Home

Lajme

Fitorja e LVV dhe Albin Kurtit do ishte fitore për të gjithë shqiptarët

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

(Vazhdim shkrimit të mëparshëm me titull “Amoraliteti dhe komploti hipokrit, juridik dhe politik kundër Abin Kurtit”

Brezi i ri, intelektualë, media, elita qytetare dhe shoqëria civile shqiptare: ndergjegjsohuni, veproni dhe merrni persiper ndyshimin , ndëshkimin e së keqes dhe te këqijave kombëtare, shoqërore, ekonomike dhe gjithfare të cilat shqiptarëve , Shqipërisë dhe Kosovës u kanë ardhur nga politika dhe politikanët e korruptuar, të kriminalizuar dhe zullumqarë.

Brezi i ri, intelektualë, media, elita qytetare dhe shoqëria civile shqiptare aktivizohuni politikisht për ta nxjerrë edhe Kosovën ,edhe Shqipërinë nga ky ngërc dhe nga ky udhëkryq, sepse këtë shans ua jep demokracia.

Nëse nuk aktivizoheni politikisht atëhere veproni me votën tuaj; merrni pjesë në votimet e 14 Shkurtit 2021 në Kosovë dhe në ato të 25 Prillit 2021 në Shqipëri; shfrytëzojeni këtë shans të artë për ta ndëshkuar eliten e keqe politike e cila ju ka kapur edhe juve të rinjë, intelektualë, mediat dhe shoqërinë civile ashtu sikurse kjo elitë politike ka kapur shtetin, ligjin, demokracinë dhe shoqërinë në të dy shtetet shqiptare.

Ju rinia, intelektualët,mediat, shoqëria civile në Kosovë peshojeni, vlerësojeni dhe votoni në kahun e duhur, votoni alternativën e duhur, votoni LVV dhe Albin Kurtin qe janë alternativa e ndryshimit, përmirësimit dhe e progresit.

Fitorja e Albinit, “Vetëvendosjes” dhe Vjosës janë fitore të antipolitikës kundër politikës së krimit,korrupsionit e tradhtisë; Fitorja e VV, Kurtit dhe Osmanit është fitore e demokracisë mbi jodemokracinë; është fitore e ligjit mbi antiligjin, është fitore e shtetit mbi antishtetin; fitorja e VV, Albinit e Vjosës është fitore e patriotizmit mbi tradhtinë; është fitore e demokracisë, e ligjit,e drejtësisë; është fitore e Republikës mbi politikën zullumqare dhe antikombëtare; është fitore mbi autokracinë, mbi nepotiko-klanizmin, është fitore kundër korrupsionit e tradhtisë kombëtare.

Demokracia është liri zgjedhjeje për të zgjedhur më të mirën dhe për të ndëshkuar të keqen politike në mënyrë paqësore, por të dinjitetshmë e vizionare, dhe sot te Albini e LVV gjënden dinjiteti, vizioni, guximi dhe shpresa për ndyshimin, për dinjitetin, zhvillimin ,progresin, integrimin. Te LVV, Albini dhe Vjosa janë sot shpresa e besimi, jane dhe shihen vizioni dhe perspektiva e kauzave te imazhit e krenerarisw, reciprocitetit dhe e autoritetit te shtetit ligjor, demokratik e kombëtar kundër nënshtrimit e mercenarizmit; kundër korrupsionit e tradhtise, servilizmit, hipokrizisë, djallëzisë e mashtrimit politik të cilët janë keqbërësit më të mëdhenj publik që e kanë dëmtuar rëndë Kosovën . Dhe shkaktarët prej te cileve ka ardhur dhe ka precipituar kjo gjëndje e rëndë janë elita e vjetër politike dhe politikanët e vjetër,është elita e keqe politike e cila duhet ndëshkuar me 14 Shkurt në Kosovë dhe më pastaj me 25 Prill edhe në Shqipëri. “Vazhdon…)

Amoraliteti dhe komploti hipokrit, politik e juridik kundër Albin KURTIT

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Gjykata Themelore në Prishtinë ndaj katër deputetëve të Lëvizjes Vetëvendosja (VV) ka dënuar me kusht, me gjithsej pesë vjet burgim 4 deputetët e VV-së, ndër të cilët Albin Kurtin dhe Albulena Haxhiun, duke i akuzuar për hedhje të gazit lotsjellës në seancën e Kuvendit të Kosovës dy vjet më parë pse ata kerkonin pengimin e ratifikimit të Marrëveshjes së Demarkacionit me Malin e Zi dhe Marrëveshjen për asociacionin e komunave me shumicë serbe”.

Dhe tani pyes se cili shqiptar nuk është kundër këtyre dy marrëveshjeve!?

Cfarë absurditeti a thua se keta jane denuar nga nje Gjykate e Malit të Zi apo të Serbisë dhe jo nga ajo e Kosovës.

Ndërsa sot në prag të zgjedhjeve parlamentare shiko se ku arrin amoraliteti hipokrit, juridik dhe politik dhe vendimi i shpallur nga komisioni zgjedhor i cili ua ndalon ndër të tjerëve edhe deputetëve të VV që të mos kandidojnë.

Them amoralitet hipokrit, juridik e politik sepse para një viti nuk e mori këtë vendim Komisioni Zgjedhor në Kosovë, pse pra jo me 6 Tetor 2019, por pikërisht tani.

Kjo është një hipokrizi dhe një amoralitet politik e juridik, pra është një komplot antiKURTI vecanërisht, me qëllim që të mos lejojë kandidimin e Albin KURTIT për deputet, në vazhdën e atij grushti parlamentar që e rrëzoi qeverinë KURTI NË Mars të vitit 2020.

Ky i tanishmi është një komplot juridiko-politik , i cili shpreson se duke mos e lejuar KURTIN që të kandidojë, komplotistët mendojnë se LVV do të dobësohet dhe nuk do të mund të marrë shumë deputete gjë e cila do të pamundësonte formimin e qeverisë nga vetem LVV-ja, si dhe komplotistëve dhe zgjatimeve të tyre besnike do t’u jipej mundesia që ta bëjnë ata qeverinë dhe jo KURTI me OSMANIN.

KQZ-ja mundohet që me hipokrizi të justifikohet me ligjin , por kombëtarisht dhe moralisht ajo është kundër interesave kombetare dhe të Republikës së Kosovës.

Ajo është tentativë dhe synim që të mos u lejohet që të kandidojnë për deputet ishdeputetet të cilët mbrojtën burrërisht, kombëtarisht dhe patriotikisht integritetin territorial të Kosovës si dhe ata që kundërshtuan formimin e Bashkësisë së Komunave Serbe në Kosovë, pra që të moskandidojnë ata të cilët mbrojtën Kosovën.

Dhe një pyetje kam për Gjykatën , për KQZ-në dhe për ata të cilët janë gëzuar shumë pse nuk do të kandidojë KURTI: A nuk ishin votimet e 6 Tetorit 2019 ato të cilat e ndëshkuan politikën e vjetër e që i votuan aresyet dhe kauzat e VETVENDOSJES: reciprocitetin,luftën kunder krimit e korrupsionit, ligjin dhe shtetin ligjor e demokratik, si dhe a nuk ishin ato zgjedhje edhe si ndëshkim i marrëveshjeve të rënda me pasoja tejet të dëmshme për Kosovën si Demarkacioni dhe ajo e Bashkësisë së Komunave serbe.

Si do të dalin para opinionit publik gjithshqiptar kjo aventurë politike e juridike duke mos lejuar që të kandidojnë ata të cilët janë mbrojtësit më të zëshëm e të vendosur të kufijve të Kosovës, pacënueshmërinë territoriale dhe të interesave kombëtare të shtetit dhe të Republikës së Kosovës. ( Kaq për sot…)

Prishtinë

Antishqiptarin e regjur e larguan nga Shtëpia e Bardhë

No Comments Lajme Opinion

Prof.dr. Eshref Ymeri

Antishqiptarin e regjur

e larguan nga Shtëpia e Bardhë

Në personin e miliarderit Donald Tramp, teleshikuesit kanë pasë njohur sipërmarrësin kryesisht në sferën e pasurive të paluajtshme, si edhe në rolin e drejtuesit të emisioneve televizive, sidomos të atyre me programe argëtuese. Në një sërë filmash dhe teleserialesh, ai ka pasë luajtur role episodike. Prej vitit 1996 deri në vitin 2015, Trampi ka qenë pronar i konkursit ”Miss Universi”. Ambiciet e tij për postin e presidentit kanë pasë nisur pas zgjedhjeve të vitit 1988. Por vetëm në tetorin e vitit 1999 e pati deklaruar veten si kandidat të mundshëm të Partisë së Reformave (më 14 shkurt të vitit 2000 hoqi dorë nga kandidimi), një parti kjo, të cilën, në vitin 1995, e pati themeluar Ros Pero (Ross Perot – 1930-2010), biznesmen, filantropist, politikan konservator, kandidat i pavarur për postin e presidentit në zgjedhjet e vitit 1992 dhe 1996.

Më 16 gusht të vitit 2015, Trampi deklaroi se po hynte në garë për postin e presidentit në zgjedhjet e nëntorit të vitit 2016. Asokohe, kur pata ndjekur disa nga emisionet e lartpërmendura televizive, Trampi nuk më pati lënë përshtypje të mira, sepse jo rrallëherë nuk mbante qëndrim serioz ndaj atyre që intervistonte. Por për dyshimet e mia për mosseriozitetin e tij, u binda më vonë, pasi kishte shpallur kandidaturën për president

Gazetarja e mediaportalit ndërkombëtar “BuzzFeed”, Miriam Elder, më 18 dhjetor 2015, aty pati botuar artikullin me titull “Kjo është arsyeja e vërtetë se pse Putini e ka qejf Donald Trampin”.

Sipas gazetares, Putini dhe Trampi kanë ngjashmëri: të dy duken si “máço” (nga spanjishtja “macho”, që do të thotë “mashkull”, në kuptimin “burrë agresiv, i pushtuar së tepërmi nga josha seksuale) dhe janë të prirur për stil autoritarist në ushtrimin e pushtetit. Ajo nënvizon:

“Trampi, ky tip i kuturisur, ky ksenofob, ky lojtar cirku, në retorikën e vet ka arritur deri atje, saqë ka nxjerrë nga goja të tilla deklarata absurde, të cilat e kanë bërë Vashingtonin objekt talljesh në të gjithë botën. Dhe kjo klounadë vazhdon çdo javë. Të gjithë rrinë e hedhin fall se në çfarë katastrofe do të na çojë një gjë e tillë. Ende nuk kanë arritur t’i bien në të, ndërkohë që Putinit ia ka prerë mendja: nga kaosi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës duhet nxjerrë përfitim politik. Agai i Kremlinit e përkrah Trampin për të vetmen arsye se Trampi paraqet kërcënim për vetë Shtetet e Bashkuara të Amerikës”.

Një javë pas leximit të këtij informacioni, në një tjetër portal, u njoha me një deklaratë të Trampit, krejtësisht antishqiptare. Por për përmbajtjen e saj do të bëj fjalë pak më poshtë.

