Home

Lajme

Diana Ziu – Kthesa totale për një Festival dinjitoz dhe që duhet t’i rrijë bukur më parë vendit tonë, dhe më pas pse jo edhe Eurosong…

No Comments Lajme Opinion

Mendoj si muzikante, si krijuese dhe si kompozitore të shpreh edhe njëherë mendimin tim për këtë eveniment të fundvitit festival, por kësaj here në formë më të koncentruar dhe shkurt.
Sipas mendimit dhe këndvështrimit tim dua të fokusohem në disa nga pikat e mia të një statusit tim në fb si më poshtë vijon;

Unë si Diana mendoj që këngët të paraqiten në fazën e parë, të shkruara në partiturë me melodi dhe poezinë (me tekstin) e duhur, PA ORKESTRACION.

Kur këngët akoma nuk janë përzgjedhur në festival, përse duhet t’i shtojmë këto kosto të pa nevojshme?….
Përse këngët duhet të dorëzohen me orkestracion dhe të përfunduara me të gjitha komponentet e saj kur ne akoma nuk dimë nëse janë pranuar?!…

Por nuk harroj të përmend dhe fakte të tjera që komunikimi i stafit të RTVSH-ës është përtokë dhe askush nuk komunikon arsyet e mos pranimit, madje telefonat janë shurdhuar në mënyrë selektive?!…

Si ka mundësi që dorëzohen këngë të krijuara me forma beats shabllone kompjuterikë, pa njohjen bazike të notave muzikore, madje këta “krijues” pjesëmarrës në festivalet ndër vite nuk njohin dhe nuk dinë të luajnë asnjë instrument muzikor?!… Kjo na tregon edhe njëherë shkallën e injorancën të këtyre pseudo “kompozitorëve” , si dhe çvleftësimin e krijuesve të vërtetë.
Unë si Dianë nuk jam kurrë kundër teknologjisë moderne të kohës, muzikës alternative, apo rrymave të muzikës moderne, por gjithë këto krijime duhet të dorëzohen me partiturë muzikore.
Kur kjo etapë të ketë përfunduar dhe të jenë marrë vendimet përfundimtare, ateherë kompozitori sipas rregullave të bëjë orkestracionin e këngës në studion që ai apo ajo preferon.

Unë personalisht nuk kam asnjë interes apo kundervënie ndaj studiove muzikore private. Ato me shumë të drejtë kërkojnë hakun e merituar të punës.

Dua të bëj pak replikë dhe të ngacmoj jo pa qëllim eksperiencën e hidhur nga Festivali i 58-të, që jo më kot u quajt Show, spektakël dhe bisnes i monopolizuar nga një person, që e shndërroi këtë Festival në butafori të dritave, të fustanëve, retorikave, fyerjeve, ngërçeve psiqike komike që kripa ju kish shteruar rrugës, monologëve pafund që qeshnin vetveten, baladës së vetë kënduar dhe të vetë duartrokitur si një Barbi Jokër në realitet.

Fatkeqësisht askush nuk shprehu revoltë edhe pse shuplakat ndiheshin të forta, por askush nuk ngriti zërin. Mediat monopoliste kishin marrë kyçet e heshtjes së korruptuar… Premtimet boshe të individid monopolist grotesk s’kish të ngopur, ishin në garrë të seleksionuar, duke lënë mënjanë këngën tonë të bukur si dhe cilësinë e saj. Këngët lëngonin nga ritmi banal dhe i pa formuar, ritmi i akordeve ndillte pështjellime lakuriqe të çarmatosura.
Hiret provokuese me fustanë apo me “fustanë” i thënçin të këngëtareve dhe prezantueses bënin sfilatën e rradhës duke harruar përse kishin ardhur në Festival. O Zot një rrëmujë dhe shkelje të dukshme e të gjitha parametrave të rregullores, ku dhe shtesat e pikave në rregullore zgjoheshin në mes të natës dhe “përgjumësh” renditeshin në pikat e rradhës, çudi?!…
Ah!… se harrova dua të theksoj post festivalin shumë zhurmë për asgjë, ku sipërfaqësisht lëvdatat llustronin sedrat e sëmura duke mënjanuar kritikën reale, po ku ishte kritika profesionale?!…
Ja çdo të thonë individi i “privilegjuar”, por i korruptuar “pa dashje”, ndoshta kështu?!…
Pra, përsëri dua të theksoj akoma më me forcë:
“Mjaft më… me këto metoda të pa ndershme, me ideologji që koha vetë i ka shvleftësuar. Ejani të punojmë dhe ndërtojmë të bukurën, delikaten, të ëmblën këngën tonë dhe, të lemë shembullin e nderuar profesional të krijuesve me këllqe dhe jo me paterica butaforike.”.
Kjo do të shënojë kthesën totale të një Festivali dinjitoz dhe që duhet t’i rrijë bukur më parë vendit tonë, dhe më pas pse jo edhe Eurosong.D.Ziu…

Burimi/Facebook – Diana Ziu

Diana Ziu – Festivali i 59-te

No Comments Lajme Opinion

Festivali është një fest dhe duhet të ketë një ekip të plotë që krijon një qytet magjik ëndërrash ku këngët magjishëm mes tingujsh të ndryshëm shkëlqejnë qiellin e tij dhe, i bëhet dhuratë popullit.

Unë si kompozitore dëshiroj të jap mendimin tim për artin muzikor dhe, në veçanti për strukturën e Festivalit të 59-të në vijim, pasi jemi në prag fillimit të stafetes muzikore të vitit.
Që nga vitet 90-të dhe në ditët e sotme cdo gje në fushën e artit muzikor pambarimisht vazhdon te jete një rrumpall/ rrëmujë apo një subjekt çorientues pa çelsa soli, pa kohë muzikore dhe, ku paralelet pentagramike janë kthyer diagonalisht në përshtatje të spontanitetit.
Ky çorientim filloi me Festivalet e viteve qe sapo përmenda më lart, të cilat u ndertuan sipas modeleve dhe deshirave personale nga muzikante të redaksisë muzikore në RTVSH. Këto forma kanë sjellë rremuje ne organizimin dhe strukturen e festivalit, por që per shume arsye që “dihen” apo që vetëkuptojnë vetveten kanë sjellë pasoja dhe po na përballin me situatën ku jemi edhe sot.
Sipas mendimit tim Festivali duhet të ketë ndryshim rrënjësor në strukturë që të ketë edhe transparencë.
1- Duhet të jetë një redaksi muzikore me krijues, kompozitorë dhe poetë, të cilët duhet përzgjedhin këngët.
kenget te paraqiten pranë kësaj redaksie sipas afateve të përcaktuara nga kjo redaksi.
kengët duhet te paraqiten vetem të shkruar në partiturë melodikisht, me harmoni dhe, me tekstin perkates pa përfshirë orkestracionin e saj, (arsyeja për të cilën unë po aludoj është një shkak që duhet marrë në konsideratë, pasi këngët që janë orkestruar në studiot private dhe që nuk janë pranuar për arsye te pa thëna, kanë një kosto të dyfishtë si atë emocionale të krijimit, por edhe atë monetare të çvleftësimit).
2- Pjesëmarrja në Festival të ketë një vizion të ri, ku çdo kompozotior të sjellë një këngë për konkurim, (mendoj që kompozitorët e redaksisë të mos jenë pjesëmarrës, pasi në gjuhën ligjore merr ngjyrat e konfliktit të interesave për konkurim transparent).
Të ulet propabaliteti i korrupsionit nga këto “studio private” te “preferuara” qe kanë kthyer këtë pruçedure orkestracioni këngësh para konkuruese vetem për qellime përfitimi apo s’kualifikimi me këto fantazma kompozitorë, këngëtarë apo poetë që nuk janë dëgjuar kurrë, (kur kjo pistë festivali duhet të ketë një kriter përzgjedhjesh të drejta profesionale siç e kërkon koha dhe profesioni përkatës).
Studiot private duhet të ruajnë emrat e tyre me korrektesën më të madhe, që të mos lejojnë këto fantazma krijues apo këngëtarë që sollën 4-5 këngë të “një autori” në Festivalin e mëparshëm, dhe të mos lejojnë manipulimin në Festivalin e këtij viti pandemik historik të 59-të.
3- Redaksia muzikore pasi të degjojë dhe te perzgjedhe këngët konkuruese dhe pjesemarrëse në Festival, duhet të jetë transparente në gjykim dhe të komunikojë hapur arsyet e mos zgjedhjes së këngëve të cilat janë s’kualifikuar për konkurim. (Çdo arsye të jetë e spjeguar profesionalisht nga stafi i redaksisë, pasi unë vetë si kompozitore me përvojë u përballa me një rrugëtim dhe shuplaka të heshtuara telefonike, me një heshtje të rëndë hipokrite dhe tepër të padenjë për një grua dhe krijuese). Shkrirja e redaksisë ishte një gabim, por krijoi një portë te hapur ku regjizorja morri në dorë gurrin dhe arrën për përzgjedhjen dhe pjesëmarrjen e këngëve qe i përshtateshin asaj në Festivalin e 58-te. Ja pra që këtij lloj konkurimi i duhet thënë stop, por stop, sot…).
Festivali është një fest dhe duhet të ketë një ekip të plotë që krijon një qytet magjik ëndërrash ku këngët magjishëm mes tingujsh të ndryshëm shkëlqejnë qiellin e tij dhe, i bëhet dhuratë popullit.
4- Boll më me tekste qe nuk kanë frymë poetike dhe, që nuk janë kurrë në sinkron me emocionin që përcjell kënga.
5- Këngët pasi të jenë përzgjedhur dhe aprovuar nga redaksia, atëherë të bëhen edhe orkestrimet në studiot private sipas dëshirës dhe preferencave të krijuesit, për të evituar anomalitë dhe rrëmujërat e viteve që shkuan.
6- Disa kompozitorëve duhet t’u jepet e drejta të mundësojë inçizimin e këngëve të tyre pranë orkestrës së RTVSH.
7- Në Festival duhet të këtë risi si në krijimtari, poezi, por edhe në pjesëmarrjen e grupeve të të rinjve. ( këtu lind nevoja qe përveç orkestrës se madhe të RTSH, në pjesëmarrjen e tyre të jenë intrumentistë të muzikës alternative).
8- Dua të ndalem tek një problematike muzikore që ka sjellë një devijim të qëllimit të Festivalit tonë, pasi kënga është kthyer në një pistë konkuruese për një qëllim të caktuar për vajtje në Eurosong. Ky fenomen ka shkatëtruar larmishmërine e këngës tonë të bukur. Mbase cdo vit shihja qe beheshin marrëveshje dhe vendosej me pare se kush do te shkonte në Eurosong. Kengetaret VIP
tashme po i benin yzmet kenges ne studiot me me emer ne bote vetem per nje qellim, dhe kjo vetem per Eurosong.
“Qellimi final” eshtë se kengetarit tjeter VIP qe ende nuk kish shkuar në festival i prermtohej qe vitin tjeter e ke rradhen ti… Keto premtime i kam degjuar vete në prani dhe pjesëmarrje të bisedave me krijues të ndryshëm, të cilët shprehnin hapur hallet e tyre.
9- Mendimi im final është që kompozitorët e afirmuar, me krijimet e tyre, t’u lejohet dhe jepet e drejta për pjesëmarrje pa konkurim, por përzgjedhja e konkurimit të tyre të bëhet gjatë netëve të festivalit. Ky është një mendim i imi personal.
10- Festivali duhet të mos lejojë deformime rregulloreje për arsye të qëllimshme të pjesëmarrjes së parregullt të personave që nuk lejohen sipas rregullores. Gjithashtu për çdo amandament apo shtesë/ndryshim mbi pikat e ndryshme të rregullores së festivalit, duhet pjesëmarrja e dosmosdoshme e një Juristi me njohje të çështjeve mediatike përkatëse, me qëllim të mbrojtjes dhe mos lejimit apo kompromentimit te kësaj rregulloreje, kjo duke bërë dhe publikimin e hapur të cdo ndryshimi nëpërmjet mediave dhe pjesëmarrësve në konkurim.
Ky është i vetmi mundësim për zhvillimin të një Festivali të rregullt dhe me një konkurim transparent, dinjotoz dhe me fushë hapje të bukur profesionale.
11- Festivali të ketë kritikët muzikologë dhe poetë të afirmuar që të funksionojë post festivali, dhe të mos bëhet një post festival sipërfaqësor.
12- Gjatë kohës që Festivali zhvillohet të ketë juri nga qytetet kryesore të vendit përveç jurisë qendrore.
13- Eshtë e domosdoshme të ulim pak ndriçimin e shumë zhurmshëm që është bërë nga skenografë të huaj, dhe duke lënë në hije skenografët tanë të talentuar shqiptarë.
Uroj që ky Festival i 59-të të ketë madhështinë, traditën, këngën shqip dhe një pranverë në dimër… D.ziu… 09/20/2020

