Home

Lajme

Bashës përsëri i vjen mbështetje e forte nga SHBA

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Zv/Ndihmëssekretari i Shtetit për Evropën Jugore dhe Qendrore, Gabriel Escobar në intervistë në Zërin e Amerikës, dënoi dhunën në Partinë Demokratike të Shqipërisë: “Mendoj se është për të ardhur keq që dikush do të përdorë dhunën dhe jo kutinë e votimit, në një përpjekje për të marrë nën kontroll një parti politike. Ne e dënojmë këtë.

Jo gjithkush që pretendon se është anëtar i Partisë Demokratike është një partner i rëndësishëm i joni tani”, shprehet Escobar për Zërin e Amerikës.

Tani kjo është mëse e qartë jo vetëm për intelektualët e profesorët, por edhe lexuesit më të thjeshtë e kuptojnë kur thuhet së pari “se është për të ardhur keq që dikush do të përdorë dhunën dhe jo kutinë e votimit, në një përpjekje për të marrë nën kontroll një parti politike. Ne e dënojmë këtë”.

Kjo do thotë se SHBA njohin votimin që është berë në Kuvëndin Kombetar te PD-së me 13 Qershor 2021 sipas parimit demokratik “një antar një votë’ dhe ku me shumicë dërrmuese është zgjedhur Basha. Pra SHBA njohin PD-në institucionale dhe Bashën kryetar . Dhe tjetra akoma edhe kjo shumë e rëndësishme: “Jo gjithkush që pretendon se është anëtar i Partisë Demokratike është një partner i rëndësishëm i joni tani”, shprehet Escobar.

Dhe kjo nuk kuptohet ndryshe përvec asaj se kur thuhet se “Jo gjithkush që pretendon se është anëtar i Partisë Demokratike është një partner i rëndësishëm i joni tani”, merre me mend sa a mundet të jetë partner i SHBA-ve një person i shpallur “non grata” si Berisha si dhe ata që e mbështesin atë??!!
Kisha një pyetje për ju intelektualë e profesora të Kosovës ,ore kush është për ju më i mirë Sal Berisha që e furnizoi Serbinë me naftë e që e shkeli embargon e vendosur kundër saj SHBA-ja, apo janë Shtetet e Bashkuara të Amerkës që e cliruan Ksovën?! Si po e mbroni Berishën dhe shkruani Kundër non gratës amerikane?1Ore të ju të qorrollepsur , ju që shkruani fjalë të forta kundër krimit e korrupsiont në Kosovë si ka mundësi që mbroni korrupsionin e Berishës në Shqipëri?!
SHBA ashtu si të gjithë demokratët njohin Kuvendin Kombetar legjitim te PD-së dhe jo falsokuvëndin e 11 Dhjetorit 2021 organizuar nga i shpalluri “non grata” Sali Berisha dhe mbështetësi e tij të cilët kryen edhe sulmin banditesk me 8 Janar 2022 mbi Selinë e PD-së.

Zëri i Amerikës: Megjithatë, duket se mbështetësit e tij po e përkrahin fuqishëm dhe duket që ai të ketë shumë të tillë…

Gabriel Escobar: Po, është e mundur. Por nuk dua të flas për Berishën. Dua të flas për të ardhmen e Shqipërisë dhe të ardhmen e marrëdhënieve shqiptaro-amerikane. Tani Shqipëria është një nga aleatët më të fortë dhe më të rëndësishëm që kemi në rajon. Marrëdhëniet tona në të gjitha aspektet, politike, strategjike, ushtarake dhe madje edhe ekonomike po rriten më shpejt se çdo marrëdhënie tjetër në rajon. Ne duam ta mbajmë të tillë. Kjo është e ardhmja.

Nëse njerëzit, përfshirë përkrahësit e tij duan të shohin prapa, u takon atyre (të vendosin). Por ne shpresojmë që njerëzit ta kuptojnë se Shqipëria ka një të ardhme shumë të ndritur përpara, nëse vazhdon në rrugën që po ecën, që është një orientim i fortë euroatlantik.

Zëri i Amerikës: Në çdo vend opozita është jetike për ta vënë qeverinë para përgjegjësisë. Dhe ka nga ata që thonë se me atë që po ndodh tani me Partinë Demokratike, nuk po i kushtohet vëmendje mbikqyrjes së qeverisë dhe kryeministrit në Shqipëri, se si po e bëjnë ata punën e tyre. A është kjo shqetësuese për ju?

Gabriel Escobar: Unë besoj se çdo vend evropian, ashtu si edhe vendi ynë duhet të ketë një opozitë të shëndetshme. Besoj se Partia Demokratike aktuale e ofron një gjë të tillë. Unë kam një marrëdhënie të mirë me zotin Basha. Kështu që do të thoja se ajo që po ndodh në rrugë nuk reflekton në të vërtetë atë që është tani Partia Demokratike. Kështu që shpresoj që votuesit të kuptojnë, që votuesit ta refuzojnë këtë lloj sjelljeje.

Ylli Manjani – Qartësisht vizita e zotit Erdogan në Shqipëri ishte një paradë politike.

No Comments Lajme Opinion

Një biçim demostrimi aleance politike, që sdi të them ndaj kujt!? Ndoshta edhe thjesht masturbim politik rajonal!? Se di!
Por që në Shqipëri nuk besoj ta ketë qethur njeri për këtë demostrim.
Vizita ishte thjesht me natyrë politike. Pa asnjë lidhje protokollare, ku homologu pret homologun.
Ishte një muhabet shokësh politikë, pavarësisht përkatësisë fetare. Vëllai i madh mysliman Rexhep, që takon vëllain e gjatë ortodoksin Edi dhe mirëpriten nga motra e katolike Linditë. I vetmi muhamedan në hierakinë e shtetit, bektashiu Ilir, injorohet.
Së fundi, nuk e di tamam hallin që kanë me Komunitetin Mysliman në Shqipëri, por xhamia e re që është ndërtuar krah SHQUP mua më duket shumë e bukur. Me arkitekturë imponuese dhe e vendosur shumë mirë. Nuk e di pse duhet injoruar ai investim!?
Pa dyshim xhamia e Dem Beut është mrekulli e trashëgimisë sonë kulturore e historike, por ajo nuk ka çtë inagurohet më. Ajo vetëm ruhet e konservohet, duke u përdorur nga besimtarët, si institucion që vetëm i shtohet vlera.
E vetmja që mund të inagurohet është xhamia e re. E reja inagurohet, e vjetra ruhet/përmirsohet…
Nejse, ata e dinë. Por qartësisht dje Tirana ishte nën një paradë politike.
Shpresoj jo kundër perëndimit… Në perëndim i kemi sytë, pavarësisht telenovelave lindore…

Burimi/Facebook

Ylli Manjani – Nuk është asgjë tjetër më e keqe se droga dhe bashkjetesa me të!!!

