Home

Lajme

Bexhet Pacolli – Mblidhni në një tryezë faktorin shqiptar!

No Comments Lajme Opinion

Presidentit të Shqiperisë zt. Ilir Metës dhe
Kryeministrit Edi Ramës:

Mblidhni në një tryezë faktorin
shqiptar!

Afro 10 vjet më parë, kur Këshilli i Europës diskutonte Raportin famëkeq të Dik Martit, unë i bëra thirrje publike, kryeministrit të Shqipërisë në atë kohë, zt. Sali Berisha dhe i thash:
Organizo një tryezë të faktorit politik shqiptar!
Ideja ime ishte se një fotografi e krerëve shqiptarë në një tryezë të përbashkët do të ishte mesazh i dobishëm për miqtë tanë perëndimorë ku ne do të reagojmë si një komb ndaj akuzave të padrejta! Na llogarisni si duhet!
Sot, pak ditë para se në Bruksel apo Washington të zhvillohen negociatat me Serbinë, po dua ta përsëris të njëjtën thirrje për krerët e shtetit shqiptar, Presidentin Meta dhe Kryeministrin Rama:
Thirrni shpejt në një tryezë të gjithë lidershipin shqiptar në Ballkan, duke filluar nga liderët e Kosovës, Presidentin Hashim Thaçin, Keyeministrin Avdullah Hotin, Kryetarin Mustafën, Albin Kurtin, ish Kryeministrin Haradinajn, Kryetarin Veseli etj e duke vijuar me Ali Ahmetin, dhe udhëheqës të tjerë të Luginës!

Në themel të këtij propozimi tim sot dhe atëherë qëndron premisa themelore që është uniteti dhe harmonia e lidershipit shqiptar si një kartë gjeopolitike e fuqishme.
E mbani mend kur Presidentin Makron e pyetën për çeljen e negociatave për zgjerim të Bashkimit Europian me Shqipërinë dhe Maqedoninë? Veç e veç apo ndarë? Ai ju përgjigj pak a shumë, dy shtetet bashkë. Unë nuk mund të hidhëroj shqiptarët që jetojnë të shpërndarë në 4 shtete të Ballkanit!

Pse na duhet kjo tryezë?
Presidenti Aleksandër Vuçiç i forcuar prej rezultatit zgjedhor, me marrëdhënie shumë të fortë me Kinën, Turqinë, Bashkimin Europian, po kërkon te vizitojë Rusinë. Në fakt ai e priti Lavrovin pak ditë më parë, por dëshiron të bëjë një demonstrim force, apo përkatësie dhe pazari gjeopolitik para takimit të Uashingtonit.
Ne kosovarët? Sot para një ngjarje si kjo, gjendemi të përçarë dhe me inate mes veti në Kosovë;
pa kurrfarë përgatitje profesionale politike;
me qeveri të sulmuar;
me konflikt ndërinstitucional;
pa diskutime të brendshme për dialogun;
pa propozime ekonomike dhe politike zyrtare;
me platforma dialogu që ndërrohen; deri para pak javësh, besa dhe me marrëdhënie të ftohta me Shqipërinë.
Dhe pasi kritikuam europianët që zhagitën dialogun e Brukselit, tani po kritikojmë Presidentin Trump, që don ta zgjidhë shpejt çështjen e Kosovës.
Ku Shqipëria që s’është akter global- thoshte një paraardhësi im, ku Rusia?
Ne nuk mund t’ i kërkojmë SHBA-ve, që të na konsultojë publikisht. Ato luajnë sot rolin e negociatorit dhe ndërmjetësi nuk mund të tregojë anësi në favor të njerës palë. Ndryshe humb besueshmërinë.
As Francës që gjithashtu nëpërmjet Presidentit Makron do të organizojë një Samit në korrik.
Po ne mund të tregojmë unitetin tonë duke përcaktuar në këtë tryezë një gjuhë të përbashkët së jashtmi.
Një ndarje rolesh.
Një unitet politik të brendshme.
Një rol konstruktiv në rajon.
Nëpërmjet kësaj tryeze të përbashkët, ne do të heshtim narrativat përçarëse të ndokujt që don të fitojë kapital politik në kurriz të shoqishoqit duke bërë nacionalistin.
Ne dhe mund të ndajmë rolet, por vetëm sipas një skenari.
Ne mund dhe të formulojmë ndonjë propozim ekonomik, apo projekt infrastrukturor që fuqizon gjithë hapësirën shqiptare. A e dini se ka Inisiativë kineze, japoneze për Ballkanin dhe seicila prej tyre ka kuptim, nëse hapësira shqiptare konsiderohet si hapësirë unike, pra ku shfrytëzohen dhe portet e Shqipërisë, dhe industria jonë minerare? Kinezët duan ta mënjanojnë territorin tonë, por kjo nuk ndodh me amerikanët. Kjo është vetëm një ide, për të treguar se dhe ekonomikisht ne mund të funksionojmë si komb, mes veti, por dhe përballë të tjerëve. Deti Adriatik është dhe i kombit shqiptar dhe ai ka vlerë gjeopolitike.
E di që sipas qasjes egocentrike të disa-ve, kur flasim me serbët,këta të Shqipërisë nuk kanë ç’të na mësojnë, se nuk i njohin serbët, se ne i njohim më mirë, etj, etj, dhe të tjera dokrra si këto.
Ky është nga budallallëqet më të mëdha që kam dëgjuar.
Presidenti Meta dhe Kryeministri Rama do duhet të kenë rol lehtësues dhe moderues. Jo paternalist. Asnjë lider shqiptar s’mund ta thërriste këtë tryezë.

Mirënjohje ndaj SHBA-ve
Dhe krejt për në fund, ne nga kjo tryezë duhet t’ i shprehim mirënjohjen SHBA-ve. T’i kërkojmë falje asaj që e kemi lodhur me narrativat tona paranoiake që vazhdojmë t’i thurrim ende në studiot tona mediatike. Shiko se ç’thonë disa paranojakë: SHBA-të që për ta përmbyllur shtetësinë tonë, e nxorën nga gjumi letargjik dialogun me Serbinë me letrat e Presidentit Trump në dhjetor 2018, po dashkan ta favorizojnë fqinjin tonë verior. SHBA-të sipas këtyre paranoiakëve po duan të favorizojnë dhe Rusinë, dhe po pranojnë se kanë bërë kot luftën çlirimtare në favorin tonë në 1999! A ka budallallëk dhe mosmirënjohje më të egër se kjo? A e kuptoni se po helmoni rininë me kësi konstruksionesh?
Shkurt: na duhet kjo tryezë panshqiptare: për të treguar fuqi, mençuri, projekte, dhe hequr dorë nga marria e sodit që përqojnë disa. Nëse nuk ndodh kjo tryezë, thjesht po dua t’ ju përkujtoj diçka: si kurrë ndonjëherë në këto 21 vjet nuk kemi qenë kaq të përçarë! Medet që sot kur kemi shtetin tonë, jemi dhe më të dobët para kësaj urgjence historike!
Burimi/Facebook/Behgjet Pacolli

Në takimin në Washington

No Comments Lajme Opinion

Në krah të delegacionit të Kosovës do të ishte mirë të jetë prof.dr.Zejnullah Gruda

Serbia tashmë ka nis të gjitha përgatitjet (diplomatike)dhe me delegacion të përberë nga jeta politike dhe akademike,në mënyrë që në takimin në Washington (më 27 qershor 2020)të prezentoj ,,çështjen e Kosovës,,(sic!).

Për të dalë ballë për ballë me Serbinë,që,si thotë presidenti Hashim Thaçi se do të ,,jetë takim i vështirë me Serbinë,,(sic!),atëherë bëhuni gati dhe në delegacionin e shtetit të Kosovës të jetë prof.dr.Zejnullah Gruda,një nga njohësit më të mirë të marrëdhënieve ndërkombëtare të fushës së tij shkecore-kërkimore tash 45 vjet në botën e dijes universitare dhe të diplomacisë.

Kjo është një nismë qytetare nga diaspora shqiptare në Amerikë.

Çikago,qershor të motit 2020

Aktuale Të hiqen emërtimet osmane në BFI-së në Shkup

No Comments Lajme Opinion

Për këto dyzetë vjet të udhëheqjes së BFI-së në Shkup nga ana e (lexo:Reis Sulejman efendi Rexhepi),për vete i mori këto emërtime osmane(turke),në mënyrë që funksioni i tij si kryeimam i kësaj BFI-së të ketë titull sa më të ,,lartë fetar,,po me emërtime të huaja dhe jo shqiptare(sic!).

Pse me këto emërtime(lexo:reis dhe efendi),që sipas Fjalorit Shqip (thuhet se fjala efendi është titulli nderi që i jepej një njeriu me shkollë në periudhën e pushtimit osman(të trojeve shqiptare etnike në Ballkan),ndërsa fjala (reis)ka kuptimin modern,bujar,me fat,vemendshëm,i lumtur)!

Atëherë kujt i duhen këto emërtime kaq ,,historike dhe fatare,,për shqiptarët dhe për besimin e tyre myslimanë në hapësirën etnike në Maqedoninë e Veriut…?

Ndonëse jetojmë në shekullin XXI-të dhe të ndryshimeve që ka mbërri populli shqiptar në historinë e tij kombëtare,pjesë e qytetërimit në Evropë dhe tashti në rrugën e integrimeve në institucionet e rëndësishme të BE-së dhe në miqësi të përjetshme me SHBA,ka ardhur koha që,si thoshte profesor Ukshin Hoti,edhe trajtat e jetës e të besimit Islam tek populli shqiptar të zhvillohen në përmasën tradicionale pa ndikimet fetare nga vendet tjera të këtij besimi shekullor.

E kohës,në BFI-së në Shkup tërë korpusi i autoritetshëm të hoxhollarëve dhe të besimtarëve shqiptarë në rrugën e Zotit dhe të Islamit,të marrin nismën për qëllimin e mirë dhe në frymën e kombit shqiptar që,tash tutje të mos përdorën emërtimet për zyrtarin e lartë(duhet:Kryeimami i BFI-së në Shkup)dhe jo emërtimet e huaja(lexo:Reisi dhe efendi) që nga viti 1912 e deri më sot ,veçse i ka kaluar ora i historisë së pushtimit osman në trojet tona etnike në Ballkan.

Pse në shkrimet zyrtare dhe në ritualët fetare të besim Islam në xhamitë nuk përdorët fjala (lexo:populli shqiptar i besimit Islam),por vetëm fjala myslimanët në Maqedoninë e Veriut(!).

Çikago,qershor të motit 2020

EKSKLUZIVE: Ju sjellim pikat e marrveshjes KOSOV-SERBI, Kosova del fituese lexoni…..