Burimi/Facebook

Skënder Sadri KAPITI – SHQIPËRIA- 75 VITE NË TRANZICION KOMUNIST(1945-2020)

No Comments Lajme Opinion

Në vitet 1990 komunizmi në Shqipëri vetëra si Republikë Socialiste, dhe më pas prej 30 vitesh komunizmi po “luftohet” po nga ishkomunistët e konvertuar në antikomunistë e kapitalistë. Ky është absurditeti, dhe prandaj prej 75 vitesh Shqipëria është në tranzicion komunist, dhe nuk dihet se sa do zgjasë ky lloj tranzicioni.

Shqipëria edhe sot mbetet Shteti i fundit në Europë në rrugën e zhvillimit, të mirëqënies, të shtetmodernndërtimit, të demokracisë, të civilizimit dhe të integrimit. Kjo sepse nuk është e lehtë crrënjosja e komunizmit dhe as dekomunistifikimi i Shqipërisë pasi këtë nuk e bëjnë as ishkomunistët e ish sigurimsat e shtetit, por as neokomunistët bijë e bija të tyre si dhe as shkrimtarët e letrarët, as gazetarët e mediatikët e ishrealizmit socialist që dominojnë ende edhe sot: edhe akademinë, botimet, reklamën dhe promovojnë me nostalgji dhe me mjaft finesë “arritjet”e komunizmit.

Komunizmi ra si pasojë e asaj se komunizmi si i diskredituar dhe i dështuar u tërhoq me djallëzi, me qëllim për t’u rikthyer e vazhduar si demokraci, por si demokraci e rrejshme. Shqipëria mbeti në tranzicion socialist që prej 75 vitesh sepse kështu deshi edhe Europa, për të eksperimentuar me tranzicionin në Shqipëri.

Nuk është tranzicion kjo periudha që kur vetëra komunizmi diktatorial enverist në Shqipëri në vitet 90-të , nuk është tranzicion kjo periudhë kohore e këtyre 30 viteve të fundit, por tranzicion është përiudha 75 vjecare që kur u instalua në Shqipëri Regjimi Komunist.

Tranzicion quhet gjithmonë koha e tashme që kalon, por politikisht kjo e tashme është 75 vjecare.

Kjo sepse komunizmi në Shqipëri ka ndërruar maskën , është bërë në dukje më liberal dhe komunizëm kapitalist. Ashtu sikurse edhe komunizmi i 45 viteve që ishte një komunizëm antihuman ashtu edhe metamorfoza demokratike e atij komunizmi, sot si neokomunizëm liberal ka natyrë po antihumane e djallëzore. Populli vuante e pësonte dje nën demokracinë socialiste , por po vuan dhe po e pëson edhe sot nën pseudodemokracinë neokomuniste, në këtë rilindjen e moderuar socialiste.

Reformat që kanë ndëmarrë edhe regjimet politike të këtyre 30 viteve të fundit janë reforma prej të cilave ka përfituar klasa e ishregjimit diktatorial të Enver Hoxhës.

Kudo: në pushtet, në parlament, në bashki, në politikë, diplomaci , ekonomi , biznese , në akademi, në media dhe administratën shtetërore si dhe në sistemin e drejtësisë janë po ai brum dhe po ajo trashëgimi dhe trashëgimtarët biologjikë e politikë të regjimit diktatorial.

Prandaj dhe në keto kushte ka vazhdimësi edhe sot të tranzicionit komunist 75 vjecar. Gjatë këtij tranzicioni komunist, në fazën e parë të tij ,të asaj që quhet diktatura komuniste të viteve 1945-90-të , nacionalizmi dhe fisnikëria intelekltuale e patriotike u shpronësua, u persekutua, u burgos e u vra, ndërsa në periudhën e moderuar e dytë të pas tij, në komunizmin e sotëm të moderuar të këtyre 30 viteve të fundit, nacional-patriotizmi pothuajse është asgjësuar jo me dhunë e me përsekutim , por iu imponua që ata të largohen nga Shqipëria, u shpronësuan për së dyti me ligjin e tokës dhe të pasurisë si një ligj komunist si ai i viteve të pas luftës, 1945, kur u montua regjimi diktatorial.

Nuk është e vërtetë se Komunizmi në Shqipëri ra nga revolucioni apo nga ndonjë lëvizje demokratike në vitet 1990. Komunizmi në ato vite vetë ra si diktatura e egër pasi ajo konsumoi veten, por që nga rrënjët e saj lastuan dhe u rritën filizat e neokomunizmit liberal, ku sundimin e mori njeriu i ri i botëkuptimit socialist, bijtë, bijat e nipërit e baballarëve të diktaturës komuniste si dhe ata të cilët nga ishkomunistë u konvertuan në demokratë. Dhe këta të tillët e sundojnë edhe sot Shqipërinë. Këta kanë kapur pluralizmin politik, partitë, politikën , shtetin , drejtësinë, diplomacinë, korrupsionin,pasuritë kombëtare, ekonominë, kapitalizmin, shtetin dhe demokracinë. Prandaj akoma vazhdon tranzicioni komunist 75 vjecar me mutacione dhe i metamorforizuar si kapitalizëm grabitqar.

Agim Jakupi – Për realitetin tonë, ngushëllohemi me Dostojevskin

No Comments Lajme Opinion

Në mendjen e gjithsecilit prej nesh ka një kufi, përtej të cilit është e rrezikshme të shkosh. Pasi e ke kaluar atë kufi, është e pamundur të kthehesh mbrapa.

(Dostojevski)

Që në fillim dua të theksoj se nuk i vë në llogaritje akuzat që mund të vijnë nga partizanët e partive politike për përmendjen e thënies së Dostojevskit, kuptohet për shkak të kombësisë së tij. Prirjet e fundit të shumë nga vertikalja politike janë llomotitja, ndoshta, e fundit që mund të dëgjohet. Përderisa lexoja kolumnën e prof. dr. Ali Pajaziti: “Arti dhe politika”, mendoja rreth artit si e kuptojm ne dhe si e kuptojnë të tjerët. E njejta edhe për politikën, ku kemi gabuar që kemi një “konfiguracion” të tillë që nuk i përmbahet asnjë parimi moral. Si duhet kuptuar politikën, është edhe politika arti më i çmuar për të lëvizur gjërat për të mirën e qytetarëve, apo është vetëm një pjesmarrje për të notuar në ujërat e tenderave? Po, shpesh kemi dëgjuar se ata janë shumë të “zotit” për të vjedhur! “Zotësia” e këtillë është “arti” i vetëm i këtij nënqielli.

Nëse e vazhdojmë të shkruajm në këtë drejtim kemi për të thënë shumë, por e përmbyllim me këtë fjali: ata janë të zhveshur nga morali dhe për ate është krijuar ky mozaik.

Kur jemi te thënia e Dostojevskit, çështjen e analizojm mbi mendjen, kufirin, rrezikshmërinë dhe të mbeturit mbrapa.

Ç’është e vërteta, mendjen e palodhur për të ardhmen duke folur vetëm për të kaluarën është fenomeni më i dëgjuar gjatë fjalimeve politike. Ata që kanë lindë pasluftërave të fundit në Ballkan më veç e dine se kush çka është, se kush e prishi fantazmën jugosllavi. Nëse mendon se duhet besuar në përrallën e politikës që paraqitet me retorikën e shkatërrimit të një shteti, duhet të ndaleni dhe të mendoni rreth të bërave të të njejtit në politikën aktuale. Do të vëreni se gjatë kohë është gurë varri në qeveri. Është mirë, që të dëgjohen argumentet dhe të flitet me fakte e jo duke treguar emocione të flitet për histori dhe të mbetësh në llaçin e viteve ku proklamohej leninizmi. Çështja tjetër mbetet kufiri i ndërgjegjies politike. Fjalimi i zjarrët i politikanit në mëngjes bëhet fjalim i zjarrëfikësit në mbrëmje! Në këta rrethana pyesim, ku është kryeministri? Më është e ditur se me manovrat që shfaqin, ka mbetur lecka e flamurit të patritizmit, gjithnjë si kuptohet nga ata, ngase flamuri për ne mbetet po ai i Ismail Qemalit. Mbrenda këtij kufiri ata nuk kanë çka të humbin, ska dinjitet, ska moral, ska vizion… humbës mbetemi të gjithë ne që shkelim çdo ditë mbi parimet tona, duke i përkrahur ata. Dhe pse bëhet kjo? Gjatë kohë është shkatërruar arsimi, ekonomija dhe shkelja mbi ligjet e vendit. Duke qenë në pozitën e të kërkuarit të një vend punë, qytetarët trokasin dhe hapin dyert e partive që participojnë në pushtet. Shpresë e kotë, që shfaqet fenomeni i rrezikshmërisë së vazhdueshme. Duhet shumë kohë që shërohemi nga frika e politikanit që në fund të fundit jeta politike e tij varet nga ne.

Mbetja mbrapa, do të thoja kemi mbetur te shumë i përfoluri “kali i shemës”. Shumë njerëz janë të interesuar për përmasat e kësaj krijese që u fut në përditshmërin tonë, u bë simbol i politikës shqiptare. Bashkqytetarët tonë maqedonë kuajt dhe kafshët tjera i shiqojnë te kopshti zoologjik, nëpër komunat e tyre temë më nuk e kanë kanalizimin dhe ujësjellësin, nuk fotografohen se po pastrojnë rrugët… e në anën tjetër, në komunat tona flitet për ujësjellës, kanalizim dhe duhet hipur gomarit se makina nuk lëvizet për shkak të mbeturinave dhe llaçit rrugëve që çojnë në shtëpi!

Nga Agim Jakupi

Skënder Sadri KAPITI – Lexoni leksionet e Prof. Eshref Ymer

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Lexoni dhe merrni leksione e mësime historie, politike, demokratike, filozofike dhe sidomos , sidomos mesoni leksione patriotizmi nga prof. Eshref Ymeri, lexojeni edhe shkrimin më të fundit të tij :”Në pritje të aktit të tretë të tradhtisë së lartë” i cili më motivoi për të shkruar këtë konsideratë të shkurtër ndaj tij .

Është fat i madh që kemi intelektualë të tillë, por që fatkeqësisht janë jasht Shqipërisë, por që shqiptarët kanë aq shumë nevojë e domosdoshmëri për ta.

