Home

Lajme

Ministri Cakaj sqaron vendimin e KE/ Jemi të fituar, sepse nuk na kanë vënë kushte të reja

No Comments Lajme Opinion

Ministri Gent Cakaj shpreson që në tetor negociatat do të hapen dhe kjo nuk ka asnjë diskutim. “E kemi merituar hapjen e negociatave që vitin e shkuar” – tha ministri Cakaj, por çështjet teknike kanë qenë një prej arsyeve.

“Shqipëria nuk ka humbur asnjë moment në axhendën evropiane” – tha Cakaj, teksa shtoi se sot, veçanërisht në këtë përiudhë duhet të shtohen përpjekjet për vendimin e tetorit. Nuk është process momental, as interesat e pjesshme partiake, por vendimi i sotëm ka një vlerë të trefishtë” tha Ministri Cakaj, teksa renditi tri arsye për këtë.

Së pari, sipas tij konkluzionet që kanë dalë nga raporti teknik janë miratuar nga të gjitha vendet dhe Shqipëria suksesshëm ia ka dalë të jetë pjesë e axhendës evropiane – tha Cakaj.

Së dyti, sipas tij, rezultatet e reformave në Maqedoninë e Veriut dhe në Shqipëri janë gjykuar mbi meritat e veçantë të secilit prej vendeve dhe që të dy këto vende kanë pasur përparime të padiskutueshme.

Dhe e treta sipas Cakajt ka të bëjë me me faktin, që negociatat kanë tashmë një datë të prerë, që do të jenë në tetorin e këtij viti. Ministri në detyrë, Gent Cakaj bëri publik edhe faktin se rreziku është shmangur dhe askush nuk mund të vendosë kushte të reja, por bëri të ditur, se reformat duhet të vijojnë.

Sipas Cakajt, duhet mbajtur qetësia e brendshme, qëndrueshmëria e institucioneve, konsoliduar reformat dhe zgjedhjet vendore duhet të mbahen në 30 qershor.

Gazeta Shqip

“Turp të kesh, gjithë bota i njeh shqiptarët”, eksperti amerikan i përgjigjet kryeministres serbe

No Comments Lajme Opinion

Kundër deklarates se kryeministres serbe, Brnabiq ka reaguar edhe profesori dhe eksperti amerikan për politikën dhe çështjet e Ballkanit në Universitetin e Nju Jorkut, Alon Ben-Meir.

Ben-Meir, në një postim në Facebook, e ka quajtur raciste deklaratën e kryeminstres serbe, përcjell Bota sot.Ai ka thënë se është zhgënjyese të shohësh se si politikanët e rinj të Beogradit po veprojnë me të njëjtin diskurs politik si regjimi i Millosheviqit.

Eksperti amerikan ka thënë se për këtë duhet të reagojë edhe përfaqësuesja e Lartë e Bashkimit Evropian për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Federica Mogherini.

“Koment racist nga kryeministrja serbe Brnabic, e cila i referohet kosovarëve si “njerëz Të ardhur nga xhungla/mali”. Zhgënjim të shohësh politikanët e rinj në Beograd me të njëjtën diskurs politik si regjimi i Milosheviqit. Federica Mogherini duhet të reagojë”, ka thënë profesori amerikan.

Alon Ben-Meir ka publikuar fotografitë e shqiptarëve me të njohur në botë, mes te cileve Nënë Tereza, Majlinda Kelmendi, Dua Lipa, Rita Ora, Granit Xhaka, duke shkruar: “Vetëm për t’ia kujtuar kryeministres serbe Brnabiq, e cila tha se shqiptarët e Kosovës “janë njerëz të zbritur nga malet …” Se bota tashmë e di se kush janë shqiptarë. Turp të kesh!”, ka shkruar ai.

kosovarja-ks.com

Eurovizioni/ Art? Kitç? Kult apo politikë?

No Comments Lajme Opinion

U mbyll skena e Eurovizionit 2019. Si gjithmonë kritikat ndaj garës më të madhe të popit në botë Festivalit Europian të Këngës nuk mungojnë. Por shumica dëshiron thjesht dëfrim me një festival të ngritur tashmë në kult.

Figura farfuritëse që këndojnë, Eurovizioni – Eurovision Song Contest (ESC) u zhvillua për herë të tretë në Izrael. Garën e fitoi Holanda, ndërsa mijëra vetë në Tel Aviv e festuan këtë festë të këngës disa ditë me radhë. 180 milionë vetë e ndjekin atë në televizion. Në të njëjtën kohë, qeveria e Izraelit mban Rripin e Gazës të bllokuar dhe Jordanin Perëndimor të pushtuar, Lartësitë Golan të aneksuara. Po a ka të bëjë kjo me muzikën?

Organizatorët e eurovizionit thonë Jo, dhe i ikin debatit publik me këtë. Artistëve të muzikës iu ndalohet të shprehen për konfliktin në Lindjen e Afërt në skenë të hapur. As ikona e popit, Madona. Vetëm një grup muzikor nga Islanda nuk iu përmbajt kësaj duke poetizuar para shfaqjes së tyre për „shtetin e aparteidit Izrael” që diskriminon palestinezët. Ata edhe gjatë votimeve treguan flamurin palestinez, qV u shoqërua me fishkëllima të publikut.

Politikë mes tingujve
Edhe palestinezët e përdorin për qëllimet e tyre vëmendje botërore të festivalit të njohur. Breshëritë me raketa palestineze ndaj Izraelit nga Rripi i Gazës para dhjetë ditësh donin të transmentonin edhe mesazhin, se në një shtet „shtypës” – siç e quajnë kritikët Izraelin, – është në vendin e gabuar një garë muzikore dëfryese. Izraeli vetë e interpreton garën kulmore të muzikës europiane si provë se sa tolerante dhe e hapur ndaj botës është demokracia e vetme e Lindjes së afërt.