Kishte disa muaj që po vazhdonte fushata elektorale dhe, më në fund, pasi Trampi i kishte lënë pas të gjithë rivalët gjatë garës, partia republikane, më 16 maj 2016, e shpalli të vetmin kandidat për president, çka u aprovua në kongresin e asaj partie që i zhvilloi punimet më 18-21 qershor. Është për t’u theksuar se Trampi ishte i pari president që kishte fituar më pak vota se rivalja e ti Hilari Klinton (Hillary Clinton – 1947), por postin e presidentit ai e mori me votat e kolegjit zgjedhor, ku kishte fituar 306 vota (56,88%).

Nuk më takon mua të flas për Trampin se si e ka drejtuar vendin me mënyrën e qeverisjes gjatë katër vjetëve të mandatit të tij dhe nëse republikanët, me Trampin, bënë një eksperiment të suksesshshëm apo të dështuar. Kjo është një zeje që e ushtrojnë analistët, opinionistët dhe publicistët amerikanë. Por nëse Trampi e ka ngritur apo e ka ulur autoritetin e Shteteve të Bashkuara në sytë e opinionit publik ndërkombëtar, po mundohem të them dy fjalë, duke përfshirë edhe qëndrimin e tij ndaj shqiptarëve.

Së pari, Si president i një vendi të madh dhe me autoritet në botë, Trampi, çuditërisht, u ngrit e shkoi, nga Vashingtoni në Singapor, për të takuar, pothuajse në derën e shtëpisë, diktatorin e Koresë së Veriut, për t’i mbushur mendjen të hiqte dorë nga armët bërthamore, udhëtim që përfundoi me një vërë në ujë: sipas informacioneve më të fundit, Koreja e Veriut, gjatë një parade ushtarake në Phenjan më 15 janar 2021, zbuloi një lloj të ri të raketës balistike, që lëshohet nga nëndetësja, ndërkohë që diktatori Kim i cilësoi Shtetet e Bashkuara si “armikun më të madh” të vendit të tij.

Së dyti, u ngrit e shkoi në kufirin e dy Koreve, për të “pajtuar” kryediktatorin e Veriut me presidentin e Jugut, pra, shkoi në shtëpinë e tyre dhe vizita i doli huq.

Së treti, pranoi të takohej me Putinin, “në derën e shtëpisë” së këtij të fundit, në Helsinki, ku u përqafua ngrohtësisht me neocarin rus. Para atij takimi, që u zhvillua më 16 korrik 2018, Trampi pati deklaruar se takimi i tij me Putinin do të ishte pjesa më e lehtë e udhëtimit të tij në Evropë. Por pas kësaj deklarate, reagoi ashpër senatori republikan Xhef Fleik (Jeff Flake), i cili tha:

“Presidenti rus është një njeri i shkolluar në tradhti dhe spiunim. Ai i burgos dhe i vret kundërshtarët e tij, kryeson një shtet mafioz dhe është armik i demokracisë. Përse takimi me Putinin do të ishte më i lehtë se takimi me aleatët?” (Citohet sipas: Valona Tela. “Putini është armik i Amerikës”. Faqja e internetit “Evropa e Lirë”. 13 korrik 2018).

Me këto takime, Trampi pati braktisur traditën dinjitoze të presidentëve paraardhës, të cilët, në takimet me udhëheqës të huaj jashtë territorit amerikan, respektonin parimin e baraslargësisë. Kështu, Bushi, i Madhi, qe takuar me Gorbaçovin në Maltë, kurse Regani, po me Gorbaçovin, qe takuar në Islandë.

Gjatë fushatës zgjedhore të Trampit për mandatin e dytë, ra në sy diçka shumë e çuditshme: për herë të parë në historinë e fushatave zgjedhore në Shtetet e Bashkuara, duke filluar nga zgjedhjet e para në vitin 1790, u dëgjua shprehja “vjedhje votash”, një dukuri karakteristike kjo për vende diktatoriale dhe ish-komuniste. Shembullin më domethënës për vjedhje votash e ka dhënë Putini, kur, për herë të parë, mori postin e presidentit në zgjedhjet e 26 marsit të vitit 2000. Asokohe, një gazetar i njohur në Tiranë më pati dhënë të lexoja një kopje të një gazete ruse me titull “The Moscow Times”, në të cilën përshkruhej mënyra e vjedhjes së votave nga taborret e Putinit, e cila ishte e pamundur të zbulohej.

Këtu do të mjaftohem të ndalem edhe në disa fakte që vërtetojnë se ajo çka shkruante pesë vjet më parë gazetarja e lartpërmendur Miliam Elder për marrëdhëniet e Trampit me Putinin, kishte tërhequr edhe vëmendjen e gazetarëve të tjerë që në vitin 2016, deri edhe një vit apo disa muaj para përfundimit të mandatit të tij.

Një gazetar dhe shkrimtar anglez shkruan:

“Në dhjetor, disa muaj para se Trampi të propozohej nga partia republikane si kandidat për president, Putini e pati quajtur “njeri të ndritur, të talentuar, pa as dyshimin më të vogël”… Trampi, nga ana e vet, u shpreh për Putinin me simpati, duke e quajtur “udhëheqës të fortë”, me të cilin do të dëshironte të kishte marrëdhënie shumë të mira… Mjetet ruse të informimit masiv janë kryesisht në mbështetje të Trampit, i cili, në financimin e bizneseve të veta me pasuri të paluajtshme, tradicionalisht, vazhdon t’i var shpresat te paratë ruse” (Citohet sipas: Julian Borger. “Nuk ka dyshim që Putini përkrah Trampin”. Faqja e internetit e gazetës “The Guardian”. 26 korrik 2016).

Autori i një analize gjatë fushatës së Trampit, pati tërhequr vëmendjen për një deklaratë të tij. Ai shkruan:

“Deklarata e Trampit, sipas të cilit do të ishte më mirë që diktatorët gjakatarë, si Sadam Huseini, Moamar Kadafi dhe Bashar Al Asadi të mbeteshin në pushtet, ndryshon kaq shumë nga politika e sotme e Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe përputhet plotësisht me pikëpamjet e Putinit, saqë jehona e saj në mjetet ruse të informimit masiv vlerësohej si detyrë e dorës së parë”. (Citohet sipas: Rob Garver. “Kjo është arsyeja pse Putini dëshiron që Trampi të jetë në Zyrën Ovale”. Faqja e internetit “yahoo!news”. 27 korrik 2016).

Gazetari i gazetës angleze “Financial Times” Eduard Lus (Edward Luce), në numrin e datës 17 janar 2019, pati botuar një artikull, me titull “E vërteta e pakëndshme për përqafimet e Trampit me ariun rus”. Aty ai shkruan:

“Donald Trampi sillet në një mënyrë të tillë, sikur i detyrohet diçka Vladimir Putinit”, dhe shtron pyetjen:

“A do të kishin votuar senatorët republikanë për heqjen e sanksioneve kundër kompanive të oligarkut rus Oleg Deripaski, sikur president i Shteteve të Bashkuara të Amerikës të kishte qenë dikush tjetër? Jo”.

Në revistën javore amerikane“Newsweek” të datës 16 dhjetor 2019, gazetarja Melissa Lemieux shkruante:

“Media shtetërore ruse e quan Trampin “agjent” të Moskës, duke rekomanduar me shaka se do t’i duhet të arratiset nga vendi, pasi të lërë Zyrën Ovale”.

Reporteri amerikan Tim Uiner (Tim Weiner), autor i librit më të ri “Marrëzia dhe Lavdia: Amerika, Rusia dhe Lufta Politike, 1945-2020, në një artikull me titull “Një pyetje pa përgjigje e ditëve tona: A është Trampi agjent i Rusisë?”, të botuar në gazetën “Washington Post” të datës 21 shtator 2020, shkruan:

“Bizneset e Trampit janë plot me para të pista të Rusisë”.

Dhe më poshtë vazhdon:

“Agjentët e kundërzbulimit të Byrosë Federale të Hetimeve i shtronin vetes pyetjen: cila qe arsyeja që Trampi pati ftuar ambasadorin rus dhe ministrin e jashtëm rus në Zyrën Ovale të nesërmen e ditës kur i pati hequr një vërejtje të rëndë Drejtorit të Byrosë Federale të Hetimeve Xheims B. Komei (James B. Comey) dhe u mburr për një gjë të tillë? Trampi u tha atyre në intimitet:

“E shkarkova kreun e Byrosë Federale të Hetimeve se kam pasur shumë presione për shkak të Rusisë””.

Këto qëndrime të Trampit, në këndvështrimin tim, e kanë ulur së tepërmi autoritetin e Shteteve të Bashkuara në sytë e opinionit publik ndërkombëtar. Jo më kot, në internet, dikush e pati vënë veten në rolin e Trampit në një koment shakatar, si ato që shfaqen dhe zhduken nga ekrani i kompjuterit si me magji, si ky në vijim:

“Thanks to big Serbian community in the USA, I will win this elections! I have to give thanks to Serbian president @avucic for making this favor to me. As promised I will give back you Kosovo. And if you want a part of Croatia! I can’t touch Slovenia because of my wife. Sorry” (Falënderime komunitetit të madh serb në SHBA, unë do t’i fitoj këto zgjedhje. Më duhet të falënderoj presidentin serb Vuçiç për nderin që më ka bërë. Siç kam premtuar, do t’jua kthej Kosovën. Dhe, nëse dëshironi, edhe një pjesë të Kroacisë. Por Slloveninë nuk mund ta prek për shkak të sime shoqeje. Të më falni).

Analisti Alon Ben-Meir është profesor i Qendrës së Studimeve Globale të Universitetit të Nju Jorkut, ekspert për çështjet e Lindjes së Mesme. Në njërën nga analizat e veta, Shtëpinë e Bardhë nën qeverisjen e presidentit Tramp, ai e ka etiketuar “Shtëpia e Gënjeshtrave” (Citohet sipas: Alon Ben-Meir. “Vizita e Kasapit të Ankarasë në Shtëpinë e Gënjeshtrave”. Faqja e internetit “trojetshqiptare.net”. 08 nëntor 2019).

Historianit izraelit Yuval Noah Harar, profesor i Universitetit Hebraik në Jerusalem, i pati marrë një intervistë gazeta italiane“La Repubblica”. Në atë intervistë atij i është drejtuar edhe një pyetje, në të cilën është vënë theksi se Amerika, për momentin, as nuk po përpiqet të ofrojë një lidership global. Historiani pati dhënë përgjigjen në vijim:

“… gërryerja e besimit tek Amerika gjatë katër viteve të fundit ka qenë kaq e thellë, saqë rikthimi i këtij besimi nuk do të jetë as i thjeshtë dhe as i shpejtë” (Citohet sipas: “Profecia’ e historianit izraelit: Furtuna e koronavirusit do të kalojë, por…”. Faqja e internetit “Lapsi.al”. 15 prill 2020.

Prandaj Profesori i historisë në Universitetin e Prinstonit (Princeton University) Harold Xheims ((Harold James), shkruan:

“… Nën drejtimin e presidentit Donald Trump, Amerika është bërë një turp ndërkombëtar“ (Citohet sipas: Harold Xheims “Amerika si Bashkimi Sovjetik”. Faqja e internetit “Reporter.al”. 02 korrik 2020).

