike në Rusi mund të merret ajo kur njerëzit janë ngopur deri në fyt me premtime mashtruese. Kaq bukur dhe në mënyrë kaq të paturpshme ta mashtrosh mbarë shoqërinë, popullin, dhe mandej t’i tërheqësh të gjitha premtimet e veta, një gjë e tillë është e mundur vetëm në Rusi… Është bërë publik njoftimi se një në tre rus nuk mund të blejë një palë këpucë sezonale, sepse nuk ka para. Rezulton se 62% e rusëve, përgjithësisht, nuk kanë para të hequra mënjanë, ata e shtyjnë jetën nga rroga në rrogë, nga pensioni në pension, pa pasur mundësi të kursejnë për çdo të papritur që mund t’u ndodhë në jetë, sepse të gjitha paratë i shpenzojnë për ushqime, për shërbime komunale, për

ilaçe dhe udhëtime… Ky është dënim për qytetarët” (Citohet sipas: “Vladislav Zhukovski: Vendin tonë s’ka për ta shpëtuar asgjë – as nafta me 60 dollarë për fuçi, as nafta me 500 dollarë për fuçi”. Faqja e internetit “Biznesonline”. 04 janar 2020).

Prandaj kishte shumë të drejtë një qytetare ruse në moshë të re, e cila, e intervistuar në emisionin e lajmeve të kanalit televiziv të Ukrainës “Unian”, të datës 21 qershor 2022, në dëshpërim e sipër, deklaroi:

“Ne kemi një aleat të vetëm besnik – urinë”.

Se çfarë ndodhi me nivelin e varfërisë në Rusi gjatë tremujorit të parë të vitit 2022, kur egërsirat ruse, si edhe tani, po vazhdonin masakrat dhe shkatërrimet barbare në Ukrainë, dëshmohet fare qartë në informacionin në vijim:

“Në vitin 2022, niveli i varfërisë në Rusi u rrit në mënyrë të theksuar. Tani, poshtë nivelit të varfërisë, jeton një në shtatë rusë, çka do të thotë një herë e gjysmë më shumë se në fund të vitit të kaluar. Ky është një njoftim i DW, e cila u referohet të dhënave të shërbimit statistikor të Federatës Ruse. Sipas të dhënave të këtij shërbimi, në tremujorin e parë të vitit 2022, numri i rusëve me të ardhura poshtë nivelit të varfërisë, pati arritur në 20,9 milionë banorë. Sipas këtij treguesi, në krahasim me fundin e vitit 2021, kur numëroheshin 12,4 milionë banorë nën nivelin e varfërisë, në tremujorin e parë të këtij viti numri i tyre u rrit me 69%” (Citohet sipas: “Në Rusi është rritur në mënyrë të theksuar niveli i varfërisë”. Faqja e internetit “Sllovo i djello”. 15 qershor 2022).

Në një shënim të shkurtër, me titull “Servilët politikë, këto pjella të pështira të diktaturave”, të botuar në internet në fillim të korrikut, pata theksuar:

“U desh sulmi fashist i Rusisë kundër Ukrainës më 24 shkurt të këtij viti, që të vërtetohej konkretisht në sytë e mbarë botës se cila na qenkej “madhështia” e forcës usharake ruse, se cili na qenkej ai “armatimi më i mirë në botë”. Ai sulm nxori në shesh botërisht ndryshkun skandaloz, në të cilin noton neocarizmi putinian, i cili s’qenka gjë tjetër, veçse një rezervuar gjigand, i mbushur me mbeturina”.

Pas “leksioneve” të mira që Ukraina i ka dhënë dhe po vazhdon t’i japë klikës fashiste ruse, Kremlini le të vazhdojë të mburret para botës me paradat “madhëshore” që organizon çdo 9 maj në Sheshin e Kuq, duke e reklamuar veten si shteti me ushtrinë dhe me armatimin më të mirë në botë. Në të vërtetë, me ato parada, kasta fashiste e Kremlinit mundohet të maskojë kalbëzimin e organizimit shtetëror, me pasoja, siç u theksua më lart, zbritjen nën nivelin e varfërisë të 20,9 milionë rusëve

Sulmi kundër Ukrainës zbuloi faqe botës se Rusia, tradicionalisht, ka qenë dhe vazhdon të mbetet një shtet agresiv, një kështjellë e krimit. Kjo për arsye se kasta sunduese ruse, që kryeherazi, ka pasë qenë e kapluar nga një ide fikse. Rusia, si perandori deri në fillim të shek. XX dhe që më pas ia zuri vendin Bashkimi

Sovjetik, vazhdimisht, madje në heshtje deri në ditët tona, nuk ka hequr dorë për asnjë çast nga ideja e marrë, sipas së cilës Moska “duhet të jetë Roma e Tretë”. Paskëtaj kanë vijuar fabulat për qëllimet e saj gjoja krejtësisht paqësore se ajo gjoja gjithmonë është mbrojtur nga të tjerët – të gjitha këto kanë përbërë mitin e radhës.

