Home

Lajme

‘Shtanget’ në mes të emisionit Rudina Magjistari, nuk i pëlqeu çfarë tha vajza e Robert Aliajt dhe i tërheq vëmendjen

No Comments Intervista Lajme

Gala, vajza e Robert Aliaj, ka qenë e ftuar në një lidhje direkte për emisionin “Rudina”. Ajo dha intervistën e parë ekskluzive pas fitores së “The Voice” në Belgjikë.

Gala tha se nuk e priste të ishte fituesja, sepse në fakt kishte shkuar vetëm për t’u argëtuar. “Kur dëgjove emrin tënd në ato momente, e kujton dot emocionin?”, e pyeti më tej Rudina.

“Thashë Ëhat the f*ck”, u përgjigj vajza e Robertit, një përgjigje që habiti moderatoren. Ajo qeshi, duke “i tërhequr vëmendjen”. “Uau! jemi në televizion Gala”, tha Rudina.

Burimi/Sot.com.al

Pirro Dhima flet sërish: S’kam lidhje me shqiptarët, jam puro grek, kujdesi i gjyshes dhe Enver Hoxha

No Comments Intervista Lajme

Ish-peshëngritësi i njohur Pirro Dhima i është rikthyer edhe njëherë debatit mbi origjinën e tij, që pak ditë më parë shkaktoi reagime të shumta në të dyja anët e kufirit. “Unë jam një grek i lindur në Shqipëri”. Ishte kjo përgjigja që Pirro Dhima i dha gazetares greke Elena Akrita, e cila e cilësonte me origjinë shqiptare.

Për të sqaruar debatin, por edhe periudhën që kaloi në Shqipëri derisa u largua për në Greqi, Pirro Dhima foli në një intervistë të gjatë për një nga mediat e vendit fqinj.

“Unë jam grek i lindur në Shqipëri, në Himarë nga gjyshi te gjyshi” nga nëna dhe babai sqaron ai. “Kjo është nderi im dhe krenaria ime” vijon më tej ai duke u ndaluar më pas te intervista që bëri bujë.

“Zonja Akrita shkroi një artikull në favorin tim dhe e falënderoj për fjalët e saj të mira. Por jo me origjinë shqiptare! Unë jam grek nga gjyshi te gjyshi. Unë nuk kam asnjë lidhje me shqiptarët”.

Ai tregon se në Greqi shkoi në 7 shkurt 1991, kur ishte 19 vjeç, ndërsa rrëfen përkujdesjen e gjyshes dhe regjimin e Enver Hoxhës. “Gjyshja ime u kujdes për mua, ajo më mori nga babai im nga Tirana sepse familja ime ishte e zënë me punë, dhe kështu që foshnjë isha në Himarë me gjyshen time. Grua e mrekullueshme dhe e mençur.

Partia Komuniste nuk na dha mundësinë për të studiuar në universitete. Vetëm njerëzit e betuar në parti nga Epiri i Veriut ishin të qetë”. Por ai tregon më tej se trajnimin e filloi në Shqipëri.

“Unë fillova të ngre pesha kur isha 7.5 vjeç. Dhe që nga fillimi u konsiderova një nga talentet më të mëdha. Edhe pse më pëlqente futbolli dhe sportet e tjera, rreth moshës 13 vjeç vendosa t’i përkushtohem plotësisht sportit” deklaroi ai.

Burimi/njekomb.org/

ELENI KOCAQI FLET EKSKLUZIVISHT PËR DIELLIN: JO KOSOVË POR DARDANI….

No Comments Intervista Lajme

Gazeta Dielli

Elena Kocaqi: Grup legjitim pune për dialogun Kosovë-Serbi, jo negociata koncensionare për interesa personale, grekët në shumice janë me origjinë shqiptare. …

Intervistoi për Diellin Eneida Jaçaj-New York-

Historiania Elena Kocaqi, njëherësh pedagoge në Universitetin e Durrësit, në një intervistë ekskluzive për gazetën “Dielli”, ka folur për çështje shumë të nxehta dhe tejet delikate, si dialogu Kosovë-Serbi, ndryshimi i emrit Kosovë, marrëdhëniet me Greqinë, si dhe ndikimi rus në Ballkan. Studiuesja e historisë ka deklaruar se duhet të ngrihet një grup i posaçëm legjitim pune, për të mbikëqyrur dialogun Kosovën-Serbi. Por, sipas saj, që të ngrihet një grup i tillë pune, duhet të zhvillohen zgjedhje të reja, pasi qeveria e Abdullah Hotit nuk ka mandat nga populli për këtë. Elena Kocaqi kërkon që në dialogun Kosovë-Serbi të mos negociohet integriteti territorial i Kosovës, pasi pavarësinë ia dha Amerika, si dhe politikanët të mos i lëshojnë Serbisë koncensione për interesa të tyre personale. Kocaqi kërkon që emri Kosovë të ndryshojë në Dardani, pasi emërtimi Kosovë është emër sllav. Sa i takon Greqisë, Elena Kocaqi deklaron se grekët janë ne shumice shqiptarë ortodoks, ndërsa shtoi se Tirana zyrtare nuk është aspak serioze për të diskutuar çështje delikate me shtetin grek.
-Pas një periudhe shkëputjeje, më 16 korrik u rikthye sërish në skenë dialogu Kosovë-Serbi. Çfarë prisni nga dialogu Kosovë-Serbi 2020, dhe si e shihni rolin e SHBA-BE në këtë fazë kaq delikate të dy vendeve?
Dialogu Kosovë -Serbi deri më tani ka dështuar, për shkak të trajtimit të vendit nga klasa politike si domen personal. Klasa politike në Kosovë ka vënë në diskutim integritetin territorial të vendit. Kjo klasë i kaloi Maqedonisë si dhuratë dy mijë e pesë qind hektar tokë dhe Malit të Zi tetë mijë e dy qind hektar tokë dhe, në tentativën e fundit për t’i dhënë Veriun Serbisë, ajo u ndalua nga faktori ndërkombëtar. Pra, dialogu dështoi në Uashington, sepse disa politikanë të marrë vesh me Serbinë në mënyre të njëanshme jo vetëm preknin integritetin e vendit, por edhe gjithë ekuilibrat gjeo-strategjikë në Ballkan, dhe kjo prekje është e palejueshme nga Fuqitë e Mëdha. Për Kosovën nuk është e dobishme të shkojë në dialog me Serbinë, vetëm duke i lëshur koncesione asaj. Pala shqiptare duhet të bëjë zgjedhje të reja; të nxjerrë një qeveri legjitime, dhe kjo qeveri të ngrejë një grup pune që do hartojë edhe një plan pune për negocim. Grupi i punës duhet të mos negociojë kurrë pavarësinë, si dhe integritetin territorial, dhe kur them për integritet e kam fjalën jo vetëm për moslëshim territori, por edhe për mos krijimin e enklavave serbe brenda vendit. Pavarësia dhe integriteti u vendosën nga lufta e NATO dhe Amerikës në 1999, dhe klasa politike nuk ka asnjë të drejtë t’i negociojë ato.Autonomia territoriale që aplikohet në kuadër të BE, është standard evropian dhe më ketë standard problemi i të drejtave të serbeve është i mbyllur. Në vend të kësaj, Kosova duhet të kërkojë dëmshpërblim lufte dhe zgjidhjen e problemeve të tjera që ka me Serbinë. Madje, Kosova duhet të kishte paditur Serbinë në Gjykatën Ndërkombëtare, dhe vonesa është e pajustifikuar.

-Ju keni kërkuar ndryshimin e emrit të Kosovës, ne Dardani. Çfarë mund të na thoni më tepër për prejardhjen e vërtetë të emrit Kosovë? Sa do të ishte i realizueshëm ky ndryshim, dhe si do të pritej nga Serbia?
Emri Kosove është emër sllav, pasi po të shohësh vetëm në google map në të gjithë botën sllave ka disa vendbanime me emrin Kosovë. Të identifikosh shtetin shqiptar me një emër sllav apo dhe ta deklarosh si kosovar, kjo është e papranueshme. Vilajeti i Kosovës u krijua nga Osmanët me insistimin e Rusisë në vitin 1877, me qëllim që gjithë ky territor t’i kalonte shtetit serb me fallcifikime historike, ku një nga shkaqet e pretendimit është edhe emri saj sllav. Deri vonë, ai rajon shqiptar është quajtur Dardani dhe është e papranueshme mbajtja e një emri të tillë, Kosovë. Serbia nuk do pranojë ndryshimin, sepse asaj me ndryshimin e emrit i bien të gjitha pretendimet për të. Aq kohë që mbahet një emër sllav, aq kohë edhe do vazhdojnë pretendimet. Me ne shqiptarët ndodh çudia!! Sllavët na imponojnë emrat e tyre në tokën tonë dhe na marrin emrat ilir, siç është edhe rasti i Maqedonisë, ku të vetmit maqedonas aty janë shqiptarët dhe jo sllavët. Ndryshimi është vullnet politik dhe kryhet brenda ditës nëse politika do të donte. Edhe sikur të kishte në të ardhmen një bashkim politik Shqipëri- Kosove, janë disa rajone të lidhura me shqiptarët si Dardani, Epir, Maqedoni, Iliri që duhet t’i mbajnë këto emra sepse me to ruajmë origjinën dhe identitetin tonë etnik.

