Home

Lajme

Si punova me Fitnete Rexhën, Naile Hoxhën, Zeliha Sinën. Irini Qirjakon , Hysni Zelën

No Comments Intervista Lajme

Nga Albert Zholi – Gazeta Telegraf

Si punova me Fitnete Rexhën, Naile Hoxhën, Zeliha Sinën, Irini Qirjakon, Hysni Zelën-Agim Krajka më dha forcën e skenës si një profesionsit brilant
Ka lindur dhe është rritur në Durrës. Në moshën 6 vjeçare në Shtëpinë e Pionerit ndiqte kurset për balet, kitarë dhe kënë. Profesore Nazmije Mici e veçon si soliste dhe në festivalin e pionierëve fiton çmim të parë në Durrës. Në Shkodër në Festivalin Kombëtar merr çmimin e dytë. Në moshën 12 vjeçe këndon në Pallatin Rinia këngën e të madhes Vaçe Zela ‘Valsi i lumturisë’.
Deri në moshën 16 vjeçe ka kënduar në anketat e festivalit në pallatin Rinia dhe Pallati i Kulturës “Aleksandër Moisiu”. Më vonë e dërguan në Festivalin e Interpretuesve të Rinj në Tiranë ku provat i bënte me Gjergj Lekën dhe u prezantua me këngën ‘Djaloshi me këmishën flak të kuqe’. Me vonë shkon dhe jep konkurs për kanto popullore ku mernin pjesë dhe këngëtarë durrsakë që ishin nëpër festivalet e Radios. Ndiqte mësimet me Zeliha Sina, Ibrahim Tukiçi, Luiza Papà etj. Qysh në ditët e para u zgjodh të këndojë me Ansamblin Shtetëror të Këngëve dhe Valleve.
Për 1 vit me Agim Krajka si drejtues mëson shumë nga këngëtarët e mrekullueshëm Naile Hoxha, Fitnete Rexha, Zeliha Sina, Hysni Zela etj. Ka marrë pjesë në estradën e Durrësit dhe në çdo vend kulture të qytetit të Durrësit. Në vitin 1990 largohet nga Shqipëria për në Greqi ku vazhdon të jetoj aty.
Eeitur në Durrës, po origjina e Raimondës nga është?
-. Babai im është me origjinë nga Velça e Vlorës. Gjyshi nga babai ka qenë 26-vjet në Amerikë dhe ka qenë ëpr një knoë nënkryetar I Shoqatës Vatra. Në Amerikë ai ka enë një ndër patriotët më në zë të kohës. Me kthimin nga Amerika gjyshi ndërtoj një urë që lidhte fshatin em fshtrat e tjerë. Ky ishte një investim I madh për kohën. Edhe sot nga banorët e asaj zone ajo quhet Ura e Dashos pasi gjyshi Dasho Rustem Kamberaj. Mbas kësaj ure ndërtoi dhe xhaminë e fshatit Velçë. Përveç gjyshit edhe xhaxhallarët e mi dhe tezet e mia kanë lufuar gjatë Luftës N-Ç. Njëri xhaxha ishte dhe komisar i dy brigadave të luftës.
-Pra ridhni nga një familje patriotike. Ju ku u rritët dhe çfarë ju ngjizi familja për artin?
.Unë për shumë vjet me radhë dhashë kontributin tim në artin durresak. Qysh në moshë të vogël u dallova për këngëtare nga profesori im i mrekullueshëm që nuk është në jetë Nazmi Mici. Qysh në moshën 7 vjeçe këndoja soliste dhe merja pjesë në festivalet e Durrësit dhe të Shkodrës. Nuk rrija dot pa këngën. Edhe në shtëpi edhe rrugës për në shkollë këndoja. Kënga më ishte bërë pjesë e jetës.
-Në atë kohë kishte shumë fetivale për këngët për fëmijë. Kishte festival locale por edhe Festivali Kombëtar në Shkodër. A keni marrë pjesë në ëkto festival dhe çfare kujtimesh ruani?
Sigurisht që atë kohë kishte shumë festival. Jeta artsitike ishte e larmishme. Unë kam marrë pjesë në disa festival. Në një festival për fëmijë në Durrës në vitin 1970 mora çmim me këngën “Makina e babit”, muzika Myzafer Bekteshi dhe tekst Matish Gjelucit kënduar nga unë dhe nga Genc Afezolli. Ky ishte trofeu im i parë. Një trofe që më dha shumë forcë dhe ma shtoi dashurinë për këngën. Pra më motivoi së tepërmi. Me këtë këngë shkuam në festivalin e Shkodrës dhe fitova çmimin e dytë. Ishte një fitore edhe më e madhe. Kjo më ka mbetur në memorje sepse kishte shumë sukses dhe u kendonte nga të gjithë fëmijët nëpër shkolla. Edhe në shkollën tonë këndohej. Festivalet e Shkodrës ishin për çdo vit deri sa në ne vitin 1977 më thërasin në “Pallatin Rinia” të këndoja për herë të parë në koncertet e organizuara më këtë institucion të ri.
-Pra tashmë hodhe një hap të madh. “Pallatin Rinia” kishte kërkesa të reja, këngë të reja, nivel tjetër artistic. Cila ishte kënga e parë që këndove në këtë pallat?
Aty këndova një këngë të të madhes Vaçe Zela. Gjithmonë e ksha ëndërr të këndoja një këngë të saj pasi ajo kishte një vocal të rrallë dhe këngët e saj jo të gjithë mund ti intepretonin. Punova shumë kohë për këtë këngë dhe ja dita erdhi. Kur mbarova i gjithë publiku u ngrit në këmbë dhe nuk më lenin të dilja pasi nuk e besonin që unë aq e vogël këndoja aq fuqishem këngën e të madhes dhe të paarritshmes Vaçe. Pra rruga e suksesit u hap. Në këtë stad të ri gjithmnë kisha kërkesa. Tashmë vazhdoja të këndoja vite me radhë në Pallatin Rinia dhe të kulturës. Suksesi ishte i vazhdueshëm me çmime dhe festivale në Durrës dhe në interpretime të festivaleve të këngës në Tiranë. Merja pjesë dhe me estradën e Durrësit ku dhe aty suksesi ishte i vazhdueshëm.
-Estrada e Durrësit ishte me nivel të lartë. Si ndiheshe mes artistëve dhe si vazhdoi rrugëtimi juaj?
Mjaft mirë. Më përkrahnin. Ky sukses dhe kjo ëndërr e bukur vazhdoi deri sa babain tim e dënuan. Një dënim fantazmë. Më shumë ën hetuesi pasi nuk gjenin asnjë nen që ta dënonin. Këto ishin aventurat e kohës. Babai im qëndroi plot 17 muaj në hetuesi dhe në atë kohë opinion ishte i keq. Nëse mereshe në hetuesi të shikonin me bisht të syrit. Për ta dënuar meqënëse e mabjtën gjatë në hetuesi ndryshuan një nen dhe e dënuan aq sa ishte në hetuesi. Dënimi i tij ishte dënim dhe ëpr mua. Ditën e dënimit të babait erdhi për mua shkresa që nuk duhej të merrja pjesë në ansjë aktivitet sin ë Estradë apo dhe në festivalet e ndrushme në Shqiëpri. Nuk e besoja. Ishte një dënim absurd. Ishte një dënim që sot as nuk mund të mendohet. Në familje ra bomba. Nëna ime u bë burër dhe grua e shtëpisë. Ne jetonim vetëm me një rrogë. Jetonim në kushtet e varfërisë. Isha akoma në gjimnaz dhe vëllai në universitet . Ishte një stres i madh. Krahët mu prenë dhe ëkshtu për mua filloi një luftë psikologjike. Në shkollë më shikonin ndryshe. Nuk mirrja pjesë në festival apo aktivitete të tjera. Unë isha një nxënëse shumë e mirë dhe fill pas kësaj situate në gjimnaz filluan të më ulnin dhe notat. Qaja fshehurazi. Sa e padrejtë jeta me mua. Unë pretendoja për shkollë të lartë por shikoja se tashmë rrugët ishin prerë. Jeta ime tashmë ishte në terr.
-Kur fillove sërish jetën artisike?
Pas 3 vjetësh kur babai doli nga burgu. Me lirinë e tij erdhi dhe liria ime. Dielli ngrohu familjen por mbi të gjitha zemrën time. Menjëherë më erdhën ofertat për aktivitete. Po e mirrja vete pas atyre viteve skëterrë. Ato 3 vjet ishin burg për gjithë familjen. Moshën më të bukur e kalova meës lotësh. Por ja zoti na pa. Tashmë rruga për këngën ishte e hapur.
-Sigurisht që ëndrra e çdo kënëgtari të asaj kohe ishte Konservatori. Si rrodhi jeta juaj?
Po ëndrra ime ishte konservatori dhe unë fillova të mësoj me të madhin Ramiz KovaçiIshte ai që më bëri impostimin e zërit .Unë përgatitesha për Konservator që të jipja konkursin duke pyetur për çdo paqartësi profesorin. Ai nuk u lodh kurrë me mua, me pyetjet e mia, me ëkrkesat e mia. Punonte ditë e natë ëpr të mëmësuar detaje profesionaleDhe ja…Dita e konkurimit për kanto erdhi. Pra konkurova për kanto popullore në vitin 1982 ku aty u dallova e para dhe fitova konursin. Ishte hera e parë që nuk më ndaluan për të vazhduar shkollën.
Kush ishin pedagogët e tu të kantos dhe si i vlerëson sot?
Aty qysh në javën e parë njoha pedagogët e Zeliha Sina, Hysen Koçia, Luiza Papà. Pedagogë të mrekullueshëm. Intelektualë me virtyte dhe me sjellje perfekte. Nga ato në çcdo moment mësoje diçka. Ato më dalluan për zërin tipik kur këndova këngën “Bishtalecat palë, palë” dhe më thane të vetmes mua që të shkoja tek i madhi Agim Krajka.
-Si e kujton Agim Krajkën?
Një muzikant i rrallë. Një profesionist i shkëlqyer. Një pedagog me vlera. Sa shkova dhe ju paraqita më priti shumë mirë. Pritja ka të bëjë shumë pasi një pritje e ftohtë nuk të jep energji positive. Ai më ëmsoi shumë gjëra nga arti i të kënduarit. Më mësoi sit ë zotëroja skenën, sit ë sillesha para spektatorit. Ishte një ëmsues perfekt. Kështu nën ndihmën e tij u ngjita në skenën e Asamblit Popullor në Tiranë. Këtu sigurisht befasia ishte dhe më e madhe. Në Anasmabël këndonin këngëtaret më të mira shqiptare. Aty ishin ajka e të gjithë kënhëtareve.
-Kë gjete aty nga këngëtaret e mirënjohura?
Kë gjeta? Ato që i kisha idhuj që i dëgjoja dhe nuk ngopesha. Nga ato që imitoja gjithmonë kur isha vetëm në shtëpi. Aty gjeta Fitnete Rexhën, Naile Hoxhën, Zeliha Sinën, Irini Qirjakon, Hysni Zelën e shumë të tjerë. Suksesi ishte i madh me këngën “Spaske pas një pikë mëshire” që dhe sot është ai incizim i atyre viteve. Maestro Agim Krajka më adhuronte për zërin dhe më jepte të këndoja edhe këngë të vështira të Shqipërisë së Mesme. Suksesi vazhdonte me Ansamblin e Shtetit dhe shkolla vazhdonte.
-Si rrodhi jeta juaj skenike veç Asamblit?
Më vonë në vitin 1984 mora pjesë në Festivalin e Interpreuesve të Rinj ku bëhej interpretimi i këngëve në dy variante. Unë këndova këngën “Djaloshi me këmishën flakë të kuqe” me muzikë të Hajk Zaharjan dhe teksti Met Dervishi ku mora çmimin e dytë. Këtë këngë ma besoi Spartak Tili por që prova bëja me të madhin Gjergj Leka. Unë kam marrë pjesë në shume koncerte ku me thënë të drejtn nuk mund të them shifër të saktë.
-Si kanë qenë marrëdhëniet e tua me profesorët dhe kolegët?
Marrëdheniet e mia kanë qenë të mrekullueshme me të gjithë artistët, profesorët dhe muzikantët. Më shumë kam bashkëpunuar me kompozitotin Shaqir Kodra, Hajk Zaharjan,Ylli Ramzoti, Maksim Shehu, Gjergj Leka, Agim Krajka. Poetja ime e preferuar ka qenë Xhuljana Jorganxhi .
-Këngët e cilës trevë ke më të preferuara?
Këndoj këngë të Shqiperisë së Mesme por dhe të trevave te tjera. Pra nuk bëj dallim. Vokali im I pranon të gjitha këngët. Gjithmonë kam dashur të jem preznte me këngë të ndryshme pasi e dua të gjithë folklorin e vendit. Kohët e fudit mund të veçoj dy këngë qytetare të kënduara në Festivalin e Këngës Shqiptare të organizuar nga Gjergj Leka “Zare trendafile” dhe “Kur me vjen burri nga stani” ku pata sukses dhe vlerësim të madh si nga publiku nga vet maestro Gjergj ku më vlerësuan me zërin e të madhes Tefta Tasho Koço Vlerësim më bëri dhe djali i saj Eno Koço .Unë repertorin tim tani po e shumfishoj sepse u shkeputa duke shkuar në Greqi dhe nuk mundesha të vazhdoja me këngën. U bëra me dy fëmijë dhe punoja 15-16 orë në ditë. Tashmë që fëmijët u rritën dhe studiojnë në Amerikë po përqëndrohem tek kënga dhe pasuroj arkivin tim. Profesioni im në emigarciom ka qenë parukiere ku u bëra profesioniste dhe rrita fëmijët. Jam shumë e kënaqur nga ecuria e biznesit .Nuk do mundesha të jetoja me këtë profesion siç është kënga, por tani erdhi koha ti kthehem fuqishëm. Shikoj shumë këngëtare të reja të mira por shikoj dhe këngëtare që nuk kanë asgjë me këngën
Aktivitetei i fundit?
“Festa e këngës Shqiptare” e organizuar nga Gjergj Leka dhe Erisela Marko. Kjo oshte qershia mbi tortë. Një event I rralë me profesionsit. Për dy vite ne pamë dhe kënduam si rrallëherë. Pashë këngëtarë të rinj shumë të mirë, por takova dhe shoqet e rinisë. Një kryqëzim brëezash. Sa bukur. Evente të tilla kanë shumë mbresa, i japin kuptim këngës. Jam larguar me mall dhe dashuri…Si ky event sheh rrallë sot.

