Home

Lajme

Ismet Azizi: Sanxhaku duhet ta gëzojë një autonomi speciale, substanciale, mbështetur mbi të drejtën e Vetëvendosjes

No Comments Intervista Lajme

Në emisionin “Bisedë në Studio” të TV-Diellit, studiuesi, veprimtari dhe profesori, Ismet Azizi ka folur për krahinën e Sanxhakut, ( të Pazarit të Ri, apo Jeni Pazarit) historinë e kësaj treve dikur të banuar me shumicë shqiptare, rezistencën gjatë shekujve kundër robërisë turke, austro-hungareze dhe sllave, për masakrat që kanë kryer veçmas serbët prej vitit 1912 e deri në vitin 1945, dëbimet masive të popullatës shqiptare dhe boshnjake për në Turqi, shpërnguljet e kësaj popullate në Kosovë, Shqipëri, Bosnje e Hercegovinë dhe tërë një kalvar historik që kanë përjetuar mbi kurriz sanxhakasit, dhe që ka lënë pasoja të rënda për banorët e kësaj krahine, e cila ende është e ndarë në mes të Malit të Zi e Serbisë dhe nuk gëzon një status special.

Veprimtaria idealiste e studiuesit, Ismet Azizi, në zbardhjen e historisë së Sanxhakut, në ndriçimin e së kaluarës së kësaj treve autoktone, publikimi i shumë shkrimeve e monografive shkencore, të dëshmuara e të argumentuara në fakte dhe burimet historiografike, kanë ndikuar edhe në sensibilizimin në rritje të Çështjes ende të pazgjidhur të Sanxhakut.

“Sanxhaku, është një krahinë që ndër shekuj ka krijuar dhe ka ruajtur një identitet autentik dhe multietnik, me banorë të përkatësive të ndryshme etnike, gjuhësore dhe fetare. Një Entitet që ka dhënë edhe emra të rëndësisë së veçantë jo vetëm për rajonin e Ballkanit por edhe më gjerë.

Studiuesi i zellshëm dhe mjaft i frytshëm, Ismet Azizi, qysh në kohën e studimeve në mesin e studentëve të krahinës së Sanxhakut kishte filluar interesimin e tij për këtë trevë, e cila gjeografikisht në të kaluarën kishte ndarë Serbinë okupatore, me korridorin e saj, që e lidhte Vilajetin e Kosovës me Bosnjën e Hercegovinën.

Përveç angazhimit të tij publicistik, publikimeve të shumta me referenca të pasura shkencore, komunikimin intensiv me intelektualët e politikanët e Sanxhakut si dhe me pjesëtarët të popullatës së asaj krahine, pavarësisht origjinës së tyre, ai me disa bashkëveprimtarë në vitin 2016 ka themeluar edhe Shoqatën, “Kosova për Sanxhakun”, e cila gjatë këtyre viteve, edhe pse pa ndonjë përkrahje të duhur institucionale ka zhvilluar një aktivitet intensiv në sensibilizimin e Çështjes së Sanxhakut, duke marrë një përkrahje të jashtëzakonshme edhe nga veprimtarët dhe personalitetet e njohura të Sanxhakut por edhe të Kosovës, Shqipërisë e më gjerë.

Në gjurmimet dhe studimet e tij për Sanxhakun, Ismet Azizi ka ndriçuar veçmas njërin ndër personalitetet më të njohura të kësaj treve, sikur ishte Aqif Blyta, për të cilin ka shkruar dhe ka botuar një monografi dokumentare, historike, të materializuar me burime të shumta shkencore, që hedhin dritë mbi jetën dhe veprën e Aqif Blytës, familjes së tij, rrethit të tij shoqëror, politik e diplomatik dhe angazhimit idealist e përparimtar për ruajtjen e kompaktësisë territoriale të Sanxhakut, sidomos gjatë Luftës së Dytë Botërore. Aqif Blyta pa dyshim se radhitet në mesin e personaliteteve të rëndësishme shqiptare në përgjithësi e në veçanti të Sanxhakut, të cilit ia kishte kushtuar edhe jetën. Për shkak të veprimtarisë të tij në ruajtjen e Sanxhakut gjatë viteve 1941-1945, ai ishte akuzuar nga partizanët e Titos se kishte bashkëpunuar me forcat italo-shqiptare e gjermane dhe ishte pushkatuar.

Studiuesi i zellshëm dhe veprimtari idealist, Ismet Azizi, mbështet një autonomi speciale për Sanxhakun, ashtu sikur edhe shumica e sanxhaklijve, në krye me Sulejman Ugljaninin dhe forcat e tjera përparimtare e atdhetare, të cilët besojnë se çështja e Sanxhakut duhet të merret në trajtim ndërkombëtar për shkak të faktorëve të shumtë dhe gjendjes që mbretëron në këtë rajon, por në radhë të parë për shkak të problemit të pazgjidhur politik të këtij rajoni multietnik, por me shumicë fetare islame dhe me prirje të natyrshme për afrim me Bosnjën e Kosovën, më shumë se me Serbinë e Malin e Zi ortodoks.

Ismet Azizi ka folur edhe për kontributin që kanë dhënë sanxhaklinjtë në luftën e Bosnjës dhe të Kosovës, gjatë viteve 90-të, për lidhjet që inteligjencia e këtij rajoni ka mbajtur dhe mbanë me këto dy shtete, për raporte të mira me popullatën serbe e malazeze, që jeton në Sanxhak, por jo edhe raporte në nivelin e duhur të mirëkuptimit, drejtësisë e barazisë me Serbinë e Malin e Zi të cilat pretendojnë se Sanxhaku është pjesë e këtyre dy shteteve dhe kundërshtojnë çfarëdo statusi të mëvetësisë së Sanxhakut, rajon i cili ka një histori autentike, ka pasur mëvetësi vetëqeverisëse vendore, rajonale gjatë kohës së Perandorisë Osmane, madje edhe në Vilajetin e Kosovës, deri në vitin 1912, ka pasur autonomi nën regjimin italo shqiptar, në vitet 1941-1945, ka qenë i përfshirë si njësi e veçantë specifike territoriale, në Mbledhjen e Dytë të AVNOJ-it, por më pas politika hegjemoniste serbe e Beogradit me Aleksander Rankoviqin, Milovan Gjillasin, Peko Dapçeviqin e të tjerë, Sanxhakun jo vetë që e zhveshi nga çdo mundësi për autonomi, por ushtroi një politikë të ndjekjes, izolimit, dëbimit të popullatës së Sanxhakut për në Bosnje, Kosovë e Turqi, duke mos lejuar perspektivë zhvillimi, as arsimimi, me qëllim për pastrim të qetë etnik të popullatës myslimane të këtij rajoni.

Me shkatërrimin përfundimtar të Jugosllavisë deri në qershor të vitit 1999 u zgjidhen shumë çështje, ish republikat e RSFJ-së u bënë shtete, Kosova fitoi pavarësinë, ndërsa çështje e sanxhakut mbeti e pazgjidhur. Po jo vetëm kjo, nuk është zgjidhur as çështja e tri komunave të Kosovës Lindore, e Vojvodinës, e krahinës së Timokut e banuar kryesisht me vllehë e të tjera.