No Comments Lajme Opinion

  1. Kosova fiton 7 miliard euro nga SHBA.
  2. S’ka prekje te territotorit te Kosoves.
  3. S’ka Asocacion te Komunave Serbe me status te veçante.
  4. Kosova merr njohje nga Serbia.
  5. Kosova merr ulesen ne OKB pas tri viteve.
  6. Serbia merr statutin kandidat per antare te BE dhe pranon antaresimin e Kosoves ne BE pa e penguar ligjerisht, Kosova antarsohet dy vite me vone.
  7. Serbia fiton 10 miliard euro nga SHBA.
  8. Kosova merr liberalizimin e vizave.
  9. Kosova merr njohje nga 5 vendet e BE-se brenda 12 muajve pas nenshkrimit te marrveshjes finale.
  10. Kosova dhe serbet qe jetojne ne Kosove kane çasje per furnizim me uje nga Ujmani, por menaxhohet dhe mbikeqyret nga autoritetet e Kosoves.
  11. Trepçen e merr ne menaxhim Qeveria e Republikes se Kosoves, sipas statutit te votuar ne Kuvendin e Kosoves.
  12. Serbise i lejohet te i ndihmoj serbet ne Kosove me mjete financiare, Kosoves i lejohet te i ndihmoj qytetaret e Lugines me mjete financiare.
  13. Kosova anetaresohet ne UNESCO, INTERPOL pa u penguar nga Serbia, ndersa vota e Serbise PRO ose KUNDER, varet nga vullneti i saj.
  14. Serbia behet kandidate per antaresimin ne NATO dhe pranohen si anetare ne te njetin moment me Kosoven.
  15. Kishat Ortodokse ne Kosove, financohen nga mjetet e mbledhura nga donatoret serb brenda Kosoves dhe objektet ruhen nga gjysma e Policise qe jane te komunitetit shqiptar te Kosoves dhe gjysma e policeve serbe te Kosoves.
  16. Serbia kerkon falje per krimet e luftes ne Kosove, detyrohet te ndaj mjete per demin e shkaktuar (me ndihmen e BE-se pas antaresimit ne BE) dhe do te i gjykoj kryresit e krimeve te luftes, ne kete gjykim gjysma e gjyqtareve dhe prokuroreve do te jen nga Bashkesia Nderkombetare dhe gjysma gjyqetar dhe prokuror serb.
  17. Serbia ndryshon Kushtetuten e saj dhe heq nga preambula e saj Kosoven me termin “Kosovo dhe Metohija”
  18. Udheheqesit e Kosoves dhe Serbise marrin Çmimin Nobel per Paqe, per arritjen e marrveshjes historike.

Burimi/Bota.live

Shteti komb i shqiptarëve ideali jonë i kahmotshëm nacional

No Comments Lajme Opinion

NGA: AZGAN HAKLAJ

Marrëveshja përfundimtare Kosovë – Serbi, kryeministri shqiptar në Maqedoninë e Veriut, fitorja e opozitës së bashkuar në Shqipëri përbëjnë trinomin e prologut të shtetit komb, epilogun e pansllavizmit në Ballkan, triumfin e Amerikës ndaj skenarëve rusë në rajon.

Bashkim me integrim e integrim me bashkim

Pas Tuzit bashkohen shqiptarët e Luginës së Preshevës

Mbështetje masive dhe e fuqishme për listën e përbashkët, vetëdije e lartë kombëtare, pertej interesave të ngushta partiake.

Bashkimi bën fuqinë e fuqia drejtësinë

Shqiptarë të Maqedonisë së Veriut erdhi dita:

Një votë për ëndrrën, kryeministrin e parë shqiptar

Pse jo?!

Bashkë.

Historia e kombeve të civilizuara të perëndimit, e atyre që në gjuhën diplomatike janë emërtuar si fuqitë e medha, na kujton ne shqiptarëve, se vetëm shteti i njësuar me kombin është një garanci për ruajtjen e sovranitetit politik, territorial e kulturorë.

Shteti komb është garanci për liritë dhë të drejtat e individit, standarte të larta të mirëqenies, garant i funksionimit të shtetit të së drejtës, dinjitetit të njeriut, si shprehja më e lartë e vetë moralit politik e shoqërorë të një populli e civilizimi.

Liri- Barazi -Vllazëri.

Kjo është trinia e shenjtë e Revolucionit Francez, idetë iluministe të të cilit janë në themel të legjistlacionit të shteteve demokratike në të gjithë botën.

Garibaldi, ideologu i realpolitikës Bismarku, Abraham Linkolni janë etërit e shtetit komb dhe modeli politik që duhet të ndjekin popujt të cilët për shumë arsye historike nuk kanë zgjidhur çështjen e tyre kombëtare.

Nëse i referohemi historisë së Shqipërisë do të shohim se përpjekjet e figurave më të shquara për të unifikuar të gjitha territoret iliro-dardano-arbërore në një shtet të vetëm datojnë që nga lashtësia.

Mbretëresha Teuta e shtriu sundimin e saj në fiset ilire, praktikisht në kufijtë e një perandorie.

Shteti i Arbërit, Principata e fuqishme e Balshajve e më në fund shteti i përqendruar i Gjergj Kastriotit, (Skenderbeut) lindur në zjarrin e betejave antiosmane, janë gurë kilometrikë të kujtesës e vetëdijes historike kombëtare.

Sot pas më shumë se një shekulli të shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë shteti dhe Kombi Shqiptar janë realitete krejt të ndryshme dhe në antagonizëm interesash.

Kjo ka ardhur jo vetëm për shkak të politikës së fuqive të mëdha e interesave të tyre strategjike, prej ekspansionit ushtarak, ideologjik e kulturorë të armiqve historikë të Shqipërisë, por edhe nga fakti se liderët politikë shqiptarë kur kanë arritur të marrin pushtetin, interesat kombëtare i venë kurdoherë në plan të dytë.

Disa prej tyre, shpeshherë i kanë shitur, me qellimin e vetëm për të ruajtur sundimin e tyre.

Shteti komb dhe nacionalizmi, qoftë dhe në trajtën e tij më moderne të patriotizmit janë etiketuar si dy armiqtë e përjetshëm e të rrezikshëm nga pushtetarët e shtetarët utilitarë, pragmatistë e të korruptuar shqiptarë.

Akoma edhe sot pas më shumë se një shekulli të shpalljes së pavarësisë nga historianët, politilogët, apo nga Akademia e Shkencave nuk ka asnjë projekt apo strategji për krijimin e shtetit komb, si një e drejtë historike, kulturore, e madje hyjnore e shqiptarëve, popullit më të vjetër, më homogjen të Ballkanit, të coptuar në 5 shtete.

Rilindja Kombëtare Shqiptare dhe apostujt e saj De Rada, Pashko Vasa, vëllezërit frashëri e projektuan Shqipërinë e të ardhmes si një shtet komb më një gjuhë e flamur’ që na la trashëgim Heroi Kombëtar Gjergj Kastrioti( Skënderbeu).

Për idhtarët e ideologjisë m-l dhe asaj pansllaviste të mbështetur nga Putini, për neootomanistët e sponsorizuar nga Erdogani, e më në fund nga kryepleqtë sorosianë, që përfaqësojnë ndonjë katund me 10-të shtëpi pakicash, shqipfolësish jo shqiptarë, rreziku kryesorë na ka ardhë nga Europa.

Pra sipas tyre, Europa ka coptuar Shqipërinë.

Në vitin 1912-të shqiptarët ishin i vetmi popull në Europë, madje në planet të cilët ishin të ndarë në katër pjesë, ( vilajete) që në gjuhën turke dmth shtete.

Kjo ka ndodhur pas reformave të Tanzimatit, me. riorganizimin e shqiptarëve nga Perandoria Otomane në vitin 1864, me qëllim për të lehtësuar sundimin e tyre.

Shqiptarëve u mohoheshin dy gjërat më të shenjta dhe ekzistencialiste në të njëjtën kohë:

Kombësia dhe gjuha.

Pas humbjes katastrofike të Turqisë në betejë me Rusinë Cariste u nënshkrua traktati i Shën Stefanit, me kushte të rënda për Perandorinë e sëmurë të Bosforit.

Lidhja Shqiptare e Prizrenit dhe platëforma e saj politike është përpjekja e parë e madhe, e suksesshme e nacionalitëve shqiptare për zgjimin e ndërgjegjes dhe vetëdijes kombëtare dhe ndarjen e fatit të shqiptarëve nga ai i Perandorisë shtypëse Otomane.

Korifejtë e nacionalizimit Pashko Vasa e Sami Frashëri evokuan lashtësinë historike, kulturën dhe aftësinë shtetformuese të shqiptarëve.

Botimi në frangjisht i librit të Pashko Vasës “E vërteta për Shqipërinë dhe shqiptarët” i cili ishte platformë e Lidhjes Prizrenit dhe i librit të Sami Frashërit “Shqipëria ç’ka qenë ç’është dhe ç’do të behet”e frymëzuar nga Lidhja e Pejës “Besa Besë”, vazhduese e platformës së Lidhjes së Prizrenit i bënë të njohur opinionit publik ndërkombtarë dhe atij të brendshëm, kancelarive të fuqive të mëdha se kishte një Komb Shqiptar’ dhe një çështje shqiptare nga zgjidhja e së cilës do të varej dhe fati i ekuilibrave dhe i paqes në Ballkanin post-otoman.

Poetika patriotike e Anton Zako Çajupit ngriti peshë zemrat e shqiptarëve, preku sedrën e tyre e zgjoi ndërgjegjen kombëtare .

Vargjet i tij u banë bibël e kuran i qëndresës shqiptare.

“Shqipërinë e mori turku i vu zjarr,

Shqipëtar mos rri po duku shqipëtar,

Musliman e të krishterë jemi keq,

Të ngrihemi që të tërë djem e pleq,

Erdhi dita të ngresh kokë, të luftosh,

lirinë bashkë me shokë të kërkosh.

Ideologët e Rilindjes Kombëtare Shqiptare dhe Lidhja Shqiptare e Prizerenit, me platformën e tyre deshmuan se stërgjyshërit e shqiptarëve ishin mbartës dhe mbjellës të qytetrimieve europiane dhe botërore dhe se ata i kanë dhanë botës strategët e mëdhenj Aleksandrin e Madh, Pirron dhe Gjergj Kastriotin, atletin e qytetërimit europian që kritikët e krahasojnë me Karlin e Madh apo Oton që mbrojtën Perandorisë e Shenjtë Romake.

Të tjerë e ekuivalentojnë me Frederikun e Madh.

Rilindasit treguan me argumenta se jemi atdheu i simbolit administrativ Dioklecianit, Konstandinit çertifikuesit të Krishtërimit si fe zyrtare me ediktin e Milanos, Justinianit arkitektit të drejtës Romake,.

Ata deshmuan se kemi qeverisur Egjiptin dhe Libanin, dhe se tani ka ardhë koha për krijimin e shtetit shqiptar.

Kongresi i Berlinit ishte para se gjithash një vendim i diplomacisë franceze, angleze, gjermane dhe i Perandorisë së Habsburgëve për t’i shkurtuar kthetrat Rusisë Cariste dhe për të mbajtur me paterica në këmbë edhe për pak kohë Turqinë, për interesat e tyre.

Shqiptarët e frymëzuar nga platforma e Lidhjes dhe të udhëhequr nga ideatorët e saj, në të katër anët e vendit organizuan beteja te fuqishme për çlirimin e trojeve shqiptare.

Aq të përgjakshme ishin këto beteja sa në vitin 1879-1881 lumi i Limit në Plavë-Guci u skuq nga gjaku dhe krenat e të vrarëve rrokulliseshin si gurë në lumê.

Heroizmi i trimave shqiptare të udhëhequr nga Ali Pashë Gucia dhe Jakup Ferri i kalon kufijtë e fantazisë zhylverniane.

Ky akt sublim përshkruhet bukur në vargjet lapidare.

” Jakup Ferri mor ku je therrasin malet me piskamë,

Tridhjetë krena i ke pre, si bajrak qëndron në kambë”.

Aq vetëmohues ishte vendimi, sa Ali Pasha porosit bashkëshorten kur niset për në luftë që të mos e lanë femijën në djep të bien në dorë të armikut, por ta vrasë vetë.

Ekspeditat ushtarake të Perandorisë Turke shtypën me gjak Lidhjen e Prizerenit.

Me dt 21 prill 1881 Lidhja Shqiptare u thye, por heroizmi ishte i pashoq.

Populli e rrëfeu me vargjet:

“Në fushë të Kosovës u lidh jezeri

Haj medet ka mbetë shumë njeri”.

Edhe pse u thyen, pasi beteja ishte e pabarabartë ,shqiptarët nuk u demoralizuan por organizuan Lidhjen e Pejës ” Me Besa Besë” të udhëhequr nga Haxhi Zekë Byberi, si vazhduese e platformës së Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

Homeri i ndjesive shqiptare Gjergj Fishta ka gdhendur me penën e tij keto vargje memoriale.

“Lesho kushtrimin grishe Rekën

Del e piqu n’Haxhi Zekën

Lesho kushtrimin n’toskë e n’gegë

Mblidhnu tok si kokrrat n’shegë”.