Në Rusi kanë ditur të thurin përralla që së lashti dhe, në këtë aspekt ajo ka qenë e shquar edhe shumë larg kufijve të saj. Prandaj të thurje përrallën e radhës për qëllimet paqësore të Bashkimit Sovjetik, propagandistëve të Kremlinit nuk u kushtonte absolutisht asgjë, aq më tepër që ata e dinin shumë mirë se kush është delepopulli rus, i mësuar gjatë shekujve t’i besonte carit. Pikërisht ai delepopull i merrte për të vërteta të gjitha fabulat e sajuara nga kasta sunduese, duke qenë i bindur plotësisht se qeveria popullin “nuk mund ta mashtrojë!”. Dhe delepopulli e pranonte fabulën, për të ashtuquajturat qëllime paqësore, me siguri jo vetëm sepse e kishte zakon t’i besonte pushtetit, por, për edhe shumë arsye, sepse, i gjendur nën një shtypje të përhershme dhe vazhdimisht i poshtëruar brenda vendit të vet, ndiente kënaqësi në mundësinë për ta përjetuar, gjoja, madhështinë e vet fantazmagorike, si i pranishën në një të fshehtë të madhe ushtarake.

Në Rusi, që në bankat e shkollës, ka pasë qenë e njohur shprehja “Moska – Roma e Tretë”, e cila pati filluar të qarkullonte në gjysmën e parë të shek. XVI. Ajo lidhej me konceptin filozofik për zhvendosjen e “qendrës së botës” në kryeqytetin e shtetit rus. Si autor i një koncepti të till, tradicionalisht, konsiderohet murgu i manastirit Eleazarov të Pskovit, Fillofej (1465-1542). Në letrat e viteve 1523-1524, të cilat ua pati dërguar dhjakut Mihail Munehin (gjysma e parë e shek. XV-1528) dhe princit të madh të Moskës Vasili III (1479-1533), ai shkruante për rolin e “Romës tokësore”, të cilin duhej ta merrte përsipër Moska. Sipas Fillofejit, “dy Romat janë shuar, e treta nuk do të shuhet, por të katërt nuk do të ketë” (Citohet sipas: “Rusia ka ndrmarrë 53 luftëra agresive”. Faqja e internetit “gazeta.ua”. 11 maj 2016).

Fillofej e kishte fjalën për Perandorinë Romake të Perëndimit, e cila pushoi së ekzistuari në vitin 476, dhe për Perandorinë Romake të Lindjes, e cila e pushoi ekzistencën e vet në vitin 1453.

Kjo tezë, me fjalë, i njihte Moskës statusin e kreut të fundit të botës së krishterë. Pavarësisht nga absurditeti në dukje i një vetëshpalljeje të tillë, formulën “Moska – Roma e Tretë” e përqafuan shumë njerëz.

Idenë e periudhës mesjetare të Fillofejit, komunistët sovjetikë, me në krye Leninin (1870-1924), e përshtatën në kushtet e reja, me ardhjen e tyre në pushtet pas revolucionit të tetorit të vitit 1917. Prandaj formulën “Moska – Roma e Tretë”, Lenini e zëvendësoi me parullën e revolucionit botëror. Lenini ishte ideolog i revolucionit botëror dhe asnjëherë nuk pati hequr dorë prej tij. Diktatura e proletariatit (një shprehje kjo që shërbente si maskë për fshehjen e diktaturës së egër të partisë komuniste) që u vendos në Rusi, sipas Leninit, duhej të shërbente si

bazë e revolucionit botëror të proletariatit, të luante rolin e mjetit dhe të katalizatorit të progresit revolucionar. Fill pas revolucionit të tetorit, diktatura e proletariatit në Rusi konsiderohej si kështjella e lëvizjes botërore kundër rendit borgjez në mbarë botën. Asokohe Lenini pati deklaruar:

“Revolucioni socialist në Evropë duhet të fillojë dhe do të fillojë. Të gjitha shpresat tona për fitoren përfundimtare të socializmit janë të bazuara në këtë besim dhe në këtë parashikim shkencor” (Citohet sipas: “Lenini për revolucionin botëror”. Faqja e internetit “Live Journal”. 10 nëntor 2019).

