Home

Lajme

Rreziku nga ndezja e luftës në Ballkan, paralajmërohen Kosova dhe Shqipëria

No Comments Lajme Opinion

NGA: A.MORINA

Profesori universitar, Enver Bytyçi ka reaguar ndaj kryeministrit të Sloovenisë, Janez Jansha, i cili ka propozuar që Kosova dhe Bosnjë Hercegovina të ndahen dhe t’i jeptet fund konfliktit në Ballkan.

Profesori theksoi edhe deklaratën e anëtares së Parlamentit Evropian Tanja Fajon, që ky propozim mund të ndez luftë në Ballkan.

Bytyçi kërkoi nga Kosova dhe Shqipëria t’i bëjnë presion kryeministrit slloven, pas kësaj deklarate.

“Me ndarje e ricopëtime të vendeve tjera është lehtë të bësh zgjidhje. Por Jansha e Sllovenia e bllokuan integrimin e Kroacisë në BE për një sipërfaqe deti të parëndësishme”, shkri profesr Bytyçi në Facebook, përcjell “Bota sot”.

Postimi i plotë

Kryeministri i Sllovenisë, Janez Jansha, i paska shkruar një letër Këshillit të Europës, me të cilën ka propozuar që Kosova dhe Bosnjë Hercegovina të ndahen dhe me këtë zgjidhje, thotë ai “t’i jepet fund konfliktit në Ballkan”!

Por bashkëpatriotja e tij, Tanja Fajon, ka reaguar duke theksuar se ky propozim e ndez luftën në Ballkan. Për këtë sjellje të Sllovenisë duhet të reagojë me notë protestë qeveria e Kosovës. T’i kërkojë asaj, nëse i qëndron ose jo vendimit për njohjen e Kosovës si shtet i pavarur e sovran në territorin e saj dhe nëse jo, ta shpallë Slloveninë si vend me të njëjtin status me vendet që nuk e njohin Kosovën, bie fjala të njëjtë me Rusinë!

Nëse Kosova dhe Shqipëria nuk i bëjnë presion kryeministrit slloven, atëherë në BE do të mendojnë se edhe këto dy vende ndoshta kanë interes në një zgjidhje të propozuar nga kryeministri Jansha, i cili fatkeqësisht dëshiron që të marrë mbështetje për zgjidhjen e këtyre konflikteve në presidencën e tij të BE-së në gjashtëmujorin e dytë të këtij viti. Me ndarje e ricopëtime të vendeve tjera është lehtë të bësh zgjidhje. Por Jansha e Sllovenia e bllokuan integrimin e Kroacisë në BE për një sipërfaqe deti të parëndësishme.

Burimi/BotaSot.info

Xun Çetta – Reforma e ndryshimeve në vendin tonë tani po fillon, ky sukses edhe në zbardhjën e 1981-shit po ndikon

No Comments Lajme Opinion

Kurr më mirë e më arsyeshëm se tani pas ndryshimeve të 14 shkurtit, nuk kemi dëgjuar kumtesa pasqyrimi të pranverës 1981, pra pershkrime të një 40 vjetori Jubilar të ngjarjeve ky i cili na mori kaq kohë në vend se të merremi më ndryshimet në vendin tonë, po, po ndyshimët që filluan në vendin tonë edhe në këto punë pervjetorësh pozitivisht po ndikon.
Dje më 11.04.2021 në Suhr të Zvicrës edhe pse në pandemi, në kushte dhe masa të kufizuara u realizua edhe një ta quaj akademi e radhës ku u pasqyrua më shumë e më thellë pranvera 1981.
Metodat e vjetra, faktikisht sikur u vazhduan por dukshëm më mirë e më me sukses këtë takim e perfunduam.
Pati kumtesa larg më reale nga ishin më parë, kritikat, gjithëashtu si të frytshme janë marr dhe shumë më sukses takimi ynë perfundoj.
Ndonse pervojat e gjata tashmë të bëjn të jesh kujdestar i mirë dhe i kujdesshëm që tjerët kohën duke folur dosido mos më ta marr e pastaj kumtesën më minotazh ta kufizonë…
Edhe pse shumë mirë më perjashtim ca lëshime, duke e par si po shkon, ngula këmbë dhe në fillim të fjalës time këtë e thëm :
,, Parase ta marr fjalën e di sa herë reagova që të mos e zgjasim e të humbim kohën më kaq formalitete dosido, ja erdhi momenti që vet ta marr fjalën dhe pikërisht për këto lëshime kërkoj që deri në fund fjalën askush mos me ma ndal“
Kështu fillova dhe e perfundova edhe pse pak gjatë dhe më kritika por nga askush nuk u pengova, për më shumë se kaq, emocionet që aty i fitova, kur e perfindova, aq mirë u prita sa u relaksova.
E di se të shumt, madje gati apsulut është numri i atyre të cilëve këtë kumtesë nuk e lexojn, por jan po ashtu jo të pakt të cilët edhe nga dy herë do ta lexojn e besa edhe ta kuptojn.
Ja Kumtesa ime e plotë dhe shumë i revoltuar në lexim:
Lexo të plotë në info-cetta :
http://www.info-cetta.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2509
Facebook :
https://www.facebook.com/xcetta/posts/4133402380013194

Përse Vetëvendosje e Kosovës po bën fushatë në Shqipëri ?

No Comments Lajme Opinion

Ka kohë që Lëvizja Vetëvendosje po bën fushatë për kandidatë të deputetëve në zgjedhjet e prillit. Sipas kësaj, grupe aktivistësh të Lëvizjes Vetëvendosje kanë udhëtuar për në Shqipëri për t’u ndihmuar në fushatën zgjedhore kandidatëve të këtij subjekti, përcjell albinfo.ch.

Këtyre u janë bashkuar edhe figura kyçe të partisë, deputetë e ministra të Qeverisë Kurti.

Ndryshe nga masat që mori ekzekutivi në Prishtinë, këtu po lejohet grumbullimi i qytetarëve, si grupi që po i prin ministri kosovar i Mjedisit e Infrastrukturës, Liburn Aliu.

Madje, edhe kafenetë janë të hapura, gjë që e shfrytëzon deputeti Valon Ramadani.

Ndërkaq Kurti postimet e fundit i ka fokusuar në përkrahje të kandidaturës së Boiken Abazit, Iliaz Shehut e Kreshnik Merxhanit, në qarqet e Tiranës, Lezhës e Gjirokastrës.

Këta po kritikohen nga opozita se po angazhohen për zgjedhjet në Shqipëri, në një kohë krize pandemike e ekonomike në Kosovë.

Aktivisti shqiptar, Ervin Goci, thotë se kjo formë është devijim nga standardi zgjedhor, veçse se nuk është ndërhyrje, por tentim për të ndikuar te votuesit.

Megjithëse nuk e sheh si negativ lobimin, Goci e sheh si gabim mënyrën e njëjtë të të bërit fushatë nga Vetëvendosje, ashtu siç veproi në shkurt të këtij viti në Kosovë.