Ismet Azizi ka deklaruar në TV-Dielli se Shoqata, “Kosova për Sanxhakun”, kërkon zgjidhje paqësore, politike, të problemit të kësaj krahine. Nëse në bisedimet Kosovë Serbi hapet edhe çështje e kufijve apo e shkëmbimit të territoreve, doemos se kjo do të shprehej edhe te popullata e Sanxhakut, e cila pavarësisht së kaluarës historike dhe krejt të afërt me shqiptarët, është lidhur me shumë me Bosnjën edhe për faktin se popullata është më e lidhur me boshnjakët si për nga gjuha, kultura, feja tradita, por po kështu Sanxhaku ka lidhje jo vetëm nostalgjike me Kosovën dhe me Vilajetin të cilit dikur i takonte.

Ekziston një lidhje, veç tjerash edhe në pikëpamje fetare e kulturore Bosnje, Sanxhak, Kosovë, Maqedoni. Pavarësisht paragjykimeve të paqëndrueshme fetare, të cilat madje cilësohen edhe si ekstremiste fetare, dihet se shqiptarët përgjithësisht e veçmas ata të Vilajetit të Kosovës, kanë ruajtur dhe kanë restauruar lidhjet e moçme të shqiptarëve me sanxhaklinjtë por edhe boshnjakët, madje edhe me popujt sllavë, derisa nuk ishin instrumentalizuar e manipuluar nga politika antishqiptare e nacional shovinizmit serb.

Gjatë tërë kohës së sundimit të Jugosllavisë, qoftë ajo monarkike, më vonë socialiste e komuniste, fati i shqiptarëve të Kosovës dhe i sanxhaklinjëve ka qenë i njëjtë në shkallën e diskriminimit, dhunës, asimilimit, dëbimit apo edhe shpërnguljes për në Turqi dhe të gjitha aksioneve, që kishte ndërmarrë ish RSFJ, apo Serbia e Milosheviqit dhe që kishin për qëllim dëbimin e asimilimin jo vetëm të qetë e gradual të këtyre popullatave, por edhe të dhunshëm e virulent.

Studiuesi dhe njohësi i jashtëzakonshëm i Sanxhakut, Ismet Azizi deklaron se puna e shoqatës, “Kosova për Sanxhakun” duhet ta zgjerojë fushë veprimtarinë në drejtim të sensibilizimit të kësaj çështjeje edhe në Shqipëri, pasi si vend mëmë i shqiptarëve në kushtetutën e vet obligohet të kujdeset për shqiptarët kudo ku janë, pavarësisht numrit të tyre, edhe pse popullata shqiptare në Sanxhak tani është e katërta me radhë, e cila krahasuar në numrin nga vitet 1941 1945, ka rënë në mënyrë rapide edhe për faktin se sanxhakasit sllavë-folës nuk kanë pasur të drejtë të regjistrohen, si shqiptarë.

Sanxhaku kërkon atë që i takon, autonominë speciale, pse jo edhe substanciale, sepse nuk është tokë serbe as malazeze, por tokë e vetë sanxhaklinjve shumicë, të cilët nuk janë serbë as malazezë, (edhe pse nuk kanë asgjë kundër tyre), as kundër pranisë së tyre në rajonin e Sanxhakut, pavarësisht se shumica janë kolonë. Por duke qenë me shumicë popullatë e besimit islam, si identitet fetar e kulturor, popullata duhet të vetë përcaktohet, sidomos nëse vjen deri te ndërrimi i territoreve mbi baza etnike.

( Bisedën në studion e TV-Diellit me veprimtarin e studiuesin, Ismet Azizi e zhvilloi, profesor, Ahmet Qeriqi)

Prishtinë

19.6. 2020

Burimi/radiokosovaelire.com

Një ditë e bukur në New York

No Comments Aktualitet Lajme

Gjatë këtyre viteve si Ambasadore e Kosovës në SHBA, një nga momentet më emocionuese për mua ka qenë diplomimi i Arelena Shalës dhe Ylli Dalladakut nga Akademia Ushtarake Amerikane, West Point.

Arelena dhe Ylli kanë lindur mes zjarrit të luftës në Kosovë. Në atë kohë, Xhim Xhema, shqiptari zemërmadh, po zhvillonte një betejë jo të lehtë në SHBA. Baca Xhim është boshti kurrizor i komunitetit tonë në SHBA. Ka ndryshuar mendjet dhe zemrat e udhëheqësve Amerikan në dobi të Kosovës, në një kohë kur emri ynë nuk mund të gjindej as në hartë.

Baca Xhim, veç tjerash, është tepër modest. Nuk pranon mirënjohje. Nuk don dekorata. Nuk ka agjendë të dytë, pos Kosovës.

Madje, baca Xhim nuk i don as fotografitë. Nuk shkon në ndeja e tubime. Por dje, në drekën e pregaditur me shumë dashuri nga familja e Kryetarit të Vatrës, z. Elmi Berisha, erdhi plot vullnet dhe kënaqësi. Madje, bëmë edhe fotografi.

Kosova e Arelenës dhe Yllit, është Kosova për të cilën kanë sakrifikuar gjenerata të tëra. Kurse ata sot janë Kosova për të cilën u dha gjak, djersë e sakrificë. Me ta, dhe të rinjët si ta, ne e nderojmë bacën Xhim, dhe secilin që dha çdo gjë për Kosovën.

Burimi/Facebook‎Shkëlzen Boroçi‎ për Sanxhaku i Nishit – Medvegja, Bujanoci e Presheva

EKSKLUZIVE: Ju sjellim pikat e marrveshjes KOSOV-SERBI, Kosova del fituese lexoni…..

No Comments Lajme Opinion

  1. Kosova fiton 7 miliard euro nga SHBA.
  2. S’ka prekje te territotorit te Kosoves.
  3. S’ka Asocacion te Komunave Serbe me status te veçante.
  4. Kosova merr njohje nga Serbia.
  5. Kosova merr ulesen ne OKB pas tri viteve.
  6. Serbia merr statutin kandidat per antare te BE dhe pranon antaresimin e Kosoves ne BE pa e penguar ligjerisht, Kosova antarsohet dy vite me vone.
  7. Serbia fiton 10 miliard euro nga SHBA.
  8. Kosova merr liberalizimin e vizave.
  9. Kosova merr njohje nga 5 vendet e BE-se brenda 12 muajve pas nenshkrimit te marrveshjes finale.
  10. Kosova dhe serbet qe jetojne ne Kosove kane çasje per furnizim me uje nga Ujmani, por menaxhohet dhe mbikeqyret nga autoritetet e Kosoves.
  11. Trepçen e merr ne menaxhim Qeveria e Republikes se Kosoves, sipas statutit te votuar ne Kuvendin e Kosoves.
  12. Serbise i lejohet te i ndihmoj serbet ne Kosove me mjete financiare, Kosoves i lejohet te i ndihmoj qytetaret e Lugines me mjete financiare.
  13. Kosova anetaresohet ne UNESCO, INTERPOL pa u penguar nga Serbia, ndersa vota e Serbise PRO ose KUNDER, varet nga vullneti i saj.
  14. Serbia behet kandidate per antaresimin ne NATO dhe pranohen si anetare ne te njetin moment me Kosoven.
  15. Kishat Ortodokse ne Kosove, financohen nga mjetet e mbledhura nga donatoret serb brenda Kosoves dhe objektet ruhen nga gjysma e Policise qe jane te komunitetit shqiptar te Kosoves dhe gjysma e policeve serbe te Kosoves.
  16. Serbia kerkon falje per krimet e luftes ne Kosove, detyrohet te ndaj mjete per demin e shkaktuar (me ndihmen e BE-se pas antaresimit ne BE) dhe do te i gjykoj kryresit e krimeve te luftes, ne kete gjykim gjysma e gjyqtareve dhe prokuroreve do te jen nga Bashkesia Nderkombetare dhe gjysma gjyqetar dhe prokuror serb.
  17. Serbia ndryshon Kushtetuten e saj dhe heq nga preambula e saj Kosoven me termin “Kosovo dhe Metohija”
  18. Udheheqesit e Kosoves dhe Serbise marrin Çmimin Nobel per Paqe, per arritjen e marrveshjes historike.