-Eksponentë të njohur në fushën e diplomacisë kanë deklaruar se Rusia ka shtuar ndikimin e saj në Ballkanin Perëndimor, duke dashur të pengojë integrimin e këtyre vendeve në NATO dhe BE. Si e shihni ndikimin e Rusisë në Ballkan qoftë dhe në të ardhmen, dhe cilat janë interesat gjeo-politike të Putinit ne ketë rajon?
Rusia e ka pasur zonën e vet të interesit Ballkanin, dhe ishte ajo që krijoi nga hiçi shtetet ortodokse në Ballkan në shek e XIX dhe i zgjeroi ato në trojet shqiptare, ne emër të pan sllavizmit. Edhe sot vazhdon t’i ketë ato interesa.

-Keni deklaruar se grekët dhe shqiptarët kanë të njëjtën prejardhje. Pra, nuk ka komb grek, por vetëm shqiptar. Ku e bazoni deklaratën tuaj?
Të dhënat historike tregojnë se fiset antike në Peloponez dhe Atik ishin nga origjina Pellazg dhe Ilir si shqiptarët sot. Gjuha që quhet greke antike është gjuhë teknike, por mbi baza pellazgjishten apo shqipen, pasi shohim që homerishtja afrohet me shqipen e dialektit gegë sot dhe vet Ilida fillon me fjalën Mini, mënia, -meria. Grekët modern në 1821 ishin shqiptarë ortodoksë dhe vllehë ortodoksë, dhe në revolucion nuk ka asnjë kryengritës që të jetë grek nga origjina, por janë shqiptarë, madje, shqipja është folur në Parlament në atë kohë. Shqiptarëve iu vendos gjuha e kishës dhe vet Greqia ka ndërruar për dy shekuj 3 herë gjuhën zyrtare. Në 1923 u dëbuan myslimanët e Greqisë ndër ta shumica shqiptarë, dhe u sollën ortodoksë nga Azia, dhe ky ishte spastrim fetar dhe genocidal mbi kombin shqiptar. Greqia është një bashkësi fetare dhe jo etnike, pasi quhesh grek se je ortodoks dhe flet gjuhën teknike nuk ka rëndësi fare se çfarë etnie je. Ata të detyrojnë të lësh etninë dhe mos të flasësh gjuhën mëmë siç ndodh me shqiptarët në Greqi, që nga arvanitët dhe ata të emigruar, të cilët nuk kanë asnjë shkollë për të mësuar gjuhën shqipe. Madje, me këtë politikë, Greqia po tenton të asimilojë edhe vet Shqipërinë.
-Shpesh herë në politikën shqiptare është debatuar për ligjin e luftës me Greqinë. Zyrtarë të lartë të shtetit grek e kanë mohuar se ekziston ende ligji i luftës, pasi sipas tyre është rrëzuar që në vitin 1987. Megjithatë, nuk ka transparencë të plotë sa i takon këtij ligji. Por, a ekziston vërtet një ligj lufte mes dy vendeve?
Dy vende anëtare në NATO nuk mund të kenë ligj lufte, sepse neni 5 i Traktatit të NATO sanksionon mbrojtjen kolektive. Ligji i luftës, një ligj aspak real duhet të ishte me Italinë aq kohë sa ishte lufta, dhe me mbarimin e luftës nuk kishte pse të ekzistonte as me atë. Ndërsa mbajtja e një ligji lufte me Shqipërinë një vend i pushtuar, është justifikim për të sulmuar dhe për të shkelur të drejtat e shqiptarëve, në kuadër të një politike agresive. Juridikisht nuk ka dhe nuk mund të ketë ligj lufte, thjesht është presion mbi naivët politikë të Tiranës.
-Si e shihni rolin e politikës së jashtme shqiptare sa i takon çështjes çame në pergjjithesi, varrezave çame, si dhe çështjes së detit me Greqinë. A po tregohet serioze dhe aktive pala shqiptare për të diskutuar çështje kaq te rëndësishme me Greqinë?
Tirana zyrtare as i ka fare në axhendën politike këto çështje në lidhje me Greqinë. Tirana zyrtare sillet si shtet vasal dhe jo si vend i pavarur. Asnjë lloj autoriteti politik të reciprocitetit nuk ka treguar Tirana këto 30 vjet. Mendoj se duhet ndryshuar sjellja politike e Tiranës, dhe duhet një mbështetje nga miqtë tanë ndërkombëtarë.

-Vrasja e ushtarit ekstremist grek Kostantinos Kacifas nga forcat RENEA, duket sikur i acaroi marrëdhëniet me Greqinë. Megjithatë, si i parashikoni në të ardhmen marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Greqisë?
Ishte një akt kundër shtetit shqiptar! Kudo në botë të qëllosh me orë të tëra mbi forcat e sigurisë së vendit, sigurisht në zjarr e sipër do të ekzekutohesh. Ishin qarqet ekstremiste naziste ato që shkaktuan probleme, dhe që qeveria shqiptare as duhet t’i kishte lejuar te hyjnë, por që me pas i shpalli non grata. Rol në acarimin e situatës luajnë edhe ata që vet shpallen pjesë e minoritetit, sepse marrin fonde pasi e kane bërë një lloj biznesi këtë çështje. Atyre u intereson acarimi i situatës, sepse u shtohen fondet që përfitojnë me pa të drejte nga taksa paguesit grekë. E ardhmja e marrëdhënieve është vetëm reciprociteti, si e vetmja bazë në marrëdhëniet midis shteteve të pavarura, parim ky që nga antikiteti.
-Është hedhur më herët teza për një Shqipëri Natyrale, Shqipëria e vitit famëkeq 1913, ku kufijtë e saj u copëtuan për interesa të Fuqive të mMëdha. A do të sillte trazira në Ballkan nëse do të thelloheshin përpjekjet për një Shqipëri Natyrale?
Shqipëria natyrale nuk është ajo e 1913, por ajo e 1800-ës që fillon në Mesdhe dhe mbaronte në Dalmaci. Kur mbërrijmë në 1913, Shqipëria ishte copëtuar disa herë, në fillim me krijimin e shteteve ortodokse ballkanike që i morën asaj gjysmën e popullit dhe pjesën më të madhe të territorit, me copëtimin e 1878 ku u zgjerua Serbia dhe ai final i 1913, ku Shqipëria u ricopëtua sërish. Pra, nga Shqipëria e vërtetë kanë mbetur vetëm disa copa që duhet t’i ruajmë. Shqipëria dhe Dardania duhet ta kishin filluar procesin e bashkimit ekonomik pa dogana e taksa dhe pa pengesa në rrugë. Pastaj kalohej në një bashkim politik federativ pa asnjë problem. Ndërsa shqiptarët në shtetet e tjera duhet të luftojnë për të drejtat etnike si në Maqedoni, Greqi, Turqi, Mal të Zi dhe Serbi. Diaspora në Amerikë mund të luajë rol në proceset në boten shqiptare, duke qenë e bashkuar në formën e një lobi përtej interesave egoiste. Kjo diasporë luajti rol të madh edhe në sabotimin e tentativës për copëtimin e Kosovës, dhe ka mundësi të bërë më tepër në këtë drejtim. Politika Amerikane është miqësore ndaj vendit tonë, dhe ne shqiptarët duhet t’i jemi mirënjohës shtetit amerikan për sa ka bërë për ne. Ndaj faktori shqiptar në Amerike duhet të lobojë fort, dhe kjo bëhet me bashkëpunim shoqatash dhe regjistrimin e popullsie shqiptare aty, si dhe me qëndrim unik të përbashkët kur vjen puna tek interesi kombëtar.

Fotografia e Frasher Racaj

Eneida Jaçaj-New York

Burimi/Facebook /Frasher Racaj

Don Lush Gjergji: Anton Çetta ishte kirurg shpirtëror i shqiptarëve

No Comments Intervista Lajme

“Anton Çetta mbetet një figurë në mendjen dhe zemrën e popullit shqiptar. Dhe është fatkeqësi që nuk kemi ditur ta shprehim një nderim dhe falënderim jo ndaj tij, por ndaj Lëvizjes dhe fenomenit të pajtimit të gjaqeve. Fatkeqësia është që nuk gjendet kurrkund e shënuar as në libra shkollorë. Fatkeqësia është se ne e kemi kujtesën shumë të shkurtër, dhe të mirën po e zhvlerësojmë dhe po e harrojmë”, thekson Gjergji, vikar i përgjithshëm i Kishës Katolike të Kosovës, në një intervistë dhënë Kohës Ditore rreth Lëvizjes për pajtimin e gjaqeve dhe refuzimin e Institutit Albanologjik të Kosovës që shtatorja e Çettës të vendoset para institucionit ku i kishte prirë seksionit të folklorit.