Unë këtu nuk do të ndalem që të bëj analizën apo komentin për shkrimin e tij , jo vetëm për këtë më të fundit por edhe të atyre të tjerëve para këtij. Por unë edhe si studiues i politikës, historisë kombëtare dhe asaj botërore por edhe si eseist, opinionist e shkrimtar mësoj shumë nga Profesorët dhe akademikët si Eshref Ymeri, kundrejt të cilit vendosa qw t’i përcjell atij respektin dhe mirënjohjen time të thellë për atë kontribut të tij të jashtëzakonshëm për ndërgjegjsimin dhe edukimin e brezit të ri dhe të shqiptarëve kudo që ata janë me ndjenjën e patriotizmit dhe të shërbimit për atdheun.

Te profesor Ymeri gjen të mishëruar erudicionin e lartë akademiko-shkencor dhe guximin e përkushtimin maksimal të tij me mish e me shpirt për t’i shërbyer atdheut dhe cështjes kombëtare shqiptare akoma të pazgjidhur.

I lutem lexuesve që të shpenzojnë kohë dhe t’i përkushtohen leximeve e leksioneve të Prof. Eshref Ymerit mbi kombin , atdheun , shqiptarizmën dhe mbi të vërtetat, mbi historinë dhe për vizionin edukativ që mbartin leksionet e tij aq të duhura e të vyera për edukimin patriotik, heroik e kombëtar shqiptar.

Lexoni leksionet e Prof. Ymerit se ato kanë edhe modestinë, edhe guximin, edhe filozofinë por edhe thjeshtësinë akademike mjeshtërore të një gjuhe dhe komunikimi të kuptueshëm për të gjithë njerëzit si ata të thjeshtë ashtu edhe për intelektualët.

Hajrush Behluli – MARRE BRE JU QOFTE O HORRA.

No Comments Lajme Opinion

Aleksander Lumezi 6 rroga me mbi 50 mije euro.
Ai tjetri 7 rroga, nje tjeter ma heret 12 rroga. Jane disa tjerë me nga 5 rroga, me dhjetra me nga 4, disa qindra me nga 3 rroga dhe 3 mijë e gjashteqindë te tjerë me nga dy rroga. Një armatë hajnash e kriminelash qe zhvatin.
Qysh bre nuk keni TURP nga femijet e juaj apo farefisi i juaj apo po ju duket zotesi me vjedh e me zhvat.


Kjo çmenduri, kjo grykesi në zhvatjen e parave nga taksat e vendit ma te varfer ne Europe ( me fajin e po ketyre lahperave dhe mentoreve te tyre).
A ka dikush qe e ndalë këtë çmebduri.
Apo këta lloj ,,njerëzish” do ti dergojme ne dialog me Serbinë që pastaj te thonë se pa i dhanë diçka( tokë) Serbisë nuk na njehë.


Besoni se keta ,,njerez” nuk e kane per qellim vetem me vjedh por e kane per detyre me shkaterrua Kosoven sepse Serbia e dinë se vetem keshtu shkaterrohet shteti. Keta jane dore e zgjatur e Serbise sepse koha e shkaterrimit me ushtri ka kaluar tani eshte koha ketyre maskarenjeve.
VJEDHJA E SHTETIT ESHTE TRADHETI KOMBETARE dhe ketyre duhet me ju tregue njehere e pergjithmonë.
Phy fëlliqësira të qelbura.

Shkruar Hajrush Behluli

Burimi/Facebook- Hajrush Behluli

Prof.dr. Eshref Ymeri Në pritje të aktit të tretë të tradhtisë së lartë?

No Comments Lajme Opinion

Mbarë populli shqiptar në trojet tona etnike, është në pritje të aktit të tretë të tradhtisë së lartë. Kjo është një gjendje ankthi, që janë duke e përjetuar të gjithë ata bashkëkombasit tanë, deri larg në diasporë, të cilët janë të edukuar me ndjenjën e dinjitetit të lartë kombëtar.
Në një shënim të shkurtër, me titull “Akti i tradhtisë së lartë”, të botuar në internet më 26 mars 2020, pata theksuar se rrëzimi i qeverisë Kurti ishte një akt i tillë. Kuvendi i Kosovës, me shumicë deputetësh mercenarë, në shërbim të Beogradit, e rrëzoi qeverinë Kurti, sepse në programin e saj, ajo, mes shumë objektivave, kishte shpalosur dy prej tyre, të cilët ishin të një rëndësie të jashtëzakonshme:

  1. Shpronësimin e të gjitha pasurive të paligjshme të oligarkëve politikë.
    1. Ngritjen e padisë kundër Serbisë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë, për vënien e saj para përgjegjësië materiale për dëmshpërblimin e të gjitha masakrave dhe shkatërrimeve që ajo pati kryer në Kosovë gjatë viteve ’90.
      Këto dy objektiva e alarmuan tmerrësisht shumicën e deputetëve mercenarë, sepse u prekeshin rëndë interesat e tyre, si hajdutë të oligarkisë politike. Veç kësaj, padia kundër Serbisë, ishte largim nga misioni i tyre antikombëtar, mision ky, i kryesuar nga Thaçi për mbrojtjen e interesave të Serbisë, në përputhje me detyrat që ajo u kishte vënë për të mos ngritur kurrë padi kundër saj. Këtë mision, Thaçi, duke shkelur mbi gjakun e dëshmorëve, mbi nderin dhe mbi dinjitetin e popullit shqiptar të Kosovës, mbi nderin dhe mbi dinjitetin e 20 mijë vajzave dhe zonjave kosovare, të cilat i poshtëroi aq barbarisht egërsia e kriminelëve serbë, e pati kryer në mënyrën më shembullore, që prej takimit të parë me përfaqësuesit serbë në Bruksel më 19 prill 2013.
      Akti i dytë i tradhtisë së lartë u krye më 04 shtator, në Marrëveshjen e Vashingtonit. Përgatitja e këtij Akti pati filluar që në Kuvendin e shumicës mercenare të deputetëve, e cila nuk aprovoi paraprakisht platformën e prezantimit të delegacionit kosovar në takimin e Vashingtonit. Në atë platformë, kryeministrit mumje të Kosovës dhe anëtarëve të delegacionit të tij, u duheshin dhënë porosi të prera që, në takimin me Vuçiçin, në prani të palës amerikane, të mos bëhej absolutisht kurrfarë lëshimi nga pikat e asaj platforme. Prandaj ndodhi ajo që ndodhi: kur Vuçiçi, agai i kryeministrit Hoti dhe i pjesëtarëve mercenarë të delegacionit, kërkoi që pika për njohjen e pavarësisë të hiqej nga diskutimi, kryeministri mumje Hoti dhe ata që e shoqëronin, si njerëz të dobët dhe servilë, ranë në bark në mënyrën më vetëposhtëruese para serbosllavizmit, në prani palës amerikane, në vend që të çoheshin nga tryeza e bisedimeve dhe të braktisnin takimin.
      Ky qëndrim revoltues i mumjeve të delegacionit kosovar, që drejtohej nga kryemumja Hoti, më kujtoi një shprehje bukur të goditur të shkrimtarit dhe të poetit brazilian Paulo Koelo (Paulo Coelho – 1947), në të cilën thuhet:
      “Njerëzit e dobët, në të gjitha kuptimet e kësaj fjale, janë të prirur për tradhti, çka është pasojë e mungesës së forcës së vullnetit, e mungesës së karakterit, e nivelit të ulët të zhvillimit intelektual, e varfërisë shpirtërore dhe morale”.
      Në raste të tilla vendimtare në takime ndërkombëtare, dobësia, servilizmi dhe vetëposhtërimi para bashkëbiseduesit të huaj, është baras me tradhti kombëtare. Sepse marrëveshjet ekonomike me Serbinë, pa një marrëveshje politike fillimisht, janë një zero me xhufkë. Por, në këtë mes, nuk ka asgjë për t’u çuditur. Për arsye se delgacioni kosovar, me në krye një kryeministër pa kurrfarë dinjiteti kombëtar, nuk mund të mbante tjetër qëndrim. Sepse nuk mund të lëvizte nga piketat tradicionale që Beogradi kishte vënë para argatit të vet Enver Hoxha që më 08 nëntor 1941. Prandaj jo më kot argati i Beogradit Thaçi, Enver Hoxhën e ka pasur dhe vazhdon ta ketë kultin e jetës së vet.
      Akti i tretë i tradhtisë së lartë pritet të ndodhë në Kuvendin e Kosovës, nëse do ta aprovojë Marrëveshjen e Vashingtonit.
      Dukuria tradhti është e njohur në mbarë botën. Por, fatkeqësisht, në historinë e kombit shqiptar, ajo ka pasur dhe vazhdon të ketë përmasa tragjike në radhët e politikanëve shqiptarë. Gjatë përsiatjeve për një dukuri të tillë të shëmtuar, mendova se do të ishte mjaft interesante t’u propozoja lexuesve të nderuar një ese fort kuptimplote të një analisti të njohur të botës arabe, në të cilën ai bën fjalë për psikologjinë e tradhtisë. Po e jap të plotë në vijim.