Eurovision Song Contest logjikisht – një ngjarje politike: kështu ka qenë gjithmonë. Në fillim si një simbol i bashkimit të Europës Perëndimore pas Luftës së Dytë Botërore, pas rrëzimit të Murit të Berlinit një instrument për lidhjen mes Lindjes dhe Perëndimit të Europës. Një festival gjithmonë para kohës, sepse eurovizioni ka pasur gjithmonë më shumë anëtare se Bashkësia Europiane, ai përfshiu edhe Jugosllavinë komuniste shumë kohë para fundit të Luftës së Ftohtë. Edhe Izraeli ka 40 vjet që paraqitet në këtë festival.

Anëtarë të “European Broadcasting Union” që e organizojnë festivalin janë edhe vendet afrikanoveriore dhe ato arabe, por veç Marokut nuk kanë marrë pjesë për shkak të refuzimit të një anëtari tjetër, Izraelit. Që në vitet 60-të në eurovizion ka pasur protesta, atëherë kundër diktaturës ushtarake në Spanjë. Konfliktet e Rusisë me Gjeorgjinë dhe Ukrainën, tensionet mes Armenisë dhe Azerbajdxhanit – të gjitha këto konflikte e kanë politizuar rregullisht eurovizionin naiv me fasadën e shumëngjyrshme e plot drita.

Pa efekt

Këtë vit thirrjet për bojkotim të eurovizionit 2019 për shkak të Izraelit nuk gjetën jehonë. Të 41 artistet dhe artistët u shfaqën në Tel Aviv për të prezantuar vendin e tyre. Në fakt erdhën më pak turistë dhe fansa se sa ishte parashikuar, por kjo nuk lidhet aq me politikën apo gjendjen e sigurisë, se sa me çmimet e majme, deri diku absurde për biletat, qëndrimin në hotele apo kostot e transportit.

Në Izrael nuk ka asgjë që nuk është edhe politike. Gjithçka dhe çdo gjë lidhet me konfliktin me Palestinën apo akuzat për antisemitizmin. Në një pikë groteskte kulmoi një debat i fushatës bojkotuese propalestineze, „BDS” (Bojkot, Mosinvestim, Sanksione). Organizatorët pretendojnë, se qeveria izraelite e mbështjell politikën e saj „antiligjore” me ngjyrat e ylberit për homoseksualët dhe transseksualët apo interseksualët, që kanë dobësi për eurovizionin. Komuniteti LGBTQI, që po ashtu e përdor festivalin për vete, lejon të përdoret nga qeveria e Netanjahut me „pink washing”, lyerjen me ngjyrë rozë të politikës së ngulimeve.

Vërtet homoseksualët mund të jetojnë në Izrael pa ndonjë problem. Në të vërtetë në Tel Aviv festojnë edhe homoseksualë palestinezë. Në shoqëronë tolerante izraelite mund të martohen çiftet e së njëjtës gjini dhe të adoptojnë fëmijë. Në Rripin e Gazës dhe Jordanin Perëndimor homoseksualiteti në shoqëritë represive është një mëkat i rëndë. Aktivistët e bojkotimit vetë argumentojnë në mënyrë homofobe, kur ata e hedhin në një kazan politikën e Izraelit ndaj palestinezëve me të drejtat për barazinë e komunitetit e LGBTQI.

Të mos këndosh nuk është zgjidhje

Transformimet antisemitiste të aktivistëve propalestinezë, BDS duhen refuzuar me përbuzje. Në një logo të protestës së tyre ato tregojnë në formatin e shkrimit të eurovizionit një zemër të thyer që bie në dy runa të SS-ve nazistë. Me këtë ata duan të vendosin paralele mes terrorit nazist dhe garës muzikore në shtetin hebre. Në këtë kontekst Bundestagu gjerman ka bërë gjënë e duhur që ishte parlamenti i parë në Europë që i pa me sy kritik aktivistët e fushatës bojkotuese dhe do t’ua heqë mbështetjen.

Natyrisht mund ta kritikosh politikën e qeverisë izraelite. Por ajo nuk duhet të rrëshqasë në propagandë kundër hebrenjve. Nëse do të përdorësh matësin e kritikëve të eurovizionit 2019, atëherë as në vitin 2012 nuk duhej të zhvillohej eurovizioni në Azerbajdxhan, as në vitin 2009 në Rusi. Nëse nuk mund të këndosh në Tel Aviv, atëherë nuk duhet luajtur futboll as në Katar në Kampionatin Botëror dhe as në Kinë Lojërat Olimpike në vitin 2022. Edhe për këto vende ka të paktën po aq kritika sa ndaj Izraelit.

Bojkotim dhe përjashtim? Jo. Diskutim dhe kritikë? Po. Kjo mund të jetë fryma politike e një eurovizioni. Por nuk duhet pritur shumë. Sepse në radhë të parë eurovizioni është një party me përmasa të mëdha./DW

Top Channel

Për herë të parë në Festivalin e Kanës, Rita Ora shkëlqeu me fustanin e bardhë

No Comments Lajme Opinion

Në Festivalin e filmit në Kanë për 10 ditë do të prezantohen disa nga produksionet e filmave më të vlerësuara në gjithë globin. Rita Ora mori pjesë për herë të parë.
Për herë të parë në Festivalin e Kanës, Rita Ora shkëlqeu me fustanin e bardhë(Foto) Rita Ora. 16 Maj, 2019 18:10
FRANCË- Pak ditë më parë Rita Ora u shfaq në tapetin e kuq Met Gala në Nju Jork javën e kaluar, përpara se të kthehej në Paris, ku do të merrte pjesë për herë të parë në Festivalin e Filmit në Kanë.