Nga Rexhep Maloku

Dom Lush Gjergji i konsideron heronj të gjallë të gjithë ata që në emër të popullit falën gjakun e më të dashurve të tyre në fillim të viteve nëntëdhjetë. Shpreh keqardhje se ata njerëz janë lënë anash, megjithëse falja e rreth 1200 gjaqeve ndali vëllavrasjen në kohën kur regjimi brutal i Slobodan Milosheviqit nisi zbatimin e masave represive pas suprimimit të autonomisë. Gjergji, pjesë e Lëvizjes për pajtimin e gjaqeve, të prirë prej Anton Çettës, thotë se pa ndaljen e vëllavrasjes nuk do të kishin sukses as lëvizjet për liri.

“Anton Çetta mbetet një figurë në mendjen dhe zemrën e popullit shqiptar. Dhe është fatkeqësi që nuk kemi ditur ta shprehim një nderim dhe falënderim jo ndaj tij, por ndaj Lëvizjes dhe fenomenit të pajtimit të gjaqeve. Fatkeqësia është që nuk gjendet kurrkund e shënuar as në libra shkollorë. Fatkeqësia është se ne e kemi kujtesën shumë të shkurtër, dhe të mirën po e zhvlerësojmë dhe po e harrojmë”, thekson Gjergji, vikar i përgjithshëm i Kishës Katolike të Kosovës, në një intervistë rreth Lëvizjes për pajtimin e gjaqeve dhe refuzimin e Institutit Albanologjik të Kosovës që shtatorja e Çettës të vendoset para institucionit ku i kishte prirë seksionit të folklorit.

Gjergji, anëtar i Këshillit organizativ për vendosjen e shtatores së Çettës, e përshkruan si zotni plakun e urtë që për dekada me radhë kishte mbledhur folklorin shqiptar. “Ishte një njeri i cili e donte mbi të gjitha popullin e vet dhe të mirën e popullit të tij. Prandaj do të thosha, një kirurg shpirtëror i mbarë popullit shqiptar”, thekson Gjergji. “Ishte ai i cili e hetoi, mbase më mirë se askush se kanceri më i madh i shoqërisë shqiptare është hakmarrja, siç e kam definuar unë, si vetëvrasje, vëllavrasje dhe vrasje”.

KD: Çka ju shkon ndërmend kur dëgjoni emrin e Anton Çettës, sidomos kohëve të fundit pas përplasjes për lokacionin e shtatores së tij?

Don Lush Gjergji: Anton Çetta, një njeri i mrekullueshëm i traditës, i kulturës dhe i qytetërimit tonë ilir arbëror dhe shqiptar. Një njeri që e kemi definuar, të gjithë ata që e njohim, zotni, në kuptimin e fjalës, i kompletuar për sa i përket aspektit intelektual, për sa i përket aspektit shpirtëror. Ishte një njeri i cili e donte mbi të gjitha popullin e vet dhe të mirën e popullit të tij. Prandaj do të thosha, një kirurg shpirtëror i mbarë popullit shqiptar. Ishte ai i cili e hetoi, mbase më mirë se askush, se kanceri më i madh i shoqërisë shqiptarë është hakmarrja, siç e kam definuar unë, si vetëvrasje, vëllavrasje dhe vrasje. Dhe për ta vetëdijesuar popullin për këtë nuk ishte lehtë. Antoni ishte njeri i provanisë së Zotit. Ai me hulumtimet që i bëri rreth thesarit popullit, rreth frazeologjisë, rreth kulturës dhe qytetërimit, 20 vjet, ishte një lloj përgatitjeje për veprën e tij hyjnore, sepse kudo që shkonim me bacën Anton, kishte njerëz që ai i njihte. Madje ishte legjendare kur shkonim para tridhjetë, katërdhjetë vjetëve, kam qenë në këtë shtëpi dhe më kujtohet atë natë kur kemi biseduar për kulturën, për traditën, për popullin shqiptar, dhe ka lindur një fëmijë. Madje i kujtohej edhe emri i njeriut tri-katërdhjetëvjeçar, dhe ai thoshte: baca Anton ai jam unë. Prandaj krijonte një atmosferë unike. Para Anton Çettës ka qenë shumë e vështirë të thuash jo. Dhe ne kemi punuar shumë rreth vetëdijesimit, sepse pa u ndryshuar vetëdijesimi nuk ka ndryshim. Populli në fillim bëri një rezistencë të jashtëzakonshme, por më vonë e kuptoi se ne nuk donim asgjë, pos që populli të jetë i lirë dhe i mirë. I lirë dhe i mirë, pa falje, është e pamundshme. E kam definuar edhe këtë: Kush urren, jeton për të bërë keq. Krejt fuqinë e jetës së vet e drejton gabimisht. Prandaj të jetosh si individ, si familje dhe si shoqëri nuk është e drejtë. Robëria më e madhe e një populli është pikërisht robëria e së keqes. Dhe gjakmarrja ose hakmarrja ka qenë një fenomen i tillë.

Fatkeqësisht, shpejt i harrojmë të mirat

KD: Një fjalë e urtë popullore kanunore thotë se “shpia e shqiptarit është e Zotit dhe e mikut”. Megjithatë, çka tregon fakti se Instituti Albanologjik nuk i bën konak, le të themi kushtimisht, birit të tij?

Don Lush Gjergji: Pa shikoni, ato janë çështje të vendimeve dhe përcaktimeve të tyre, dhe unë nuk do të ndërhyja assesi, por Anton Çetta është meritor edhe për themelimin e Institutit Albanologjik, edhe për seksionin i cili është marrë me të, edhe për shumëçka tjetër. Le ta vlerësojnë njerëzit që janë ekspertë për këtë, por një gjë është e sigurt: Anton Çetta mbetet një figurë në mendjen dhe zemrën e popullit shqiptar. Dhe është fatkeqësi që nuk kemi ditur ta shprehim një nderim dhe falënderim jo ndaj tij, por ndaj Lëvizjes dhe fenomenit të pajtimit të gjaqeve. Fatkeqësia është që nuk gjendet askund i shënuar as në libra shkollorë. Fatkeqësia është se ne e kemi kujtesën shumë të shkurtër dhe të mirën po e zhvlerësojmë dhe po e harrojmë. Dhe figura e Anton Çettës e vërteton edhe një herë këtë qëndrim.

KD: Në Këshillin organizativ për shtatoren jeni ju dhe mulla Xhevat Kryeziu. Me aq sa kemi lexuar, nuk keni pasur dilema

Don Lush Gjergji: Absolutisht, nëse dikush meriton të njihet si njeri i popullit, një kirurg i shpirtit të popullit prej kancerit që është hakmarrja, atëherë kuptohet se merita nuk është as e Antonit, as e dom Lushit, as e Xhevatit, as e të ndjerëve Zekeria Canës, as e hoxhë Kokrrukut. Populli doli në sipërfaqe dhe populli e pranoi pajtimin si parakusht për çdo lëvizje tjetër. Pa pajtim të të gjithë shqiptarëve nuk do të kishim as liri, as demokraci, as shtet, as asgjë ….

KD: Më falni që ju ndërhyj, por institucionet shtetërore, si Instituti, pavarësisht se janë shkencore, por që financohen nga taksat e shtetit, ndryshe, ta zëmë prej Kishës apo Bashkësisë Islame, nuk po arrijnë të gjejnë gjuhë të përbashkët

Don Lush Gjergji: … Ne si bashkësi fetare, që është Bashkësia Islame e Kosovës dhe Kisha Katolike në Kosovë, absolutisht sikur atëherë që kemi bashkëpunuar, edhe hoxhë, edhe prift, edhe në kishë, edhe në xhami, edhe në lëndina, edhe në livadhe, e rëndësishme ka qenë të ndodhë pajtimi e jo ku. Dhe kjo e ka bashkuar popullin shqiptar edhe më tepër. Populli shqiptar edhe një herë e ka dhënë një dëshmi para botës se është një popull paqedashës, liridashës dhe e bëri një katarzë, një pastrim të brendshëm shpirtëror. Nuk fajëson të tjerët, por dëshiron faljen, lëshimin, apo gabimisht, apo traditën e mbrapshtë, që ishte gjakmarrëse, apo hakmarrëse. Ne kemi ndërruar edhe shprehjen, sepse kur thua gjakmarrës, ose hakmarrës, sikur kishte të drejtë, ndërsa jeta e njeriut është e pacenueshme, sepse e dhuron Zoti dhe e merr Zoti. Dhe ne atyre që kanë bërë krime nuk u kemi thënë që ata t’i falim, por t‘i lirojmë njerëzit që kanë pësuar dhe të dalin prej urrejtjes, që është diktatori më i madhi i njerëzimit dhe që nuk vdes kurrë. Krejt diktatorët e tjerë vdesin ose dikush i largon, por diktatorin e urrejtjes apo së keqes duhet ta vrasim dhe ta flakim ne prej shpirtit dhe zemrës sonë. Prandaj Lëvizja për pajtimin gjithëshqiptar ka qenë një lëvizje preludi ….

Dora e zezë e armikut

KD: Por si nisi, sepse mbase ka pasur pajtime, nëse mund të themi sporadike?