No Comments Lajme Opinion

Droga more drogaaaaaaa!


E keqja më e madhe që na ka kapluar të gjithëve si shoqëri është droga.
Tashmë droga është çështje e shoqërisë. Jo thjesht e disa trafikantëve apo përdoruesve të saj. E gjithë shoqëria shqiptare është e prekur nga kjo e keqe.
Droga vret!
Vret përdoruesin e trafikantin, por vret edhe një shoqëri të tërë që bashkjeton me ngjarje të rënda vrasjesh të rinjsh e të rejash. Dhe shoqëria që varros rininë dhe pjesën tjetër të saj e çon jashtë për ta shpëtuar, quhet e vdekur.
Droga është iluzion!
Iluzion për përdoruesit, iluzion për ata që bëjnë para me këtë gjë por është iluzion për gjithë shoqërinë që bashkjeton me këtë fenomen. Një shoqëri që gëzon se po ndërtohen kulla dhe ndërkohë jeton në informalitet, dmth pasiguri, është e gjitha në iluzionin se vendi po zhvillohet.
Është një iluzion i patrajtuar që çon shumë kollaj në depresion.☹️
Droga nuk është liri!
Përkundrazi është varësi. Përdoruesit në rritje janë të varur, por e gjithë shoqëria informale varet nga droga. Duhen para që të furnizohen kanalet informale. Kjo para informale vret çdo liri, por edhe çdo nismë të lirë për bisnes.
Droga nuk bën ekonomi!
Në shoqërinë informale konkurrenca është thellësisht e pandershme. Mund të kesh ide bisnesi dhe pak para për ta filluar atë, por të thy n’mes një anonim që sdi ku të çojë paratë. Ky i fundit paguan më shumë, vajos më mirë korrupsionin dhe ecën.
Droga nuk të bën të pasur!
Të varfëron. Të rrënon. Le të kesh sa të duash pasuri. Ato skanë asnjë vlerë. Në shoqërinë e drogës i varfri nuk dallohet kollaj. Sepse vilë ka pasaniku, por vilë me një kat më shumë ka edhe i varfëri që merr dge asistencë papunësie!!!
Droga nuk lejon as ligj e as shtet!
Kudo ku lulzon droga shteti dhe ligji nuk vlejnë. Kjo e bën shoqërinë vulnerabël ndaj çdo akti dhune. Për pasojë shoqëria hesht. Shet lirinë për të blerë sigurinë.
Ligji e shteti i shërbejnë drogës.
Droga sjell vetëm pushtet/sundim!
Aty ku droga është bisnes kombëtar, pushteti është ekstremisht i fortë. Politika shitet e blihet. Opozitat janë fiktive. Pushteti lejon shtinin e drogës që të shtojë iluzionin bollëkut dhe të qënit mirë. Shoqëria nën këtë iluzion voton pushtetin. Dhe kështu mbyllet rrethi vicioz. A nuk jemi dhe ne në këtë derxhe?!
Droga është fatkeqsia jonë më e madhe. Vrasësja e heshtur e një shoqërie.
Kam keqardhje ulëritëse sa herë shoh që shoqëria shqiptare e sotme nuk e sheh këtë fenomen si të keqen më të madhe që e ka kapluar.
Padyshim qeveria dhe politika që e bën këtë gjë është më e keqja e mundshme. Por disi shoqëria duhet të reagojë që të ndahet pushteti e politika (përfshi opozitën) e keqe nga shoqëria. Nëse nuk e bën këtë ndarje shoqëria bashkjeton me të.
Bashkjetesa me këtë të keqe të madhe është mbytëse e çdo fije shprese.😔😔
Nuk është asgjë tjetër më e keqe se droga dhe bashkjetesa me të!!!