Burimi/Bota.live

Shteti komb i shqiptarëve ideali jonë i kahmotshëm nacional

No Comments Lajme Opinion

NGA: AZGAN HAKLAJ

Marrëveshja përfundimtare Kosovë – Serbi, kryeministri shqiptar në Maqedoninë e Veriut, fitorja e opozitës së bashkuar në Shqipëri përbëjnë trinomin e prologut të shtetit komb, epilogun e pansllavizmit në Ballkan, triumfin e Amerikës ndaj skenarëve rusë në rajon.

Bashkim me integrim e integrim me bashkim

Pas Tuzit bashkohen shqiptarët e Luginës së Preshevës

Mbështetje masive dhe e fuqishme për listën e përbashkët, vetëdije e lartë kombëtare, pertej interesave të ngushta partiake.

Bashkimi bën fuqinë e fuqia drejtësinë

Shqiptarë të Maqedonisë së Veriut erdhi dita:

Një votë për ëndrrën, kryeministrin e parë shqiptar

Pse jo?!

Bashkë.

Historia e kombeve të civilizuara të perëndimit, e atyre që në gjuhën diplomatike janë emërtuar si fuqitë e medha, na kujton ne shqiptarëve, se vetëm shteti i njësuar me kombin është një garanci për ruajtjen e sovranitetit politik, territorial e kulturorë.

Shteti komb është garanci për liritë dhë të drejtat e individit, standarte të larta të mirëqenies, garant i funksionimit të shtetit të së drejtës, dinjitetit të njeriut, si shprehja më e lartë e vetë moralit politik e shoqërorë të një populli e civilizimi.

Liri- Barazi -Vllazëri.

Kjo është trinia e shenjtë e Revolucionit Francez, idetë iluministe të të cilit janë në themel të legjistlacionit të shteteve demokratike në të gjithë botën.

Garibaldi, ideologu i realpolitikës Bismarku, Abraham Linkolni janë etërit e shtetit komb dhe modeli politik që duhet të ndjekin popujt të cilët për shumë arsye historike nuk kanë zgjidhur çështjen e tyre kombëtare.

Nëse i referohemi historisë së Shqipërisë do të shohim se përpjekjet e figurave më të shquara për të unifikuar të gjitha territoret iliro-dardano-arbërore në një shtet të vetëm datojnë që nga lashtësia.

Mbretëresha Teuta e shtriu sundimin e saj në fiset ilire, praktikisht në kufijtë e një perandorie.

Shteti i Arbërit, Principata e fuqishme e Balshajve e më në fund shteti i përqendruar i Gjergj Kastriotit, (Skenderbeut) lindur në zjarrin e betejave antiosmane, janë gurë kilometrikë të kujtesës e vetëdijes historike kombëtare.

Sot pas më shumë se një shekulli të shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë shteti dhe Kombi Shqiptar janë realitete krejt të ndryshme dhe në antagonizëm interesash.

Kjo ka ardhur jo vetëm për shkak të politikës së fuqive të mëdha e interesave të tyre strategjike, prej ekspansionit ushtarak, ideologjik e kulturorë të armiqve historikë të Shqipërisë, por edhe nga fakti se liderët politikë shqiptarë kur kanë arritur të marrin pushtetin, interesat kombëtare i venë kurdoherë në plan të dytë.

Disa prej tyre, shpeshherë i kanë shitur, me qellimin e vetëm për të ruajtur sundimin e tyre.

Shteti komb dhe nacionalizmi, qoftë dhe në trajtën e tij më moderne të patriotizmit janë etiketuar si dy armiqtë e përjetshëm e të rrezikshëm nga pushtetarët e shtetarët utilitarë, pragmatistë e të korruptuar shqiptarë.

Akoma edhe sot pas më shumë se një shekulli të shpalljes së pavarësisë nga historianët, politilogët, apo nga Akademia e Shkencave nuk ka asnjë projekt apo strategji për krijimin e shtetit komb, si një e drejtë historike, kulturore, e madje hyjnore e shqiptarëve, popullit më të vjetër, më homogjen të Ballkanit, të coptuar në 5 shtete.

Rilindja Kombëtare Shqiptare dhe apostujt e saj De Rada, Pashko Vasa, vëllezërit frashëri e projektuan Shqipërinë e të ardhmes si një shtet komb më një gjuhë e flamur’ që na la trashëgim Heroi Kombëtar Gjergj Kastrioti( Skënderbeu).

Për idhtarët e ideologjisë m-l dhe asaj pansllaviste të mbështetur nga Putini, për neootomanistët e sponsorizuar nga Erdogani, e më në fund nga kryepleqtë sorosianë, që përfaqësojnë ndonjë katund me 10-të shtëpi pakicash, shqipfolësish jo shqiptarë, rreziku kryesorë na ka ardhë nga Europa.

Pra sipas tyre, Europa ka coptuar Shqipërinë.

Në vitin 1912-të shqiptarët ishin i vetmi popull në Europë, madje në planet të cilët ishin të ndarë në katër pjesë, ( vilajete) që në gjuhën turke dmth shtete.

Kjo ka ndodhur pas reformave të Tanzimatit, me. riorganizimin e shqiptarëve nga Perandoria Otomane në vitin 1864, me qëllim për të lehtësuar sundimin e tyre.

Shqiptarëve u mohoheshin dy gjërat më të shenjta dhe ekzistencialiste në të njëjtën kohë:

Kombësia dhe gjuha.

Pas humbjes katastrofike të Turqisë në betejë me Rusinë Cariste u nënshkrua traktati i Shën Stefanit, me kushte të rënda për Perandorinë e sëmurë të Bosforit.

Lidhja Shqiptare e Prizrenit dhe platëforma e saj politike është përpjekja e parë e madhe, e suksesshme e nacionalitëve shqiptare për zgjimin e ndërgjegjes dhe vetëdijes kombëtare dhe ndarjen e fatit të shqiptarëve nga ai i Perandorisë shtypëse Otomane.

Korifejtë e nacionalizimit Pashko Vasa e Sami Frashëri evokuan lashtësinë historike, kulturën dhe aftësinë shtetformuese të shqiptarëve.