Kandidatët e VV-së garojnë si të pavarur në listën zgjedhore, por sipas Gocit, qendra e këtij subjekti është aktive në Shqipëri qe disa vjet, përmes aksioneve politike.

Një i tillë u organizua në Thirrë të Mirditës, kundër hidrocentraleve, e ku u arrestuan 19 persona. /KlanKosova

Republika e Kosovës të quhet Republika e Dardanisë

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

I ftoj intelektualët, gazetarët, mediat, politikanët,studentët, gjithë publikun si dhe Akademitë e Shkencave të Shqipërisë e të Kosovës që tashmë ta përdorin emërtesën Dardani për Kosovën ashtu si u kërkon institucioneve të Kosovës edhe Akademia Shqiptaro-Amerikane e Shkencave dhe e Arteve e Nju-Jorkut në Amerikë, që Kosovës t’i hiqet emërtesa me origjinë prej ardhacakëve sllavë dhe t’i rikthehet emri Dardani.

Ky veprim të kryhet institucionalisht, me vendimmarrje parlamentare apo me Referendum.

Duhet që trojeve iliro-dardano-shqiptare t’i kthehet emri i madh dhe i lavdishëm mijravjecar Dardani.

Ne do ta quajmë veten dhe trojet tona, atdheun tonë ashtu si duhet, ashtu si jemi dhe ashtu si kanë qenë paraardhësit tanë, si shqiptarë , si ilir e si dardanë dhe si Shqipëri, si Iliri e Dardani dhe jo ashtu si na i kanë ndryshuar emrat e vëndeve, maleve, lumejve, fshatrave e qyteteve ashtu si kanë dashur të tjerët, pushtuesit, kolonizatorët dhe barbarët sllavë me qëllim që t’i asimilonin dhe zhduknin shqiptarët nga trojet e tyre iliro-dardane.

Jo vëtëm kaq por duhet që edhe emrat e rrugëve, , të lokaleve e hoteleve dhe të emisioneve e të propagandave mediatiko-televizive si dhe prindërit femijëve të tyre, vecanërisht në Shqipëri t’u vënë emra shqiptarë dhe jo emra as “modernistë” europianë, por sidomos duhen fshirë e hequr emrat dhe emërtesat, toponimet me origjinë sllave e helenike, sepse grekët dhe serbët kanë qenë dhe mbeten armiqt më të mëdhej të Iliro-Dardanisë dhe të shqiptarëve me stratëgjinë e tyre për ta asgjësuar e asimiluar racën shqiptare.

Ne jemi iliro-shqiptarë në Europë dhe jemi autoktonë në trojet tona shumë shekuj para popujve të tjerë europianë e sllavë që u dyndën në Europë.

Iliria dhe Dardania kanë ekzistuar atëhere kur askund nuk ishin dukur dhe as nuk përmendeshin sllavët të cilët kur erdhën, u ngulën dhe i pushtuan trojet shqiptare në Iliri e Dardani duke i ndryshuar edhe emërtimet, toponimet iliro-dardano-shqiptare dhe që i zëvëndësuan ato me emertesa sllave. Prandaj duhen ndryshuar e fshirë ato dhe t’ua rikthejmë atyre emrat shqiptarë si rasti që Kosovës i duhet rikthyer emri Dardani dhe që Republika e Kosovës të quhet Republika e Dardanisë

Rexhep Rrugeja – Mos u beni qesharake.

No Comments Lajme Opinion

Disa njerez duan te marin ate qe nuk eshte e tyre dhe na bejne gjoja te diturin duke luajtur dhe rolin e historjanit duke shkruajtur thenje qe nuk i kane degjuar me veshet e tyre .Une jam personi i pare qe jam ngrejtur me dy gishta lart duke therritur “Liri -Demokraci”,”Enver -Hitler ” etj ne demonstraten e pare te 25 marsit 1990 .Per kete demonstrate u arrestova dhe u torturova ne menyren me cnjerezore nga Zevendes Ministri i Brendshem Zylyftar Ramizi ,Shefi i policise se Kavajes Sazan Tare dhe sigurimsa te tjere ku i lidhur duar e kembe me ka rene disa here te fiket. Une sot do te ndalem vetem te nje episod.Ne castin qe po torturohesha ne menyren me barbare nga xhelatet e lartepermendur ne policine e Kavajes erdhen djemte e Kavajes me thirrjet e fuqishme, “Lironi shoket tane” , “Rrofte Ramiz Ali “, Poshte dinastia dhe fjale kunder Nexhmije Hoxhes.Demonstruesit goditen me gure duke thyer xhamat e policise .Guret erdhen derim te dhoma ku po torturohesha une (Rexhep Rrugeja).Ne cast ne dhomen ku po torturohesha une futet polici Ymer Sheshi i cili i thote shefit te policise se Kavajes Sazan Tares.:Shef na mbyten si minjte brenda ,prandaj na jep urdher te qellojme .Sazan Tare i tha policit Ymer Sheshi.:Nuk me dhimbesen keta kelysha kurvash por nuk kam urdher nga lart ,kam urdher te qelloj vetem per vetmbrojtje.Keto fjale i degjova une ne ate dhome qe po torturohesha per vdekje.Disa persona shkruajne ne rrjete sociale apo flasin ne televizione te ndryshme keto fjale duke bere te diturin .Nga e degjuan policin Ymer Sheshi keta zoterinj ?! Polici Ymer Sheshi nuk doli me artopolant te demonstruesit dhe tha te tilla fjale .Perse keta njerez dashakeqes qe kan perfituar shume nga historia duke e deformuar ate kerkojne te marin serisht ate qe nuk eshte e tyre. Perse keta zoterinj genjejne vetveten .Z mashtrues, ziliqare ,vjedhes ,mos u beni qesharake, keto thenje e shume thenje te tjera kane dale nga Rexhep Rrugeja para 31 viteve ku jane shkruajtur e thene per here te pare ne televizione te shumta ,ne gazeta, libra e rrjete sociale nga Rexhep Rrugeja .Mos u beni qesharake dhe turpi i botes.Me respekte per lexuesin Rexhep Rrugeja ,botues i kater librave per levizjet demokratike ne Kavaje i dekuar me titullin e larte “Mirenjohje ” e qytetit per levizjet demokratike ne Kavaje.Me respekte per lexuesin Rexhep Rrugeja.