Don Lush Gjergji: Lëvizja jonë ka nisur me studentët, me të rinjtë, sidomos me ish të burgosurit, sepse ata nëpër burgje kanë thënë: Ne nuk mund t’i hakmerremi një shteti, një sistemi. Shteti na burgos, na vret, na i bën të gjitha të zezat, na dhunon, na përjashton, megjithatë ne nuk kemi çfarë të bëjmë. Pse atëherë ne trimërinë e vëllazërinë të mos i aplikojmë ne një sistem, që, ngadalë, të shohim që armikun, kundërshtarin dhe vrastarin ta bëjmë vëlla, sepse nuk kemi vëllezër tepër që të shkojnë në drejtime të kundërta dhe që të jenë shpeshherë të manipuluar për ekzistim. Mos harroni se në shumë raste e kemi hetuar dorën e zezë të sistemit, sepse ata janë munduar të na bindin ne: t’u japim armë, sepse e dimë se shqiptarët vrasin, e dimë se shqiptarët nuk falin. Edhe nëse ka ndodhur çfarëdo kontestimi, i kanë thënë: vraje. Ia kanë dhënë edhe armën, disa vjet shkon në burg në Serbi mëson një zanat dhe kthehesh. Kjo ishte dredhia. Andaj ne i falënderojmë për këtë edhe rininë, ish të burgosurit politikë, intelektualët e profileve të ndryshme, përfaqësuesit e bashkësive fetare, Kishën Katolike … Prandaj ne kemi krijuar një ideal rreth pajtimit ku ishin të gjithë. Andaj kanë dalë njerëzit me emra eminentë para popullit dhe kur kanë kërkuar një gjë, nuk kanë mundur t’u thonë jo. Në pajtimin e gjaqeve ne kemi mbledhur elitën më të mirën ekzistuese atëherë dhe ajo ka qenë përkrahëse e këtij ideali dhe kjo na ka ndihmuar shumë që populli ta kuptojë për së drejti, që ne nuk kërkojmë asgjë, por kërkojmë prej tyre lirinë.

Kthesë e madhe

KD: Megjithatë, studiues të huaj dhe shqiptarë kanë shkruar shumë për kokëfortësinë e shqiptarit, andaj a kishit ndonjë strategji, meqë ishte një ndryshim radikal në kuptimin e thyerjes së forcës së traditës dhe kanunit. A ishte e vështirë të bindeshin familjet, sepse kishte raste mospajtimesh ndërmjet familjarëve se a duhej të falej gjaku?

Don Lush Gjergji: Në fillim ka qenë shumë e vështirë, sepse logjika e popullit ka qenë e ngulitur në dy procese: Gjaku nuk falet dhe gjaku nuk tretet, apo nuk humb. Ne kemi thënë se nderi më i madh që mund t’iu bëhet të vrarëve është pikërisht kjo: populli shqiptar me gjakun e tyre ta gjejë fuqinë e pajtimit dhe të faljes. Kur populli e ka përkrahur dhe Lëvizja filloi të jetë popullore dhe gjithëpopullore, atëherë njerëzit kanë qenë të gatshëm të falin. Andaj fuqia ishte në popull, ishte në njerëz. Aktivistët kryesorë ishin ata që kanë falur gjakun. Në momente të caktuara ata kanë thënë: më fal, por nëse unë kam gjakun e babës, vëllait, shokut, mikut e të tjerë, nuk janë ata njerëz që mund t’i gjejmë në kopsht dhe t’i mbjellim, e kemi falur dhe jemi të lumtur që e kemi falur, dhe bëjeni edhe ju këtë gjë. Unë në një fjalim, ndër shumë fjalime të asaj kohe, i kam quajtur heronj të ditëve tona. Dhe kam kërkuar t’i shkruajmë në mesin e heronjve të ditëve tona. Dikur heronjtë i kemi kërkuar nëpër arkiva, nëpër histori, nëpër legjenda, sot heronjtë i kemi në mesin tonë.

KD: Çka tregon për një shoqëri pothuajse njëzet vjet pas luftës mospërfshirja e këtyre heronjve, siç thatë ju, as në tekste shkollore?

Don Lush Gjergji: Një shoqëri që nuk di të vlerësojë vetveten, Lëvizjen …. dhe dhuratën më të madhe që populli shqiptar ia ka bërë vetvetes dhe dëshmia më e madhe për bashkësinë ndërkombëtare, është një lëshim vetëvrasës. Dikur na kanë vrarë të tjerët, sot po bëjmë vetëvrasje me qëndrime të tilla dhe me shumëçka tjetër.

Nuk ka mbetur thuajse asgjë gjithëshqiptare

KD: T’i kthehemi edhe një herë përplasjes për shtatoren. Ju gjatë kohës së faljes së gjaqeve keni shkuar te familjet me sloganin “falja gjakun kombit”, mirëpo sot pse institucionet nuk po arrijnë të pajtohen për lokacionin e shtatores së figurës që nuk e kontestoi askush sa ishte gjallë. Çka dëshmon kjo për shoqërinë tonë?

Don Lush Gjergji: Kjo dëshmon se më nuk ka pothuajse asgjë që është gjithëshqiptare dhe grupet e ndryshme, partitizmi – nuk është më parti, është partitizëm – copëtimi i popullit në grupe, grupacione, parti, fatkeqësisht është sëmundje e re e popullit shqiptar, sidomos në Kosovë, mirëpo fenomeni është i pranishëm edhe në Shqipëri, dhe thuajse nuk ka asgjë të përbashkët që ta kemi si konsensus dhe të themi: Kjo është e përbashkët. E shihni edhe në bisedime me serbët, edhe në çdo çështje. Nuk kemi më pikë të përbashkët orientimi, dhe kjo e dëshmon varfërinë e mjerimin shpirtëror në të cilin jemi sot. Partitë jo që ta shërbejnë popullin, kanë arritur ta ndajnë dhe përçajnë atë. Dhe populli si i tillë, në prizmin e kësaj; grupeve, grupacioneve e partitizmit, e sheh me syze jo më me syrin e vet, por me syze që ia imponon dikush.

KD: Shqiptarët nuk janë më të lirë, nëse marrim parasysh Shqipërinë dhe Kosovën si shtete të lira, por edhe të drejtat e shqiptarëve në Maqedoni. Megjithatë, pas kësaj që thatë, i bie se shqiptaria është në krizë më të madhe tani kur shqiptarët kanë liri më të madhe?

Don Lush Gjergji: Jemi në kuptimin e krizës së rrënimit të një sistemi të vjetër, të cilin me një mënyrë, rrethanat ndërkombëtare, sidomos ndërhyrja e NATO-s, shuarja e Jugosllavisë, rënia e sistemit të komunizmit dhe ateizmit, e ka përshpejtuar. Ne s’kemi qenë dhe s’jemi të gatshëm për ecje të re. Ecja e re e lirisë, e demokracisë, e paqes dhe e pajtimit kërkon dy-tri elemente që po na mungojnë: identiteti dhe personeli ynë ilir, arbëror dhe shqiptar. Ne kemi problem edhe me histori, kemi problem edhe me aktualitet, e sidomos kemi problem me projektimin e së ardhmes. Derisa një popull i tillë që nuk di se kush është, që nuk di çka do dhe që nuk di si do ta arrijë atë, janë tri probleme themelore të identitetit dhe personelit, atëherë bredh në këtë formë prej skajshmërisë në skajshmëri, herë majtas e herë djathtas, e populli ka thënë mbaje mesin se vetëm në mes mund ta gjesh shpëtimin.

KD: Por a ka shpresë që të mos e mbyllim me pesimizëm?

Don Lush Gjergji: Absolutisht, unë besoj në Zot dhe derisa besoj në Zot, besoj edhe në popullin dhe në njeriun. Ne duhet ta gjejmë damarin e komunikimit. Në pajtimin e gjaqeve ia gjetëm damarin, ia gjetëm zemrën popullit, dhe populli na u përgjigj dhe na e dhuroi zemrën. Sot, fatkeqësisht, s’po ka liderë të tillë, s’po ka lëvizje të tilla për t’ia gjetur zemrën popullit dhe për t’i thënë: o popull, nuk dëshirojmë asgjë tjetër, përpos të mirën, të drejtën, të vërtetën, dashurinë dhe jetën tuaj.

(Intervistë e Don Lush Gjergjit dhënë gazetës KOHA Ditore, e diele, 5 gusht 2018, nr. 7566, f 10-11. Falënderojmë Kohën Ditore për lejimin e botimit.)

Burimi/drita.info/

Babai i Dua Lipës: ‘Unë nuk jam kosovar, por jam shqiptar’

No Comments Intervista Lajme

Kosova është një shtet i pavarur, por nuk ekziston një kombësi “kosovare”. Kjo është një nga gjërat që të bën përshtypje thuajse në çdo rast, që kontaktojmë me vëllezërit tanë nga Kosova.

Por Dukagjin Lipa duket i mbushur me mllef me ata që thonë se janë “kosovarë”.

Ndërsa ishte i ftuar në “A Show” në SYRI TV, nuk ka nguruar të thotë me këmbëngulje se nuk është kosovar, por është shqiptar.

“Unë jam shqiptar, unë nuk jam kosovar, unë jam shqiptar nga Kosova. Dua Lipa është shqiptare që ka lindur në Britani”, u shpreh Dukagjin Lipa në lidhje me këtë çështje.