Burimi/Facebook

Romeo Gurakuqi – Edhe nji herë mbi politikën e jashtme të Shqipnisë

No Comments Lajme Opinion

Në vitin 1991 menduem se Shqipnija jonë e shkundi zgjedhën komuniste dhe së bashku me ate, u largue nga endja e papërcaktueme, duke dalë në dritë për të ba pjesë në radhën e popujve të vetqeverisun, me shtet serioz, qi ka nji rrugë të ardhme të përcaktueme kjartë.
Thamë se shpëtuem, por s’kishte pas qenë e thanun, të jetojmë në qetësi, në liri, në nji vend normal me identitet të shënuem që në lindjen e fëmijeve në tokën tonë dhe të gezojmë ma në fund, frytin e përpjekjevet të të Parvet, të cilët u flijuen për nji copë Shqipni të lirë, qytetare dhe europiane. Pak për indifference e mungese ekspertize të të huejvet ndaj këtij vendi të çuditshëm dhe me vektorë të përkundërt formativë e ma shumë për faj të atyne qi e kanë marrë peng sferën publike në këto dekada, Shqipnija ka pa pak ditë të mira dhe me shpresë orientimi të kjartë, qendrueshmërie e prosperiteti.
E sundueme prej mujsharisë, babëzisë, diletantizimit, servilizmit, demagogjisë të ngritun në kod sjelljeje dhe standard për t’u ndjekun dhe për të ba hajr në politikë dhe drejtim, horizonti i qiellit shqiptar mbeti gjithnji i errësuem, orientimi i popullit i ç’akorduem, sipas interesave të momentit të individëve qi zotnojnë, toka shqiptare nji hapësinë e lirë ku mund të luajnë si u vjen për mbarë, organizatave që s’kanë të bajnë me programin testamentar të Arbnisë.
Së fundmi, kena ardhë në ditën kur urdhnohemi mu në organin Sovran, me ba atë qi nuk e mendojmë dhe e arsyetojmë si te drejte. Madje, përmes të zgjedhunve, detyrohemi të heshtim, kushtëzohemi me traktate të përhershme, imponohemi a priori edhe në strategji dhe aleanca qi nuk ua njohim përmbajtjet dhe thelbet, ndërlikohemi në mënyrë të kushtëzuem edhe në marrëdheniet me fqinjët e drejtpërdrejtë.
Dje, të gjithë së bashku, socialistë, të vetëquajtun sovranistë dhe demokratikas të zyrtarizuem nga qeveria, pjesëtarë të nji faji të kahershëm, “arkitektë” të lanies së vendit pa binarë strategjikë, mëkatarë të lanies të rinisë pa formim kombëtarist dhe albanianist, në ditën e 554 vjetorit të vdekjes së Heroit tonë kombëtarë, u përkulen pa bzá dhe duartrokiten Presidentin e Republikës së Turqisë, tek u jepte urdhnat ultimativë gjatë fjalës së rastit në Parlamentin e Shqipërisë. Nuk mund të ndodhte ndryshe: bashkarisht, dëgjuesit janë autorë të lanies së Shqipërisë pa nji strategji të zbatueshme të politikës së jashtme, pa nji kontroll të strukturuem mbi programin e organizatave të huaja kinse kulturore, pa nji autoritet të mjaftueshëm institucional, qi u lejon zotnive të Lindjes ta nënrendisin vendin e Arbënve, në një satelit të rrotullueshëm sipas interesave të tyne.
Kjo nuk do të thotë se shqiptarët nuk e pranojnë miqësinë dhe ndihmën e ofruar nga populli punetor dhe i urte turk, bashkëpunimin e gjithanshëm në fusha me interes reciprok të Republikës së Turqisë Qemaliste, dorën e shtrirë të mikut që sheh nga e ardhmja, duke lanë pas të kaluemen shkencërisht të pakorigjueshme. Por në asnji rast, në kodin e ekzistencës sonë shtetnore, nuk asht e shkrueme, se vendimarrja mbi Aleancën Strategjike dhe Miqësinë e Përjetshme vjen prej ndonji traktati të fshehtë të nënshkruem ndër darkat e brigjeve të Bosforit, përkundër të drejtave referendare të popullit dhe doktrinës sonë kombëtare të hartueme prej Rilindasve. Askund ndër ne nuk asht e shënueme dhe e lejueme, qi në sferën publike të cënohet laicizmi, qoftë edhe në ligjërim; askund të kodet qi rregullojnë marrëdhaniet ndërkombëtare mes shteteve sovrane, nuk asht e shkrueme qi shtetet e huaja mund të ndërhyjnë në punët e brendshme të njani- tjetrit dhe aq ma pak të vendosin kushte ultimative, afate kohore ndaj “nxanesve” politikane shqiptare.
Asht e kuptueshme qi gradualisht, me kalimin e kohës, te shekullit, ndër vendet normalizueme, modernizueme e perëndimizueme, armiqësitë e dikurshme kalohen në analet e historisë, udhëheqësit shohim nga e ardhmja, bashkëpunojnë edhe me ish shtetet sunduese, korigjojnë sjelljet, përmirësojnë klimen, duke respektue ligjet ndërkombëtare dhe paqen globale. Por gjithsesi, kjo nuk do të thotë që caqet e reciprocitetit dhe sovranitetit të shkelen, kujdeset ndaj forcimit të unitetit të vendit të mos mbahen parasysh, interesat edhe të fqinjëve të tjerë të mos respektohen me shumë kujdes, aq ma teper qe çeshtje te diskutueshme dhe debatueshme jane ne zhvillim e siper.
32 vjet mbas britmave mbarëpopullore për Europën në Shkodër dhe Tiranë , shohim se kapluesit e sferës së drejtimit politik të vendit, ata qi zotnojnë kompetenca kushtetuese për ruajtjen e pozitës së Shqipërisë në sistemin ndërkombëtar, në pajtim me qellimin qi na kanë caktue paraardhësit shteformues, Desidenca Europianiste, janë shndërrue në shkelës së premtimit dhe lajkatarë të buzëqeshun të autoritarëve të Lindjes, qi nuk kanë asgja të përbashkët me lirinë, demokracinë, laicizmin dhe republikanizmin e Ataturkut të madh, krijuesit të vertetë të Turqisë moderne, mikut të popullit shqiptar.
Për fat të keq, ende ndër ne, njilloj si në kohën kur Faik Konica nuk i duronte dot marrëzitë e të paktëve, disa, që gabimisht sot janë udhëheqës dhe aspirantë për udhëheqje, përfaqësues të sovranit, nuk e kanë të zhvillueme mjaftueshëm frymën e indipendencës arbnore, ndjenjën e detyrës dhe përgjegjesisë kombëtare, kapacitetin shtetdrejtues dhe me njëmijë mënyra duan sërish ta shndërrojnë Shqipninë në nji provincë të bindun perandorake, nji liman për ankorim, nji vend për t’u etiketue definitivisht si jo miqësorë nga fqinji ynë e drejtpërdrejtë jugor, Greqia, ku jetojnë, bijtë, bijat dhe vllaznit tone, mbi 1 milion shqiptarë të sodit të trajtuem njerëzisht atje.
Posaçërisht në nji vend si i yni, për shkak të veçantive formative, çdo vendimarrje në fushën e politikës së jashtme do të duhet të kalojnë përmes nji konsensusi të rreptë mes faktorëve kulturorë shtetformues, identifikimi i të cilëve vjen nga përfaqësia reale dhe jo nga të emnuemit e kryetarëve të partive pa anëtarë, qi shpesh herë bien viktimë e ndërhymjeve të aktorëve të jashtëm jomiqësorë, qi operojnë të lirë në vend, sipas raporteve të shërbimit tonë informativ.
Vetëm në Shqipni gjen vendimarrës në politiken e jashtme qi mendojnë, se janë të lirë për me dhanë verdikte themelore, pa respektue kufizimet dhe rregullat e përcaktueme brenda vendit nga konventat e brendshme themelvanëse të shtetit.
Politika e brendshme e një vendi të mbushun në polet e saja partiake me kurthe, intriga, urrejtje, të denja për t’u përshkrue dhe analizue nga shkrimtarët, mbasi ka ndalun integrimin e Shqipërisë në Europë, sot po ban haptas hapa rrënimtarë drejt prishjes së konsensusit mbarëkombëtar në aspektin e politikës së jashtme.
Aspirantë të hartimit dhe implementimit të politikës së jashtme, të rrethuar nga frika e mëkateve, të izoluar nga Europa dhe SHBA, që kushtëzon me lirinë, ligjin dhe drejtësinë, po shohin si të vetmen rrugë shpëtimi, shndërrimin e Shqipërisë si nji zgjatim të shtetit të dikurshëm sundues, duke hapun rrugën të panjohurës dhe prishjes së unitetit tonë të brendshëm. Rama dhe kinse konservatorët, mbase dojnë me e kthye Shqipërinë serish në nji gur rrokullisës në lojën e madhe të tavlles ballkanike, por Shqipnia e jonë e ngratë, populli ynë, arbnorët, nuk kanë asnjë lidhje me frikërat e tyne, nevojat e tyne per vendstrehime dhe botkuptimet e tyne të kufizueme.

