Home

Lajme

Dasma si dhelpra me rrushtë!

No Comments Opinion

Edhe unë nuk i kam dashur dasmat, por… Kishte një periudhë të jetës sime kur thoja që nuk do martohesha kurrë sepse ato para do t’i harxhoja në një udhëtim. Ishte e njëjta periudhë kur thoja se nuk doja të kisha shumë fëmijë. Një do ishte mjaft.

Gjërat ndryshuan. Unë u rrita. Nisa të punoja në një produksion fantastik, ku dasmat konkurronin me njëra – tjetrën. Unë isha skenari, historia e bukur e dashurisë së dy personave. Sido të ishin ata, të shëmtuar, të shkurtër, me tule, me zë aspak televiziv, kishte edhe nga ata që u ngecte fjala sa kamera regjistronte fill pas fjalës aksion. Por, atë kohë jam mbushur me emocione, më shumë se kurrë më parë. Dëgjoja rëfim pas rrëfimi, të njëjtën dashuri të treguar në dy versione. Unë duhet të ndërtoja një. Isha vetëm ajo që shkruante, por u futa brenda çdo rrëfimi.

Me ”Luftën e nuseve”, unë ”luftova” Unin brenda meje, atë egoisten që kishte menduar vetëm për vete, vetëm të udhëtonte, që nuk donte fustan të bardhë dhe as nusërim, asnjë vallëzim adhe as shumë fëmijë pas kësaj. Atë periudhë mësova se nata e parë e martesës në shumicën e herëve është nata e numërimit të parave, por mësova se familjet shqiptare e bëjnë dasmën edhe me borxhe, në emër të disa emocioneve që nuk do t’i harrojnë kurrë. Sepse një dashuri duhet festuar.

Sepse një vallëzim me babain nuk blihet as me miliona, kur ai të mos jetë më. Një puthje e nënës në ballë, me lotët në sy, është emocioni që nuk e blen dot. Sepse vëllezërit që të dorëzojnë tek ai që ke zgjedhur nuk do të përsëritet kurrë, e sidomos kur vëllezërit i ke larg. Unë që dikur nuk i urreja dasmat, por e thoja këtë në pamundësi për të pasur para edhe për udhëtime, edhe për dasmën, sot kujtoj sa pa fjalë mbeta kur shkruaja këto histori.

Kam parë babain që kish humbur një djalë, që në një dasmë të fitonte një motiv më shumë për ta vazhduar jetën më i qetë sepse biri tjetër kish hapur dyert e një gëzimi. Kam ndier gëzimin e fëmijëve teksa shihnin prindërit të rimartoheshin pas 20 viteve. Më së fundi një dasmë më ka ngrirë fjalën, kur një vajzë pa prindër, që do të donte të kishte babain ta shoqëronte drejt altarit, mendonte se s’kish askënd në krah, por me një dasmë kuptonte se i përkiste një familjeje dhe se kishte më shumë njerëz se sa mendonte.

Dasma shqiptare mund të ketë ‘’trupin në Janinë e kokën në Stamboll’’, ka pafund para të shpenzuara edhe më kot, por ka emocionet që nuk blihen dot. unë nuk e humba egoizmin, apo dashurinë për veten, duke ndryshuar mendje, thjesht kuptova se dashuria është gjë e madhe. Egozëm është të mendosh të bësh pushime me ato para, por e do më shumë veten kur mendon se fustani i bardhë në lëkurën tëndë sado e shëmtuar të jesh është velloja që i fal lumturi babit teksa të sheh, nënës që e mbush zemrën vetëm me urata, vëllezërve që janë gati të gjejnë edhe qindrakat që do të hedhin mbi kokë kur të të marrin.

Dasma është celebrimi i një dashurie përtej dy njerëzve, është ndarja e lumturisë me ato që do më shumë. Tani unë jam dhelpra që nuk kap dot rrushtë, por që them atë që besoj, rrushi ka qenë, është dhe do të mbetet I mirë. Jam prapë unë, ajo që mendoja se të bësh fëmijë është egoizëm sepse ne njerëzit bëjmë fëmijë se duam të përmbushemi. Por ky është rrugëtimi ynë. Të gjithë duam më shumë, të gjithë duam edhe diçka më shumë.

Dhe unë i dua dasmat sepse ato janë dashuri. Le të bërtasin, le të zgjasë një javë, le të jehojë lodra e malësorit, le të tundet gjoksi, le të sillet vallja nga saranda në delvinë, le të vishen teminat, ato janë jehona e një gëzimi. Mjaft të kemi ca më shumë, se vdekjet i kemi të prenotuara. Kuja është më e keqe, por respekti më i madh. Ndërsa lëçitemi të respektojmë kujën në vaje, le ta durojmë edhe gëzimin e të tjerëve.

Dasmat le të jehojnë, ato janë dashuri.

©Luela Myftari

elbasaninews.al/

Trump premton një Groenlandë pa kulla

No Comments Lajme Opinion

Investim strategjik për Shtetet e Bashkuara

Një kullë Trump prej ari në Groenlandë. Është ky fotomontazhi që ka pushtuar rrjetet sociale ditët e fundit, pas publikimit të lajmit se shefi i Shtëpisë së Bardhë synon të blejë Groenlandën. Foton e ka publikuar edhe vetë Donald Trump në rrjetin social Twitter me komentin se nuk ka ndërmend t’ia bëjë një gjë të tillë vendit ishullor.

Trump megjithatë nuk e mohon atë që mediat e hodhën si dyshim, por nuk e ka ndër prioritetet e presidencës së tij.

Donald Trump, president i SHBA: Danimarka po dëmtohet shumë keq, sepse humb 700 milionë Dollarë në vit prej shpenzimeve për Groenlandën. Ndërsa për Shtetet e Bashkuara, ky ishull do të ishte diçka e mirë nga aspekti strategjik.