Në edicionin e 72-të të Festivalit, Rita u shfaq rrezëllitëse dhe shumë dhe mori vëmendjen e të gjithëve.

Sensuale dhe sharmante, e veshur me një fustan të bardhë të çarë dhe të hapur në pjesën e dekoltesë. Stilimi i flokëve gjysmë të mbledhura dhe gjysmë të lëshuara e bënin atë të dukej tërësisht natyrale dhe e ëmbël.

Mes shumë emra të njohur, këngëtarë dhe aktorë të njohur të Hollywood, por jo vetëm, të pranishëm janë personazhet e njohur italianë, francezë, turq etj.

Rita Ora merrte pjesë për herë të parë në festivalin e përvitshëm, ku bëhet përzgjedhja e filmave më të mirë të vitit, duke u dekoruar me çmimin ‘Palma e Artë’.

L.K/Dosja.al

Fëmijët shqiptarë i bëjnë grekë, ndërsa prindërit e tyre i dëbojnë

No Comments Lajme Opinion

Mënyrat e dëbimit te prindërve janë nga më të ndryshme…

Kohët e fundit me të madhe po reklamojnë se mundësia e vetme për te qendruar ne Greqi është të marrësh nenshtetësinë dhe të behesh grek, duke anashkaluar që nga ana tjetër mundësia për të jetuar është edhe leja e përhershme me anën e “statusit te emigrantit” që persupozon legalizim të përhershëm, ashtu siç veprohet ne vendet e tjera te BE-së.

Ligjet e ndryshuara te njëpasnjëshme po nxjerrin të paligjshëm nga viti në vit brezin e parë të shqiptarve të ardhur në Greqi, shqiptarë mbi moshën 65-70 vjeç, që tashmë hidhen në rrugë dhe nuk kanë të drejtë te qendrojnë të ligjshëm, të shkojnë në vendin e tyre dhe të kthehen përsëri në Greqi. Jo pak herë e kemi theksuar se janë të pakten 30 mijë të tillë që sot janë me te vertetë “robër”.

Me te madhe u bëhet reklamë o burra vraponi te merrni pasaporten greke dhe mos kërkoni atë që ju takon“statusin e emigrantit”. Askush nga ata ekspertë që flasin dhe na tregojnë metodat dhe lehtësitë për marrjen e pasaportave te na thone se sa shqiptarë mbi moshën 60 vjeç kanë marrë nënshtetsin greke në krahasim me ate të fëmijeve ?

Me entusiazëm të madh flasim se kaq adhe aq morrën pasaportën por jo në detaje, në një kohë që vendi po plaket me shpejtësi të madhe, ku dikur ishim nje nga vendet me popullsi më rinore.

Shumë zyra shqiptare reklamojne me pyetje se deshironi te merrni pasaporte greke? Besoj se nuk mund te gjemë një vend tjetër te Evropës te bej thirrje te tilla…

Le të kërkojmë atë që na takon “satusin e emigrantit” që hap rrugë legalizimit të përhershëm pa qenë nevoja për marrë pasaportën greke, te kerkojmë arsyen përse mbahen robër te moshuarit shqiptar, te kerkojmë kontributet tona per njohjen e pensioneve etj.

Besoj se nuk është e drejtë që shqiptarët e brezit te parë të dëbohen duke u marrë lejet e mëparshme dhe fëmijëve të tyre tu jepet pasaportë greke…/ Shpëtim Zinxhira

tiranatoday.al

Klajda Gjosha: Europa t’i rikthehet historisë, ditë shpresë për brezat e ardhshëm

No Comments Lajme Opinion

Në ditën e Europës, ish- ministrja e Integrimit Klajda Gjosha ka zgjedhur të pëçoi një mesazh të rëndësishëm lidhur me ekzistencën e këtij unioni si dhe rëndësinë që ajo ka për Shqipërinë. Nëpërmjet një postimi në rrjetet sociale, Gjosha shkruan se Bashkimi Europian nuk duhet të lejojë kurrsesi marrjen s të mirëqenë ekzistencën e saj, e ndërsa e cilësoi këtë ditë si e shpresës për brezat e rinj.

“9 Maji është dita e Europës së Bashkuar, dita e njerëzve të mëdhenj që iniciuan me vizionin e tyre projektin më të fuqishëm europian të paqes, solidaritetit dhe bashkëpunimit. Europa duhet t’i rikthehet historisë për ta përcjellë atë brez pas brezi dhe për të mos lejuar në asnjë moment marrjen si të mirëqënë të ekzistencës dhe bashkëjetesës së saj! Shqipëria është pjesë e vlerave europiane, dhe jo thjesht gjeografikisht e pozicionuar në Europë. Cdo përpjekje për ta largur atë nga fati i saj europian është një akt i pafalshëm që do të gjykohet nga historia dhe e ardhmja. Dita e Europës është dita e ndërthurjes së sakrificës tonë për t’u përballuar me sfidat, është dita e shpresës se edhe brezat që do të vijnë do të ruajnë fort identitetin Europian të Shqipërisë”, shkruan Gjosha.

B.K.