Kryetarja e Komitetit të Helsinkit në Serbi, Sonja Biserko, në gazetën “Bota Sot“ të datës 06 korrik 2020, duke pasur parasysh zgjedhjen e Trampit president në nëntor të vitit 2016, nëpërmjet pyetjes në vijim, nxjerr në pah ngazëllimin e serbëve për Trampin:

“A ju kujtohet posteri i madh “Trampe Srbine” (Tramp, o serb), kur ishte zgjedhur presidenti i tanishëm amerikan?”.

Këto marrëdhënie të ngrohta të Trampit me Putinin, domosdo që do të refletoheshin në mënyrë të padiskutueshme në qëndrimin e tij antishqiptar në raport me Republikën e Kosovës. Sepse dihet që Rusia cariste dhe Rusia neocariste putiniane ka qenë, është dhe do të vazhdojë të mbetet armike e betuar e kombit shqiptar [Këtë qëndrim të saj antishqiptar e kam argumentuar me fakte konkrete në një ese të gjatë me titull “Rusia, kjo armike e betuar e kombit shqiptar”, të botuar për herë të parë në vitin 2008. Është botuar edhe në internet].

Por, çuditërisht, analistët, gazetarët, opinionistët dhe moderatorët e kanaleve televizive në Tiranë dhe në Prishtinë, me ndonjë përjashtim të rrallë (e kam fjalën për analisten e talentuar dhe mjaft dinjitoze, me brumosje nacionaliste, zonjën Kimete Berisha, të cilën e përshëndes përzemërsisht) e kanë pasë anashkaluar qëllimisht qëndrimin antishqiptar të Trampit kundër mbarë kombit shqiptar, i konkretizuar me fakte të pakundërshtueshme kundër popullit shqiptar të Kosovës. Nuk mund të ndodhte ndryshe, sepse ata udhëhiqen nga filozofia e servilizmit ndaj kastës politike shqiptare, e cila ka qenë dhe vazhdon të mbetet mercenare në shërbim të grekoserbizmit dhe, në rastin konkret, për rrjedhojë, ndaj antishqiptarizmit të Trampit, simpatizantit të Moskës dhe të Beogradit.

Por atë që s’e kanë bërë të lartpërmendurit mjeranë, e kanë bërë figura të njohura nga radhët e personaliteteve amerikane të fushës së dijes, të diplomacisë

Për rreshtimin e Trampit përkrah Putinit, pikësynimi i të cilit ishte shpërbërja e NATO-s, shpëtimtares së Kosovës, është shprehur ish-Nënsekretari i Shtetit, Nikolas Burns. Gjatë fushatës zgjedhore të vitit 2016, ai pati komentuar deklaratat e Trampit për NATO-n, sipas së cilave, nëse ai zgjidhej president, nuk do të vendoste automatikisht për mbrojtjen e vendeve aleate, nëse ato kërcënoheshin nga Rusia. Burns deklaroi:

“Ajo që zoti Trump tha javën e kaluar për NATO-n, e dëmton krejt besueshmërinë e Aleancës”. (Citohet sipas: “Dënohen deklaratat e Trampit për Rusinë dhe Klintonin”. Faqja e internetit e gazetës “Shekulli”. 28 korrik 2016).

Dihet që Trampi, në qëndrimin ndaj Republikës së Kosovës, për të kënaqur plotësisht interesat shoviniste të Moskës së Putinit dhe të Beogradit, fillimisht, si të dërguar special për Kosovën, pati emëruar këshilltarin e vet Xhon Bolton (John Bolton), armikun e pavarësisë së Kosovës. David L. Filips (Phillips), Drejtor i Programit për Ndërtimin e Paqes dhe të Drejtat e Njeriut në Institutin për Studimin e të Drejtave të Njeriut në Universitetin Kolumbia në Nju York, njëherësh njohës i mirë i rrethanave politike në rajonin e Ballkanit Perëndimor, ka botuar sa e sa materiale në mbrojtje të shtetit të Kosovës dhe përgjithësisht të shqiptarëve, për këtë këshilltar të Trampit, ka shkruar:

“Gjatë dhjetëvjeçarëve, Boltoni ka qenë i papërmbajtur në simpatinë e vet parësore ndaj Serbisë. Ai është në përkrahje të planit të tanishëm të Beogradit për ndarjen e Kosovës, në këmbim të normalizimit të marrëdhënieve Kosovë-Serbi” (Citohet sipas: David L. Phillips. “Bolton’s Bias Against Kosovo – Paragjykimet e Boltonit kundër Kosovës”. Gazeta “Dielli”. 18 shkurt 2019).

Pas Boltonit, Trampi emëroi Metju Palmerin (Matthew Palmer), dhëndrin e Serbisë, i cili pati deklaruar se kur të dilte në pension, do të zhvendosej me banim në Serbi. Më në fund, siç themi ne në Labëri, Trampi “e shtiu në hi” (në kuptimin: e “ndriti” me atë që bëri), si të dërguar special emëroi Riçard Grenellin (Richard Grenell), një njeri të pamoralshëm dhe aspak dashamirës ndaj Kosovës.

Ish-diplomati amerikan Xheims Perdju (James W. Pardew), njohës i mirë i Ballkanit, në një analizë të botuar në fillim të muajit maj të vitit të kaluar, shkruan:

“Ambasadorja amerikane në OKB, Suzan Rajs (Susan Rice), e ka quajtur Grenellin “një nga njerëzit më të këqij, më të pandershëm që kam hasur ndonjëherë”… Pse po mban Grenelli një qëndrim proserb në bisedime? Pse SHBA-të po destabilizojnë një vend proamerikan në një kohë kaq të ndjeshme? Diçka mban erë këtu. Si një luftëtar entuziast i dhënë pas Trampit, Grenelli mund të jetë thjesht duke u përpjekur me gjithë forcat për të kënaqur shefin e vet. Por dyshoj se këtu bëhet fjalë për diçka më shqetësuese, veçanërisht pas dyshimeve të thella që më mbeten për marrëdhënien mes Trampit dhe Vladimir Putinit. Unë dyshoj – pa pasur prova – se Putini i ka paraqitur Trampit pikëpamjet e tij proserbe, i ka theksuar se shqiptarët janë myslimanë dhe më pas i ka kërkuar Trampit ndihmë për negociatat. Ashtu si me emërimet e tjera të keqpeshuara, Trampi bëri shërbëtorin e tij besnik, agresivin dhe antagonistin Grenell, njeriun kyç në Kosovë. Kjo do të ishte një dhuratë e fituar lehtë për Putinin, i cili kënaqet kur shkakton telashe të çfarëdollojshme në Evropë” (Citohet sipas: James W. Pardew. “Washingtoni ngatërrohet në Ballkan ndërkohë që flakët e COVID-19 gllabërojnë botën”. Uebfaqja amerikane e lajmeve “The Hill”. 04 maj 2020).

David L. Phillips, me një guxim të admirueshëm intelektual, ka deklaruar:

“Presidenti Donald J. Tramp ka tradhtuar besimin e Kosovës në SHBA, duke mos mbështetur progresin e arritur përgjatë dekadave… Kam pasur nderin të punoja për Kosovën me Ambasadorin Richard C.Holbrooke. Unë nuk mund të flas për të, por mund ta imagjinoj tmerrin për paragjykimet antishqiptare të Trampit… Trampi e ka tradhtuar Kosovën. Kur të votojnë në nëntor, shqiptaro-amerikanët duhet të kërkojnë ndryshimin e regjimit në Amerikë” (Citohet sipas: David L. Phillips. “Trampi e tradhëtoi Kosovën”. Faqja e internetit “Front Online”.04 maj 2020).

Ndërsa në një tjetër analizë, ka theksuar:

“Diplomacia e Trumpit dhe paragjykimi proserb ka qenë një dështim. Ajo çnderon mijëra shqiptarë të Kosovës që vdiqën për shkak të agresionit të Serbisë” (Citohet sipas: David L. Phillips. “Administrata Tramp kërkon zgjidhje të shpejtë, por s’ka zgjidhje të tillë për krimet e Serbisë”. Faqja e internetit “Zëri”, 25 gusht 2020).

Lidhur me të ashtuquajturën “Marrëveshje e Vashingtonit” të 27 qershorit 2020, Trampi, në mënyrën më cinike dhe më poshtëruese për popullin shqiptar të Kosovës, pati deklaruar:

“Jam i sigurt se është një Çmim Nobel për Paqe. Ne jemi duke ndaluar vrasjet masive midis Kosovës dhe Serbisë. Ata kanë vrarë njëri-tjetrin për kaq shumë vite. Ata do të ndalojnë vrasjet…” (Citohet sipas: “Trampi mendon se meriton çmimin Nobel pasi ‘po ndalon vrasjet masive’ mes Kosovës dhe Serbisë”. Faqja e internetit “Exit News”. 20 shtator 2020).

Pas kësaj deklarate absurde, vjen reagimi i analistit të njohur nacionalist Hafiz Shala, qytetar amerikan me banim në Nju Jork, i cili shkruan:

“… i bashkoi në Shtëpinë e Bardhë viktimën dhe agresorin, por pa bërë dallime se kush ishte ai që vrau e masakroi popullatën civile të Republikës së Kosovës… Ishte manipulim shumë i ulët i Presidentit Tramp kur e mashtroi popullin amerikan se gjoja i ndërpreu vrasjet masive, sikur ato po ndodhnin tani” (Citohet sipas: Hafiz Shala. “Debat kaotik dhe zhgënjyes për qytetarët amerikanë”. Faqja e internetit e gazetës “Bota Sot”. 01 tetor 2020).

Tani, siç premtova më lart, po u bëj të njohur lexuesve atë deklaratën krejtësisht antishqiptare të Trampit të dhjetorit të vitit 2015, e cila i vinte shumë në osh Putinit dhe Beogradit.

I kapluar keq nga afshet e fushatës së ardhshme zgjedhore për postin e presidentit, ai shprehej se për të gjitha fatkeqësitë e Serbisë, fajin e paskej administrata e Klintonëve. Ai deklaronte:

“Pikërisht ata organizuan kaosin në Ballkan dhe në Kosovë. Shikoni se çfarë bënë ata në Serbi me bonbardimet nga lartësi të mëdha. Për mua personalisht, bombardimi i serbëve është një turp i vërtetë. Ndërkohë, Klintonët këtë e vlerësojnë si një sukses të paparë. Kërkoj ndjesë para popullit serb për të gjitha gabimet e politikës amerikane. Në qoftë se unë do të vij në krye të Amerikës, atëherë ka për të ndryshuar kursi i politikës së jashme, i cili deri tani shpeshherë ka qenë i gabuar” (Citohet sipas“Trampi i kërkoi falje Serbisë… për Klintonët”. Marrë nga faqja e internetit “stihiya.org”. 25 dhjetor 2015).

Këtë informacion e ka pasë transmetuar edhe Radiostacioni “Zëri i Amerikës”, në datën 13 tetor 2016.

Me këtë deklaratë, Trampi bashkohej me eurodeputetin shovinist francez Aymeric Chauprade, i cili, në mars të vitit 2015, nga tribuna e parlamentit evropian, sulmoi edhe NATO-n dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës për bombardimin e Serbisë në pranverën e vitit 1999.