Burimi/Facebook

Bujar Nishani – Akt fyes jo vetëm ndaj të gjithë komunitetit të besimtarëve mysliman në Shqipëri

No Comments Lajme Opinion

Edi Rama kreu një akt skandaloz, të turpshëm dhe fyes dje, duke përjashtuar nga ceremonia në Xhaminë e Et’hem Beut në Kryeqytet, Kryetarin dhe përfaqësues të Komunitetit Mysliman të Shqipërisë.
Akt fyes jo vetëm ndaj të gjithë komunitetit të besimtarëve mysliman në Shqipëri por edhe ndaj të gjithë shqiptarëve, ndaj shtetit shqiptar, ndaj kodeve zakonore dhe atyre shtetërore.
Shqipëria është një shtet laik, ku feja është e ndarë nga shteti dhe politika, por ajo është ndjeshmëri dhe përkatësi e fortë e miliona njerëzve.
Objektet e besimit, xhamitë, kishat, teqetë, sinagogat, etj., nuk janë pronë e shtetit, aq më pak e qeverisë dhe për më tepër e dënueshme në të gjitha dimensionet kur përdhoset me akte politike.
Edi Rama i ka konsumuar në mënyrë të turpshme dje të gjitha dimensionet e një akti fyes, përdhosje e pushtimi, ndaj një vendi të shenjtë, jo politik dhe në pronësi të dikujt tjetër të cilët i përjashtoi e nuk i lejoi të administronin pronën e tyre në një ceremoni të rëndësishme.
Edi Rama nuk ka kurrfarë tagri e asnjë të drejtë elementare të përcaktojë se kush duhet të jetë e kush nuk duhet të jetë drejtues apo përfaqësues të komunitetit Mysliman të Shqipërisë.
Ai nuk ka kurrfarë mundësie apo pushteti të marrë apo administrojë pronat e një komuniteti të caktuar fetar në këtë shtet, të cilin nuk do mundet ta kthejë dot në një karikaturë, siç janë reminishencat e subkoshiencës së tij, për shtetin, shoqërinë, qeverisjen, dinjitetin, integritetin.
Minimalisht, kryeministri i këtij vendi duhet të lexojë dy faqe histori nga Kongresi i parë i atij komuniteti në vitin 1923 për të kuptuar vlerat e respektit, dinjitetit, të drejtës, integritetit dhe deryrat e seicilit prej aktorëve të kësaj shoqërie.
Një nga vlerat më të mëdha jo vetëm të aspektit paqtues shoqëror por edhe të ruajtjes së identitetit tonë kombëtarë ka qenë harmonia dhe respekti i ndërsjelltë midis komuniteteve fetare dhe i shoqërisë në raport me ato komunitete.
Ndoshta nga të pakta dimensione që i ngjit shqiptarët në majën e vlerësimit të hierarkisë botërore.
Me aktin e djeshëm në Xhaminë e Et’hem Beut, Edi Rama i ka dhënë një goditje të pabesë dhe të turpshme këtij dimensioni mbarë kombëtarë dhe një mesazh fyes e refuzimi për t’i konsideruar e respektuar besimtarët mysliman të këtij vendi.
Unë shpresoj shumë dhe uroj që besimtarët e këtij komuniteti ta injorojnë totalisht këtë akt provokator e intrigant të Edi Ramës pasi formimi i tij, morali i tij, modeli i tij, synimi i tij, kënaqësitë e përmbushjet e tij janë veç skandalet.
Vlerat e shoqërisë sonë janë të një dimensioni tjetër.
Ato mund të provokohen, lëndohen e minohen nga akte të tilla si ai i djeshmi, por kurrsesi nuk do të tjetërsohen e aq më pak të zhbëhen. 🇦🇱

Burimi/Facebook

Enver Bytyci – Gjuha kockë nuk ka.

No Comments Lajme Opinion

Blerim Latifi ka thënë se “Me Rugovën Kosova do të kishte përfunduar në autonomi”! Gjuha kockë nuk ka. Me gjuhë njeriu mund të thotë çfarë të dojë. Por ama gjuha ka e duhet të ketë fre. Njësoj si kali. Sepse po nuk e mbajte frenin, atëherë hapron njësoj si kali dhe gjindja tallen me ty!
Unë nuk dua të tallem me Blerim Latifin pse tha që “Me Rugovën Kosova do të kishte përfunduar në autonomi”! Por dua t’i them se gjithë bota e di që Ibrahim Rugova ishte i pari dhe i vetmi përsëriti pa u ndalur opsionin e vetëm : “Nëse nuk na lejoni të jemi shtet i pavarur, atëherë ne do të bashkohemi me Shqipërinë”! Kurrë nuk hoqi dorë nga pavarësia dhe shtetësia e Kosovës! Madje kërkoi që nëse refuzohej kjo, atëherë Kosova të bëhej shteti i 51-të i SHBA-ve! Ai e dinte se kjo nuk mund të ndodhte. Por ua tha këtë amerikanëve për të shprehur vendosmërinë e tij të pashoqe për shtetin e Kosovës!
Kosova, shqiptaria dhe gjithë bota e di se Ibrahim Rugovës ia hëngri kokën pikërisht pavarësia e Kosovës! Sepse, si e thonë të gjitha autoritetet që e kanë njohur “ai ishte kokëfortë dhe nuk bënte lëshime e kompromise me pavarësinë”! Ata që bënin lëshime bënë festë nga shkuarja e Ibrahim Rugovës në amshim! Ne i njohim tashmë këta njerëz. I kemi parë se si morën thikat mbi hartën e Kosovës dhe se si deshën ta zhbëjnë shtetin e Kosovës! I kemi parë të shetisin në liqenin e Ujmanit dhe nga ana tjetër t’ia hapin portat Serbisë për ta bërë zot shtëpie jo vetëm në veri, por edhe në jug të Ibrit!
Ah mor Blerim Latifi dhe latifë të tjerë që mendonjnë si ti! Sikur ta kuptonit Rugovën, sikur të ndiqnit modelin dhe projektin e tij, Kosova sot do të ishte jo vetëm e pavarur, por një Zvicër e Ballkanit! Duhet t’ju vijë turp për ato që thoni në adresë të një personaliteti, të cilin do të donte ta kishte në historinë e vet çdo popull e çdo komb në botë, madje edhe popujt dhe kombet më të civilizuara të globit!

