Home

Lajme

Marrëveshja Kosovë – Serbi, Material eksklusiv nga burimet e vendimarrjes ndërkombëtare!

No Comments Lajme Opinion

EKSKLUZIVE: DISA NGA PIKAT KYÇE TË DRAFT MARRËVESHJES SË PROPOZUAR TË “TRAKTATIT TË MIQËSISË DHE FQINJËSISË SË MIRË” NDËRMJET SERBISË DHE KOSOVËS

Palët kanë rënë dakord me dokumentin zyrtar prej 22 pikash nën ndërmjetësimin e SHBA-ve, RUSISË DHE FRANCES !

  1. Palët në përfundim të miratimit të kësaj marrëveshje firmosin TRAKTATIN E MIQËSISË dhe FQINJËSISË së mirë!
  2. Të dyja shtetet e reja me kufinjtë e rinj njihen mes veti dhe bëhen anëtare të OKB-së në të
    njëjtën kohë.
  3. Kufiri perëndimorë mes dy shteteve është tërë vija gjatësore e Liqenit Ujman/Gazivod. Nga ana kosovare në linjën: Vitkovigje – Bërnjak – Rezallë – Kovaç – Zubin Potok. Nga ana serbe pjesa mbi Zubin Potok deri në kufirin aktual.
  4. Serbisë i kalon territori në linjën Zubin Potok – Zupçe – Zveçan – Zheronicë – Banjskë – Vuçe – Leposaviq – Zemanicë.
  5. MITROVICA – bashkohet, merr statusin e “FREE CITY” me afat kohor prej 35 vjetësh jo më shumë se 99 vjeçare dhe përfshin rrethin me kufinjtë: Zemanicë – Dren – Ceraj – Maxhere – Stari Tërg – Bajgor – Kqik i Madh – Koshutovë – Zupçe. Administratori/Kryetari i qytetit është me Presidium: një serb, një shqiptarë dhe një i caktuar nga Këshilli i Sigurimit të OKB-së me mandat 5 vjeçarë. Qyteti ka edhe KUVENDIN e vet me 50 asambleist, të ndarë përgjysëm dhe
    5 të huaj të caktuar nga Administratori i huaj. Qyteti ka buxhetin, policinë, letërnjoftimet dhe pasaportat e veta, kurse ushtria NATO-së ruan sigurinë. Monedha që përdoret është EURO.
  6. BUJANOCI merr statusin SPECIAL DISTRIKT për 35 vjet jo më shumë se 99 vite me këtë linjë rrethore: Bozhinjevc – Zhuzeljic – Srpska Kuca – Davidovac – Ristovac – Karadnik – Rakovac – Ternoc i Madhe – Konçul – Lluçan – Nesalcë – Borovac – Somolice. Qyteti ka Presidium prej 3 anëtarësh, Kuvendi me 30 anëtarë përgjysëm, 3 të huaj. Policia është e përzier prej 3 anëtarësh, buxheti financohet nga Serbia, Kosova dhe BE proporcionalisht. Monedhat e lejuara janë EURO dhe DINARI. Letërnjoftimet dhe Pasaportat janë me simbole të BE-së, por qytetarët zgjedhin edhe një tjetër në mes Serbisë dhe Kosovës si dokumente të dyta. Qyteti merr edhe statusin e “FREE TAX ZONE”.
  7. Presheva hyn tërësisht në Kosovë me këtë linjë kufitare: Slavujevc – Ljanik – Svinjishte – Sebrat – Kustice – KLENIKE – Trejak – Bogdanovac – Somolicë – Letovicë.
  8. Baza ushtarake “JUG” në CEPOTIN bëhet bazë e SHBA-ve, por e përzier, e cila do të ketë rreth 1700 ushtarë, prej tyre 50 për qind serb dhe 50 për qind shqiptarë me status civil mbikqyrës dhe këshillues.
  9. Korridori 10 për 15 vite është i mbrojtur nga NATO dhe lëvizin lirshëm gjitha palët.
  10. Serbia me financim të BE-së ndërton Korridorin e ri që ndjek linjën Davidovac – Ristovac – Krsevice – Klinoc – Sv.Petka – Klenike – Starac dhe del në Pelince (MKD).
  11. Medvegja si qytet mbetet nën Serbi me ca fshatra. Në Kosovë kalojnë : Vrapce, Svirce, Sijarina, Stara Banja, Marovc, Tupalle, Kapiti. Janë në negocim me Banjën e Sijarines dhe Retkocerin.
  12. Palët nuk kanë pretendime për reparacione lufte.
  13. TREPÇA merr STATUS SPECIAL, me krijimin e Konzorciumit të përbashkët nga kapitali amerikan – francez – rus – kinez, për 99 vite në shfrytëzim. Nga kontributet 15% i ndahen Mitrovicës, 35% për Serbinë dhe 50% për Buxhetin e Kosovës.
  14. Ujmani/Gazivoda bëhet pronë e përbashkët serbo-shqiptare me administrim sipas konventave ndërkombëtare. Investimet dhe administrimi teknik i jepet një Kompanie angleze dhe gjermane për 99 vite.
  15. Elektroenergjetika ndahet në proporcion 75% për Kosovën dhe 25% për Serbinë, për shkak të DAB-eve dhe Interkonjeksioneve. Administrimi amerikan, austriak dhe gjerman. Modalitetet tjera akoma të pazgjidhura.
  16. Patriarkana e Pejës dhe Kisha e Deçanit marrin status EKSTRATERRITOR(EX-PATRIA). Kisha e Prizrenit dhe Manastiri i Graçanicës merr status Ekstraterritorial në territor të Kosovës. Kishat e tjera mbesin pa status. Formohet Asociacioni i Komunave Serbe në Kosovë pa fuqi ekzekutive, por vetëm si KËSHILL NACIONAL për të adresuar problemet në qeveri.
  17. Të gjitha pikat kufitare mes dy shteteve do të jenë TË INTEGRUARA me një kalim.
  18. Serbia merr statusin shtet anëtarë i BE-së brenda vitit 2021-2022, kurse Kosova brenda vitit 2030.
  19. Serbia përfiton Një Plan Marshall me investime prej 3.5 miliardë euro për infrastrukturë moderne dhe investime strategjike. Kosova përfiton nga ky Plan investiv prej 1.2 miliardë euro.
  20. Të dyja shtetet brenda 10 viteve obligohen të heqin nga tekstet shkollore terminologjitë raciste dhe denigruese për njëri- tjetrin.
  21. Njihen pensionet dhe sigurimet ndërmjet dy palëve, qytetarët pavarësisht gezojnë të drejtat respektive në të dyja shtetet.
  22. Kjo marrëveshje garantohet nga Këshilli i Sigurimit i OKB-së, BE-ja dhe NATO-ja.
  • * *

Në negocim janë edhe tri çështje tjera:

  1. Serbia kërkon që të njoh Kosovën në emrin e saj kishtarë si Kosova e Metohija për nevoja të saj lokale, kurse në OKB do ta njoh si Kosovo, pra don ta regjistroj me dy emra.
  2. Asnjë shtet nuk ka drejtë të bashkohet me shtetin tjetër, apo territorin tjetër për 99 vjet
    (zgjidhet kriza në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe Maqedoni).
  3. Palët obligohen që të kenë votë unanime në OKB për çështjet e caktuara (për çështjet
    teknikisht ende të hapura).