Qeveria daneze refuzon shitjen, ndërsa Tramp nuk ka ofruar një shumë të caktuar për blerjen e ishullit me një sipërfaqe mbi 2 milionë kilometër katrorë.

Washingtoni ka pasur në plan blerjen e Groenlandës që në 1946-ën kur ish-presidenti Truman ofroi 100 milionë Dollarë, 1.3 miliardë me vlerën e sotme. Pjesa më e madhe e ishullit është e mbuluar nga akulli, por ngrohja globale i bën resurset nëntokësore më të aksesueshme si ari, diamantët e nafta. E mbi të gjitha legjitimon Shtetet e Bashkuara në garën me Rusinë për dominimin e polit të veriut.

Tv Klan

SHBA, Gjermania dhe Franca thirrje Kosovës të heqë taskën dhe të nisë dialogun me Serbinë

No Comments Lajme Opinion

Kosova dhe Serbia duhet të fillojnë procesin e dialogut për tejkalimin e ngërçit me qëllim normalizimin e marrëdhënieve ndërshtetërore. Ka qenë kjo porosia e Gjermanisë, SHBA dhe Francës dhe vendeve të tjera, të cilat u janë drejtuar sot të dyja vendeve, ndërsa i kërkuan Prishtinës të heqë taksën me Serbinë.

Me një thirrje të fortë edhe ndaj Serbisë, vendet e lartpërmendura kërkuan prej Beogradit zyrtar të frenojë fushatën agresive të saj për të kthyer njohjen e Pavarësisë së Kosovës.

Porosia e plotë:

Qeveritë e Francës, Gjermanisë, Italisë, Mbretërisë së Bashkuar dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës janë të bashkuara në qëllimin për të parë normalizimin e plotë të marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë përmes arritjes së një marrëveshjeje gjithëpërfshirëse, politikisht të qëndrueshme dhe ligjërisht detyruese që i kontribuon stabilitetit rajonal.

“Status quo” pengon përparimin e Kosovës dhe Serbisë në rrugën e tyre drejt Bashkimit Evropian (BE) dhe thjeshtë nuk është e qëndrueshme. Pas viteve të tëra të ngecjes ka ardhur koha që më në fund të përmbyllen konfliktet e viteve të 90-ta dhe të ofrohet një e ardhme e sigurtë dhe e begatshme për qytetarët e Kosovës dhe të Serbisë duke negociuar në mirëbesim një marrëveshje që mund ta mbështesin të dy palët.

Prandaj, i bëjmë thirrje Kosovës dhe Serbisë që menjëherë të rifillojnë dialogun e udhëhequr nga BE-ja dhe kërkojmë nga të dy palët të shmangin veprime që do të pengonin një marrëveshje përfundimtare, e cila është e nevojshme për të dy vendet për të arritur integrim më të madh euro-atlantik dhe përfitimet përcjellëse.

Ne jemi të gatshëm të forcojmë rolin tonë në këtë proces në përkrahje të Përfaqësuesit të Lartë të BE-së, por mund ta bëjmë një gjë të tillë vetëm kur ju të jepni shenja të gatishmërisë për kompromis, për heqjen e pengesave dhe rifillimin e bisedimeve. Për Kosovën, kjo nënkupton heqjen e taksave të vendosura ndaj Serbisë.

Për Serbinë, kjo nënkupton ndërprerjen e fushatës për heqjen e njohjeve kundër Kosovës. Ne dëshirojmë të shohim që njerëzit e Kosovës dhe të Serbisë të përfitojnë nga paqja e qëndrueshme dhe të kenë mundësi të ndërtojnë të ardhmen e tyre. Jemi të gatshëm të ndihmojmë në çfarëdo mënyre.

Gazeta Shqip

Të “deklasuarit”

No Comments Opinion

RAIMONDA SHUNDI
I përkas brezit të rritur me lodra të munguara, brezit të lojërave prej vërteti, brezit ku shokun e shihja në sy për t’i marrë emocionin, brezit ku propaganda ishte kudo.

Ne kopshtet tona kishte pak ngjyra e lodra, por nuk mungonin portretet e diktatorëve, thirrje për unitet, lavdërime për jetën e lumtur që ne gëzonim dhe pëshpërima- frike të të “deklasuarve”. Shihnim shpesh moshatarë që përdornin shabllonët e partisë për të kërkuar ndjesë për aksh veprim, e pas kësaj ishin pjesërisht të pastruar. Sot i shohim të njëjtat metoda në versionin blu jeans apo tallava. Sot që jemi të rritur dhe përgjegjësitë tona janë decizive e jo vetëm vëzhguese, ndeshemi me metoda të ricikluara në versione 4D,5D