Është me të vëtetë e çuditshme kjo deklaratë e Leninit, i cili kërkonte që revolucionin socialist, që nga Rusia, ta eksportonte në Evropë! Dhe nga cila Rusi? Nga Rusia e pasrevolucionit të tetorit, në të cilën popullsia fshatare përbënte 75.5% të popullsisë së mbarë vendit, me një standard jetese të periudhës së mesjetës dhe përtej mesjetës.

Lenini dhe banda bolshevike rreth tij, në rilindjen e perandorisë ruse, tashmë me uniformë komuniste, shikonin mundësinë e hedhjes në dorë të pushtetit në mbarë botën. Një ide të tillë ata e fshihnin nën maskën e revolucionit botëror

Dhe bolshevikët i hynë punës, ndërmorën hapa konkretë për shpërthimin e revolucionit në Evropë. Fillimisht ata shpërthyen luftën civile të viteve 1918-1920, qëllimi kryesor i së cilës ishte për marrjen e trashëgimisë së perandorisë ruse, për Romën e Tretë. Historianët sovjetikë, sipas një burimi të internetit, “kanë fshehur me kujdes krimet e bolshevikëve gjatë luftës civile, rebelimet e fshatarësisë dhe kryengritjet e tjera, të cilat qenë shtypur me egërsi nga junta bolshevike, miliona njerëz qenë detyruar të braktisin vendin, kurse 7.5 milionë qenë vrarë” (Citohet sipas: “Miti për Rusinë paqësore”. Faqja e internetit “Journal Live”. 27 nëntor 2016).

Me perëndimin e Rusisë cariste pas revolucionit të tetorit, Ukraina pati shpallur pavarësinë. Kur bolshevikët, me djallëzi, iu turrën Ukrainës së pavarur, kjo iu drejtua për ndihmë popullit polak. Më 25 prill 1920, ushtria e bashkuar ukrainase dhe polake filloi luftimet për çlirimin e Ukrainës dhe më 06 maj hyri në Kiev. Asokohe Moska nuk e konsideronte Ukrainën si palë në konflikt, kurse Poloninë e vlerësonte vetëm si një pikënisje për një sulm kundër Gjermanisë, në industrinë e rëndë të së cilës mendonte të gjente çelësin për fitoren e revolucionit socialist në mbarë Evropën Perëndimore. Prandaj me sulmin që bolshevikët ndërmorën më 14 maj 1920, në mesin e korrikut arritën në kufijtë e Polonisë. Por bolshevikët nuk e vlerësuan rezistencën e polakëve dhe të ukrainasve, sepse synonin të arrinin në Berlin, çka e paguan shtrenjtë. Bolshevikët patën parashikuar që Poloninë ta pushtonin me metoda standarde, duke imituar shpërthimin brenda saj të një kryengritjeje popullore, dhe, me forcat e tyre ushtarake, të shpallnin atje fitoren e pushtetit sovjetik. Prandaj ata lëshuan thirrjen:

“Në Perëndim vendoset fati i revolucionit botëror. Mbi kufomën e Polonisë së panëve të bardhë kalon rruga drejt shpërthimit të zjarrit botëror. Me bajoneta do t’i çojmë lumturinë njerëzimit punëdashës! Drejt Perëndimit!” (po aty).

Dihet mirë se si përfundoi përpjekja e bolshevikëve për t’i zhvendosur bajonetat e kuqe në thellësi të Evropës dhe, në këtë mënyrë, të vinte në lëvizje proletariatin evropianoperëndimor, duke e nxitur të dilte në përkrahje të revolucionit botëror.

Forcat polakoukrainase, në gushtin e vitit 1920, u dhanë dërrmën bolshevikëve në rrethinat e Varshavës. Si përfundim, katër nga pesë armata kacapësh (fjala kacap në ukrainisht përdoret si nofkë thjeshtligjërimore fyese për përfaqësuesit e kombësisë ruse) të frontit perëndimor qenë shfarosur plotësisht, kurse e vetmja armatë që shpëtoi, u largua me vrap me bishtin ndër shalë. Ky ishte një dajak i tmerrshën për bolshevikët, të cilët ia mbajtën vath në vesh edhe Ukrainës, edhe Polonisë.

[Me kolektivizimin e detyrueshëm dhe me grumbullimin e detyrueshëm të dridhit në vitet 1928-1933, Stalini (1878-1953) i shkaktoi Ukrainës vdekjen nga uria të 3 milionë e 941 mijë njerëzve.