Burimi/Facebook

Mjerimi i shkrimtarit në shërbim të politikës dhe të diktaturës

No Comments Lajme Opinion

Prof.dr. Eshref Ymeri

Mjerimi i shkrimtarit në shërbim të politikës dhe të diktaturës

(Gorki dhe Kadarea)

Nuk është për t’u habitur që nuk kanë qenë të paktë njerëzit e letrave që i kanë shërbyer politikës dhe diktaturës. Disa prej tyre janë nisur nga bindjet e veta politike, disa për sigurimin e përfitimeve, disa nga frika për t’iu shmangur ndëshkimit të saj, disa të tjerë për shkak të natyrës së tyre servile, kurse një pjesë fare e vogël patën zgjedhur rrugën e heshtjes. Interesant është një informacion, të cilin Aleksej Orllovi, njëri nga hulumtuesit rusë të shtigjeve të jetës së Maksim Gorkit, e pati botuar në internet ca vite të shkuara. Ai shkruan:

“Kisha kohë që më hanin duart për të shkruar për vizitën e Maksim Gorkit në Nju Jork, por s’po më krijohej rasti kurrsesi. Njëqindvjetori i vizitës së tij – viti 2006 – kishte kohë që pati kaluar, por një tjetër vit jubilar – 125 vjetori – është ende larg. Por rasti m’u krijua para pak kohësh. Gazeta “Wall Street Journal” i pati kërkuar

profesorit të Universitetit të qytetit të Nju Jorkut Majk Uolles (Mike Wallace) të përmendte, në këndvështrimin e tij, pesë librat më të mirë që i qenë kushtuar Nju Jorkut të viteve të para të shek. XX. Uollesi, bashkautor i librit për historinë e Nju Jorkut që nga dita e themelimit deri në vitin 1898, një libër ky, për të cilin ai ishte vlerësuar me Çmimin Pulitzer, ndër pesë librat më të mirë, përmendi esenë e Maksim Gorkit “Qyteti i djallit të verdhë”. Pikëpamja e Uollesit qe publikuar në numrin e shtunë-e diel të datave 4-5 nëntor 2017, në prag të 100-vjetorit të revolucionit bolshevik, se Gorki ishte tellall i bolshevikëve. Përzgjedhja e Uollesit dhe data jubilare m’i zgjidhën duart për të hedhur në letër rrëfimin për vizitën e “zgalemit të revolucionit” në Nju Jork” (Citohet sipas: Aleksej Orllov. “Pse Gorki nuk e pëlqeu Nju Jorkun”. Faqja e internetit “GazettCo”. 18 nëntor 2017).

Në vijim, Aleksej Orllovi vazhdon rrëfimin për esenë e Gorkit, e cila, në shkollat sovjetike, kishte qenë e përfshirë në programin e leximit të detyrueshëm për nxënësit, çka nuk vazhdoi më, pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik. Në rrëfimin e vet, autori tërheq vëmendjen për një fakt interesant:

“Eseja e Gorkit përbëhet prej 3402 fjalësh dhe të thuash që shkrimtari ziente nga urrejtja për Nju Jorkun, do të thotë që nuk ke thënë asgjë”.

Gorki, i shoqëruar nga dashnorja e tij, artistja e shquar e teatrit Maria Andrejeva, pati arritur në Nju Jork

115 vjet më parë, pikërisht si sot, më 10 prill 1906. Sapo zbriti në tokën amerikane, ai u befasua dhe ja se si reagoi:

“Unë e ndiej veten si në shtëpi. Nuk është mbushur as një orë që kur kam ardhur këtu, por tashmë e kuptova që ky është qyteti më i madh dhe Shtetet e Bashkuara janë vendi më madhështor në botë. Kjo është një fantazi befasuese prej guri, xhami dhe hekuri. Të gjithë këta berlinët, parisët dhe të tjera qytete “të mëdhenj” janë një hiç në krahasim me Nju Jorkun. Socializmi duhet të fitojë fillimisht këtu – kjo është gjëja e parë që të vjen ndër mend kur shikon këto pallate, makina dhe të tjera gjëra mahnitëse… Një gjë madhështore… Nuk kam për t’u larguar derisa të mësoj se si ka qenë e mundur të ndërtohet një gigant i tillë!” – ngazëllohej Gorki tek këqyrte rrokaqiellin e ndërtuar një vit më parë, në të cilin kishte selinë redaksia e gazetës “Nju Jork Tajms””.

Midis njerëzve që kishin dalë për ta pritur Gorkin, sapo ai zbriti nga anija transoqeanike “Kaizer Vilhelm dep Grosse”, ishte edhe ndërtuesi milioner Hejlord Uilshir (Gaylord Wilshire – 1861-1927), i cili asokohe botonte në Los Anxhelos revistën e socialistëve “The Challenge” (Prova), redaktonte revistën e socialistëve “Syndicalist” dhe disa herë pati garuar për poste të ndryshme, si kandidat i partisë socialiste. Pikërisht Uilshiri ishte ai që pati financuar vizitën e “zgalemit” të revolucionit bolshevik. Për mysafirin dhe zonjën e tij (kështu qe regjistruar Andrejeva në hotel) ai kishte zënë një dhomë në katin e nëntë të hotelit luksoz “Bellecllaire” dhe e pati

reklamuar figurën e Gorkit në mënyrë amerikane: shkrimtarin e pritën si në mjedise letrare, ashtu edhe në mjedise socialiste. Gorki kishte shkuar në Amerikë jo për problemet e letërsisë, por për… djallin e verdhë – për dollarë. Qëllimi kryesor i tij ishte grumbullimi i parave për arkën e bolshevikëve. Për udhëtimin e Gorkit e kishte dhënë miratimin vetë Lenini. Mysafiri shpresonte të siguronte miliona dollarë. Uilshiri nuk dyshonte se Gorki me ato miliona dollarë do të largohej nga Amerika.

Më 11 prill, për nder të Gorkit, dha një pritje Ivan Narodni, përfaqësues amerikan i organizatës “Revolucionarët ushtarakë rusë”. Aty ai e mori fjalën i pari. Mandej përshëndeti shkrimtari i njohur Mark Tueni (Mark Twain – 1835-1910). Orator kryesor ishte shkrimtari socialist Robert Hanter (Robert Hunter – 1874-1942). Më 12 prill, Gorki dhe Andrejeva bënë një ekskursion nëpër qytet, kurse në mbrëmje, në nderim të shkrimtarit, socialistët organizuan një darkë në restorantin “Aldine”. Reporterët e shoqëronin Gorkin gjithandej. Majtistë të të gjitha ngjyrave – socialistë, anarkistë, nihilistë – i shkonin pas me turma dhe ai ua plotësonte kërkesat me kënaqësi. Por më 14 prill, siç njofton Aleksej Orllovi që citon gazetën “New York World”, shpërtheu stuhia kundër Gorkit:

“… e ashtuquajtura madam Gorki nuk është aspak madam Gorki, por është aktorja ruse Andrejeva, me të cilën ai bashkëjeton disa vjet pasi është ndarë me bashkëshorten”.

Gazeta pati botuar një fotografi të Gorkit me të shoqen dhe me dy fëmijë, si edhe fotografinë e Andrejevës. Ky informacion e pati revoltuar në kulm administratorin e hotelit “Bellecllaire” Milton Robli, i cili u deklaroi gazetarëve:

“Hoteli im është hotel për familjarë, prandaj këtu nuk ka vend për Gorkin me shoqëruesen e tij”.