/ShkurtEShqip.net

Ismet Azizi: Sanxhaku duhet ta gëzojë një autonomi speciale, substanciale, mbështetur mbi të drejtën e Vetëvendosjes

No Comments Intervista Lajme

Në emisionin “Bisedë në Studio” të TV-Diellit, studiuesi, veprimtari dhe profesori, Ismet Azizi ka folur për krahinën e Sanxhakut, ( të Pazarit të Ri, apo Jeni Pazarit) historinë e kësaj treve dikur të banuar me shumicë shqiptare, rezistencën gjatë shekujve kundër robërisë turke, austro-hungareze dhe sllave, për masakrat që kanë kryer veçmas serbët prej vitit 1912 e deri në vitin 1945, dëbimet masive të popullatës shqiptare dhe boshnjake për në Turqi, shpërnguljet e kësaj popullate në Kosovë, Shqipëri, Bosnje e Hercegovinë dhe tërë një kalvar historik që kanë përjetuar mbi kurriz sanxhakasit, dhe që ka lënë pasoja të rënda për banorët e kësaj krahine, e cila ende është e ndarë në mes të Malit të Zi e Serbisë dhe nuk gëzon një status special.

Veprimtaria idealiste e studiuesit, Ismet Azizi, në zbardhjen e historisë së Sanxhakut, në ndriçimin e së kaluarës së kësaj treve autoktone, publikimi i shumë shkrimeve e monografive shkencore, të dëshmuara e të argumentuara në fakte dhe burimet historiografike, kanë ndikuar edhe në sensibilizimin në rritje të Çështjes ende të pazgjidhur të Sanxhakut.

“Sanxhaku, është një krahinë që ndër shekuj ka krijuar dhe ka ruajtur një identitet autentik dhe multietnik, me banorë të përkatësive të ndryshme etnike, gjuhësore dhe fetare. Një Entitet që ka dhënë edhe emra të rëndësisë së veçantë jo vetëm për rajonin e Ballkanit por edhe më gjerë.

Studiuesi i zellshëm dhe mjaft i frytshëm, Ismet Azizi, qysh në kohën e studimeve në mesin e studentëve të krahinës së Sanxhakut kishte filluar interesimin e tij për këtë trevë, e cila gjeografikisht në të kaluarën kishte ndarë Serbinë okupatore, me korridorin e saj, që e lidhte Vilajetin e Kosovës me Bosnjën e Hercegovinën.

Përveç angazhimit të tij publicistik, publikimeve të shumta me referenca të pasura shkencore, komunikimin intensiv me intelektualët e politikanët e Sanxhakut si dhe me pjesëtarët të popullatës së asaj krahine, pavarësisht origjinës së tyre, ai me disa bashkëveprimtarë në vitin 2016 ka themeluar edhe Shoqatën, “Kosova për Sanxhakun”, e cila gjatë këtyre viteve, edhe pse pa ndonjë përkrahje të duhur institucionale ka zhvilluar një aktivitet intensiv në sensibilizimin e Çështjes së Sanxhakut, duke marrë një përkrahje të jashtëzakonshme edhe nga veprimtarët dhe personalitetet e njohura të Sanxhakut por edhe të Kosovës, Shqipërisë e më gjerë.

Në gjurmimet dhe studimet e tij për Sanxhakun, Ismet Azizi ka ndriçuar veçmas njërin ndër personalitetet më të njohura të kësaj treve, sikur ishte Aqif Blyta, për të cilin ka shkruar dhe ka botuar një monografi dokumentare, historike, të materializuar me burime të shumta shkencore, që hedhin dritë mbi jetën dhe veprën e Aqif Blytës, familjes së tij, rrethit të tij shoqëror, politik e diplomatik dhe angazhimit idealist e përparimtar për ruajtjen e kompaktësisë territoriale të Sanxhakut, sidomos gjatë Luftës së Dytë Botërore. Aqif Blyta pa dyshim se radhitet në mesin e personaliteteve të rëndësishme shqiptare në përgjithësi e në veçanti të Sanxhakut, të cilit ia kishte kushtuar edhe jetën. Për shkak të veprimtarisë të tij në ruajtjen e Sanxhakut gjatë viteve 1941-1945, ai ishte akuzuar nga partizanët e Titos se kishte bashkëpunuar me forcat italo-shqiptare e gjermane dhe ishte pushkatuar.

Studiuesi i zellshëm dhe veprimtari idealist, Ismet Azizi, mbështet një autonomi speciale për Sanxhakun, ashtu sikur edhe shumica e sanxhaklijve, në krye me Sulejman Ugljaninin dhe forcat e tjera përparimtare e atdhetare, të cilët besojnë se çështja e Sanxhakut duhet të merret në trajtim ndërkombëtar për shkak të faktorëve të shumtë dhe gjendjes që mbretëron në këtë rajon, por në radhë të parë për shkak të problemit të pazgjidhur politik të këtij rajoni multietnik, por me shumicë fetare islame dhe me prirje të natyrshme për afrim me Bosnjën e Kosovën, më shumë se me Serbinë e Malin e Zi ortodoks.

Ismet Azizi ka folur edhe për kontributin që kanë dhënë sanxhaklinjtë në luftën e Bosnjës dhe të Kosovës, gjatë viteve 90-të, për lidhjet që inteligjencia e këtij rajoni ka mbajtur dhe mbanë me këto dy shtete, për raporte të mira me popullatën serbe e malazeze, që jeton në Sanxhak, por jo edhe raporte në nivelin e duhur të mirëkuptimit, drejtësisë e barazisë me Serbinë e Malin e Zi të cilat pretendojnë se Sanxhaku është pjesë e këtyre dy shteteve dhe kundërshtojnë çfarëdo statusi të mëvetësisë së Sanxhakut, rajon i cili ka një histori autentike, ka pasur mëvetësi vetëqeverisëse vendore, rajonale gjatë kohës së Perandorisë Osmane, madje edhe në Vilajetin e Kosovës, deri në vitin 1912, ka pasur autonomi nën regjimin italo shqiptar, në vitet 1941-1945, ka qenë i përfshirë si njësi e veçantë specifike territoriale, në Mbledhjen e Dytë të AVNOJ-it, por më pas politika hegjemoniste serbe e Beogradit me Aleksander Rankoviqin, Milovan Gjillasin, Peko Dapçeviqin e të tjerë, Sanxhakun jo vetë që e zhveshi nga çdo mundësi për autonomi, por ushtroi një politikë të ndjekjes, izolimit, dëbimit të popullatës së Sanxhakut për në Bosnje, Kosovë e Turqi, duke mos lejuar perspektivë zhvillimi, as arsimimi, me qëllim për pastrim të qetë etnik të popullatës myslimane të këtij rajoni.

Me shkatërrimin përfundimtar të Jugosllavisë deri në qershor të vitit 1999 u zgjidhen shumë çështje, ish republikat e RSFJ-së u bënë shtete, Kosova fitoi pavarësinë, ndërsa çështje e sanxhakut mbeti e pazgjidhur. Po jo vetëm kjo, nuk është zgjidhur as çështja e tri komunave të Kosovës Lindore, e Vojvodinës, e krahinës së Timokut e banuar kryesisht me vllehë e të tjera.

Ismet Azizi ka deklaruar në TV-Dielli se Shoqata, “Kosova për Sanxhakun”, kërkon zgjidhje paqësore, politike, të problemit të kësaj krahine. Nëse në bisedimet Kosovë Serbi hapet edhe çështje e kufijve apo e shkëmbimit të territoreve, doemos se kjo do të shprehej edhe te popullata e Sanxhakut, e cila pavarësisht së kaluarës historike dhe krejt të afërt me shqiptarët, është lidhur me shumë me Bosnjën edhe për faktin se popullata është më e lidhur me boshnjakët si për nga gjuha, kultura, feja tradita, por po kështu Sanxhaku ka lidhje jo vetëm nostalgjike me Kosovën dhe me Vilajetin të cilit dikur i takonte.

Ekziston një lidhje, veç tjerash edhe në pikëpamje fetare e kulturore Bosnje, Sanxhak, Kosovë, Maqedoni. Pavarësisht paragjykimeve të paqëndrueshme fetare, të cilat madje cilësohen edhe si ekstremiste fetare, dihet se shqiptarët përgjithësisht e veçmas ata të Vilajetit të Kosovës, kanë ruajtur dhe kanë restauruar lidhjet e moçme të shqiptarëve me sanxhaklinjtë por edhe boshnjakët, madje edhe me popujt sllavë, derisa nuk ishin instrumentalizuar e manipuluar nga politika antishqiptare e nacional shovinizmit serb.

Gjatë tërë kohës së sundimit të Jugosllavisë, qoftë ajo monarkike, më vonë socialiste e komuniste, fati i shqiptarëve të Kosovës dhe i sanxhaklinjëve ka qenë i njëjtë në shkallën e diskriminimit, dhunës, asimilimit, dëbimit apo edhe shpërnguljes për në Turqi dhe të gjitha aksioneve, që kishte ndërmarrë ish RSFJ, apo Serbia e Milosheviqit dhe që kishin për qëllim dëbimin e asimilimin jo vetëm të qetë e gradual të këtyre popullatave, por edhe të dhunshëm e virulent.