Botimi në frangjisht i librit të Pashko Vasës “E vërteta për Shqipërinë dhe shqiptarët” i cili ishte platformë e Lidhjes Prizrenit dhe i librit të Sami Frashërit “Shqipëria ç’ka qenë ç’është dhe ç’do të behet”e frymëzuar nga Lidhja e Pejës “Besa Besë”, vazhduese e platformës së Lidhjes së Prizrenit i bënë të njohur opinionit publik ndërkombtarë dhe atij të brendshëm, kancelarive të fuqive të mëdha se kishte një Komb Shqiptar’ dhe një çështje shqiptare nga zgjidhja e së cilës do të varej dhe fati i ekuilibrave dhe i paqes në Ballkanin post-otoman.

Poetika patriotike e Anton Zako Çajupit ngriti peshë zemrat e shqiptarëve, preku sedrën e tyre e zgjoi ndërgjegjen kombëtare .

Vargjet i tij u banë bibël e kuran i qëndresës shqiptare.

“Shqipërinë e mori turku i vu zjarr,

Shqipëtar mos rri po duku shqipëtar,

Musliman e të krishterë jemi keq,

Të ngrihemi që të tërë djem e pleq,

Erdhi dita të ngresh kokë, të luftosh,

lirinë bashkë me shokë të kërkosh.

Ideologët e Rilindjes Kombëtare Shqiptare dhe Lidhja Shqiptare e Prizerenit, me platformën e tyre deshmuan se stërgjyshërit e shqiptarëve ishin mbartës dhe mbjellës të qytetrimieve europiane dhe botërore dhe se ata i kanë dhanë botës strategët e mëdhenj Aleksandrin e Madh, Pirron dhe Gjergj Kastriotin, atletin e qytetërimit europian që kritikët e krahasojnë me Karlin e Madh apo Oton që mbrojtën Perandorisë e Shenjtë Romake.

Të tjerë e ekuivalentojnë me Frederikun e Madh.

Rilindasit treguan me argumenta se jemi atdheu i simbolit administrativ Dioklecianit, Konstandinit çertifikuesit të Krishtërimit si fe zyrtare me ediktin e Milanos, Justinianit arkitektit të drejtës Romake,.

Ata deshmuan se kemi qeverisur Egjiptin dhe Libanin, dhe se tani ka ardhë koha për krijimin e shtetit shqiptar.

Kongresi i Berlinit ishte para se gjithash një vendim i diplomacisë franceze, angleze, gjermane dhe i Perandorisë së Habsburgëve për t’i shkurtuar kthetrat Rusisë Cariste dhe për të mbajtur me paterica në këmbë edhe për pak kohë Turqinë, për interesat e tyre.

Shqiptarët e frymëzuar nga platforma e Lidhjes dhe të udhëhequr nga ideatorët e saj, në të katër anët e vendit organizuan beteja te fuqishme për çlirimin e trojeve shqiptare.

Aq të përgjakshme ishin këto beteja sa në vitin 1879-1881 lumi i Limit në Plavë-Guci u skuq nga gjaku dhe krenat e të vrarëve rrokulliseshin si gurë në lumê.

Heroizmi i trimave shqiptare të udhëhequr nga Ali Pashë Gucia dhe Jakup Ferri i kalon kufijtë e fantazisë zhylverniane.

Ky akt sublim përshkruhet bukur në vargjet lapidare.

” Jakup Ferri mor ku je therrasin malet me piskamë,

Tridhjetë krena i ke pre, si bajrak qëndron në kambë”.

Aq vetëmohues ishte vendimi, sa Ali Pasha porosit bashkëshorten kur niset për në luftë që të mos e lanë femijën në djep të bien në dorë të armikut, por ta vrasë vetë.

Ekspeditat ushtarake të Perandorisë Turke shtypën me gjak Lidhjen e Prizerenit.

Me dt 21 prill 1881 Lidhja Shqiptare u thye, por heroizmi ishte i pashoq.

Populli e rrëfeu me vargjet:

“Në fushë të Kosovës u lidh jezeri

Haj medet ka mbetë shumë njeri”.

Edhe pse u thyen, pasi beteja ishte e pabarabartë ,shqiptarët nuk u demoralizuan por organizuan Lidhjen e Pejës ” Me Besa Besë” të udhëhequr nga Haxhi Zekë Byberi, si vazhduese e platformës së Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

Homeri i ndjesive shqiptare Gjergj Fishta ka gdhendur me penën e tij keto vargje memoriale.

“Lesho kushtrimin grishe Rekën

Del e piqu n’Haxhi Zekën

Lesho kushtrimin n’toskë e n’gegë

Mblidhnu tok si kokrrat n’shegë”.

Edhe kjo lidhje u shtyp me dhunë e gjak.

Ideatori i saj Haxhi Zeka u vra me pusi, por

shqiptarët vazhduan me kryengritje, kuvende e besëlidhje pa u stepur aspak.

Dhimbjen për humbjen e tribunëve popullorë e kthyen në forcë për vazhdimin e luftës dhe realizimin e kauzës për çlirimin kombëtar dhe shpalljen e pavarësisë.

Kryengritja kundër xhonturqëve në vitin 1910-të tronditi Portën Lartë.

Kudo u banë pëleshje të përgjakshme.

Mund të veçojmë betejat e zhvilluara në Karadak të udhëhequra nga tribuni popullorë Idriz Seferi.

Kënga popullore e shpreh me madhështi qëndresën:

“Ka krisë pushka si n’Karadak

Gur’ e dru janë la me gjak”.

Kuvendi i Verrave të Llukës në prill të vitit 1910-të i organizuar nga Isa Boletini dhe Sylejman Botusha kishte vendosor vazhdimin e qendresës dhe rezistencës pa kompromis dhe organizimin e kryengritjes së vitit 1910-të.

Ai ëshoj kushtrimin me betimin;

” Liri a vdekje”.

Në vitin 1911-të populli i Malësisë së Madhe i udhëhequr nga Dedë Gjon Luli me 6-të prill ngriti në Dëçiç flamurin shqiptar për herë të parë pas 500 vjetësh .

Udhëheqësit e kryengritjes hartuan Memorandumin e Gërçes, të ideuar nga Luigj Gurakuqi.

Populli shqiptar këtij akti heroik i ka kushtuar vargjet lapidare:

“Kruja e dytë Vlora e parë

Ded Gjon Luli flamurtar'”.

Në Kuvendin e Taksimit janar 1912-të, patriotët shqiptarë u besatuan për vazhdimin e qëndresës.

Në Kuvendin e Junikut 21-25 maj 1912-të 250-të delegatë nga të gjitha trojet etnike të Kombit Shqiptar hartuan platformën e kryengritjes së përgjithshme dhe lëshuan proklomatën e ideuar nga Hasan Prishtina:

“Shpetim e vdekje “.

Kryengritja e përgjithshme filloj me mbledhjen e 30 mijë luftëtarëve në Ferizaj të udhëhequr nga Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini.

Çliruan Shkupin në gusht dhe thirrën kuvendin e Shkupit në tetor.

Motoja e Kuvendit të Shkupit ishte:

” Bashkimi i katër vilajeteve në një shtet të vetëm me kryeqytet Shkupin”.