Trampit “duhe t’i japim hakun”. Ai, në krahasim me administratën e Klintonit, e ndryshoi tërësisht kursin e politikës së jashtme amerikane në qëndrimin ndaj Republikës së Kosovës dhe, përgjithësisht, ndaj popullit shqiptar të Kosovës, çka do të thotë edhe ndaj mbarë kombit shqiptar, sepse Kosova ka qenë dhe mbetet mburoja e fuqishme e tij. Ky qëndrim i Trampit, që merrte në mbrojtje Serbinë, këtë kryekriminele të Gadishullit Ilirik, e cila në themel të strategjisë së saj ka pasur shfarosjen e popullit shqiptar të Kosovës, në përputhje me platformën raciste të Vasa Çubrilloviçit dhe të Ivo Andriçit, platformë që Milosheviçi kërkonte ta vinte në zbatim në vitet e fundit të shekullit që kaloi, dëshmon pa mëdyshjen më të vogël se ai qe rreshtuar me bindje të plotë në krah të politikës neocariste të Putinit, si armike e tërbuar e kombit shqiptar, duke shkelur mbi gjakun e viktimave të pafajshme të gjenocidit të egër serb dhe duke poshtëruar rëndë mbarë popullin shqiptar të Kosovës. Pra, ai, me vetëdije të plotë, radhitej pranë politikës shoviniste ruse ndaj kombit shqiptar, e cila, me një zell të jashtëzakonshëm, pati mbrojtur krimet fashiste të Milosheviçit në Kosovë dhe madje, në Gjykatën Ndërkombëtare të Hagës, pati dërguar dëshmitarë në mbrojtje të tij kryeministrat Evgjeni Primakov, Viktor Çernomëjrdin, gjeneralin Leonid Ivashov dhe të tjerë.

Më lart përmenda reporterin amerikan Tim Uiner, i cili artikullin e vet e pati titulluar “Një pyetje pa përgjigje e ditëve tona: A është Trampi agjent i Rusisë?”, të botuar në gazetën “Washington Post” të datës 21 shtator 2020.

Unë po iu parashtroj lexuesve një fakt tepër domethënës dhe ata le ta nxjerrin përfundimin vetë. Por para se ta parashtroj faktin në vijim, po shtroj pyetjen:

Çfarë ndodhi në Moskë në mbrëmjen e vonshme të 08 nëntorit 2016, kur zgjedhjet presidenciale kishin përfunduar në Shtetete Bashkuara dhe kishte dalë rezultati? Pra, kur Trampi ishte zgjedhur president? Ja se çfarë ndodhi:

“Deputetët e Dumës Shtetërore (parlamentit E.Y.), gjatë mbledhjes plenare, lajmin për fitoren e Donald Trampit në zgjedhjet për president në SHBA, e pritën me duartrokitje. Për këtë njofton “Interfaks”” (Citohet sipas: “Në Dumën Shtetërore duartrokitën për fitoren e Trampit”. Faqja e internetit “Novosti”. 09 nëntor 2016).

Interfaks quhet një agjenci informative në Rusi. Më poshtë vijon një tjetër fakt me jo më pak interes. Të entuziazmuar nga lajmi që morën, deputetët shtruan banket dhe shpenzimet i pati marrë përsipër udhëheqësi i partisë liberal-demokrate Vladimir Zhirinovski. Ja informacioni më i hollësishëm:

“Udhëheqësi i partisë liberal-demokrate ruse, Vladimir Zhirinovski, në Dumën Shtetërore shtroi një banket me rastin e fitores së Trampit në zgjedhjet presidenciale në SHBA. Gjatë pushimit të seancës, në tryeza u mblodhën deputetët dhe gazetarët. Për qerasje u paguan 100 mijë rubla. Për gostitje u shtruan sallam, mish pule, sallatë, çokollata, shampanjë. Zhirinovski ngriti dolli për politikën e re të brendshme dhe të jashtme të SHBA dhe për përmirësimin e marrëdhënieve me Rusinë”. (Citohet sipas: “Zhirinovski shtroi banket në Dumën Shtetërore me rastin e fitores së Trampit në zgjedhje”. Faqja e internetit “RBK Group”. 09 nëntor 2016).

Pra, entuziazmi i deputetëve rusë s’ka nevojë për koment. Ai entuziazëm zbulonte simpatinë e madhe të Putinit për Trampin. Dhe nënkuptohet vetvetiu që ajo simpati e ka pasur një arsye me jo pak peshë. Se nuk mund të besohet që parlamenti rus po ngazëllonte se në krye të Amerikës erdhi një përfaqësues i krahut konservator.

Gjatë fushatës zgjedhore të vitit 2016, për Trampin u tha e çfarë nuk u tha. Por, besoj, lexuesve nuk duhet t’u jetë fshirë ende nga kujtesa ai epiteti i famshëm që i pati vënë artisti i madh i Hollivudit Robert Deniro. Për më tepër, vetë Trampi pati deklaruar asokohe se “të gjitha mediet janë kundër tij” (Citohet sipas: “Donald Trump i kërkon ndjesë Serbisë për bombardimet e NATO-s”. Faqja e internetit “zëriamerikës”. 13 tetor 2016).

Sigurisht që ato medie i kishin ca arsye shumë të forta që ishin kundër tij, sepse e njihnin fare mirë se kush ishte. Kurse për faktin se kush është Putini, simpatizanti i Trampit, është shprehur shumë shkoqur në kujtimet e veta shoku i tij i klasës në shkollën e zbulimit, Juri Shvec. Lexuesit që dëshirojnë të kenë më shumë informacion, le t’i lexojnë në internet ato kujtime, me titull “Putini në kujtimet e shokut të klasës”.

Los Anxhelos, Kaliforni

20 janar 2021

Hakif Bajrami – TË KALUARËN NUK MUND TA PËRMIRËSOJMË-TË ARDHMËN MUND TA BËJMË TË NDRITUR

No Comments Lajme Opinion

Rubrika: “Projeksioni i ardhmërisë”

Hakif Bajrami

TË KALUARËN NUK MUND TA PËRMIRËSOJMË-TË ARDHMËN MUND TA BËJMË TË NDRITUR

(Përkujtojmë sakrificën e DY ADEMAVE dhe mizorinë e okupatorit në Reçak: 15 I 1999-15 I 2021)

Përmendore-statu, meritojnë ata që kanë sakrifikuar për çlirimin e Kosovës. E ata si ushtarë të Skenderbeut, janë Dy ADEMAT, që duhet ta nderojnë kryeqytetin, po aq sa Kastrioti legjendar!

Nuk shkruaj për modalitete artistike, por shkruaj me fakte që ta ftojë trustin mendor shqiptar në rreshtimin e pesë faktorëve që të krijojë energji pozitive për ardhmëri të ndritur, për bashkim kombëtar. E kur e theksojmë ne shqiptarët fonemën BASHKIM, zakonisht mendojmë emocionalisht, se ishim dikur të bashkuar, ishim Arbanas, që do të thot se ishin ata që bënim ara për të prodhuar bukë, ose e përpunonim arin, më mirë se çdo kush në tokat e zbuluara. Le të transplantohet kjo fonemë në qëndrrim për t` u bashkuar, pa e rrezikuar lirinë e asnjë populli fqinjë. Pra, shqiptarët duhët të rreshtohën për bashkim, jo për invazion e as për supremaci mbi dike jashtë xhakut tonë, por për një realitet që duhet të ndodhë gjatë shekullit, që e filluam dhe tani jemi në dekadën e tretë. Pra vizioni i bashkimit, projekti kombëtar është në trurin tonë, madje i shkruar dhe i botuar e ai duhet të peshohet në projektin e shteteve shqiptare, në projektin e të gjithë shqiptarëve, sepse kjo kërkesë është kauzë sigurie shpirtërore dhe emocionale, e materializuar, në obligimin njerëzor. Por, kështu si jemi, në parti e tarafe “intelegjente”, krahinore, trevat shqiptare i kemi mbushë me neobajraktarë fisesh e mëhallash. Pra, vendin e bajraktarit e ka nxënë kryetari i partisë, i degës, i nëndegës partiake, që ngadal po krahinarizohën dhe është rrezik të na kthehen kohët e bajraktarit fisit, që ka fituar fron nga trashëgimia e jo nga dituria shkollore. Dhe, këta të fisit ri (partisë që ka një program ideologjik), gjithë ditën flasim për një transformim demokratik, e ndër “sofër” nuk lënë intrigë e zezonë pa thurë kundër njëri tjetrit, kundër “fisit” tjetër. Pra kemi përparuar shumë, fiset nuk po i harrojmë, por partitë po na robërojnë gati dyfish më tepër, sepse ato (partitë) po provojmë, t` i mjelim si lopën. E partinë e kemi bërë lopë, e tamlin e saj e kemi kthyer në ushqim fisnor, pra jo ushqim fiziologjik. Madje, kjo thurëje, e kuzhinës neobizantine neobajraktare, ka zënë shtat, në trojet tona, në diasporën tonë të shenjtë, edhe në bashkpunim me dhunuesit tradicional të shqiptarëve, po përçahemi dhe jemi bërë pikë e pesë, sa që as diktatura më e egër nuk do të na bashkon. E unë nuk i besoi asnjë iluzioni se dikush po na pengon, të paktën sot.

Pse mbijetuam gjatë sehkullit XIX dhe sidomos më 1918-1941 në Shqipërinë Kontinentale. Sepse Lidhja Shqiptare e Prizrenit i vuri kapak pleqërisë se Shqipëri do të ketë me çdo çmim; sepse nga Prespa e deri në Bihor e kishim (1918-19410 vetëm një parti-BASHKIMIN (që zyrtarisht quhej XHEMJET). E kjo parti edhe nga Klubi “Bashkimi” (1908) për t` u trasferuar në “SHQIPTARI” (1915), e për t` u rilindë më 17 XII 1919 në Shkupin shqiptar me emrin ilegal “BASHKIM” (Xhemjeti). Çka ka ndodhë në Shqipërinë Bregdetare dihet. Mbreti Ahmet Zogu, edhe pse sundoi me egërsi të pashoqe dhe në fund tradhtoi duke u larguar nga fati i populit, prap se pra bota e dinte se “Mbreti i të gjithë shqiptarëve është Ahmet Zogolli i Parë).

Duke e lexuar librin: “SHQIPTARI DINAK”, erdha deri te “informtata”, se shqiptarët paskan sundur gjatë historisë, deri me tash në 12 shtete. Edhe më konkretisht, edhe armiqët më të mëdhej që i kemi, nën “rrogoz”, na e pranojnë se: “Jemi populli më i lashtë i Ballkanit”. E disa idealista shkojnë edhe më largë dhe na quajnë: “më të vjetrit e Evropës”. E ne çka jemi sot, shtrohet pyetja. Së pari, nuk kemi më nevojë të hargjojmë energji dhe të arsyetohemi më duke thënë sa, na kanë lënë në prpambeturi dhe injorancë okupatorët. Ajo kohë ka ngja. Tash, kur në trojet tona etnike funksionojnë 15 univerzitete shtetërore, e po kaq apo më tepër private, çka jemi ne. Kujtë i ankohemi, kush na ka faj se na ka mbuluar fantazia se vetvetiu do të bashkohemi, e në anën tjetër arratisemi nga trevat tona me shpresë se do të bëhemi të pasur, duke larë piata nepër botë!!!.