Burimi/shqiptarja.com

Kur i “rrjepti dhe i shqepti” hiqen për “vatanli!“

No Comments Lajme Opinion

NGA Fadil LUSHI

Kryetitulli i këtij artikulli gjithsesi që del nga thesari i së folmes sonë krahinore. Që ky shkrim, të mos dalë si “lesh arapi” a edhe të mos marrë bojë “jeshile”, fillimisht do të bëjmë përpjekje që t’i “çajmë drutë tona e mandej t’i qajmë hallet e të tjerëve”.
Detyrimisht do t’i shmangemi ngatërrimit të kompetencave si dhe pështjellimit të mendimeve, që kështu të mos krijojmë huti te lexuesi. Është paksa e vështirë ta zbërthesh kuptimin e këtyre dy fjalëve emërtuese që ndërtojnë këtë shprehje dialektore, megjithatë përbërësit e saj shënojnë dy nofka tallëse që i hasim në komunikimin tonë të përditshëm.
“Të rrjeptit dhe të shqeptit”, përkundrejt mangësive të njohurive të plota dhe të përpikta për problemet e caktuara që dalin në lëmenj të ndryshëm, bëjnë “hyxhym” për të futur hundët aty ku nuk e kanë vendin, me qëllim që të duken të dijshëm.
Sipas nofkave që mbajnë, ata të krijojnë përshtypjen se janë të “këndshëm” dhe herë-herë të ngjallin dhe “ndjenjën e simpatisë”, thjeshtë sikur të “bëjnë për vete!”.

Sot është bërë praktikë që në përditshmërinë tonë, “i rrjepti dhe i shqepti” bëjnë politi-kanin, bëjnë bilancin e ekonomisë popullore, bëjnë kryeopozitarin e shqetësuar, bëjnë spekulatorin, ata madje “bëjnë vampirin e natës dhe engjëllorin e mirësisë”, bëjnë akademikun duke përjashtuar atë të mirëfilltin, bëjnë “hajmalinë e Burdushit” dhe mandej ta varin në qafë me qëllim që të mos biesh mësysh, bëjnë mantelin e bardhë të mjekut, sikur po bëjnë mjekrën e qoses, ndonëse e dinë fare

mirë se ajo mjekër asnjëherë nuk rregullohet, sikur për “hatër të aga babës” bëjnë pazarin politik, një pazar që na e solli shpirtin në majë të hundës, bëjnë punën e tyxharit i cili mallin e vatanit ia jep armikut veresie, bëjnë pabesinë sikur bëjnë regjisorin e estradës, operës si dhe aktorin e teatrit veror, ndonëse nuk dinë se ç’është opera, teatri a aktori, bëjnë bedelin, bëjnë “asqerin” e…, bëjnë ligjin, bëjnë punën e sekserit, bëjnë daulltarin e muajit të ramazanit, ndonëse nuk kanë hiç haber nga agjërimi.
Këta “të rrjeptit dhe të shqeptit” bëjnë këpucëtarin dhe marangozin, zhgënjehen nga autori i editorialit të gazetës pse nuk ka shkruar për këngën tallava të nipit të tyre, sikur imitojnë ministrin që nuk ta kthen “selamin”, sikur bëjnë bojaxhiun pavarësisht se vuajnë nga daltonizmi, duan të bëjnë ciceronin e muzeut, ndonëse një të tillë asnjëherë nuk e kanë frekuentuar, duan të bëjnë kryeparin e partisë politike, të bëjnë qeveritarin si dhe zëdhënësin e tij, sikur bëjnë shefin e protokollit të organizatës-bazë të partisë politike, sikur bëjnë deputetin e Kuvendit Popullor, duan të bëjnë filozofin, ndonëse në jetën e tyre asnjëherë nuk kanë dëgjuar për urtësinë antike, shtiren sikur bëjnë lëmoshëtarin e Stambollit – vidh këtej e jep andej, duan të bëjnë gojëtarinë, të bëjnë Shqipërinë natyrale (Ehe, ti vëllaçko! Sa e madhe më duket kjo Shqipëri londineze!).

“I rrjepti dhe i shqepti” bëjnë çorape prej pambuku…, bëjnë protesta në “Çadrën e lirisë” për të kërkuar demokracinë e athinasve të moçëm, bëjnë pordhën në mexhlisin e burrave mendjendritur a mendjefemër, bëjnë “gjimnastikën e mëngjesit të diktatorit”, ndonëse gjumin e “prishin” pasdreke, bëjnë dajrexhiun, po njëkohësisht bëjnë edhe kritikën letrare, pavarësisht se nuk dinë se ç’është proza, poezia, romani a edhe eseja. Sipas qejfit të tyre, kur t’u teket dhe si t’u teket ata bëjnë mësuesin e historisë kombëtare, shtiren sikur bëjnë klerin e lartë mysliman, bektashian, katolik e ortodoks, ani se nuk kanë haber se ç’është religjioni, ç’është xhamia, teqeja, katedralja dhe kisha, ata mëtojnë të bëjnë pashain, pavarësisht se asnjëherë nuk e kanë pasur “gradën e nizamit”, të bëjnë lajmdhënësin e rremë, të bëjnë guvernatorin, të bëjnë këshilltarin ushtarak, ani se asnjëherë nuk kanë qenë tetar, të bëjnë qesëndisjen me të gjithë fukarenjtë, të bëjnë intelektualin pavarësisht se nuk e kanë as të mesmen, të bëjnë komplote dhe manovra me fishekzjarrë shumëngjyrësh, të bëjnë hafijen e pushtuesit.
Do të mbjellin arat e fqinjëve me manaferra, sa herë që t’u teket dhe si t’u teket, do të nxjerrin avaze të vjetra dhe ca doke të mërzitshme dhe të padëshirueshme. Miku im i nderuar! Nëse nuk të “bezdisa”, pa më thuaj, këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” çka nuk bënë dhe a thua çka tjetër nuk do të bëjnë. Ç’është e vërteta, kur këtyre të “rrjeptëve dhe të shqeptëve” do t’u shteren qejfet dhe kërkesat për t’u bërë diçka, do të këmbëngulin të bëhen “atdhetarë a vatanli“ njësoj si miku im me taban kombëtar, i cili disa ditë më parë u duk këtejpari në mëhallën time.