Të gjitha pikat e marrëveshjes duhet të mbarojnë deri në datën 15 Maj 2019.

Marrëveshja finale firmoset nga data 28 qershor deri 13 korrik 2019.

Deri në fund të tetorit 2019, parlamentet e të dyja shteteve e bëjnë ratifikimin dhe i ndryshojnë Kushtetutat e tyre.

Zbatimi i plotë i kësaj marrëveshje fillon më 01 Nëntorë 2019.

Burimi/preshevajone.com

6 eurodeputetë: Greqia të lejojë kthimin në trojet e veta të popullsisë së Çamërisë

No Comments Lajme Opinion

Nga Viron Gjymshana

Kur në Bruksel hartohej Memorandumi për Çamërinë: “Vetëm kur pakica kombëtare çame në Greqi dhe ajo greke në Shqipëri do të gëzojnë të njëjtat të drejta, vetëm atëhere marrëdhëniet midis popujve grek dhe shqiptar, do të jenë vërtet të forta dhe të sinqerta.”

Kur në Kuvendin e Shqipërisë ishte në diskutim e sipër Rezoluta për Çështjen e Çamërisë, gjashtë eurodeputetë në Bruksel, kishin nisur përpjekjet për ta ndërkombëtarizuar Çështjen Çame, si çështje e të drejtave të njeriut. Ishte shkurti i vitit 2004, kur përmes një memorandumi drejtuar komisionierit të BE-së për marrdhëniet me jashtë, gjashtë eurodeputetët kërkonin që popullsia çame të lejohej të kthehej në trojet e veta në Çamëri. Propozimi drejtuar komisionerit të Bashkimit Europian, përgjegjës për marrëdhëniet me jashtë, Cris Patten, vinte nga eurodeputetët Marko Panela, Mauricio Turko, Marko Kapato, Xhanfranko del’Alba, Benedeto dela Vedova dhe Olivier Dypui. Në memorandumin e tyre, ata theksonin që vetëm, kur pakica kombëtare çame dhe ajo greke në Shqipëri do të gëzojnë të njëjtat të drejta, vetëm atëhere marrëdhëniet midis popujve grek dhe shqiptar, do të jenë vërtet të forta dhe të sinqerta.

Ishte koha, kur kishte nisur të trajtohej në kancelaritë europiane çështa e genocidit grek ndaj Çamërisë. Në fillim të vitit 2004, Grupi Ndërkombëtar i Krizave kishte publikuar një raport të detajuar rreth Çështjes së Çamërisë duke e cilësuar genocid ndaj popullësisë së Çamërisë, si jo një ikje e kësaj popullsie me dëshirën e saj, siç pretendonin eurodeputetët grekë.

Eurodeputetët Panela, Dypyi, Turko, Kapato, Del’Alba dhe Dela Vedova theksojnë se në qershor të 1944-ës, 44 mijë shqiptarë të besimit mysliman, u dëbuan me forcë nga tokat e tyre në Çamëri me akuzën se kishin bashkëpunuar me pushtuesit italianë dhe gjermanë. Për këtë akuzë, eurodeputetët i referoheshin raportit të Grupit Ndërkomnbëtarë të Krizave, ku përjashtohej kategorikisht pretendimi grek ndaj Çamërisë. Ata kishin evidentuar me dokumenta e fakte zyrtare genocidin grek ndaj popullsisë së Çamërisë. Ndaj dhe gjashtë eurodeputetët e kishin të qartë idenë, kur theksonin në Parlamentin Europian se dëbimi i popullsisë së Çamërisë, shënon edhe epilogun e genocidit të kësaj popullsie, të cilës, për më shumë, iu konfiskua gjithë pasuria, duke përfshirë këtu trojet e shtëpive, tokat bujqësore, bagëtitë e të tjera.

Edhe popullsia ortodokse çame që mbeti në Çamëri nuk gëzon dot të drejtat e njohura në vendet anëtare të Bashkimit Europian, në mënyrë të veçantë të drejtat e pakicave etnike dhe gjuhësore, siç është e drejta për të mësuar gjuhën shqipe në shkollat shqipe, të cilat janë të ndaluara nga shteti grek – shkruhet në këtë memorandum.

Vetëm në rast se dy pakicat kombëtare, në Greqi dhe Shqipëri, vihen në pozita të barabarta politikisht dhe juridikisht, vetëm atëhere ndërmjet dy popujve, shqiptar dhe grek, do të ekzistojnë lidhje miqësie të sinqerta dhe të qëndrueshme, vënë në dukje parlamentarët europianë.

Njëkohësisht eurodeputetët Panela, Dypyi, Turko, Kapato, Dela Vedova dhe Del’Alba i bëjnë thirrje përfaqësuesit të Komisionit Europian që të ndërmerren veprime konkrete me qëllim që popullsia çame e besimit musliman që është dëbuar nga Çamëria, të lejohet të kthehet në tokat e saj, të gëzojë të drejtat e rikthimit të pronës si dhe t’i njihet dhe të përfitojë dëmshpërblim për humbjet që ka pësuar gjatë gjithë këtyre viteve.

Në fund eurodeputetët kërkojnë që edhe për çamët ortodoksë që kanë mbetur në Çamëri, Komisioni Europian të ndërhyjë që edhe atyre t’u njihet e drejta e përdorimit të gjuhës shqipe në dokumentat zyrtare dhe që ky grup popullsie të gëzojë po ato të drejta që gëzon pakica greke në Shqipëri.

Memorandumi i eurodeputetëve të sipërcituar vjen disa ditë pas një prononcimi të një eurodeputeti katalan, Mayol Ribeiro, i cili ngrinte çështjen e mohimit nga shteti grek, të pakicave kombëtare në Greqi.

Njëkohësisht në një raport që pritet të publikohet në muajin mars nga Grupi Ndërkombëtar i Krizave, theksohet se politika e dëbimit të çamëve nga Greqia ka filluar të vihet në zbatim që në vitet ‘20 të shekullit të kaluar, pra shumë përpara Luftës së Dytë Botërore. Në raport pohohet se dëbimi i parë i çamëve nga vatrat e tyre u bë gjatë shkëmbimit të popullsive ndërmjet Greqisë dhe Turqisë së Ataturkut në vitet 1920. Grekët e Bosforit u vendosën atëhere në veriperëndim të Greqisë në tokat e çamëve myslimanë, të cilët qeveria greke i dëboi drejt Turqisë.