Mendojmë ndryshe dhe mundemi ta themi para një kamera, madje marrim guximin edhe t’i shkruajmë KM tonë të fiksuar pas teknologjisë e diskutimeve publike, duke na etiketuar si qytetarë të lirë e aspirantë të shpejtë të komunitetit të zhvilluar europian. Kryeministri ynë, madje si i papunë e i pagjumë nga hallet tona, nis diskutimet zinxhir me ndjekësit e rregullt si ato të rrjeteve sociale, por edhe ndonjë hallemadhi besimshumë apo besimpak. Është koha që ai ka nisur fushatën e publikimit të emrave “pro” shembjes së Teatrit. Është koha kur hija e emrave të ardhur përshtat në terr, të dritësohet nga ajo e palës së “keqe”. Është koha e përballjes finale, e luftës reale. Strategji dinake dhe aspak komode për palën e strukur, nga ku ata nuk ndihen mirë. Mërmërisin herë pro, herë kundër, në varësi të presionit të dyanshëm e vërtetë-gënjeshtërt. Emra që kanë punuar fort në angazhimet e tyre krijuese, apo të tjerë që falë punës së dikujt, ndodhen në organikën e teatrit si produkt i punës dhe investimit të dikujt tjetër. Artistë shterpë, por tashmë janë aty ku ata donin falë dikujt apo diçkaje. Elita e re po investohet të krijohet nga klanizimi i kritereve mavi. Elita e re po përthith projektet e pikatorta nga buxheti mjeran për shumicës, por impenjuese për vetëm ata. Në një nga thirrjet që Roza Anagnosti u bëri jo vetëm kolegëve, por kryesisht emrave që vendosin në shembjen e ndërtesës së saj të dashur, më pohon se pas thirrjeve e deklarimeve publike, fle e qetë. E njëjta gjë ndodh edhe me Justina Aliaj, e cila më pohon se e irriton shumë fakti që zoti Veliaj deklaron që “Unë, teatrin do ta prish”. “Cili je ti mor zotëri, që vendos për teatrin tim, në do të prishet ose jo?! Cili je ti që i jep zë investimit të shpirtit tonë?! Unë nuk ndërhyj në punët e tua në bashki, ti …Kurrë në atë të teatrin tim dhe të tonin. Ndërkohë, të përkëdhelurit e dalë me zë e figurë, urdhëruar nga njëshi, u binden urdhrave. Po nesër ku do jenë? Jam e sigurt se nesër po këta emra do viktimizojnë faktorin palë. Jam e sigurt se po këta nesër do vijojnë të kërcejnë nga njëra palë, në tjetrën. Jamë e sigurt se statusi i tyre nga të privilegjuar, do të kalojë në të deklasuar, fatkeq, hallexhinj, që sistemi i mëparshëm i detyroi të bënin shumë gjëra jashtë vullnetit të tyre. E po këta do përpiqen të marrin flamujt e luftës së re. Tashmë, falë edhe luftës së fundit janë bërë edhe më të aftë në përpëlitjet e tyre mjerane. Tashmë, ata dinë të jenë edhe më mirë në krye të eventit politik të radhës, ku privilegjet janë vetëm për një pakicë, ata. Në fund, vetiu lind thirrja për politikën. Mos i përdorni emrat e artistëve, mos i përçani ata, mos i mikloni dhe dekurajoni njëkohësisht, mos hyni në jetën artistike të artistit ku ju artin e urreni. Lërini artistët të qetë. Mos kërkoni prononcime të detyruara, sepse kësisoj artistët po i ndani në kampe luftëtarësh me njëri-tjetrin, në kampe beteje, në kampe lufte për të marrë ju ca para me tepër. Të gjithë këta artistë “të përçarë” do të vijë momenti që në çfarëdolloj skene në cilësinë e personazheve që do të interpretojnë, do të jenë duke u përqafuar me njëri-tjetrin, do të jenë duke u puthur me njëri-tjetrin në skenë, do të jenë duke bërë një moral të caktuar që mbase deri dje nuk ka qenë morali i tyre. Kur je artist, përpiqu të mos shfrytëzohesh nga politika.

Burimi /panorama.com.al

Gazetarët e mafias!

No Comments Lajme Opinion

Nga Vehap KOLA

“Gazetarët e mafias e shohin përballjen ndërmjet të Mirës dhe të Keqes si një ndeshje futbolli. Nuk ka asgjë nga gazetari si rojtar i të vërtetës apo si raportues i drejtë tek gazetari i mafias. Ai nuk është i interesuar që e Mira të triumfojë dhe as ndjen se ka përgjegjësinë morale të gjurmojë të Keqen që i kanoset një shoqërie. Sapo përballja ndërmjet këtyre dy forcave morale themelore përfundon në mënyrë tragjike, gazetari i mafias nis të komentojë me cinizëm pikat e dobëta të të Mirës.

Gazetarët e mafias e mbyllin raportimin apo analizën e tyre me shprehje si “viktima njihet si person me precedent,” apo “viktima kishte një të shkuar kriminale,” apo “vrasja dyshohet të jetë kryer për larje hesapesh.” Qershinë mbi tortën e frazeologjive të gazetarisë së mafias e ka ofruar udhëheqësi shpirtëror i saj dhe i vetë mafias, Edi Rama: “hëngshin kokat e njëri-tjetrit!”

Në Shqipëri gazetarët e mafias janë të shumtë. Ata nuk kanë asgjë për të thënë për Habilajt, Avdylajt, Bajrajt, Çapjet, Berishët e Shullazët. Ata nuk kanë gojë të përmendin, Zamirin, Salillarin, Sandrin, Beson e Taivanit apo Vilma Nushin.

Asnjë fjalë për be nuk thonë ata për Ardit Gjoklajn, paratë e drogës që bëhen kulla me lejet e Erion Velisë dhe Vangjush Dakos. Ata heshtin si vdekja për rrugën 10 milion euro për kilometër në zemër të Tiranës, për kosto 20 milion euro për kilometër të Unazës së Re apo për rrugën fushore Milot–Balldren me kosto sa trefishi i kostos së Rrugës së Kombit.

Në kulmin e skandalit të një firme fantazëm që fallsifikon firmat e shtetarëve amerikanë dhe merr një tender abuziv, gazetari i mafias zbulon se opozita, jo streha mbi kokë, qëndron pas protestave të banorëve të Astirit.

Ata i shohin Edi Ramën, Saimir Tahirin, Fatmir Xhafën, Vangjush Dakon, Damian Gjiknurin, Pjerin Ndreun dhe Arben Keshin si viktima të smirës së njerëzve të paaftë të opozitës ndaj çunave të shkathët që të zgjidhin hall për çdo situatë.