Burimi/Facebook/Raimonda Kamberi

Arbresh Useini, një kandidate shqiptare në zgjedhjet lokale në Danimarkë

No Comments Intervista Lajme

Nga Lisana Subashi

Arbresh Useini kandidon në zgjedhjet lokale në Danimarkë. Ajo vendosi të kandidojë pasi vuri re mungesën e një femre me etnicitet tjetër në këtë bashki. Arbresh ka një emër tipik shqiptar dhe shprehet shumë krenar që mbart këtë emër. Në një intervistë për “Diaspora Shqiptare” Arbresh Useini thekson se beson në mbështetjen që do t’i japin bashkëatdhetarët e saj në këto zgjedhje.

Keni vendosur të kandidoni në zgjedhjet lokale në Rodovre përkrah partisë Social Demokrate. Pse ky vendim?

DNA-ja e Danimarkes në thelb është e ndertuar mbi ideologjin socialdemokrate. Danimarka është e njohur për një shoqeri të barbartë, ku dallimi midis të varfërve dhe të pasurve është shumë i vogel. Një shoqëri e mirëqenë është ajo shoqëri ku të fortët u japin një dorë atyre, që kanë nevojë për ndihmë.

Pa marrë parasysh sfondin e tyre statusin social, kanë të gjithë një shans. Këto mund të tingëllojnë si fraza politike, por pikërisht kjo ideologji dhe politikë është po ajo që më ka mundësuar mua të bëhem ajo që unë dua. Është gjenerata para meje që i krijoi këto mundësi për mua dhe unë i’a kam borxh gjeneratës së ardhshme të njëjtën gjë.

Në Kopenhagen, gjithmonë ka pasur femra të reja socialdemokrate me nacionalitete ndryshe për të cilat mund të votoja. Por me zhvendosjen time në Rødovre kishte mungesë të një femër të tille. Kur unë u zhvendosa në këtë qytet dhe u bëra pjesë e shoqatës këtu, më ftuan që të kandidoja. Duhet të kishte qënë ndonjë pjestare e partisë, që mendonte që unë kisha dicka për të ofruar.

Besimi im në politikën socialdemokrate, mungesa e një femre me etnicitet tjetër në këtë komunë si unë dhe ftesa e tyre më cuan deri në vendimin që unë të kandidoja. Unë desha ta marr këtë përgjegjësi.

Demokracia në esencë është dicka shumë e shenjtë, nëse është e përfaqësuar dhe neve na mungon një vajzë e re me një sfond tjetër etnik në bordin udhëheqës komunal në Rødovre e cila beson në këtë komunë me një mirëqënie të ndërtuar, ku të gjithë premtojnë një zë.

Arbresh është një emër shumë simbolik për shqiptarët dhe Arbreshët që janë simbol i ruajtjes së rrënjëve të tyre. Kush jua ka vendosur këtë emër dhe sa krenare jeni ju që e mbartni?

Unë e adhuroj emrin tim dhe jam shumë krenare për të, çdo herë që prezentohem para të tjerëve gjithmonë pyetja është se prej nga rrjedh dhe çfarë kuptimi ka. Unë qesh gjithmonë dhe them “jam shqiptare dhe në fakt emri im do të thotë po kjo- të jesh shqiptar”. Ky është shpjegimi im i thjeshtezuar sepse emri Arbresh ka një domethenie të madhe por pikerisht ai shpjegim që jap më kujton kush jam dhe nga vij. Emrin ma ka dhënë babai im. Të gjithë Arbresh-at që njoh kanë një A në fund të emrit të tyre dhe une nuk e kam. Si më e re më irritonte ky fakt, por tani më pëlqen që quhem thjesht Arbrësh. Është komike që po ai qe ma ka dhënë emrin, babai im gjthmonë i fillon mesazhet e tij me “ Hej Arbresha”. Me A në fund.

Prej sa vitesh jetoni në Danimarkë dhe cili është profesioni juaj atje?

Unë kam lindur në Danimarkë. Kam arsimim master në Business Management dhe sot jam udhëheqëse e departamentit të kontabilitetit financiar në një korporatë fin-tech.

Takoheni me shqiptarë të tjerë atje dhe mendoni se do ju përkrahin në kandidimin tuaj?