Edhe kjo lidhje u shtyp me dhunë e gjak.

Ideatori i saj Haxhi Zeka u vra me pusi, por

shqiptarët vazhduan me kryengritje, kuvende e besëlidhje pa u stepur aspak.

Dhimbjen për humbjen e tribunëve popullorë e kthyen në forcë për vazhdimin e luftës dhe realizimin e kauzës për çlirimin kombëtar dhe shpalljen e pavarësisë.

Kryengritja kundër xhonturqëve në vitin 1910-të tronditi Portën Lartë.

Kudo u banë pëleshje të përgjakshme.

Mund të veçojmë betejat e zhvilluara në Karadak të udhëhequra nga tribuni popullorë Idriz Seferi.

Kënga popullore e shpreh me madhështi qëndresën:

“Ka krisë pushka si n’Karadak

Gur’ e dru janë la me gjak”.

Kuvendi i Verrave të Llukës në prill të vitit 1910-të i organizuar nga Isa Boletini dhe Sylejman Botusha kishte vendosor vazhdimin e qendresës dhe rezistencës pa kompromis dhe organizimin e kryengritjes së vitit 1910-të.

Ai ëshoj kushtrimin me betimin;

” Liri a vdekje”.

Në vitin 1911-të populli i Malësisë së Madhe i udhëhequr nga Dedë Gjon Luli me 6-të prill ngriti në Dëçiç flamurin shqiptar për herë të parë pas 500 vjetësh .

Udhëheqësit e kryengritjes hartuan Memorandumin e Gërçes, të ideuar nga Luigj Gurakuqi.

Populli shqiptar këtij akti heroik i ka kushtuar vargjet lapidare:

“Kruja e dytë Vlora e parë

Ded Gjon Luli flamurtar'”.

Në Kuvendin e Taksimit janar 1912-të, patriotët shqiptarë u besatuan për vazhdimin e qëndresës.

Në Kuvendin e Junikut 21-25 maj 1912-të 250-të delegatë nga të gjitha trojet etnike të Kombit Shqiptar hartuan platformën e kryengritjes së përgjithshme dhe lëshuan proklomatën e ideuar nga Hasan Prishtina:

“Shpetim e vdekje “.

Kryengritja e përgjithshme filloj me mbledhjen e 30 mijë luftëtarëve në Ferizaj të udhëhequr nga Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini.

Çliruan Shkupin në gusht dhe thirrën kuvendin e Shkupit në tetor.

Motoja e Kuvendit të Shkupit ishte:

” Bashkimi i katër vilajeteve në një shtet të vetëm me kryeqytet Shkupin”.

Kjo kryengritje u kurorëzua me shpalljen e pavarësisë me dt 28 nëntorë 1912-të.

Ideologu i kryengritjes së përgjithshme kombëtare Robespieri ynë Hasan Prishtina ishte thellësisht i bindur se vetëm bashkini i të gjitha trojeve etnike shqiptare në një shtet e flamur’ të vetëm do të garantonte jo vetëm të ardhmen e kombit, por më tej paqen dhe lirinë në Ballkan.

Ai ka meritën historike se e projektoi me vizion dhe qartësi tempullin e shtetit-komb, ashtu si profeti Moisi tokën e premtuar.

Ai nuk e pa të realizuar projektin gjenial të cilit i kushtoj jetën.

Vrasja e prijësit, e ikonës së lirisë dhe pavarësise së Shqipërisë, ashtu siç ishin vrarë me pusi strategët e kryengritjeve shqiptare Ali Pashë Gucia, Dedë Gjo Luli, Robinhudi shqiptar Isa Boltini, Çerçiz Topulli, Themistokli Germenji, babai i pavarësisë Ismail Qemali, Kolë Bojaxhiu, (babai i Nanë Terezes), plaku i maleve Bajram Curri, Azem Bejta, pikmeni i pavarësisë Luigj Gurakuqi, tregon triumfin e skenarëve ruso-serbo-grekë për ta mbajtur të coptuar Shqipërinë.

Kjo deshmon dhe është tregues i qartë i kontraditës themelore mes politikanëve që qeverisin gjysëmshtetin e krijuar në Konferenën e Londrës 1913-të, pra Shqipërisë Londineze dhe shtetit komb të projektuar nga rilindasit.

Për etërit projektues e themelues të shtetit të ri ,Naçertania e Ilia Garashaninit dhe Megalidheja e Koletit ishin skenaret e kolonizimit sllavë në Ballkan, me regjizorë ustallarët e Kremlinit.

Nuk ishte rastësi që në qeverinë e Vlorës u përfaqësuan të gjitha trevat shqiptare dhe u konstruktua si qeveri kombëtare.

Shpërthimi i Luftës së Parë Ballkanike dhe Luftës së Parë Botërore e nderpreu projektin e qeverisë kombëtare të Vlorës.

Skenarë të shumtë u organizuan në kurriz të shqiptarëve, ku spikatin Konferenca e fshehtë e Ambasadorëve në Londer, Protokolli i Korfuzit apo qeveria e Vorio-Epirit që kërkonin coptime të tjera nga trungu i Shqipërisë.

Perfundimi i Luftës së Parë Botërore dhe krijimi i Mbretërisë Serbo-Kroato-Sllovene ishte rreziku më i madh qe i kanosej Shqipërisë për asimilimin e saj.

Shqipëria mbijetoj falë mbrojtjes dhe qëndrimit të palëkundur të presidentit amerikan Uillson.

Mendjet diabolike antishqiptare do të hartonin marrveshje, traktate, projekte edhe në vazhdim kundër Shqipërisë.

Do të veçoj këtu traktatin e Lozanos të vitit 1923 për shkëmbimin e popullsive mes Turqisë dhe Greqisë dhe shpërnguljet masive të verës së vitit 1924.

Marrveshja turko-serbe e viteve 1927-të dhe 1952 për ndërrimin e strukturës etnike përmes dëbimit të shqiptarëve dhe kolonizimit të trojeve të tyre banë që 500 mijë shqiptarë, burra, gra dhe fëmijë të braktisin trojet e të parëve dhe të përjetojnë fatin e tmerrshëm në shkretëtirat e Anadollit.

Traktatet dhe projektet e Çubriolloviçit, Andriçit e Dobrica Qosiçit janë të njohura dhe të studiuara në themel dhe thelbi i tyre është asimilimi pjesë-pjesë i shqiptarëve.

Konferenca e Bujanit dhe Lidhja e Dytë e Prizerenit e rikonfirmuan qartazi se vullneti i shqiptarëve është bashkimi i trojeve të tyre etnike dhe krijimi i shtetit-komb si një e drejtë ndërkombëtare e njohur nga Karta e Atlantikut dhe e rikonfirmuar nga aleatët fitues të Luftës së Dytë Botërore Çurçill-Ruzvelt-Stalin.

Megjithëse shqiptarët u rreshtuan në krahun e fituesve mbi fashizmin, pas Luftës së Dytë Botërore ata mbetën përsëri të ndarë dhe ranë nën kthetrat e diktaturës.

Konferenca e Jaltës dhe Potsdamit krijuan Jugosllavinë e dytë.

Ajo filloj menjëherë instalimin e dhunshmëm duke kryer krimet më çnjerëzore mbi shqiptarët.

Oktapodi vrastar i nacionalistëve vazhdoj në mënyrë të pamëshirshme.

Vrasja e simbolit të qëndresës Shaban Polluzha dhe pushkatimi i Prek Calit nga qeveria tradhëtare e Tiranës janë epilogu i strategjisë serbo-sllave për shfarosjen dhe asimilimin e shqiptarëve në trojet e tyre në Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi.

Nuk ka emër tjetër veç tradhëti sjellja e klikës hoxhiste ndaj veprimeve sllave pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore.

Klika hoxhiste vrau e burgosi qindra patriotë shqiptarë, prishi marrveshjen e Mukjes, heshti ndaj anullimit që i bëri Tito dhe PKJ me Kongresin e Avnojit vendimeve të Konferencës së Bujanit për bashkimin e Shqipërisë me Kosovën, heshti për vrasjen e udhëheqesve të kësaj konference.

Ajo heshti për Masakrën e Tivarit 1945, ku u vranë në mënyrë barbare mijëra nacionalistë shqiptarë.

Klika hoxhiste heshti për debimin nga trojet e tyre dhe therjen në mënyrë çnjerëzore të mijëra vëllezërve çamë në eksodin biblik një vit më parë, në vitin 1944.

Diktatura komuniste për 45 vjet, udhëheqja e saj, qeveritarët e majtë të tranzicionit në mos qofshin direkt pjesë e skenarit antishqiptarë kanë qenë thjesht të padenjë për të mbajtur, jo vetëm postin por nuk e meritojnë as kombësinë dhe as stemën e pasaportave të tyre.

Në takimin e Kretës me kasapin e Ballkanit Millosheviçin Fatos Nano, atëherë kryeministër deklaronte;

Kosova është çështje e brendshme e Serbisë.

Sot kryeministri Rama eshtë mik i ngushtë e nxënës i zellshëm i Vuçiçit për të zbatuar udhëzimet e tij dhe të gospodarëve të tjerë të Beogradit.

U angazhuan sëbashku maksimalisht e u bënë protagonistë të ndarjes së Kosovës, gjoja në emër të paqes, por u ndalën nga diga e pathyeshme Haradinaj.

Dyshja Rama – Vuçiç të inkurajuar nga binomi Putin -Erdogan ideuan miniShengenin Ballkanik apo Jugosllsvinë e tretë por edhe këtu po deshtojnë me sukses.

Pranë këtij binomi vepron një taborr mediatikë dhe opinionistë të mirëpaguar.

Ata kanë për detyrë përbaltjen e figurave të ndritshme të historisë kombëtare, Gjergj Kastriotin, Lek Dukagjinin, Nënë Terezën, Atin e Kosovës Ibrahim Rugovën.

Ata sulmojnë kulturën tradicionale, mënyrën e jetesës, mënyrën e të folurit të gegëve se gjoja nuk bajnë dot shtet etj, etj.

Do ndalem pak këtu, jo për faktin se unë jam gegë.

Shikoni sa injorantë të historisë tregohen, sa të vegjël e sa strucë prezantohen.

Këta sharlatanë e ardhacakë, të paemër si Milo, Mustafa Nano, Mero Baze, çorapja, Lubonja, Plasari, pa përmendur mikun e ngushtë, të dikurshëm të Ramës, të ndjerin Ardian Klosi, të cilin ai e bëri kurban, mendojnë se janë qendra e gravitetit dhe se bota sillet rreth tyre.

Teuta e Genti, Gjini, Progoni e Dhimitri të Shtetit të Arbërit, Gjergj Balsha, Gjergj Kastrioti, e së fundmi Ahmet Zogu nuk paskan ditur të bajnë shtet pa u konsultuar me këta Monteskje të mëdhenj, por fatkeqsisht nuk kishin ku ti merrnin atherë.

Këto specie dihet se i krijoj tranzicioni.

Dikur Noli i madh shkruante:

Ku e lamë e ku na mbeti

Vaj vatani e mjerë mileti.

Ka ardhë koha që të çlirohemi nga këta makiavelë që na kanë mbërthyer si oktapod, të çlirihemi nga pushtetarët dhe shtetarët paternalistë, nga këta zhurnalistë komercialë politikë dhe të bashkojmë potencialet intelektuale për hartimin e platformës së përbashkët, që realizon ëndrrën shekullore që kombet tjera e kanë kryer me kohë.

Bashkimi ban fuqinë, e fuqia drejtësinë.

Shqiptarët kanë tashmë elementët themelorë për të realizuar ëndrrën e kahmotshme nacionale, Shtetin-Komb.

Kemi gjuhën, flamurin, të drejtën historike, të drejtën hyjnore.

Bekimin e vetë Zotit.

Na lipset unifikimi i qëndrimit.