Hakmarrja kundër Polonisë u krye 20 vjet më vonë. Në bazë të Traktatit Molotov-Ribentrop, të nënshkruar më 23 gusht 1939, qe vendosur që Polonia të ndahej midis Bashkimit Sovjetik dhe Gjermanisë, çka u bë fakt i kryer me sulmin gjerman kundër saj më 01 shtator dhe me sulmin bolshevik më 17 shtator. Si rezultat i atyre sulmeve, bolshevikët kapën robër qytetarë dhe shumë oficerë. Pas vendimit kriminal që pati marrë byroja politike e Stalinit më 05 mars 1940, në lokalitetin Katin, që ndodhet në perëndim të Rusisë, 20 km larg qytetit të Smolenskut, në bazë të të dhënave arkivore, më 10 prill 1940, u pushkatuan 21 857 oficerë polakë. Por hakmarrja kundër Polonisë u vulos edhe me një tjetër krim të rëndë që u krye në Rusi 70 vjet më vonë, më 10 prill 2010, në afërsi të aerodromit të qytetit të Smolenskut, ku u rrëzua avioni Tu-154 i forcave ajrore polake. Në atë katastrofë vdiqën 96 veta, 88 pasagjerë dhe 8 antarë të ekuipazhit, përfshirë presidentin e Polonisë Leh Kaçinski, si edhe politikanë të njohur, pothuajse e gjithë komanda e lartë ushtarake dhe personalitete shoqërore dhe fetare. Ata po fluturonin në drejtim të Smolenskut për të marrë pjesë në një aktivitet përkujtimor, me rastin e 70 vjetorit të pushkatimeve staliniste në Katin. Moska nuk ia dorëzoi palës polake mbeturinat e avionit dhe vetëregjistruesin e bortit për kryerjen e analizave për zbulimin e shkaqeve të katastrofës, çka dëshmonte se avioni “… qe hedhur në erë dhe se në këtë mes bëhej fjalë për një operacion të shërbimit federativ të sigurimit rus, me qëllim zhdukjen e armikut të Rusisë Leh Kaçinskit dhe kalimin e pushtetit në duart e një miku të Rusisë” (Citohet sipas: “Shpërthim në kushtet e një mjegulle artificiale”. Faqja e internetit “Novaja gazeta”. 24 maj 2021.)]

Duke mos hequr dorë për asnjë çast nga ideja marroke për fitoren e revolucionit socialist mbarëbotëror, gjatë luftës civile në Spanjë (17 korrik 1936 – 01 prill 1939) midis Republikës së Dytë Spanjolle, të përfaqësuar nga qeveria e Frontit Popullor Spanjoll, dhe diktaturës opozitare ushtarake nacionaliste spanjolle nën drejtimin e gjeneralit Françesko Franko (1892-1975), bolshevikët menduan se ky ishte një “rast ideal” për shpërthimin e revolucionit socialist në Evropën Perëndimore. Prandaj ata u sulën turravrap në ndihmë të Frontit Popullor dhe nisën drejt Spanjës një ndihmë ushtarake të përmasave të jashëzakonshme, me avionë, armatime dhe municione, të shoqëruara me 3 mijë ushtarë – vullnetarë-internacionalistë, këshilltarë ushtarakë, pilotë, tankistë, marinarë dhe specialistë të tjerë.

Dihet se si përfundoi lufta civile në Spanjë dhe shpenzimet kolosale ushtarake të bolshevikëve për fitoren e Frontit Popullor atje shkuan për dhjamë qeni.

20 vjet më vonë, me fitoren e komunistëve kastroistë në Kubë në vitin 1959, Moskës përsëri iu ngjallën “shpresat”, tashmë për fitoren e revolucionit socialist në Amerikën Qendrore dhe në mbarë Amerikën Latine. Prandaj komunistët rusë vendosën ta “merrnin” situatën në dorë edhe në atë vend me mijëra e mijëra kilometra larg, duke dërguar atje llojlloj armatimesh, deri edhe raketa, të pozicionuara në drejtim të Shteteve të Bashkuara., të shoqëruara edhe me 40 mijë ushtarë. Por në vitin 1962 Presidenti Kenedi ua dogji letrat në dorë dhe ata u detyrua të merrnin “rraqet” ushtarake që kishin sjellë aty dhe ia mbathën nga sytë këmbët.

Në vitin 2022, Ukrainës dhe mbarë botës së qytetëruar iu paraqit rasti për t’u dhënë fund agresioneve ushtarake, të organizuara nga banda kriminale e Kremlinit. Sepse “gjithçka, ku vë dorë Rusia në arenën ndërkombëtare, shndërrohet në hi dhe në fatkeqësi të rënda, ndërkohë që autoritetet ruse, ndërhyrjet e veta i quajnë “misione paqësore” dhe “operacione speciale në mbrojtje të popullsisë rusishtfolëse ose ortodokse”” (Citohet sipas: “Rusia ka ndërmarrë 53 luftëra agresive”. Faqja e internetit “gazeta.ua”. 11 maj 2016).