Fakti që kandidoj për herë të parë është shumë ankth-provokues dhe kur jam e pasigurt nëse jam në rrugën e drejtë ose më mungon guxim, janë po shqiptarët ata që më motivojnë dhe mbështesin, janë një forcë lëvizese për mua. Përjetoj shumë mbështetje dhe krenari nga shqiptaret këtu në Danimarkë dhe jam shumë falenderuese. Kur jam në rrugë duke shpërndarë broshura, takoj shpesh shqiptarë. Zakonisht më afrohen dhe më thonë që kanë dëgjuar për kandidaturën time edhe shqiptare që nuk jetojnë në Rødovre. Shumica të japin atë ndjenjën që duan të të ndihmojnë dhe mbështesin. Kjo ka shumë domethenie për mua. Posaçërisht për faktin që kandidoj për herë të parë. Falenderimi për ta është pak.

A është mbështetja e tyre mjaftueshëm për të fituar zgjedhjet, nuk e di. Por ky fakt më bën që të punoj edhe më shumë.

Cila është motoja që udhëheq fushatën tuaj në këto zgjedhje?

Nuk kam një moto që më udhëheq në këto zgjedhje. Motot i bën vet sa jeton. Por kur isha 13-14 vjece, pashë një femër turke në një pllakat. Shkruante “Yldiz Akdogan”. Për herë të parë në jetën time pashë një femër me emër jo-danez në një pllakat të politikes daneze. Mendoj se ai moment ishte thelbesor për futjen time në politik. U ndjeva e përfaqësuar në politiken daneze. Pas 13 vjetesh perfundova si praktikant akademik për Yildizin dhe ne vitin 2019 isha udheheqese ne kampanjen e saj ne zgjedhjet parlamentare. Sot jemi shoqe. Shpresoj, ne te njëtën mënyre, qe kandidatura ime mund të bej ndryshimin per vajza të reja, që edhe ato te aktivizohen dhe te bëhen pjese e politikes daneze, që të ndjehen te perfaqesuara. Edhe me humb per nje vote të thjeshte, por kandidatura ime ka rezulltuar qe 2 femra kandidojn edhe 4 vjete, une kam fituar pavaresisht. Kjo është forca ime lëvizese gjatë këtyre zgjedhjeve dhe jo një moto.

Burimi/Diasporashqiptare/

POETESHA TEUTA SHAQIRAJ FLET PËR JETËN E SAJ DHE KRIJIMTARINË

No Comments Intervista Lajme

Pyetje-Kush është Teuta, cilat janë momentet më të rëndësishme tuat …?

Përgjigje : Teuta është një grua e dashur sensibile, e gatshme të kuptojë hallin e tjetrit, e mbushur me urtësi e paqësore, me inteligjencën e mjaftueshme për të dalluar “barerat e këqija “ që i ngatërrohen ndonjëherë nëpër këmbë e per te qene Teuta që jam sot! Momentet më të rëndësishme janë kampionatet e sportit, premierat teatrale, pastaj ardhja në Itali, jeta e re martesore, lidhjet e reja pa harruar të vjetrat. Rrëfimi është një fjalë e madhe, varet…..

Pyetje-Më trego me pak fjale për veten tënde?

Përgjigje : Jam Teuta Shaqiraj lindur në Kavajë me origjinë nga Korça. Fëmijëria ime kaloi mes lojërave, sportit. Rrija me orë të tëra mes librave duke imagjinuar veten time siç bëjnë gjithë fëmijët në atë moshë, heronjtë e librave. Marrja me basketboll në kategorinë e dytë që në moshë shumë të re me ndihmoi në shumë drejtime. Menjëherë erdhi teatri aktivitetet në pallatin e kulturës, mbasdite stërvitje e në mbrëmje provat e teatrit.Mbarova shkollën e mesme të përgjithshme . Ëndërroja të bëhesha aktore e konkurrova dy herë, por për shkak të notes 7 në lëndën e Historinë së partisë, natyrisht nuk fitova duke mos pasur as edhe një njohje. Fillova punë si pasticere, e pas një viti ndërsa vazhdoja aktivitetin si aktore në pallatin e kulturës, ndoqa një vit kurs në Tiranë për regjizure . Një përvojë shumë e bukur që la gjurmë në jetën time. Vazhdoja të merresha me aktivitetet e teatrit e estradës. Nuk më kujtohet viti kur ishte i ftuar aktori i mirënjohur i estradës së Durrësit Fadil Hasa e kisha një rol të bukur e me plot humor me te. Në fillim te viteve 1990 punova si arsimtarë në fshat për 5 vjet. Erdha në Itali, njoha shokun tim te jetës. Punova disa vite si mësuese mbështetëse të gjuhes italiane për fëmijët shqiptarë në shkollat fillore e tetëvjeçare.

Pyetje- Cilat janë dobësitë tuaja më të mëdha?Po pikat e forta?’

Përgjigje :Unë besoj nuk kam dobësi të mëdha, jam e ekuilibruar në kërkesat e dëshirat e mia. Një dobësi e imja është fakti që duhet të mësohem të them me shume jo se po në vendimet e mia. Besoj më shumë sec duhet në mirësinë e llojit human.Pikat e forta janë këmbëngulja në bërjen e gjërave me entuziazëm mirëbesim e simpati tek njërzit që i takoj edhe për herë të parë. Kjo mendoj per shkak të sinqeritetit të madh e ndjeshmërisë duke veshur hallin e tjetrit në një farë mënyre. Urrej falsitetin e mosbesnikerine. Nuk fal lehtë këto dy gjëra.

Pyetje-Çfarë roli mund të luaj të qenit një ndikim pozitiv mbi të tjerët?

Përgjigje : -Duke qenë një person pozitiv e me besim të madh tek Zoti, gjërat që më vijnë kundra, nuk i mar si tragjedi sepse nga përvoja personale, jo çdo gjë e keqe që vjen tek ne, vjen, për të na shkatërruar, e kjo tek të tjerët ngjall pozitivitet.

Pyetje-Cilat janë aftësitë tuaja komunikative më të forta dhe të dobëta?

Pergjigje: Kam aftësinë e durimin për të dëgjuar tjetrin, për këtë arsye kam shume miq e gëzoj respektin e tyre. Kur marr një goditje të pamerituar nuk shkoj në kundërsulm menjëherë, pres të qetësohen ujrat e sqaroj situatën me qetësi urtësi e vendosmëri. Kur nuk di një gjë nuk kam turp ti them bashkëbiseduesit që nuk e di.

Pyetje- Cilat kanë qenë arritjet dhe dështimet tuaja?

Përgjigje : Nuk jam ambicioze në kuptimin e mirë të fjalës. Në Shqipëri arritjet e dështimet në shumicën e rasteve sipas opinionit tim ishin të lidhura me sistemin, gëzohem me gjërat që më ka afruar jeta këtu në Itali, e kjo më mjafton.

Pyetje-Cilat janë nevojat / prioritetet tuaja parësore ?

Përgjigje : Nevojat mund të jenë materiale, interiore e shpirtërore, Dashuroj jetën me gjithë forcat e mia, si çdo njeri ka nevojë për mbushje shpirtërore dhe këtë e bëj cdo ditë duke reflektuar e punuar brenda vetvetes.

Pyetje- Për ju, arti dhe letërsia në veçanti, janë një domosdoshmëri apo thjesht një nevojë personale e juaja.

Përgjigje : Arti e letërsia janë të dyja një domosdoshmëri mendoj për mbarë shoqërinë e per mua në veçanti , nuk mund t’i ndaj.

Pyetje-Shkruani sepse ju pëlqen të ndani ndjenjat me lexuesin, apo eshte një zë i brendshem?

Pergjigje: Per mua erdhi si një shtytje e brendshme, si një anticorp artistik per t’ju kundërpërgjigjur situates gjatë pandemise e si buka që binte nga qielli gjatë eksodit kur Zoti ushqente popullin e tij nën drejtimin e Moisiut.

Pyetje- Si e kaloni kohën e lirë?

Pergjigje: Meditime, shkruaj, shëtitje në natyrë në mal, me pëlqejnë studimi i gjuhës anglese, biseda telefonike, vallzoj shumë.

Pyetje- Çfarë është për ju martesa me një të huaj?

Përgjigje : Martesa është martesë si i thonë E vetmja gjë që mund të theksoj është se martesa me një italian më dha mua mundësinë të njihja kulturën e muzikën italiane e mirësjelljen një virtù që shumë meshkujve shqiptare u mungon.( Them meshkuj dhe jo burrat se fjala burrë për mua përmbledh çdo virtyt të mirë përfshirë dhe miresjedhjen) Gjithashtu me dha mundësinë të perfeksionoja gjuhën melodike italiane.

Pyetje- Cilat jane endrrat tuaja …sa keni realizuar prej tyre?

Pergjigje : Ëndërroj vetëm për një gjë, që e mbaj të fshehtë haha, per mua në zemër e shoh shpesh gjysmën plot të gotës mbushur . FAKTI QË PUNOJ NË RADIO INTERPRETOJ ME PASION E GERMEZOJ PAK PER MUA JANË MJAFT.

Pyetje- Veç familjes, çfarë tjetër ju mban të lidhur me Shqipërinë?

Përgjigje : DASHURIA për vendin ku u rrita është madhe, lidhje me të madhe se kjo?

Pyetje- Ka qenë e vështirë për ju të përshtateni me nje menyre tjeter jetese ?

Përgjigje : Për mua ka qenë pak e vështirë në fillim sa të mësoja zakonet e vendit e mbi të gjitha guzhinen italiane. Zotërimi i mirë I italishtes pa dyshim e ka lehtësuar përshtatjen.

Pyetje- Cila eshte vuajtja me e madhe qe e keni perjetuar pervec humbjes se bashkeshortit ?