Ditmir Bushati që koordinon Edi Ramën me Bajrajt dhe bën një fushatë edhe më kriminale se Tom Doshi apo Mark Frroku, për gazetarët e mafias është një politikan vizionar dhe patriot. Madje ai është shpresë edhe për të korrigjuar Ramën, kurdo që ky i fundit mund të mbytet nga arroganca dhe vetëpëlqimi e të mos i qasë as vetë këta gazetarë.

Për gazetarët e mafias nuk ekziston asnjë problem moral me kapjen e shtetit dhe kontrollin e zgjedhjeve nga grupet kriminale dhe familjet mafioze.

Problemi i vërtetë është në fakt opozita e cila është e frikësuar nga reforma në drejtësi. Madje ajo nuk frymëzon mjaftueshëm sa njerëzit të votojnë për të edhe pse të kërcënuar me jetën apo vendin e punës. Opozita nuk bën fare. Ajo duhet ndryshuar. Ajo duhet shkrirë për të bërë një opozitë të tjetër, si ajo opozita e re që voton njëzëri me Ramën konçesionin e rrugës Milot-Balldren 15 milion euro për kilometër.

Kur përgjimet e dosjes 184 dhe 339 publikohen nga gazeta Bild, gazetari i mafias nuk pyet prokurorinë nëse ka filluar hetimet për politikanët e bërë njësh me grupet kriminale për të manipuluar zgjedhjet.

Për të nuk përbën asnjë problem fakti që prokuroria ka 3 vjet që fle mbi dosjet e kërcënimit të zgjedhësve nga familjet mafioze. As politikanët që furnizojnë bandat me listat e njerëzve që duhen shantazhuar nuk duhen bezdisur me pyetje. Këtë e bëjnë të gjithë politikanët dhe kjo ka ndodhur sa herë ka patur zgjedhje në Shqipëri, thotë gazetari i mafias.

Nga ana tjetër, gazetari i mafias është i shqetësuar se si do ta pengojë prokuroria rrjedhjen e ‘sekreteve hetimore’ në media. Ai pyet prokurorinë nëse ka filluar hetimin për të zbuluar cili prokuror i ka nxjerrë ato përgjime jashtë. Për më tepër, ai është përvëluar të dijë edhe sa vjet burg do të marrë ai që nxori ‘sekretin hetimor’.

Ndaj opozitës, gazetari i mafias s’ka mëshirë. Opozita është një klub të paaftësh, që as nuk di si merret pushteti, as nuk e kupton se problemi është tek ajo, jo tek mafia që ka kapur çdo zyrë të shtetit.

Ai pyet zyrtarin amerikan se çfarë masash do të merren ndaj opozitës nëse ajo pengon votimet njëpartiake. Ai ndjen se zyrtari amerikan thellë-thellë nënkupton se opozita do të shpallet organizatë terroriste. Njësoj si PKK-ja kurde, si Hezbollahu në Liban dhe IRA në Irlandë. Nëse zyrtari amerikan nuk e thotë këtë drejtpërdrejtë, është detyrë e gazetarit të mafias që ta interpretojë deklaratën diplomatike për popullin e thjeshtë që i do gjërat copë në sy.

Nëse votimet njëpartiake nën kontrollin e plotë të grupeve kriminale janë në interesin publik apo jo, kjo nuk përbën asnjë merak për gazetarin e mafias. Ai i referohet KQZ-së për të shpallur si antikushtetues dekretin e Presidentit. Dhe pyet me ngulm deputetin e pushtetit: kur do të shkarkohet Presidenti që shkeli kushtetutën?

Kur një oficer policie denoncon shkrirjen e policisë me rrjetin e mbjelljes dhe trafikimit të kanabisit nën patronazhin e Ministrit të Brendshëm, gazetari i mafias shpreh dyshim se oficeri kërkon të fitojë azil me këtë akuzë. Gazetari i mafias nuk pranon asnjë arsye përse duhet të hulumtojë nëse ka ndonjë të vërtetë në dëshmi të tilla. Përkundrazi, ai vrapon të zbulojë se çfarë njeriu i lig, mashtrues, madje vetë i implikuar në çështje droge ishte ky oficer.

Kur gazetari i mafias është zëvendës, ai është i bindur se në aerodromin e Gjadrrit nuk ulen dot avionët e vegjël për të ngarkuar drogë sepse guriçkat në pistë u çajnë rrotat.

Sfida kryesore e vendit, sipas tij, nuk është kapja e shtetit nga krimi i organizuar, por ajo marrëdhënia e neveritshme e inçestit në Lezhë. Fundja, kjo tregon se sa të pështirë janë shqiptarët dhe sa të zgjedhur e kanë qeverinë.

Ai e quan shpopullimin e Shqipërisë një etapë emancipuese, ndërsa ikjen e rinisë në azil e sheh si turizëm kulturor.

Nga vila e tij luksoze, gazetari i mafias i çon selam Presidentit të Republikës për t’u paraqitur në emisionin e tij në ora 5 të mëngjesit. Nga ishujt ekzotikë ku ai kalon pushimet mijëraeuroshe me fëmijët që ka me ish-gruan e tij ministre, gazetari i mafias i kthen xhevap kryetarit të opozitës.

Sepse gazetari i mafias nuk humb kohë me vogëlsira si puna në terren, shqyrtimi i dokumentave, zbulimi i skandaleve. Gazetari i mafias është gazetar i madh: ai debaton me udhëheqësin e opozitës, me Presidentin, me ish-Kryeministrin.