Më nuk e kemi asnjë të drejtë ta lakojmë emrin prapambreturi në kuptimin akuzonjës për dike, sot. Nesër edhe më tepër jo. E pra ku jeni profesorë univerzitar, që sot zëri fare nuk u ndihet; ku jeni JU studnetë që jeni strukur dhe “luftoni” për nota, duke jetuar nepër pallate studentore dhe banesa luksoze. Zëri JUEJ, zëri i ZOTIT, që ia ka pasë dridhë themelet kartahurës Jugosllavi më: 1968; 1981-1997, disi është molegë, e nuk guxon të mekët, e të kthehët në një shkretirë dembelie dhe narcizmi ambivalent,duke u infektuar nga ‘bota’ teknologjike,sidomos nga interneti prosperonjës. Studentë të nderuar të kohës “moderene”, shumë pak po hargjoni energji për ndryshime, për ardhmëri, të cilën mund ta menaxhoni drejtë progresit, sepse energjia juaj është e pashterrëshme dhe plotë frymë patriotike. Rezervohuni e hargjoni kohë më pak për të kaluarën, të cilën nuk mund ta ndryshoni me asnjë akuzë apo urrejtëje. Ajo kohë ka ndodhë. Ejani mos t` i vejmë pikë të kaluarës, pra pa e harruar kurrë. Pra si futurista të startojmë në rrafshin: çka është e nevojëshme sot, çka është e domosdoshme nesër, çka është e pashmagëshme në vijim. Por jo, atë vijim ta lejojmë që të notojë sot për nesër, sepse shndërrohemi në gjenratë pa vizion. Pra, të jemi edhe ne popull evropian nën kontroll autokton, pa i harruar adetet dhe zakont tona, sidomos gjuhën tonë shumë të begatëshme, dhe, t` i takojmë familjës progresit, e mos të tallën me neve seicili që ngritet më herët, si thot populli. Pra t` i themi prapambeturisë MJAFTË ke mrizuar në trojet tona, me e pa fajin tonë.

Për ta arritur te progresi i duhur, mendoi se duhet zbërthyer, se çka është DEMOKRACIA e PËRKRYER, të cilën nuk mund ta ndërtojmë për një vit, me një kuadër, me një prijës, që disi prap po e fetishizojmë, që për dhjetë vejtë, apo ca dekada atij (prisit) i kemi bërë proskineza (përkulje sa është gjallë e pastaj në varr), e pastaj po aq kohë hargjojmë për ta zhbërë “proskinezën”. E edhe nëse nuk e bëjmë, atë po e bëjmë sepse me disa parti është më mirë, por të gjithë në një rreshtim tolerant, të na pret sopata në një vend, e ta nxierrim këtë komb nga liturgjia e lutjeve dhe ideologjive të mykura politikaneske, sespe mirëqenja nuk vjen nga qielli, por nga puna r dlirë. Pra, demokracisë, ashtu si e kuptoi i duhet: Liria, Siguria, dhe Prospertiteti. Nga ky pozicion,DEMOKRACIA sjell ivestim në lumturi dhe optimizëm për gjeneratat, gjithnjë me kujdes, nga poshtë lartë, dhe anasielltas, në nivel dialektik.

Mjaftë kemi hargjuar kohë në spjegimin e totalitarizmit që identifikohet me : represion, pasiguri dhe varfëri. Sikur këtë nivel të së kaluarës, e kemi identifikur me fonemën: Shefi i shtetit dhe Shefi i elektoratit, e mbi të gjithë është Shefi i partisë. E është e ditur, se totalitarizmin e kemi krijuar vet, duke investuar fetishizëm në shefin e partisë pa konkurencë dhe shefin e shtetit pa kurorë, dhe jo vetëm neve, por neve çdo shef shteti, pa kurorë, na janë bërë një palë njerëzish, që thonë se: na e ka nxënë frymën dhe na ka sunduar në emrin tonë, duke harruar se vet e kemi instaluar në trurin tonë, gati në

rang të shpëtimtarit, pra të gjithë duhet të jemi shpëtimtrë të vetvetës dhe individit. Ata të djeshmit, dhe këta të sotmit, që janë një soj faraonësh, që sundojnë në emër të popullit, janë kah na riepin në emër të “elektoratit”, gjithëmonë si të paknaqur, e ata dhe këta, po paraqitën kinse po duam për ta ndëruar historinë, por nuk po na lejojnë opozitarët. Kësaj dokrre i thon hipokrizi. Duhet të thuhet e të kuptohet se përparimin sot po e ngulfatë: korrupsioni, nepotizmi, hajnia, spiunimi tek ata që “diktojnë”, sepse infektimi me kravata dhe modalitete rrobash, për t` u dukuar sa më fodull në kolltuk, janë thjesht një katrahurë që “shkelqen” mjerim. Madje, kur i vrenë ish nxënsit dhe ish studentët e deridjeshëm që vinin në ligjerata me nga një fletore të zdraluar, e tash lëvizin me përciellje dhe me vetura të blinduara, sepse të tillë i ka bërë partia, faraon, për një përdorim, disi fajin e kemi edhe vet sepse më shumë kemi hargjuar kohë duke “shitë” dituri se sa duke dhuruar edukatë. Pra njeriut modern i duhën të dya: Edhe dituria edhe edukata. E unë si asrimtarë jam përpiekë të i vejë në binarë homerik të dya: diturinë dhe edukatën. E kur historia i hudhë në mbeturina palaçot, atëherë ngritën matrapazët dhe atë mbeturinë njrrëzish ne dkisi i shqelmojnë. Nëse shkelmimin e bëjmë me kohë jami fitimtar, nëse shkemimin e bëjmë pasi që kemi pritë a do të na gjuajnë ndonjë asht në gojë, atëherë haraçi dhe prambeturua paguhet me fajde, pra jo me kamatë, sespe nga fillimi çdo gjë është e egër. E dhjet se askush tjetër por vet e kanë ngritë deri në qiellë i ndividin fetish apo kult. Pra,edhe këtij degradimi civilizues i thonë “histori”.

E vërteta, qarqet politike shqiptare sot, në dekadën e tretë të shekullit XXI, pas shembjës së totalitarizmit, janë kah shesin dushk për gogla dhe po flasin e po shkruajnë se: jemi “për bashkim kombëtar”. Shiqoni programet e partive sot. Ato janë aq të pa sistemuara, sa që as nuk kanë koncept, e as definicion, për bashkimin fare. Shkurt e shqip është e përfolur një frazeologji EZIPOANE. Pra popullin po e rrejnë, elktoratin po e gënjejnë dhe Diogjenin po e brengosim. E rrejë ose gënje, është njësoj.Pra disi nuk jemi as me Ezopin e as me Diogjenin. E bashkimi ose është bashkim, ose nuk është. Madje ka të atillë që në radhët e SHQIPTARISË i kanë krijuar dy koncepte për të njejtin element. E atomi ose është atom ose nuk është. Pse po e shtroi këtë? Për shkakun se një pjesë (nja 10 % e popullit që është sot i ‘pasur’ ) po propogandon se: “bashkimi kombëtar, do të ndodhë në Bashkimin Evropian”. E bashkimi evropian, në esencë është kauzë me: “hiekë dorë nga kombi, nga bashkimi shtetëror-ekonimik”, dhe mu për këtë dështoi aprovimi i Kushtetutës BE-s. Nga kjo aksiomë, doli se bashkimi është realitet i sinqeritetit. Por, pas BREXIT të Britanisë, u kuptua se “njëra dorë e frymës bashkimit” në Evropë duhet të kthehet në invalid. Kështu disi truri anglez e ka kuptuar Beë-n. Pra përpaësi i jep qenjës vetë angleze. Se bashkimi evropian është asociacion i të pasurve, është një ‘demant’, që vetvetiu tregohet, se brenda tij nuk ka siqeritet. E ne, mu pse nuk jemi të pasur, nuk do të thot se nuk jemi të sinqert, se nuk mund të jemi në shoqërinë e tyre, deri sa të bëhemi të pasur. Bje fjala, Britania është e pasur, por Turqia nga viti 1984 është e kyqur në bisedimet për BE-n. Nuk dihet fati i këtij shteti dhe kombit që i takon, a do të jetë ndonjëherë antar i BE-s apo nuk do të jetë kurrë. Madje, po ajo BE që ka një eksponent të pushtetit kryesor në Kosovë e që quhet EULEX, fare nuk kontribuon që Kosova t` i afrohet BE-s, sepse BE nuk e pranon Kosovën si shtet. Pra, BE drejtohet më tepër kah Serbia, sepse shteti i Borellit dhe Llajçakut, nuk e pranojnë Republikën e UÇK-ës. E ata na i caktojnë fatet tona për viza, për investime, për PISA, për Interpoll, për…. E pse llomotitin politikanët, po shkojmë drejtë BE-s, është çështje që populli duhet thot: mjaft na keni rrejtë, ndaleni korrupsionin dhe hajninë në pikë të ditës u avulluan dy milion Euro shih nga TREZORI i shtetit dhe asgjë. Jo në këtë “diagram” ka lidhje edhe: AKI-a, policia, partia-Qevderia!!!

E premtimeve të partive parap duhet t` u besojmë. E a duhet t` ua afatizojmë premtimet.Por,si duket, partitë për t` ia thyer kurrizin popullit, e aknë gjetë çelsin e mbylljës së rrenave dhe po organizojnë zgjedhje të shpeshta, në stilin: më shkarkove , të shkarkova, vetëm për të shpërndarë dokrra-premtime. Kosova nuk ka viza, sepse BE dhe EILEX, natë e ditë janë për destabilizim të shtetit Kosovës Shiqoni, ku ka vend në botë që t` i sejllë dokuemnegtet “konfidenciale” në pikë të ditës, e pastaj të burgosë pse t` i kam siellë, bile në zhyre. Ky realitet është palgë diçka më tepër se koloni. Ku është AKI, Prokuroria, policia, sherbimet shtrretrore. Ato janë për INTERES të AQYTETARËVE-të shtrtit e jo anasielltas, populli të jetë për interes të tyre, bile vetëm sa të zgjatë koha e fushatave zgjedhore. Në këtë destabilizim, nuk janë largë në kilometrazhë as disa parti në trevat shqiptare, të cilat “nuk e dijnë” se BE nuk e pranon Kosovën si shtet, dhe mu për këtë nuk ka VIZA. Pra ka viza të rrenave për çdo ditë, për ta mbajtë popullin në iluzione. E sot ‘INDUSTRIA; më profitabile në Republikën e Kosovës dhe Republikën e Shqipërisë, është të jesh partiak, i afër me Këshillin drejtues të partisë nanë. Baba po dihet-kryetari. Më së miri do të ishte që në këtë filozofi të jemi për një kohë “jetim”.