Përgjigje : Humbjen e nënës… dhe fakti që nuk ndan me njeriun e zemrës, është një vuajtje gati e përhershme.

Pyetje- Po Teuten si njeri çfarë e karakterizon, ku e gjeni forcen per ti ber balle me perulesi vuajtjes?

Përgjigje : Optimizmi, jam shumë pozitive, punoj me vetveten time duke e pyetur atë, një dialog i mundimshem i përditshëm por në fund relaksues. E mbi të gjitha besimi tek zoti.

Pyetje.Si e konceptoni miqesin e nje mashkulli,a keni ju miqesi dhe si i ndertoni miqesit me ta?

Përgjigje : Për të pasur miqësi me një mashkull duke folur në përgjithësi, nuk mjafton kultura, arsimimi inteligjenza duhet të zberthehet koncepti nderpalesh. Respekt, è shpesh herë të qenit vetvetja nuk të ndihmon. E pastaj mashkulli nga natyra dëshiron të dominoje dhe unë nuk besoj shumë në këtë lloj miqësie. Për sa i përket miqësisë virtuale shumë e keqpërdorin, shume bllokime kam bëre , po kam disa miq të mirë , flitet për poezinë, shkëmbehen mendime, por të flasësh për ndërtim edhe në këtë rast, duhet të vishesh si në çdo fushë me fjalën magjike RESPEKT.

Pyetje- Si vepron,nëse dikush ka nevojë për ndihmën tënde, je person që bën për të tjerët?

Përgjigje : Jap ndihmën time me gjithë zemër, morale e materiale se mundem.

Pyetje- Si jan mardheniet e tua me poezine? Si lindi dhe kush eshte poezia juaj e pare…a mundesh te na sjellesh ketu?

Përgjigje : Dashuri e urrejtje, hahahah jam në fazën e parë të njohjes,here këmbëngul unë e anasjelltas, kur me kërkon ajo jam me e lumtur. Lindi ashtu papritur ndoshta ishte pjekur momenti, kam fituar një ekuilibër psikologjik dhe një vlerësim të duhur kush jam. Pastaj ajo që bëri të derdhte vazon qe situata e pandemise. Të paraqes me krenari poezinë time të parë. Kur enderra. th y h e t Kur thyhet nje enderr, jo , jo nuk vdes . Bie mengadale pa buje , si vese e praruar , Te nje mengjesi t’argjendte Ulet hijshem ne fronin e humuste , te shtratit ku lulezoi, me bukurine mbreselenese , te nje mbreterie te saporene. Si yllez e pafaj mes rrezesh gezimi, qe bien e ngrihen vale — vale, pas nje rrokje perqafimi qiellor . Per te endur hojen mjaltit, Te nje tjeter enderre me vezullim henor . Teuta Shaqiraj .

Pyetje- A ndjehesh e kënaqur me ate qe shkruan apo kerkon me shume nga vetja?

Pergjigje: Varet, jo gjithmonë, natyrisht që kërkoj më shumë.

Pyetje- Shoh se jeni shume aktive dhe e perkushtuar ne rrjetet sociale, ne familje dhe ne krijimet e tua letrare…si ja arrini te beni te gjitha?

Përgjigje : Thjesht, përkushtim e pasion .

Pyetje- si eshte dashuria ne poezit e tua,sa prezent jeni ju ne to?

Përgjigje : Megjithëse me pëlqen të trajtoj tema të ndryshme dashuria është gjithmonë aty e pranishme. Në poezine “kohët brenda meje “një mpleksje të shkuarës, tashmes e të ardhmes, shumica e mori për poezi dashurie.. Në një farë mënyre jam dhe unë aty.

Pyetje- Ka pasur momente kur tjetër mendoni dhe tjeter keni shkruar?

Pyetje- Ka pasur momente kur tjetër mendoni dhe tjetër shkruani, për të mos zbuluar veten? Përgjigje Jo s’me ka ndodhur. Me ka qëlluar të trajtoj një temë e në fund kanë dalë 2 a 3 poezi të ndryshme duke përfshirë edhe idenë e fillimit.

Pyetje- cila poezi dashurie do ta perzgjidhnit ne kete interviste?

-Kur darkova me ty…. (virtualisht)

Gëzuar urove ti me gotën e verës ngritur lehtësisht,

përtej ekranit pezull me sytë e përhumbur butësisht.

Dhe unë me dritherimen e zemrës, e mendimin e çmendur, t’rizgjoja realitetin e vakur të thyeja iluzionin e çartur.

Mendimi për ty gotën gjysmë të dehur mbushi,

ëmbëlsisht duart e tua të miat jorealja puthi.

Trik e trak me regëtimën e shpirtit hutuar,

aty pranë e pranë u gjenda me ëndrrën e fjetur a zgjuar!?

Një çast një rrahje fluturake frymoi kurmin tim.

Ndjesi magnetike vagëllimthi përçuan t’vetmin vegim.

Unë sirene refleks në gotën e verës së tij

dy buzë vishnjake të çelura, që vesën e mëngjesit pret të pijë.

Pyetje- Cfar gjeje do te ju bente te ndryshonit nje vendim që e merni?

Pergjigje: Kur mendoj se duhet të presë edhe pak realizimi i tij sepse nuk është perparsor për një motiv a tjetër.

Pyetje-Cmendim keni per kete interviste ,dhe si u ndjete?

Pergjigje: Me beri mire, më kujtoi kush jam e mos e harroj kurrë. Falimenderit! Ishte një kënaqësi për mua.

*Intervista është dhënë për Rubrikën “INTERVISTA IME ME JU” ne grupin INSTIKT POETIK! **

Burimi/gazeta-nacional.com/

Ben-Meir: Kosova të ketë kujdes nga agjenda islamike e Erdoganit

No Comments Intervista Lajme

Profesori amerikan, njëherësh ekspert i çështjeve të Ballkanit Perëndimor, Alon Ben-Meir në një intervistë për Radion Evropa e Lirë thotë se institucionet e Kosovës duhet të tregohen të kujdesshme me iniciativën e presidentit të Turqisë, Recep Tayyip Erdogan, i cili ditë më parë tha se së bashku me presidentin amerikan, Joe Biden, do të angazhohet që të sigurojë njohje të reja për Kosovën.

Ben-Meir, që është profesor pranë Qendrës për Çështje Globale në Universitetin e Nju Jorkut, thotë se është në rregull që Kosova të ketë raporte të mira me Turqinë, por sipas tij Qeveria e Kosovës nuk duhet t’i nënshtrohet agjendës së këtij shteti si dhe agjendës islamike të Erdoganit.

Profesori Ben-Meir në këtë intervistë flet edhe për dialogun në mes të Kosovës dhe Serbisë, për të cilin proces nuk është shumë optimist se shpejt mund të përfundojë me një marrëveshje finale.

Pos tjerash, Ben-Meir është një ekspert në çështjet e Lindjes së Mesme, negociatat ndërkombëtare dhe zgjidhjen e konflikteve. Një pjesë të konsiderueshme të karrierës së tij e ka kaluar duke u marrë me konfliktin izraelito-palestinez.

Radio Evropa e Lirë: Janë bërë 13 vjet prej se Kosova shpalli pavarësinë. Po ashtu më 22 korrik janë bërë 11 vjet prej se Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë (GJND) vendosi se shpallja e pavarësisë së Kosovës nuk binte ndesh me të drejtën ndërkombëtare. Por, përkundër kësaj Kosova vazhdon të jetë e pafuqishme në forcimin e subjektivitetit të saj ndërkombëtar. Mungojnë njohje si nuk është e anëtarësuar në organizatat kryesor e ndërkombëtare. Pse e kemi këtë situatë?

Alon Ben-Meir: Problemi kryesor është se ne nuk kemi pasur një rezolutë të Këshillit të Sigurimit të OKB-së për ta njohur pavarësinë e Kosovës. Kështu që ne kemi stagnuar në OKB dhe ky është problemi kryesor. Problemi i dytë është fakti se që Serbia dhe Kosova ende nuk i kanë normalizuar raportet, pra Kosovës i duhet njohja e Serbisë, si dhe anasjelltas. Pa njohjen e Serbisë është duke u bërë më e vështirë edhe për Bashkimin Evropian që të provojë që ta integrojë Kosovën.

Derisa OKB-ja nuk e njeh Kosovën dhe përderisa Serbia vazhdon të mohojë pavarësinë e Kosovës do të marrë kohë që shtete të reja të njohin Kosovën. Por, një gjë dua them, se pjesa më e madhe e vendeve të BE-së, po ashtu SHBA-ja si dhe shtete të tjera të rëndësishme, e kanë njohur Kosovën. Pra duhet ta kujtojmë faktin se janë mbi 100 shtete dhe janë disa nga shtetet më të rëndësishme në botë.

Radio Evropa e Lirë: Pesë shtete të Bashkimit Evropian vazhdojnë të mos e njohin Kosovën, por mungojnë njohje edhe nga shtete të tjera të rëndësishme. Çka duhet të bëjë Kosova që të sigurojë njohje të reja dhe që të anëtarësohet në organizata ndërkombëtare?

Alon Ben-Meir: Të jesh pjesë e organizatave ndërkombëtare sigurisht se është e rëndësishme, por ne gjithashtu duhet të dimë se Kosova ka një qeveri e cila duhet të fokusohet në zhvillimin e shtetit, zhvillimin ekonomik, reforma politike, luftimin e korrupsionit, pra të gjitha këto. Kjo mund të ndihmojë Kosovën duke dërguar një mesazh te komuniteti ndërkombëtar se ne nuk jemi të pavarur vetëm nga definicioni, por shikoni se çfarë kemi arritur brenda vendit. Kosova duhet të forcojë pozicionin e saj nga brenda, në çdo mënyrë. Kështu do të marrë më shumë vëmendje dhe më shumë njohje nga komuniteti ndërkombëtar.