Studiuesi dhe njohësi i jashtëzakonshëm i Sanxhakut, Ismet Azizi deklaron se puna e shoqatës, “Kosova për Sanxhakun” duhet ta zgjerojë fushë veprimtarinë në drejtim të sensibilizimit të kësaj çështjeje edhe në Shqipëri, pasi si vend mëmë i shqiptarëve në kushtetutën e vet obligohet të kujdeset për shqiptarët kudo ku janë, pavarësisht numrit të tyre, edhe pse popullata shqiptare në Sanxhak tani është e katërta me radhë, e cila krahasuar në numrin nga vitet 1941 1945, ka rënë në mënyrë rapide edhe për faktin se sanxhakasit sllavë-folës nuk kanë pasur të drejtë të regjistrohen, si shqiptarë.

Sanxhaku kërkon atë që i takon, autonominë speciale, pse jo edhe substanciale, sepse nuk është tokë serbe as malazeze, por tokë e vetë sanxhaklinjve shumicë, të cilët nuk janë serbë as malazezë, (edhe pse nuk kanë asgjë kundër tyre), as kundër pranisë së tyre në rajonin e Sanxhakut, pavarësisht se shumica janë kolonë. Por duke qenë me shumicë popullatë e besimit islam, si identitet fetar e kulturor, popullata duhet të vetë përcaktohet, sidomos nëse vjen deri te ndërrimi i territoreve mbi baza etnike.

( Bisedën në studion e TV-Diellit me veprimtarin e studiuesin, Ismet Azizi e zhvilloi, profesor, Ahmet Qeriqi)

Prishtinë

19.6. 2020

Burimi/radiokosovaelire.com

Intervistë me kryetarin e komunës Gostivar , z. Arben Taravarin

No Comments Intervista Lajme

Sic është bërë tashmë traditë , që dy ditë në javë në radio Projektin 21, janë të ftuar intelektualë dhe specialistë të ndryshëm, por dhe artistë të ndryshëm , ku paraqesin jetën dhe aktivitetin e tyre . Këtë të premte të datës 5 qershor ishte i ftuar Kryetari i komunës së Gostivarit z. Arben Taravari i cili përcolli jetåen e tij që nga mosha fëmijrore e deri në ditët e tashme , shkollimin dhe aktivizimin e tij në ndihmë të popullatë në profesionin e mjekut , ku tregoi që punën e parë në jetën e tij e kishte nisur në një kam refugjatësh që kishin ikur nga lufta në Kosovë dhe pastaj në një spital ne Maqedoninë e Veriut , ku një ditë në javë ai kontribonte për te sëmurët , cdo të merrkurre nga ora 08 – 16 pasdreke .

Ai për nje kohë kishte kryer edhe detyren e Ministrit të shëndetësisë , ku kish marrë një s¨re reformash në shëndetësi . Pas detyrës së Ministrit , ai ishte caktuar si kryetar i Komunes Gostivar , detyrë që e ushtronte edhe sot .

Njëkohsisht Ai është edhe Sekretar i përgjithshëm i partisë – Aleanca për Shqiptarët , por dhe shef i fushatës zgjedhore . Ajo cfarë na bëri përshtypje ishte që mund të jetë ndër të vetmit kryetar komune , që cdo muaj ai raporton , cdo para të harxhuar nga buxheti i Komunës , gjë që nuk e kemi dëgjuar më parë , por krahas kësaj Ai , nuk shkonte me makinën e shtetit në punë , por në këmbë , por dhe të gjithë nënpunsit e tjerë të komunës bënin të njëjtën gjë .

Këto janë njerzit që i duhen shqiptarisë , me këto njerëz ecet përpara e jo me ato që nuk lënë gjë pa vjedhur nga fontet e shtetit , por dhe nga fonnde të tjera e nga qytetarët e thjeshtë . Me këto njerës si z. Arben, fitojnë qytetarët , por fiton edhe shqiptaria .

Z. Arben i urojmë suksese në detyrën e tij si Kryetar Komune , por dhe urime në zgjedhjet e ardhshme të Aleancës për Shqiptarët !

Për Radio Projektin 21 – Luigj Shkodrani

Bëri BUJË në rrjet/ Deputeti që jeton në shtëpi të rrënuar sqaron aplikimin për bonus qiraje: Ju rrëfej keqkuptimin për ‘fëmrat’ dhe uiskin (INTERVISTA)

No Comments Intervista Lajme

FotoMontazh: Deputeti Kostaq Papa dhe shtëpia e tij e rrënuar në Sarandë
Ilir XHAFAJ për Newsbomb.al

“Ne kemi një deputet, Kostaq Papën, ka hedhur një ditë shtëpinë e tij, është si ato shtëpitë e Thumanës.” Kështu u shpreh ditë më parë deputeti Murrizi, kur i doli në mbrojtje kolegut Kostaq Papa, shtëpia e të cilit realisht është e shkatërruar. Vetë deputeti i ka vënë në dispozicion newsbomb.al foto nga shtëpia e rrënuar në fshatin Sopik të Sarandës.

Në një intervistë për newsbomb.al, zoti Papa është shprehur se shtëpinë në fshatin Sopik e ka ndërtuar për prindërit të cilët nuk jetojnë më, me paratë e mbledhura nga emigracioni, por që zyrtarët lokalë sipas tij dhe një firmë që kryen shpërthime me eksploziv ja kanë rrënuar.

“Shtëpia është dëmtuar rëndë nga veprimet abuzive të shtetarëve e komunarëve dhe nga minat e fuqishme që hedh një firmë gurore në këmbët e prapme të fshatit. Kjo firmë korrupton nënpunësit për aktivitetin dhe minat e paligjshme që hedh”, u shpreh deputeti Papa.

Sipas tij, firma Kalivioti SHPK është denoncuar dhe nga banorët e fshatit Sopik sepse me aktivitetin e saj ka dëmtuar mbi rreth 40 shtëpi, prej të cilave 3 janë gati të shembura. Zoti Papa thotë se pavarësisht komuniteti i atjeshëm është ngritur në protesta e ka bërë dhe peticione, nga autoritetet nuk ka pasur asnjë reagim.

Ka qenë pikërisht rrënimi i shtëpisë së tij nga firma Kalivioti SHPK që e ka detyruar deputetin Papa që të aplikojë për bonusin e qirasë. “Firma Kalivioti SHPK duhet bllokuar se po shemb fshatin më të vjetër të Shqipërisë! Pra Tranzicioni po më shkatëron këtë shtëpi të mundimeve të mia”, tha ai në një intervistë për gazetarin e newsbomb.al Ilir Xhafaj, ndërsa tregoi se dhe në diktaturë regjimi i kishte shembur shtëpinë ku lindi.

“Ndërsa Diktatura, kur isha fëmijë më shembi shtëpinë ku linda, nga më të mëdhatë në jug duke hedhur në rrugë familjen tonë 8 anëtarëshe, e na çoi si në internim në një kasolle në fund të fshatit”, përmbylli ai.

Të ardhurat e vetme për zotin Kristaq Papa, siç pohon vetë ai, janë vetëm ato që i jep funksioni si deputet i Kuvendit të Shqipërisë.

Në fokus të intervistës së gazetarit të newsbomb.al Ilir Xhafaj, nuk mund të mos ishte dhe deklarata e zotit Papa në Kuvend “për fëmrat”, e cila sipas tij, është keqkuptuar dhe është nxjerr nga konteksti qëllimisht sepse për të gruaja shqiptare meriton respekt.

“Dashakeqësia dhe keq interpretimi ishte thjeshtë një zhurmë nga të korruptuarit sepse kërkova kontrollin e tenderave koruptiv të viteve të fundit. Zhurmës ju bashkuan dhe ata që menduan se u bë deti kos e që mendojnë se ne me ndjeshmëri të lart, nga zhurma mund ta lëmë Atdheun pa legjislativ, sidomos në këto ditë të vështira që po kalojmë si Komb”, u shpreh deputeti Kostaq Papa.

Në intervistën për newsbomb.al, deputeti Kostaq Papa foli dhe për nisjen e sezonit turistik në Sarandë, pas pandemisë, qytet i cili sipas tij do të bëhet promotor i turizmit dhe argëtimit për pushuesit dhe turistët e shumtë që e zgjdhin si destinacion për pushimet verore.

Më poshtë, intervista e plotë e deputetit Kostaq Papa, për gazetarin e newsbomb.al Ilir Xhafaj:

1- Zoti Papa, si fillim uroj të jeni mirë familjarisht në këto ditë të vështira për të gjithë ne. Doja t’ju pyesja për mbledhjet online të Kuvendit në këtë periudhë pandemie, si ka qenë për ju dhe deputetët e tjerë kjo formë takimi të themi?

-Faleminderit! Uroj dhe ju të jeni mirë dhe ju. Cilado forma e realizimit të mbledhjeve, ne e kemi detyrim ti përgjigjemi detyrës për të realizuar funksionimin e Parlamentit, sidomos në kohë të vështira siç është periudha e pandemisë e që ka shtuar dhe më hallet e popullit dhe kombit tonë. Forma e realizimit online po realizohet me sukses e ndikon të jepen mendime konçize.

2- A mendoni se kjo formë takimi dhe diskutimi është aq efikase sa mbledhjet në Kuvend?