Në një realitet të përfytyruar (virtual), të quajtur “bota ruse”, ekzistojnë shumë parulla shurdhuese, marramendëse, si, fjala vjen “Gjyshërit kanë luftuar”, të shoqëruar me shprehjen mashtruse “Rusia asnjëherë nuk ka sulmuar ndonjë vend tjetër”. Me një pohim të tillë zbulohet enciklopedia e gënjeshtrës dhe e mashtrimit të përmasave mitike, çka dëshmon shkoqur fare se ato kanë qenë dhe vazhdojnë të jenë në themelin e politikës zyrtare ruse. Po t’i hedhësh një sy hartës, vjen në përfundimin se si paska qenë e mundur që ky “vend paqësor” paska arritur që gjatë 350 vjetëve ta zmadhojë territorin e vet shtatë herë – nga 3 milionë km² në vitin 1547, deri në 21,8 milionë km² në vitin 1914 dhe në 22 milionë km² kur u

krijua Bashkimi Sovjetik në vitin 1922? Një dukuri e tillë nuk është vënë re absolutisht në asnjë vend tjetër të rruzullit tokësor.

Në bazë të fakteve hisorike, dëshmohet se që nga mesi i shek. XVI deri në ditët tona, Moskovia-Rusia ka marrë pjesë, së paku, në 75 luftëra, konflikte dhe operacione ushtarake, 70% të të cilave i ka shkaktuar pikërisht Rusia. Kjo do të thotë një luftë çdo 7-8 vjet mesatarisht.

Tani, kur “territori i Rusisë zë një sipërfaqe prej 17 milion km², udhëheqësit e saj dhe popullsia janë shumë të dëshpëruar. Se udhëheqësit janë në kërkim të mënyrave të ndryshme për të “bashkuar paqësisht” qoftë edhe një ngastër sipërfaqe të huaj, kurse popullsia është edhe më e papërmbajtur në përkrahjen që u jep atyre” (sipas burimit të sipërcituar).

Vetvetiu shtrohet pyetja:

Ku e gjen mbështetjen kasta kriminale në krye të Rusisë, e cila i shet për të vërteta mitet për politikën paqësore dhe artin e mashtrimit e ka ngritur në shkallën më të lartë?

Së pari, në këndvështrimin tim, kasta kriminale ruse e ka mbështetjen në natyrën prej skllavi të popullit rus, të cilin, gjatë shekujve, e ka ushqyer me psikologjinë e nënshntrimit absolut ndaj carit, sepse cari, sipas saj, ishte “zëdhënësi” i Hyjnisë në Tokë. Për pasojë, pushtimi i territoreve të huaja është vënie në jetë e një vullneti hyjnor për lartësimin dhe shenjtërimin e “madhështisë” së Rusisë. Prandaj, para “madhështisë” së Rusisë, populli me shpirt të skllavëruar e ndien veten pjesë të pandarë të kësaj “madhështie”. Kështu që shtypjen, poshtërimin dhe varfërinë, ku e ka katandisur kasta sunduese ruse, i vlerëson si sakrifica “të shenjta në të mirë të atdheut”. Dhe prindërit apo motrat e ushtarëve rusë, të rënë në luftëra agresive në territore të huaja, lajmin për vrasjen e tyre e shoqërojnë me shprehjen standarde:

“E dha jetën për atdheun”.

Pra, ja deri në ç’shkallë të lartë ka arritur mjeshtëria e mashtrimit të kastës kriminale sunduese ruse, e cila luftërat agresive ia shet popullit si luftëra në mbrojtje të vendit dhe shumica dërrmuese e delepopullit rus, mashtrimet i merr për të vërteta të shenjtëruara.

Ja një fakt mjaft domethënës që lidhet me sulmin fashist të Moskës kundër Çekosllovakisë në vitin 1968. Këtë fakt e kam nxjerrë nga kujtimet e zonjës Elena Bonner (1923-2011), aktiviste në mbrojtje të të drejtave të njeriut, disidente dhe publiciste, bashkëshorte e fizikanit të shquar, akademikut Andrea Saharov (1921-1989), njërit nga krijuesit e së parës bombë me hidrogjen, kundërshtarit të pushtimit fashist të Afganistanit në vitin 1979, për çka autoritetet e Kremlinit e dëbuan nga Moska dhe e izoluan në qytetin Gorki. Kur Gorbaçovi (1931) erdhi në pushtet, e riktheu në Moskë.

Ja çfarë shkruan zonja Bonner në kujtimet e veta:

“Është viti 1971. Po udhëtojmë me taksi nëpër Moskë. Shoferi është një djalë i ri, i gojës, kuvendar. Na rrëfen për jetën e vet. Për të na orientuar në ecurinë e ngjarjeve kronologjike që na përshkruan nga jeta e vet, na thotë:

  • Kjo ka ndodhur kur na sulmuan çekët.