Radio Evropa e Lirë: Para pak ditësh presidenti i Turqisë, Recep Tayyip Erdogan ka deklaruar se do të fillojë një iniciativë që së bashku me presidentin amerikan, Joe Biden, të sigurojnë njohje të reja për Kosovën. Pse beson se erdhi deri te kjo iniciativë dhe pse pikërisht tani?

Alon Ben-Meir: Çdokush që e mbështet apo që bën fushatë për t’i shtyrë shtetet e tjera që të njohin Kosovën, është i mirëseardhur. Por, sido që të jetë, unë kam dyshime serioze sa i takon synimeve të (Recep Tayyip) Erdogan dhe Turqisë. Presidenti Erdogan është një narcizist, egocentrik, nacionalist islamik dhe ndoshta çfarë dëshiron të bëjë është që të promovojë agjendën e tij dhe krejt çfarë mund t’i them popullit të Kosovës është se është shumë në rregull të kesh raporte të mira me Turqinë, por Qeveria e Kosovës nuk duhet t’i nënshtrohet agjendës së Erdoganit si dhe agjendës së tij islamike. Ky do të ishte gabim. Kjo është ajo që Turqia po bën sot, duke u përpjekur të tregojë që e mbështetë Kosovën, por në të njëjtën kohë Erdogani dëshiron të marrë diçka nga Kosova. Këtu i këshillojë njerëzit që të jenë të kujdesshëm sesa mund t’i besohet Erdoganit.

Erdogan të lobojë te Rusia për njohjen e Kosovës
Radio Evropa e Lirë: A është kjo një çështje me prioritet për SHBA-në dhe në të vërtetë, a mund të punojë SHBA-ja me Turqinë në sigurimin e njohjeve për Kosovën?

Alon Ben-Meir: Nëse Recep Tayyip Erdogan do të dëshironte që më shumë shtete ta njohin Kosovën, ai do të duhej që të përdorte raportet e tij të tërthorta dhe të bisedonte me Rusinë sepse Rusia është kundër faktit që Serbia ta njohë Kosovën. Pra, ai do të mund të përdorte këtë anë të tij, si një mik i presidentit të Rusisë, Vladimir Putin, që të kërkojë nga Serbia që ta njohë Kosovën. Ky do të duhej të ishte angazhimi i tij përpara se të mundohet që t’i bindë disa shtete që të njohin Kosovën. Këtu esenciale është njohja nga OKB-ja dhe njohja nga Serbia, dhe ky duhet të jetë fokusi. Çdo ndihmë që vjen nga kushdo është e mirëseardhur, edhe pse unë kam dyshime dhe jam dyshues sa i takon qëllimeve personale të Erdoganit dhe se çfarë në të vërtetë dëshiron të promovojë.

Radio Evropa e Lirë: Në të kaluarën kemi parë raporte të tensionuara në mes të SHBA-së dhe Turqisë, por kanë qenë lidhjet personale mes ish-presidentit Donald Trump dhe presidentit, Recep Tayyip Erdogan që kanë mbajtur larg tensionet. Tani me presidentin Biden në detyrë dhe problemet globale që kërkojnë zgjidhje më të shpejt, a mund të shihet iniciativa e presidentit turk si një përpjekje për t’u afruar me administratën Biden apo mund të qëndrojë diçka tjetër pas kësaj?

Alon Ben-Meir: Deri në një masë mund të themi se është kështu. Administrata Biden është shumë, shumë mbështetëse e Kosovës, e dimë këtë, dhe kjo është shumë e rëndësishme. Sikur Erdogan do të dëshironte të tregojë se edhe ai e mbështetë Kosovën dhe se në këtë apo në një mënyrë tjetër dëshiron të punojë së bashku me presidentin amerikan, Joe Biden, nuk do të kishte gjë të keqe këtu. Por, ajo që dua të ju them është se Erdogani gjithmonë ka agjendat e tij politike dhe ai nuk bën asgjë që t’i ndihmojë Kosovës apo ndonjë shteti tjetër, përderisa kjo nuk i ndihmon vetes së tij apo Turqisë. Kështu që çdo qeveri e Kosovës duhet të jetë shumë e kujdesshme me Turqinë pasi atij (Erdoganit) nuk mund t’i besohet.

Radio Evropa e Lirë: Kosova prej vitesh po përballet me një fushatë të Serbisë që kërkon tërheqjen e njohjeve të shtetit të Kosovës. Në anën tjetër e dimë se presidenti i Turqisë, Recep Tayyip Erdogan ka krijuar raporte shumë të mira me Serbinë dhe presidentin serb, Aleksandar Vuçiq. Mund të ketë tensionim raportesh?

Alon Ben-Meir: Nëse Erdogan dëshiron të ndihmojë Kosovën ai duhet të ndërmjetësojë, ai definitivisht është në një pozitë që të ndërmjetësojë sinqerisht ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, nëse dëshiron, kuptohet. Por, ai dëshiron të përfitojë gjithmonë diçka. Unë nuk po them se ai mund të bindë Serbinë që të njohë Kosovën, por ai mund të luajë një rol mbështetës. Kjo do të duhej të ishte çështja në të cilën ai do të duhej të fokusohej në vend që të përpiqet që të takohet me presidentin Biden dhe që ta bëjë të duket si gjë e madhe fushatën për njohje të Kosovës.

Radio Evropa e Lirë: Siç e dini, në shtator të vitit të kaluar, Kosova dhe Serbia nënshkruan një marrëveshje në Uashington për normalizim ekonomik. Kjo marrëveshje po komentohet ndryshe në Kosovë e ndryshe në Serbi. Duket se asnjëra palë nuk dëshiron ta zbatojë. Çfarë duhet të ndodhë me zotimet që palët i kanë dhënë duke nënshkruar dokumentin në Shtëpinë e Bardhë?

Alon Ben-Meir: E gjithë ajo shfaqje që ish-presidenti, Donld Trump dëshironte ta kishte nuk ishte për Kosovën apo për Serbinë, ishte vetëm për vetveten e tij. Ai bëri atë vetëm se dëshironte të tregonte se është një lider dhe se mund të arrijë paqe në mes armiqsh dhe gjëra të tilla. Por, nëse e shihni me kujdes dokumentin e shihni se nuk ka asgjë të vlefshme.

Normalizimi “jo në llogari të pavarësisë së Kosovës”
Radio Evropa e Lirë: Serbia dhe Kosova vazhdojnë të mos pajtohen për një marrëveshje përfundimtare për paqe. Dialogu në Bruksel po vazhdon, por pa rezultat. A mendoni se është koha për të nënshkruar një marrëveshje përfundimtare?

Alon Ben-Meir: Nuk mund të them se do të ndodhë shumë shpejt, për një, dy apo tre vjet me shumë gjasë nuk do të ndodhë. Por, është më rëndësi që për të shtyrë përpara këtë proces të bëhet një lloj presioni mbi Serbinë. Për shembull komuniteti ndërkombëtar do të mund të punonte më shumë me Kosovën, më shumë sesa që janë duke punuar tani, që të ndihmojnë Kosovën që ta pastrojë shtëpinë e saj, që të ndihmojnë në zhvillim ekonomik, zhvillim institucional dhe zhvillim të demokracisë. Këtë do të duhej bërë në mënyrë që ta ofrojnë më shumë me kulturën dhe vlerat evropiane, në mënyrë që të jetë e gatshme për integrim në një pikë të caktuar.

Kjo qasje e BE-së me Kosovën mund të vendosë presion indirekt mbi Serbinë dhe Serbia do të shohë se Kosova është duke u ofruar çdo ditë e më shumë me BE-në. BE-ja po ashtu nuk duhet të ndalet kurrë duke adresuar një pikë: çdo çështje është e rëndësishme në negociatat në mes të Kosovës dhe Serbisë dhe është i mirëpritur çfarëdolloj normalizimi, por nuk mund të jetë në llogari të pavarësisë së Kosovës.

Radio Evropa e Lirë: A besoni se presidenti amerikan, Joe Biden do të përfshihet më shumë në gjetjen e një kompromisi në mes të Kosovës dhe Serbisë, kur e dimë faktin se ai ka një raport pak më personal me shtetin e Kosovës?

Alon Ben-Meir: Sinqerisht më duhet të ju them se unë kam qenë i përfshirë në konfliktin izraelito-palestinez për tri dekada dhe tani njerëzit me pyesin se cila është perspektiva dhe unë them se duhet një proces i pajtimit.

Kjo i nevojitet Kosovës dhe Serbisë, proces pajtimi. Serbia duhet t’i pranojë para botës krimet që i ka kryer ndaj kosovarëve. Kjo është fundamentale. Nuk mund të ketë normalizim marrëdhëniesh kur ke këtë të kaluar historike e cila nuk është adresuar plotësisht. Mendoj se është shumë kritike për SHBA-në dhe BE-në që të vendosin këtë lloj presioni mbi Serbinë që të ballafaqohet me realitetin, të ballafaqohet me të kaluarën e saj. Kjo është tepër me rëndësi në procesin e pajtimit sepse ndryshe pavarësisht sesa ke shkëmbime tregtare e kulturore e të tjera, përderisa ajo tragjedi historike nuk është adresuar, do të ketë gjithmonë njerëz që do të rezistojnë normalizimin e plotë të raporteve në mes të të dyja vendeve.