Për gazetarët e mafias, ky kryetar i opozitës s’është gjë. Nevojitet një figurë tjetër, si Rudina Hajdari ose Astrit Patozi, që i vënë gjoksin Ilir Metës që kërkon të lerë shqiptarët pa votime.

Nëse demokratëve nuk u pëlqejnë Rudina dhe Astriti sepse janë shumë vanitozë, kemi Jozefinën. Ajo është mbretëresha e opozitarizmit. Flet gegninsht, si shumica e demokratëve dhe sulmon Bashën për mungesë alternative saherë që Rama është në pozitë të vështirë.

Gazetarët e mafias janë të sigurt se Shqipëria do të hapë negociatat me BE-në në tetor. Do të ishin hapur në qershor po të mos ishte për problemet e brendshme të vetë BE-së. Shto këtu edhe lobimin e një shoqeje të klasës së Lulit në parlamentin hollandez për të rikthyer vizat me Shqipërinë.

Opozita sipas gazetarëve të mafias është e lidhur këmbë e krye me Rusinë dhe protestat e saj synojnë të pengojnë rrugën europiane të Shqipërisë. Kapja e sektorëve strategjikë të ekonomisë shqiptare nga grupet ruse dhe kineze nuk është fare dëshmi e lidhjeve të qeverisë me rusët.

Argumenti më i qartë për këtë është heshtja e Ambasadës së ShBA-së. Edhe disa shqetësime të ngritura nga senati amerikan për kapjen nga rusët të sektorëve strategjikë në Shqipëri, Serbi, Mal të Zi, Maqedoni dhe Bosnje janë paranoja të qafëkuqve të Trampit që nuk marrin vesh nga Europa as nga Ballkani.

Kur gazetari i mafias është drejtor televizioni, ai nuk e përmend në asnjë lajm blerjen nga kinezët të aeroportit të Rinasit dhe Bankers-it, apo privatizimin e bankave nga grupe bankare ruse. Sa për këtë punë, paratë ruse i gjen nën jastëkun e opozitës.

Gazetarëve të mafias u duket dhunë grumbullimi i njerëzve përpara KZAZ-së në Tropojë, madje dhunë më e madhe se kërcënimi i mësuesve dhe mjekëve të Dibrës që nëse nuk votojnë PS-në, të hënën janë pa punë.

Gazetarët e mafias nuk janë të brengosur për shuarjen e pluralizmit, për fundin e ekonomisë së tregut, për sundimin e grupeve kriminale, shpopullimin biblik të vendit apo krizën e gjithanshme morale. Shqiptarët këtë kokë kanë. E ka thënë edhe Konica i madh. Shqiptarët nuk bëjnë dot shtet pa një çikë diktaturë.

Edhe në qoftë kaq keq sa pretendon opozita dhe leckamanët që e ndjekin, gazetari i mafias është i bindur se fajtore për këtë është opozita e cila është e dobët dhe nuk fiton dot asnjë palë zgjedhje. Ai vetë si gazetar, si njeri, si shqiptar nuk ka asnjë përgjegjësi. Ai është aty për t’i shërbyer atij që i hedh kockën. Në fund të fundit, çfarë qari ka ai nga mbrojtja e interesit publik?!

Këta gazetarë kanë bërë zgjedhjen imorale të talljes cinike me opozitën dhe normalizimit të të keqes.

Kanë zgjedhur të censurojnë debatin real: atë të kërcënimit të demokracisë nga grupet kriminale me pushtet politik, oligarkia mafioze që vë traun në rrugë për të vjelur haraçin nga publiku dhe nga politikanët që përdorin organizatat kriminale dhe paratë e pista për të fituar pushtet.

Këta nuk janë gazetarë të të majtës. Janë rojtarë të portave të mafias.

Burimi /gazeta-shqip.com

“U velëm me demagogji”

No Comments Lajme Opinion

“Sa i lumtur është ai që njeh shkakun e ndodhive…” / VIRGJILI
Mendova të jap disa mendime për gazetën “DITA”, e cila na bën ftesë për çështjet ë mëposhtme: a duhet vijuar me këtë klasë(shtresë) politike? Më tej: A e meritojmë varfërinë, padijen, arrogancën e sotme? A duhet të prodhojë Shqipëria pasuri për një grup sharlatanësh politikë, të cilët bëjnë ç’është e mundur të sigurojnë një vend në Parlament, në Qeveri,dikaster qendror e kështu më radhë…Madje përpjekjet në këtë drejtim bëhen shpesh me çdo çmim…
Shqipëria,siç e dimë, nuk vuan për parti politike( e as për qindra shoqata), të cilat populli i mban mbi kurriz.Po atëherë pse u dashka të shtojmë partitë, që edhe me kaq jemi ca si shumë të politikanizuar.Ato thonë se i binden dhe mendojnë për sovranin popull!Është ky “sovran”që rropatet e rropatet jo rrallë lugëzbrazët e zorrëthatë në mjerimin e vet migjenian, ndërsa ata voclakët në numër, politikanët, majmen e majmen me miliardat e tyre, si dhe duke pronarizuar gjithçka, kurse burimet e tyre financiare apo pronësore nuk kanë për t’i treguar kurrë.
“Pushteti të korrupton”- thotë një filozof, por jo në këto përmasa stratosferike si tek ne.Dhe ja të shtojmë edhe ca parti të reja që kinse do bëjnë më të mirën,por me ç’bazë,askush nuk e thotë nga këta llafeshitës.Nuk dihet se njeriu e prish sistemin ekonomiko-shoqëror apo e kundërta?Tërëçka ndodh, veç të tjerave, nga pandëshkueshmëria e disa “trimoshave”,të cilët mund të bëjnë çdo veprim antiligjor apo korrupsion e për dekada me radhë s’kanë marrë gjemb në këmbë dhe ndaj trimërohen ata…
Dhe të shumojmë partitë,gjë që është sikur me që p.sh.juristët po ngelin në rrjetën e vettingut, të shtojmë ca fakultete të rinj drejtësie? Pse kështu do të ecim ne si gaforrja? Ai profesionist e politikan i cili shkel ligjet, t’u nënshtrohet gjykatoreve, se ka plot të tjerë që presin për një vend pune! Demokracia,ka theksuar Xh.Kenedi,”kërkon cilësi të larta, vetëdisiplinë, vullnet për të sakrifikuar për interesin e përgjithshëm dhe gjithashtu kërkon njohje, dituri”.
Le të theksojmë meqënëse shkalla e të ndëshkuarit është e pakët,pse mos të shtojmë partitë politike se ato do të na premtojnë për të bërë paskëtaj më të mirën! Është një melodi e refren i njohur, që veç përbetohen sa herë bëhen zgjedhje.E si mund t’i besojë këto parrulla dalëboje,ky popull i shumë vuajtuar, i cili nuk e meriton këtë gjendje(derexhe) ku sot ka arritur. Pse të pjellorojmë vendin me parti të reja, pa bukë e bereqet?!
Pra “ndal” dhe zbatim të ligjit nga më i madhi tek më i vogli, mendoj unë.Po inshallah,s’na zënë rrugën parti dhe politikanë të tjerë se jemi të velur me ta…
Mëse një shekull më parë, Lev N.Tolstoi ka shkruar:”Cilado parti që të fitojë, për të ruajtur fuqinë e vet, do të përdorë jo vetëm të gjitha mjetet e dhunës që ka në dispozicion,por do të sajojë edhe të reja.”
Desh na demagogjizuan të gjithëve, por nuk ia kanë arritur…
Izet S. Çulli