Reporterët e sulmuan me pyetje Roblin, ndërkohë që Gorki dhe Andrejeva vazhdonin ekskursionin e radhës nëpër qytet, pa ditur se ç’i priste. Uilshiri vendosi t’u paraprinte ngjarjeve. Ai u ngjit në katin e nëntë dhe priti sa të ktheheshin mysafirët. Dhe vijnë reagimet e para të Gorkit plot zemëratë:

“Një skandal i pistë! Publikimi i një shpifjeje të tillë është një turp për shtypin amerikan. Jam i befasuar që në vendin që njihet për dashurinë ndaj së vërtetës dhe nderimin ndaj grave, mund të gjente vend një shpifje e tillë…”.

Në paradhomën e hotelit qenë mbledhur reporterët, të cilët e kishin marrë vesh se mysafirët do të dëboheshin. Uilshiri vazhdonte të kujdesej për mysafirët, të cilëve u propozoi shtëpinë e vet, por ata nuk pranuan dhe prej aty u zhvendosën në hotelin “Lafayette-Brevort”, ku nuk qëndruan gjatë dhe u larguan për t’u strehuar në një apartament jo larg atij hoteli.

Mark Tueni nuk pranoi ta komentonte ngjarjen. Shkrimtari socialist Leroi Skot (Leroy Scott – 1875-1929) u tha gazetarëve:

“E ndiej veten keq të flas për një temë të tillë”.

Shumica e atyre që e patën pritur Gorkin me urra, mundoheshin ta harronin sa më shpejt. Ngjarja e lartpërmendur çoi, praktikisht, në dështimin e misionit të Gorkit për të grumbulluar para për fondin e partisë bolshevike. Megjithatë, ai nuk u nxitua të largohej nga Amerika. Ai vizitoi edhe Bostonin dhe Filadelfinë, por, në vend të miliona dollarëve, mezi mundi të sigurojë gjithë-gjithë 10 mijë dollarë.

Fundi i “torturave” të Gorkit dhe të Andrejevës, erdhi pas gjashtë muajsh. Më 13 tetor ata u larguan nga Amerika për në drejtim të Evropës.

Shumë shpejt, pra, po atë vit, Gorki do të botonte esenë “Qyteti i djallit të Verdhë”. Ja disa skena nga ajo ese:

“Atje poshtë, nën një rrjetë hekuri të “rrugës ajrore”, mes pluhurit dhe pisllëkut të urave, vërtiten në heshtje ca fëmijë… Një plak gjatahul dhe kockë e lëkurë, me një fytyrë egërsore, pa kapelë në kokën me thinja, duke pulitur qepallat e skuqura të syve të sëmurë, gërmon me kujdes në një pirg mbeturinash… Një djalosh pranë një feneri, shkund kokën kohë pas kohe, duke shtrënguar fort dhëmbët nga uria… Në qiellin e zymtë, të mbuluar nga bloza, shuhet dita… Nga muret e pallateve, nga perdet, nga dritaret e restoranteve derdhet drita verbuese e Arit të shkrirë. Kjo magji e shpifur i vë në gjumë shpirtrat e njerëzve, ajo i shndërron ata në armë të lehta në dorën e Djallit të Verdhë, i kthen në mineral, prej të cilit ai shkrin

Ar pa pushim, gjakun dhe mishin e vet. Qyteti bie në gjumë në një gjendje zagushie, nxjerr një britmë të përvajshme, si ndonjë kafshë gjigante. Kjo ka gëlltitur lloj-lloj ushqimi gjatë ditës, ka zagushi, i vjen zor dhe sheh në gjumë ca ëndrra idiote, ca ëndrra të rënda.

Dhe në mbyllje, fjalët e fundit:

“Ra në gjumë dhe po përçartet në endrra qyteti i zymtë i Djallit të Verdhë”.

Siç shihet, në këtë ese Gorki ka përshkruar ca skena të frikshme, të cilat i ngjallin lexuesit ankth dhe tmerr. Dhe lexuesi rri e përsiat: si është e mundur që një shkrimtar me penë të talentuar t’i lejojë vetes ta tjetërsojë personalitetin deri në atë shkallë, saqë të arrijë të mohojë gjithë atë ngazëllim që i pati ngjallur Nju Jorku, sapo vuri këmbën në tokën amerikane?

Pra, ja ky ishte “dajaku” i Maksim Gorkit për Nju Jorkun, që “ia dha” për të vetmen arsye se gazeta “New York World” zbuloi të vërtetën për dashnoren Maria Andrejeva, të cilën e pati prezantuar si bashkëshorten e vet. Dhe s’e pati për gjë ta sulmonte gazetën për “shpifje”.

Gorki ka qenë i njohur për lakadredhat e veta në raport me politikën dhe me diktaturën.

Autoritetet sovjetike përdorën të gjitha mënyrat për t’i gjunjëzuar dhe për t’i vënë në shërbim të politikës së vet të gjithë poetët dhe shkrimtarët disidentë. Tepër domethënës është qëndrimi i tyre ndaj Maksim Gorkit. Pas Revolucionit të Tetorit, megjihëse, siç u theksua më lart, i pati simpatizuar bolshevikët, Gorki mbajti një

qëndrim të hapur kundër vijës së tyre politike dhe, konkretisht, kundër Leninit. Në artikujt e tij polemikë, Gorki përsiat për fatet e revolucionit dhe të kulturës në Rusi. Aty Gorki akuzonte Leninin për marrjen e pushtetit me dhunë dhe për shpërthimin e terrorit. Ndër të tjera, ai shkruante:

“Shfarosja një për një e kundërshtarëve politikë është një metodë e vjetër, e provuar tashmë në politikën e brendshme të qeverive ruse. Të gjithë udhëheqësit tanë politikë, që nga Ivani i Tmerrshëm e deri te Nikolla II, e kanë shfrytëzuar lirshëm dhe gjerësisht këtë metodë të thjeshtë dhe të volitshme. Atëherë pse u dashka që Lenini të heqë dorë nga një metodë e tillë e thjeshtëzuar? Prandaj edhe ai nuk po heq dorë kur deklaron hapur se nuk do ta stepë asgjë në synimet e veta për shfarosjen e armiqve” (Citohet sipas:“Njesvojevremennëje mësli”(Mendime jo në kohën e duhur). Moskë 2002, f. 33).

Edhe ca vjet më vonë Gorki do të vazhdonte të mbante të njëjtin qëndrim kundër regjimit sovjetik. Më 21 prill 1923 ai i shkruante Romen Rolanit nga ishulli Kapri:

“Unë nuk kam as më të voglën kënaqësi për t’u kthyer në Rusi. Unë nuk mund të shkruaj, kur e di se humb kohën kot duke llomotitur të njëjtin avaz: “Nuk duhet vrarë!”” (Citohet sipas: “Libri i zi i komunizmit, BESA, Tiranë 2000, f. 572).