Është fjala për gushtin e vitit 1968. Saharovi ndërhyn për t’i saktësuar gjërat:

  • Për kë e keni fjalën që paska sulmuar?
  • E po, ju e mbani mend, çekët na patën sulmuar. Në Pragë” (Citohet sipas: “Nga kujtimet e bashkëshortes së dytë të akademikut Andrea Saharov, Elena Bonner”. Faqja e internetit “Proza.ru”. 25 mars 2018).

Pra, propaganda mashtruese e Kremlinit, sulmin kundër Çekosllovakisë ia shiste popullit si “vetëmbrojtje nga sulmi çek” dhe delepopulli rus këtë mashtrim e hante si “qofte të gatshme”.

Zejen e mashtrimit politika ruse e ka ngritur në art. Sekretari i shtypit i Putinit, Dmitri Peskov (1967), pak ditë para sulmit kundër Ukrainës, në televizionin shtetëror “Rusia 1”, deklaroi:

“Rusia, gjatë tërë historisë së saj, kurrë nuk ka sulmuar ndokënd. Rusia, e cila ka përjetuar kaq luftëra, është vendi i fundit në Evropë që do të dëshironte të shqiptonte fjalën “luftë” (Citohet sipas: “Peskov: Rusia, gjatë tërë historisë së saj, kurrë nuk ka sulmuar ndokënd. Faqja e internetit “Fontanka.ru”. 20 shkurt 2022)

Pjellat e fidanishtes kriminale të shovinizmit rusomadh, si Dmitri Kiselov (1954), Margarita Simonian (1980), Olga Skobejeva (1984), Vladimir Sollovjov (1963), gazetarë këta dhe drejtues emisionesh televizive në televizionin shtetëror të Moskës “Rusia 1”, gjithë kopeja e servilëve të tjerë në mjetet e informimit masiv dhe politikanë në shërbim të kryekriminelit Putin, që, me gënjeshtrat dhe mashtrimet e tyre, në bashkëpunim të ngushtë me gjithë kastën agresive të Kremlinit, në përkrahje të barbarisë së ushtrisë fashiste ruse në Ukrainë, përbëjnë atë pjesë të shëmtuar të elitës ruse, që ka zbritur në nivelin e shtresës së shthurur, me status të ulët social, të zhveshur tërësisht nga vlerat morale. Të gjithë ata i bashkojnë tiparet e antikulturës për hir të vetafirmimit me mënyra kriminale.

Në mbështetje të hapur të politikës banditeske ruse, në kor me monstrat e gazetarisë në shërbim të saj, rreshtohet patriarku i kishës ortodokse ruse, Kirilli. Në vend që të merret me punët e fesë dhe me përhapjen e frymës së bashkëjetesës paqësore midis popujve, ky patriark, pa u skuqur dhe pa u zverdhur, në fillim të muajit maj, ngrihet dhe del para opinionit publik me deklaratën mashtruese në vijim:

“Ne nuk duam të luftojmë me askënd. Rusia kurrë nuk ka sulmuar ndokënd”. (Citohet sipas: “Kreu i kishës ortodokse ruse: Rusia kurrë nuk ka sulmuar ndokënd”. Faqja e internetit e gazetës “The Moscow Times”. 03 maj 2022).

Pra, gjithë ky arsenal mashtrimi i politikës shtetërore, i mjeteve të informimit masiv dhe të fesë ortodokse në shërbim të saj, ka bërë që shumica dërrmuese e delepopullit rus të jetë e infektuar rëndë nga një epidemi psikike dhe, në masën 75%, të rreshtohet në përkrahje të Putinit. Pikërisht për shkak të kësaj epidemie, ky delepopull nuk dëshiron ta kuptojë që vetëm në shek. XX, Rusia ka kryer katër agresione pushtuese: kundër Finlandës më 30 nëntor 1939, kundër Hungarisë më 24 tetor 1956, kundër Çekosllovakisë më 21 gusht 1968 dhe kundër Afganistanit më 12 dhjetor 1979.

Së dyti, duke u mbështetur fuqimisht në psikologjinë prej skllavi të delepopullit rus, kasta sunduese e Moskës njeriun rus e konsideron si diçka pa kurrfarë vlere, si material inert, si mish për top, sepse, sipas krerëve të kastës ushtarake, kur ushtarët vriten në luftë, nuk ka asgjë për t’u shqetësuar se gratë do të pjellin djem të tjerë.