“Është interesante, a mundet ndokush nga ata që e ka tradhtuar njëherë mikun, çështjen ose atdheun, të na shpjegojë psikologjinë e tradhtisë?
A e keni vrarë mendjen ndonjëherë se cila është gjendja psikike e tradhtarit? Kohët e fundit unë kam përsiatur gjatë për këtë çështje. Askush nuk i kursen përpjekjet e veta për të demaskuar ata që kryejnë një veprim të pabesë. Po, në themel të atij veprimi është pozicioni kriminal, por mua më shqetëson diçka tjetër. Për mua është interesant jo aq komponenti kriminal i tradhtisë, sesa psikologjia e tradhtarit dhe baza psikologjike e veprimeve të tij. Nëse tradhtinë do ta trajtojmë si krim dhe mëkat, atëherë ka rëndësi që të nxjerrim në pah jo vetëm motivet e kësaj bëme, por edhe të kuptojmë se si ajo ndikon mbi psikikën e njeriut.
Natyrisht, më e drejtë është t’i drejtohesh këndvështrimit të psikologut ose të psikiatrit. Por unë jam munduar ta kuptoj psikologjinë e tradhtisë nëpërmjet gjykimeve dhe vëzhgimeve personale. E pranoj se ka mundësi që të mos kem qenë në gjendje ta bëj një gjë të tillë plotësisht.
Po ndaj me lexuesit disa ide që më kanë lindur në kokë.
Si ta përshkruash gjendjen psikike të njeriut, i cili tradhton mikun e vet, bashkëluftëtarin?
Përfytyroni për një çast kur njeriu juaj i afërt, me të cilin keni ecur dorë për dorë për vite me radhë, doli keqbërës. Me të marrë vesh tradhtinë e tij, ju, natyrisht, do të shtroni menjëherë pyetjen: “Pse e bëri këtë?”. Në këto e sipër, ju lindin edhe pyetje të tjera: “Kur i paska lindur në kokë mendimi për kryerjen e tradhtisë?. Kur ne bashkë kemi ndarë tryezën, kemi falur namazin, kemi përballuar bashkë një rrugë të gjatë, kemi bërë shaka me njëri-tjetrin? A dëshironte vallë të më bënte keq kur më shikonte dhe buzëqeshte?”. Mendoj se nuk është kështu, ndryshe një qëndrim të tillë mund ta përfshish në listën e sëmundjeve psikike.
Në qoftë se gjatë takimit me një armik, rival ose kokurrent, njeriu buzëqesh në një mënyrë të shtirur, kurse me vete thotë: “Do të vijë edhe ora e ndëshkimit tend”, kësaj mund t’i gjendet një shpjegim i arsyeshëm. Por në qoftë se fjala është jo për armikun ose për rivalin, por për mikun tuaj, me të cilin keni ndjekur prej kohësh të njëjtën rrugë, atëherë gjasat janë se këtu kemi të bëjmë me një tjetër psikologji. Pasi e ka larguar nga koka mendimin për miqësinë shumëvjeçare, ai duhet të krijojë një përfytyrim kaq negativ për ju, saqë të arrijë të kryejë një poshtërsi ndaj shokut dhe mikut të tij të vjetër.
Ç’gjendje psikike është ajo që të nxit të kryesh një krim shtetëror? Si mund të tradhtohet atdheu ku ke lerë, ku jetojnë prindërit e tu, familja, ku kanë burimin kujtimet më të shkëlqyera? Për çfarë mendon tradhtari, cila është logjika e tij orientuese kur ai i përcjell ndonjë shteti tjetër sekretet që ruan atdheu i tij? Në ç’masë paratë janë një argument i mjaftueshëm për justifikimin e tradhtisë? Mendoj se çështja nuk ka të bëjë vetëm me paratë. Dikush vërtet mund të pasurohet kur merr një shpërblim në të holla në shkëmbim të tradhtisë, por ama paratë, besoj, janë të pamjaftueshme për vetë faktin e kryerjes së kësaj tradhtie.
Çështja më interesante lidhet me pyetjen e mëposhtme:
Dikush që ka tradhtuar mikun, atdheun ose familjen, në ç’mënyrë e justifikon tradhtinë para vetvetes? Jam i bindur se deri në momentin e kryerjes së tradhtisë, tradhtari përjeton një luftë të vërtetë brenda vetvetes. Çfarë i thotë një zë i brendshëm i së keqes? Me siguri që ai i jep urdhër: “Ti duhet ta tradhtosh atdheun tend”. Kam mendimin se ai zë e bind në këtë mënyrë: “Kjo nuk është tradhti, kjo është revoltë kundër padrejtësisë”. Për kryerjen e së keqes kundër mikut, ai zë mund ta nxitë në këtë mënyrë: “Po, gjatë shumë viteve ai ka pasë qenë miku yt, por, në thelb, ai të ka shtypur”.
Por ama ekziston edhe një zë i brendshëm i së mirës. Kam bindjen se ai zë ushton në një mënyrë shurdhuese: “Kjo është tradhti, mos e bëj në asnjë mënyrë një gjë të tillë”. Sipas jush, në ç’mënyrë i kalon netët njeriu që ka dëgjuar këtë zë, por që ka parapëlqyer t’i bindet atij zërit tjetës? A mundohet ai vallë ta shuajë zërin e brendshëm të së mirës, i cili i thotë: “Ti po kryen tradhti. Hiq dorë nga kjo rrugë sa s’është vonë”. A e përjeton ai ndjenjën e pendesës kur është duke përsiatur për tradhtinë?
Tradhtia është një veprim i ndërgjegjshëm i njeriut. Ajo është një krim i paramenduar, para kryerjes së të cilit hartohet një plan, përpunohet një ide, përdoret një logjikë. Mandej merret vendimi pë kryerjen e tradhtisë. Pikërisht për këtë arsye, çmimi i tradhtisë është shumë i lartë. Njeriu nuk mund të bëhet tradhtar në çastin e një indinjate ose kur i shpërthen tërbimi.
Tradhtia është një e keqe që kërkon përhershmëri. Kjo është një e keqe që ka vazhdimësi”(Citohet sipas: Ali Nur Kutlu: “Psikologjia e tradhtisë”. Faqja e internetit “Molot”. 18 shkurt 2018).
Ka shumtë të drejtë analisti arab. Tradhtia e kastës politike shqiptare në atdheun amë, në shërbim të grekosllavizmit, është në përhershmërinë dhe në vazhdimësinë e vet, që prej 08 nëntorit 1941. Po ashtu, në përhershmrinë dhe në vazhdimësinë e vet është edhe tradhtia e kastës politike të Republikës së Kosovs në shërbim të serbosllavizmit, tradhti që filloi që asokohe kur Thaçi, pa nisur lufta ende, hyri në shërbim të Beogradit, mandej u vendos në krye të UÇK-së dhe grumbulloi rreth vetes bandën e tij, për të vrarë kundërshtarët politikë gjatë dhe pas luftës, ashtu si edhe krimineli Enver Hoxha, për ta grabitur dhe poshtëruar popullin kosovar, duke e katandisur në gjendjen e sotme të mjeruar. Qeveria Kurti shërbeu si një rreze drite në botën e errësirës së oligarkisë kriminale politike kosovare, por që Thaçi, me ndihmën e bandës rreth vetes dhe të mikut të Serbisë, homoseksualit Grenell, i lëvizi të gjithë gurët e tradhtisë për ta shuar.

Prof.dr. Eshref Ymeri – Misioni historik i Hashim Thaçit

No Comments Lajme Opinion

Prof.dr. Eshref Ymeri

Misioni historik

i Hashim Thaçit

Fjala “mision”, sipas Fjalorit të gjuhës shqipe të vitit 1980, është e shumëkuptimshme (polisemike). Në kuptimin e pestë, jepet ky shpjegim:

“Roli që ka dikush a diçka në një fushë të caktuar të jetës shoqërore, shkalla e pjesëmarrjes dhe e ndikimit në një veprimtari shoqërore; detyrë”.

Gjatë periudhës që ka kaluar pas përfundimit të luftës në Kosovë, në shtyp dhe në faqet e portaleve të ndryshme është shkruar shumë për mjaft krime që janë kryer, qoftë gjatë asaj lufte, qoftë pas saj. Është fjala gjithmonë për krime të shqiptarëve kundër shqiptarëve. Dhe ato krime janë kryer kundër njerëzve me bindje nacionaliste, kundërshtarë të rreptë të shovinizmit serbomadh. Dhe jo rrallëherë është përmendur roli i Hashim Thaçit në kryerjen e atyre krimeve. Po ndalem në njërin nga ato portale:

“Hashim Thaçi qëndron stoik në krah të Vuçiçit dhe Serbisë e kundër interesave të Kosovës!… Ka plot akuza të tjera publike për vrasje dhe krime kundër shqiptarëve, për të cilat Hashim Thaçi do të japë llogari në Gjykatën Speciale në Hagë” (Citohet sipas: Prof.dr. Enver Bytyçi. “Hashim Thaçi në rolin e çakallit sipas skenarit serb të Beogradit!”. Faqja e internetit “xhafershatri.info”. 24 maj 2019).

Në qëndrimin e hapur proserb të Hashim Thaçit dhe kundër interesave jetike të Republikës së Kosovës, nuk ka asgjë për t’u habitur. Sepse në dejet e tij rrjedh gjak serb. Në dy dokumente, të njohura nga lexuesit, të botuara në dy portale të ndryshme në vitin 2012 dhe në vitin 2016, jepen të dhëna faktike për prejardhjen serbe të Hashim Thaçit. Po ndalem në portalin e vitit 2016: “Bota Press: Babai i jot, Hashim, Haxhiu, ishte shumar (roje pylli). Babai i Haxhiut, Sinani, a ishte Sinan Idrizi? Po babai i Sinanit, a ishte Radosllav Danilloviç, pop serb. A ishte martu me rome, dhe kisha a e kishte përjashtuar? E ky prej inatit të tyre a e pranoi fenë islame dhe e merr emrin Jusuf? Pra, Jusufi, që në të vërtetë është Radosllav Danilloviç, ka vdekur në vitin jo të largët 1929”. (Citohet sipas: “Ekskluzive: Ja çka thonë defterët turkë për origjinën serbe të Hashim Thaçit!”. Faqja e internetit “Presheva jonë”. 06 shkurt 2016).

Faktin që Hashim Thaçi është njeriu që varet kokë e këmbë nga Beogradi, e ka pranuar dhe e ka deklaruar publikisht vetë Aleksandër Vuçiçi:

“Ti Hashim varesh nga ne. Jam duke t’u lutur të flasësh, për të mos thënë atë që ti do apo atë që ti nuk

do..! Unë të them ty se nuk do të lejoj një RS (Republika Sërbska – E.Y.) brenda Serbisë, dhe kjo është Kosova” (Citohet sipas: “Deklarata bombë e Aleksandër Vuçiçit: Hashimi varet nga ne! Nuk na ka kërkuar kurrë që Serbia të njohë Kosovën..!” Faqja e internetit “Voal”. 10 maj 2019).

Fill pas kësaj deklarate të Aleksandër Vuçiçit, Kuvendi i Kosovës, po të ishte në shumicë Kuvend shqiptarësh atdhetarë dhe jo Kuvend mercenarësh në shërbim të Beogradit, duhej të ishte mbledhur urgjent dhe ta shkarkonte menjëherë Thaçin nga posti i presidentit dhe t’i rekomandonte prokurorisë për nisjen e hetimeve për krejt veprimtarinë e tij kundër Republikës së Kosovës.

Në qershor të vitit 1999, me porosi të Radiotelevizionit Shqiptar, shkova në Kosovë në rolin e përkthyesit të një grupi gazetarësh ukrainas, të cilët po e vizitonin Kosovën me sponsorizimin e Zyrës së Shtypit të NATO-s në Bruksel. Si përgjegjës kishin Xhon Karvatskin, punonjës i asaj zyre. Gazetarët bënë vizita në disa rajone të Kosovës dhe komunikuan edhe me mjaft qytetarë kosovarë. Kur shkuam në Mitrovicën e Veriut, vura re se qytetarët e Mitrovicës së Jugut nuk u lejuakeshin të kalonin Urën e Ibrit për në atë të Veriut. Por habia ime u bë edhe më e madhe kur shkuam në zyrën e komandantit të trupave të KFOR-it francez në Mitrovicën e Veriut. Në mur ishte varur harta e Kosovës dhe në të, tejpërtej, me ngjyrë të kuqe, qe shënuar një vijë ndarëse mes Mitrovicës së Veriut dhe asaj të Jugut. Kur u larguam

me mikrobus prej andej për në Prishtinë, thashë me veten time: “Veriu me Jugun e Mitrovicës qenkan ndarë përfundimisht dhe kjo nuk mund të mos bjerë era tradhti nga ana e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës”.

Pra, vendimi në fshehtësi për kalimin e Mitrovicës së Veriut në përbërje të territorit të Serbisë qenka marrë nga Hashim Thaçi, si kreu i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që gjatë luftës. Mbi këtë vendim hedh dritë prof.dr. Enver Bytyçi në analizën e sipërcituar:

“Askush nuk i tha atij (Hashim Thaçit – E.Y.) pse në qershor 1999 e ndaloi Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës të çlironte veriun e Mitrovicës dhe në vend që rojet serbe, urën ta kontrollonte UÇK! A ishte ky akt i tij preludi i projektit të ndarjes së Kosovës, të cilin e propagandon sot?!”.

Por atë që s’e bëri Hashim Thaçi për çlirimin e Veriut të Mitrovicës, e bënë serbët, të cilët e çliruan Veriun e Mitrovicës nga shqiptarët, banorët rrënjës të asaj treve, duke i dëbuar mijëra syresh nga vatrat e tyre amtare.

Tani le të gjykojmë me gjakftohtësi. Hashim Thaçi, si një shtetas i Kosovës, por me gjak serb në dejet e veta, me siguri që paska qenë projektuar me kohë e me vakt nga shërbimi sekret serb për të ardhur në krye të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës për interesat e Serbisë. Sigurisht, me synimin që, nga gjiri i asaj ushtrie, do të dilte një parti politike, e cila, duke zhdukur fizikisht kundërshtarët e vet politikë, pikërisht si Enver Hoxha gjatë viteve të luftës, nesër do të merrte pushtetin. Pra, do të vihej në krye të

qeverisjes së Kosovës dhe do të mbronte me vendosmëri interesat e Serbisë në Kosovë, sipas misionit që i ishte ngarkuar nga Beogradi. Dhe kështu ndodhi me të vërtetë.