Por, fatkeqësisht, pikërisht po ky Maksim Gorki, që shkruante kësisoj, përkitazi më 30 janar 1918 dhe më 21 prill 1923, disa vjet më vonë, i tërhequr tashmë nga

pozitat e mëparshme nën presionin e propagandës dhe të autoriteteve sovjetike, do të mohonte vetveten, do ta ndërronte pllakën dhe do të lëshonte një deklaratë krejt të kundërt. Në një tjetër letër, që i drejtonte Romen Rolanit nga Moska më 02 nëntor 1930, Gorki, i cili tashmë i kishte përqafuar përfundimisht idetë e shefit të Kremlinit, do të shkruante fare ndryshe për ngjarjet e përgjakshme që po zhvilloheshin në Bashkimin Sovjetik në kuadrin e fushatës së ethshme për kolektivizimin e bujqësisë:

“Më duket, Rolan, se ju do t’i kishit gjykuar ngjarjet e brendshme të Bashkimit Sovjetik me më tepër qetësi dhe paanshmëri, në qoftë se do të kishit pranuar këtë fakt të thjeshtë: regjimi sovjetik dhe pararoja e partisë punëtore ndodhen në gjendje të luftës civile, që do të thotë në luftë klasash. Armiku, kundër të cilit ata luftojnë dhe duhet të luftojnë, është inteligjencia, që mundohet të instalojë regjimin borgjez, dhe fshatari i pasur, që, duke mbrojtur pronat e veta të vogla, baza të kapitalizmit, pengon punën e kolektivizimit” (po aty, f. 573).

Lexuesi ndien keqardhje të thellë kur njihet me evolucionin e palakmueshëm të bindjeve politike të Gorkit, të cilat mishërohen në sulmin që ai ndërmerr kundër inteligjencies në vitin 1930, duke e kërcënuar atë me gogolin e luftës së klasave, ndërkohë që 12 vjet më parë ai dilte hapur në mbrojtje të saj:

“Në gazetën “Pravda” lloj-lloj egërsirash e nxisin proletariatin kundër inteligjencies… Sido dhe sado bukur të flasin mendjellinjtë e bolshevizmit, prapëseprapë nuk

mund të mohohet fakti që revolucioni rus po jep shpirt pikërisht për arsye të mungesës së forcave intelektuale” (Gazeta “Novaja zhiznj”, 04 prill 1918. Citohet sipas librit të Gorkit, të përmendur më lart, f. 39-40).

Kjo tregon se deri në ç’derexhe e katandis veten një ish-shkrimtar disident, i cili vihet kokë e këmbë në shërbim të diktaturës!

Pra, Gorki, vjen e bëhet zëdhënës i drejtpërdrejtë i diktaturës në zhvillimin e luftës së klasave.

Maksim Gorki “e pati një arsye” që i dha “një dajak të fortë” Nju Jorkut. Po cila ishte “arsyeja” që Kadarea, 65 vjet më vonë, pikërisht në vitin 1971, atij qyteti “i dha një dajak edhe më të forte”. Atë vit, në Nju Jork, u zhvillua një kongres i rinisë botërore, ku mori pjesë edhe një delegacion i rinisë shqiptare. Në radhët e delegatëve të rinisë shqiptare ishte edhe Kadarea. Kur u kthye nga Nju Jorku, në gazetën “Zëri i Popullit, Kadarea botoi esenë e gjatë me titull “Një botë në rënie”.

Të vjen keq që eseja e Kadaresë nuk qe përkthyer për t’u botuar në anglisht. Sikur eseja të qe përkthyer dhe botuar në këtë gjuhë, me siguri që profesori Uolles, krahas esesë së Gorkit, do ta kishte përmendur si njërin nga librat “më të mirë” që i qenë kushtuar Nju Jorkut.

Pra, nëse eseja e Gorkit zë një vëllim prej 10 faqesh libri, eseja e Kadaresë arrin në më shumë se 20 faqe. Nuk dihet arsyeja e vërtetë se pse Kadarea u përfshi në përbërjen e delegacionit të rinisë shqiptare. Gjasat janë se duhet të ketë qenë porosi nga lart dhe ka shumë mundësi

që atë ta ketë dhënë vetë kryediktatori, të cilit, si armik i inperializmit amerikan, i interesonte që popullin shqiptar ta mbante sa më larg Amerikës. Prandaj do të priste që, pas kthimit nga Nju Jorku, Kadarea, si një servil i regjur i tij, të botonte një shkrim mjaft fshikullues për demaskimin e atij imperializmi. Dhe Kadarea, autori i korpusit të njohur poetik në shërbim të kryediktatorit, porosinë e kreu për bukuri. Le të citojmë një pjesë të shkëputur nga ajo ese, e përfshirë në serinë “Vepra Letrare”. Shtëpia botuese “Naim Frashëri”. Vëll. 12, f. 271-294).

“…Pas pasurisë borgjezia kërkon pushtet dhe pas pushtetit kërkon lavdi. Një shekull më parë Marksi e ka parashikuar edhe këtë… Shoqëria e sëmurë amerikane e 0tregon veten e saj sidomos natën… Broduej është një lloj ekspozite e Nju Jorkut. Këtu luksi dhe mizerja, bukuria dhe turpi, brutaliteti dhe protesta, mençuria dhe degjenerimi, të ndriçuara në mënyrë të ethshme, rrinë pranë e pranë… Kur bie nata, Broduej shfaqet lakuriq me gjithë vulgaritetin e vet, i babëzitur, i paturpshëm… Në Broduej, në sfondin e shkëlqimit të çmendur, mjerimi dhe degjenerimi shfaqen lakuriq… SHBA janë bërë vendi klasik i shantazheve dhe vrasjeve politike. Përgatitja e atentateve ka arritur këtu përfeksionimin më të lartë… Statuja e lirisë është monumenti që borgjezia i ka ngritur lirisë së saj, lirisë për të sunduar… Ka disa muaj që në ekranet mund të shikosh gjëra më të shthurura që mund të sajojë imagjinata më e sëmurë e maniakëve seksualë…

Ky mit është një nga shfaqjet e shkallëzimit të degjenerimit të shoqërisë së sëmurë amerikane… Asnjëherë dhe asgjëkundi nuk mund të jetë poshtëruar femra në këtë mënyrë… Rinia amerikane është në kërkim të vazhdueshëm. Ajo kërkon rrugët e protestës. Dyqanet e letërsisë politike janë të mbushura ditë e natë me të rinj… Ata kërkojnë librat e Leninit, Marksit, Stalinit… Çe Guevarës. Po sidoqoftë, autori që kërkonin mbi të gjithë është Lenini!”.

Kadarea ka harruar ta theksojë se ka qenë “mëkat i madh” që “veprat” e kryediktatorit Enver Hoxha asokohe nuk figuronin ende të përkthyera dhe të ekspozuara nëpër libraritë e letërsisë politike në Nju Jork, se të rinjtë amerikanë “do të bënin njërën për t’i blerë”.