Burimi/podiumi.com

Marjola Kacani, këngëtarja Vlonjate, por a e dini se për cfarë ka studiuar ajo

No Comments Lajme Opinion

Nuk ka njeri qe nuk e njeh kengen “Jam vlonjate”, te kengetares Marjola Kacani e cila eshte bere nje emer i njohur ne muziken popullore. Me nje ze te mrekullueshem ajo ka arritur te hyje ne zemrat e shqiptareve kudo qe ato ndodhen. Kete e tregon edhe fakti qe shpesh eshte e ftuar neper koncerte te ndryshme ne mbare boten, atje ku ka shqiptare. Pak njerez e dine se ajo ka mbaruar Akademine e Arteve per aktrim.

Më datë 29 Maj 2008, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Aman Mike Aman Nure”.

Në vitin 2008, Mariola Kaçani publikon albumin “Mos Mi Vri Mos Mi Lendo”.

Në Maj 2010, Mariola Kaçani merr pjesë në Netët e Klipit Shqiptar 9 me këngën “Jam Vlonjate”.

Më datë 5 Prill 2012, Mariola Kaçani & Jurgen Kacani publikojnë videoklipin “Ta Mbajme Gjalle Amanetin”.

Në Dhjetor 2012, Mariola Kaçani merr pjesë në Fest Nota e Artë 2012 me këngën “Dale Moj Bandille”.

Më datë 4 Maj 2013, Mariola Kacani & Jurgen Kacani publikojnë videoklipin “Do Te Marr Ta Kam Bere Ben”. Videoklipi u prodhua nga Max Production.

Më datë 29 Maj 2013, Mariola Kaçani & Jurgen Kacani publikojnë videoklipin “Kolazh”.

Më datë 9 Qershor 2013, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Fukarai”.

Në Nëntor 2013, Mariola Kaçani & Jurgen Kacani marrin pjesë në Musical-Fest 2013 me këngën “Valle Popullore”.

Më datë 22 Shkurt 2014, Mariola Kacani publikon videoklipin “Kenge Kurbeti”.

Më datë 22 Shkurt 2014, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Vajta Ne Pazar”.

Më datë 25 Prill 2014, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Bijte E Shqipes”. Videoklipi u prodhua nga Max Production.

Më datë 10 Korrik 2014, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Djale Nga Jugu”.

Në vitin 2014, Mariola Kaçani publikon albumin “Djale Nga Jugu”.

Më datë 11 Qershor 2015, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Labe E Bukur”.

Më datë 10 Shtator 2015, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Digjet Zjarr”.

Më datë 9 Janar 2016, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Pret Motra Vellan”.

Më datë 7 Maj 2016, Revolt Klan publikon videoklipin “Jemi, S’jemi”, në bashkëpunim me Mariola Kaçani. Muzika e këngës u punua nga Enis Mullaj, teksti u shkrua nga Rozana Radi, Febi Shkurti, ndërsa për orkestrimin u kujdes Enis Mullaj. Videoklipi u prodhua nga Max Production.

Më datë 10 Shtator 2016, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Kolazh 2016”.

Më datë 23 Qershor 2017, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Aman Aman”. Muzika e këngës u punua nga Sokol Marsi, teksti u shkrua nga Sokol Marsi.

Më datë 13 Korrik 2017, Mariola Kaçani publikon videoklipin “Dasma Jone”. Muzika e këngës u punua nga Edmond Zhulali, teksti u shkrua nga Armand Trebicka, ndërsa për orkestrimin u kujdes Edmond Zhulali.

Më datë 14 Gusht 2017, Revolt Klan publikon videoklipin “Xhane”, në bashkëpunim me Mariola Kacani. Muzika e këngës u punua nga Enis Mullaj, teksti u shkrua nga Revolt Klan, Mariola Kaçani, ndërsa për orkestrimin u kujdes Enis Mullaj. Videoklipi u prodhua nga Max Production.