-U përgjigja më sipër. Kjo formë po ja arrin qëllimit. Komisionet e Kuvendi janë funksionalë e u përpunuan shumë projektligje e akte normative për 3 seancat e fundit plenare.

3- Zoti Papa, ditët e fundit ju keni publikuar në profilin tuaj pamjet e një shtëpie të rrënuar, si qëndron e vërteta e kësaj shtëpie? Deputeti Murrizi ju ka mbështetur publikisht për këtë kur ka thënë se jo të gjithë deputetët janë hajdutë.

-Është e vërtetë. Shtëpia ime që ndërtova në vendlindje për prindët e sëmurë që tani nuk jetojnë më, e ndërtova dhe për veten sigurisht, me të ardhura nga emigracioni disa vjeçar. Shtëpia është dëmtuar rëndë nga veprimet abuzive të shtetarëve e komunarëve dhe nga minat e fuqishme që hedh një firmë gurore në këmbët e prapme të fshatit. Kjo firmë korrupton nënpunësit për aktivitetin dhe minat e paligjshme që hedh.

Ka dëmtuar rreth 40 shtëpi, 5-7 puse gjeodezik privat i ka shteruar, rreth 3-4 shtëpi janë gati në shëmbje e disa familje braktisën shtëpitë nga ndotja e madhe që shkakton në mushkëri e frymëmarrje, asëm, bronshite e probleme të tjera.

Firma Kalivjoti shpk duhet bllokuar se po shemb fshatin më të vjetër të Shqipërisë! Pra Tranzicioni po më shkatëron këtë shtëpi të mundimeve të mia.

Ndërsa Diktatura, kur isha fëmijë, më shembi shtëpinë ku linda, nga më të mëdhatë në jug duke hedhur në rrugë familjen tonë 8 frymë, unë djali i vogël i shtëpisë, e na çoi si në internim në një kasolle në fund të fshatit!

Kolegun Murizi e falenderoj për mbështetjen. Unë jam betuar në flamur; nuk kam prekur e nuk do të prek asnjë qindarkë para publike!

4- Në marrje të mandatit ju keni aplikuar për bonusin e qirasë, a ka qenë shtëpia e rrënuar arsyeja?

-Sigurisht kur aplikova për bonus qiraje, shtëpia ishte e rrënuar dhe vazhdon Firma Kalivjoti Shpk të rrënoi me minat e forta që hedh, dhe pse fshati Sopik i Sarandës ka bërë disa protesta, petecione e kallzim penal ndaj saj e që shteti të marrë masa por dhe firma të riparojë apo rindërtojë shtëpitë e sopiqotëve.

Ne i kërkuam Parlamentit për të aplikuar për apartamente sociale konform ligjit e që paratë publike mos të bëheshin qira apartamentesh por të bëheshin apartamente për familjet e deputetëve të ndershëm e të varfër.

5- Po aktualisht ku jetoni, ju dhe familja juaj?

-Unë kam jetuar në shumë qytete të Shqipërisë por vendbanimin e kam në qytetin e Sarandës, ku 3-4 vitet e fundit të jetës familjes time dhe zyrtarisht ju bashkua nëna ime 80 vjeçare si antare e thjeshtë.

Në fakt në dokumentat civile unë nuk figuroj i martuar. Por në konceptin real e në respektin që kam për familjen si qeliza e shoqërisë dhe e Kombit Shqiptar, jam i martuar publikisht! Veç se për arsye të gjendjes ekonomike e goditjeve që na bënte militantizmi shtetëror partiak, jetonim shumë vite në distancë; unë në Tiranë e Sarandë dhe familja me 2 fëmijë të mitur në Shqipërinë e Mesme.

Prej vitit 1988 de fakto jetoj në Tiranë por pa shkëputur asnjëherë lidhjen me Vendlindjen time në Jugën e Bardhë, me qytetin tim të bukur në brigjet e Jonit.

6- Me çfarë te ardhurash jetoni dhe sa ka ndryshuar në këtë aspekt jeta juaj nga momenti që u bëtë deputet?

-Jetoj me të ardhurat që më jep funksioni Deputetit. Sigurisht që jeta ime është përmirësuar. Por ende vazhdoj të shlyej pasojat e viteve të kaluara kur nuk isha në punë dhe pse bëj pjesë në njerëzit më të shkolluar të Shqipërisë e sigurisht në njerëzit e ndershëm.

Sa grumbulloj ca lekë, bëj diçka ose shlyej diçka, por ende jemi larg asaj që si familje të bëjmë një jetë normale e me mjedise të rregullta familjare.

7- A del rroga e një deputeti për të përballuar shpenzimet e jetës së përditshme?

  • Sigurisht që del, por ende kam probleme nga vitet e kaluara dhe gjendja ime familjare e social-ekonomike!

8- Zoti Papa, ish-kryeministri Berisha ka qenë një zë i fortë opozitar në Kuvend, ulësen e të cilit e keni zënë ju. A mendoni se dhe angazhimi juaj aq i fortë sa ai i ish-kryeministrit?

-Mos u përpiqni të bëni krahasime që nuk bëhen! Si një politikan i pastër dhe si pjesë e Oratorisë Shqiptare jam një zë i fuqishëm opozitar në Parlamentin Shqiptar dhe zëri i vetëm Kombëtar në Parlament sepse vetëm fjala ime prek probleme kombëtare e çështje brenda dhe jashtë kufijve të Republikës së Shqipërisë në Trojet Etnike, në Kosovë, në Iliridë, në Malësi, në Kosovën Lindore Preshevë, Bujanovc e Medvegjë, në Çamëri; në Emigracion, Mërgatë e Diasporën Shqiptare.

9- Një nga fjalimet tuaja më të komentuara ka qenë ai kur ju thatë një batutë për gratë, mendoni se deklarata juaj është keqinterpretuar? Pra, që opinioni publik nuk e kuptoi thelbin e asaj që ju keni dashur të tregoni në të vërtetë.

-Padyshim që fraza e shkëputur nga konteksti u keqkuptua e u keqkomentua. Respektoj shumë gjininë femërore, sepse të gjithë kemi lindur nga një grua, nga një nënë!

Ndaj ta mbrojmë gruan shqiptare e kujdo niveli qoftë ajo! Sepse ajo sjell në jetë antarët e rinj të brezave të Kombit.

Dashakeqësia dhe keq interpretimi ishte thjeshtë një zhurmë nga të korruptuarit sepse kërkova kontrollin e tenderave koruptiv të viteve të fundit. Zhurmës ju bashkuan dhe ata që menduan se u bë deti kos e që mendojnë se ne me ndjeshmëri të lart, nga zhurma mund ta lëmë Atdheun pa legjislativ, sidomos në këto ditë të vështira që po kalojmë si Komb!

10- Në CV tuaj personale keni përmendur disa aktivitete kombëtare dhe ndërkombëtare, mund të na i shtjelloni ato?

-Prej vitesh jam Kryetar i Partisë Emigracioni Shqiptar (PESH) dhe Përfaqësuesi Politik i Emigracionit Shqiptar, kështu që shumica e aktiviteteve tona janë aktivitete kombëtare e ndërkombëtare. Jam pjesmarrës në shumë Kongrese, Konferenca, Simpoziume etj Kombëtare në Shqipëri e Troje Etnike por dhe në aktivitete ndërkombëtare të këtij niveli ku në shumë prej tyre kam thënë fjalën time të drejtpërdrejt e cila është pritur me interes!

Jam autor i shumë librave për çështjen kombëtare, një pjesë janë botuar.

I diplomuar në Fakultetin e Agronomisë në Korçë dhe në Fakultetin e Drejtësisë në Tiranë, në mënyrë të rregullt. Njoh disa gjuhë të rajonit. Kam kryer 3 vjet të grupuar Doktoraturën në Fushën e të Drejtës Ndërkombëtare, para pak kohësh por për arsye financiare ende nuk kam përmbyllur procesin.

11- Për ta mbyllur zoti Papa, ju jeni deputet i Tiranës por keni lindur në Sarandë, qytet i cili është shumë i preferuar dhe i frekuentuar nga rinia në sezonin e verës ku përveç plazheve, një pjesë të rëndësishme të argëtimit e zënë dhe klubet e natës, të mbyllur nga qeveria. Çfarë propozini ju që jeta e natës të rinisë sërish në qytetin bregdetar?

-Në fakt kam lindur në Sopik të Sarandës në lindje të Butrintit, që është nga fshatrat më të mëdhenj, më historik e më të vjetër të Shqipërisë e ku shumica absolute i përkasin ortodoksisë kombëtare shqiptare dhe pse aty veprojnë ca kulisë për ti shndërruar fshatarët e mi në numëror topi e gjallesa në oborr të fqinjëve grabitqarë!

Ëndërra ime e fëmijërisë ka qënë Tirana, ku kaloja në vitet e shkollës gjithë pushimet verore e dimërore me gjyshërit nga mamaja. Dhe ja arrita të punoj përditë me pasion e përkushtim për të mirën e Tiranës dhe popullit të saj, gjumi nuk më zë kur prek familjet në lagjet e varfëra!

Banesa ime simbolike dhe adresa ime është në qytetin e Sarandës ku kam shoqëri e miqësi.