Në dallim të theksuar nga skenat sa të frikshme, aq edhe neveritëse, që pati shpikur nga mendja Kadarea, në kujtimet e një diplomati të njohur të karrierës, Nju Jorku, përmes simbolit të tij “Broduei”, shfaqet para lexuesve ashtu siç është në të vërtetë, i bukur, krenar dhe madhështor

“… Natën “Broduei” është fantastik me ato dritat e shumta dhe reklamat marramendëse. Bukurinë ja shton edhe kalimi me kuaj shtatlartë, i punonjësve të shërbimit të policisë që duhet të mbajnë rendin. Megjithatë, deri më sot, edhe pse dalim më këmbë aty, asnjëherë nuk kemi patur as më të voglin problem. “Radio Siti Holl”, ku zhvillohen shfaqje madhështore, duket nga larg me dritat e tij shumëngjyrëshe. Më ka bërë përshtypje edhe një

shfaqje e komikut britanik Atkinson, i cili për dy orë na bëri për të qeshur në atë teatrin në Broduej” (Citohet sipas: Alfred Papuçiu. “Ditari i një jete në diasporë (III)”. Faqja e internetit “Zemra Shqiptare”. 13 qershor 2009).

Është interesante se Kadarea e ka vizituar Amerikën, me siguri që edhe Nju Jorkun. Në Amerikë është nderuar edhe me Çmime. Por asnjëherë nuk iu dëgjua zëri për të kërkuar ndjesë për atë esenë e vitit 1971 dhe të deklaronte burrërisht se qe i detyruar nga halli për ta botuar. Pas vitit 1990, ai duhej të kishte dalë para lexuesve me një pendesë publike, se është i bindur plotësisht se sa e dashur, se sa e shtrenjtë ka qenë dhe mbetet Amerika për mbijetesën e kombit shqiptar, i cili, me Traktatin e fshehtë të Londrës të 26 prillit 1915, qe kërcënuar me fshirje nga harta nga shovinizmi i vendeve të Perëndimit evropian, nën diktatin e shovinizmit rusomadh. Por Kadarea nuk e njeh absolutisht institucionin e pendesës, siç e ka pranuar vetë në një intervistë për zonjën Mimoza Kelmendi së cilës i ka pasë deklaruar:

“…tek mua s’ka vend fjala pendim për asgjë” (Citohet sipas: “Kadare për dashurinë, femrat, pasionin dhe pendesën. Sipas një bisede të lirë me shkrimtarin Ismail Kadare në Paris”. Faqja e internetit “Epoka e Re”. 10 tetor 2014).

Sot, kur lexuesit kujtojnë esetë e Gorkit dhe të Kadaresë që ia patën kushtuar Nju Jorkut, sjellin ndër mend dy relikte që kanë ardhur deri në ditët tona si

mbeturina të kohëve të lashta, relikte këto që i bëjnë të bien në përsiatje se deri në ç’mjerim e katandis veten një shkrimtar i talentuar që vihet në shërbim të politikës dhe të diktaturës. Prandaj skenat e shëmtuara që përshkruajnë Gorki dhe Kadarea për Nju Jorkun, fshihen nga kujtesa vetvetiu dhe para syve të lexuesve shfaqen bukuritë e Brodueit që pasqyron diplomati Alfred Papuçiu dhe sidomos ato skenat madhështore që jep gazetari dhe publicisti i njohur Beqir Sina në esenë me titull“Udhëtim nëpër Amerikë: Nju Jork, qyteti i “Rrokaqiejve”, simboli i madhështisë së Amerikës”, botuar në faqen e internetit të gazetës “Bota Sot”, 22 mars 2021.

San Diego, Kaliforni

10 prill 2021

Basri Kurtis – Dialogu ndërfetar është një përpjekje për të kuptuar njerëzit e besimeve të tjera.

No Comments Lajme Opinion

Fjalimi im në konferencën e mbajtur online rreth dialogu ndërfetar i përthkyer në gjuhën shqipe.
—————-
Dialogu ndërfetar është një përpjekje për të kuptuar njerëzit e besimeve të tjera.
Dialogu ndërfetar përpiqet të harmonizojë grupet fetare në një mënyrë që tiparet e tyre të përbashkëta si vëllazëria, dashuria, dhembshuria, toleranca dhe respekti reciprok të mund të ndahen. Dialogu ndërfetar promovon vlera ndërkulturore dhe iniciativa për ndërtimin e paqes për të hedhur bazat për bashkëjetesën paqësore, harmoninë dhe vëllazërinë.
Objektivi i dialogut ndërfetar është krijimi i mirëkuptimit, respektit dhe tolerancës reciproke për të punuar në unitet për paqen dhe prosperitetin e njerëzimit pa dëmtuar identitetin e ndonjë kulture apo feje. Çdo fe ka disa vlera të universalizuara si një pikë e përbashkët. Studimi i thellë i Kuranit Famëlartë tregon dialogun si rruga e vetme legjitime për bashkëjetesën paqësore dhe gjetjen e zgjidhjeve për problemet shoqërore dhe politike.
Islami është sinonim i paqes. Ajo inkurajon ndjekësit e saj të eksplorojnë çdo rrugë të mundshme për negociata paqësore për të zgjidhur konfliktet midis njerëzve në mënyrë që ata të mund të bëjnë përpjekjet e tyre për vendosjen e paqes në shoqëri.
Kur’ani Famelartë u kërkon myslimanëve që të përfshihen në dialog konstruktiv me njerëz të besimeve të tjera në bazë të asaj që kanë të përbashkët; duke bërë vepra të drejta.
Paqja dhe harmonia përbëjnë shpirtin e Islamit. Vizioni Kura’nik i paqes nuk është i kufizuar në kufijtë e një vendi të caktuar ose kufijtë e pasuesve ose komunitetit të vet; përkundrazi i drejtohet të gjithë njerëzimit. Islami u bën thirrje njerëzve me besime të ndryshme që të kenë respekt të ndërsjellë për njëri-tjetrin në bazë të njerëzimit të tyre të përbashkët ndërsa ndjekin fetë e tyre.
Paqja dhe përparimi është qellimi i Kuranit Famëlarte. Kur’ani është dialogu midis hyjnores dhe njeriut. Kur’ani u drejtohet të gjithë burrave dhe grave të çdo moshe, në përputhje me shkallën e të kuptuarit dhe zhvillimit të tyre. Kurani famelartë është një libër që u mëson qenieve njerëzore parimet e përjetshme të respektit reciprok, ndershmërisë, drejtësisë dhe barazisë, të cilat janë themeli i kërkuar për paqe dhe qetësi në botë.
Kur’ani i Shenjtë hodhi themelet e para të dialogut ndërfetar. Ka ajete në Kur’an që u drejtojnë besimtarëve thirrjen për dialog fetar.
Modelet e dialogut në Kuran janë shprehur qartë. Allahu në Kuranin Famëlartë thotë:
Thuaj: “O ithtarë të Librit, ejani të biem në një fjalë të përbashkët edhe për ne edhe për ju; që të mos adhurojmë tjetër përveç All-llahut, asnjë send të mos ia bëjmë shok dhe mos trajtojmë njëri-tjetrin si zotër në vend të All-llahut. (Kuran 3:64)
Ky ajet tregon se Islami ka një interes të madh në zgjidhjen e problemeve të njerëzve që jetojnë në komunitete multi-fetare, siç ishte rasti në Medine, duke përhapur mesazhin e paqes, drejtësisë dhe sigurisë për të gjithë. Ky mesazh duhet t’u përcillet njerëzve përmes një ftese për dialog siç tregohet qartë nga fjala arabe “te a’lu” vijnë së bashku (të biem në një fjalë).
Katërmbëdhjetë shekuj më parë, Kurani bëri thirrjen më të madhe ekumenike që bota ka parë ndonjëherë. Ajo përfaqësonte deklaratën më të gjerë për të cilën anëtarët e të gjitha feve mund të pajtoheshin. Në rast se kjo thirrje refuzohej, myslimanët duhej të merrnin qëndrimin e shprehur në një ajet tjetër. “Feja juaj është për ju: feja ime është për mua”. (Kurani: 109: 6)
Kur’ani dëshiron që dialogu të jetë një mundësi për të dalë e vërteta sesa hapja e një dere për të ofenduar ata që mbajnë besime të ndryshme. Kurani dhe tradita profetike i urdhëroi myslimanët dhe gjithashtu pasuesit e besimeve të tjera të angazhohen në një dialog kuptimplotë, bashkëpunim dhe marrëveshje të parimeve themelore.
Traktati i Paqes i Hudejbisë në historinë e Islamit ishte rezultat i dialogut të suksesshëm ndërfetar. Traktati u nënshkrua pavarësisht pikëpamjeve të ndryshme. Interesant është se Kur’ani Famëlartë e quajti këtë proces paqe si fitore e madhe. Profeti a.s në Hudejbi pranoi të hynte në një Traktat paqe dhjetë vjet me njerëzit e besimeve të tjera. E rëndësishme është të dihet, pa marrë parasysh se Profeti a.s ishte shumë më i fuqishëm se sa forca e kombinuar e të gjithë jobesimtarëve në atë kohë, por Profeti a.s preferoi një traktat paqeje dhe ra dakord për të gjitha kushtet e tyre vetem për hir të paqes.
Bota ka shumë nevojë për t’i dëgjuar këto koncepte fisnike Islame, në një kohë kur civilizimi është i brishtë. Dhuna dhe ekstremizmi janë bërë një krizë globale. Ajo që i duhet botës sot është një formulë për arritjen e harmonisë ndërfetare.
Bërja e paqes midis njerëzve është një nga qëllimet themelore të Islamit. Islami u lutet ndjekësve të tij të hulumtojnë çdo rrugë të mundshme për negociata paqësore, për të zgjidhur konfliktet midis njerëzve dhe për të bërë të gjitha përpjekjet e tyre për vendosjen e paqes në shoqëri. Kur’ani i Shenjtë u bën thirrje myslimanëve që të angazhohen në dialog konstruktiv me njerëz të besimeve të tjera.
Duke kuptuar mësimet Kuranike të dialogut ndërfetar, duhet të ndjekim këto parime për të forcuar bashkëpunimin ndërfetar në mënyrë që të kapërcejmë konfliktet ndërfetare në pjesë të ndryshme të botës në mënyrë që paqja të mund të vendoset në tokë.
Pregaditi
Basri Kurtishi.