Më datë 13 Korrik 2018, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Kolazh Me Kenge Dasme 2018”.

Më datë 27 Korrik 2018, Jurgen Kaçani & Mariola Kaçani publikojnë videoklipin “Fale”. Muzika e këngës u punua nga Valter Beqo, teksti u shkrua nga 2 Step, ndërsa për orkestrimin u kujdes Valter Beqo.

Më datë 23 Tetor 2018, Mariola Kaçani & Jurgen Kaçani publikojnë videoklipin “Shpirti Im Binjak”. Muzika e këngës u punua nga Valter Beqo, teksti u shkrua nga 2 Step, ndërsa për orkestrimin u kujdes Valter Beqo.

Ministri Cakaj sqaron vendimin e KE/ Jemi të fituar, sepse nuk na kanë vënë kushte të reja

No Comments Lajme Opinion

Ministri Gent Cakaj shpreson që në tetor negociatat do të hapen dhe kjo nuk ka asnjë diskutim. “E kemi merituar hapjen e negociatave që vitin e shkuar” – tha ministri Cakaj, por çështjet teknike kanë qenë një prej arsyeve.

“Shqipëria nuk ka humbur asnjë moment në axhendën evropiane” – tha Cakaj, teksa shtoi se sot, veçanërisht në këtë përiudhë duhet të shtohen përpjekjet për vendimin e tetorit. Nuk është process momental, as interesat e pjesshme partiake, por vendimi i sotëm ka një vlerë të trefishtë” tha Ministri Cakaj, teksa renditi tri arsye për këtë.

Së pari, sipas tij konkluzionet që kanë dalë nga raporti teknik janë miratuar nga të gjitha vendet dhe Shqipëria suksesshëm ia ka dalë të jetë pjesë e axhendës evropiane – tha Cakaj.

Së dyti, sipas tij, rezultatet e reformave në Maqedoninë e Veriut dhe në Shqipëri janë gjykuar mbi meritat e veçantë të secilit prej vendeve dhe që të dy këto vende kanë pasur përparime të padiskutueshme.

Dhe e treta sipas Cakajt ka të bëjë me me faktin, që negociatat kanë tashmë një datë të prerë, që do të jenë në tetorin e këtij viti. Ministri në detyrë, Gent Cakaj bëri publik edhe faktin se rreziku është shmangur dhe askush nuk mund të vendosë kushte të reja, por bëri të ditur, se reformat duhet të vijojnë.

Sipas Cakajt, duhet mbajtur qetësia e brendshme, qëndrueshmëria e institucioneve, konsoliduar reformat dhe zgjedhjet vendore duhet të mbahen në 30 qershor.

Gazeta Shqip

“Turp të kesh, gjithë bota i njeh shqiptarët”, eksperti amerikan i përgjigjet kryeministres serbe

No Comments Lajme Opinion

Kundër deklarates se kryeministres serbe, Brnabiq ka reaguar edhe profesori dhe eksperti amerikan për politikën dhe çështjet e Ballkanit në Universitetin e Nju Jorkut, Alon Ben-Meir.

Ben-Meir, në një postim në Facebook, e ka quajtur raciste deklaratën e kryeminstres serbe, përcjell Bota sot.Ai ka thënë se është zhgënjyese të shohësh se si politikanët e rinj të Beogradit po veprojnë me të njëjtin diskurs politik si regjimi i Millosheviqit.

Eksperti amerikan ka thënë se për këtë duhet të reagojë edhe përfaqësuesja e Lartë e Bashkimit Evropian për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Federica Mogherini.

“Koment racist nga kryeministrja serbe Brnabic, e cila i referohet kosovarëve si “njerëz Të ardhur nga xhungla/mali”. Zhgënjim të shohësh politikanët e rinj në Beograd me të njëjtën diskurs politik si regjimi i Milosheviqit. Federica Mogherini duhet të reagojë”, ka thënë profesori amerikan.

Alon Ben-Meir ka publikuar fotografitë e shqiptarëve me të njohur në botë, mes te cileve Nënë Tereza, Majlinda Kelmendi, Dua Lipa, Rita Ora, Granit Xhaka, duke shkruar: “Vetëm për t’ia kujtuar kryeministres serbe Brnabiq, e cila tha se shqiptarët e Kosovës “janë njerëz të zbritur nga malet …” Se bota tashmë e di se kush janë shqiptarë. Turp të kesh!”, ka shkruar ai.

kosovarja-ks.com

Eurovizioni/ Art? Kitç? Kult apo politikë?

No Comments Lajme Opinion

U mbyll skena e Eurovizionit 2019. Si gjithmonë kritikat ndaj garës më të madhe të popit në botë Festivalit Europian të Këngës nuk mungojnë. Por shumica dëshiron thjesht dëfrim me një festival të ngritur tashmë në kult.

Figura farfuritëse që këndojnë, Eurovizioni – Eurovision Song Contest (ESC) u zhvillua për herë të tretë në Izrael. Garën e fitoi Holanda, ndërsa mijëra vetë në Tel Aviv e festuan këtë festë të këngës disa ditë me radhë. 180 milionë vetë e ndjekin atë në televizion. Në të njëjtën kohë, qeveria e Izraelit mban Rripin e Gazës të bllokuar dhe Jordanin Perëndimor të pushtuar, Lartësitë Golan të aneksuara. Po a ka të bëjë kjo me muzikën?

Organizatorët e eurovizionit thonë Jo, dhe i ikin debatit publik me këtë. Artistëve të muzikës iu ndalohet të shprehen për konfliktin në Lindjen e Afërt në skenë të hapur. As ikona e popit, Madona. Vetëm një grup muzikor nga Islanda nuk iu përmbajt kësaj duke poetizuar para shfaqjes së tyre për „shtetin e aparteidit Izrael” që diskriminon palestinezët. Ata edhe gjatë votimeve treguan flamurin palestinez, qV u shoqërua me fishkëllima të publikut.