Kjo kryengritje u kurorëzua me shpalljen e pavarësisë me dt 28 nëntorë 1912-të.

Ideologu i kryengritjes së përgjithshme kombëtare Robespieri ynë Hasan Prishtina ishte thellësisht i bindur se vetëm bashkini i të gjitha trojeve etnike shqiptare në një shtet e flamur’ të vetëm do të garantonte jo vetëm të ardhmen e kombit, por më tej paqen dhe lirinë në Ballkan.

Ai ka meritën historike se e projektoi me vizion dhe qartësi tempullin e shtetit-komb, ashtu si profeti Moisi tokën e premtuar.

Ai nuk e pa të realizuar projektin gjenial të cilit i kushtoj jetën.

Vrasja e prijësit, e ikonës së lirisë dhe pavarësise së Shqipërisë, ashtu siç ishin vrarë me pusi strategët e kryengritjeve shqiptare Ali Pashë Gucia, Dedë Gjo Luli, Robinhudi shqiptar Isa Boltini, Çerçiz Topulli, Themistokli Germenji, babai i pavarësisë Ismail Qemali, Kolë Bojaxhiu, (babai i Nanë Terezes), plaku i maleve Bajram Curri, Azem Bejta, pikmeni i pavarësisë Luigj Gurakuqi, tregon triumfin e skenarëve ruso-serbo-grekë për ta mbajtur të coptuar Shqipërinë.

Kjo deshmon dhe është tregues i qartë i kontraditës themelore mes politikanëve që qeverisin gjysëmshtetin e krijuar në Konferenën e Londrës 1913-të, pra Shqipërisë Londineze dhe shtetit komb të projektuar nga rilindasit.

Për etërit projektues e themelues të shtetit të ri ,Naçertania e Ilia Garashaninit dhe Megalidheja e Koletit ishin skenaret e kolonizimit sllavë në Ballkan, me regjizorë ustallarët e Kremlinit.

Nuk ishte rastësi që në qeverinë e Vlorës u përfaqësuan të gjitha trevat shqiptare dhe u konstruktua si qeveri kombëtare.

Shpërthimi i Luftës së Parë Ballkanike dhe Luftës së Parë Botërore e nderpreu projektin e qeverisë kombëtare të Vlorës.

Skenarë të shumtë u organizuan në kurriz të shqiptarëve, ku spikatin Konferenca e fshehtë e Ambasadorëve në Londer, Protokolli i Korfuzit apo qeveria e Vorio-Epirit që kërkonin coptime të tjera nga trungu i Shqipërisë.

Perfundimi i Luftës së Parë Botërore dhe krijimi i Mbretërisë Serbo-Kroato-Sllovene ishte rreziku më i madh qe i kanosej Shqipërisë për asimilimin e saj.

Shqipëria mbijetoj falë mbrojtjes dhe qëndrimit të palëkundur të presidentit amerikan Uillson.

Mendjet diabolike antishqiptare do të hartonin marrveshje, traktate, projekte edhe në vazhdim kundër Shqipërisë.

Do të veçoj këtu traktatin e Lozanos të vitit 1923 për shkëmbimin e popullsive mes Turqisë dhe Greqisë dhe shpërnguljet masive të verës së vitit 1924.

Marrveshja turko-serbe e viteve 1927-të dhe 1952 për ndërrimin e strukturës etnike përmes dëbimit të shqiptarëve dhe kolonizimit të trojeve të tyre banë që 500 mijë shqiptarë, burra, gra dhe fëmijë të braktisin trojet e të parëve dhe të përjetojnë fatin e tmerrshëm në shkretëtirat e Anadollit.

Traktatet dhe projektet e Çubriolloviçit, Andriçit e Dobrica Qosiçit janë të njohura dhe të studiuara në themel dhe thelbi i tyre është asimilimi pjesë-pjesë i shqiptarëve.

Konferenca e Bujanit dhe Lidhja e Dytë e Prizerenit e rikonfirmuan qartazi se vullneti i shqiptarëve është bashkimi i trojeve të tyre etnike dhe krijimi i shtetit-komb si një e drejtë ndërkombëtare e njohur nga Karta e Atlantikut dhe e rikonfirmuar nga aleatët fitues të Luftës së Dytë Botërore Çurçill-Ruzvelt-Stalin.

Megjithëse shqiptarët u rreshtuan në krahun e fituesve mbi fashizmin, pas Luftës së Dytë Botërore ata mbetën përsëri të ndarë dhe ranë nën kthetrat e diktaturës.

Konferenca e Jaltës dhe Potsdamit krijuan Jugosllavinë e dytë.

Ajo filloj menjëherë instalimin e dhunshmëm duke kryer krimet më çnjerëzore mbi shqiptarët.

Oktapodi vrastar i nacionalistëve vazhdoj në mënyrë të pamëshirshme.

Vrasja e simbolit të qëndresës Shaban Polluzha dhe pushkatimi i Prek Calit nga qeveria tradhëtare e Tiranës janë epilogu i strategjisë serbo-sllave për shfarosjen dhe asimilimin e shqiptarëve në trojet e tyre në Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi.

Nuk ka emër tjetër veç tradhëti sjellja e klikës hoxhiste ndaj veprimeve sllave pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore.

Klika hoxhiste vrau e burgosi qindra patriotë shqiptarë, prishi marrveshjen e Mukjes, heshti ndaj anullimit që i bëri Tito dhe PKJ me Kongresin e Avnojit vendimeve të Konferencës së Bujanit për bashkimin e Shqipërisë me Kosovën, heshti për vrasjen e udhëheqesve të kësaj konference.

Ajo heshti për Masakrën e Tivarit 1945, ku u vranë në mënyrë barbare mijëra nacionalistë shqiptarë.

Klika hoxhiste heshti për debimin nga trojet e tyre dhe therjen në mënyrë çnjerëzore të mijëra vëllezërve çamë në eksodin biblik një vit më parë, në vitin 1944.

Diktatura komuniste për 45 vjet, udhëheqja e saj, qeveritarët e majtë të tranzicionit në mos qofshin direkt pjesë e skenarit antishqiptarë kanë qenë thjesht të padenjë për të mbajtur, jo vetëm postin por nuk e meritojnë as kombësinë dhe as stemën e pasaportave të tyre.

Në takimin e Kretës me kasapin e Ballkanit Millosheviçin Fatos Nano, atëherë kryeministër deklaronte;

Kosova është çështje e brendshme e Serbisë.

Sot kryeministri Rama eshtë mik i ngushtë e nxënës i zellshëm i Vuçiçit për të zbatuar udhëzimet e tij dhe të gospodarëve të tjerë të Beogradit.

U angazhuan sëbashku maksimalisht e u bënë protagonistë të ndarjes së Kosovës, gjoja në emër të paqes, por u ndalën nga diga e pathyeshme Haradinaj.

Dyshja Rama – Vuçiç të inkurajuar nga binomi Putin -Erdogan ideuan miniShengenin Ballkanik apo Jugosllsvinë e tretë por edhe këtu po deshtojnë me sukses.

Pranë këtij binomi vepron një taborr mediatikë dhe opinionistë të mirëpaguar.