Cilët janë pesë faktorët e bashkimit kombëtar

Së pari, pa medyshje nëse duam abshkim kombëtar, duhet të jemi të ORGANIZUAR. Së dyti, duhet të të PUNOJMË të organizuar. Së treti, punën në proces, duhet ta NDAJMË. Së katërti, në ndarje të punës, duhet t` i ndajmë FUNKSIONET. E në hapësirën e funksioneve duhet, nëse e kemi synim bashkimin komnbëtar, të na drejtoi një ideal i përbashkët.

A mundemi këtë strukturim ta zbërthejmë në saktësi të shkencave ekzakte-natyrore. PO. Të jemi të organizuar si NATYRA. Të punojmë në shoqëri të interesave të tregut lirë të diturisë-kapitalit, që prej tij del çdo progres. Çdo ndarje e punës, nuk është asgjë tjetër, përpos se një rrevolucion shoqëror, që ka bazament social dhe ancional. E rrevolucionin mund ta bëjë vetëm dituria që është në sherbim të shoqërisë. Ndërsa idealin e bashkimit, mund ta bëjë fuqia humane e ndritur me trurin që nuk prodhoin urrejtëje, segregacion, shtypje dhe shfrytëzim brenda llojit e jashtë tij, duke e shfrytëzuar po llojin që i takon.

Çka na imponon momenti aktual për shqiptarë kudo që janë

Edhe në Kosovë edhe në Shqipëri në gjysëm e parë të këtij viti kemi zgjedhje pushtetore. Si duket, zgjedhje lokale do të kemi prap në Republikën e Kosovës në vieshtë. Pra tërë viti do të hargjohet nga politikanët duke premtuar. E kur t` i shtohet brenga e COVITIT19, atëherë çështja komplikohet, jo në numra përfasusish por në prapanngecje ekonomike, sepse premtimet duhet të janë të dyfishta. E besa koha po është më e shpejtë se sa premtimet, të cilat jemi të detyraur t` i parnojmë. E si t` i bashkoish ato pjesë, madje me padituri. E pa pasë diçka, nuk ke çka të bashkoish fare. E kur t` i shtohet fakti se partitë po ia mohojmë “sukseset” njera tjetrës, atëherë bashkimi është shumë më largë.

Tani në Republikën e Kosovës janë dy persoanlitet që qëndrojnë fuqishëm në maje të PIRAMIDËS politike. I pari do të zgjidhet Kryetar Qeverie me shumë lehtësi, mendoi unë. I dytë (e dyta) në pozitën e Presidentit, mendoj se do të ketë problem pa një koperim me ata që janë në zgjedhje, sepse këta dy të parët, po thonë se jemi në REFERENDUM. Dhe është krenari se ky REFERENDUM, do të jetë pozitiv. Me Kushtretutë, kryetari i Qeverisë dhe Qeveria mund të zgjidhet me 61 votë, plus. Nuk ka rëndësi a janë në

sallë me rastin e vitimit, humbësit. Por, kur është fjala për Presidentin që deri me tash është spejeguar se e “përfaqson popullin-tërë elktoratin”, patjetër me rastin e votimit duhet të janë në sallë 81 deputetë plus, pra shumica apsolute, nga 120 deputet sa janë të lejuar me Kushtetutë. Këtë kvotë (81) VV në kolicion të ngushtë, zorë se do ta arrijë. Pra imediativisht duhet që sot të fillojë xhurimimi i simpatizantëve ose mbështetësve të kvotës 81. E ky realitet tani në aspektin psikologjik është shumë largë, madje shumë larg nëse qysh tash nuk i zbusim “xhakrat”, sa që vendi mund t` i ketë dy zgjidhje: të vendosë prap Arabëria, ose të shkojë vedni në zgjedhje, të reja. Në këtë pikë kritike jemi, na përlqeu ose jo. Pra Kosova vtëvetiu, nëse na deshtojnë zgjedhjet, po dëshmohet pastaj se është një trust politik i pasigurtë. E këtë e pret Serbia dhe Putini me Llajçakun dhe Borrelin, ku Brukseli nuk do të mungojë së aplauduari. Pra fatin e popullit, fatin e Republikës e ka populli i Kosovës dhe Gjo BAJDENI, në dorën e djathtë. Pra, për të satën herë e themi se pa miqë, pa Amerikën, zor se do të arrijmë, për faktin se po e luftojmë vet qenjën tonë, për interesa partiake, do të thot klanore.Drejtues të partive, mendoni më shumë për popull se sa për veti. Nëse e doni Kosovën më shumë se vetëvetën, ju do të jeni në anën pozitive të historisë.

Këto ditë lindi një problem se kur dhe ku duhet vëndosë statuat e personalitrtrve kombëtare. Pa asnjë dilemë e them se familja e Prof Anton Qetës, plasoi një shembull shqiptarie. E me prof Antonin dy vite i kam kaluar në pajtimin kombëtar, kudo nepër viset shqiptar dhe nepër Evropë. Ai ishte një personalitet shumë i respektuar dhe i dashur, që me ekipin e tij ka sheruar aq plagë sa që ua ka kaluar të gjitha gjeneratave para tij.

Po, statuomania e ka përfshi Kosovën. Dilni në qytetin e Prishtinës, në ballë të institucioneve të shtetit e ke HEROIN KOMBËTAR GJRETGJ KASTRIOTIN-SKENDERBEUN, njertin nder pesë gjenerlët më të njonur të njrëzimit. E ky persoanlitet ka luftuar për 25 vjet për liri dhe ushtarët e tij kanë derdhë lumej xhaku. E për ballë TIJ, qëndron një stau e një njeriu që e ka SABOTUAR luftën,(këtë e ka thënë edhe Krist Hilli, që i ndrronte drafete për fatine Kosovës, si vetë e Krishtlindjeve), e Ai sot është kthyer në fetish. I pari kurrë nuk është takuar me Sulltanin, i dytë tri herë është takuar me kasapin dhe prap detyrohemi ta durojmë, madje ta kthejmë në kult që sjellë vota “lumturie”. Mu për këtë disa partiak të LDK e duan Ibrahimin, sepse ai u sjellë pozita në parti, e që kurrë me te nuk i kanë ndrruar as dy fjali. A nuk i ngjanë ky realitet atij faktit kur shkonim në Tiranë 1972-1980, në pjesën e djathtë të Hotel “DAJTIT”, qëndroinin dy personalittete joshqiptare. Ishin aty Lenini dhe Stalini. I pari ia hiqte kapelën të dytit. Këta në Prishtinë (Skenderbeu dhe Ibraimi), në vend se ta mbajmë Heroin Kombëtar pa konkurencë, ia kemi vu përballë një saboter të luftës ÇLIRIMTARE. Më kuptoni si të doni, por si ushtarë i Adem Demaçit dhe Adem JASHARIT- UÇK-ës, kurrë me asnjë veprim Ibrahim Rugovën, nuk e kam urrejtë. Madje luftën propogandistike, LDK e ka bërë me librin tim të botuar më 1995 me titull “Politika e shfarosjës së shqiptarëve dhe kolonizimi serb i Kosovës (1844-1995), Prishtinë 1995, botim: QIK. Ky publimim është shpërndarë nepër shumë ambasada mike dhe armike. Dhe kurrë nuk kanë mund të japin asnjë vrejtje. Pra, Kosova, Adem Demaçi, Adem Jashari e heronjkët e kohës duhën e respektohën me vepra e jo me hipokrizi, për të fituar pozita profitabile finasiare.

Madje sot, (15 janar 2021) shumë politikanë u përkulën para palgës kombëtare të Raçakut heroik. Por asnjëri nuk e tha të vërtetën, që ua ka thënë më 16 janar 1999 Adem Demaçi, emisarëve të Hollbrukut me këto fjalë: “Ne Zotëri i liruam 8 ushtarër e Serbisë më 11 janar. Ata i kishte zënë rob Zona

operative e Shalës Bajgorës, duke u përgatitë që të masakrojnë popullin duartahtë. Ju po i toleroni të na masakrojnë më 15 janar 1999. Mos harroni se nga 8 janari 1999 Millosheviqi i ka siellë edhe 62000 trupa vrasësish në Kosovë”. Ata: Ibrahim Rugova nuk po mendon si Ju Zotëri Adem. Tani para 40 minutave na tha se “Do të dialogojmë”. Baci: Ai ka folë në emër të vet. Unë flas në emër të popullit dhe të UÇK-ës që i ka rrokë armet për liri. Në këtë rrugë ne jemi të gatëshëm ta paguajmë çmimin më të lartë, por nuk do të ndalemi. Luftën e kemi nisë për njëmend. Ju falemnderojmë shumë…..”!.

Ku ishit ju intelektualët me pedigre që ta luftoni okupatiorin. Jo, jo, askush nuk e thekson se Adem Demaçi duhej të ishte përballë Kastriotit, sepse ky 28 vjet vuajti burgjeve, plus nuk u kursye dhe doli si luftetar politik në qendër të Prishtinës, për t` u njohjur UÇK, si organizatë ÇLIRIMTARE. Në anën tjetër,si e ka quajtë UÇK-ën tërë stafi drejtues i LDK,kur në qershor 1998 dezertoi Brigada e Dukagjinit; si të quhet ndryshe kërkesa e Delegacionit të LDK-ës që shkoi në Drenicë (shtator 1998) dhe i tha Shtabit të UÇK-ës: “Dorzoni armët. Shkoni nepër shtëpia”. E jo vetëm ky rast nuk ka ndodhë pa urdhër nga lartë. E këto tradhti, histiria nuk do t` i heshtë kurrë, sepse janë njolla të zeza, që edhe sot e minojnë bashkimin kombëtar.

Unë kombit, vizionit të luftës Adem Demaçit dhe Adem JASHARIT, që sakrifikuan çdo gjë për çlirim të Kosovës, për famën e UÇK-ës në Botë, për LUFTËN E DREJTË, për bashkimin kombëtar, i besoj.

Prishtinë më 15 janar 2021

V: O Derguar per botim nga Kolonel Laver Goxhai

VETING-un politik në Kosovë e bën Referendumi i 14 Shkurtit, VETING-un institucional do e bëjnë KURTI dhe OSMANI

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Me 14 Shkurt vota popullore do e ndëshkojë ashpër politikën e vjetër të LDK, PDK, AAK dhe NISMA, të cilat tashmë janë konsumuar së tepërmi nga fakti i keqeverisjeve të tyre në këto 20 vite.

Elita e vjetër politike në Kosovë ka dështuar rëndë në ngritjen dhe ndërtimin e shtetit ligjor, modern e me standarde moderne; elita politike LDK, PDK, AAK dhe NISMA ka dështuar rëndë në luftën kundër krimit dhe korrupsionit pasi ajo vetë simbolizon dhe identifikohet me korrupsionin, hajninë dhe tradhtinë; ka dështuar në punësim, në shëndetsi, në arësim,pra ka dështuar në sferën sociale, të mirëqënies, të progresit e zhvillimit si dhe në atë të integrimit europian.

Për këto arsye opinioni dhe votuesi kosovar politikën e vjetër do e ndëshkojë ashpër pasi atë verdikti i popullit edhe e ndëshkoi dhe një vit më parë me 6 Tetor 2021.