Por, në ndryshim nga parlamentarët europianë, Grupi Ndërkombëtar i Krizave vëren se: si shqiptarët e hershëm në Greqi, të njohur si arvanitas, ashtu edhe çamët ortodoksë, janë tashmë pothuajse të asimiluar në shoqërinë greke.

Burimi/27.al

Njeriu përballë Botës / Nga Prof. Hyzri Salihu

No Comments Lajme Opinion

Kombi shqiptar ka lindur njeriun, dhe bota u mundua ta mbysë njeriun, zvarraniket po punojnë qe idenë e njeriut ta zhdukin por idea e shenjtë e njeriut do sundojë botën, shqiperia etnike do e mbrojë me pendë dhe gjak idenë. Bota do të ketë siguri atëherë kur zvarraniket nuk do munden ta ndjekin njeriun.

Edhe shumë e shumë i duhet njeriut që ta definojë, kuptimësojë e përmbajtësojë si duhet qenien e tij në njëmendësi .- Çdo njeri e posedon jetën psikike individuale, por njohja e tij dhe morali, raporti i tij është i kushtëzuar në mënyrë sociale . Pos kësaj, individi njerëzor paraqitet si anëtar i kolektivit të caktuar, anëtar i grupit, popullit, partisë, shtetit, rajonit, territorit, kombit etj etj raporteve shoqërore në tërësi, prej nga strukturon personalitetin dhe ndërgjegjen .

Por, Kombi shqipëtar duhet të jetë i lidhur në mënyrë të pashkoqitur me idealin e njeriut, e jo me idetë e zvarranikëve që pijnë gjakun e njeriut, andaj shërbimi pa kokë ka sjellë botën në gjendje të Inkuzicionit. Shqiperia bëhet kur kumunizmi dhe këlyshtë e saj largohen nga trojet shqipëtare.
Çdo njeri duhet të bëjë përpjekje, për të cilën ka energjinë e qenies njerëzore, për të avancuar ndërgjegjen në drejtim të parimeve universale njerëzore, humane: ta çmojë gjininë njerëzore dhe të pasurojë atë me veprimtarinë e vet, ta mundë mjerimin moral !

Njeriu shqipëtar është ai që ka zemër. shpirt, ideal kombetar dhe botëror në vijë Vertikale dhe Humane, zvarranikët e botës mos të abuzojnë me adoloshenta apo fëmije që s’dinë mirë me fol e me shkrue sepse është shkelje e të Drejtave të Njeriut, është krim .- Kot e kanë ata që tentojnë ta imitojnë njeriun sepse është jo logjike, kontradiktore qe pa njeri te imitojë njeriun,

Pra ndërgjegjia e obligon njeriun për sa njeriu e obligon ndërgjegjen; ndërgjegjia është përgjegjësi për të bërën që është bërë e që s’është bërë e që s’është dashur të bëhet dhe për të pabërën që është dashur të bëhet . Vetëm njeriu mund ta bëjë, e kupton njeriun .

Njeriu do të bëhet njeri, nëse e kupton se është njeri!

Njeriu do të bëhet njeri, nëse e don njeriun !

Njeriu do të bëhet njeri, nëse e kupton botën !

Njeriu do të bëhet njeri, nëse e beson Zotin !

Apeli i mjekut/ Pse paniku do na lëndojë më shumë se sa sëmundja e Koronavirusit

No Comments Lajme Opinion

Zbuteni frikën përmes arsyes, panikun përmes durimit dhe pasigurinë përmes edukimit. Fakte, jo frikë! Duar të pastra! Zemra të hapura.

Një postim nga një ekspert i sëmundjeve infektive është bërë viral në Internet, teksa paralajmëron se reagimet e ekzagjeruara të njerëzve për përhapjen e koronavirusit, mund të bëjnë më shumë dëme sesa vetë sëmundja. Abdu Sharkawy, mjek dhe ekspert në Universitetin e Torontos në Kanada, shkroi të premten vonë se sëmundja është me të vërtetë e rrezikshme, por masat e marra në disa raste po rezultojnë edhe më keq. Postimi i tij, i cili është ndarë rreth 310,000 herë, sulmon “spiralen magjepsëse të panikut” që e vëren në të gjithë botën, ndërsa numri i rasteve rritet.

Ja postimi i tij i plotë:

“Unë jam mjek dhe specialist i sëmundjeve infektive. Kam qenë në këtë detyrë për më shumë se 20 vjet, duke ndjekur përditë pacientë të sëmurë. Kam punuar në spitalet e qendrës së qytetit, por edhe në lagjet më të varfra të Afrikës. HIV-SIDA, Hepatiti, TB, SARS, Fruthi, Shingles, Difteria … ka shumë pak sëmundje, ndaj të cilave nuk jam ekspozuar në profesionin tim. Dhe me përjashtim të SARS-it, shumë pak më kanë lënë të ndihem i brishtë, i tronditur apo tërësisht i frikësuar.

Unë nuk kam frikë nga Covid-19. Jam i shqetësuar për pasojat e një agjenti të ri infektues, që është përhapur në të gjithë botën dhe vazhdon të gjejë shtigje të reja, në terrene të ndryshme. Me të drejtë jam i shqetësuar për mirëqenien e atyre që janë të moshuar, në gjendje të dobët shëndetësore ose pa ndihmë, të cilët vuajnë më së shumti, dhe në mënyrë disproporcionale, në duart e këtij ndëshkimi të ri. Por, unë nuk kam frikë nga Covid-19.

Ajo që më frikëson është humbja e arsyes dhe vala e frikës, që i ka shtyrë masat e shoqërisë në një spirale magjepsëse paniku, duke magazinuar sasi të pazakontë nga çdo gjë, që do të mund të mbushte mjaftueshëm një vendstrehim bombardimesh, në një botë post-apokaliptike. Jam i trembur nga maskat N95 që vidhen në spitale dhe urgjenca, ku në fakt nevojiten më shumë për ofruesit e shërbimeve mjekësore në vijën e parë të frontit, dhe në vend të kësaj jepen në aeroporte, qendra tregtare dhe kafene, duke shkaktuar edhe më shumë frikën dhe dyshimet e të tjerëve.

Mua më tremb fakti që spitalet tona do të tejmbushen me njerëz që mendojnë se “ndoshta nuk e kanë virusin, por sido që të jetë le të kontrollohen një herë, sepse ku i dihet…”, ndërkohë që të tjerë që kanë probleme me zemrën, emfizemë, pneumoni, apo stroke do të paguajnë çmimin e Urgjencave të mbushura plot, ndërkohë që numri i doktorëve dhe infermierëve është i kufizuar.