Ata kanë për detyrë përbaltjen e figurave të ndritshme të historisë kombëtare, Gjergj Kastriotin, Lek Dukagjinin, Nënë Terezën, Atin e Kosovës Ibrahim Rugovën.

Ata sulmojnë kulturën tradicionale, mënyrën e jetesës, mënyrën e të folurit të gegëve se gjoja nuk bajnë dot shtet etj, etj.

Do ndalem pak këtu, jo për faktin se unë jam gegë.

Shikoni sa injorantë të historisë tregohen, sa të vegjël e sa strucë prezantohen.

Këta sharlatanë e ardhacakë, të paemër si Milo, Mustafa Nano, Mero Baze, çorapja, Lubonja, Plasari, pa përmendur mikun e ngushtë, të dikurshëm të Ramës, të ndjerin Ardian Klosi, të cilin ai e bëri kurban, mendojnë se janë qendra e gravitetit dhe se bota sillet rreth tyre.

Teuta e Genti, Gjini, Progoni e Dhimitri të Shtetit të Arbërit, Gjergj Balsha, Gjergj Kastrioti, e së fundmi Ahmet Zogu nuk paskan ditur të bajnë shtet pa u konsultuar me këta Monteskje të mëdhenj, por fatkeqsisht nuk kishin ku ti merrnin atherë.

Këto specie dihet se i krijoj tranzicioni.

Dikur Noli i madh shkruante:

Ku e lamë e ku na mbeti

Vaj vatani e mjerë mileti.

Ka ardhë koha që të çlirohemi nga këta makiavelë që na kanë mbërthyer si oktapod, të çlirihemi nga pushtetarët dhe shtetarët paternalistë, nga këta zhurnalistë komercialë politikë dhe të bashkojmë potencialet intelektuale për hartimin e platformës së përbashkët, që realizon ëndrrën shekullore që kombet tjera e kanë kryer me kohë.

Bashkimi ban fuqinë, e fuqia drejtësinë.

Shqiptarët kanë tashmë elementët themelorë për të realizuar ëndrrën e kahmotshme nacionale, Shtetin-Komb.

Kemi gjuhën, flamurin, të drejtën historike, të drejtën hyjnore.

Bekimin e vetë Zotit.

Na lipset unifikimi i qëndrimit.

Mesazhi i thuprave të Gjergj Kastriotit tingllon edhe sot shumë kuptimplotë.

Lufta për çlirimin e Kosovës thirri nën armë të gjithē shqiptarët me devizën;

“Një Komb një qëndrim”.

UÇK-ja mbështetur nga NATO-ja e mundi makinerinë ushtarake të Çengis Khanit të Ballkanit, Millosheviçit.

Serbia kapitullij dhe pranoj marrëveshjen e Kumanovës.

Në Konferencën e Rambujesë, në shkurt 1999-të u nënshkrue paqja dhe u zgjodh pikërisht vendi simbol i armëpushimit të luftës 100 -vjeçare të Francës me Anglinë.

Gjatë kesaj periudhe dhjetëra doktorë shkencash u shpallen nga Akademia e Shkencave Serbe, se sulmonin shqiptarët si rracë e shëmtuar, pa kulturë shtetformuese, baritorë, shtegtarë, arkitekt të ndërtimit të mullarit të barit, ndërtimin e tualetit në natyrë dhe se ata ishin autokton e shqiptarët të ardhur, zaptues.

Akademia e Shkencave e Shqipërisë u tregue e pazonja për t’u vërtetuer serbëve se ata janë ardhacakë, pasardhës të hordhive të Atilës dhe se ata janë shtegtarë dhe e ndezin zjarrin në mes të votrës, pa oxhak.

T’u tregonte se Vuk, (Uk’) Karaxhiçi, shqiptari nga Bosnja i ortodoksizuar i mblodhi rreth 500 vjet më vonë këngët serbe se Eposi i Kreshnikëve.

Ai hartoj legjislacionin serb rreth 400 vjet pas Kanunit të rilindasit europian Lek Dukagjinit.

Akademia e Shkencave të Shqipërisë t’u sillte në vëmendje se shqiptari Kara Gjergji (themeluesi i Dinastisë së Karagjergjoviçëve) ka kontribuar për autonomine e Serbisë, por kur u çertifikua kjo autonomi, në vitin 1868-të më shumë kishte banues shqiptarë se serbë.

Edhe sot akrobacitë e Serbisë, me shpresën për ndarjen e Kosovës, apo Zajednicën po përpiqen që të ruajnë ndikimin mbi Kosovën por kjo ëndërr është e shuar përgjithmonë.

Tashmë dialogun po e udhëheq Amerika, e cila dy herë brenda një shekulli u bë engjëlli mbrojtës i shqiptarëve.

Shqiptarëve ju desh të rreshtohen në luftë për të drejtat të vëllezërve tanë në Luginën e Preshevës, aty ku është nyja gordiane e shqiptarizmit.

Pas shumë betejash me Serbinë u ulën në bisedime për nënshkrimin e armëpushimit, por pikërisht tre-katër ditë pas nënshkrimit të paqes së Konculit serbët vranë në pabesi, me pusi komandanin e luftës, arkitektin e paqes Ridvan Qazimi,( Komandant Leshi).

Është ogur i bardhë që shqiptarët e Luginën së Preshevës, përtej interesave të ngushta partiake, por me vetëdije kombëtare mbështesin fuqishëm listën e përbashkët në zgjedhjet e së dieles.

Urime e suksese.

Mesazhi i Skenderbeut u jetësua në luftën e shqiptarëve të Maqedonisë.

Mijëra shqiptarë nga të gjitha trojet shqiptare u mobilizuan në këtë luftë të shenjtë dhe e detyruan qeverinë maqedonase të nënshkruaj marrëveshjen e Ohrit.

Sot si rezultat i bashkimit të shqiptarëve ata kanë kryetarin e parlamentit.

Me forcën e tyre shqiptarët e Maqedonisë së Veriut detyruan qeverinë maqedonase ta njohë pavarësinë e Kosovës.

Sot Gjuha Shqipe, gjuha e Gjergj Kastriotit, Kol Bojaxhiut, nënës së botës, lapsit në dorën e Zotit, Shenjtores Nënë Terezës është gjuhë zyrtare.

Falë vokacionit perëndimor të shqiptarëve, vendosmërisë së liderit Ali Ahmeti, forcës imponuese të BDI-së tek palët maqedonëse, besueshmërisë së institucioneve ndërkombëtare tek strategu i luftës dhe arkitekti i paqes i shqiptarëve si interlokutor adekuat e partner i sinqertë Maqedonia e Veriut, ndryshoj emrin u bë antare e Natos dhe e nisi rrugëtimin e BE-së.

Me dt 15-të korrik qytetarët e Maqedonisë së Veriut do t’i drejtohen kutive të votimit.

Erdhi dita për realizimin e ëndrrës, kryeministrin e parë shqiptar.

Kjo ëndërr është përtej BDI-së, përtej partive politike shqiptare, e maqedonase.

Shqiptarë të Maqedonisë së Veriut, në emër të Unionit Artistik të Kombit Shqiptar “Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut”, nderuar me Medalien e Gjergj Kastriotit ju bëj thirrje shumë shqiptarisht e tepët vllaznisht, si vëllai juaj, si gjaku juaj:

Bëhuni bashkë.