Njerëzit me moshë të shkuar nuk e kanë kollaj kur takohen me shokët e burgut… dhe sa herë që shihen, ata vihen në siklet. Ndaj një nga këta në vend të përshëndetjes, më tha: “Eh, miku! Ç’më ka marrë malli për një lot foshnje prej gjiri, për një lot nëne dhe për një lot prej vatani…, ç’taksirat kam unë?!
Ç’kam bërë unë, ç’faj kam unë!” Më la gojëmbyllur dhe iku toptan me plagët e shpirtit të tij. Kjo thënie e tij seç ishte një mllef i akumuluar, seç ishte një dashuri e munguar ndaj vatanit, ndaj foshnjës a ndaj nënës, seç ishte një ndjenjë e hidhërimit, unë me takatin e mendjes sime nuk e “kapa”…, një gjë më mbeti peng…, mos vallë këtë thënie të tij ma “faturoi” mua dhe ca të tjerëve të tillë si ai.
Ky miku im, nuk të lejon ti thuash ‘i dashur’, sepse ky nocion human, i ngrohtë, emancipues dhe po aq paqësor, për të është i panjohur. Ky miku ynë, ka një të kaluar sa të lavdëruar, po aq edhe të ngatërruar…, ka kohë që të “rrjeptve dhe të shqeptve” dhe disa bashkëqytetarëve të tjerë nuk u ha palla hiç as për vatan e as për din e iman…, sepse lavdin dhe të shkuarën e mikut tonë, ashtu padrejtësisht e kanë vënë në grykë të harresës së tyre kolektive!
Këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” që hiqen për “zurnaxhinj, sehirxhinj, sherxhinj dhe lodraxhinj” nuk mund t’i bësh me faj, sepse në vaktin e mikut tonë fisnik ata ndodheshin në koqet e prindërve të tyre dhe, rrjedhimisht, nuk mund të dukeshin këtejpari.

P.S.

Miku! Kaq dita, kaq thashë!

Sukseset nuk kanë fund për këngëtaret shqiptare, “Billboard” ju dedikon një artikull

No Comments Lajme Opinion

“Billboard” i ka dedikuar një artikull të tërë suksesit të katër këngëtareve shqiptare me famë botërore. Bëhet fjalë për Dua Lipën, Rita Orën, Bebe Rexhën dhe Ava Max.

Shkrimi në “Billboard” nis me një shkrim të Bebe Rexhës më 8 dhjetor:

“Bebe publikoi një foto të saj dhe Dua Lipa me përshkrimin: Dy vajza shqiptare të nominuara për dy “Grammy”. Për të gjitha vajzat shqiptare dhe të gjitha vajzat anembanë botës, çdo gjë është e mundur, kështu që ndiqni ëndrrat tuaja.”

Ndërsa theksoi dhe një tjetër postim të Bebes në Twitter: “Më 8 janar Bebe Rexha nxori emrat e dy shqiptareve të tjera të talentuara kur shkroi se donte një bashkëpunim me Dua Lipën, Rita Orën dhe Ava Max.”

Billboard shkruan se artistet shqiptare treguar rritje në tabelën e Billboard Hot 100 në vitin e kaluar.

Bebe theu rekord për shumicën e javëve në krye listës së Hot Country Songs me këngën “Meant To Be”, në bashkëpunim me Florida Georgia Line.

Nga ana tjetër Dua Lipa kryesoi Top 40 për katër javë me këngën “New Rules”, Rita kishte dy këngë në Dance Club Songs top 10 dhe Max hyri në Top 20 të Hot 100 me debutimin e saj të parë, “Sweet but Psycho”.

“Të katër artistet kanë prindër shqiptarë,”- shkruan Billboard. “Ndonëse kanë lindur në shtete të tjera, Ora në Kosovë, Rexha në Brooklyn, Lipa në Londër, dhe Max në Milwaukee.”

Gjithashtu në artikull u citua edhe një deklaratë e Ava Max: “Mamaja ime gjithmonë më thoshte ne jemi kështu si jemi, sepse jemi shqiptarë. Ne jemi pak të çmendur por kurrë nuk heqim dorë. Është në gjakun tonë.”

“Billboard” përmendi edhe një tjetër artiste shqiptare që po përfshihet në tregun muzikor ndërkombëtar. Bëhet fjalë për kompozitoren dhe këngëtaren Njomza, e cila është bashkë-autore e hiteve të madha të Arian Grandes “Thank U, Next” dhe “7 Rings”.

Shekulli .com.al

Kosovaret e kthyera u martuan nga 2-3 herë në Siri, por çfarë po thonë ato para gjykatës?

No Comments Lajme Opinion

Gentiana Hasani

Duke iu bindur fjalës së burrit, E.Sekiraqa thotë se kur ishte vetëm 19 vjeçe u nis për t’iu bashkuar kampeve të ISIS’it në Siri. Por, pas 5 viteve qëndrim, në moshën 23 vjeçare, ajo u kthye në Kosovë bashkë me dy fëmijët e saj. Burri i kishte vdekur në frontin e luftës. Në Siri kjo 23 vjeçare i kishte pasur edhe dy martesa të tjera. Të tre bashkëshortët e saj kishin qenë shqiptarë. Nga tri martesa kjo 23 vjeçare ka dy fëmijë me të cilët tashmë është kthyer në Kosovë. Express ju sjell rrëfimin me deklaratat e tri të riatdhesuarave nga Siria për në Kosovë. Tregohet se si një 27-vjeçare tjetër e riatdhesuar burri e kishte gënjyer se po shkonin në Gjermani dhe e kishte çuar në Siri

Gentiana HASANI

Ishte 19 vjeçe kur e kishte marrë rrugën për në Siri, aty ku në vitin 2015 po zhvillohej një luftë e ashpër. Por, as lufta që bëhej atje nuk e ndali tashmë 23-vjeçaren E. Sekiraqa dhe burrin e saj nga Prishtina që të niseshin për të dhënë pak “kontribut” në Lindjen e Mesme.