Me gjithë kohën e vështirë të pandemisë, besoj e shpresoj që qyteti im buzë Jonit, Saranda ashtu si gjithë Shqipëria do e kapërcejnë këtë situatë e them se vera me plazhin dhe turistët/pushuesit do të vijë. Sigurisht do të ketë disa rregulla që do mbahen për të mirën e jetës së popullatës, në jetën e përditshme, në plazh e në argëtim.

Shpresoj që Saranda dhe bregdeti i saj të bëhen premotore e rinisjes së jetës turistike e të argëtimit; mjedisi ku rinia të gjej vetveten, në kondita të reja. Saranda është një perlë e qytetarëve të saj por dhe e gjithë Kombit Shqiptar, sidomos pushuesit e Trojeve Etnike e preferojnë shumë. Tiranasit po e po! Saranda është e do të mbetet Kryeqyteti i Verës. E dua shumë qytetin tim që këto ditë më mungon.

FOTOT E SHTËPISË SË RRËNUAR TË DEPUTETIT KRISTAQ PAPA, NË FSHATIN SOPIK TË SARANDËS:

96019417_170704780926556_2501474616313118720_n.jpg
96157936_673474026825684_7529944725000814592_n.jpg
96013032_235077277722518_1559906867499499520_n.jpg
96080678_2587377628194642_1101015136912539648_n.jpg

Burimi /newsbomb.al/

Z.Joseph Dioguardi dhe z.Shirley Cloyes DioGuardi, në radio Projektin 21

No Comments Intervista Lajme

Ditën e premte te datës 1 maj 2020 , për herë të parë në Radion tonë , ishte një intervistë e vecantë , me një njeri të Madh të Shqiptarisë dhe me një zonjë të nderuar , që të dy së bashku kanë bërë një binom të shkëlqyr, për të mbrojtur të drejtat e Shqiptarve e këta ishin ,z.Joseph Dioguardi dhe z.Shirley Cloyes DioGuardi,që mbrojtën të drejtat e shqiptarëve në Kongresin dhe Parlamentin Amerikan, duke u bërë me dije që ky popull i vogël në Ballkan , duhet të mbeshtetet dhe të përkrahet me cdo kusht dhe me cdo mjet , sepse janë një popull , qe nuk ka dashur kurrë luftë. Ky popull gjithë historinë e tij , ka mbrojtur tokat e veta me gjak . Ishte Dioguardi inisiatori për rrëzimin e komunizmit në Shqipëri, ishte ai i pari shtetas amerikan , që pas 52 vjetës viziton Shqiperine dhe ishte Ai, qe mori nga udhëheqi i asaj kohe , Ramiz Alia , dokumentacionin e plotë për mbrojtjen dhe strehimin në Shqipëri të mijra Hebrejve dhe ai e paraqiti edhe në Kongresin amerikanë duke treguar kolegve të tij , se kush janë ky popull i vogël , me emrin Shqiptar .

Por ai u përballe me shumë probleme të ndryshme që kishin shqiptarët . Ai ndihmonte edhe në Amerikë shqiptarët që kishin nevoja të ndryshme . Nuk u ndal duke e njohur këtë popull të vogël , duke e bërë të njohur në të gjitha Kanceritë e Botës . Ishte Dioguardi , Ai që u përball me kryebishën e Ballkanit për , Milloshevicin , ku vetë Milloshevici e deklaroi në Gjykatët e Hagës , që Dioguardi ishte njeriu kryesor , qe ndikoi në bombardimin nga Nato të Serbisë për të dhënë lirinë Kosovës. Jo pa qëllim edhe populli e kanë quajtur me plot kuptim me emrin e madh Skenderbeu i Shqiptarve.

Nëse Skenderbeu luftoi me shpatë për të cliruar popullin e tij , i Madhi Dioguardi luftoi me pene dhe me Dipllomaci për ti dhënë popullit shqiptar lirinë dhe Pavarsinë . Ai dhe z.Shirley Cloyes DioGuardi nuk u ndalen pë asnjë minut për cështjen shqipëtare . Edhe pse sot në pension , ato nuk ndalen për asnjë minut .

Edhe në radio Projektin 21 , ato shpalosen një pjesë modeste të asaj asaj pune të madhe që kanë bërë. Me shumë modesti ato folën edhe në intervistë me Moderatorin Luigj Shkodrani , duke treguar , aspekte të ndryshme të jetës së tyre.

Në fillim z. Dioguardi Foli për fillimet e tij dhe prejardhjen Shqiptare, ai bëre prezent fillimet e babait të tij në Amerikë dhe më vonë se si u lidhën me shqiptarët e athershëm në Amerikë. Por foli dhe për inisiativën, për të krijuar Ligen Qytetare Shqiptaro – Amerikane .

Por njëkohsisht edhe z.Shirley Cloyes DioGuardi , tregoi fillimet e saj dhe njohjet me shqiptarët , por dhe për kontributin e saj , në Shqipëri , në Kosovë dhe kudo ku është kërkuar ndihma e saj. Ajo është një Shote Galicë, sic e prezantoi z. Dioguardi që në hyrje të intervistës !

Gjatë intervistës kishte shumë mesazhe nga i gjithë bota, ku vlerësonin , kontributin , që ka dhënë Liga Qytetare , Shqiptaro – Amerikane , me Kryetarin e saj z. Dioguardi dhe Keshilltaren për cështjet e Ballkanit z.Shirley Cloyes DioGuardi .

Kjo intervistë u vlerësua nga shumë kritikë si intervista e parë ku z. Dioguardi dhe z.Shirley Cloyes DioGuardi , ju dha mundësia të thonin mendimin e tyre deri në fund, sepse u tha në mesazhet e tyre , në shumë media të tjera , ju është shkurtuar , deformuar, por nuk ju është dhënë koha e mjaftueshme për tu shprehur . Të gjitha kët thenie për këtë intervistë na bëjnë ne shumë optimistë, meqë jemi media e parë , qe ju kemi krijuar këtë mundësi shprehjeje !

Shpresojmë që z. Dioguardi dhe z.Shirley Cloyes DioGuardi, do ti kemi dhe herë të tjera në valët e radio Projektit 21 !

Edhe për mua që isha Moderator i programit dhe intervistues i tyre , ishte një nder dhe krenari për mua, ishte një ënderr që falë edhe bashkëpuntorve, që e mundësuan këtë ardhje të tyre në radio , u realizu kjo ëndërr e imja. Falenderimi im shkon për Kordinatorin – Labinot Shala , z.Sab Gashi dhe z. Agim Alickaj , Anëtar i Bordit Ekzekutiv i Ligës Qytetare Shqiptare – Amerikane .

Më poshtë po përcjellim intervistën e plotë në video …

Për Radio Projektin 21 – Luigj Shkodrani

Vehbi Halili , avokat dhe rapsod në valët e Radio Projektit 21 !

No Comments Intervista Lajme

Në pjesën e dytë të programit të ditës se premte të datës 17 prill 2020 të orës 22.30 , bashkëbiseduam me Avokat Vehbi Halili , por avokati ishte edhe nje Rapsod i lindun , sic e pohoi ai gjate bisedës së tij ! Sot kemi plot këngëtar biznesi , që vec kopjojnë dhe deformojnë muzikën e mirëfilltë shqiptare të përcjellur brez pas brezi nga sharkia. Historitë shqiptare i gjen në këngën me sharki . ai foli për fëmijërinë jo të mirë që kish patur , tregoi që i kishin vrarë babanë dhe njerëz të tjerë të familjes, por ai kish vazhduar shkollimin e tij për tu bërë dikushi në jetë dhe me shumë vështirësi dhe i persekutuar nga regjimi serb, që në ushtri , që nuk pranonte të përshëndeste eprorët në gjuhën serbe , por ajo ndikoi edhe gjatë shkollimit të tij dhe deri dhe në universitet, ku dhe vetë shokët e universitetit distancoheshin nga ai , se gjoja ai ishte kundra regjimit, por cfarë ishte me e keqja se në mesin e tyre kishte edhe shqiptarë , qe nuk po ju a ceki emrat – deklaroi avokati , te cilët sot janë në detyra kyce në institucionet shtetërore . Por unë eca me forcat e mija edhe kur mu dhanë pyetjet , të gjithë kishin nga 4 , mua mu dhanë dhe tre ekstra , por unë ju përgjigja jo vetëm të katërta , por dhe të tre të tjerave te tjera dhe profesorët u habiten . Por z. Vehbiu vazhdoi jetën dhe doli dhe avokat dhe sot ai ëstë në mes të Kosovës dhe Gjermanisë. Ai ka zyrë në Prishtinë , por dhe punon në Gjermani , në detyrën e avokatit . Por ai për dëgjuesit zbuloi edhe një pasion të tijin që e kish ndjekur nga fëmijëria , atë të Rapsodit , ku ai kishte në repertorin e tij 150 kënge të kënduara me sharki , ku për dëgjuesit solli tre këngë të tilla , të kënduara live me sharkinë e tij, ku e mirrte me vete ngado nga shkonte . Dhe kështu u mbyll edhe kjo mbrëmje më mysafirët e të premtes mbrëma, për tu takuar përsëri me mysafirë të tjere të dielen e datës 19 prill 2020.

Për radio Projektin 21 – Luigj Shkodrani DK