Ja një tjetër fakt, po me domethënie të thellë, nga fundi i Luftës së Dytë Botërore:

Skenaristi i filmit “Shtrafbat” (batalion i përbërë nga ushtarakë që kanë kryer krime), Eduard Volloradski (1941-2012), në një intervistë të vitit 2004 për gazetën “Moskovski komsomolec” ka rrëfyer:

“Gjenerali Ajzenhauer (Dwight David Eisenhower – 1890-1969), në kujtimet e veta shkruan se si në afërsi të Potsdamit kishte vënë re një fushë të madhe, të mbuluar me kufoma ushtarësh rusë. Në zbatim të urdhrit të Zhukovit (1896-1974), ushtarët e patën sulmuar qytetin ballas, nën një zjarr kositës të gjermanëve. Pamja e asaj fushe e pati lënë pa mend Ajzenhauerin. Atij se si i erdhi dhe i qe drejtuar Zhukovit me një pyetje;

  • Ç’djallin patët me këtë Potsdamin? Ç’patët që sakrifikuat kaq njerëz për të?

Në përgjigje, Zhukovi paskej buzëqeshur dhe i paska thënë (këto fjalë që pati shqiptuar Ajzenhaueri i kujtoj me saktësi):

  • S’ka gjë, femrat ruse do të pjellin të tjerë” (Citohet sipas: “A ka thënë Zhukovi: S’duhet të na vijë keq për ushtarët, femrat do të pjellin të tjerë”? Faqja e internetit “Provereno”. 19 prill 2021).

Humbja e aq shumë ushtarëve rusë pas sulmit fashist kundër Ukrainës, me të cilën klika kriminale e Kremlinit të Putinit kishte llogaritur t’i lante hesapet brenda 2-3 ditëve, vërtetoi në praktikë se psikologjia antinjerëzore në raport me trajtimin e qytetarit si mish për top, ka qenë, është dhe do të vazhdojë të mbetet si yll karvani në politikën e Rusisë, të kësaj kështjelle të mashtrimit dhe të krimit shumëshekullor.

Në emisionin e mbrëmjes të kanalit televiziv “Ukraina 24” të datës 22 qershor, ndoqa lajmet në youtube. Midis lajmeve të transmetuara, u dha edhe njoftimi në vijim:

“Nëpër mortoret (morgët) e Ukrainës gjenden kufomat e 1500 ushtarëve rusë, të cilat autoritetet e Moskës nuk shkojnë t’i tërheqin dhe t’jua përcjellin familjeve përkatëse, duke i mashtruar se “janë zhdukur pa lënë gjurmë”.

Pra, kasta agresive ruse në pushtet, qoftë e periudhës cariste, qoftë e periudhës sovjetike, qoftë e periudhës neocariste, njeriun rus e ka trajtuar dhe vazhdon ta trajtojë njëlloj, si mish për top. Megjithatë, shumica dërrmuese e popullit rus nuk është e aftë ta kuptojë se në krye të pushtetit gjithmonë ka pasur dhe vazhdon të ketë vetëm një kastë kriminale prej egërsirash të tërbuara, të etura për gjak, për pushtime territoresh të huaja.

Sigurisht që kur një populli të tillë, të edukuar brez pas brezi me frymën e nështrimit, kur kasta sunduese i fut në gjak vazhdimisht psikologjinë e skllavit, ai vjen e shndërrohet në një masë të verbër, pa tru. Shkencëtari, fizikani i shquar Sergej Kapica (1928-2012), i ndiente pasojat e një mënyre të tillë udhëheqjeje të vendit, prandaj pati paralajmëruar ministrat:

“Në qoftë se ju keni për ta vazhduar një politikë të tillë, atëherë, si rezultat, do të keni një vend budallenjsh. Një vend të tillë është e lehtë ta drejtosh, por ai nuk ka të ardhme” (Citohet sipas: “Sergej Kapica: Mënyra se si Rusinë po e shndërrojnë qëllimisht në një vend debilash”. Faqja e internetit “Serpina”. 30 korrik 2021).

Kur kujton krimet e përbindshme të fashistëve rusë në Ukrainë, shkatërrimet e përmasave mitike, me pasoja viktima të shumta, përdhunimet e femrave dhe vrasjen e tyre në prani të fëmijëve, gjuajtjet me raketa të ndërtesave të banimit, të objekteve të edukimit, të kulturës, të tregtisë, vrasjet masive në mjedise publike, vetvetiu të vijnë në kujtesë fjalët e arta të disa përfaqësuesve të shquar të letërsisë ruse, të cilët po i rendis në vijim:

Maksim Gorki (1868-1936): “Tipari më i rëndësishëm i suksesit të popullit rus është egërsia e tij prej sadisti” (Citohet sipas: “Citate dhe aforizma për Rusinë dhe për rusët”. Faqja e internetit “Adskije novosti”. 19 shkurt 2015).