Unë kam frikë se kufizimet e udhëtimit do të zgjerohen kaq shumë, saqë martesat do të anulohen, ceremonitë e diplomimit do të zbrazen dhe takimet familjare nuk do të materializohen. Edhe ajo festë e madhe që quhet Lojërat Olimpike… edhe ajo mund të anulohet. A mund ta imagjinoni?Kam frikë se këto frikëra për epideminë do të kufizojnë tregtinë, dëmtojnë partneritetet në shumë sektorë, do të dëmtojnë bizneset dhe do të arrijnë kulmin te një recesion global.Por mbi të gjitha, kam frikë për mesazhin që po u përcjellim fëmijëve tanë, kur përballen me një rrezik. Në vend të arsyes, racionalitetit, mendjes së hapur dhe altruizmit, po u themi që të panikosen, të kenë frikë, të jenë dyshues, reagues dhe egoistë.Covid-19 nuk ka ikur dhe nuk do të ikë së shpejti. Ai do të vijë në një qytet, një spital, një mik, madje edhe një pjesëtar familje pranë jush, në një moment. Priteni. Mjaft pritët që të befasoheni më tutje. Fakti është që vetë virusi nuk do të bëjë aq dëm kur të vijë. Por vetë sjelljet tona dhe qasja “lufto mbi të gjitha për vete”, mund të rezultojë shkatërrimtare.

Ju lutem të gjithëve. Zbuteni frikën përmes arsyes, panikun përmes durimit dhe pasigurinë përmes edukimit. Kemi një shans për të mësuar shumë mbi higjienën shëndetësore dhe për të kufizuar përhapjen e sëmundjeve të shumta të transmetueshme në shoqërinë tonë. Le ta përballojmë këtë sfidë së bashku, në frymën më të mirë të dhembshurisë, durimit dhe mbi të gjitha, një përpjekjeje të pandalshme për të kërkuar të vërtetën, faktet dhe dijen përballë hamendësimit, spekulimit dhe katastrofizimit.Fakte, jo frikë! Duar të pastra! Zemra të hapura.

Fëmijët tanë do të na falënderojnë!”.

EMRAT/ Agron Tufa publikon listën me 330 persona: Këta janë xhelatët e diktaturës komuniste

No Comments Lajme Opinion

Studiuesi Agron Tufa, i cili ka mbajtur dhe postin e drejtorit të Institutit për Krimet e Komunizmit, ka shpërndarë sot një listë me 330 emra të cilët i quan xhelatë të diktaturës komuniste.

Sipas tij, kjo është një listë e shkurtër e hartuar në bazë të dëshmive të viktimave të këtyre xhelatëve.

Po ashtu Tufa bën me dije se lista e plotë shkon më shumë se 1000 persona, por sot ka treguar vetëm 330 prej tyre.

POSTIMI I PLOTË

NJË LISTË E SHKURTËR E XHELATËVE TË DIKTATURËS KOMUNISTE.

Lista e mëposhtme është tepër larg së qeni shterruese; ajo është hartuar në bazë të dëshmive të viktimave të këtyre xhelatëve, por edhe të konfirmuara në arkivat zyrtarë. Nëse do të kishte një listë pakashumë të plotë, numri do të shkonte, minimumi, katërfishi i shifrës 330 këtu…

1 Aranit Çela; 2 Arzem Leskoviku; 3 Avram Koja; 4 Azbi Lamçe; 5 Ali Kubati; 6 Angji Faberi; 7 Angji Lubonja; 8 Anastas Dushku; 9 Ali Korbi; 10 Ago Çela; 11 Abedin Topi; 12 Agim Shkupi; 13 Ali Shtino; 14 Agron Tafa; 15 Aleksandër Nakolli; 16 Adil Prishtina; 17 Agim Alimema; 18 Ali Xhunga; 19 Asllan Liçi; 20 Anastas Koroveshi;

21 Aleksandër Shundi; 22 Asaf Kondi; 23 Arqile Lole; 24 Besnik Çomo; 25 Bexhet Mema; 26 Beqir Baja; 27 Banush Goxho; 28 Bujar Jazexhiu; 29 Behar Xheka; 30 Besim Selita; 31 Bajram Tresova; 32 Bedri Spahiu; 33 Bajram Korvafa; 34 Bejtash Kore; 35 Burhan Beqiri; 36 Bilo Bregu; 37 Çelo Arrëza; 38 Çome Simaqi; 39 Çome Vodica; 40 Delo Balili; 41 Dilaver Bregasi; 42 Demir Prodani; 43 Dusho Dushaj; 44 Dulaq Lekiqi; 45 Dyl Rrjolli; 46 Dhosi Mborja;

47 Dhosi Progri; 48 Dhimitër Bonata; 49 Dhori Panariti; 50 Dhimitër Shahini; 51 Dhimitër Shkodrani; 52 Dhimitër Berati; 53 Dhimo Sinani; 54 Enrik Bilbili; 55 Engjëll Backa; 56 Edmond Caja; 57 Eqerem Anxhaku; 58 Eleni Hado; 59 Edmond Vodica;
60 Eqerem Xhafa; 61 Esat Mane;

62 Faik Minarolli; 63 Florian Kolaneci; 64 Ferhat Matohiti; 65 Fadil Pineti; 66 Fadil Kapisyzi; 67 Flamur Xhemali; 68 Fuat Brinja; 69 Fatos Trebeshina; 70 Fejzo Aloci; 71 Frederik Nosi; 72 Farudin Poçari; 73 Faredin Jaho; 74 Feçor Shehu; 75 Feti Smokthina; 76 Filat Muço; 77 Gole Bashari;

78 Gani Vajza; 79 Gaqo Meçi; 80 Galip Sojli; 81 Gaqo Progri; 82 Gani Kodra; 83 Gjolek Gërbi; 84 Gjolek Aliu; 85 Gjon Banushi; 86 Gjeli Argjiri; 87 Gjysh Tafili; 88 Gjovalin Ndoi; 89 Halim Xhelo; 90 Hasaf Kondi; 91 Hilmi Seiti; 92 Hajdar Aranitasi; 93 Hysen Hoxhati; 94 Haki Dule; 95 Hava Bekteshi; 96 Haki Keta; 97 Haki Vinçani; 98 Hilmi Telegrafi; 99 Hadër Isaj; 100 Hamdi Meta; 101 Hasan Ulqinaku; 102 Harun Ismaili; 103 Him Kolli; 104 Haxhi Pela;