Radio Evropa e Lirë: Kemi dëgjuar zëra këtu në Prishtinë që thonë se për të arritur një marrëveshje finale është i nevojshëm një i dërguar special i presidentit amerikan për bisedimet Kosovë-Serbi. A mendoni se kështu mund t’i jepet një shtytje dialogut?

Alon Ben-Meir: Mendoj se për aq gjatë se SHBA-ja është një fuqi dhe partner i rëndësishëm në hemisferën perëndimore, SHBA-ja, sidomos tani e përfaqësuar nga presidenti, Joe Biden që krahasuar me ish-presidentin, Donald Trump, çfarë mund të them?! Presidenti Biden është një njeri fisnik që mund dhe do të bëjë shumë gjëra të mira. Pra të kemi një përfaqësues të tij në këtë dialog, gjithmonë është një ndihmë. Është mirë të kemi një përfaqësues të tillë dhe me sa kam informacione, do të emërohet një i tillë.

Burimi/evropaelire.org/

Ledjana Prenga rrëfen versionin e saj të ndarjes nga Mevlan Shaba dhe zbulon të vërtetën e martesës në Belgjikë

No Comments Intervista Lajme

Gjatë javës së fundit të programit, Mevlani zbuoi se Ledjana nuk e kishte kontaktuar fare dhe se videot e tij duke kënduar me Antonela Berishën gjatë festës së madhe të organizuar nga stafi, i kishin dhënë shkas që ta bllokonte kudo në rrjete sociale.

Së fundmi, e ftuar tek “Glamour Zone”, Ledjana ka treguar versionin e saj të ndarjes dhe gjithçka që ndodhi mes ish-çiftit.

“Jam prekur për faktin që është kënduar kënga ime në një festë që nuk isha prezente me një person tjetër që kisha të paktën 3-4 muaj që zihesha për atë mashkull. Më duket injorim, nuk më duket respekt apo siç e morën disa që thanë: ‘të këndoi këngën’. Ai gjest ishte injorim për mua.”

Kënga “Ledjana” ishte ajo që i fitoi vëmendjen ish-konkurrentes, pasi Mevlani ia dedikoi.

Mirëpo, gjatë intervistës, ajo zbuloi se në të vërtet, kënga nuk ishte shkruar nga ai.

Para disa ditësh Ledjana zbuloi me anë të një postimi në Instastory “versionin origjinal” të këngës. Sipas saj, kjo këngë është publikuar shumë kohë më parë dhe Mevlani thjesht e ka gënjyer.

“Edhe këngën e dytë që tha se e ka bërë për mua gënjeu. Ajo është këngë ndarje dhe është bërë shumë kohë më parë,”- sqaroi Prenga.

E pyetur nëse do të rikthehet me Mevlanin, Ledjana u përgjigj shkurt: “Jo nuk kthehem më me të.”

Po ashtu, u fol edhe për martesën e aluduar të Ledjanës në Belgjikë dhe kjo e fundit i hodhi poshtë të gjithë zërat.

“Jam kurioze për faktin që kanë pesë muaj që e përmendin këtë pjesë, po ku qenka ai burrë që s’po del? Se edhe nën dhe të ishte do ngrihej e të thoshte: ‘Jam burri Ledjanës. Unë jam ai fatlumi ose fatkeqi’. Nuk kam qenë asnjëherë e fejuar ose e martuar në Belgjikë”, përfundoi ajo.

Burimi/panorama/

Plas “bomba”! Pranon me krenari tradhtinë me shefen suedeze, Kastrioti: Vetëm me një e kam…

No Comments Intervista Lajme

Pjesë e rubrikës “Shihemi në Gjyq” tek E Diela Shqiptare ka qenë një çift bashkëshortësh të cilët prej kohësh kanë pasur probleme. Ata kanë jetuar 5 vite në Suedi, ku bashkëshorti Kastrioti e tradhtoi Imeldën me shefen e tij suedeze. Sipas saj ai ikte me ditë të tëra nga shtëpia dhe nuk i interesonte se kishte gruan dhe 4 vajza në shtëpi, ku njëra prej tyre është edhe me probleme shëndetësore.

Pas një diskutimi të fortë ku Imelda e refuzonte dhe i thoshte se nuk e do më, u zbulua se Kastrioti kishte lindur me dëshirë edhe një djalë me të, pavarësisht çdo gjëje.

Eni Çobani: Nuk e kisha dëgjuar ndonjëherë nga një burrë shqiptar që kishte krenari kaq të madhe.

Kastrioti: Vetëm 1 ishte.

Ardit Gjebrea: Kastriot ke 4 vajza dhe paramendo që këtu është një nga vajzat e tua dhe aty është bashkëshorti i saj që flet në këtë mënyrë, si do të të vinte?

Kastrioti: Janë çështje private, nuk mund të ndërhyj në jetën familjare të dikujt tjetër.

Kastrioti thotë se këtu ka tradhti, bashkëshortja ka shkuar më parë dhe ka treguar si është historia që po mbrohet ajo. Ai kërkon që t’i hapë derën e shtëpisë sepse ka bërë edhe prindërit e tij pas vetes. Imelda ka treguar se edhe pasi është kthyer në Shqipëri ai rri online gjatë gjithë kohës duke folur me suedezen dhe gjërat janë edhe më të thella sesa duket.

Kastrioti nuk e ka problem që të pranojë tradhtinë bashkëshortore, nuk e konsideron as gabim, por thjesht një gjë që e ka sjellë jeta dhe nuk e konsideron si diçka të rëndë.

Eni Çobani: Pse vazhdon ende me të, do të kthehesh tek ajo?

Kastrioti: Normal që dua të kthehem se aty është gjysma ime atje.

Imelda: Shikoje moj zonja Eni çfarë thotë, ai ka për të treguar një gjë tjetër më të madhe.

Kastrioti: Kam lënë dhe unë diçka atje.

Imelda: Ta dëgjojnë të gjithë se kush është Kastrioti.

Ardit Gjebrea: Kastriot mos më thuaj që ke bërë ndonjë fëmijë me të.

Imelda: Po zoti Ardit ka.

Kastrioti: Këtu ka tradhti nga brenda.

Ardit Gjebrea: Të betohem që nuk dija gjë, madje as rastin nuk e dija.

Eni Çobani: Kjo gjëja e fundit Kastriot të lë pa frymë.

Ardit Gjebrea: Për çfarë e bërë fëmijën nëse nuk e doje suedezen?

Kastrioti: Po do s’do ti ndjen diçka, bën një fëmijë.

Ardit Gjebrea: Po mirë mo si do rritet ai fëmijë pa baba?

Kastrioti: Unë i kam dhënë të gjitha të mijat zoti Ardit dhe thjesht nuk më kanë dhënë atësinë dhe për këtë është problemi.

Imelda nuk ka dashur që ai të vazhdojë luftën për t’i dhënë atësinë fëmijës prandaj ajo i kërkon atij të shkojë të jetojë me suedezen dhe atë ta lejë të qetë.

Burimi /tvklan.al

Flet bashkëshortja e Mexhit Picarit: Ish-dhëndri kishte rrahur gocën, kanë sajuar gjërat

No Comments Intervista Lajme

Bashkëshortja e Mexhit Picarit, Manushaqja, thotë se familja e Kudret Saliajt ka sajuar gjërat për ta futur në burg vajzën e saj.

Manushaqe Picari thotë për mediat se vajza e saj është dhunuar nga Kudret Saliaj dhe më pas janë sajuar gjërat. Madje ajo bën fajtore edhe policinë për këtë ngjarje.

Deklaratat e bashkëshortes së familjes Picari vijnë pas ekzekutimit të ish-dhëndrit të premten në Tiranë.

Manushaqe Picari: Kur unë si nënë dhe si babë nuk kishim asnjë lloj dijene. Kur ai erdhi dhe e vrau burrin tim me kamion prapë shteti e nxorri nga burgu. Shkova te rajoni 6 nuk e kishte, shkuam te Vora e kishte prapë të 4, sepse te 4 kishte mik ai. Prandaj gocës i vunë prangat. Kërkova drejtësi direkt në polici. I lutem i thashë atij drejtorit, ti merre vjehrrën këtu, nëse goca ime e ka bërë e vras me dorën time.

Gazetari: Pra sipas jush është policia fajtore për gjithë këtë ngjarje?

Manushaqe Picari: Kjo është se nëse vjehrra ishte e vrarë dhe ju jeni këtu në media, merre thotë “ja ku është vrasja, shiko si ta ka bërë goca”. Atëherë bënte goca ime burg dhe të më vriste edhe mua dhëndri. Por jo ai të vrasi gocën dhe e fut që po luan në familje. Ku e kishte ekspertizën. Ku e kishte që goca i kishte vrarë vjehrrën. I kanë sajuar gjërat vetë. Gocën e kanë marrë me forcë, se ajo nuk ka qenë çarë. E kishte çarë gocën duke e rrahur se i kishte rënë gjoja se do i binte nëna e vet në burg dhe të shpëtonte ai.

Dhurata Saliaj është dënuar me 2 vite burg për veprën penale “Dhunë në familje”. Por për shkak të gjykimit të shkurtuar asaj i ulet 1/3 e dënimit dhe përfundimisht gjykata vendosi 1 vit e 4 muaj burg. 33-vjeçarja ka bërë ankim në apel. Ajo u kallëzua nga ish-bashkëshorti dhe të afërm të tij se kishte dhunuar fizikisht dhe psikologjikisht fëmijët e saj të mitur.