Mirëpo gjatë këtij viti të fundit dhe pas zgjedhjeve të 6 Tetorit politika e vjetër u ngarkua me të këqija dhe me kusure të tjera edhe më të rënda. Ajo tashmë është diskredituar publikisht por edhe nderkombëtarisht me aktin e pashëmbullt edhe në rang botëror: në atë se në kulmin e pandemisë globale të koronavirusit dhe në kulmin e punës shëmbullore të qeverisë KURTI, politika e vjetër ndërmori një grusht parlamentar që bëri të mundur rrëzimi e qeverisë legjitime KURTI dhe formimin e një qeveria të dobët dhe pa legjitimitet demokratik e cila ka dështuar thellë, dhe madje me marrëveshjen e Washingtonit në dëm të Kosovës, qeveria dhe kryeministri Hoti sipas asaj marrëveshjeje e kthyen Serbinë në Kosovë.

Tashmë populli në Kosovë është e sigurtë se do e ndëshkojë thellë politikën e aleancës të së keqes, LDK, PDK, AAK dhe NISMA.

Pikërisht ky fakt do të thotë se Referendumi i 14 Shkurtit 2021, verdikti popullor do të bejë të mundur VETING-un e madh politik në Kosovë që është: largimi nga pushteti, dhe ndëshkimi i ashpër me votë të politikës së vjetër. Pra zgjedhjet e 14 Shkurtit 2021 do të jenë një votëVETING popullor ndëshkues i së vjetrës dhe besim, shpresë e triumf i së resë, Kurtit dhe Osmanit.

Ky referendum u jep shansin edhe antarësisë së partive politike LDK, PDK, AAK dhe NISMA që të bëjnë edhe VETING-n brënda tyre, ku votuesit e këtyre kanë shansin që të ndëshkojnë dhe të mos dërgojnë në parlament individët prej të cilëve ato do të ndëshkohen ashpër si organizata politike. Ky referendum le të shërbejë pra edhe si një VETING politik për këto parti për t’u cliruar nga kapësit e pronarët e tyre, pra për të ndëshkuar autokracinë, nepotizmin dhe korruptimin.

KURTI dhe OSMANI do të kryejnë reformimin, VETING-un e sistemit të drejtësisë, pasi vetëm ata janë të lirë, të pashtrënguar dhe të motivuar kombëtarisht për ndërmarrjen e kësaj reforme të reformave, të kësaj reforme jetike për Kosovën, pasi si Osmani dhe Kurti janë të pastër dhe nuk janë, nuk kanë dhe as nuk janë të akuzuar për rekorde krimi, korrupsioni, hajnije dhe as tradhtie publike e kombëtare.

KURTI dhe OSMANI janë në pozicione dhe në antitezë diametralisht të kundërt më atë se cfarë kanë në biografinë e CV-në e tyre ata të cilët do të ndëshkohen me 14 Shkurt 2021.

Me VETING-un në drejtësi fillon edhe VETING-u gjithistitucional në Kosovë, fillon sundimi i ligjit, fillon funksionimi edhe i demokracisë, shtetit dhe shoqërisë të kapura nga politka e vjetër; me VETING-un e drejtësisë fillon cmontimi i sistemit kriminal të hajnisë e korrupsionit mision të cilin populli në Kosovë do t’ua besojë Albin KURTIT dhe Vjosa OSMANIT.

Një pyetje publike: Me kë është e vërteta dhe moraliteti politik, me Vjosa Osmanin apo me Isa Mustafën e kompani

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

E vërteta dhe moraliteti politik, LDK-ja dhe Vjosa Osmani para opinionit public por edhe atij ndwrkombwtar

Kwtw shkrim tw shkurtwr po e bwj si pyetje publike drejtuar kryesisht votuesve nw Kosovw.

Nëse pyeten “opinionistët” apo “mediatikët” për politikë të re, për alternativë të re politike kjo do të ishte disfatë dhe regres, sepse shumë nga opinionistët apo analistët e mediatikët duan të duken gjithmonë si kompetentë, të gjithdijshëm dhe sidomos të jenë “kritikë” ndaj asaj politike që është dhe ekziston, por duan të bëhen edhe prognozuesit, parashikuesit dhe largëpamësit duke “kritikuar” edhe atë alternativë politike e cila nuk është shfaqur akoma. Kështu ka ndodhur gjithmonë në Shqipëri, dhe po kështu po ndodh edhe në Kosovë, ku jo pak nga këta farë opinionistësh dhe shkruesish po hamëndësojnë dhe janë bërë “kritikë” sharlatane kundër Vjosës për atë se ajo mund të formonte parti të re dhe pse ajo është ndarë nga LDK-ja.

Atëhere përderisa ka shumë asish që janë kundra kësaj, kjo të con në dyshimin se opinionistët dhe analistët e këtij kalibri janë kaparuar ose janë edhe mercenarë të elites së vjetër politike, por që sa për dukje bëjnë sikur janë mediatikë dhe mendimtarë opozitarë të politikës; si dhe tjetra është ajo se shumë të tillë si të dështuar, frikacakë, egoistë e nihilistë janë kundër të gjithëve dhe kundër gjithckaje politike deri atëhere kur ata të joshen, të shpërblehen dhe të paguhen nga politika.

Ky është edhe amoraliteti intelektual opinionisto-mediatik.

LDK-ja sot është një forcë politike e zhveshur nga parimet: nga nacionalizmi dhe demokracia dhe aty nuk ka vënd as për meritokracinë, as per të vërtetën dhe as për kompetencën, por është kthyer në një parti ku pararoja dhe garda e saj janë klanizmi, korrupsioni, nepotizmi, interesi personal, si dhe matrapazllëku, pazari dhe cdo aventurizëm për interesa të klanit uzurpator të LDK-së.

Kundër këtij realiteti dhe për ndryshimin e tij, pra për reformimin e LDK-së ishte Vjosa Osmani. Mirëpo kjo përbente herezi për klanin e fuqishëm uzurpator të LDK-së me në krye Isa Mustafën të cilët e shkarkuan atë nga të gjitha postet drejtuese të LDK-së, sic veprohet në partitë autokratike e diktatoriale. Aty ka humur dhe është asgjësuar liria dhe mendimi ndryshe.

Politika është një aktivitet i cili gjithmonë kërcënohet nga pandershmëria, interesat e ngushta, subjektivizmat, nga korrupsioni, klientelizmi, autokracia, matrapazllëqet e pazaret intriguese dhe egoizmi. Aktualisht në LDK-në e sotme shikojmë nje devijancë të madhe politike nga moraliteti prej lidershipit aktual të saj.

Këtu nuk është rasti që të argumentoj se në cfarë ka rrëshqitur dhe ku ka degraduar LDK-ja, pasi ato tashmë duken, por edhe po thuhen e stërthuhen, si dhe dihen nga antarësia e LDK-së dhe nga opinioni i gjërë që sheh, dëgjon dhe vëzhgon politikën dhe debatet e saj.

Por nuk kishte se si të mos bëhej publike, mediatike dhe analitike imponimi që Lidershipi i LDK-së ia imponoi Znj. Osmani që ajo tashmë të distancohet nga LDK-ja si pasojë e një fushate inkuizicioni që iu bë por edhe vazhdon t’i bëhet nga një kastë e LDK-së e cila ka kapur dhe e ka privatizuar atë.

Pervec kësaj kaste brënda LDK-së në këtë inkuizicion kundër saj janë angazhuar edhe disa intelektualë dhe politikanë nga partitë e tjera dhe mediatikë sahanlëpirësish e servilë të pushtetit të IshPresidentit Thaci, të kualicionit qeverisës Hoti të palegjitimitet në bashkëpunim edhe me injorantë, të cilët përdorin edhe harbutërinë politike, por edhe djallëzinë dhe finesën djallëzore, mashtruese e hipokrite kundër saj.

Tashmë ka ardhur koha që të vendosë moraliteti kundër amoralitetit politik:

A është më mirë dhe më e duhura sot për Kosovën ndëshkimi i elitës politike të vjetër , apo vazhdimi saj edhe për më tej?

A është më mirë një koordinim e bashkëveprim politik i Vjoses me VETËVENDOSJEN , apo me ishpushtetin të cilin e ndëshkoi vota popullore me me 6 Tetor 2019 dhe që LDK gjatë fushatës elektorale ndëshkimin e ish atij pushteti e paraqiti si kauzë të saj, por që tashmnë e ka tradhtuar kauzën e vet dhe të qytetarëve të cilët e votuan atë?

A është më morale dhe më i pranueshem bashkëpunimi i Vjosës me VETEVENDOSJEN, apo bashkëpunimi i LDK-së me AAK-në, me Listën Serbe, me NISMA-n dhe me me opozitën mashtruese , PDK, e cila është formalish në opozitë, por realisht punon dhe vepron si opozitë kundër VETEVENDOSJES dhe kundër Vjosa Osmanit.

Pa qenë nevoja për t’u zgjatur më tej , vjen edhe kjo pyetje për publikuvn se: me kë është moraliteti politik, personaliteti dhe dinjiteti e përgjegjshmëria publike e kombëtare në këtë rast, me Isa Mustafën e kompani, apo me Vjosa Osmanin?!

Safet Hasani – Keqpërdorimi i “fjalës së lirë dhe mendimi ndryshe”, mund ta sjellë shoqërinë tonë në të zbatimin e të Drejtës Kanunore!

No Comments Lajme Opinion

Kur e themë “Gjykimin apo Drejtën Kanunore”, e kam për qëllim t’ju tregoj atyre se, s’është në kulturën shqiptare që për interesa politike vetëm se mendon ndryshe t’i fyesh, shashë, kërrcënosh, shantazhosh, etj.
Më së shumti fenomeni “liria i fjalës së lirë” keqpërdoret nga gazetarët, pjesëtarët e Shoqërive Civile, OJQ-të, etj! Për ata që flasin dhe mendojnë se po cenohet “mendimi i lirë, fjala e lirë”, fillimisht opinioni i gjer duhet kuptuar ç’është “mendimi i lirë, e fjala e lirë”!? Mendimi i lirë apo fjala e lirë, s’është të gënjeshtrosh, akuzosh pa fakte, fyesh, gënjesh, linçosh, shantazhosh, të flasësh gjëra me qëllime armiqësore. Mendimi i lirë është kur ju japni mendime të argumentuara apo faktuara, me qëllim të mirë për opinionin. Po ashtu, mendim i lirë (fjala e lirë) është kur ju nuk pajtoheni me veprimin e ndonjërit, por ju me fakte duhet ta vërtetetoni së keni të drejt! Por assesi, në adnjë mënyrë, për përfitime të ndryshme politike apo çfardo përfitime tjera! Unë e kuptoj që sot fjala e lirë ka mbetur vetëm si shprehje, asgjë më shumë! Por, janë pikërisht një pjesë e gazetarëve që për klikime në faqet e tyre të internetit nxisin opinionin të cenoj fjalën e lirë. Pra, fjala e lirë dhe mendimi ndryshe s’është ta akuzosh pa fakte e të shpifësh, fyesh, gënjesh tjetrin.
Sot, shumë individë, për t’i hyrë në hatër njërës palë, shajnë dhe fyejnë palën tjetër, në emër të fjalës së lirë! Kështu, kjo natyrë është rrezik që ta sjell prapë shoqërinë shqiptare, por edhe me të drejt, në gjykim përmes “TË DREJTËS KANUNORE”!