105 Haxhi Gora; 106 Hodo Habibi; 107 Hazbi Lamçe; 108 Hysni Ndoja; 109 Hekuran Pobrati; 110 Irakli Kocani; 111 Irakli Bozo; 112 Isuf Keçi; 113 Ilo Vera; 114 Ismail Qineti; 115 Irfan Devolli; 116 Ilo Qafa; 117 Irfan Shaqiri; 118 Isuf Çobani; 119 Ilia Gaqo;

120 Ilo Bodeci; 121 Ilo Pano; 122 Isamedin Resmja; 123 Isa Halili; 124 Idriz Çoba; 125 Janaq Karapataqi; 126 Jani Naska; 127 Josif Gjika; 128 Josif Gjipali; 129 Josif Gegprifti; 130 Jorgo Sulioti; 131 Jaho Gjoliku; 132 Janaq Syko; 133 Koçi Xoxe; 134 Kadri Hazbiu; 135 Kadri Ismailati; 136 Ksenofon Nushi; 137 Koli Rrëmbeci; 138 Koço Josifi; 139 Kristo Mushi; 140 Koço Konstandini; 141 Kasem Kaçi; 142 Kristofer Mërtiri; 143 Kadri Bojaxhi; 144 Kiço Caja; 145 Kosta Prela; 146 Kiço Gjonçi; 147 Kapllan Sako; 148 Kapo Kapaj; 149 Kiço Proko; 150 Kasem Troshani; 151 Kamber Lipeshani; 152 Kopi Niko; 153 Lefter Lakrori; 154 Lake Devolli; 155 Luki Misha; 156 Lola Mano; 157 Lilo Zeneli; 158 Laudin Bardhi; 159 Lefter Kasneci;

160 Luan Avdia; 161 Lufter Hoxha; 162 Leo Baba; 163 Loni Dimoshi; 164 Llambi Peçini; 165 Llazi Stratobërdha; 166 Llazi Polena; 167 Llambi Titani; 168 Llazi Petro; 169 Mehmet Shehu; 170 Mihallaq Ziçishti; 171 Manush Myftiu; 172 Muço Saliu; 173 Myftar Tare; 174 Memisha Stepa; 175 Mustafa Iljazi; 176 Manol Milo; 177 Maqo Pecani; 178 Maxhit Metohu; 179 Mane Sevrani;

180 Muharrem Shehu; 181 Mynyr Tirana; 182 Muharrem Vasjari; 183 Mine Bejko; 184 Mehdi Bushati; 185 Meço Ahmeti; 186 Mustafa Rrapushi; 187 Mustafa Beqo; 188 Mëhill Doçi; 189 Mark Dodani; 190 Mehmet Jaho; 191 Mustafa Qilimi; 192 Nevzat Haznëdari; 193 Nesti Karanxhi; 194 Niko Ceta; 195 Nexhat Hyseni;

196 Naum Bezhani; 197 Niko Paskali; 198 Nysret Dautaj; 199 Nuri Çakërri; 200 Nasi Poloska; 201 Niko Popllo; 202 Nesti Saraçi; 203 Ndreçi Plasari; 204 Niko Kolitari; 205 Nazmi Brinja; 206 Nuçi Tirana; 207 Njazi Zjarri; 208 Nesti Kopali; 209 Nevruz Bejleri; 210 Nusret Osmani; 211 Namik Xhafa; 212 Namik Cakrani; 213 Namik Veizi; 214 Nuredin Dobrosha; 215 Nuri Luçi; 216 Nazmi Biçoku; 217 Namik Qemali; 218 Nuçi Tira; 219 Petrit Hakani;

220 Pilo Shanto; 221 Paskal Andoni; 222 Petrit Arbana; 223 Peçi Kalluci; 224 Petrit Çakërri; 225 Piro Laska; 226 Petrika Mushi; 227 Pelivan Luci; 228 Pëllumb Kokona; 229 Pëllumb Karkanaqe; 230 Pandi Prifti; 231 Qemal Balluku; 232 Qamil Mane; 233 Qazim Myftiu; 234 Qamil Gavoçi; 235 Qemal Nallbani; 236 Qatip Dervishi; 237 Qazim Kondi; 238 Qamil Lamajl; 239 Qamil Meçe;

240 Qazim Mysliu; 241 Rexhep Kolli; 242 Rasim Deda; 243 Riza Lubonja; 244 Raqi Iftica; 245 Raqi Zavalani; 246 Raxho Hyseni; 247 Rustem Çipi; 248 Ramadan Hoxha; 249 Rrapi Dhima; 250 Rrapi Mino; 251 Stavri Xhara; 252 Stefo Grabocka; 253 Skëndër Konica; 254 Skënder Kosova; 255 Sali Hoxha; 256 Stavri Madhi; 257 Sabri Bebeti; 258 Skënder Backa; 259 Skënder Baftjari; 260 Ssabri Hoti; 261 Sylejman Maloku; 262 Serafin Meçe; 263 Sotir Vullkani; 264 Stavri Naçi; 265 Selman Vishocica; 266 Stefi Trebicka; 267 Siri Çarçani; 268 Sotir Xheka; 269 Spiro Xhai; 270 Subi Bakiri; 271 Sotir Mero; 272 Salo Petroshatil; 273 Sotir Spiro; 274 Selim Alimerko; 275 Sami Abazi; 276 Spiro Lame; 277 Sali Bundo; 278 Skënder Myftari; 279 Simon Stefani;

280 Sulo Gradeci; 281 Skënder Tashollari; 282 Skënder Breca; 283 Shefqet Peçi; 284 Shemsi Totozani; 285 Shim Kolli; 286 Shuaip Panariti; 287 Shyqyri Kusi; 288 Shkëlzen Bajraktari; 289 Shkëlqim Zaloshnja; 290 Tasi Marko; 291 Tamaz Beqiri; 292 Tamaz Nepravishta; 293 Thoma Karamelo; 294 Thoma Fisniku; 295 Thoma Nako; 296 Thoma Napo; 297 Thanas Caku; 298 Vaske Koleci; 299 Veli Hoxha;

300 Vasil Milo; 301 Vaskë Afezolli; 302 Vangjo Mitrojorgji; 303 Vangjel Pecani; 304 Vilcon Pecani; 305 Veniamin Martini; 306 Veli Bakiri; 307 Vaskë Dimoshi; 308 Xhule Ciraku; 309 Xhevdet Gavoci; 310 Xhavit Struga; 311 Xhavit Miloti; 312 Xhafer Ramadani; 313 Xhemal Selimi; 314 Xhafer Pogaçe;

315 Xhako Bubësi; 316 Zoi Themeli; 317 Sylfi Saliu; 318 Zyhdi Aga; 319 Zajë Hysa; 320 Zihni Muço; 321 Zef Lokja; 322 Zoi Shkurti; 323 Arben Meço; 324 Nevzat Haznedari; 325 Shyqyri Çoku; 326. Hardin Fuga; 327. Qazim Mani; 328. Piro Suli; 329. Jani Vasili dhe 330 Bejto Fasllia.