Mihail Bullgakov (1891-1940): “Nuk është popull, por kafshë, është një hordhi e egër gjakësorësh, keqbërësish” (po aty).

Aleksej Tolstoi (1883-1845): “Moskovia është një Rusi tajgore, mongole, e egër, shtazarake” (po aty).

Ivan Shmelov (1873-1950): “Rusët janë një popull që e urren lirinë dhe hyjnizon skllavërinë, i ka qejf prangat në duart dhe në këmbët e veta, i do despotët e vet gjakatarë, nuk ka ndjesi për kurrfarë bukurie, është i pistë fizikisht dhe moralisht, gjatë qindravjeçarëve jeton në errësirë, në obskurantizëm dhe nuk ka marrë as mundimin më të vogël për diçka njerëzore, por ama gjithmonë është i gatshëm t’i skllavërojë, t’i shtypë të gjithë pa përjashtim, mbarë botën. Ky nuk është popul

Të vërtetat tragjike që kanë pasë deklaruar katër shkrimtarët e mësipërm, mbështeten edhe nga intelektualë-bashkëkohës, çka dëshmon më së miri për mjerimin e formimit psikologjik të shumicës dërrmuese të delepopullit rus, i cili nuk është çliruar kurrë nga natyra e tij shoviniste, në përkrahje të kastave kriminale në krye të pushtetit. Në vijim po rendis edhe emrat e tre intelektualëve të njohur.

Aleksandër Nazarov (1958), gazetar, drejtues i emisioneve televizive, regjisor, skenarist dhe producent:

“Dihet që publikut rus i pëlqen shumë kur Rusia pushton dikë, kur e nënshtron dhe kur e bombardon. Gjëra të tilla atë e entuziazmojnë. Sa më i ulët është niveli intelektual i njeriut, aq më shumë atij i pëlqen t’i përkasë një kopeje të madhe, të tmerrshme, të tërbuar” (po aty).

“Rusët nuk e duan demokracinë, atyre u pëlqen jeta nën skllavërinë e shtetit dhe të kishës, në shumicën dërrmuese rusët janë armiq të rrezikshëm dhe të hapur dhe përbëjnë kërcënimin më serioz, përgjithësisht, për mbarë botën” (po aty).

Këto dy citate tronditëse të këtij përfaqësuesi të kulturës ruse, i dëgjova vetë ng goja e tij, të transmetuara në Twitter Web Client më 16 mars 2018, sipas linkut vidos.top/v/1802291.

Mark Fejgin (1971), politikan rus, avokat i njohur, ish-deputet i parlamentit, i intervistuar në emisionin e lajmeve në kanalin televiziv të Ukrainës “Unian” më 29 qershor 2022, deklaroi:

“Mos prisni revolucion në Federatën Ruse, ajo është një kamp përqendrimi”.

Ai, gjithashtu, për ushtarët e vrarë në Ukrainë, deklaroi:

“Sasia e ushtarëve të vrarë të Federatës Ruse nuk ka të numëruar”.

Natan Sharanski (1948), inxhinier-matematikan sovjetik, përkthyes, aktivist i mbrojtjes së të drejtave të njeriut dhe të lëvizjes hebraike në Bashkimin Sovjetik, disident, i atdhesuar në Izrael në vitin 1986, para do kohësh ka deklaruar:

“Një hordhi egërsirash, që ka ardhur nga mesjeta, merret me dhunime dhe shfarosje në qendër të Evropës” (Citohet sipas: “Sharanski: Rusia, si një hordhi egërsirash, merret me dhunime dhe shfarosje në qendër të Evropës”. Faqja e internetit “Gordon.ua”. 01 korrik 2022).

Vetvetiu lind pyetja:

Po ç’bëhet me njeriun e ndershëm rus, ç’qëndrim mban ndaj tij kasta diktatoriale në pushtet?

Kësaj pyetjeje mund t’i përgjigjesh me fjalët e shkrimtarit të madh Anton Çehov (1860-1904), të cilat, edhe sot e kësaj dite, kanë një tingëllim mjaft aktual:

“Në Rusi njeriu i ndershëm është si puna e atij pastruesit të oxhaqeve, me të cilin dadot trembin fëmijët e vegjël” (Citohet sipas: “Anton Çehovi në kujtimet e Gorkit”. Faqja e internetit “VK”. 29 janar 2020).

Federatën Ruse pikërisht të tilla kasta diktatoriale kanë për ta qeverisur, deri asokohe kur ajo të shpërbëhet përfundimisht në disa shtete.

Feniks, Arizona

29 korrik 2022