Mesazhi i thuprave të Gjergj Kastriotit tingllon edhe sot shumë kuptimplotë.

Lufta për çlirimin e Kosovës thirri nën armë të gjithē shqiptarët me devizën;

“Një Komb një qëndrim”.

UÇK-ja mbështetur nga NATO-ja e mundi makinerinë ushtarake të Çengis Khanit të Ballkanit, Millosheviçit.

Serbia kapitullij dhe pranoj marrëveshjen e Kumanovës.

Në Konferencën e Rambujesë, në shkurt 1999-të u nënshkrue paqja dhe u zgjodh pikërisht vendi simbol i armëpushimit të luftës 100 -vjeçare të Francës me Anglinë.

Gjatë kesaj periudhe dhjetëra doktorë shkencash u shpallen nga Akademia e Shkencave Serbe, se sulmonin shqiptarët si rracë e shëmtuar, pa kulturë shtetformuese, baritorë, shtegtarë, arkitekt të ndërtimit të mullarit të barit, ndërtimin e tualetit në natyrë dhe se ata ishin autokton e shqiptarët të ardhur, zaptues.

Akademia e Shkencave e Shqipërisë u tregue e pazonja për t’u vërtetuer serbëve se ata janë ardhacakë, pasardhës të hordhive të Atilës dhe se ata janë shtegtarë dhe e ndezin zjarrin në mes të votrës, pa oxhak.

T’u tregonte se Vuk, (Uk’) Karaxhiçi, shqiptari nga Bosnja i ortodoksizuar i mblodhi rreth 500 vjet më vonë këngët serbe se Eposi i Kreshnikëve.

Ai hartoj legjislacionin serb rreth 400 vjet pas Kanunit të rilindasit europian Lek Dukagjinit.

Akademia e Shkencave të Shqipërisë t’u sillte në vëmendje se shqiptari Kara Gjergji (themeluesi i Dinastisë së Karagjergjoviçëve) ka kontribuar për autonomine e Serbisë, por kur u çertifikua kjo autonomi, në vitin 1868-të më shumë kishte banues shqiptarë se serbë.

Edhe sot akrobacitë e Serbisë, me shpresën për ndarjen e Kosovës, apo Zajednicën po përpiqen që të ruajnë ndikimin mbi Kosovën por kjo ëndërr është e shuar përgjithmonë.

Tashmë dialogun po e udhëheq Amerika, e cila dy herë brenda një shekulli u bë engjëlli mbrojtës i shqiptarëve.

Shqiptarëve ju desh të rreshtohen në luftë për të drejtat të vëllezërve tanë në Luginën e Preshevës, aty ku është nyja gordiane e shqiptarizmit.

Pas shumë betejash me Serbinë u ulën në bisedime për nënshkrimin e armëpushimit, por pikërisht tre-katër ditë pas nënshkrimit të paqes së Konculit serbët vranë në pabesi, me pusi komandanin e luftës, arkitektin e paqes Ridvan Qazimi,( Komandant Leshi).

Është ogur i bardhë që shqiptarët e Luginën së Preshevës, përtej interesave të ngushta partiake, por me vetëdije kombëtare mbështesin fuqishëm listën e përbashkët në zgjedhjet e së dieles.

Urime e suksese.

Mesazhi i Skenderbeut u jetësua në luftën e shqiptarëve të Maqedonisë.

Mijëra shqiptarë nga të gjitha trojet shqiptare u mobilizuan në këtë luftë të shenjtë dhe e detyruan qeverinë maqedonase të nënshkruaj marrëveshjen e Ohrit.

Sot si rezultat i bashkimit të shqiptarëve ata kanë kryetarin e parlamentit.

Me forcën e tyre shqiptarët e Maqedonisë së Veriut detyruan qeverinë maqedonase ta njohë pavarësinë e Kosovës.

Sot Gjuha Shqipe, gjuha e Gjergj Kastriotit, Kol Bojaxhiut, nënës së botës, lapsit në dorën e Zotit, Shenjtores Nënë Terezës është gjuhë zyrtare.

Falë vokacionit perëndimor të shqiptarëve, vendosmërisë së liderit Ali Ahmeti, forcës imponuese të BDI-së tek palët maqedonëse, besueshmërisë së institucioneve ndërkombëtare tek strategu i luftës dhe arkitekti i paqes i shqiptarëve si interlokutor adekuat e partner i sinqertë Maqedonia e Veriut, ndryshoj emrin u bë antare e Natos dhe e nisi rrugëtimin e BE-së.

Me dt 15-të korrik qytetarët e Maqedonisë së Veriut do t’i drejtohen kutive të votimit.

Erdhi dita për realizimin e ëndrrës, kryeministrin e parë shqiptar.

Kjo ëndërr është përtej BDI-së, përtej partive politike shqiptare, e maqedonase.

Shqiptarë të Maqedonisë së Veriut, në emër të Unionit Artistik të Kombit Shqiptar “Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut”, nderuar me Medalien e Gjergj Kastriotit ju bëj thirrje shumë shqiptarisht e tepët vllaznisht, si vëllai juaj, si gjaku juaj:

Bëhuni bashkë.

Votoni për ëndrrën.

Erdhi dita.

Pse jo kryeministëri shqiptar.

Për më shumë se 23 shekuj horrdhitë pushtuese janë përpjekur të zhdukin rrënjët iliro- dardane, ku ngritën mbretëritë e tyre në brigjet e Drinit të Zi dhe Vardarit, rreth katër shekuj para lindjes së Krishtit.

Që nga perandoritë romako- bizantino-serbo-turko- bullgare, fashistëve gjermano- italianë e deri tek jugosllavo- maqedonasit.

Shqiptarët si pasardhësit e iliro -dardanëve i mbijetuan rrebesheve të historinë dhe erozionit të kohërave.

Ata nuk u shuan e nuk u asimilian si vellezërit e tyre të një fare paionët që patën ngulur rrënjët dhe krijuar mbretërinë e vet në brigjet Vardarit.

Vellezër të Maqedonisë së Veriut erdhi dita.

Me votën tuaj unike do të mbyllni epokën e sundimit etnik dhe do të hapni kapitullin e ri të real politikës të konstruktorit të shtetit paritar të qeverisjes së barabartë Ali Ahmeti, i cili ka lëshuar kushtrimin.

Vëllezër dhe motra, shqiptarë të Maqedonisë së Veriut është momenti i reflektimit kombëtar.

Jam i bindur se shqiptarët do ta mbështesin në menyrë plebishitare këtij kushtrimi historik.

Do t’i përgjigjen Tetova e krismave të para të lirisë, Uskana e rrenjëve ilire, Dibra e madhe e rilindasve Josif Bageri e Said Najdeni, Ohri e Struga e enkelejëve, të rilindasëve Dervish Hima e Ibrahim Temo, Manastiri i Alfabetit të Gjuhës Shqipe, gurthemeli i identitetit kulturor e kombëtar, Krysheva e Pjetër Gurit, Pollogu i Tribalëve të Princit Shqiptar Gërgurit, babait të Vjosava Kastriotit, mbesë e derës së dukagjinëve, Shkupi i Nënë Terezes, Kumanova e Likova e Ismet Jasharit “Komandant Kumanovës”e Fadil Nimanit “Komandant Tigrit”, Kërçova, vendlindja e tij ku prehen deshmorët e Kombit.

Të gjithë shqiptarët e trojeve etnike e kanë mbështetur këtë ide e presin nga shqiptarët e Maqedonisë së Veriut një votim unik.

Gjithësecili duhet të mendohet fort për votën kur ta hedhë në kutinë e votimit, përtej hatërmbetjeve e pritshmërive përsonale.

Është votë në ëmër të ëndrrës shekullore.

Në këtë fushatë duhet të përfshihen të gjithë shqiptarët.

Është moment historik.

“Një Komb një qëndrim”.

Vota e shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut përcakton një kryeministër realpolitik të paritetit qytetar, harmonisë ndërfetare, vazhdimit të integrimit euroatlantik.

Shqiptarët kanë kontribuar në kryengritjen e Greqisë, madje kanë qenë truri udhëheqës i saj.

Marko Boçari, Kolokotroni, Foto Xhavella, Laskarina Bubulina qenë strategët organizatorë të luftës për çlirimin e Greqise deri në shpalljen e pavarësisë.

Qeveritë greke jo vetëm që nuk qenë kurrë mirënjohese por nuk hoqën dorë nga synimet shoviniste për coptimin e Shqipërisë.

Ata kanë debuar me dhunë çamët nga trojet veta dhe ua kanë zaptuar Atdheun e tyre, por po vjen koha ta lëshojnë.

Nuk kanë rrugë tjeter.

Shqiptarët e Çamërisë janë në të drejtën e tyre historike, hyjnore.

Çamëria është degë e thyer por jo e tharë e trungut shqiptar.

Çështja Çame është kthyer në kryefjalë e kallzues e kancelarive perëndimore.

Ajo është shtruar për zgjidhje.

Shqiptarët në Mal të Zi janë përballur në historinë e tyre me shumë pushtues.

Ata janë farkëtuar në kudhrën e qendresës, kanë përjetuar luftrat më gjakatare, por dhe torturat më çnjerëzore si kryqin e kuq të skuqur në shpinë për t’u konvertuar në ortodoksë malazezë.

Ata kanë qëndruar me stoicizëm e nuk janë dorëzuar kurrë.

Ne historinë e re ata u bënë përcaktues me votën e tyre për shkëputjen e Malit të Zi nga Serbia.

E detyruan qeverinë malazeze të njohë pavarësinë e Kosovës.

Asgjesuan grushtin e shtetit nga ruso -serbët dhe shpëtuan nga marrja peng kryeministrin e vendit Gjukanoviçin.

Vota e shqiptarëve përcaktoj kahjen properëndimore të Malit të Zi dhe antarësimin e tij në NATO e rrugëtimin për në Be.

Pas rreth një shekulli e një dekade në Tuz u valvit krenar Flamuri i Gjergj Kastriotit dhe Ded Gjon Lulit në fitoren spektakolare në zgjedhjet e pushtetit lokal.

Pas kësaj analize antropologjike arrihet në konkluzionin se shqiptaret janë në zenitin e tyre.

Mirpo sa herë që shtrohet për zgjidhje çështja shqiptare, dmth bashkimi i tyre në një shtet të vetëm, pra krijimin e shtetit Komb, qarqet antishqiptare të udhëhequr nga Kremlini organizojnë skenare ogurzeza për destabilizimin e Ballkanit dhe sabotimin e kauzës së shqiptarëve, realizimin e shtetit komb.

Pengmarrja dhe mbajtja në Francë në mënyrë të paligjshme me fletëarrest të një etniteti Serbi-Mali i Zi i cili kishte kohë që nuk ekzistonte e nuk do të ekzistojë kurrë si subjekt i të drejtës ndërkombtare të ish kryeministrit, komandatit të rrafshit të Dukagjinit simbolit të luftës së Kosovës z Ramush Haradinaj synonte destabilizimin e Kosovës dhe krejt Ballkanit.

Adem Jashari, Ramush Haradinaj, janë binomi udhëheqës i luftës së Kosovës, i UÇK-së së lavdishme që realizoj ëndrrën shekullore.

Pasi kishin ekzekutuar Adem Jasharin bashkë me familjen, pasi deshtuan për ekzekutimin e families Haradinaj, serbët pas shumë vitesh, me mbështetjen e qarqeve antishqiptare organizuan skenarin për eleminimin politk, pse jo fizik të z Haradinaj.

Falë mbeshtetjes e protestave popullore gjithëkomëbtare dhe mbështetjes së Amerikës, aleatit tonë të përhershem ky skenar mbeti në letër.

Po pse kërkonin qarqet antishqiptare qysh herët ta eleminonin nga skena politike Ramush Haradinajn?!

Ramush Haradinaj ndaloj skenarin ogurzi në Samitin e Berlinit për ndarjen e Kosovës.