Në zbatim të atij misioni historik, në dialogun me Serbinë në Bruksel të 19 prillit 2013 dhe deri te dialogu i 25 gushtit 2018, Hashim Thaçi ka mbrojtur me vendosmëri vetëm interesat e Serbisë në Kosovë, duke vepruar krejtësisht në fshehtësi, për t’i falur asaj Veriun e Mitrovicës, me minierën e Trepçës, e cila është nga më të pasurat në Evropë me polimetale, si edhe Liqenin e Ujmanit, që është një burim tejet jetësor për furnizimin e Kosovës me ujë. Po ashtu, në dialogun me Serbinë, po në fshehtësi të plotë nga opinioni publik, Hashim Thaçi ka marrë vendim për krijimin e Bashkësisë së komunave serbe, pothuajse me atributet e një minishteti, të pavarur nga qeveria e Kosovës, si edhe për dhënien e statusit të veçantë kishës ortodokse serbe, e cila sillet si shtet më vete në Kosovë. Veç kësaj, para do kohësh, Kryeministri Albin Kurti bëri publike marrëveshjen e fshehtë që Hashim Thaçi paskej firmosur me Sekretarin e Përgjithshëm të NATO-s, sipas së cilës ushtria e Kosovës nuk mund të hyjë në Veriun e Mitrovicës. Normalisht, pasi kjo marrëveshje u bë publike, sikur Kuvendi i Kosovës të ishte në shumicë Kuvend shqiptarësh atdhetarë dhe jo Kuvend mercenarësh në shërbim të Beogradit, siç rezultoi faktikisht me mocionin e mosbesimit ndaj qeverisë së Kryeministrit Albin Kurti më 25 mars, Hashim Thaçin duhej ta shkarkonte menjëherë

nga posti i presidentit dhe t’ia rekomandonte prokurorisë për ndjekje penale.

Pra, siç del nga dialogu i deridjeshëm me Beogradin, Hashim Thaçi ka vepruar në fshehtësi të plotë, si një mbrojtës i vendosur i interesave të Serbisë. Edhe kur erdhi në pushtet qeveria e Kryeministrit Albin Kurti, Hashim Thaçi u mundua me të gjitha mënyrat për ta bindur kryeministrin me kërkesën:

“Hajde ta nënshkruajmë marrëveshjen dhe ta heqim qafe Serbinë!”.

Pra, Hashim Thaçi, në përputhje me misionin e tij historik, kërkonte ta “hiqte qafe” Serbinë, duke i anashkaluar krejtësisht të gjitha krimet që ajo kreu në Kosovë: të gjitha vrasjet, të gjitha zhdukjet pa nishan të njerëzve të vrarë, të gjitha shkatërrimet e ekonomisë dhe të pronës private, të gjitha grabitjet e depozitave bankare të qytetarëve, të gjitha djegiet e më shumë se shtatëdhjetë mijë shtëpive dhe të gjitha poshtërimet që ajo u bëri njëzet mijë vajzave dhe grave kosovare. Kësisoj, Hashim Thaçi, si një përfaqësues i Kosovës me pushtet absolut, të cilin vetë ia kishte veshur vetes, në zbatim të misionit të tij historik në shërbim të Serbisë, në asnjërin prej takimeve në diaologun me Beogradin, nuk mund ta shtronte kurrë kërkesën për dëmshpërblimin e plotë material që Serbia duhet t’i paguajë Kosovës për kompensimin e të gjitha krimeve të lartpërmendura, kërkesë që do të duhej të shoqërohej paraprakisht me padinë për në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë.

Me anashkalimin deri në heshtje të plotë për krimet e Serbisë, Hashim Thaçi ka mbajtur një qëndrim tërësisht përbuzës ndaj popullit shqiptar të Kosovës dhe kësisoj i ka bërë Beogradit shërbimin më të shkëlqyer që mund të imagjinohet. Prandaj, ashtu si edhe kopja e tij e dikurshme në Shqipëri, Enver Hoxha, të cilin Titoja, më 27 qershor 1946, e dekoroi me medaljen më të lartë “Hero i popujve të Jugosllavisë”, edhe Hashim Thaçi e meriton plotësisht dekoratën më të lartë që presidenti i Serbisë duhet t’ia vendosë në gjoks me dorën e vet.

Garda e politikës së vjetër që mbizotëron në Kuvendin e Kosovës, filloi t’u binte kambanave të alarmit për “antiamerikanizmin” e Kryeministrit Albin Kurti dhe, nën parullën e “simpatisë” për Amerikën (simpatia e vërtetë e tyre është për Beogradin dhe për Moskën), në përkrahje të plotë të ambasadorit Grenell, organizoi mocionin e mosbesimit. Në të vërtetë, ishin të tjera arsye ato që gardianët e politikës së vjetër i detyruan ta ndërmerrnin një hap të tillë kundër Kryeministrit Albin Kurti, kurse “simpatia” për Amerikën ishte thjesht një vjegë sa për t’u kapur për kalimin e mocionit të mosbesimit. Sepse Kryeministri Albin Kurti nuk ka qenë kurrë dhe nuk është antiamerikan. Prandaj shumica e gardës së politikës së vjetër të Kuvendit të Kosovës le ta lexojë me kujdes letrën që Profesori i nderuar i Universitetit “John Hopkins” Daniel Serwer i ka dërguar para do kohësh,Hashim Thaçit. Në atë letër ai shkruan:

“Jam plotësisht dashamirës i ambicieve euroatlantike të Kosovës dhe vazhdimisht i kam dhënë përpjekjet e mia për këtë qëllim. Por, nuk është mençuri të besosh se Vashingtoni i kushton “vëmendje të plotë” dialogut Kosovë-Serbi, i cili ka qenë një proces plotësisht i errët. Pak persona në Vashington madje e dinë se ky proces po ndodh, e numër edhe më i vogël është i atyre që u intereson. Kjo pavëmendje u ka dhënë lobistëve të angazhuar nga Beogradi mundësinë të ndikojnë në një administratë që pak i intereson për Ballkanin e fare për Kosovën, të cilën ajo e sheh si produkt i administratës së përbuzur të Klintonit… Objektivi përfundimtar i Grenellit është shkëmbimi i tokave/njerëzve që administrata e Trumpit i ka nxitur dhe ju keni dhënë shenja se mund t’i pranoni. Shumica e popullatës suaj, përfshirë serbët në veri të Ibrit, kundërshtojnë këtë ide të poshtër, e cila do ta bënte Kosovën burim të paqëndrueshmërisë përgjatë Ballkanit dhe më gjerë” (Citohet sipas: “Daniel Serwer i shkruan Hashim Thaçit”. Faqja e internetit “xhafershatri.info. 18 mars 2020).

Pra, nuk është Albin Kurti antiamerikan. Përkundrazi, kundër Albin Kurtit dhe kundër Kosovës është ambasadori Grenell që gëzon mbështetjen e plotë të shefit të Shtëpisë së Bardhë, i cili e quaka “të përbuzur” administratën e Klintonit që e shpëtoi Kosovën nga zgjedha serbe. Pse ky qëndrim antikosovar i administratës së shefit të Shtëpisë së Bardhë? Në këtë mes duhet të ketë arsye serioze. James W. Pardew, ish-diplomat amerikan

dhe njohës i mirë i Ballkanit, në një artikull të botuar në “The Hill”, zbulon figurën e Grenellit përmes fjalëve të ambasadores amerikane në Organizatën e Kombeve të Bashkuara:

“Ambasadorja amerikane në OKB, Suzan Rajs, e ka quajtur Grenellin “një nga njerëzit më të këqij, më të pandershëm që kam hasur ndonjëherë”” (Citohet sipas:

“Grenell po përpiqet të kënaqë shefin e vet me Kosovën”.

Faqja e internetit “Lapsi.al”. 06 prill 2020).

Por le t’u kthehemi arsyeve të vërteta të mocionit të mosbesimit. Në Fjalimin e parë programatik që Kryeministri Albin Kurti mbajti para deputetëve të Kuvendit, midis shumë objektivave që përmbaheshin në të, dy ishin më “therës”, më fshikullues për gardën e politikës së vjetër dhe sidomos për Hashim Thaçin.

Së pari: “Do të miratohet Ligji për kontrollin dhe konfiskimin e pasurisë së pajustifikueshme, i cili do të marrë parasysh praktikat ndërkombëtare të vendeve perëndimore”

Së dyti: “Do të jemi qeveri që do të bëjë dënimin e krimeve të luftës. Do të miratohet ligji për krimet e luftës, gjenocidin dhe krimet kundër njerëzimit dhe agresionit. Do të themelohet “Instituti për Krimet e Luftës”, i cili e mbështet prokurorinë në dokumentimin e krimeve të luftës. Nga institucionet kompetente, bazuar në ligjin vendor dhe ndërkombëtar, do të përgatitet padia kundër Serbisë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë për krimet e kryera në Kosovë” (Citohet sipas: “Fjalimi i

parë i Albin Kurtit si Kryeministër i Kosovës”. Faqja e internetit “Lapsi.al”. 03 shkurt 2020).

Këto dy objektiva shkaktuan tërmet në radhët e shumicës së gardës së politikës së vjetër të Kuvendit, sepse konfiskimi i pasurisë së pajustifikueshme do të ishte një tronditje e rëndë për të gjithë ata që kanë vënë pasuri të paligjshme. Kurse objektivi për përgatitjen e padisë kundër Serbisë ishte mjaft befasues për Hashim Thaçin, sepse përbënte mohim të rëndë të kontributit të tij të jashtëzakonshëm dhe të premtimeve të tija të fshehta para Beogradit në procesin e dialogut, për të mos i përmendur kurrë krimet e rënda kundër popullit shqiptar të Kosovës dhe sidomos padinë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësië, çka, me siguri, do të pasohej me kërkesën për dëmshpërblimin në miliarda euro të të gjitha atyre krimeve.

Pra, objetivi i Kryeministrit Albin Kurti për përgatitjen e padisë kundër Serbisë, rrënonte misionin historik të Hashim Thaçit, si “ambasador” i Beogradit në Prishtinë për mbrojtjen e interesave serbe në Kosovë. Përmbushja deri në fund e atij misioni do të kurorëzohej me poshtërimin e mëtejshëm të Kosovës, përmes copëtimit të saj, përmes shndërrimit të pakicës serbe në zot shtëpie, përmes shndërrimit të kishës serbe në një të tillë institucion fetar që s’pyet absolutisht për organet e shtetit të Kosovës dhe merr në zotërim hapësira të gjera toke, duke i konsideruar ato si prona “të trashëgueshme” që së lashti. Përmbushja e një misioni të tillë do të sillte një zhgënjim të madh në radhët e popullit, sidomos në radhët e rinisë, sepse do ta shtonte varfërinë në maksimum dhe do të bënte që njerëzit të braktisin vendin në masë. Kjo do të çonte drejt shpopullimit masiv të Kosovës, çka përbën synimin kryesor të Beogradit. Sepse, sipas deklaratës së lartpërmendur të Aleksandër Vuçiçit, Serbia nuk do të lejojë kurrë ekzistencën e Kosovës si shtet më vete, se e konideron me ligj si pjesë përbërëse të Serbisë

Lëvizja Vetëvendosja dhe kryetari i saj Albin Kurti, nga shqiptarë me vetëdije kombëtare, u vlerësuan si shpresë jo vetëm për Kosovën, por edhe për atdheun amë, në të cilin nuk vihet re absolutisht as ndonjë shkreptimë e vetme për daljen në skenën të ndonjë formacioni politik, me në krye një figurë të pakorruptuar, si kryetari i Vetëvendosjes, për t’i kaluar në opozitë të dyja “plakat” e politikës dhe sidomos këtë “plakën” e tanishme në qeverisje, nën pushtetin e së cilës varfëria e shumicës së popullit arriti deri në atë shkallë, saqë, për më shumë se gjashtë vjet e gjysmë, vendin e kanë braktisur gati një gjysmë milioni njerëz.