Tmerri për të filloi në momentin kur ajo hyri në kampet e luftës. Aty 23-vjeçarja Sekiraqa e pa se Siria nuk kishte qenë siç ajo e kishte paramenduar. Andaj që nga java e parë kur ajo u fut në kampet e luftës, thotë se i kishte kërkuar bashkëshortit të saj që të ktheheshin në Kosovë. Por, kjo gjë kishte qenë e pamundur.

“Burri me thoshte po shkojmë në emrin e Allahut. Edhe nuk do të kthehemi”’, kështu ka deklaruar para avokates së saj, e rikthyera nga Siria për në Kosovë.

23-vjeçarja martohet dy herë në kampet e luftës në Siri

Por, pas disa muajve qëndrim në kampet e luftës së Sirisë, E.Sekiraqës i vritet burri.

Ajo detyrohet që të martohet me një person të dytë, i cili kishte nënshtetësinë shqiptare. Por edhe ai vritet në frontin e luftës. Burrin e tretë 23-vjeçarja e gjeti para pak kohe. Por, edhe ai u burgos para disa muajve. Këto dy martesa në Siri, E.Sekiraqa ka deklaruar se i ka bërë vetëm që t’i shmanget qëndrimit në kampet e ISIS-it, aty ku qëndronin vetëm gratë dhe ku kushtet kishin qenë të mjerueshme.

Këto detaje i dha sot për Gazetën Express, avokatja e të riatdhesuarës, Fatlume Korqa.

“Klientja ime qe nga vitit 2015 ka qëndruar në Siri. Ajo thotë se burri ia ka kërkuar që të shkojnë në Siri për një jetë më të mirë. Siç ajo ka deklaru atje kanë shku për praktikimin më të lehtë të fesë. Edhe po të donte të kthehej ajo ka thënë se nuk ka mundur”, shpjegon ajo.

Tutje, avokatja jep detaje edhe për tre martesat e klientes së saj.

“Bashkëshorti i saj i parë është vrarë në front. Pastaj ajo është detyruar me u martua prapë, sepse nëse nuk do të martohej është dashur që ajo të jetonte në një kamp me shumë gra, aty ku kushtet kanë qenë shumë të këqija. Andaj ajo u strehua te Kurdët dhe nga aty u martua me burrin e dytë që është shqiptar. Me të e ka pasur një fëmijë. Edhe ai ka vdekur. Andaj burri i tretë, burri i tanishëm edhe ky është shqiptar dhe për momentin gjendet në burg”.

Sipas avokates, klientja e saj është penduar për rrugën që e ka marrë drejtë Sirisë. Ajo kërkon që në Kosovë të jetojë e lirë dhe t’i rrisë të dy fëmijët e saj. Njërin 1 e tjetrin 3 vjeçar.

“Kjo është penduar që ka qëlluar në vendin dhe kohën e luftës. Por, ajo thotë se nuk është penduar që e ka dëgjuar fjalën e burrit të vet.

“Kam ardhur në Kosovë që ndihna e lirë dhe për t’u ndier e lirë”, ka deklaruar e riatdhesuara, E.Sekiraqa para trupit gjykues, transmeton avokatja e saj.

27-vjeçarja e riatdhesuar: Burri nuk më tregoi ku po shkojmë, u detyrova të martohem atje

Por një histori tjetër kishte pasur 27-vjeçarja nga Prishtina. Ajo nuk e kishte ditur që po nisej për në Siri bashkë me bashkëshortin e saj tashmë të ndjerë.

Në deklaratat që kjo e riatdhesuar nga Siria i dha sot, ka deklaruar se bashkëshorti i kishte thënë se po shkojnë në Gjermani. Në kohën e nisjes për në kampet e luftës, kjo 27-vjeçare kishte qenë shtatzënë. Pas një kohe qëndrimi atje, asaj i vritet burri. Ndërkohë që detyrohet të martohet me burrin e dytë, i cili ishte shqiptar. Nga dy martesa kjo 27-vjeçare ka dy fëmijë.

Këto detaje i dha sot për Express, avokatja e saj Saranda Beqiri.

“Ajo ka deklaruar se atje ka shkuar pa dëshirën dhe vullnetin e saj. Faktikisht nuk e ka ditë se për ku është nisur. Ka mendu se po shkon në Gjermani për jetë më të mirë. Këtu të gjitha që i kanë pas i kanë shitur. Por në fazën e fundit ajo e ka parë që vetën në kamion e ka ditur që po shkon në Siri. Ajo ka qenë shtatzënë në kohën kur ka shku me burrin e saj”, tregon avokatja Beqiri.

Avokatja thotë se klientja e saj është penduar për shkuarjen e saj në kampet e luftës.

“Ajo kur ka shkua atje ka kërkuar menjëherë me u kthye, por kjo gjë ka qenë e pamundur. Bashkëshorti i saj ka vdekur atje. Andaj ajo është martuar me një person tjetër që është shqiptar. Kjo tash i ka dy fëmijë me dy burra të ndryshëm.”, deklarohet për klienten e saj avokatja.

Klientja ime kërkoi që të kthehej në Kosovë

E versionin për klienten e saj e dha edhe Fortesa Mehmeti, avokate e njërës nga gratë që u kthye nga Siria të shtunën. Sipas avokates, kjo grua është kthyer me vetë dëshirë, madje kishte provuar të kthehet edhe më herët.

“Klientja ime ka qenë prej vitit 2014 atje, mendoj se ka qenë e mashtruar nga ana e bashkëshortit dhe ka shku atje. Rrethanat e luftës, presioni i vazhdueshëm, nuk ka mundur të kthehet më. Ajo ka tentuar edhe më herët të kthehet por ka qenë i pamundur kthimi”, tha ajo.