Mexhit Picari dhe Dhurata Saliaj janë vënë në pranga për vrasjen e ish-dhëndrit Kudret Saliaj. Ndarja e vajzës me viktimën Kudret Saliaj ka agravuar situatën në familje. Ngjarja ka nisur në muajin Tetor 2020 ku nusja e shtëpisë, Dhurata, pretendonte se bashkëshorti i saj, Kudreti, e kishte larguar nga shtëpia e bashkëshortit dhe e kishte çuar tek shtëpia e babait duke mos i lënë asnjë mundësi për të takuar 3 fëmijët. Brenda familjes ka pasur akuza dhe kundërakuza, pretendime për tradhti bashkëshortore, mosmarrëveshje dhe deklarata për dhunë fizike dhe psikologjike.

Historia e Dhurata Saliajt nuk është e panjohur për publikun. Kjo pasi më 9 Nëntor të 2020-s, ajo së bashku me të atin Mexhit Picari rrëfeu historinë në emisionin “Uniko”, në Klan Plus të gazetarit Spartak Koka.

Burimi/tvklan.al

Nga Keze Kozeta Zylo – Komuniteti shqiptaro Amerikan në Staten Island mblodhi fonde për Marko Kepin dhe ish Kongresistin Amerikan Vito Fosella

No Comments Intervista Lajme

Gazeta “Dielli”
Në zyrën e Marko Kepit, Shqiptaro Amerikanët vinin grupe grupe për të mbështetur kandidaturën e Marko Kepit për Këshilltar në Bashkine e Nju Jorkut si dhe për ish Kongresistin Amerikan Vito Fosellën, kandidat per president në Staten Island, New York.

Åbn billede


Marko Kepi ka qenë me dekada në krye të organizatës së mirënjohur “Rrënjët shqiptare” dhe pikerisht me këtë organizatë kanë dalë në pah tiparet e një lideri të vërtetë. Marko Kepi në fjalën e tij përshëndetëse tha midis të tjerash se: “Ne duhet ta mbështesim kandidaturën e ish kongresistit Vito Fosella, pasi ai e ka mbrojtur shumë kauzën tonë kombëtare. Ai është një lider i vërtetë dhe në se ne fitojmë do të punojme fort së bashku për Staten Island ku jetojmë dhe punojmë si dhe për Nju Jorkun për një vend më të mirë dhe më të sigurtë”.
Marko Kepi ka ardhur në moshë shumë të re, por ai nuk ka harruar rrënjët nga vjen si dhe shpreh një mirenjohje të pakufishme për Amerikën që e priti. Për këto arsye ai u regjistrua në Marine Corp të Shteteve të Bashkuara të Amerikës për të demonstruar dashurinë dhe vlerësimin e tij për një vend që i dha atij dhe familjes kaq shumë Liri dhe mundësi.
Ai është diplomuar nga John Jay, Kolegji i Drejtësisë Penale, drejtimi në Shkenca Politike dhe Histori, dhe fitoi per Master Ekzekutiv i Administrimit të Biznesit (EMBA) nga Kolegji Wagner.
Marko Kepi së bashku me ekipin e tij mblodhi më shumë se çdo organizatë tjetër në Diasporë fonde për t’ju ardhur në ndihmë familjeve shqiptare që u dëmtuan rëndë nga tërmeti i 26 nëntorit të 2019-ës. Ai mblodhi 1.6 milionë dollarë për të pa strehët.


Kongresisti Amerikan Vito Fosella në fjalën e tij përshëndetëse shprehu mirënjohjen e pakufishme për të gjithë komunitetin shqiptar të cilët janë një forcë aktive dhe e konsiderueshme në Staten Island dhe Amerikë. Unë kam shumë miq shqiptarë dhe ndihem krenar pasi shoh çdo vit se si komuniteti juaj po rritet veçanërisht intelektualisht, pasi midis jush ka disa avokat, doktor, mesues, inxhinier, profesor, sportist, artist, politikan, biznesmenë të cilët e bëjnë qytetin tonë dhe më të bukur dhe më me vlerë, do të shprehej ish kongresisti Fosella para kamerave për TV “Alba Life”.

Kan være et billede af 2 njerëz dhe E brendshme

Z.Fosella tha se gjithmonë e dënoj genocidin serb ndaj shqiptarëve të Kosovës., kur ishja në Kongres e kam ngritur me force zërin kundër genocidit serb, por për ta njohur më mirë situatën më duhej të shkoja dhe t’i takoja direkt popullin e Kosovës. Unë shkova dy herë në kampet e refugjatëve gjatë luftës në Kosovë dhe pashë me dhimbje njerëzit e vuajtur, torturat që kishin ushtruar serbët ndaj popullit të pafajshëm të Kosovës, fëmijët me lot në sy, pleqtë të shpërngulur nga trojet e tyre. Këto takime në kampin e refugjatëve do të ngelen përgjithmonë në memorjen time. Populli shqiptar ka një vend të veçantë në zemrën time.
Vito John Fossella Jr. ka lindur më 9 mars 1965 dhe është një politikan republikan amerikan nga shteti i New York-ut i cili më parë përfaqësonte rajonin e 13-të të Kongresit të shtetit në Dhomën e Përfaqësuesve të SH.B.A.-së për gjashtë mandate, nga 1997 në 2009 duke shërbyer si republikan i vetem nga New York City. Z. Fossella ka lindur në Staten Island, në një familje që përfshinte disa politikanë. Z.Fossella fillimisht mori detyrën në 1997, pasi fitoi një zgjedhje speciale të mbajtur për të zëvendësuar Susan Molinarin në dorëheqje.
Plot shqiptarë dhe aktivistë të njohur si z.Mundija, Jasin Gjoka, Agron Damzi etj të cilët kishin ardhur për të mbështetur Marko Kepin dhe kongresistin Vito Fosella u shprehën me fjalë miradie dhe po punojnë që të fitojnë, që siç tha studenti i shkëlqyer Gjoka po shkojmë derë me derë për të siguruar votat.
Z.Mundija dhe Gjoka janë në ekipin e z.Marko Kepi që po kandidon si këshilltar për në Bashkinë e Nju Jorkut.
Ata u shprehën optimist për fitoren e tyre!
Vëllezër dhe motra shqiptarë ju ftoj të votoni Marko Kepin këtë bir të Kombit dhe le të bëjmë histori si shqiptarë në Staten Island!
29 Maj, 2021
Staten Island, New York

Burimi/Facebook

Ramiz Lladrovci flet për “Bota sot”, tregon kush i sponsorizoi akuzat ndaj krerëve të UÇK-së

No Comments Intervista Lajme

NGA ALBULENA MUJI

Komuna e Drenasit për herë të dytë ka fituar çmimin si për performancën më të mirë komunale. Për këtë, kryetari i Komunës së Drenasit, Ramiz Lladrovci, në një intervistë ekskluzive për “Bota sot”, ka thënë se përkushtimi i çdoditshëm dhe zbatimi i prioriteteve e ka bërë dallimin nga komunat e tjera.

Gjithashtu, ai ka folur edhe realizimin e projekteve të cilat i ka premtuar gjatë këtij mandati.

“E kam deklaruar më 2016 se po hyj në garë për dy mandate të plota. Angazhimi im është maksimal që të bëj më të mirën e mundshme për qytetarët dhe i falënderoj për besimin dhe bashkëpunimin”, ka deklaruar ai.

Gjithashtu, Lladrovci ka folur edhe për akuza e Gjykatës Speciale ndaj kryetarit të PDK-së, Kadri Veselit, ish presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi, si dhe udhëheqësve të tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Sipas tij, këto akuza janë të hartuara nga armiqtë e Kosovës, por në qarqet ndërkombëtare të sponsorizuara nga anëtarët e Këshillit të sigurimit, e ështu mendon për shkak të termit “ndërmarrje kriminale”.

Intervista e plotë:

“Bota sot”: Përgëzime z.Lladrovci, Komuna që ju e udhëhiqni sërish ka fituar çmimin e parë për perfomancën më të mirë komunale. Si e keni pritur këtë?

Ramiz Lladrovci: E pritur sepse nuk kemi pasur dilema në punën tonë, as nuk kemi pasur dilema në përkushtimin tonë për interesin qytetar.

“Bota sot”: Pse komuna e udhëhequr nga ju e fitoi sërish këtë çmim? Çfarë e bën dallimin e Komunës tuaj me komunat tjera?

Ramiz Lladrovci: Raportimi ynë, përkushtimi i çdoditshëm dhe zbatimi i prioriteteve e ka bërë dallimin. Puna jonë është edhe përtej orarit për çdo stinë të vitit, këtë e dinë zyrtarët e komunës që janë të jashtëzakonshëm, por edhe qytetarët tanë që shohin dhe prekin realisht punën tonë.

“Bota sot”: Edhe pak muaj do të përfundojë mandati juaj si kryetar i Drenasit, a keni mundur t`i realizoni projektet që i keni paraparë gjatë udhëheqjes tuaj?

Ramiz Lladrovci: Projektet e filluara vijojnë, nuk do të ndalen. Pres përkrahje edhe nga Qeveria që sa më shpejt të finalizohen, dihet që vitet zgjedhore edhe sjellin vonesa.

“Bota sot”: A do të jeni kandidat edhe për një mandat në zgjedhjet e ardhshme lokale?

Ramiz Lladrovci: E kam deklaruar më 2016 se po hyj në garë për dy mandate të plota. Angazhimi im është maksimal që të bëj më të mirën e mundshme për qytetarët dhe i falënderoj për besimin dhe bashkëpunimin.