Burimi/tpz.al

Analizë e Situatës së Sigurisë në Hapësiren e Shqipëris Etnike

No Comments Lajme Opinion

Zëvendëskryeministri i parë i Kosovës, Avdullah Hoti, në emisionin Pressing të T7 ka thënë se nëse nesër hiqet taksa pa kushte dhe pa reciprocitet, krerët e shtetit të martën do të shkojnë në Shtëpinë e Bardhë për dialog.

“Nëse taksa hiqet nesër, krerët e shtetit të martën do të shkojnë në Shtëpinë e Bardhë për ta rifilluar dialogun”, është shprehur Hoti.

Hoti ka thënë se “Java tjetër është momentum i rëndësishëm në zhvillimin e dialogut”.

Hoti ka minimizuar propozimin e sotshëm të kryeministrit të vendit, Albin Kurti, për heqjen e pjesshme dhe të kushtëzuar të tarifës.

Sipas tij, ajo çfarë ka bërë Kurti nuk mjafton për të përmbushur kërkesën e ndërkombëtarëve.

“Ekziston një limit i ngushtë kohor që ne si qeveri e re të dalim në krye të proceseve. Nëse nuk dalim në krye të proceseve, nuk na falet”, është shprehur ai.

“Besoj që nuk ka kohë për zgjidhje. Nuk ka rrugë të ndërmjetme për partneritetin me SHBA’në”, ka deklaruar Hoti.

“Nuk mund të jemi kreativ as në listimin e pikave të ndryshme, as në parafrazimin e çështjeve me elokuencë. Ka marrë fund ajo”, ka thënë zëvendësi i Kurtit.

Lexo edhe: Treni godet veturën në Sllatinë
“Duhet ta ndjekim një rrugë bashkë me ta, për ta forcuar sovranitetin tonë”, ka shtuar ai.

“Ndryshe, mbesim qeveri e izoluar, që nuk ka mbështetjen e partnerëve ndërkombëtarë”, ka vlerësuar Hoti.

Burimi/kosovaime.tv

Medvegja duhet mbrojtur dhe jo braktisur!

No Comments Lajme Opinion

Shkruan: Muharrem Salihu

Zgjedhjet parlamentare në Serbi janë në prag dhe rezulti i tyre do të jetë i rëndësishëm për ardhmërinë e shqiptarëve në Serbi, veçanërisht për medvegjasit. Presidenti Vuçiç deri më tash e ka vizituar dy herë Medvegjën dhe 4 ministra të qeverisë serbe po ashtu, me qëllim inkurajimin e popullatës serbe që banon në Medvegjë. Ndërkohë që drejtuesit politikë nga të dy shtetet shqiptare, apo edhe përfaqësuesit e tyre legjitim në Serbi mungojnë në Medvegjë. Nga ana tjetër, liderat politikë shqiptarë në Serbi, nuk humbasin kohë dhe për zgjedhjet parlamentare po përpiqen të plotësojnë kërkesat e tyre personale, pragmatiste dhe përfituese, pa marrë në konisederatë interesat e popullatës shqiptare në Serbi.

Shteti i Serbisë po investohet fuqishëm, me një strategji të mirëorganizuar dhe me të gjitha mjetet, e ligjshme dhe të paligjshme, të dukshme dhe të padukshme, që të shkëpusin Medvegjën nga bashkësia e 3 komunave shqiptare. Serbia po lufton fort, që të mos ketë më çështje të Medvegjës; që të mos ketë më 3 komuna shqiptare; që të mos ketë më shqiptarë medvegjas që të banojnë në trojet e tyre autoktone; dhe e gjitha kjo, që Medvegja të zbrazet nga shqiptarët; që të shkëpusi komunën shqiptare nga 2 komunat e tjera shqiptare; që të zaptojë Medvegjën pas zbrazjes nga shqiptarët, në këtë mënyrë shteti i Serbisë do të jetë përfituesi i vetëm i pasurive të shumta të Medvegjës. Pra kemi një luftë “paqësore” nga Serbia për shpopullim të Medvegjës; për pushtimin pa ushtri të Medvegjës; dhe për zhvatjen e të mirave materiale të Medvegjës.

Domethënëse, por jo e pashpjegueshme është edhe heshtja 20-vjeçare e liderave politikë të Preshevës dhe Bujanocit, të cilët Medvegjën nuk e kanë pjesë të agjendës së tyre; të cilët heshtën kur më 13 shtator 2015 mijëra votues medvegjas nuk u lejuan në kufi në Motivode që të ushtronin të drejtën e tyre të votës dhe nuk i kontestuan zgjedhjet; të cilët shmangin edhe qëllimisht përfshirjen e përfaqësuesve politikë nga Medvegja në përfaqësitë e forcave politike shqiptare në ngjarje të ndryshme në Serbi, Shqipëri, Kosovë apo më gjerë; veprime të cilat përkthehen si braktisje që i bëhet Medvegjës dhe medvegjasve në ditët e tyre më të vështira.

Në këtë situtë kritike për Medvegjën, ku dhe si gjenden dy shtetet shqiptare? Pak orë më parë, Ministri në Detyrë për Evropën dhe Punët e Jashtme të Shqipërisë z. Genti Cakaj dhe Ministri i Punësve të Jashtme dhe Diasporës z. Glauk Konjufca dolën në një deklaratë të përbashkët, ku mbështesin koalicionin e partive politike shqiptare në Luginën e Preshevës, kualicion i cili zanafillon nga takimi që z. Cakaj ka patur javë më parë në Tiranë me disa nga drejtuesit politikë të Luginës së Preshevës. Themi disa, pasi përfaqësimi ishte selektiv dhe jo gjithëpërfshirës për shqiptarët në Serbi. Më herët, në prononcime të ndryshme në media, jemi shprehur se çdo marrëveshje që realizohet me përfaqësuesit politikë shqiptarë të Bujanocit dhe Preshevës, por pa pjesëmarrjen e përfaqësuesve të Medvegjës është baraz me “dorëzimin të Medvegjës , të gjysmës së territorit të Luginës, duke lënë hapësirë të lirë dhe duke krijuar precedencën që të “lëshohet” edhe Bujanoci e më tej Presheva…”.