Burimi/Facebook

V.O – Titulli eshte perzgjedhur nga redaksia

Enver Bytyci – Turp për ju!

No Comments Lajme Opinion

Ti që nuk shkove në parlament dhe nuk votove rezolutën për ta ndaluar prezencën e Serbisë në Kosovë, ti e kishe një “hall”! Por halli yt nuk është dhe halli i Kosovës! Qytetarët ta kanë dhënë votën që ta mbrosh Kosovën, por ti nuk e di çfarë do të thotë besim i qytetarit! Ti vlerëson vetëm besimin që i jep e të jep padroni yt, kushdo qoftë ai, shqiptar apo serb!
Edhe ti Driton Selmanaj që abstenove e kishe një “hall”. Ndoshta je marrë peng. Ndoshta urren dhe nga urrejtja që mbart nuk e sheh se kujt ia bën shërbimin e radhës! Cilido të jetë halli yt, ai hall nuk është as i Kosovës, as i Lidhjes demokratike të Kosovës! Qyqar ishe dhe qyqar ngele!
Edhe ju analistë “famëmëdhenj” e kishit një “hall”, kur i kërkonit Albin Kurtit t’i lejojë serbët të votojnë sovranitetin e Serbisë në Kosovë! Halli juaj është xhepi, paraja, luksi, qejfi, udhëtimet e suitat që provoni në hotelet e Serbisë. Por nuk është halli juaj Kosova, as interesat e saj, as shtetësia e sovraniteti i vendit! E provuat veten si “servilë” të atyre shqiptaro-serbëve që donin ta ricopëtonin territorin e Kosovës! Turp për ju!
Të tri palët në këto kategori bashibozukësh duhet të izolohen, të injorohen, të mos lexohen e të mos dëgjohen dhe gradualisht të eleminohen nga prania në politikë e në opinioin publik! Kjo është zgjidhja, nëse këta njerëz të ligj, intrigantë dhe pa asnjë sentiment për atdheun e për kombin, nuk kërkojnë ndjesë dhe nuk fillojnë të punojnë për Kosovën!

Burimi/Facebook

V.O – Titulli eshte perzgjedhur nga redaksia .

Hafiz Shala – A u shëndërrua Quinti në Evropën e 1878-s?!