Populli shqiptar i Kosovës tani ndodhet para alternativës: ose të rikthejë në pushtet Vetëvendosjen, që të zbatojë programin mjaft shpresëdhënës që Kryeministri Albin Kurti shpalosi para Kuvendit më 03 shkurt, ose të lejojë jetësimin përfundimtar të misionit historik të Hashim Thaçit për interesat e Serbisë, duke shtruar kurrizin para kastës së politikës së vjetër në shërbim të Beogradit dhe duke mbetur përfundimisht në prehrin e varfërisë së përhershme, të shoqëruar me sakrifikimin e lirisë. Prandaj Vetëvendosja duhet të punojë shumë me njerëzit dhe, për të pasur sukses, për të siguruar përkrahjen e ndershme të tyre, duhet të ngulitë në vetëdijen e tyre domethënien e një aforizmi mjaft mbresëlënës të presidentit amerikan në vitet 1913-1921 Uillson (Thomas Woodrow Wilson – 1856-1924). Dhe ta qeverisë Kosovën në përputhje me thelbin e këtij aforizmi:

“Liria nuk buron asnjëherë nga qeveria, liria buron gjithmonë nga nënshtetasit e saj. Historia e lirisë është historia e kufizimit të pushtetit qeveritar dhe jo e fuqizimit të tij”.

Gjatë shekujve, populli shqiptar, në krejt hapësirat ku banon në gadishullin tonë, ka dhënë boll prova se, si pasojë e përçarjes ndërshqiptare, atij i kanë munguar dhe vazhdojnë t’i mungojnë aftësitë vetorganizuse, të cilat politikanët e pamoralshëm i kanë shfrytëzuar djallëzisht për ta varfëruar dhe për t’i mohuar lirinë. Edhe fqinjët tanë grekosllavë e kanë shfrytëzuar me mjaft marifet përçarjen tonë dhe na kanë rrëmbyer trojet etnike. Në dallim nga shqiptarët, serbët dhe grekët punojnë me perspektiva shumë afatgjata. Ata nuk punojnë si shqiptarët dhe si politikanët mercenarë që kanë në krye, sipas parullës: puno sot, ha sot. Jo, grekët dhe serbët ecin në jetë sipas parimit: puno sot që të hanë pasardhësit edhe pas dy mijë vjetësh. A nuk ka deklaruar kryepeshkopi serb Irinej se “ne do të kthehemi në Kosovë, qoftë edhe pas dy mijë vjetësh”?!

Kleveland, Ohajo

26 prill 2020


Reagime

Voal

Fritz Radovani

‘… politikanët e pamoralshëm i kanë shfrytëzuar djallëzisht për ta varfëruar dhe për t’i mohuar lirinë”.

Ju falemnderes Prof. Eshrefi.

Eshref Ymeri

Shumë faleminderit, dashur Fritz, mik i nderuar me brumosje të admirueshme atdhetarie, intelektual i formatit të shkëlqyer nacionalist.

Spiro Xhani

Sipas kësaj analize del qartësisht se Hashim Thaçi është tradhtar i popullit të Kosovës dhe i Tokës së Kosoves. Por duket se ka dhe tradhtarë të tjerë, të cilët bëjnë te pamundurën për ta mbrojtur Hashimin në Kuvndin e Kosovës. Ashtu si dhe në Trojet e tjera Shqiptare, ka shumë tradhtarë që i janë shitur turkut, serbit, grekut, maqedonobullgarit dhe malazezit. Mjer populli në këto Troje.

Frederik Ruço

I nderuar Prof. Eshref Ymeri,

Komentet Tuaja janë melhem për çështjen shqiptare, dhe nëse qytrtarët shqipëtarëm do të kishin vënë në pëdorim mendjen Tuaj, Të Abdi Baletës dhe të kolegëve të tjerë të “Rimëkëmbjes” fillë pas viteve 90’, në poltronet e parlamentit nuk do të guxonte njeri të ulej pa pasur primare zemrën atdhetare, ose, nacionaliste, siç i kemi thënë ne të “Rimëkëmbjes”, ku Ju i keni pasqyruar mendimet në fjalë nëpërmjet gazetës me të njëjtën emër. Prof. Eshref Ymeri, do të lutesha nëpërmjet këtij komunikimi të bëjmë një lidhje të mundëshme, e cila të na shëbejë për një zgjidhje të bashkimit në një mendje të të gjithë shiptarëve, për të bërë njësimin e një shteti ligjor demokratik e të pavarur nga konspiracionet, në Shqipërinë natyrale.

Ju përshëndes.

St. Ing. Frederik Ruço

Cel 0676490074 E-mail frederikruo@yahoo.com

———- Forwarded message ——— From: Atdhe Kosova kosova.atdhe@yahoo.com Date: Mon, Apr 27, 2020 at 7:43 AM Subject: Fw: paci shendet, fat e gezime ne jete To: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com, Skender Kodra dr.kodra@yahoo.com, Vilhelme Haxhiraj haxhirajvilhelme@gmail.com, Sanie Selita sanieselita@hotmail.com

Të nderuar motra, vëllezër, shokë dhe miq të idealit,

Duhet ta them se, sot, me t’u zgjuar, lexova këtë analizë studimore të Akademikut Prof.dr. Eshref Ymeri. Ju them me sinqeritetin më të madh, se shkrimet e këtilla studioze, me përmbajtje të mbrojtjes së interesit të përgjithshëm kombëtar, atdhetar dhe shtetëror shqiptar, i mungojnë universit mbarëkombëtar të Shqipërisë Etnike. Vetëm shkrimet e këtilla, të brumosura me fakte dhe me argumente, mund të shpien në ndriçimin dhe në korrigjimin e gabimeve dhe të të metave politike, historike dhe shoqërore. Vetëm me qëndrime dhe me pikëpamje të këtilla parimore dhe njerëzore, mund të zbardhen, të kultivohen dhe të mbrohen vlerat njerëzore, kombëtare dhe universale. Ndryshe, me mbi 90% të shundit dhe të kiçit masmedial dhe të kuazishkencës epigoniste dhe perverse, që përbëjnë forcat centrifugale për degjenerimin dhe për shkombëtarizimin e identitetit kombëtar shqiptar (1990-2020), nuk priten ditë të mira dhe të bardha për bashkimin kombëtar shqiptar, e as për shkolonizimin dhe bashkimin e territoreve indigjene të Shqipërisë Etnike.

Thjesht, me liderë politikë melezë dhe me pakurrizorë nuk bëhet e as nuk mbrohet liria, as drejtësia, as shkenca, as përparimi e as lulëzimi i kombit dhe i atdheut!

Ndaj, kam nderin ta falënderoj dhe ta përgëzoj z. Akademik Eshrefi për këtë analizë tejet studimore, që hedh dritë për rrethanat dhe për faktet historiko-politike të gjenealogjisë së problemeve të dikurshme dhe të sotme, posaçrisht, kur është fjala për presidentin e sotshëm kontravers, Hashim Thaçi.

Të përgëzoj, i nderuar z. Akademik Eshrefi!

Vëllazërisht dhe me shumë respekt,

Juaj,

Mehdiu

Boston, 27 prill 2020

Forwarded message ——— From: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com Date: Mon, Apr 27, 2020 at 9:34 AM Subject: Re: Fw: paci shendet, fat e gezime ne jete To: Atdhe Kosova kosova.atdhe@yahoo.com, Skender Kodra dr.kodra@yahoo.com, Vilhelme Haxhiraj haxhirajvilhelme@gmail.com, Sanie Selita sanieselita@hotmail.com

I dashur dhe i nderuar Akademik, Profesor Mehdiu,

Ju jam shumë mirënjohës për fjalët që ju burojnë nga zemra në adresë time. Por duhet ta pranoj me çiltërsinë më të madhe dhe me zë të lartë se analiza ime është një “kodrinë e vogël” para malit gjigant të publicistikës suaj nacionaliste, para studimeve tuaja të thelluara nga fusha e historiografisë, si specialist i së drejtës ndërkombëtare, pra, para kontributit tuaj të jashtëzakonshëm që keni dhënë dhe vazhdoni të jepni në mbrojtje të Çështjes Kombëtare Shqiptare, me objektivin madhor për ribashkimin e trojeve tona etnike, të cilin garda e politikanëve të mykur shqiptarë nuk e ka zënë kurrë në gojë dhe madje, si gardë politikanësh frikacakë dhe mercenarë, është kundër një ribashkimi të tillë, sepse, për fatkeqësinë tonë të madhe, si popull dhe si komb, kjo gardë ka qenë dhe vazhdon të jetë argate e të huajve, shërbëtore besnike e neokomunizmit sllavian.

Me respekt dhe mirënjohje të thellë,

Eshref Ymeri

Kleveland, Ohajo

27 prill 2020

———- Forwarded message ——— From: Vilhelme Haxhiraj haxhirajvilhelme@gmail.com

Të dashur dhe të Nderuar Vili dhe Timi,

Më lejoni t’ju përcjell falënderimet dhe mirënjohjen time të thellë për përkrahjen tuaj intelektuale, një përkrahje kjo prej intelektualësh të formatit nacionalist.

Intelektualët e një formati të tillë kanë rënë në të thella, sepse nuk dinë se veprimtarinë e cilit mercenar të analizojnnë më parë, se nuk dinë kë të zënë e kë të lënë, se politikanët mercenarë janë me tonelata.

Ju shtrëngoj dorën dhe ju përqafoj miqësisht.

Eshrefi

Kleveland, Ohajo

27 prill 2020

Zemra Shqiptare

Kadri Tarelli E martë, 28. 04. 2020 05:55 PM

I nderuar profesor!

Një shkrim shumë i plotë, me fakte dhe analiza të thelluara, mbi situatën në Kosovë, por edhe mbi përçarjen mes shqiptarëve. Urime dhe faleminderit.

Eshref Ymeri E martë, 28. 04. 2020 08:01 PM

I dashur Kadri

Ju falënderoj nga zemra për mbështetjen tuaj, si një intelektual me brumosje nacionaliste. Ka shumë halle atdheu amë, por edhe më të shumta i ka hallet Kosova martire, ku shtypja e pakicës shqiptare ndaj shumicës shqiptare është e përmasave të frikshme, sepse ushtrohet jo nëpërmjet dhunës fizike, por nëpërmjet varfërisë. Me shumë respekt dhe mirënjohje.

Eshref Ymeri

———- Forwarded message ——— From: Gjon Bucaj drgjlb2000@yahoo.com Date: Tue, Apr 28, 2020 at 1:31 PM Subject: Re: Misioni historik i Hashim Thaçit To: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com

I nderuem dhe i dashtun z Profesor,

Kam marrë shkrimin tuej mbi “Misionin historik të Hashim Thaçit”. E kam lexue dhe e kam nda me shokë, të cilëvet, si mue, u ka pëlqye shumë. Dërgimin e shkrimit e quej nderë dhe nderim, prandej jam mirënjohës dyfish.

Mbi Hashim Thaçin kam lexue edhe ma përpara, p.sh. nga prof. Enver Bytyçi, shkrimet e të cilit i lexoj gjithashtu me andje, por në Misionin historik… mësova edhe ma shumë.