Votoni për ëndrrën.

Erdhi dita.

Pse jo kryeministëri shqiptar.

Për më shumë se 23 shekuj horrdhitë pushtuese janë përpjekur të zhdukin rrënjët iliro- dardane, ku ngritën mbretëritë e tyre në brigjet e Drinit të Zi dhe Vardarit, rreth katër shekuj para lindjes së Krishtit.

Që nga perandoritë romako- bizantino-serbo-turko- bullgare, fashistëve gjermano- italianë e deri tek jugosllavo- maqedonasit.

Shqiptarët si pasardhësit e iliro -dardanëve i mbijetuan rrebesheve të historinë dhe erozionit të kohërave.

Ata nuk u shuan e nuk u asimilian si vellezërit e tyre të një fare paionët që patën ngulur rrënjët dhe krijuar mbretërinë e vet në brigjet Vardarit.

Vellezër të Maqedonisë së Veriut erdhi dita.

Me votën tuaj unike do të mbyllni epokën e sundimit etnik dhe do të hapni kapitullin e ri të real politikës të konstruktorit të shtetit paritar të qeverisjes së barabartë Ali Ahmeti, i cili ka lëshuar kushtrimin.

Vëllezër dhe motra, shqiptarë të Maqedonisë së Veriut është momenti i reflektimit kombëtar.

Jam i bindur se shqiptarët do ta mbështesin në menyrë plebishitare këtij kushtrimi historik.

Do t’i përgjigjen Tetova e krismave të para të lirisë, Uskana e rrenjëve ilire, Dibra e madhe e rilindasve Josif Bageri e Said Najdeni, Ohri e Struga e enkelejëve, të rilindasëve Dervish Hima e Ibrahim Temo, Manastiri i Alfabetit të Gjuhës Shqipe, gurthemeli i identitetit kulturor e kombëtar, Krysheva e Pjetër Gurit, Pollogu i Tribalëve të Princit Shqiptar Gërgurit, babait të Vjosava Kastriotit, mbesë e derës së dukagjinëve, Shkupi i Nënë Terezes, Kumanova e Likova e Ismet Jasharit “Komandant Kumanovës”e Fadil Nimanit “Komandant Tigrit”, Kërçova, vendlindja e tij ku prehen deshmorët e Kombit.

Të gjithë shqiptarët e trojeve etnike e kanë mbështetur këtë ide e presin nga shqiptarët e Maqedonisë së Veriut një votim unik.

Gjithësecili duhet të mendohet fort për votën kur ta hedhë në kutinë e votimit, përtej hatërmbetjeve e pritshmërive përsonale.

Është votë në ëmër të ëndrrës shekullore.

Në këtë fushatë duhet të përfshihen të gjithë shqiptarët.

Është moment historik.

“Një Komb një qëndrim”.

Vota e shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut përcakton një kryeministër realpolitik të paritetit qytetar, harmonisë ndërfetare, vazhdimit të integrimit euroatlantik.

Shqiptarët kanë kontribuar në kryengritjen e Greqisë, madje kanë qenë truri udhëheqës i saj.

Marko Boçari, Kolokotroni, Foto Xhavella, Laskarina Bubulina qenë strategët organizatorë të luftës për çlirimin e Greqise deri në shpalljen e pavarësisë.

Qeveritë greke jo vetëm që nuk qenë kurrë mirënjohese por nuk hoqën dorë nga synimet shoviniste për coptimin e Shqipërisë.

Ata kanë debuar me dhunë çamët nga trojet veta dhe ua kanë zaptuar Atdheun e tyre, por po vjen koha ta lëshojnë.

Nuk kanë rrugë tjeter.

Shqiptarët e Çamërisë janë në të drejtën e tyre historike, hyjnore.

Çamëria është degë e thyer por jo e tharë e trungut shqiptar.

Çështja Çame është kthyer në kryefjalë e kallzues e kancelarive perëndimore.

Ajo është shtruar për zgjidhje.

Shqiptarët në Mal të Zi janë përballur në historinë e tyre me shumë pushtues.

Ata janë farkëtuar në kudhrën e qendresës, kanë përjetuar luftrat më gjakatare, por dhe torturat më çnjerëzore si kryqin e kuq të skuqur në shpinë për t’u konvertuar në ortodoksë malazezë.

Ata kanë qëndruar me stoicizëm e nuk janë dorëzuar kurrë.

Ne historinë e re ata u bënë përcaktues me votën e tyre për shkëputjen e Malit të Zi nga Serbia.

E detyruan qeverinë malazeze të njohë pavarësinë e Kosovës.

Asgjesuan grushtin e shtetit nga ruso -serbët dhe shpëtuan nga marrja peng kryeministrin e vendit Gjukanoviçin.

Vota e shqiptarëve përcaktoj kahjen properëndimore të Malit të Zi dhe antarësimin e tij në NATO e rrugëtimin për në Be.

Pas rreth një shekulli e një dekade në Tuz u valvit krenar Flamuri i Gjergj Kastriotit dhe Ded Gjon Lulit në fitoren spektakolare në zgjedhjet e pushtetit lokal.

Pas kësaj analize antropologjike arrihet në konkluzionin se shqiptaret janë në zenitin e tyre.

Mirpo sa herë që shtrohet për zgjidhje çështja shqiptare, dmth bashkimi i tyre në një shtet të vetëm, pra krijimin e shtetit Komb, qarqet antishqiptare të udhëhequr nga Kremlini organizojnë skenare ogurzeza për destabilizimin e Ballkanit dhe sabotimin e kauzës së shqiptarëve, realizimin e shtetit komb.

Pengmarrja dhe mbajtja në Francë në mënyrë të paligjshme me fletëarrest të një etniteti Serbi-Mali i Zi i cili kishte kohë që nuk ekzistonte e nuk do të ekzistojë kurrë si subjekt i të drejtës ndërkombtare të ish kryeministrit, komandatit të rrafshit të Dukagjinit simbolit të luftës së Kosovës z Ramush Haradinaj synonte destabilizimin e Kosovës dhe krejt Ballkanit.

Adem Jashari, Ramush Haradinaj, janë binomi udhëheqës i luftës së Kosovës, i UÇK-së së lavdishme që realizoj ëndrrën shekullore.

Pasi kishin ekzekutuar Adem Jasharin bashkë me familjen, pasi deshtuan për ekzekutimin e families Haradinaj, serbët pas shumë vitesh, me mbështetjen e qarqeve antishqiptare organizuan skenarin për eleminimin politk, pse jo fizik të z Haradinaj.

Falë mbeshtetjes e protestave popullore gjithëkomëbtare dhe mbështetjes së Amerikës, aleatit tonë të përhershem ky skenar mbeti në letër.

Po pse kërkonin qarqet antishqiptare qysh herët ta eleminonin nga skena politike Ramush Haradinajn?!

Ramush Haradinaj ndaloj skenarin ogurzi në Samitin e Berlinit për ndarjen e Kosovës.

Ai u bë barrikadë e pakapërcyeshme për realizimin e projekteve djallëzore në kurriz të Kosovës.

Ndonëse i vetëm ia doli të shterroj ëndrrat serbiane për Serbinë e madhe.