Ai u bë barrikadë e pakapërcyeshme për realizimin e projekteve djallëzore në kurriz të Kosovës.

Ndonëse i vetëm ia doli të shterroj ëndrrat serbiane për Serbinë e madhe.

Ai ka qëndruar fort si mal i patundur nga asnjë termet, i gatshëm për çdo sakrificë e për të përballuar çdo kosto.

I dha lirisë tre vellezërit Luanin, Shkelzenin dhe Enverin.

Edhe vetë dhe Dauti sfiduan disa herë vdekjen në mejdanët për liri me bajlozët e Serbisë.

Qëndroj i paepur e i pakompromentueshëm.

Në ëmër të lirisë së Atdheut sakrifikoj vehten dhe familjen, u ba dy herë dorëzanë në Hagë, ku triumfoj për çertifikimin e kauzës së UÇK-së, ngadhënjeu edhe në Kolmar të Francës, krijoj ushtrinë si gardiane të lirisë, shpalli Trepçën pasuri shtetërore, i vendosi taksën Serbisë duke treguar forcën e shtetit të Kosovës, për dinjitetin, sovranitetin dhe integritetin e Kosovës dorëzoj pushtetin.

Prandaj delegacioni shqiptar shkon këto ditë dinjitoz në bisedime me Serbinë në Shtëpinë e Bardhë, në Washington.

Beteja për fitoren e paqes është shumë më e vështirë se lufta.

Presidenti Bill Klinton tha në Kosovë pas mbarimit të luftës:

“Sëbashku e fituam luftën, paqen fitone ju”

Por Amerika nuk na la vetëm as në betejën për paqen.

Përsëri sëbashku do të ja dalim.

Tentativa e dytë për destabilizimin e Ballkanit ishte grushti i shtetit në Mal të Zi dhe marrja tentativa për marrjen peng të kryeministrit Gjukanoviç.

Falë shqiptarëve dhe Amerikës edhe ky skenar’ deshtoi.

Skenat e tmerrshme në tempullin e ligjeve në parlamentin e Shkupit janë deshmia më autentike se çfarë mund të projektojnë mendjet diabolike për të realizuar qellimet e tyre kriminale.

Por edhe këtu deshtuan me turp në organizimin e vrasjes se strategut të luftës, arkitektit të paqes, në Maqedoninë e Veriut, antarit të Shtabit të Përgjithshëm të UÇK- së së Lavdishme Ali Ahmetit, i cili ka kontribut të jashtëzakonshëm për çlirimin e Kosovës dhe për çeshtjen kombëtare.

Ai para para tre- katër ditësh tha në një televizion se Kosova është vendlindja ime e dytë dhe kundërshtoj ndarjen e Kosovëse shprehu besim absolut tek Amerika.

Gruevskët e mbështetur nga Kremlini deshtuan me turp në skenarin për eleminimin e Ahmetit.

Me gjithë dhunën e pashoqe, duke skuqur tempullin e demokracisë me gjak nuk e ndalën dot konstituimin e parlamentit dhe zgjedhjen e Telat Xhaferit kryetar.

Gruevski u detyrua të ja mbathë si zvarranik duke ikur maleve me zvarritje.

Gjaku i derdhur i Ziadin Seles nuk është i njëjtë me të Zaevit.

Të njëjtën gjë që ka bërë Gruevski dje po bën edhe Zaevi sot, veçse koha e dhunës maqedonase ka perënduar.

Ai po kërcënon me gjuhën ultranacionaliste, por të jeni të sigurtë se shumë shpejt do të bëhet delfin, sepse ka lindur dielli i shqiptarëve, të cilit askush nuk mund të ja ndalë dritën as nxehtësinë

Zaevi, nga paniku po kërcënon me propotencë e arrogancë.

Ai e din mirë se fotosinteza e Republikës së Maqedonisë së Veriut varet nga drita jeshile e shqiptarëve.

Ai e ka nuhat çfarë do të thotë bashkim i shqiptarëve.

Ai e njeh mirë forcën e Ali Ahmetit, intuitën e tij politike, vizionin gjenial me durimin e maturi, mbështetjen panshqiptare, sakrificën për lirinë, kontributin për konsolidimin e demokracisë, forcimin e shtetit të së drejtës, pa kërkuar asnjëherë pushtet për vehte.

Zaevi e din mirë se Ahmeti ka deshmuar se më të shtrenjtë ka lirinë se jetën, më të shtrenjtë atdheun se pushtetin.

Ai e din se teza e Ali Ahmetit është në kohën e duhur prandaj me presion po pëpiqet t’i trembë shqiptarët e t’i përçajë, t’i mashtrojë e tua marrë votën.

Kjo nuk ka për të ndodhur kurrë.

Shqiptarët as nuk tremben as nuk mashtrohen.

Është në nderin e atij gjaku që ka derdhur Ziadin Sela në Parlamentin e Maqedonisë së Veriut të rreshtohet me Ali Ahmetin.

Është në nderin e Meduh Thaçit, Bilal Kasamit,

është në nderin e të gjithë drejtuesve politikë të partive shqiptare, që përtej meskiniteteve, xhelozirave, egove përsonale, pragmatizmit për pushtet personal, të bashkohen e të krijojnë një ansambël politikë.

Intelektualët, akademikët, rinia, studenët e të gjitha universiteteve shqiptare, të gjithë shqiptarët duhet të bëhen bashkë.

Për kryeministrin e parë shqiptar.

Homeri i ndjesive shqiptare Gjergj Fishta na ka lënë një postulat:

Kah është forca është arsyeja.

Shqiptarët janë në zenitin e tyre.

Ëndrrën tonë s’ka gjë që mund ta ndalin.

Ajo ka bekimin e Zotit.

Vetë Zoti po flet shqip.

E gjej me vend e me duket aktuale të perifrazoj Gjergj Fishtën, duke i kërkuar ndjesë për tjetersimin e vargut:

“n’Kambë shqiptarë e mos t’ju lëshojë, jo zemra

Se kurrësesi s’keni me u thye

Fort më e rëndë është zgjedha maqedone n’qafë

Se guri i varrit në krye

n’Kambë shqiptar kush ka le

Në mos mujt shqiptar me mbet’

Shqiptar le t’hyjë në dhe”.

Çohuni shqiptar e besëlidhuni, jo për luftë.

Nuk bëra thirrje për një gjë të tillë.

Jo aspak.

Lufta tani është me votë.

Në kambë për një votë unike referendare, për kryeministrin shqiptar, për dinjitetin e barazinë qytetare.

Përpjekjet për ta eliminuar nga skena politike Partinë Demokratike duke ju imponuar që ta lanë jashtë procesit zgjedhor dhe projektimi i vrasjes së liderit të opozitës z Lulzim Basha para tre vitesh ishte epilogu i ketij skenari gjakatar pansllav kremlian që deshtoj falë mprehtësisë politike, intuitës intelektuale, vizionit perëndimorë të kryetarit të PD-së z Lulzim Basha, i cili me mbështetjen e Amerikës i la regjizorët e Kremlinit me gisht në gojë dhe kryeministrin Edi Rama me dopio gjashtën në dorë si aktor të këtij skenari.

Pas këtij deshtimi Rama u përpoq të eleminonte opozitën reale dhe bëri zëvendësimin e saj me fabrikimin e opozitës artificiale për ta përdorur në këtë moment parazgjedhor, por akrobacirave të tij po i vjen fundi.

Me çfardo lloj kodi, me çfardo lloj përpjekje Sulltan Rama s’e ndalon dot fitoren e opozitës së bashkuar.

Fitorja e opozitës së bashkuar në Tiranë, kryeministri i ardhshëm Lulzim Basha do të institucionalizojnë votën e lirë nga buron demokracia dhe të gjitha institucionet e shtetit të së drejtës.

Fitorja e opozitës do ti japë fund regjimit despotik të Zhupan Ramës.

Beteja për rrëzimin e regjimit totalitar të Edi Ramës duhet të jetë panshqiptare.

Rrëzimi i triumvuratit të tij kuisling është fitore historike kombëtare.

Fitorja e opozitës ndalon hemoragjinë shqiptare, transplantin rracor, zhbërjen e identitetit kulturorë që filloj me rrënimin e Teatrit Kombëtar.

Fitorja e opozitës kthen dinjitetin, sovranitetin e identitetin kombëtar, garanton integritetin territorial, ruan asetet kombëtare, pasuritë strategjike të Shqipërisë të nxjerra në ankand apo të falura nga Nastradini shqiptar Edi Rama.

Marrveshja Kosovë – Serbi me garancinë e Amerikës, kryeministri shqiptar në Maqedoninë e veriut, fitorja e opozitës së bashkuar në Tiranë është hapi i parë i Shtetit Komb.

Ky elaborim modest pranon kauzën shqiptare të shtetit komb si aksiomë.

Bashkimi i shqiptarëve është i pashmangshëm.

Ëndrra jonë nacionale e kahmotshme do të bëhet realitet.

Shteti komb është demon për pushtetarët, shtetarët pragmatistë, utilitarë, për qeveritarët e korruptuar, për politikanët e hipotekuar tek qarqet antishqiptare që po projektojnë Jugosllavinë e re.

Ai vulos fundin e esadistëve, petenëve, vishistëve që për pushtetin e tyre e shesin Atdheun e familjen.

Shtetin komb shqiptar nuk mund ta ndal asnjë forcë, fuqi mbitoksore, apo nëntokësore.

Ai ka bekimin e vetë Zotit.

Burimi/Botasot.info

Gjirokastër 17 Qershor, 2020

No Comments Lajme Opinion

Sot, fotot janë marrë nga aktiviteti Atdhetar në mbështetje të “Djemëve të Labërisë” në Gjirokastër përpara Konsullatës Greke, për Respektimin e Kushtetutës dhe të drejtave të njeriut dhe ruajtjes së dinjiteti tonë njerzor e kombëtar.

  • Heqjen e Ligjit të Luftës që Greqia e mban ndaj nesh
  • Stop provokimeve dhe akteve dhunuese ndaj flamurit tonë dhe simboleve tona Kombëtare! Siç qe para ca ditësh në Sarandë djegja e Flamurit tonë Kombëtar nga ekstremistë!
  • Stop gjuhës së urrejtjes dhe diskriminit që u bëhen njerzëve tanë nga disa ekstremist Grek
Fotografia e Ira S. Kurti
  • Heqjen e dekorimit Vasil Shahinit, atij që ka punuar kundra interesave tona kombëtare dhe që ka organizuar nën rrogoz urrejtje e planet e gllabërimit të Jugut të Shqipërisë për t’ja aneksuar Greqisë! Është bërë edhe një gabim nga ana e autoriteteve të Gjirokastërës të cilët të pa informuar për këtë aktivitet anti-Shqiptare kanë lejuar ngritjen e bustit të tij. Këto fakte historike janë pasqyruar qartē nga gazetari Marin Mema në një dokumentar televiziv!
  • u kërkua fqinjësia e mirë dhe respekti reciprok dhe ndalimi i ndërhyrjeve në punët tona të brendshme!
    Ishte trishtuese sot ku u panë shumë post-blloqe nga unifomat blu ku në panjohje të ligjshmërisë gabuan përsëri duke ndaluar aktivistët dhe atdhetarët për t’u mbledhur te Sheshi Çerçiz Topulli. Ato pa asnjë lajmërim filluan të arrestonin njerzit nga kafeneja apo duke ecur rrugës sepse ato mbanin mbi supe flamurin Kombëtar! Gafën më të madhe e bëne me mbështetësit e çështjes së Kombëtare të ardhur nga Presheva z. Shabedin Ibrahimi I veshur gjithëmonë me kostumin kombëtar një njeri I ndetuar I lindur Shqiptar që don me vdek si Shqiptar! Ndaluan njohësen e të drejtave Ndërkombëtare Sevdije Sadikun nga Vushtria, një Atdhetare tjetër Hysen Shylejmanaj ish ushtarin e UÇKsë nga Prishtina, Elida Jorgonin, dhe dy të rinj njëri 15 vjeç e tjetri 16 vjeç krenari kombëtare që ndjenja e përgjegjësisë dhe pjekuria I kishte sjell sot në atë shesh. Ato akoma nuk kanë marrë kartat e identitetit, por ligjin e të drejtat e tyre I njihnin më mirë se Policia apo ato punojës civilë qëna ndalonin e ma mblidhnin kartat ID!
Fotografia e Ira S. Kurti

  • Ndaluan veprimtarët Arben Kola, Arben Abazi në mënyrë të paligjshme duke I prekur me dorë pa j’u folur asnjë gjë! (Shihni fotot)! Të njëjtat veprime bënë edhe me djemtë e Labërisë Genti Labin dhe Florjan Canaj me shokë!
    Është për të ardhur keq që Policia njeh urdhërat dhe jo Ligjin!
    Gjirokastra Qyteti Muze me aq shumë histori e kulturë, me aq njerëz akademik e artista të mrekullueshëm të gabonte kaq rëndë sot!! Gjirokastritët e vërtetë kanë pritur në shtepitë e tyre nga 20 Shqiptar të Kosovës gjatë krizës së Luftës, sot ndaloj bijtë e bijat më të mirë të këtij Kombi pa shkak e shumë më përpara se të fillonte protesta!!