Ministrat Cakaj dhe Konjufca nuk duhet të “harrojnë” Medvegjën; nuk duhet të braktisin Medvegjën; nuk duhet të lënë Medvegjën pa parfaqësi; nuk duhet të heshtin për problemet madhore të medvegjasve, si pasivizimi i adresave apo humbja e të drejtës themelore për të votuar; nuk duhet të kufizohen vetëm te shqiptarët që jetojnë në Bujanoc e Preshevë, por duhet të mbrojnë të drejtat e të gjithë shqiptarëve në Serbi. Në fund të fundit, paguhen nga taksat e shqiptarëve për të realizuar detyrën kushtetuese të mbrojtjes së shqiptarëve kudo ku jetojnë, aq më shumë, kur ata jetojnë në tokat autoktone, të cilat duan t’ua rrëmbejnë pa zhurmë shteti i Serbisë. Çdo marrëveshje pa përfshirë Medvegjën në të, i shërben vetëm Serbisë, por kurrësesi ne shqiptarëve që jetojmë të diskriminuar në Serbi.

Ndaj në emër të medvegjasve, ju bëjmë thirrje Ministrave Cakaj dhe Konjufca të rishikojnë qëndrimet e tyre dhe “marrëveshjet” e arritura, sa janë në kohë, ndryshe, do të jetë historia që do t’i gjykojë… Medvegja nuk duhet të bëhet kurban për Bujanocin dhe Preshevën!

Burimi/Facebook

Medvegja në rrezik: kërcënohet nga shovinizmi serb dhe politikat e Cakajt dhe Konjufcës

No Comments Lajme Opinion

Shteti i Serbisë po investohet fuqishëm, me një strategji të mirorganizuar dhe me të gjitha mjetet, e ligjshme dhe të paligjshme, të dukshme dhe të padukshme, që të shkëpusë Medvegjën nga bashkësia e 3 komunave shqiptare
Muharrem Salihu
Zgjedhjet parlamentare në Serbi janë në prag dhe rezulttai i tyre do të jetë i rëndësishëm për ardhmërinë e shqiptarëve në Serbi, veçanërisht për medvegjasit. Presidenti Vuçiç deri më tash e ka vizituar dy herë Medvegjën dhe 4 ministra të qeverisë serbe po ashtu, me qëllim inkurajimin e popullatës serbe që banon në Medvegjë. Ndërkohë që drejtuesit politikë nga të dy shtetet shqiptare, apo edhe përfaqësuesit e tyre legjitim në Serbi, mungojnë në Medvegjë! Nga ana tjetër, liderët politikë shqiptarë në Serbi, nuk humbasin kohë dhe për zgjedhjet parlamentare po përpiqen të plotësojnë kërkesat e tyre personale, pragmatiste dhe përfituese, pa marrë në konisederatë interesat e popullatës shqiptare në Serbi.

Shteti i Serbisë po investohet fuqishëm, me një strategji të mirorganizuar dhe me të gjitha mjetet, e ligjshme dhe të paligjshme, të dukshme dhe të padukshme, që të shkëpusë Medvegjën nga bashkësia e 3 komunave shqiptare. Serbia po lufton fort, që të mos ketë më çështje të Medvegjës; që të mos ketë më 3 komuna shqiptare; që të mos ketë më shqiptarë medvegjas që të banojnë në trojet e tyre autoktone; dhe e gjitha kjo, që Medvegja të zbrazet nga shqiptarët; që të shkëpusë komunën shqiptare nga 2 komunat e tjera shqiptare; që të zaptojë Medvegjën pas zbrazjes nga shqiptarët. Në këtë mënyrë shteti i Serbisë do të jetë përfituesi i vetëm i pasurive të shumta të Medvegjës. Pra kemi një luftë “paqësore” nga Serbia për shpopullim të Medvegjës; për pushtimin pa ushtri të Medvegjës; dhe për zhvatjen e të mirave materiale të Medvegjës.

Domethënëse, por jo e pashpjegueshme është edhe heshtja 20-vjeçare e liderave politikë të Preshevës dhe Bujanocit, të cilët Medvegjën nuk e kanë pjesë të agjendës së tyre; të cilët heshtën kur më 13 shtator 2015 mijëra votues medvegjas nuk u lejuan në kufi në Motivode që të ushtronin të drejtën e tyre të votës dhe nuk i kundërshtuan zgjedhjet; të cilët shmangin edhe qëllimisht përfshirjen e përfaqësuesve politikë nga Medvegja në përfaqësitë e forcave politike shqiptare në ngjarje të ndryshme në Serbi, Shqipëri, Kosovë apo më gjerë; veprime të cilat përkthehen si braktisje që i bëhet Medvegjës dhe medvegjasve në ditët e tyre më të vështira.

Në këtë gjendje kritike për Medvegjën, ku dhe si gjenden dy shtetet shqiptare? Pak orë më parë, Ministri në Detyrë për Evropën dhe Punët e Jashtme të Shqipërisë z. Genti Cakaj dhe Ministri i Punëve të Jashtme dhe Diasporës z. Glauk Konjufca dolën në një deklaratë të përbashkët, përmes së cilës mbështesin koalicionin e partive politike shqiptare në Luginën e Preshevës, kualicion i cili zanafillon nga takimi që z. Cakaj ka patur javë më parë në Tiranë me disa nga drejtuesit politikë të Luginës së Preshevës.

Them disa, pasi përfaqësimi ishte selektiv dhe jo gjithëpërfshirës për shqiptarët në Serbi. Më herët, në prononcime të ndryshme në media, jam shprehur se çdo marrëveshje që realizohet me përfaqësuesit politikë shqiptarë të Bujanocit dhe Preshevës, por pa pjesëmarrjen e përfaqësuesve të Medvegjës, është baraz me “dorëzimin të Medvegjës, të gjysmës së territorit të Luginës, duke lënë hapësirë të lirë dhe duke krijuar precedentin që të “lëshohet” edhe Bujanoci e më tej Presheva…”.

Ministrat Cakaj dhe Konjufca nuk duhet të “harrojnë” Medvegjën; nuk duhet të braktisin Medvegjën; nuk duhet të lënë Medvegjën pa parfaqësi; nuk duhet të heshtin për problemet madhore të medvegjasve, si pasivizimi i adresave apo humbja e të drejtës themelore për të votuar; nuk duhet të kufizohen vetëm te shqiptarët që jetojnë në Bujanoc e Preshevë, por duhet të mbrojnë të drejtat e të gjithë shqiptarëve në Serbi.

Në fund të fundit, paguhen nga taksat e shqiptarëve për të realizuar detyrën kushtetuese të mbrojtjes së shqiptarëve kudo ku jetojnë, aq më shumë, kur ata jetojnë në tokat autoktone, të cilat po ua rrëmben pa zhurmë shteti i Serbisë. Çdo marrëveshje pa përfshirë Medvegjën në të i shërben vetëm Serbisë dhe kurrësesi ne shqiptarëve që jetojmë të diskriminuar në Serbi.

Ndaj në emër të medvegjasve, ju bëjmë thirrje Ministrave Cakaj dhe Konjufca të rishikojnë qëndrimet e tyre dhe “marrëveshjet” e arritura, sa janë në kohë, ndryshe, do të jetë historia që do t’i gjykojë… Medvegja nuk duhet të bëhet kurban për Bujanocin dhe Preshevën!