Përsa i përket shefit aktual të Shpisë së Bardhë, shpresoj dhe dëshiroj me besue se fjalët përbuzëse për administratën e Clinton-it janë ma shumë retorikë elektorale se sa ndryshim substancial apo qëndrimi i ri i Amerikës në lidhje me Kosovën. Shumë politikanë nga ana konservative, edhe në kohën e Clinton-it liberal, kanë qenë kundër politikës së tij me argumente të ndryshme. Por kjo nuk do të thotë se nuk do të përkrahej nga kjo administratë një marrëveshje e pëlqyeme nga të dyja palët, Kosovë e Serbi. DioGuardi e ka kritikue administratën dhe ka kërkue me vend largimin e ambasadorit Grenell. Për këtë, nji grup “republikanësh” shqiptarë këtu në Amerikë e ka kritikue DioGuardin, por asht nji grup me emna që nuk kanë peshë në opinion,

megjithëse ndokush mund ta shfrytëzojë kritikën e atij grupi për interesat e veta.

Sidoqoftë, ne shqiptarët nuk duhet me fjetë, tue dijtë se serbët janë gjithmonë aktivë, dhe Thaçit me bashkëpunëtorë i duhet hjekë maska dhe ndalë hovi shkatërrues; Misioni hisorik… asht pikërisht çka i duhet opinionit shqiptar. Ju lumtë!

Ju uroj shëndet dhe larg rrezikut nga çfarëdo lloj anmiku, i dukshëm a i padukshëm qoftë.

Përzemërsisht,

Gjon Buçaj.

Forwarded message ——— From: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com Date: Wed, Apr 29, 2020 at 7:52 AM Subject: Re: Misioni historik i Hashim Thaçit To: Gjon Bucaj drgjlb2000@yahoo.com

I dashur dhe i respektuar Gjon,

Ju shpreh falënderimet dhe mirënjohjen time të thellë për fjalët tuaja. Ju jeni një intelektual me përvojë të gjatë dhe njohës i mirë i realiteteve amerikane. Ju, gjithashtu, e njihni shumë mirë diasporën shqiptare këtu në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, aq më tepër që keni qenë Kryetar shumë i nderuar i Federatës Mbarëshqiptare “Vatra”. Më vjen keq që diaspora shqiptare në Amerikë vazhdon të jetë e përçarë, gjë që këtu e shtatëdhjet vjet më parë e ka vënë në dukje bashkëkohësi i Nolit, Kosta Çekrezi, në librin me titull “Plani i tretë i copëtimit të Shqipërisë”, të botuar në Va

administrata e tanishme e shefit të Shtëpisë së Bardhë anon nga Serbia dhe me gojën e Grenellit (i cili, siç ka deklaruar ambasadorja amerikane në Organizatën e Kombeve të Bashkuara, qenka një njeri “i pandershëm”) kërkon heqjen e taksës pa kurrfarë reciprociteti, dëshmon më së miri se diaspora serbe është shumë më e organizuar, shumë më e bashkuuar, shumë më e fuqishme dhe me më shumë ndikim në Shtëpinë e Bardhë, ndërkohë që diaspora shqiptare, me përçarjen e saj karakteristike, lë shumë për të dëshiruar. Unë mendoj se qëndrimi i shefit të Shtëpisë së Bardhë kundër administratës së Klintonit, nuk është thjeshtë retorikë elektorale, sepse ashtu thjesht nuk mund të përdoret një retorikë e tillë, e cila del hapur në përkrahje të Serbisë dhe kundër Kosovës. Janë arsye të tjera, shumë më të thella, i dashur miku im i çmuar Gjon, se pse shefi i Shtëpisë së Bardhë mban një qëndrim të tillë kundër Kosovës.

Ju uroj shëndet dhe mbarësi juve, familjes suaj dhe gjithë miqve dhe dashamirësve tuaj dhe Hyjnia ju mbroftë nga ky virus me pasoja të gjëmshme.

Përqafime miqësore.

Eshref Ymeri

Kleveland, Ohajo

29 prill 2020

———- Forwarded message ——— From: Enis Shatri enisshatri@hotmail.com Date: Tue, Apr 28, 2020 at 2:28 PM Subject: Faleminderit dhe Urime per Shkrimin Mekulipress.com Misioni historik i Hashim Thaçit To: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com

Pershendetje i nderuar Prof. dr. Eshref Ymeri. Faleminderit dhe urime për shkrimin e botuar në faqen e internetit Mekulipress.com, me titull “Misioni historik i Hashim Thaçit”. Më pëlqeu shumë ky mendim, analizë.

Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë juve dhe familjen!

Enis Shatri

———- Forwarded message ——— From: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com Date: Tue, Apr 28, 2020 at 4:30 PM Subject: Re: Faleminderit dhe Urime per Shkrimin Mekulipress.com Misioni historik i Hashim Thaçit To: Enis Shatri enisshatri@hotmail.com

Shumë faleminderit, i dashur Enis,

Ju jeni një intelektual atdhetar i kombit shqiptar. Pikërisht në të tilla kohëra të vështira për kombin tonë, kuptohet fare mirë se cilët janë intelektualët me brumosje të shkëlqyer nacionaliste.

Përqafime miqësore dhe Hyjnia ju mbroftë familjarisht nga ky rrezik mbarëbotëror.

Eshref Ymeri

Kleveland, Ohajo

29 prill 2020

———- Forwarded message ———

From <apdede@aol.com

Date: Thu, Apr 30, 2020 at 7:15 AM

Subject: Re: Misioni historic I Hashim Thaçit To: emerieshref@gmail.com

I nderuar,

E lexova menjëherë, bashkë me komentet. Perfekt, siç di të shkruash ti. E lexova për herë të dytë, në mos edhe të tretë. Konstatova, me keqardhje, se ti ua kishe nisur shkrimin më parë të tjerëve. U bëra xheloz (bëj shaka). Mjerë ai që të ka kundërshtar, se je i pamëshirshëm. Unë sikur dua të vras me pambuk, kurse ti e hedh nukaut. Është fjala kur ke të bësh me ata që meritojnë të goditen, se për dashamirëset e tua (dashamirët e tu), apo edhe përë dashamirëset e mia (dashamirët e mi), e ke treguar veten si gentelmen i klasit më të lartë.

Gjithë të mirat

Andon Dede,

Nju Jork, 30 prill 2020

———- Forwarded message ——— From: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com Date: Thu, Apr 30, 2020 at 3:29 PM Subject: Falënderime, i dashur To: apdede@aol.com

I dashur Andon,

Përshtypjet e tua për analizën në fjalë i çmoj lart se ti je një publicist i talentuar dhe me përvojë mjaft të gjatë. Në publicistikën tënde ti vërtet “vret me pambuk”, por edhe unë kam marrë ca “hua nga pambuku” yt. Siç e vure re në këtë analizë, nuk kam përdorur leksik të ashpër dhe objektin e analizës e kam trajtuar me gjakftohtësi. Pra, kam vepruar sipas këshillës tënde.

Me falënderime të përzemërta dhe të fala doktoreshës.

Eshrefi

Kleveland, Ohajo

30 prill 2020

———- Forwarded message ——— From: Eshref Ymeri ymerieshref@gmail.com Date: Tue, Sep 1, 2020 at 5:34 PM Subject: Përshëndetje miqësore dhe një “dhuratë” për tradhtarin Hashim Thaçi To: frederikruo@yahoo.com

I dashur Frederik,

Ju kërkoj shumë ndjesë, ore i bekuari i Hyjnisë, që nuk i jam përgjigjur reagimit Tuaj aq dashamirës dhe aq miqësor ndaj artikullit tim me titull “Misioni historik i Hashim Thaçit”, të botuar në Portalin “Voal” të datës 27 prill 2020. Sot, pas katër muajsh, duke shtegtuar rastësisht nëpër faqet e internetit, hasa në reagimin Tuaj fantastik, çka më ngjalli nostalgjinë e bashkëpunimit tonë në të famshmen dhe të vetmen gazetë nacionaliste të Abdiut të Çmuar “Rimëkëmbja”. Ju kërkoj shumë ndjesë për vonesën e përgjigjes sime. Por, Ju lutem, të më ndjeni dhe të më kuptoni se gjatë këtyre katër muajve unë me time shoqe kemi pasur jo vetëm shqetësimin e shkaktuar nga virusi i mallkuar, por na është dashur edhe të zhvendosemi me plaçkat e vajzës nga qyteti Kleveland (ku ndenjëm 57 ditë pa dalë absolutisht nga apartamenti) i shtetit të Ohajos në kryeqytetin e këtij shteti Kolumbus dhe para dy ditësh u rikthyem te djali në Kaliforni.

Kam dyshime, i dashur Miku im i Çmuar, se kombi shqiptar, sipas të gjitha gjasave, do të shkojë drejt shpërbërjes shkallë-shkallë. Prandaj, siç e keni lexuar në

siguri në internet, jo më kot thuhet në informacionin e OKB-së se në vitin 2100 popullsia e Shqipërisë do të zbresë në 512 mijë banorë. Nuk e di se ç’është ky mallkim, ore i dashur Frederik, që balta shqiptare nxjerr në krye të politikës vetëm tradhtarë.

Më thoni, Ju lutem, telefonin a e përdorni edhe në viber dhe në whatsapp se do t’ju telefonoj. Në fakultet kam pasur një studente të talentuar dhe bukuroshe. Quhej Vjollca Ruço. A keni të bëni me të?

Ju përqafoj shumë miqësisht, duke Ju uruar shëndet dhe mbarësi familjare.

Eshref Ymeri

Santa Barbara, Kaliforni

01 shtator 2020

Shote Galica e Medvegjës: Serbia të vrau, Shqipëria të harroi

No Comments Lajme Opinion

Shkruan: Lirona Zuka

Sot, meshume se kurre tek ti po dominon heshtja. Ajo heshtje qe flet aq shume, por me nuk ka kujt ti flet. Ajo heshtje qe po na vulose mbarimin e fundin e keti vendi. Dhe… te shkaterruan o vendi im! Te shkaterruan teresishte dhe per kete as qe u brengosen. Ti mbyllen rruget ne te gjitha anet dhe ti heshte e durove gjithqka. Ndoshta pse kurre nuk e pate mbeshtjetjen e perkrahjen e askujte, nuk e pate guximin tek ata qe flisnin ne emrin tend.

Loznin me dhimbjen dhe krenarine tende, sepse dhimbja jote nuk i’u djeg shpirtin ashtu siç ma djeg mua. Nuk e pate dashnine e sinqerte, per te luftuar per ditet e tua me te mira. Ishe e lodhur prej kohesh, por kishe nje fije shprese dhe kete ta humben. Lexo edhe: Nuk ka postime Nuk pate brengosjen e askujte per ty, dua te jem e sinqerte, jo te te genjej si ata. Askujt nuk i interesoi nevoja, dhimbja e as boshatisja jote. Po, benin vizita nganjehere, zakonishte para zgjedhjeve. Per te mbushur rrjetet sociale me fotografite dhe pershkrimet nga me te bukurat ( te rreme). Ato fjale i shkruanin, qe ty nuk ti thane kurre.

Ato qe vetem fjale te bukura mbeten. Nuk i’a paten frigen kurre mallkimit tend. Te tradhetuan e pas kesaj ktheheshin te te godasin edhe njehere. Me trego o vendi im, sa fjale nga te premtuarat ti realizuan? Gishterinjte e dores jane shume nese i numerojme. Ato premtime me duket i harronin si e kalonin kufirin. E ne fund te fundit llogariten veprat dhe jo fjalet e premtuara! E çfare na ka mbetur te presim? Diten kur ti e gjitha do tretesh? Diten kur i riu i fundit te thote “lamtumire”? Ate dite kur edhe adresen e fundit ta pasivizojne? Kur gjuha shqipe nuk do te flitet dhe shkruhet me ne kete vend? Ate dite kur ketu nuk do te lene me asnje gjurme nga shqipetaret? Ti o vendi im, durove aq shume. Durove ate qe nuk durohet. Durove ata me dy fytyra, ata qe asnje nuk e kishin, ata qe te shihnin vetem si largim te perkoshem, ata qe te tradhetonin dhe punonin kunder t’mirave tua, sepse ashtu ju konvenonte… Vuajtjet e tua jane te shumta dhe nuk jane te paket ata qe ti shkaktuan. Pa asnje ndergjegje!