Politikë mes tingujve
Edhe palestinezët e përdorin për qëllimet e tyre vëmendje botërore të festivalit të njohur. Breshëritë me raketa palestineze ndaj Izraelit nga Rripi i Gazës para dhjetë ditësh donin të transmentonin edhe mesazhin, se në një shtet „shtypës” – siç e quajnë kritikët Izraelin, – është në vendin e gabuar një garë muzikore dëfryese. Izraeli vetë e interpreton garën kulmore të muzikës europiane si provë se sa tolerante dhe e hapur ndaj botës është demokracia e vetme e Lindjes së afërt.

Eurovision Song Contest logjikisht – një ngjarje politike: kështu ka qenë gjithmonë. Në fillim si një simbol i bashkimit të Europës Perëndimore pas Luftës së Dytë Botërore, pas rrëzimit të Murit të Berlinit një instrument për lidhjen mes Lindjes dhe Perëndimit të Europës. Një festival gjithmonë para kohës, sepse eurovizioni ka pasur gjithmonë më shumë anëtare se Bashkësia Europiane, ai përfshiu edhe Jugosllavinë komuniste shumë kohë para fundit të Luftës së Ftohtë. Edhe Izraeli ka 40 vjet që paraqitet në këtë festival.

Anëtarë të “European Broadcasting Union” që e organizojnë festivalin janë edhe vendet afrikanoveriore dhe ato arabe, por veç Marokut nuk kanë marrë pjesë për shkak të refuzimit të një anëtari tjetër, Izraelit. Që në vitet 60-të në eurovizion ka pasur protesta, atëherë kundër diktaturës ushtarake në Spanjë. Konfliktet e Rusisë me Gjeorgjinë dhe Ukrainën, tensionet mes Armenisë dhe Azerbajdxhanit – të gjitha këto konflikte e kanë politizuar rregullisht eurovizionin naiv me fasadën e shumëngjyrshme e plot drita.

Pa efekt

Këtë vit thirrjet për bojkotim të eurovizionit 2019 për shkak të Izraelit nuk gjetën jehonë. Të 41 artistet dhe artistët u shfaqën në Tel Aviv për të prezantuar vendin e tyre. Në fakt erdhën më pak turistë dhe fansa se sa ishte parashikuar, por kjo nuk lidhet aq me politikën apo gjendjen e sigurisë, se sa me çmimet e majme, deri diku absurde për biletat, qëndrimin në hotele apo kostot e transportit.

Në Izrael nuk ka asgjë që nuk është edhe politike. Gjithçka dhe çdo gjë lidhet me konfliktin me Palestinën apo akuzat për antisemitizmin. Në një pikë groteskte kulmoi një debat i fushatës bojkotuese propalestineze, „BDS” (Bojkot, Mosinvestim, Sanksione). Organizatorët pretendojnë, se qeveria izraelite e mbështjell politikën e saj „antiligjore” me ngjyrat e ylberit për homoseksualët dhe transseksualët apo interseksualët, që kanë dobësi për eurovizionin. Komuniteti LGBTQI, që po ashtu e përdor festivalin për vete, lejon të përdoret nga qeveria e Netanjahut me „pink washing”, lyerjen me ngjyrë rozë të politikës së ngulimeve.

Vërtet homoseksualët mund të jetojnë në Izrael pa ndonjë problem. Në të vërtetë në Tel Aviv festojnë edhe homoseksualë palestinezë. Në shoqëronë tolerante izraelite mund të martohen çiftet e së njëjtës gjini dhe të adoptojnë fëmijë. Në Rripin e Gazës dhe Jordanin Perëndimor homoseksualiteti në shoqëritë represive është një mëkat i rëndë. Aktivistët e bojkotimit vetë argumentojnë në mënyrë homofobe, kur ata e hedhin në një kazan politikën e Izraelit ndaj palestinezëve me të drejtat për barazinë e komunitetit e LGBTQI.

Të mos këndosh nuk është zgjidhje

Transformimet antisemitiste të aktivistëve propalestinezë, BDS duhen refuzuar me përbuzje. Në një logo të protestës së tyre ato tregojnë në formatin e shkrimit të eurovizionit një zemër të thyer që bie në dy runa të SS-ve nazistë. Me këtë ata duan të vendosin paralele mes terrorit nazist dhe garës muzikore në shtetin hebre. Në këtë kontekst Bundestagu gjerman ka bërë gjënë e duhur që ishte parlamenti i parë në Europë që i pa me sy kritik aktivistët e fushatës bojkotuese dhe do t’ua heqë mbështetjen.

Natyrisht mund ta kritikosh politikën e qeverisë izraelite. Por ajo nuk duhet të rrëshqasë në propagandë kundër hebrenjve. Nëse do të përdorësh matësin e kritikëve të eurovizionit 2019, atëherë as në vitin 2012 nuk duhej të zhvillohej eurovizioni në Azerbajdxhan, as në vitin 2009 në Rusi. Nëse nuk mund të këndosh në Tel Aviv, atëherë nuk duhet luajtur futboll as në Katar në Kampionatin Botëror dhe as në Kinë Lojërat Olimpike në vitin 2022. Edhe për këto vende ka të paktën po aq kritika sa ndaj Izraelit.

Bojkotim dhe përjashtim? Jo. Diskutim dhe kritikë? Po. Kjo mund të jetë fryma politike e një eurovizioni. Por nuk duhet pritur shumë. Sepse në radhë të parë eurovizioni është një party me përmasa të mëdha./DW

Top Channel