Facebook/Facebook

Abdullahu: Kur në Presidencë është flamuri Dardan pse mos të jetë edhe ai i UÇK-së ?

No Comments Lajme Opinion

Abdullahu: Kur në Presidencë është flamuri Dardan pse mos të jetë edhe ai i UÇK-së ?Ish-kandidati për deputet i Partisë Demokratike të Kosovës Faton Abdullahu, ka kërkuar që krahas flamurit “Dardan” që gjendet në zyren e Presidentes Vjosa Osmani, të jetë edhe Ushtria Çlirimtare e Kosovës.Abdullahu tha se ky realitet duhet të ndryshojë..

“Nëse bën që në Presidencë të jetë Flamuri Dardan, pse nuk bën të jetë edhe Flamuri i UÇK-së. Por, aty nuk është dhe as nuk ka qenë. Ky realitet duhet të ndryshoj. Duhet të ndryshoj sidomos tani”.Ish-deputeti i PDK-së ka kërkuar që presidentja e Kosovës Vjosa Osmani, të bëhet unifikuese.

“Pse ? Ka pasur një qasje të intensifikuar tash sa kohë, gjithsesi tinza, kundër vlerave të luftës e për rrjedhojë edhe qasje anashkaluese ndaj vetë vlerës, UÇK. Kjo qasje nga, dikur anashkaluese, tani pothuajse ka marrë karakter institucional. Kjo duhet të ndalet para se UÇK-ja të bëhet histori me dyshime, deri në histori që i duhen korrigjime”.“Presidente bëhu gjithëpërfshirëse dhe unifikuese, vendose Flamurin e UÇK-së në Presidencë”.

Burimi/java.lajmet.live/

Nuk ka normalizim të marrëdhënieve Kosovë-Serbi pa ndëshkimin e genocidit serb

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

E gjithë Bota e dinë se mbi shqiptarët e Kosovës është ushtruar dhunë, pastrim etnik dhe genocid.

Nuk ka rëndësi se a e njeh Serbia Kosovën si shtet dhe nuk përbën kjo agjendë kryesore për Kosovën.

Lufta ka mbaruar dhe tashmë Kosova është shtet i pavarur, dhe këtë realitet askush nuk e dinë më mirë se sa vetë serbët dhe Serbia, por që ato bëjnë sikur nuk e dinë dhe nuk e pranojnë.

Por Serbia dhe serbët duan ta zvarrisin njohjen me qëllime të caktuara strategjike për të përfituar privilegje dhe “lutje” nga SHBA dhe BE që Serbia ta njohë Kosovën , si dhe me qëllim që Serbia t’i shpëtojë barrës së dëmshpëblimit që ajo duhet të japë si kompensim për krimet, rrënimet e dëmet materiale që ajo u ka shkaktuar Kosovës dhe shqiptarëve.

Ajo pëpqet me dëshpërim në synimin e saj për të marrë cfarë të mundet nga Kosova në këmbin të njohjes, si dhe për përmirësimin e imazhit të saj si një vënd , shtet e komb që ka ushtruar genocid mbi popujt e tjerë jo serbë, mbi shqiptarët, boshnjakët e kroatët.

Serbia nuk ka pranuar as minimalisht falje për krimet dhe genocidin e saj, për mijra e mijra vrasje, torturime e përdhunime cnjerëzore dhe per zhdukje njerëzish e as për dëbimin e 1 milion shqiptarëve nga Kosova.

Dhe gjithashtu Serbia akoma nuk ka dëmshpërblyer asgjë nga ato miliarda dollarë dëme materiale,rrënime e djagie shtëpish, biznesesh, fshatrash e qytetesh të Kosovës.