No Comments Lajme Opinion

A duhet që paqja dhë siguria në rajon dhë më gjérë të kaloj mbi kurrizin e popullit shqiptar?!
Pse ushtrohet presion mbi të dobëtin- viktimën karshi shtetit kriminal e agresaor?!
Këto dhë shumë pyetje tjera mund të shtrohën më të drejtë e pa kufi sepse, po dojnë me na shëndërrua në popull nomad, anipse me shtete, dhë vende më shekuj të banuara, ama, po dojnë më na shpërndaré qe mos te rritemi, zhvillohemi, përparparojmë dhë ta formojmë identitetin tonë i njohur dhë i pranuar, si komb, si popull dhé si legjendë e kulturës, gjuhés dhë historisë të cilën nga gjelozia e frika e rritjës së këtijë kombi i cili, besojë së në rruzullin tokësor, éshtë mbi 20 milion.
Kush dhë pse frikohet nga kjo? Pse po ktheheni ne vitet e 1878-ta kur ishin tendencat e zhdukjës së një kombi? Ku qendronë faji i ynë? Pse jemi shqiptar të Dardanisë, vend dhë njesi e organizuar si shtet para 2000 vjete?
Tani, zotëri të ndëruar, juve po iu hallakatë kur, Presidentja, Kryeparlamentari dhë Kryeministri i vëndit, i dalin në mbrojtje të Kushtetutes së Republikës së Kosovës( pér mua të Dardanisé), fatëbardhësishtë e përkrahur edhe nga ende, një pjese të opozités qe po ia arritë vlerën dhë besimin e tyre para sovranit, dhashtë zoti nuk e kanë me sherr që si rast i mirë pér ta “ rrëxue Qeverinë”, qe do të ishte rrëxim dhë rrenim i shtetit në ndërtim dhë vetëvrasje e opozitës.
Zotëri, ju, nuk e quani provokim shtrirjën e flamurit serb në një gjatësi prej 300 metrave në qendrën e qytetit si provokim ndaj një shteti i cili derdhi gjak pér t’u qliruar, dhë kjo nuk,po ua vretë as syrin, veshin dhë ndërgjegjjën.
Nuk po u pengojnë juve, pérmendoret e lapidaret të kasapeve të shqiptaréve në pjesën veriore të qytetit të ndarë për qka nuk e ngritet zërin po po na kércënoni më largim, heqje dorë nga ne nese nuk iu ndegjojmë qofshin ato edhe propozime të dëmshme pér neve.
Pse zotëri delni kundër parimeve tuaja nga shtetet të cilat i prezentoni kur éshtë fjala për zbatimin e Kushtetutës? Pse zotëri heshtni ndaj këtyre dukurive dhë e përkrahni një shtet i cili nën direktivat e Rusisë me përkrahjën edhe të Kinës, duan ta destabilizojnë, Ballkanin, rajonin dhë më gjérë? A është kjo, nenshtrimi i juaj ndaj kércënineve ruse apo, e keni gjetë si zgjedhje më të lehtë qe, duke i nenshtruar, poshtëruar, mohuar pavarësinë e një shteti në të cilin investuat, ama, ndoshta edhe për hirë të situatës në Ukrainë, zgjidhja më e lehtë është t’i nenshtrojmë shqiptarët e pafuqishëm të cilëve mund t’iu imponojmë qka të dojmë sepse, i kemi qlirue. Dmth. duhet të bëhëmi kurban?!
Zotëri, nese na keni qlirua për të na lënë në robëri dhë diktatin serb, athere, kurrë fal mos iu qofshim sepse po na sjellni nga një robëri në tjetrën dhë, térhjekne atë qe na e keni ndihmue nese jeni pendue dhë na lereni të qetë dhë mjerimin tonë në të cilin na ka sjellë Evropa KURVË, e tani, fatëkeqësishtë, për hirë të “ një unitetit” për interesa gjeostrategjike, e pa besueshme për neve se edhe Amerika po donë mevra në kétë grackë apo, kushtimishtë do ta hajë atë mollë sherti të kalbur e të fëlliqur të Evropës.
Disa (b)analista e gazetaruc/ce, duke e arësyetuar kaparin e shumave marraméndése të pagave pér ta kundërshtuar e penguar shtetin të Dardanisë, hajn mut( më falni né shprehje),duke i sulmuar udhëheqjën e shtetit e zgjedhur nga populli për herë të parë në historinë e Dardanisë me mbi 50% të votuesve.
Dhë, ajo votë ishte mu për këtë pér qka ata po angaxhohën dhë deklarohën, respektimin e Kushtetutés dhë vullnetin e popullit.
Kryeminisri, qendrimin e tijë e bëri publik në mënyrën më transparente e tani e kérkonë qendrimin e Parlamentit mé të zgjedhurit e popullit, që është shumë normal rreth kësajë qeshtje. Ose, rrëxojeni Qeverinë e sjellni ata të cilët na kanë que Dardaninë deri të kjo deregje duke u treguar servil- tradhëtar ndaj vendit të tyre. Opozita e ka shansin ideal ta marr pushtetin dhë ta vazhdojë rrugën e ishave, tani nepër burgje pér krime, korrupcion, pasurim të jashtëligjéshëm e qka jo tjetër.
Po pse zotéri, nuk u brengosët” pér paragrafin kustetues të Serbisë ku Dardania( Kosova) figuronë si pjesë e sajë e që të gjithakëto veprime ajo i bënë pér të iu “ bind” juve pér këté, e kuptojmë se është periudhë parazgjedhore në Serbi, ama, une e kamë frikën se e gjithë kjo ëdhtë preludë e qeshtjës së Asociacionit të komunave më shumice serbe me kompetenca egzekutive qe i bie, nje ndarje të pjesës veriore, jo sot por neser, te cilën populli shqiptar i Dardanisë asesi dhë qdo kushtë nukguxonë ta pranojë po ashtu edhe qeshtjen e Manastirit të Deçanit dhë manastireve dhë kishave, siq i quajne ata por e juve uka hyré në tru si kisha e manastire serbe e që në të vertetë janë shqptare.
Nuk ka eksteritorialitet nga njështet tjetër në një shtet tjetër.
Këta, pra, serbet, edhe heroin tonë kombëtar, mbrojtëdin e krishterimit pra të kishave që sot janë në dardani si kisha shqiptare, duan ta përvetësojnë si të tyre.
Përfaqësues të shteteve të Quintit, ju lutem mos e mbështeteni udhëheqjën dhë popullin shqiptar të Dardanisë për muri, duke e marrë anën e armikut tonë shekullor, Serbinë e cila ushtrojë gjenocid ndaj këtijë populli dhe ju ende nuk po keni forcë, gucim dhë gadishmëri për t’ia thanë troq se kush është Serbia dhë kush éshtë Vuqiqi, një Millosheviq të dytë.
Kam frikë se do të bini pre e gënjeshtrave të tijë, pra Vuqiqit i cili, mund edhe të ju këtë premtue se nese edhe njëhere rizgjidhet, do t’i kryejë obligimet dhe do ta njef Dardaniné. Do té zhgënjehi ndërsa neve do të na merrni në qafë.
Mos na leni në gojë te ujkut sepse, nuk do të pajtohemi.
Hafiz Shala
New York

Burimi/Facebook

Bislim Ahmetaj – LYL BASHA, KY HIPI ME KOLLARE.

No Comments Lajme Opinion

“Në djall të shkoj e shkuara, të ecim përpara drejt të ardhmes”- kjo është gjuha “moderne” e Lul Bashës, njëlloj si hymni i marksistëve të fund Shekullit të 19-ë të cilët mbanin në gojë vargjet e poetit frances Eugen Potier “Mbi gërmadhat e botës së vjetër, të ndërtojmë botën e re” që u shndërrua në himn të internacionales komuniste.
Njëlloj si hipitë e viteve të 60-ta që mohuan prindërit, shembën familjen, shkatërruan traditën, shkollën, historinë dhe përqafuan vesin, drogën, seksin, orgjitë, pisllekun dhe jetën e rrugëve. Lulzim Basha s’është as më shumë, as më pak se një bolshevik i mjerë që fshihet pas sloganeve të dy shekujve më parë, një hipi me kostum dhe me kollare, me pirsa në zemër dhe me pisllek në shpirt.
Kush se ka njohur akoma ose është i verbër, ose është si ai dhe mbyll sytë para së keqës që i serviret shqiptarëve opozitar nga internacionalja e re sorosiane që si një kancer po i shtrin metastazat e veta në të gjitha vendet e varfëra.
Duhen izoluar dhe lënë në vetmi këta lloj politikanësh prevers, pikërisht tani, sepse nesër do të jetë shumë vonë.
Ky lloj sekti përbën rrezik social për shoqëritë e brishta dhe pa një bazament të fortë dhe të qëndrueshëm.
Marksistët vërtetë u shfaqën në Francë dhe Gjermani por u refuzuan nga këto vende dhe gjetën vetën në urale dhe vende të tjera të varfëra si i yni.
Siç edhe hipitë i ndotën për pak vite bulevardet e Londrës dhe NewJorkut por është po kaq e vërtetë që ata po mbijetojnë dhe po kapin demokracitë e reja dhe të brishta të lindjes.
Kjo lloj specje e përzier marksisto-hipiste ka vite që bëhen milioner pa punuar asnjë ditë, bëhen milioner mbi spekullimin, mashtrimin dhe korrupsionin politik, dhe pastaj milionat i harxhojnë për të shumëfishuar sojin e tyre bastard.
Kjo është “llozha” e masonëve të rinjë, pjellë e shkollës sorosjane.
Heqja e tyre nga politika, izolimi dhe veçimi nga shoqëria nuk është thjeshtë detyrë patriotike por një mision historik kombëtar.