Cilësia e lartë gazetareske kërkon përkushtim dhe dashuri. Ju lutem ndajeni këtë artikull me të tjerë duke përdorur vjegzën/linkun përkatëse

Burimi/shqiperiajone.org

Të ulemi në Tryezën Kombëtare Shqiptare 2020

No Comments Lajme Opinion

Shqipëria Etnike-Siguria dhe paqja në Botë

  • Faktorët që ndikuan në moszgjidhjen e çështjes kombëtare për bërjen e Shqipërisë Etnike deri me tani janë:
  • Realizimi i ngadalshëm i idesë për Bashkim Kombëtar.
  • Topitja e ideve për një shtet Kombëtar.
  • Mosvendosmëria për realizimin e një shkolle nacionale në tërë Shqipërinë Etnike.
  • Mungesa e një programi me porosi praktike.
  • Mosvendosmëria për t’u ulur në një sofër Kombëtare Shqiptare.
  • Pa aftësia për të kuptuar ndikimin e politikave të fuqive të mëdha ndaj sferave të interesit në Ballkan, që ka shtyrë deri më tash zgjidhjen e çështjes shqiptare.

Bërja e Shqipërisë Etnike do të duhej fokusuar në tri aspekte: aspektin diplomatik, politik dhe ushtarak, vetëm në këtë mënyrë do t’i afroheshim realizimit të çështjes kombëtare shqiptare.

Që nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit e deri më sot, ka pasur përpjekje shqiptare deri në sakrificë sublime për bërjën e Shqipërisë Etnike, por çështja ende ka mbetur e pa zgjidhur. Megjithatë, falë dëshmorëve të kombit dhe aktivitetit atëdhetar-kombëtar kurrë pa u ndalë, çështja kombëtare shqiptare ka marrë formën që i takon, andaj shumë shpejt do të bëhët Shqipëria Etnike.
Prandaj, duhet sa më shpejtë të ulemi ne si shqiptar në një sofër kombëtare dhe nga aty të dalim me një platformë dhe program kombëtar.

FBKSH-ja si një strukturë politiko-atdhetare dhe ushtarake, ka gjithë potencialin gjithëkombëtar që të ftojë të gjitha organizatat politike-kombëtare, lëvizjet dhe shoqatat e ndryshme, individ dhe grupe që kanë në programin e tyre idenë për Bashkim Kombëtar, brenda trojeve shqiptare po ashtu edhe në mërgatën shqiptare që të bashkohen rreth kësaj sofre të madhe Kombëtare, në mënyrë që pastaj kërkesat tona të drejta dhe legjitime t’i adresojmë te faktori ndërkombëtar për zgjidhje, që rëndon mbi ndërgjegjën globale.
Ftojmë gjithë Atdhetarët dhe Oraganizatat e instucionet që veprojë për gjithë Kombin Shqiptarë ku do që janë.

Me Konsideratë
Prof.Hyzri Salihu
Nen/Kryetar i FBKSH,së
Koordinator i strukturave të FBKSH,së.për Trojet Shqiptare dhe Mërgatë
Antarë Kryesie i SHAIBK,së-Tiranë.

22.02.2020

Çfarë tha në Sanremo për Festivalin e RTSH-së? Alketa Vejsiu sqaron deklaratën në ‘Opinion’

No Comments Lajme Opinion

E vetmja grua që ka prezantuar festivalin? Kush e dëgjoi të thoshte këtë? Të paktën jo ata që e njohin mirë italishten dhe e kanë dëgjuar me vëmendje deklaratën e Alketa Vejsiut në Sanremo (me gjithë shpejtësinë e së folurës së saj). Edhe për këtë pjesë, Alketa Vejsiut iu desh të sqaronte publikun e gjerë – atë që mendoi se moderatorja dhe producentja artistike “bëri gafë” duke thënë se është e vetmja grua që ka drejtuar festivalin në gjithë këto vite të historisë së tij. Në fakt, Vejsiu ka thënë krejtësisht tjetër gjë.

E pyetur edhe për këtë deklaratë, në pamje të parë të guximshme, Alketa tha në “Opinion” se e gjithë ajo është interpretuar me dashakeqësi. Në fakt, pasi u transmetua edhe një herë momenti kur Vejsiu flet për festivalin e RTSH-së dhe rolin e saj në atë të fundit, ajo shton se për herë të parë, ky festival iu besua një drejtueseje artistike dhe njëkohësisht edhe prezantueseje. Këtë rol të dyfishtë, më herët nuk e kishte bërë asnjë grua.

“Pra, ju thoni që për herë të parë një drejtuese artistike, drejtuese artistike është prezantuesja?” – e pyeti Blendi: “Jo, drejtuese artistike është puna që ka bërë Amadeusi, që mori dhe ngriti një makanizëm të tërë sipas një vizioni individual, një festival të tërë dhe po, drejtuesi artistik ishte dhe prezantues dhe ky ishte roli që unë bëra këtë vit në festival, apo jo?”

“Me aq sa verifikova unë, ka një të drejtë që ju thoni, që nuk është ekzaktësisht ajo që është thënë në media. Ju thoni drejtuese artistike dhe jo prezantuese e festivalit…”

“Unë them drejtuese artistike dhe prezantuese isha e para që e bëra unë. Do të thotë nuk ishte një drejtues artistik burrë që më vuri si prezantuese, por ishte një drejtor televizioni burrë që më vuri dhe drejtuese artistike dhe prezantuese së bashku me Vera Grabockën, që duhet të ishte njeriu i parë që duhej të mërzitej, por që, por që, me tolerancë dhe zemërgjerësi, ka hapur gjithmonë rrugë në rrugën time drejt afirmimit dhe drejt suksesit, ndërsa gratë që kanë prezantuar në edicione të kaluara festivalin nuk kanë fare pse të ndihen të fyera. Me shumë respect, ato kanë shkruar historinë…”

“Ka patur drejtuese artistike, por nuk kanë qenë dhe prezantuese….” – shtoi më tej Fevziu, ndërsa Alketa konfirmoi edhe një herë: “Ekzakt dhe që nuk ka në krah një burrë në skenë… Unë nuk kam nevojë as të gënjej, as të krijoj. Unë e thashë këtë gjë, sepse ishte një festival që e kishte kauzë pozicionim e gruas në shoqërinë italiane, si një grua e forte, e suksesshme, e aftë etj. Kisha shumë dëshirë që në festival të shkoja me konfidencën e një vajze që kishte bërë të njëjtën gjë që bënte Amadeus në festivalin e Sanremos. Dhe këtë nuk e bëra sepse nuk respektoj paraardhëset e mia që kanë shkruar historinë …”