Dhe a mund dhe a duhet pranuar normalizim marrëdhëniesh me një shtet të tillë që vazhdon të jetë po ajo Serbi, e po asaj natyre shoviniste dhe antishqitare si më parë?!

Shqiptarët e Kosovës luftuan për liritë njerëzore dhe ato kombëtare, pra për të pasur shtetin e vet në të cilin të realizohen të gjitha liritë e të drejtat njerëzore e kombëtare.

Lufta u zhvillua në Kosovë dhe që dihet ndëkombëtarisht se cfarë genocidi dhe krimesh barbare ushtruan kolonizatori dhe pushtuesi serb.

Është detyrë e shtetit të Kosovës që të mbrojë liritë e të drejtat e qytetarëve të vet; pra që edhe që të bëjë bilancin e dëmeve materiale e pasurore që pushtuesi barbar serb ka bërë mbi pasuritë e qytetarëve dhe të Kosovës në mënyrë që t’i kërkohet Serbisë edhe dëmshpëblimi.

Mirëpo as politika dhe as pushteti në Kosovë deri më sot nuk e kanë bërë e madje as nuk e kanë akuzuar dhe as nuk i kanë kërkuar nga Serbia dëmshpërblimin, por më keq akoma dhe përkundrazi, më shumë politikës dhe pushtetit, pra qeverive të pas luftës në Kosovë u ka interesuar vetëm interesi e pushteti personal e deri edhe vjedhja e pasurimi në mënyrë korruptive e të paligjshme të pasurive të qytetarëve, të shtetit dhe atë të parasë publike.

Qytetarët e Kosovës dhe bizneset kanë ngritur padi penale individualisht për kompensimin e dëmeve materiale të luftës të cilat i mban peng Gjykata e Apelit, duke mos ju dhënë zgjidhje të drejtë, por duke i udhezuar palet e demtuara ndjekjen e procedures gjyqesore në gjykatat serbe në Serbi?!

Pra sipas logjikës së kësaj Gjykate e pyesim atë se: sipas saj Kosova a është shtet i pavarur apo është akoma nën juridiksionin e Serbisë përderisa kjo Gjykatë e Kosovës deklarohet se shqiptarët e Kosovës duhet t’i drejtohen Gjykatave serbe në Serbi. Pra sipas tyre, sipas Gjykatës së Apelit të Kosovës duhet që dëmet që i ka bërë pushtuesi serb shqiptarëve e Kosovës në territorin sovran të Kosovës duhet t’i drejtohen drejtësisë në Serbi dhe nëse qytetarët e Kosovës kërkojnë drejtësi në Serbi atëhere Kosova nuk e paska fituar pavarësinë juridike e as territoriale sipas Gjykatës së Apelit të Kosovës.

Kjo tregon kulmin e papërgjegjshmërisë dhe pse jo edhe të tradhtisë kombëtare që bën Gjykata e Apelit në Kosovë.

Pra sipas Gjykatës së Apelit edhe popujt e Europës për dëmet materiale që patën pësuar nga pushtimi nazist do të duhej që t’u drejtoheshin gjykatave të shtetit gjerman të pas Luftës?!

Dhe ajo se cfarë duhet të bëjë qeveria e sotme në Kosovë është pranimi i kërkesave si dhe verifikimi e evidentimi shtetëror i dëmeve të shkaktuara gjatë Luftës nga pushtuesi serb si dhe kërkesa drejtuar shtetit serb që ai të dëmshpërblejë qytetarët e Kosovës dhe shtetin e Kosovës, dhe në rastin tjetër edhe ngritjen edhe të një padie në Gjykatën Ndërkombëtare për ta detyruar Serbinë për dëmshpërblimin për dëmet e luftës shkaktuar prej saj.

Nuk është kurrë e mundur që Gjykata serbe në Serbi të ndëshkojnë dhe ta detyrojnë shtetin serb që të dëmshpëblejë shqiptarët e Kosovës për dëmet e shkaktuar atyre nga pushtuesi serb ,kur Serbia nuk e njeh dhe as nuk e ka pranuar as genocidin, as krimet dhe as dëmet që ajo ka bërë në Kosovë. Atë se cfarë është vepruar deri më sot nga papërgjegjshmëria apo nga indiferenca e institucioneve të Kosovës karshi mosinteresimit për dëmshpërblimin material e monetar të Serbisë fatkeqësisht përbën një pabesi e tradhti të institucioneve dhe të ishkrerëve të shtetit të Kosovës ndaj shtetasve të vet dhe ndaj Shtetit të Kosovës.

Skënder Karaçica – Pse administrata e shtetit të Kosovës është kaq e shtrenjtë…?

No Comments Lajme Opinion

E kohës
Pse administrata e shtetit të Kosovës është kaq e shtrenjtë…?
Në të gjitha zgjedhjet parlamentare për krijimin e institucioneve të shtetit të Kosovës,deri tash,po shkon me të njëtin avaz të vjetër për rahatimin e militantëve të partive politike.Me këtë rast është parë nga afër,tashti në kabinetin e qeverisë Kurti 2,ku kemi rritje të numrit të punësuesrve në administratë dhe në vendet udhëheqëse më shumë po vërehet emërimi zv.ministrave dhe të këshilltarëve,që do të rëndojë buxhetin e shtetit edhe ashtu të varfër!
Asgjë nuk ka ndryshuar nga qeveritë e deritashme,që partia e Albin Kurtit(VV)i pati kritikuar për numrin e madh të punësimit të militantëve të partive dhe,tashti po e bën të njëjtin program të numrit të madh të militanëtve dhe rahatimi i tyre në vendet e mira të punës në qeveri dhe matanë bulevardit në institucionet tjera të rëndësishme shtetërore.
Pse administrata e shtetit të Kosovës është kaq e shtrenjtë…?
Në zgjedhjet presidenciale në Amerikë dhe ardhja e PD-së në udhëheqjen e shtetit të Amerikës me presidentin Joe Biden në
Washington,kabineti i tij ka 14 sekretariate,nënpresdenti dhe prokurori i shtetit.E shihni një kabinet i njëjtë me të gjithë presidentët që e kanë udhëhequr Amerikën me 340 milionë banorë.
Shteti i Kosovës nuk e ka ,,luksin,,të ketë një administratë dhe kabinetin qeveritar më kaq shumë ministri dhe kaq shumë të punësuar,që për buxhetin është një administratë e shtrejtë dhe e pa përballueshme.
Shtetit të Kosovës i duhet një kabinet qeveritar racional jo më shumë ministri(ministra e zv,ministra)që përditë dëgjojmë se është nominuar( ky, ai dhe ajo)të gjithë militantë të partisë në pushtet(VV)!
Kujtoj se do të ishte mirë që shteti i Kosovës të ketë një kabinet qeveritar si model kabineti qveritar në vendin më të zhvilluar në Evropë(Zvicrës)me 7-8 ministri dhe vetë kyreministri,që do të ishte në kërkesën e kohës për një administratë të lirë,efikase,profesionale në relacionet e sotme ndërkombëtare.
Çikago,prill 2021

Burimi/Facebook