E juaja,

Ira S. Kurti

Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti

Burimi/Facebook – Ira S. Kurti

Lypset një ndjesë për Moikomin!

No Comments Lajme Opinion

Nga ILIR ÇUMANI

Tashmë Moikom Zeqo u shua fizikisht duke u larguar përgjithmonë nga bota e të gjallëve. Iku ashtu siç ikën një Njeri jo i zakonshëm kur ndal frymën e fundit. Na la pa gojë të gjithëve me ikjen e Tij të mundimshme dhe të pa zë, prej sëmundjes kapricioze dhe tinëzare. Na la shpejtë e përgjithmonë Akademiku qelibar, esteti filozof, shkrimtari dhe poeti, historiani dhe poliedriku i begatë, Njeriu që shkëlqeu e ndriçoi me dijen e Tij multikulturale dhe erudite si rrallëkush ndër të ngjashmit e Tij. Iku mendimtari dhe dijetari i universit, dinjitari emblematik i inteligjencës sipërore të një Kombi, duke na lënë një trashëgimi të pasur letrare, historike, kulturore, arkeologjike, thesare të vyera gojëdhënash që nga antikiteti e deri në ditët e sotme. Iku një nga Dishepujt e Mendimit iluminist në tërë hapësirën mbarëshqiptare. Iku Ai që i shërbeu kombit me vetëdijen dhe ndërgjegjen më të lartë patriotike, me atdhedashurinë e një atdhetari model, pa i marrë kujt si shpërblim asnjë thërrime. Po, asnjë thërrime…!!! Sepse Ai, ashtu si rilindasit tanë, jetoi dhe punoi gjithë jetën si patriot dhe idealist dhe iku nga kjo botë si i tillë. Dhe s’kishte si të ndodhte ndryshe me një Njeri i kalibrit si Moikom Zeqo. Me ikjen e Moikomit nga kjo botë, Shqipëria nuk do të jetë më ajo që ishte në gjalljen e Tij. Të gjithë ne do të kemi më pakë frymëmarrje moikomiane, do të jemi edhe më të varfër, edhe më të uritur prej mungesës të mëndjeve të ndriçuara si Ai. E konsideroj veten me fat që në jetën time pata një Mik kaq të rëndësishëm, të pa shembullt nga përmasat e mirësisë dhe të dhembshurisë njerëzore, simbol i mençurisë dhe diturisë të pamatë, mëndjendriturin Akademik dhe Njeriun e kulluar, dijetarin humanist, patriotin dhe idealistin shembullor, Profesor Mikom Zeqo! I rritur jetim qysh në fëmijëri, ishte kjo edhe një arsye më shumë që 30 vitet e fundit u lidha ngushtësisht me profesorin e nderuar, në një miqësi të pastër e të sinqertë. Dy vjet më parë, në një të përditshme në shtypin e shkruar, profesori i nderuar do të rrëfente hapur jetën e tij, fëmijërinë e vështirë, duke deklaruar se në moshën 10 vjeçare kishte mbetur jetim. Babai i tij kishte qenë partizan, ishte plagosur dy herë në luftë. Kjo mesa duket i mori jetën para kohe. Mirëpo, as humbja e babait në moshë të mitur, as varfëria e skajshme në familje dhe nëna e tij e mbetur e ve, dhe as ndonjë mik nuk ndikoi në rrugëtimin e Tij, në ambicien për t’u bërë një emër i madh dhe një nga emblemat e Kulturës tonë Shqiptare. Në një farë mënyre siç shprehej Moikomi, u bë vetë Ai që ishte, pa rregulla, si një autodidakt dhe kurreshtar i etur për dije e kulturë. Përveç bisedave në fusha të ndryshme ku Ai ishte Zot i fjalës, mjeshtër i mendimit dhe interpretimit filozofik, në biseda të shumta më të në këto vite, mësova aq shumë edhe prej zhgënjimeve dhe brengave që pati, të cilat e shoqëruan me një pezmë të thellë në heshtje. Si një intelektual dinjitar dhe stoik, ato brenga dhe zhgënjime i mbajti të kyçura brenda vetes, deri në momentet që dha frymën e fundit. Mosmirënjohja, e më pas, braktisja që padrejtësisht i bëri 15 vjet më parë establishmenti aktual i Partisë Socialiste këtij Dishepulli humanist të urtësisë dhe mençurisë danteske dhe sokrateske, ishte zhgënjimi më i madh i jetës së Tij. Ngase me kulturën e gjithanshme erudite dhe poliedrike multikulturale që Akademiku i shquar zotëronte, eklipsonte dhe nxirrte zbuluar pse jo, një pjesë të konsiderueshme të injorancës së analfabetëve funksional të disa drejtuesve brenda kësaj force politike. Moikom Zeqo u anatemua dhe u margjinalizua pa asnjë mëshirë dhe pa asnjë respekt, si nga qeverisja e djathtë e Berishës, ashtu edhe nga dy qeverisjet e Kryeministrit socialist Edi Rama. Çdo gjë ishte e qëllimshme dhe e mirëmenduar në mënjanimin e profesorit të nderuar, ngase duke e braktisur dhe duke e lënë në harresë, synohej dashakeqësisht që të zhbëhej dhe të shuhej fare emri i Tij i ndritur si kontributor i pazëvendësueshëm brenda Partisë Socialiste, si një nga themeluesit kryesor të kësaj force politike që e shndërroi atë parti me një histori të errët të së shkuarës, në një Parti të reformuar, progresiste dhe moderne….. Falë Dritëroit, Moikomit dhe të ngjashmëve shumë të paktë të soit të tyre, ajo Parti shpëtoi nga shpërbërja. Mirëpo, për fat të keq, tashmë kjo forcë politike është kthyer në një Parti nepotike e klienteliste miliarderësh në duar të atyre që s’kanë kurrëfarë lidhje me një Parti të së majtës evropiane. Ndaj sot, kam një Apel për të gjithë enturazhin e PS – së. Ju lutem, të paktën respektoni në këto çaste Kodin e Vdekjes…Këto ditë, në rrjetet sociale e kudo, kam parë e lexuar shumë statuse ngushëllimi e “pikëllimi” edhe nga ata që eksponentë aktual të Partisë Socialiste që sa ishte gjallë Moikomi nuk i folën njëherë me gojë, nuk e pyetën njëherë për shëndetin, të cilët sot, edhe në ditëvdekjen e Dishepullit synojnë të kenë përfitime utilitare. Ju lutem, lërini statuset e rreme në rrjetet sociale, hipokrizinë dhe lotët e krokodilit ndaj profesorit të ndritur MOIKOM ZEQO, të cilin e braktisët në ditët e tij më të vështira, duke e lënë edhe disa vite pa punë në kulmin e prodhimtarisë së Tij si krijues dhe si politikan! Ai ishte, është dhe do të mbetet përjetë një nga pasuritë e mëdha Kombëtare, aset i paçmuar i Shqipërisë sonë me kaq shumë halle, për të cilën punoi gjatë gjithë jetës së tij pa u lodhur kurrë, pa u qarë kurrë, pa u zvarritur kurrë. Ai i dha Kombit dhe popullit të Tij gjithçka pati, gjithçka diti, si një mendje aq e ndritur e prodhimtare, pa pretenduar asgjë si kompesim. Heshtja juaj do të ishte shenja më e pranueshme e ngushëllimit përmes pendesës, edhe pse e vonuar. Të paktën në emër të Zotit, lypset një FALJE publike në këtë ikje të gjatë pa kthim të Moikomit të të gjithë Shqiptarëve. Moikom Zeqo ishte dhe mbetet një pasuri kombëtare, por jo i partive, aq më keq, jo e jo i partisë që Ai e kthehu sërish në jetë, pikërisht në çastin kur lëngonte në shtratin e vdekjes, në vitin ‘91. Ndaj sot, në ditën e përcjelljes së Dijetarit dhe Dishepullit të fundit Moikom Zeqo, Partia Socialiste i ka si borxh të madh një ndjesë publike, të shoqëruar me një heshtje të plotë pendese.