I durove ata qe shpiknin, flisnin duke u munduar ta ngrisin veten e poshterojne ty. Ata qe per interesat e tyre te harruan ty, e gjithe te tjeret. Keta nje grusht shqiptare, te ndare pik e pese! Durove edhe gjakun e djemve tu qe dhane jeten per lirine e Kosoves, asaj Kosove qe nuk e din as ku gjindesh ti. Durove kete Serbi qe çdo here ti shtypi e shkeli shqipetaret e tu, e ti diskriminoi. Kurre nuk i lejoi te jetojne ketu lirshem, pa politike… A edhe fryme duhet te marrim ashtu siq i konvenon politikes se Beogradit???

Duke e ditur mire faktin se keta shqiptare jane te vetmit qe kjo toke ju takon! Durove edhe Shqiperine, e cila asnjehere nuk reagoi per te gjitha keto. Nuk diti ta ngris zerin per shqiptaret e saj, te mbetur jashte kufive. Te vrane çdo te ardhme o MEDVEGJA ime! Krahet ti thyen premtimet boshe dhe lojrat e felliqura politike. Ata qe te donin vetem per interesin personal. Te premtoj qe une nuk i’u harroj kurre. Me premto edhe ti!

Burimi/shqiperiaebashkuar.al

Faktet të shitjes së Ujmanit: Ishte testament i Sllobos që në 1993

No Comments Lajme Opinion

Kur ‘Pamfleti’ ngriti zërin vazhdimisht për negociatat Kosovë-Serbi që qeveria e Avdullah Hotit, duhet të merrte në delegacion specialistët më të mirë për tu përballur me Beogradin, nuk pati asnjë reagim nga qarqe publike në Prishtinë, e sot ne gjendemi para një fakti të kryer që është realisht i tmerrshëm.

Ekspertët më të mirë të ujrave në Kosovë bëjnë me dije se ajo që ka ndodhur në negociatat e Uashingtonit ka pasoja dramatike, e për këtë duhet të mbajnë përgjegjësi qeveritarët e Prishtinës.

Avdi Gjonbalaj është një nga specialistët më të mirë të ujrave, dhe një nga projektuesit e gjigandit ujëmbledhës të Ujmanit.

Inxhinier Gjonbalaj thekson se interesimi i Serbisë për tu bërë pjesë në liqenin e Ujmanit daton para vitit 1968 që në fazën e projektimit.

“Atëhere Serbia kerkonte 163 milion m3 ujë nga liqeni. Janë zhvilluar polemika të shumta. Në atë kohë Serbia insistonte që mungesat e ujit për pjesen lindore Kosova t’i plotësojë nga pjesa perëndimore më saktësisht me ujëra të Lumit Drini i Bardhë për kundër faktit se kur të kihet para sysh e drejta ujore ndërkombetare nuk e lejon atë pa pëlqimin e shtetit shqiptar.

Nuk donin ta dinin se që nga viti 1962 çështja e ujërave të Lumit të Drinit ishte rregulluar në mes të Shqipërisë dhe Jugosllavisë. Kapërcimi i ujërave nga një pellg në pellgun tjetër nuk mund të bëhet pa pëlqimin e shtetit në rrjedhën e poshtme.

Në aspektin e të drejtës ujore ndërkombetare Serbia nuk e ka as një të drejtë të kërkoj për pjesëmarrje në administrimin e ujërave të akumulimit. Sasia e ujërave që do të shfrytëzohet nga ky liqen nuk i kalon 37% të ujërave të pellgut të lumit Ibër e që është më e vogël se sasia që formohet në territorin e Kosovës.

Perveç kësaj, financimi i objektit është bërë me para të Kosovës, të Federatës, Bankes Botërore, Bankës së Kosovës etj”, thekson Gjonbalaj.

Por projektuesi i këtij gjigandi të rëndësishëm të burimeve energjetike të Kosovës shkon edhe më tej. Ai shton se marrja e Ujmanit ka qenë në një farë mënyre edhe “amanet i Sllobodan Millosheviçit”.

Në vitin 1993, qeveria e Serbisë, i kalon të drejtat e ndërmarrjes ujore “Morava” të Nishit, që të marrë të gjithë inventarin që administronte ndërmarrja tjetër “Ibër-Lepenc”, e cila menaxhonte një pjesë të resurseve të sistemit ujëmbledhës të Ujmanit.

Por cili ishte inventari që ju kalua ndërmarrjes “Morava” nga Nishi?

“Bëhet fjalë për një inventar gjigand që përfshin:

Diga me material rrethanor me lartesi prej107.5 m, akumulimin prej 350 milion m3, hidrocentralin prej 217 MW, Digën e Pridvoricës për rregullimin e furnizimit të kanalit kryesor me lartësi prej 10 m me vëllim prej 0.5 milion m3, vepra e marrjes në digë prej22.2 m3/sec me tri fusha kapërderdhjeje.

Kanalet kryesore (tunele 20 copë, sifon 30 copë, akvadukete 23 copë, Kanalet me gjatesi prej 134.7 km, objektet e shpërndarjes Vërbicë, Mijaliq, Hamidija, dhe Drenica, stacione pompimi,12, prej të cilave dy të mëdha, sistemi i ujitjes në 16783 ha në gjatësi prej 629.5 km.

Në sistem janë vendosur 4985 hidrantë dhe 1652 ulluqe shiu, sistemi i drenazhimit me dy stacione pompimit.

Ka edhe katër objekte në Ujëman, Shkabaj, Vushtrri dhe Komoran.

Nga Ujmani furnizohen 6 komuna, industrija dhe Energjetika në Mitrovicë, Vushtrri, Drenas Obiliq”.

Studimin për t’ja kaluar inventarin e mjeteve nga ndërmarrja e “Ibër-Lepenc” tel “Morava” e Nishit e ka kryer Ndërmarrja Energoprojekt-Hidroinzhenjering nga Beogradi e cila ka qenë edhe projketuese e HS “Ibër”.

Ndërkaq, edhe specialisti tjetër, Baton Begolli, një nga përfaqësuesit e Këshillit të Ujrave në Kosovë, pjesëmarrës në projektet më të mëdha ndërkombëtare nga çlirimi i vendit e sot, thekson se nuk është kontaktuar nga qeveria as për këshillë, e as për të punuar që të hartonte bashkë me kolegët tij një projekt për të mbrojtur Ujmanin.

Begolli shkon më tej dhe thekson se plani për Ujmanin nuk është gjë tjetër pasi është pjesë të masterplanit që Serbia ka për të marrë katër komunat e veriut të Kosovës: Mitrovicën e Veriut, Zveçanin, Zubin Potokun dhe Leposaviçin.

“Nëse Serbia mundi të heqë” pikën për njohje reciproke, edhe ne duhej të hiqnim pikën për Ujman! Çfarë përdorimi i përbashkët… kur vet liqeni i Ujmanit dhe tërfushë Ujmanit është territor Kosovar, përveç nëse plani i dytë është riaktivizimi i humbjes (shkëmbimit) të pjesëve të Veriut! Dëshmoj që kurrë askush nuk na ka konsultuar, as mua as kolegët e as njohësit tjerë të sektorit të ujërave (pak jemi, njihemi dhe jemi unikë) për Ujman”, thekson Begolli.

I pyetur nga Pamfleti, se cila është kleçka e kësaj çështje që mund të ndikojë në atë që ai shtron, pra me rrezikun e shkëputjes së veriut, Begolli është shumë i qartë.

“Rjedha apo burimi i liqenit të Ujmanit është në territorin e Kosovës. Serbia nuk ka mundësi përveçse nëse pretendon me i marr komunat veriore. Sot Serbia nuk e përdor fare. Por jashtë institucioneve tona po financon ndërtimin e një impianti për trajtimin e ujit të pijes për Mitrovicën e Veriut dhe Zveçanit dhe Zubin Potokut. Janë duke hapur një kanal për të marrë ujin direkt nga Ujmani për këtë impiant dhe kështu t’i pavarësojnë komunat në veri nga furnizimi përmes fabrikës në Shipë, në Mitrovicën e Jugut. Pra Serbia nuk kanë hise. Është financuar 100% nga ne, nuk ka shfrytëzim për ta.. prandaj hiç nuk do duhej të ishte temë diskutimi”.

I pyetur se nëse do të ishte pjesë e delegacionit në negociatat e Uashingtonit, i thirrur nga qeveria, cili do ishte këshilla për qeverinë, inxhinieri i njohur i ujrave thekson: “Nuk do të pranomin të flisnim për këtë temë. Serbia nuk ka punë aty fare, për ne të sektorit, jo”.

E shikoni pra që paska qenë shumë e thjeshtë kjo punë, vetëm që Avdullah Hoti të kishte marrë me vete specialistët e të mos fliste fare vetë. Këta inxhinierë që e njohin në themel këtë çështje e kishin argumentuar dhe nuk kishte fare nevojë të bëhej kompromis politik.

Këtë kleçkë e ka shpjeguar mirë kryeministrja serbe Brnabiç, që thotë se çështja e “shkëmbimit ekonomik” ishte një “mënyrë krijuese” për të shmangur njohjen.

Pra si “kopila”, ata kanë punuar gjatë, janë menduar për të përgatitur grackën që ne të Pamfletit e kemi paralajmëruar që kur dështoi samiti i 27 qershorit. E askush nuk e vuri në zjarr. Kjo bie erë që gjithçka është kryer me koshiencë se s’ka mundësi ndryshe.

Liqeni i Ujmanit shtrihet në veriperëndim të Kosovës dhe andej kufirit me Serbinë. Me një sipërfaqe prej 11,9 km² dhe thellësinë maksimale prej 105 metrash, ky liqen është më i madhi në Kosovë. Ujmani ndodhet në Komunën e Zubin Potokut, Hidrocentrali dhe stacioni i pompimit në Vallaç.

Liqeni furnizon me ujë më shumë se gjysmën e Kosovës dhe ujit 20 mijë hektarë tokë, e gjithashtu ofron mundësi të mira për turizëm.

Kushtet për të vizituar tani këtë vend dhe bukuritë që ofron janë të kufizuara për shkak të mungesë së sigurisë, pasi Beogradi financon banda të krimit që kontrollojnë në fakt të gjitha veprimtaritë ekonomike në zonë.

Ndër bukuritë që ka kjo pjesë është edhe vendi i quajtur Veli Bregu. Aty ende ekzistojnë vilat në të cilat më herët janë shfrytëzuar për pushime.

Ky liqen është pasuria më e madhe e Kosovës. Nga Ujmani furnizohen me ujë gati gjysma e qyteteve të Kosovës dhe Termocentrali i Obiliqit.

Fitimet e çdo ndërmarrjeje ekonomike që administron Ujmanin janë të garantuara, sikur edhe 1 cent të shitet metri kub i ujit që ky ujëmbledhës përmban.

Vetëm 8 orë mund të punojë Korporata Energjetike e Kosovës pa ujin që e merr nga Ujmani. Në rast të ndërprerjes së ujit, i cili shërben për sistemet e ftohjes dhe avullimit në termocentralet elektrike, vendi do të përballet me një kolaps energjetik.

Akumulimi i Ujmanit është ndërtuar nga viti 1973 deri më 1977, duke iu zënë gryka lumit Ibër. Më 29 prill të vitit 2013 Kuvendi i Kosovës ka miratuar ligjin për ujërat në të cilin thuhet se resurset ujore janë interes i përgjithshëm dhe janë pasuri të Republikës së Kosovës që ruhen e mbrohen me ligj./Pamfleti