E këto tri gra nuk janë të vetmet që u kthyen në Kosovë. Bashkë me to kanë qenë edhe dhjetëra të tjera.

Për shumicën prej tyre, Prokuroria Speciale e Kosovës ka kërkuar një muaj paraburgim. Por, avokatet e këtyre grave janë duke kërkuar që masa e arrestit shtëpiak t’u zëvendësohet me paraqitje në stacionin policor.

32 gra janë kthyer nga Siria të shtunën pas një aksioni masiv të rikthimit të kosovarëve nga atje.

Gjykata lë në arrest shtëpiak 19 gratë e kthyera nga Siria

Gjykata Themelore në Prishtinë ka miratuar kërkesën e Prokurorisë Speciale të Kosovës për vendosjen e masës së arrestit shtëpiak për 19 gratë e kthyera nga Siria.

Gjyqtari i procedurës paraprake ka vendosur lidhur me dy kërkesat e Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës për caktimin e masës së arrestit shtëpiak kundër të pandehurave R.Q, F.Z, J.XH, A.M, Q.S, E.B, V.A, E.S, M.T, V.T-D, SH.T, M.T, L.I, A.A, G.L-K, D.D, V.I dhe J.L për shkak të veprës penale Bashkimi apo pjesëmarrja në ushtrinë ose policinë e huaj, në formacionet e jashtme paraushtarake ose para policore, në organizimet grupore apo individualisht jashtë territorit të Republikës së Kosovës, nga neni 3 par.3 të ligjit për ndalimin e bashkimit në konflikte të armatosura jashtë territorit të vendit, ligji Nr.05/1-002 dhe “Organizimi dhe pjesëmarrja në grup terrorist nga neni 143 par. 2 i KPK-së.

Të pandehurave R.Q, F.Z, J.XH, A.M, Q.S, E.B, V.A, E.S, M.T, V.T-D, SH.T, M.T, L.I, A.A, G.L-K, D.D, V.I dhe J.L iu është caktuar masa e arrestit shtëpiak në kohëzgjatje prej 1 (një) muaj për secilën veç e veç, duke filluar nga data 24.04.2019 deri me datë 24.05.2019.

Gjykata ka caktuar masën e arrestit shtëpiak kundër këtyre të pandehurave bazuar në nenin 187 par.1 nënpar.1.1 dhe 1.2 pika 1.2.1, 1.2.2 dhe 1.2.3 të Kodit të Procedurës Penale të Republikës së Kosovës.

“Ekziston dyshimi i bazuar se të pandehurat R.Q, F.Z, J.XH, A.M, Q.S, E.B, V.A, E.S, M.T, V.T-D, SH.T, M.T, L.I, A.A, G.L-K, D.D, V.I dhe J.L që nga viti 2014 e deri me datë 20.04.2019, kanë qenë në zonën e konfliktit Siri-Irak”, thuhet në njoftimin e Gjykatës Themelore të Prishtinës.

Palët kanë të drejtë ankese kundër këtij vendimi në Gjykatën e Apelit të Kosovës./GazetaExpress/

Kur i “rrjepti dhe i shqepti” hiqen për “vatanli!“

No Comments Lajme Opinion

NGA  Fadil LUSHI

Kryetitulli i këtij artikulli gjithsesi që del nga thesari i së folmes sonë krahinore. Që ky shkrim, të mos dalë si “lesh arapi” a edhe të mos marrë bojë “jeshile”, fillimisht do të bëjmë përpjekje që t’i “çajmë drutë tona e mandej t’i qajmë hallet e të tjerëve”. Detyrimisht do t’i shmangemi ngatërrimit të kompetencave si dhe pështjellimit të mendimeve, që kështu të mos krijojmë huti te lexuesi.

Është paksa e vështirë ta zbërthesh kuptimin e këtyre dy fjalëve emërtuese që ndërtojnë këtë shprehje  dialektore, megjithatë përbërësit e saj shënojnë dy nofka tallëse që i hasim në komunikimin tonë të përditshëm.

“Të rrjeptit dhe të shqeptit”, përkundrejt mangësive të njohurive të plota dhe të përpikta për problemet e caktuara që dalin në lëmenj të ndryshëm, bëjnë “hyxhym” për të futur hundët aty ku nuk e kanë vendin, me qëllim që të duken të dijshëm.

Sipas nofkave që mbajnë, ata të krijojnë përshtypjen se janë të “këndshëm” dhe herë-herë të ngjallin dhe “ndjenjën e simpatisë”, thjeshtë sikur të “bëjnë për vete!”.

Sot është bërë praktikë që në përditshmërinë tonë, “i rrjepti dhe i shqepti” bëjnë politi-kanin, bëjnë bilancin e ekonomisë popullore, bëjnë kryeopozitarin e shqetësuar, bëjnë spekulatorin, ata madje “bëjnë vampirin e natës dhe engjëllorin e mirësisë”, bëjnë akademikun duke përjashtuar atë të mirëfilltin, bëjnë “hajmalinë e Burdushit” dhe mandej ta varin në qafë me qëllim që të mos biesh mësysh, bëjnë mantelin e bardhë të mjekut, sikur po bëjnë mjekrën e qoses, ndonëse e dinë fare mirë se ajo mjekër asnjëherë nuk rregullohet, sikur për “hatër të aga babës” bëjnë pazarin politik, një pazar që na e solli shpirtin në majë të hundës, bëjnë punën e tyxharit i cili mallin e vatanit ia jep armikut veresie, bëjnë pabesinë sikur bëjnë regjisorin e estradës, operës si dhe aktorin e teatrit veror, ndonëse nuk dinë se ç’është opera, teatri a aktori, bëjnë bedelin, bëjnë “asqerin” e…, bëjnë ligjin, bëjnë punën e sekserit, bëjnë daulltarin e muajit të ramazanit, ndonëse nuk kanë hiç haber nga agjërimi.