Burimi/Facebook

Genc Cakaj – Në majë të Jezercës me Doktorin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës

No Comments Opinion

Fatmir Xhelili i ka dhënë krejt çka mundur Kosovës, në ditët më të vështira e në orët më vendimtare të historisë së saj të vonë:
Kur paqja u bë e pamundur, ai u bë një prej themeluesve të UÇK-së, kur lufta u bë domosdoshmëri, ai shërbeu si drejtues i lartë institucional e politik i saj, kur ballafaqimi ushtarak përfshiu rëndë tërë vendin, ai shërbeu me vetëmohim si ushtar i zakonshëm e pranë nevojtarëve si mjek i jashtëzakonshëm lufte, kur shtetndërtimi ishte në pyetje, ai punoi pakursyer me vetëdije të lartë kombëtare në mbrojtje të interesave të Kosovës, kur po shpallej mëvetësia, ai nuk festoi gjatë e shumë si të tjerët sepse ishte në krye të qendrës për ruajtjen e sigurisë vendore në bashkërendim të plotë me miqtë ndërkombëtar, kur forcimi i brendshëm institucional u bë sfida kryesore e Republikës, ai punoi me zell e nder, profesionalizëm dhe dinjitet, pavarësisht përkatësisë partiake, në të mirë të Kosovës.
Doktor Xhelili mbetet i të gjithëve sepse iu dha gjithmonë përparësi interesave shtetërore të Kosovës dhe interesave kombëtare të shqiptarëve.
Miqësinë time me Doktorin nuk e ka ndarë asnjëherë dallimi në moshë, sepse e ka bashkuar dashuria për Shqipërinë, Kosovën, përkushtimi për të punuar papushim për çështjen shqiptare. Miqësia e ngushtë me të ka qenë sa nder, aq edhe mësim, sa frymëzim i vazhdueshëm aq edhe shembull i prekshëm se si duhet atdheu pa kushte

Burimi/Facebook

Mirënjohja, virtyt i lartë i Prof. Eshref Ymeri

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI .

Nxitja ,apo shtysa për ta shkruar këtë shkrim më erdhi pasi lexova te “Fjala e lirë” shkrimin e Prof. Eshref Ymeri me titull “Mirënjohja është pasuri shumë e çmuar shpirtërore”. Te ky shkrim i tij vihet re ajo e cila u mungon shumicës dërrmuese të intelektualëve shqiptar te të cilët shëmbullon egoizmi, smira dhe xhelozia. Te profesor Eshref Ymeri mbi gjithcka konstatojmë shpirtgjërësinë, modestinë dhe respektin e mirënjohjen që e karakterizon atë. Mirënjohja, respekti dhe vlerësimi i të tjerëve, i atyre meritorëve e kontributorëve në fusha e lëmenj të krijimtarive të ndryshme letrare, historike, politike, sociale, filozofike , shkencore e sidomos kombëtare është ajo e cila e lartëson akoma më shumë këtë personalitet të madh e të shquar, akademik, Profesor Eshref Ymerin.

Ky shkrim i tij për mirënjohjen si dhe thënia e filozofit të madh Immanuel KANT “mosmirënjohja është burimi të gjitha poshtërsive” më nxiti që ta ndërmarr e ta shkruaj sot këtë shkrim. Prof. Ymeri në këtë shkrim vlerëson “Fjalën e Lirë” dhe kolegune tij Prof. Doc. Fatmir Terziu ku po citojmë:

“Si shqiptar, jam shumë krenar që Prof.Fatmir Terziu

, në Perëndimin evropian, përfaqëson modelin e intelektualit me dinjitet të lartë kombëtar, i cili, si shkencëtar, si shkrimtar mjaft i talentuar, si kritik i rrallë në letërsinë shqipe, si studiues dhe hulumtues me pasion të veçantë, si një ithtar i pasurimit të tradidës në lëmin e memorialistikës shqiptare dhe si mjeshtër në artin e dokumentimit kinematografik, i vlerësuar lart në Mbretërinë e Bashkuar, ka zënë një vend nderi në historinë e kulturës kombëtare”.

Ai më tej liston duke përmendur dhe sidomos lavdëron dhe shpreh konsiderata të larta mirënjohjeje për shumë intelektualë, studiues dhe personalitete të tjera. Nëpërmjet këtij Portali ai u shpreh mirënjohjen të thellë :

Vilhelme Vrana Haxhiraj

Profesor Resmi Osmanit,

Kozma Gjergji

Sotir Athanasiou,

Novruz Abilekaj,

Faruk Taqe,

Adem Harxhi

Kadri Çopja

Aleko Likaj,

Baki Dervishi,

Eqerem Canaj

Resmi Çorbaxhi,

Albert Lulaj

Flori Bruqi,

Kadri Tarelli,

Kujtim Matelli

Dr. Jorgji Kote

Artur Shemaj,

Ahmet Dauti

Odise Çaçi

Merita Pinos,

Xhemile Abdiut

Kozeta Nushit,

Eli Trojës

Petrika Troja,

Mira Meksi,

Elida dhe Zotërisë Skënder Buçpapaj

Është shumë e rrallë dhe madje shumë e tepër rrallë që mund të gjesh një akademik si Eshref Ymeri që të jetë kaq modest, kaq mirënjohës dhe kaq respektues për talentin, krijimtarinë dhe për dhuntinë intelektuale të të tjerëve. Por jo vetëm kaq ,por unë si lexues dhe admirues i Prof. Eshref Ymeri , prej shkrimeve të tij dhe të analizave, gjykimeve dhe vlersimeve e të studimeve të tij për shumë intelektualë të tjerë kam mësuar dhe gjetur prej tij personalitete të larta me formim intelektual, letrare e shkencor të fushave të ndryshme ku përfshihen edhe këta të cilët profesori i nderuar i përmënd në këtë shkrim të tij. Prandaj dhe sot pikërisht për këtë, në mbyllje, po i shpreh edhe unë Profesor Ymerit respektin dhe mirënjohjen time të thellë karshi tij si një personalitet i madh, shpirtgjërë e mirënjohës, si dhe i uroj suksese në krijimtarinë e tij gjithdimensionale letrare,, historiko-kombëtare, sociale, politike, filozofike etj.

Durrës, nga Skënder Sadri KAPITI

Diana Ziu – Bota e re më zhgënjen…

No Comments Lajme Opinion

Ne qetesine e nates i flasim dhimbjes, gezimit, deshirës per nje diell dhe nje bote te re…
Me akull ne shpirt te ngrysur, me etje per pushtet modern pa dije, eshte si një statuje guri pa jetë… Do të shtangesha si gur nga habija dhe shkelqimi i rreme qe na ndan nga ky mur lartë, i “Madhi” mur Kinez.
Per pak mendova…, sikur pak shi i shkrire nga bora te bjere, do t’a pastronte fytyren e ndyre te ekzistences. Nderkaq me frymezon te them me zemer që paqe mbi gjithe vullkanete e çmendur do të marrë pesha të shekullit…
Por shqetesimet mijevjecare na mahniten yjet, qiellin blu…, ato i’a ndryshuan ngjyren, por edhe deshiren per te qene larg shume larg atje diku ne nje enderr qe nuk mund t’a zhdukin dot kurre…
E pushtuar me nje ideal, por sot më ish’ vec nje enderr që qëndronte thelle ne shpirtin tim, por edhe fluturimin e brumbullut e doja ta kisha prane si nje enderr, nje perralle te bukur që askush nuk mund te ma thurr…
Muzike!… Jo parazite!… Mos me shiko me tmerr, me llahtari… Muzike jam duke luajtur, mos më thuaj shko ne shtepi pse bej muzike…, por unë asgje nuk te fsheh, unë thjesht luaj muzikë, melodi rrok, xhaz, cfare menyje deshiron ti?!…
Të thashë ulu aty qen, luaj tallava… Ai u ul tok me muzikantin që u deh me tallava, por i duhej si frymezim per neser ne pune… Nuk është çudi e ben hatane nje i pa vlere bosh, trug i thare mbi toke apo lart ne qiell mbi retë… Kjo eshte hapesire që qesh e gjitha mbi ndyresite e rrugeve pafund…
Por deri kur valle do vije dhe rikthehet buzeqeshja e natyrës, bota e re le te vije te flasë “me urtesi”… Le t’a cajë qiellin me gezim, le t’a cjerre masken e peshtire te grindjeve te paturpeshme te qeverise…
Nje grumbull prapanicash te ngjitura pas karrigesh, te etura pelqyen kolltuket e praruar te pushtetit te rreme…
Ata/ato shkelmojne dhe grisin si afishe neper mure endrren e cdo kujt. Ata/ato kane gur ne zemer, jane klonuar me kafsherine, jane te pa skrupullt dhe kurre nuk mund jenë prane njerzeve te thjeshte.
Tmerr!…, por ja që keshtu ma solli fantazia, pasi ky eshte realiteti, vertetesia, por per mua eshte nje zhgenjim, nje zhgenjim total.
M’u kujtua fraza “u zhgenjyem”…, pasi kishim menduar ndryshe, n’a kishin premtuar që do të hamë me luge floriri…, por kjo na ish premtuar vertet… Kjo ishte një cudi amorfe, absurditet klasik i shpërlarë me flori… Ne ishim te rinjte e asaj kohe dhe, për më shume ne nuk e gjetëm kurre floririn e premtimit “ideal”, por heshtjen e paguam me flori… Çudi!… Ky eshte modeli qe ju rri ne menyrë perfekte si pasqyre magjike… Çudi!…
Jane vendet e vogla qe po shohin fatet tragjike nga sundimi i vendeve te medha…..
Mos qofte model edhe per ne kjo qe ndodhi atje larg, shume larg, ne ate vend ku endrra e cdo kujt eshte atje, por edhe sot eshte ende një përrallë…
Nje revolte pa krye, por per ne do të jetë nje fillim pranvere ku presim te ndryshoje, dhe te linde nje bote e re…
Qe te lulezoje atdheu duhet te ndryshoje ngjyra e tokes, hapesira qiellore te jete falas, por jo si dikur ku te merrej fryma nga frika dhe nga pesha e diktatit… Sot ajer ka, pse te kemi frike…
Ne na duhet thjesht nje menaxhim per nje “matematike te re” pa “shumëzim dhe pjestim”…
Ju me politiken pa emer, pa kuptim, pa zhvillim po
zhgarravisni cdo enderr, cdo gje te bukur, te hijshme… Ju qe dini te perdridheni neper “mbrëmje me tallava” dhe, me thua ulu perseri “ti qen”, shkruaj tallava se keshtu di te kercej unë…
Pa më ulerit edhe njehere si ujk…, sepse mua me pelqen te zgjedh ate qe uleret me bukur, ndaj kam shpallur nje konkurs ujqerish te premten… Eja të pres aty…
Ja keshtu eshte arti sot per cudi…, kjo qe shpesh ndodh, por neser perseri ne tavoline tallavaje do te hani, si kope ujqërish do të bëni ujdi…
Shpresoj që jo, por ndoshta po…
Mundet te jetë sic ndodhi ne festival, një pjo!…
D. Ziu…10/01/2021…

Burimi/Facebook