“Bota sot”: Edha Kosova, ashtu sikur e gjithë bota po përballet me pandeminë Covid19, si është gjendja në komunën tuaj?

Ramiz Lladrovci: Nga dita e parë e shpalljes së pandemisë jemi mobilizuar maksimalisht. Edhe vet kam qenë i infektuar dhe i di shpenzimet dhe vështirësitë, po ashtu e di gjendjen sociale të qytetarëve. Ne kemi bërë aq sa kemi mundur, do të bëj për qytetarët aq sa kam mundësi edhe ligjore, edhe njerëzore.

“Bota sot”: Pas rezultatit të dobët të PDK-së në zgjedhjet e 14 shkurtit, keni kërkuar reforma brenda partisë por deri tani ende nuk ka ndodhur. Cili është komenti juaj për këtë?

Ramiz Lladrovci: Nuk kam koment, por pres mirë e më mirë.

“Bota sot”: Në mungesë të z. Veseli PDK-ja është duke u udhëhequr nga Enver Hoxhaj, ka pasur zëra që pas rezultatit të zgjedhjeve, të zgjidhet kryetari i ri. Çfarë mendoni ju për këtë çështje? A keni aspirata për kryetar të PDK-së? Nëse jo, kush sipas jush do të mund ta rikthente PDK-në më të fuqishme?

Ramiz Lladrovci: Gjendja e një partie pa liderin, sjell vështirësi kudo, jo vetëm në PDK. Por, askush nuk ka të drejtë të ankohet në lidershipin aktual. Para se dikush të merret me të tjerët, le ta vlerësojë punën e vet, ambientin e vet ku punon, por edhe në degën dhe kryesinë e vet. Problem në vendin tonë janë gjithologët që dinë gjithçka. Kjo nuk ju bën mirë qytetarëve, aq më pak nëse janë në funksione publike apo kanë tituj dhe besimin e votuesve. PDK-në e bën më të fuqishme besimi, vetëkritika dhe mënjanimin e keqbërësve.

“Bota sot”: Ndryshe, kreu i partisë tuaj, Kadri Veseli, ish presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, si dhe udhëheqësve të tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës po përballen më Gjykatën Speciale. Si i komentoni akuzat e kësaj të fundit?

Ramiz Lladrovci: Akuzat i shoh të padrejta dhe konsideroj se lufta jonë ishte e drejtë dhe në pajtim me ligjet dhe të drejtën ndërkombëtare, ne kishim mision çlirimin nga pushtuesi. Këtë e kemi arritur në partneritet me botën demokratike dhe ne kurrë nuk do ta harrojmë. Vlerat demokratike të atyre që na ndihmuan për tu çliruar, duhet të jenë vlera edhe për neve, përgjithmonë.

“Bota sot”: Me këto akuza të Speciales, a po dëmtohet imazhi i UÇK-së?

Ramiz Lladrovci: Akuzat i shoh të hartuara nga armiqtë e Kosovës, por në qarqet ndërkombëtare të sponsorizuara nga anëtarët e Këshillit të sigurimit. Sepse së paku termi “ndërmarrje kriminale” ma imponon të mendoj kështu. UÇK mbetet krenaria jonë më e ndritur pas Skënderbeut, e dalë nga gjiri i popullit pas shumë shekujve robëri.

“Bota sot”: Cilat janë pritjet tuaja për zgjedhjet lokale që do të mbahen në tetor?

Ramiz Lladrovci: Pritjet i kam pozitive, sepse, pritjet e qytetarëve janë të realizuara dhe në proces të realizimit, me përkushtim maksimal, unë po punoj maksimalisht. Dua që të radhis komunën tonë në mesin e komunave ku ia vlen të jetohet, të barabartë para ligjit dhe gjasave të barabarta. Faleminderit!

Burimi/botasot.info/

“Komuniteti shqiptar në Itali”:Një derë e hapur për 29 mijë shqiptarë në Breshia

No Comments Intervista Lajme

Ahmet Bendo prej më shumë se dy dekadash jeton në Itali. Bendo është drejtues i shoqatës “Komuniteti shqiptar në Itali”, një shoqatë e cila ndër vite ka dhënë kontributin e saj në fusha të ndryshme për bashkatdhetarët. Shoqata e shqiptarëve në Breshia është e krijuar në vitin 2004 dhe Bendo prej 17 vitesh është president i saj. Ahmet Bendo tregon për “Diaspora Shqiptare” se në Breshia jetojnë rreth 29 mijë shqiptarë, një komunitet i madh, i cili ka gjetur gjithmonë një derë të hapur pranë shoqatës që ai vet drejton prej vitesh.

Ju jeni kryetar i një shoqate në Brescia Itali, na tregoni disa detaje rreth shoqatës, kur është krijuar, nismëtarët?

Kam nderin të jem president i votuar për të 17-tin vit i shoqatës “Associazione Comunità Albanese in Italia” (Komuniteti shqiptar në Itali). Shoqata jonë është krijuar më 28 Nëntor të vitit 2004. Ideator dhe nxitës për krijimin e shoqatës ka qenë miku im Fatjon Softa. Nismëtarë të parë ishim disa familje shqiptare me banim në Breshia dhe provinca. Ku mund të përmend zv. Presidentin Kastandin Lloj, Ermira Xhaxhollari, Stiliano Xhaferraj, Silvana Malaj, Mark Kola, Agim Hila, Pellumb Dervishi, Antoneta Bendo.

Komiteti drejtues i shoqatës

Sa anëtarë ka shoqata juaj?

Shoqata drejtohet nga një komitet drejtues i përbërë nga 21 persona nga të cilët 7 persona përbëjnë sekretariatin e shoqatës dhe 14 të tjerë janë anëtarë të komitetit drejtues. Të gjithë 21 personat janë votuar nga asambleja e anëtarëve të shoqatës. Shoqata përbëhet nga 380 anëtarë efektiv duke futur brenda edhe 21 anëtarët promotor të saj.
Fëmijët e shkollës shqipe Mësonjëtoria Breshia

Cilat kanë qenë aktivitetet e organizuara ndër vite nga kjo shoqatë?

Aktivitetet janë të shumtë dhe njëkohësisht të ndryshme. Marrim aspektin e kulturës, pasi shoqata jonë është një shoqatë kulture dhe patriotike. Kemi festuar festat kombëtare të pavarësisë 28-Nëntorin, gjithashtu atë të Çlirimit 29-Nëntorin. Kemi demostruar çdo vit në festat e popujve traditat më të mira të kuzhinës shqiptare, kulturën e kërcimit të valleve tona popullore ku njëkohësisht djemtë dhe vajzat tona kanë prezantuar kostumet e bukura popullore, në shumë raste jemi përgëzuar si nga drejtuesit e bashkisë së qytetit, por mbi të gjitha nga presidentët e shoqatave të tjera italiane dhe të huaja etj.. Me realizimin e objektivës së hapjes së shkollës shqipe “Mësonjëtoria Breshia – Itali në datën 5 tetor 2019, zhvillojmë mësimin nxënësve të shkrimit e leximit, por edhe artet e bukura, ku kemi zhvilluar të gjitha festat që festohen në Shqipëri.
Takim interkulturor

Komuniteti shqiptar në Breshia dhe provinca përbëhet nga më shumë se 29 mijë persona, përfshirë edhe 7 mijë shqiptarë të Kosovës.

Gjithashtu kemi dhënë asistencë komunitetit shqiptarë përsa i përket atyre problemeve të dokumentacioneve që kanë të bëjnë me komunën, duke i zgjidhur pa pagesë. Kemi dhënë asistencë ushqimore për disa familje në nevojë, shqiptare dhe jo vetëm. Bashkë me Bashkinë e Breshias kemi ndihmuar mbi 10 familje për shlyqerjen e qirave të papaguara.

Me kryesorja kemi ndihmuar shtetasit shqiptarë që kanë ardhur për probleme të rënda shëndetësore, mesatarisht dy persona në vit.

Sa të vështira kanë qenë këto dy vite me masat anti-covid për të arritur objektivat që ju kishit si shoqatë dhe organizimet e planifikuara?

Sigurisht me rënien e pandemisë vështirësitë janë të mëdha për të gjithë, ashtu edhe për ne, por jemi përpjekur shumë dhe objektivat në 80% i kemi realizuar.

Ju vetë prej sa vitesh jetoni në Itali dhe me çfarë jeni tjetër i angazhuar përveç shoqatës?

Unë jetoj në Itali me familjen time që nga 3 gushti i vitit 1997, pra rreth 24 vjet. Vazhdoj të punoj në profesionin e operatorit të sigurisë së qytetit të Breshias.

Çfarë ju mungon më shumë nga vendlindja juaj, Vlora?

Vlora e bukura Vlore, më linde, por nuk më rrite. Vlora është qyteti im i lindjes, por në moshën dy vjeç babai (oficer ushtrie) me familjen e tij transferohet në Tiranë, ku dhe unë kalova fëmijërinë dhe rininë time.

E mendoni kthimin për të jetuar në vendlindje?

Kësaj pyetje është e vështirë t’i përgjigjet çdo person që jeton jashtë vendlindjes. Unë jam edhe një qytetar i nderuar italian. Mendoj se unë me bashkeshorten time mbas daljes në pension gjashtë muaj (verës) t’i kalojmë në Shqipëri dhe gjashtë muaj në Itali. Ndërsa djemte kanë ardhur shumë të vegjël këtu, nuk besoj se kthehen për arsyet e tyre personale.

Burimi//Diasporashqiptare.al/