Burimi/Facebook

Sina Beqir – Mjaft është mjaft, por deri kur?

No Comments Opinion

Nga Beqir SINA
Mjaft është mjaft! Që kjo situatë duhet të ndalet, besoj se është në interesin e çdo shqiptari e sidomos në të mirë të marrëdhënieve të shkëlqyera të shqiptarëve me Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Çështja është deri kur? Deri kur do të luhet me vizita të kalkuluara, me deklarata dhe intervista, që nuk janë gjë tjetër, veçse një spektakël politik pa brumë dhe pa efekt përpara shqiptarëve?
Deri kur ambasadorë të SHBA, për të cilët ne paguajmë taksa, do të përpiqen të’i trajtojnë shqiptarët sikur të ishin fëmijë, duke u treguar se cilin duhet të ketë kryetar një parti politike?
Përtej kësaj, një pyetje e rëndësishme që kërkon përgjigje të ngutshme është: A bën Departamenti i Shtetit analiza se si kanë shkuar marrëdhëniet Amerikë-Shqipëri gjatë vitit 2021? A e ka në Shqipëri administrata e tanishme e SHBA mbështetjen që gëzonte më parë?
Druaj se jo. Ka shumë shenja që tregojnë se marrëdhëniet (jo ato shtetërore) janë në një pikë të ulët, më të ultën në këto 30 vjet që nga rënia e komunizmit në Shqipëri.
Një sërë hapash të Ambasadores së SHBA në Tiranë, Yuri Kim, kanë sjellë pasoja që, në qoftë se nuk riparohen me shpejtësi, mund të bëhen të pakthyeshme. Është treguar jo vetëm arrogancë dhe padurim, por sidomos një mosnjohje e skajshme e realitetit shqiptar.
Zgjedhjet e 25 prillit 2021 në Shqipëri ishin një katastrofë. Ato u vodhën në mënyrë brutale nga Edi Rama, i njëjti njeri që kishte fituar edhe dy zgjedhje të mëparshme dhe që ka shfaqur hapur synimin për të qëndruar në pushtet edhe për shumë vite, njëlloj si Aleksandër Lukashenko i Bjellorusisë.
Edi Rama është tashmë një autokrat tipik i një vendi të prapambetur. Ai është njeriu që, në mënyrë të paskrupullt dhe pa iu dridhur qerpiku, justifikon me propagandë skandalet e qeverisjes së tij. Qeveria e tij është opake, aty nuk hyn dot drita e diellit. Ai është i vetmi kryeministër në Evropë që ka një televizion personal, pasi beson se me një propagandë të efektshme personale mund të arrijë të dominojë gjithçka. Dhe nuk mund të thuhet se nuk ka patur sukses. Pikërisht ky është njeriu ku Amerika i ka varur të gjitha shpresat në politikën e saj për Shqipërinë.
Zgjedhjet e 25 prillit i humbi i njëjti njeri që kishte humbur edhe dy të mëparshmet, Lulzim Basha. Ky humbës i përjetshëm i opozitës është gjithashtu njeriu që mbështetet sot hapur dhe fuqishëm nga Amerika.
Ambasadorja Kim tregon kujdes të veçantë që në vizitat e tyre në Shqipëri, senatorë, kongresistë, apo zyrtarë të ndryshëm të qeverisë amerikane si Gabriel Escobar, Zëvendës Ndihmës Sekretar i Shtetit për Çështjet Europiane dhe Euroaziatike, më parë se ti drejtojë te Presidenti i Republikës, Ilir Meta, i shoqëron për te dera tashmë proverbiale e zotit Basha. E vetmja gjë që duhet të bëjnë ata është të japin një deklaratë ose ndonjë intervistë të mirëpërgatitur në një nga televizionet pro-qeverisë, të cilat ambasadorja i pëcjell me zell të madh në llogarinë e saj në Twitter apo në faqen e Ambasadës në Facebook.
Më shumë se tre dekada të shkuara, regjimi komunist në Shqipëri dhe Enver Hoxha, deri ditën që e tërhoqën zvarrë në rrugët e Tiranës, u tregonte shqiptarëve se ata mund të hanin edhe bar por kurrë nuk do të dorëzoheshin para armiqve të jashtëm, Imperializimit amerikan dhe Nato-s.
Anti-amerikanët e asaj kohe e përdornin me krenari këtë punën e barit. Sot shqiptarët pothuajse e kishin harruar dhe as u shkonte mendja se do ta dëgjonin në një kontekst të ri. Për fat të keq e dëgjuan nga askush tjetër veçse nga goja e Ambasadores Kim disa muaj më parë, kur ajo i bëri një vizitë Lulzim Bashës, për të sfiduar kundërshtarin e tij të ri, Sali Berishën, të shpallur non grata nga SHBA. Sugjerimi i saj ishte një fyerje e inteligjencës së demokratëve, kur kërkoi që Partia Demokratike, forca e parë anti-komuniste në vend, “të mos hajë bar” për interesat e një njeriu të vetëm, Sali Berishës, por të përcaktohet për Lulzim Bashën.
Kjo lëvizje sa naive aq edhe e pajustifikueshme nga një ambasador perëndimor, la një shije të hidhur te shqiptarët. Mund të quhet edhe gafë diplomatike, por çështja është se zonja Kim nuk po ndalet në këtë shteg që s’të çon askund.
Si çdo udhëheqës në krye të një vendi të sapo dalë nga diktatura, Sali Berisha ka pjesën e tij të gabimeve. Por çdo vëzhgues që ka respekt për të vërtetën, i njeh atij disa gjëra: Ai është i vetmi president dhe lider shqiptar që është pritur me “red carpet” në Shtëpinë e Bardhë; është Kryeministri që firmosi hyrjen e Shqipërisë në NATO dhe që arriti liberalizimin e vizave. Ai është kryeministri që priti në mënyrë madhështore Presidentin e SHBA, George W. Bush kur vizitoi Tiranën, i cili njoftoi nga kryeqyteti shqiptar se Kosova do të bëhej shumë shpejt e pavarur.