Burimi/javanews.al

Kameleonët abstraksionist

No Comments Lajme Opinion

Me bindje të plotë i pranoj thëniet dhe faktet e të moçmëve tanë të nderuar që: “Natyra njerëzore njihet nga veprimet që bëjnë dhe jo nga fjalët, pasi fjalët shkojnë dhe i merr era.”
Unë, nëse duhet të krijoj, shpesh ndaloj mes ankthesh dhe mendimesh që më lodhin, e bëj këtë me një analizë kronologjike, dhe më befason më shumë fakti se si i kam lënë tërë këto vite të shkojnë në rrjedhën e kësaj monotonie absurde.
Konkretisht dua të sjell disa fakte shqetësuese, se çfarë po bëjnë për artin njerëzit e pushtetit drejtues në vendin tim…
Arti ka marrë një formë aisbergu që të sjell drithmën me rënkimet të shkuarës dhe pasthirmat e të nesërmes pa rrugë dalje…
Artistët të hallakakatur, të pa vlerësuar dhe pa përkrahje nga institucionet përkatëse shteterore janë përballë një pasqyre gjigande që aktron vetveten, dhe ku roli pret venitjen me moshat tona që zënë ulërijnë me komedinë që nuk mund qeshë kurrë…
Aktorët humbën skenat që gjëmonin nga duartrokitjet artdashëse. Sot, këta aktorë edhe pse janë pensionistë, rolet e pafund nuk mund t’ia kompesojnë këtë shpërblim qesharak mediokër dhe poshtërues pushtetar. Një artist në opera, koncertist, apo instrumentist që akoma deputon dhe shpalos talentin me dinjitet, sot kanë një vlerësim qesharak në vlerë materiale monetare, pasi talentet vihen në raport me vlerësimin minimal jetësor të mbarë vendit… Por ulkonjat numërojnë paratë në natën pa hënë si në përrallat me Ali babanë me 40 hajdutë… Krim, krim që as Homeri vetë nuk mund t’ia lejojë vetes ta verë në skenë këtë akt poshtërues…
Këta pushtetarë, ne vetë i kemi zgjedhur edhe votuar, ky si një gabim fatal nga pabesia dhe mos njohja e ngjyrave të vërteta që ata fshehin nën lëkurë…
Por përsëri dua të kthehem tek senset e mia, dhe pyes; “A ka ndonjë sekret, apo truk jo të dukshëm në këto kolltukë ku ulen këta pushtetarë, dhe që na shndërohen në përbindsha dhe në kllounë modernë të pallateve mbretërore…?!
Kollarexhinjtë, që sot po bëjnë politikën e vendit manifestojnë, trumpetojnë dhe premtojnë një ton, por shpërblimi që japin është një notë të vetme muzikore të pa jetë, ku vetëm klithmat dhe qeshjet e tyre histerike bëjnë një koncert abstraksionist të tërë premtimesh…
Oh çmenduri… dhe ju me këto bla… bla… blatë e kohëve destruktive… !!!!
Pra, vetëm fjalë, premtime boshe, artikuj gazetash që publikojnë genjeshtra magjepse të cilat marrin jehonë në mediat televizive apo edicionet speciale, ku rolet “aktoreske” luhen nga politikanët tanë “të supër talentuar”. Këta, të vetëquajtur “aktorë”, krekosen duke zaptuar shpesh e më shpesh ekranet televizive përmes çarmeve të lukut pompoz, të pantallonave të kuqe, këmishës së verdhë, dhe çorapeve të bardha si një dominim të një kameleoni abstraksionist, por le ta quajmë “modern”…
Rëndësia e sfidës së problemit real kohor, është futur shpesh si butafori me një valixhe parash apo dokumentash “të rëndësishme” për jetën dhe fatin e kombit tonë, dhe ky politikan “aktor” i ruante dhe i mbante me fanatizëm pranë vetes gjatë pjesëmarrjes në këto edicione televizive.
Por, mua si Dianë më lindëte pyetja përsëri:
“Çfarë të ketë brenda në këtë valixhe ky bisnesmen politikan, me siguri mban hipokrizinë stoike të mos sinqeritetit, apo … kush e di çfarë ?!”
Me xhestikulacionet e duareve të ndotura nga krimet politike, këta individë duan të na e bëjnë personalitetin e tyre më tërhëqës në medjat… ndoshta jo pa qëllim dua ti quaj truke televizive dhe si një pasqyrë e dukshme e bllofeve, e injorancës të vetëquajturit “aktor” politikan, por ata kurrë nuk mund të përfaqësojë kulturën e një kombi.
Pushtetarët japin imazhin e hidhur të shtetit tonë, nëpërmjet servilosjes ndaj të shteteve të huaja matanë oqeanit, duke kërkuar ndihma apo “ projekte” për të “mirën” e kombit…
Ky nuk është shtet që ecën me këmbët e veta, por një shtet çalaman që ecën me paterica, dhe korrupsioni zvarritet të kapë majat e Himalajës…
Mendoj që askush nuk e ndërton shtëpinë pa qenë vetë i zoti i shtëpisë, sepse siç thotë populli: “Ne vetë e dimë ku na pikon çatia e shtëpisë…”
Ne si komb duhet t’i dalim për zot vendit tonë, dhe çdo gjë duhet ta ndërtojmë vetë, pasi nuk mbahet shtëpia me miell hua gjithë kohën. Sigurisht që politikat e huaja si dhe ambasadat diplomatike kanë rëndësinë e tyre të pa diskutueshme në mbarëvajtjen politike të vendit.
Shpesh herë nuk më zë gjumi duke menduar se si tërë këto politikanë, sharlatanë parlamentarë, dhe një pjesë e tyre që janë komplet injorantë, e jetojnë jetën e tyre pas tërë këtyre “lodhjeve të mëdha” duke “punuar” vazhdimisht për kombin…?!
A mos vallë një pjesë simfonike muzikore, apo një nga këngët e kompozuar nga unë dhe që kurrë nuk është shpërblyer apo e vlerësuar materialisht, ju çlodh dhe relakson në kohën e lirë…?!
Në ditët e sotme, vlerësimet e artistëve me tituj të ndryshëm janë korruptuar dhe manipuluar sipas çmimeve të mundshme individuale materiale, dhe kjo për të siguruar një pension të posaçëm të pa merituar.
Krijimi është jeta ime e vërtetë në kompozicion, ai është një bashkëbisedues i pazëvendësueshëm, dhe do të mbetet shprehja më e sinqertë rrëfyese e vetvetes. Unë marr shkas nga krijuesi dhe kompozitori i mirënjohur Miron Kotani, ku me shumë kujdes nëpërmjet mediave vlerëson dhe nuk harron të na sjellë në kujtesë të paharruarit dhe gjigandët muzikës shqiptare si të nderuarit Fehim Ibrahimi, Çesk Zadeja, Tonin Harrapi, por pa harruar dhe shumë e shumë artistë të tjerë që nuk i kam përmendur këtu, por që kanë skalitur gjurmë të thella në krijimtarinë tonë artistike. Unë, si e vetmja kompozitore shqiptare që nuk pushoj së konkuruari, dhe të marr pjesë në çdo pistë artistike të Festivaleve kombëtare për vite me rradhë, por që sot po personalizohen, tjetërsohen, dhunohen nga shoqja Vera Grabocka qëllimisht. Pjekuria dhe maturia ime nuk ma shuan aftësinë time krijuese në fushën e kompozicionit, edhe kur këto regjisorë apo regjizore vetëvendosin në përzgjedhjet e “duhura” për të lenë gjurmë të shëmtuara. Por, pikërisht në këto konfrontime të padrejta muzika ime merr përmasa galopante në mbarë mediat lokale dhe ato ndërkombëtare. Lumturia ime kap majat e lumturisë vetëm kur dëgjuesit dhe populli im më vlerëson dhe kritikon me sinqeritetin e pafiltruar. Thjeshtësia ime është virtyt i modestisë personale, dhe kjo më bën të mos ndalem kurrë në krijimtarinë time. Unë gjithmonë mbetem me shpresë që një ditë këto vepra muzikore të skaliten në kulturën artistike, dhe të bëhen pjesë e kulturës së popullit tim.
Sot ndihem më shumë krenare pasi krijimtaria, aftësia dhe talenti im është trashëguar në brezat që kam edukuar për vite me rradhë në Liceun Artistik, por edhe tek fëmijët e mi të talentuar që për edukatë kanë punën dhe dashurinë për artin. Shija e hidhur që ne të gjithë mbartim me vete është emigrimin i kësaj plejade talentesh në mbarë botën. Dua t’ua bëj të ditur, dhe jam e sigurt që jehona e duartrokitjeve tona të sinqerta është pjesëmarrëse në çdo sukses që ata ndërtojnë në vite.
Gjithashtu vlerësimi material i aftësive të këtyre talenteve është në vlerat minimale, qesharake nga institucionet kulturore të atdheut që i solli në jetë.
I vetmi refren që mësojmë përmendësh ne artistët është: “S’kemi para… S’kemi fonde…” .
Shpesh herë kam dashur të ndërtoj një projekt dhe duke ngjitur shkallët e Ministrisë së Kulturës jam përballur vazhdimisht me shprehjen: “ Ministrija nuk është këtu, është jashtë vendit…” .
Pra, sipas kësaj fraze ndërtova frazën time: “ Ministrja e Kulturës punët e vendit i bën jashtë vendit…” .
Pra, gjithmonë jemi përcjellë me një lugë bosh pa më të voglin ndryshim si dje, por edhe sot…
Gjithmonë mendoj, çfarë duhet të bëjmë?…, dhe se si mund të lëvizë arti nga ky ngërç i shëmtuar…
Dhe cilat janë mundësitë për gjetjen e formave të reja për zhvillimin në art, për këtë krizë të përgjithshme të fushave të artit. Unë nuk mund ta konceptoj një komb pa art, kjo do të ishte një jetë pa frymëmarrje…
Me respekt
D. Ziu 13/06/2020…

Burimi/Facebook

ISA MUSTAFA DHE HASHIM THAÇI NË VALLËN E TURPIT.

No Comments Lajme Opinion

LDK e Isa Mustafës me Klanin e vetë mafioz është në sikletë të madh në këto ditë,sidomos është në siklet së nuk po dine së çfarë të”bëjë”me Vjosa Osmanin nekryetarën dhe Kryetarën e Parlamenit te Kosovës e cila I zbardhi faqën LDK ne zgjedhjet e fundit.Esht në sikët[ te madh sepse Vjosa Osmani nuk mendon njesoi si këta mafiasha te LDK të cilët po e qojnë LDK drejtë shkaterrimit.Janë ne sikëet me Vjosa Osmanin sepse ajo ne krahasim me këtë Klanin e Isa Mustafës ka qendrime,ka parime te qendrushme te cilat shkojnë në drejtim te mbraojtje së autoritetit të KDK.

Nuk ju ka faj Vjosa Osmani,por faji është te ju qe se mbani fjalën.jeni te pa besë,nuk e përfillni votën e anëtarësisë dhe elektoratit të Juaj ,si parti nuk keni qendrime ditën u premtoni votruese kurse nate shkoni te Hasdhim Thaçi bile edhe e beni President qe është edhe mllefi dhe reagimi krysor i Vjosa Osman.

Nuk keni te drejtë te ia kallxoni derën Vjosa Osmanit,dihet se kush duhet me dalë i pari nga ajo derë,duhet te dalin ata qe nuk kanë qenë kurr në partin e Rugoves dhe te cilët e kanë injoruar Rugovën ne kohë më të vështira.Te parët duhet te dalin ata qe erdhën dhe e zapuan LDK dhe po e luajn lojën e djallit për intersat e veta,bash nuk jeni me të këqijë se ata të Pronto mafisë.

Klanit të LDK në krye me Isa Mustafën nuk i ka hije të merret me shpifjet,me ndërskamcat ndaj Vjosa Osmanit qellimi i te cilave ësht dinigrimi i integritetit te Vjosa Osmanit,e cila veç se po ua qetë ne ledin dallaveret me Klanin tjeter te Pronto mafisë.

Por harrojeni jut e LDK se Vjosa Osmani nuk mudn te mboshtët lehte,prapa sajë qendron një force me e madhe se sa forca e juaj.

Njera nder këto është edhe fakti se gjaja baba i Vjosa Osmanit paska qenë pjesë e milicis së Serbis.Këto janë shpufje,këto janë maskarada,këto janë montime te forografisë te bame nga Klanet e Isa Mustafës dhe Hashim Thaqit me qellime te caktuar,sepse Vjosa Osmani po ua zënë rrgugën për pislleqet e tyre ne shkaterrimin e shtetit.

Po këtyre shpifjeve iu bashku edhe shpifësi ordiar presidenti Hashim Thaçi, figura me kontaverze ne politikën kosovare gjatë gjithë këtyre viteve në liri.Është njeriu më i pa siksesëshëm në qeverisjen e vendi.Nuk i prenë fjala fjalës,është mashtrues dhe premtues qe asgjë nuk realizon por vetm premton.Është i korruptuar me pasuri qe nuk dihet se nga i erdhi.Është kontrabansues i çdo gjeje por edhe votes kur janë në pyetje interesat e tij personale.Për të gjitha këto e shumë të tjera nuk gëzon ndonjë autoritet ne popull,sepse më tepër është figurë përqarse se sa unifikuese.

Hashim Thaçi iu bashkua orkestrës shpifse mafioze ne denigrimin e autoritetit te familjës se Vjosa Osmanit.Pra këta shpifes shkojnë aq large se qe prekun edhe në familje.Ai hapats deklaroi dhe e denoncoi se gjaja baba i Vjosësn na paska qenë police i Serbisë.Qellimi i tijë është i çartë atij,sikur Isa MUstafës u pengon aotoriteti iVjosa Osmanit,qendresa dhe satbiliteti por edhe qendersa e saj ne realizimin e planeve mafioze serbo-ruse për ndarjën e Kosovës

Por Hashim Thaçit sikur paska harruar se edhe baba i tij qenë shumar(pylltar)i shumarisë sëSerbisë.HashimThaçi, por edhe Isa Mustafës nuk i paska penguar se edhe Driton Selmanaj e ka pas milic te Serbisë nje familjar,por ate për shkak te servilizmit ndaj dhe kritikave shpifse qe ia beri Vjosa Osmanit ate edhe e avancon deri ne pozitën e z/kryeministrit,anipse është i fundit qe u pranu në LDK.

Burimi/Facebook-Binak Maxharraj

NUK KA MAREVESHJE ME DY DIALOGJE TE NDARA?!