Këta “të rrjeptit dhe të shqeptit” bëjnë këpucëtarin dhe marangozin, zhgënjehen nga autori i editorialit të gazetës pse nuk ka shkruar për këngën tallava të nipit të tyre, sikur imitojnë ministrin që nuk ta kthen “selamin”, sikur bëjnë bojaxhiun pavarësisht se vuajnë nga daltonizmi, duan të bëjnë ciceronin e muzeut, ndonëse një të tillë asnjëherë nuk e kanë frekuentuar, duan të bëjnë kryeparin e partisë politike,

të bëjnë qeveritarin si dhe zëdhënësin e tij, sikur bëjnë shefin e protokollit të organizatës-bazë të partisë politike, sikur bëjnë deputetin e Kuvendit Popullor, duan të bëjnë filozofin, ndonëse në jetën e tyre asnjëherë nuk kanë dëgjuar për urtësinë antike, shtiren sikur bëjnë lëmoshëtarin e Stambollit – vidh këtej e jep andej, duan të bëjnë gojëtarinë, të bëjnë Shqipërinë natyrale (Ehe, ti vëllaçko! Sa e madhe më duket kjo Shqipëri londineze!).

“I rrjepti dhe i shqepti” bëjnë çorape prej pambuku…, bëjnë protesta në “Çadrën e lirisë” për të kërkuar demokracinë e athinasve të moçëm, bëjnë pordhën në mexhlisin e burrave mendjendritur a mendjefemër, bëjnë “gjimnastikën e mëngjesit të diktatorit”, ndonëse gjumin e “prishin” pasdreke, bëjnë dajrexhiun, po njëkohësisht bëjnë edhe kritikën letrare, pavarësisht se nuk dinë se ç’është proza, poezia, romani a edhe eseja.

Sipas qejfit të tyre, kur t’u teket dhe si t’u teket ata bëjnë mësuesin e historisë kombëtare, shtiren sikur bëjnë klerin e lartë mysliman,

bektashian, katolik e ortodoks, ani se nuk kanë haber se ç’është religjioni, ç’është xhamia, teqeja, katedralja dhe kisha, ata mëtojnë të bëjnë pashain, pavarësisht se asnjëherë nuk e kanë pasur “gradën e nizamit”, të bëjnë lajmdhënësin e rremë, të bëjnë guvernatorin, të bëjnë këshilltarin ushtarak, ani se asnjëherë nuk kanë qenë tetar, të bëjnë qesëndisjen me të gjithë fukarenjtë, të bëjnë intelektualin pavarësisht se nuk e kanë as të mesmen, të bëjnë komplote dhe manovra me fishekzjarrë shumëngjyrësh, të bëjnë hafijen e pushtuesit.

 Do të mbjellin arat e fqinjëve me manaferra, sa herë që t’u teket dhe si t’u teket, do të nxjerrin avaze të vjetra dhe ca doke të mërzitshme dhe të padëshirueshme.

 Miku im i nderuar! Nëse nuk të “bezdisa”, pa më thuaj, këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” çka nuk bënë dhe a thua çka tjetër nuk do të bëjnë.

 Ç’është e vërteta, kur këtyre të “rrjeptëve dhe të shqeptëve” do t’u shteren qejfet dhe kërkesat për t’u bërë diçka,  do të këmbëngulin të bëhen “atdhetarë a vatanli“ njësoj si miku im me taban kombëtar, i cili disa ditë më parë u duk këtejpari në mëhallën time.

Njerëzit me moshë të shkuar nuk e kanë kollaj kur takohen me shokët e burgut… dhe sa herë që shihen, ata vihen në siklet. Ndaj një nga këta në vend të përshëndetjes, më tha: “Eh, miku!

Ç’më ka marrë malli për një lot foshnje prej gjiri, për një lot nëne dhe për një lot prej vatani…, ç’taksirat kam unë?!

Ç’kam bërë unë, ç’faj kam unë!” Më la gojëmbyllur dhe iku toptan me plagët e shpirtit të tij. Kjo thënie e tij seç ishte një mllef i akumuluar, seç ishte një dashuri e munguar ndaj vatanit, ndaj foshnjës a ndaj nënës, seç ishte një ndjenjë e hidhërimit, unë me takatin e mendjes sime nuk e “kapa”…, një gjë më mbeti peng…, mos vallë këtë thënie të tij ma

“faturoi” mua dhe ca të tjerëve të tillë si ai. Ky miku im, nuk të lejon ti thuash ‘i dashur’, sepse ky nocion human, i ngrohtë, emancipues dhe po aq paqësor, për të është i panjohur.

Ky miku ynë, ka një të kaluar sa të lavdëruar, po aq edhe të ngatërruar…, ka kohë që të “rrjeptve dhe të shqeptve” dhe disa bashkëqytetarëve të tjerë nuk u ha palla hiç as për vatan e as për din e iman…, sepse lavdin dhe të shkuarën e mikut tonë, ashtu padrejtësisht e kanë vënë në grykë të harresës së tyre kolektive!

Këta të “rrjeptit dhe të shqeptit” që hiqen për “zurnaxhinj, sehirxhinj, sherxhinj dhe lodraxhinj” nuk mund t’i bësh me faj, sepse në vaktin e mikut tonë fisnik ata ndodheshin në koqet e prindërve të tyre dhe, rrjedhimisht, nuk mund të dukeshin këtejpari.

P.S.

Miku! Kaq dita, kaq thashë!