Periudha kohore së cilës i referehet vendimi i Sekretarit të Shtetit, Antony Blinken për Berishën, përkon me një takim mes të dyve në vitin 2009 në Shtëpinë e Bardhë, kur zoti Blinken ishte Këshilltar për Sigurinë Kombëtare i Zëvendëspresidentit Joe Biden. Në atë kohë Blinken e vlerësonte Berishën jo për gjë tjetër, por pikërisht për luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar.
Në një njoftim të kryeministrisë shqiptare të asaj kohe, ruajtur në faqen Keshilli i Ministrave thuhet se “zoti Blinken vlerësoi lart suksesin e qeverisë shqiptare në luftën kundër krimit të organizuar, korrupsionit, reformat ekonomike, etj”. Kjo është lehtësisht e provueshme.
Ne të gjithë e kuptojmë tashmë se vendimi i Uashingtonit zyrtar për Berishën ishte i nxituar, doli jashtë kontrollit dhe shkaktoi një efekt të pa menduar nga ata që e morën. Kjo është për të ardhur keq.
Përsa i përket procesit se si u mor vendimi, këtu ka shumë pikëpyetje. DASH ka burimet e veta të informacionit, të cilat ai nuk i tregon për të ruajtur konfidencialitetin dhe kjo mund të mirëkuptohet. Departamenti thotë ndërkohë se këto informacione përputhen edhe me raportimet e mediave dhe të organizatave joqeveritare në Shqipëri.
Ky është një formulim mjaft i debatueshmëm që DASH ka përgjegjësinë ta rishikojë, sepse e ashtuquajtura media e pavarur në Shqipëri ka në skalionet e saj të para disa nga ushtarët më të bindur të Edi Ramës, si Sokol Balla , Frrok Çupi, dhe Mero Baze, për të përmendur vetëm disa. Për nga stili i propagandës, këta snajperë politikë nuk i lënë gjë mangut ndihmësve të Vladimir Putinit. Për të mos e ulur nivelin e bisedës, le të mos flasim për OJQ-të në Shqipëri, këto vemje majtiste, të paafta për të belbëzuar qoftë edhe një fjalë kundër arrogancës dhe arbitraritetit të padronit Rama. Thua vërtet Departamenti i Shtetit i mbështet gjetjet e veta te këta njerëz?
Çfarë po ndodh realisht në terrenin shqiptar? Ambasadorja Kim ka shpallur bllokadë ndaj Sali Berishës, i cili ka shumicën në Partinë Demokratike. Për të luftuar Berishën dhe shumicën e tij, ambasadorja ka zgjedhur të mbështesë zotin Basha, një njeri pa karizëm por që të impresionon me pamjen e e një xhentëlmeni dhe me anglishten e kuruar. Në mënyrë të gabuar, zyrtarë të tjerë të lartë të Departamentit, si zoti Escobar po përdorin kredibilitetin e tyre për t’u zhytur më thellë në këtë betejë pa kuptim, që mbi të gjitha po dëmton marrëdhëniet amerikano-shqiptare.
Mjaft është mjaft!
Lëreni Partinë Demokratike t’i zgjedhë vetë udhëheqësit e saj. Sali Berisha është 77 vjeç, nuk ka poste politike dhe nuk besoj se në të ardhmen do të ketë të tilla. Nuk kishte nevojë që ai të kryqëzohej dhe të turpërohej publikisht. Por tani që kjo ndodhi, askush nga jashtë nuk ka arsye të ndërhyjë edhe më tej në punët e kësaj partie.
Është vendi të përmendim se Amerika i është gjendur gjithnjë pranë Shqipërisë. Gjatë shumë dekadave, që nga Presidenti Woodrow Wilson, ndihma e saj ka qenë e domosdoshme, në mos jetike, për fatet e shqiptarëve. Sidomos në 30 vitet e fundit, Amerika e ka ndihmuar Shqipërinë të drejtojë kurrizin, të fitojë dinjitet, të rimëkëmbet ekonomikisht.
Askush nuk e di se sa para amerikane është derdhur në Shqipëri për të ndihmuar institucionet dhe për të zhdukur gjurmën e shëmtuar dhe të përgjakur që la komunizmi, por duhet të jenë miliarda, pa dyshim miliarda dollarë.
Më kryesorja e kryesoreve është mbështetja e Amerikës si partnere strategjike e Shqipërisë në Ballkan. Aty ku Evropa ka hezituar, Amerika ka vepruar dhe madje me shumë forcë. Kur ke Amerikën me vete, Zoti është me ty. Kjo nuk duhet të harrohet.
Disa zëra anti-amerikanë në Shqipëri i kanë rritur tonet dhe kjo nuk i pëlqen aspak autorit të këtyre rradhëve, që e ka vuajtur vetë në kurriz komunizmin dhe propagandën e tij kundër Amerikës.
Është koha të analizojmë se si erdhëm në këtë pikë dhe si duhet të dalim nga ky makth ku kemi hyrë. Ka shumë rëndësi që disa zyrtarë të DASH të bëjnë analizën e tyre, bazuar në realitetin e Shqipërisë si vend autoritar dhe me një elitë thellësisht të korruptuar. Le të reflektohet thellë, le të shihen gabimet që mund të jenë bërë. Le të ulen tonet dhe të harrohet krenaria, le të lihet mënjanë retorika dhe propaganda boshe.
Sot kërkohen në mënyrë urgjente dy gjëra: E para, të ndihmohet me mënyra konstruktive për të rimëkëmbur opozitën shqiptare dhe e dyta të bëhet çmos për të ndalur dhe riparuar të çarat shqetësuese që janë hapur në marrëdhëniet amerikano-shqiptare.

Burimi/Facebook