No Comments Lajme Opinion

Kongresmeni Mac Rose:” lënia e çështjes së shqiptarëve të Kosovës, në dorë të një autoritaristi si Grenell nuk është një veprim i zgjuar nga administrata amerikane”.

Dialogu me Serbin nuk është I diteve te sotit,më Serbinë është diagoluar që shtatë vite.Nuk është arrijtë pathuaj asgje pos disa marevesgjeve qe e poshtersojnë Kosovën.Dhe kjo për fajin e vetë Hashim Thaçit dhe Isa Mustafës i cili nuk ishte në nivel të duhur për te quar perpara dialogun nga shkaku se te dyt janë të korruptuar dhe te shantazhuar nga Serbia.

Këta te dytë për shumë vite kanë bërë dialog te mbrapësht të udhëhequr keq, të udhëhequr në dëm të Kosovës dhe në dobi të Serbisë. Nuk kanë shtruar kurrfarë kërkesash në dobi të Kosovës, por kanë sjellë marrëveshje të dëmshme, kështu duke i lënë hapësirat Serbisë që dialogun ta kthej në anën e vetë, bile Isa Mustafa shkoj aq larg në këtë dialog sa që e nënshkroj Marrëveshjen antikushtetuese për Asociacionin e komunave me shumicë serbe.

Në këtë dialog bile u bë fjalë edhe për shkembimin e teritoreve sepse derisa zonja Mogherini e udheheqte dialogun lejoj qe te hapet edhe çeshtja e kufijve,çfar dyshohej se a mos është kjo edhe ne pajtueshmeri me vete BE. Fatemiresisht këtë nisme te Mogherinit e ndali Samiti i Berlinit,ku Gjermani dhe Franca i thanë jo kësaj iniciative dhe Mogherini u deshte të ikë nga dialogu e terpëruar.

Këto ditë çështja e dialogut me Serbinë ëasht aktualizuar përseri.U deshte te rrexohet qeveria Kurti nga matrapazet e krimit te organiztuar ne Kosovë me ndihmën e ambasadorit pro serb Grenell,sepse Kurti ishte nje Kryeminister i cili nuk leshonte pe kur është çeshtja e kufijve te Kosovës qe si duket Grenell e kishte ne agjentë ne bisedimet me Thaçin dhe Vuçiq.Pasiqe Kosova e nenshtruar nga kërkesat e Grenell si heçeja e takses dhe reciprocitetit u plotesuan,anjipse nuk u plotesua asnjë kërkes qe i kërkohej Serbisë,sepse Serbia kur e ka në pyetje interesin kombetar nuk lëshon pe,nuk ndegjon së kush është ky farë ambasadori Grenell duke i thanë haptas ndalu mos u përzi ne punët tona.

Por dosido për dialogun mes Kosovës dhe Serbisë koheve te fundit po flitet shumë sidomos tashti kur Kosova”i plotesioi kushtet e turpit ndaj Serbisë”dialogu mund te filloi.Kështu po thonë te dyja palët.

Por diçka këtu nuk shkonë.Në sçenë janë dy dialogje,diçka qe nuk shkonë,diçka e palogjikëshme.Si mund te behët fjalë për dy dialogje paralele njeri ne Evropë e tjetri ne Amerikë.Qe te dyjat memzi po presin qe te ia fillojnë dialogun si te ndara.
Për këtë është quar ne këmbë Evropa dhe Amerika gadi si dy rivale ne këtë proces,ne vend se te bashkohën në një trupë të përbashkët.Pra,i kemi dy dialogje ate ne Evropë dhe tjetrin ne Amerikë sikur te ishin armike mes vedi.Qe te dyjat po prisin te ia fillojnë me dialogun midis Kosoves dhe Serbisë.

Në njërën anë,Bashkësia Evropiane është ne vlug te përgatitjes së dialogut.Pas zgjedhjeve ne BE erdhën e emra te rijë qe to ta udheheqin këtë dialog Boris Borelli sipërfaqesues i jashtem i BE diplomat karijere nga Spanja qe se njefë Kosovën.Por BE si ndërmjetesues ne dialog e emroi Lançekun nga Sllovaka,poashtu vend qe se njefë pavaresisin e Kosovës e ka përkrahjën e forte nga BE.Lançek është i njohur si njeri me qendrime te forta,por neutrale.Kohet e fundit me emerimin e Lajçeku për ta udhëhesq dialogun sikur nuk u pajtua Presidenti i Kosovës Hashim Thaçi duke theksuar se ai vjenë nga një vend qe se njefë Kosovësn,etj.Ishte ky edhe një gabim fatal i Hashim Thaçit lapsus siç dinë ai ti bënë,sepse BE nuk cakton ndërmetesues sipas qefeve te palëve,sepse ajo ka besim ne Lajçekun qe do ta udheheqe si duhet dialogun midis Kosovës dhe Serbisë pa anime nga njera apo tjra palë.Bile BE e sidomos Borelli dhe Lajçek haptas dekëaruan këto ditë se nuk janë për hapjes e çeshtjes së kufijve siç kishte berë arardhjsa e Mohgerini.Zatën këtu e kishte hallin sepse ne Evropë iu mbyll dera për çështjën e kufirit.Presidentit Thaçi i regoi ashpër edhe raportuesja e Parlamentit Evropian për Kosovën, Viola von Cramon.
Von Cramon në një postim në Tëitter shkroi se një lider i përgjegjshëm duhet të flasë me negociatorët ndërkombëtarë, pasi sipas saj, kjo nuk është zgjedhje personale.Por si duket Thaçi nuk e ka hallin këtu se a e paranon Lajçekun apo jo,te e fundit kjo nuk është punë e tij,por e ka hallin se në Evropë po i deshton projekti Taçi-Vuçiq për ndarjën e Kosovës.

Nga ana tjetër si pykë ka hyer ne dialog edhe Amerika duke e meruar Richard Grenell si nddërmjetesues te dialogut.Ambasadori Richard Grinell njifet si nje diplomat i deshtuar karijere,ate gadi se e përzuni Gjermani sipse nisi te përzihet edhe atje ku nuk e kishte vendin.

Por Edward Joseph, pedagog në Universitetin Johns Hopkins në Uashington, thaotë se administrata e Donald Trumpit po përpiqet të arrijë një marrëveshje me çdo kusht para zgjedhjeve presidenciale në SHBA në nëntor, duke mos pasur shumë kujdes në përmbajtjen e asaj marrëveshjeje,se ajo mareveshje a e demton Kosoves apo jo. Është shumë e rëndësishme të theksohet se a janë Grenell dhe ambicia politike e administratës së Trumpit në përputhje me interesat amerikane? Të them më saktë, ajo marrëveshje a do të çojë drejt stabilizimit apo drejt destabilizimit shtesë?”, tha Joseph.Kurse Kongresmeni Mac Rose e cilësoi të turpshëm mënyrën se si ambasadori Grenell është duke trajtuar çështjen mes Kosovës dhe Serbisë.

Ai u shpreh se lënia e çështjes së shqiptarëve të Kosovës, në dorë të një autoritaristi si Grenell nuk është një veprim i zgjuar nga administrata amerikane.

Pra,këtu është problemi se pse Hashim Thaçi anon dhe e pekrah dialogun me ndermjetesimine Amerikan sepse Thaçi dhe Vuçiq te vetemën shpresë e kanë te Grenell për te realizuar projektin e tyre makabër për ndarjën e Kosovës,anim kur dihet çartë se Evropa ka heç dorë nga një projekt i tillë dhe nuk lejon qe diçka e këtill te ndoshë ne Kosovë.

Pra,siç po shihet në dialogun midis Kosovës dhe Serbisë çdo gjë nuk ështëe çartë,çdo gjë është e ngaterruar.Është e pa mundur qe dialogu midis Kosovës dhe Serbisë të ecë ne dy binar.Njeri nenë drejtimin e BE dhe tjatri nga Amerika?!

Dhe është e pamundur dhe anakronike qe ky fare lloji dialogu ne dy drejtimer te jetë i suksesshëm,por do te krijoj edhe më shumë paqartësi?!Dhe edhe me keq,pasiqe këto dy dialogje shkojnë ndaras,cilit duhet ti besohet,pasiqe ne agjend te tyre kane tema te ndryshme.Kjo së çka po ndodhë ne është ne të mire te Kosovës,por nuk është as në të mire te BE dhe Amerikës.

Pra,dialogu sipas meje nuk është gadi për fillim.Shumë gjera dihet te sçarohen midis BE dhe Amerikës e cila e ka kapë dialogun si për qyke për interest e saj zgjedhore,për këto interesa nuk duhet te pesoj Kosova ne këtë dialog,tashme veç kur dihet se Richard Grenell nuk është krejtësishtë ndërmjetesues por me shumë është pale me Serbinë.

Për te pas sukses dialogu midis Kosovës dhe Serbisë duhet qe te udhhiqet vetem nje dialog e jo dy si një gjarper me dy krena qe sejcila kokë e pengon tjetrën.Amerika dhe BE duhet qe para se te filloj dialogu te ulën e te bisedojn për çdo gjë qe te këtë vetem një dialog,qe ekipet te bashkohën në një dialog dhe te qojnë agjenden përpara,sepse me dy krera(dialogje)nuke ecët përpara,dalin ngaterresa,konfusione,paqartësi Bashkim i këtyre dy”dialogjeve”duhet te ndodhë ne te mire te dialogut dhe arrijtjes se një strategjije,te arrihet një zgjedhje gjithëpërfshirëse ne këtë dialog.

Me dy dialogje te ndara nuk mund te arrihet kurrfarë mareveshje gjithëpërfshirëse.Kjo është më së e çartë,këtë duhet ta di edhe Amerika dhe Evropa.

Nga ana tjeter do theksoja edhe diçka për ekipin e Kosovës në Dialog me Serbinë.Kosova po thotë së jemi gadi për dialog.Por nuk jeni gadi veç pse e keni heqë taksën dhe reciprocitetin ndaj Serbisë.Mbrenda jush asgjë nuk është gadi për dialog.Nuk dihet kush do ta udheheq dialogun,anipse sipas kushtetutes është në kompetenca te qeverisë dhe do duhej ta udheheq Krymeninistri.Kurse nga ana tjeter presidenti Thaçi po qonë krye se ai do ta udheheqe dialogun se i takon të cilin deri me tani e ka grabitë dhe nuk heçë dor nga dialogu për ti quar përpara agjenden e tij dhe te Vuçiq për ndarjën e Kosovës.Thaçi shpresat për këtë i ka te dialogu ne Washington e jo ne Evropë e cila e ka mbyllë këtë çshtje dhe nuk lejon te hapët.

Pra,ne Kosovë nuk ka ndonjë unitet se kush do ta udheheq dialogun Hoti thotë se unë do jamë kryenegciator ne dialog,Thaçi e thotë te kundërtën.Do te ishte e turpshmeqe njeri te shkojë ne dialog ne Washington e tjeri ne Evropë.Pse te diagolohet ndaras,kur ështe ne agjendë nje qellim dikalogu midis Serbise e Kosovës,pse te bëhet me dy ndermjetesus nga Amerika dhe BE.NGa ana tjeter në Kosovë asgje nuk është gadi për dialog,nuk egziston një pajtim nacional për këtë dialog midis partive politike,nuk egziston një plateforme e përbashkëtë për dialog.

Nese eventualisht.bije fjala,Thaqi shkonë ne dialog ne Washington pasiqe nuk po dojka me u taku me Lajçekun,kurse Hoti në BE,a do ta kën një plateformë të njejtë,apo secili shkon me plateforma te veçanta.Këto dhe shumë të tjera na bejnë me dije se dialogu me Serbin nuk është as afër te nisët sepse vetem Brenda institucioneve të Kosovës kurgjë nuk është e çartë se si do te veprohet me një dialog,e si do te veprohet nese shkohet me dy dialogje.

Burimi/Facebook – Binak Maxharraj