Ai ka qëndruar fort si mal i patundur nga asnjë termet, i gatshëm për çdo sakrificë e për të përballuar çdo kosto.

I dha lirisë tre vellezërit Luanin, Shkelzenin dhe Enverin.

Edhe vetë dhe Dauti sfiduan disa herë vdekjen në mejdanët për liri me bajlozët e Serbisë.

Qëndroj i paepur e i pakompromentueshëm.

Në ëmër të lirisë së Atdheut sakrifikoj vehten dhe familjen, u ba dy herë dorëzanë në Hagë, ku triumfoj për çertifikimin e kauzës së UÇK-së, ngadhënjeu edhe në Kolmar të Francës, krijoj ushtrinë si gardiane të lirisë, shpalli Trepçën pasuri shtetërore, i vendosi taksën Serbisë duke treguar forcën e shtetit të Kosovës, për dinjitetin, sovranitetin dhe integritetin e Kosovës dorëzoj pushtetin.

Prandaj delegacioni shqiptar shkon këto ditë dinjitoz në bisedime me Serbinë në Shtëpinë e Bardhë, në Washington.

Beteja për fitoren e paqes është shumë më e vështirë se lufta.

Presidenti Bill Klinton tha në Kosovë pas mbarimit të luftës:

“Sëbashku e fituam luftën, paqen fitone ju”

Por Amerika nuk na la vetëm as në betejën për paqen.

Përsëri sëbashku do të ja dalim.

Tentativa e dytë për destabilizimin e Ballkanit ishte grushti i shtetit në Mal të Zi dhe marrja tentativa për marrjen peng të kryeministrit Gjukanoviç.

Falë shqiptarëve dhe Amerikës edhe ky skenar’ deshtoi.

Skenat e tmerrshme në tempullin e ligjeve në parlamentin e Shkupit janë deshmia më autentike se çfarë mund të projektojnë mendjet diabolike për të realizuar qellimet e tyre kriminale.

Por edhe këtu deshtuan me turp në organizimin e vrasjes se strategut të luftës, arkitektit të paqes, në Maqedoninë e Veriut, antarit të Shtabit të Përgjithshëm të UÇK- së së Lavdishme Ali Ahmetit, i cili ka kontribut të jashtëzakonshëm për çlirimin e Kosovës dhe për çeshtjen kombëtare.

Ai para para tre- katër ditësh tha në një televizion se Kosova është vendlindja ime e dytë dhe kundërshtoj ndarjen e Kosovëse shprehu besim absolut tek Amerika.

Gruevskët e mbështetur nga Kremlini deshtuan me turp në skenarin për eleminimin e Ahmetit.

Me gjithë dhunën e pashoqe, duke skuqur tempullin e demokracisë me gjak nuk e ndalën dot konstituimin e parlamentit dhe zgjedhjen e Telat Xhaferit kryetar.

Gruevski u detyrua të ja mbathë si zvarranik duke ikur maleve me zvarritje.

Gjaku i derdhur i Ziadin Seles nuk është i njëjtë me të Zaevit.

Të njëjtën gjë që ka bërë Gruevski dje po bën edhe Zaevi sot, veçse koha e dhunës maqedonase ka perënduar.

Ai po kërcënon me gjuhën ultranacionaliste, por të jeni të sigurtë se shumë shpejt do të bëhet delfin, sepse ka lindur dielli i shqiptarëve, të cilit askush nuk mund të ja ndalë dritën as nxehtësinë

Zaevi, nga paniku po kërcënon me propotencë e arrogancë.

Ai e din mirë se fotosinteza e Republikës së Maqedonisë së Veriut varet nga drita jeshile e shqiptarëve.

Ai e ka nuhat çfarë do të thotë bashkim i shqiptarëve.

Ai e njeh mirë forcën e Ali Ahmetit, intuitën e tij politike, vizionin gjenial me durimin e maturi, mbështetjen panshqiptare, sakrificën për lirinë, kontributin për konsolidimin e demokracisë, forcimin e shtetit të së drejtës, pa kërkuar asnjëherë pushtet për vehte.

Zaevi e din mirë se Ahmeti ka deshmuar se më të shtrenjtë ka lirinë se jetën, më të shtrenjtë atdheun se pushtetin.

Ai e din se teza e Ali Ahmetit është në kohën e duhur prandaj me presion po pëpiqet t’i trembë shqiptarët e t’i përçajë, t’i mashtrojë e tua marrë votën.

Kjo nuk ka për të ndodhur kurrë.

Shqiptarët as nuk tremben as nuk mashtrohen.

Është në nderin e atij gjaku që ka derdhur Ziadin Sela në Parlamentin e Maqedonisë së Veriut të rreshtohet me Ali Ahmetin.

Është në nderin e Meduh Thaçit, Bilal Kasamit,

është në nderin e të gjithë drejtuesve politikë të partive shqiptare, që përtej meskiniteteve, xhelozirave, egove përsonale, pragmatizmit për pushtet personal, të bashkohen e të krijojnë një ansambël politikë.

Intelektualët, akademikët, rinia, studenët e të gjitha universiteteve shqiptare, të gjithë shqiptarët duhet të bëhen bashkë.

Për kryeministrin e parë shqiptar.

Homeri i ndjesive shqiptare Gjergj Fishta na ka lënë një postulat:

Kah është forca është arsyeja.

Shqiptarët janë në zenitin e tyre.

Ëndrrën tonë s’ka gjë që mund ta ndalin.

Ajo ka bekimin e Zotit.

Vetë Zoti po flet shqip.

E gjej me vend e me duket aktuale të perifrazoj Gjergj Fishtën, duke i kërkuar ndjesë për tjetersimin e vargut:

“n’Kambë shqiptarë e mos t’ju lëshojë, jo zemra

Se kurrësesi s’keni me u thye

Fort më e rëndë është zgjedha maqedone n’qafë

Se guri i varrit në krye

n’Kambë shqiptar kush ka le

Në mos mujt shqiptar me mbet’

Shqiptar le t’hyjë në dhe”.

Çohuni shqiptar e besëlidhuni, jo për luftë.

Nuk bëra thirrje për një gjë të tillë.

Jo aspak.

Lufta tani është me votë.

Në kambë për një votë unike referendare, për kryeministrin shqiptar, për dinjitetin e barazinë qytetare.

Përpjekjet për ta eliminuar nga skena politike Partinë Demokratike duke ju imponuar që ta lanë jashtë procesit zgjedhor dhe projektimi i vrasjes së liderit të opozitës z Lulzim Basha para tre vitesh ishte epilogu i ketij skenari gjakatar pansllav kremlian që deshtoj falë mprehtësisë politike, intuitës intelektuale, vizionit perëndimorë të kryetarit të PD-së z Lulzim Basha, i cili me mbështetjen e Amerikës i la regjizorët e Kremlinit me gisht në gojë dhe kryeministrin Edi Rama me dopio gjashtën në dorë si aktor të këtij skenari.

Pas këtij deshtimi Rama u përpoq të eleminonte opozitën reale dhe bëri zëvendësimin e saj me fabrikimin e opozitës artificiale për ta përdorur në këtë moment parazgjedhor, por akrobacirave të tij po i vjen fundi.

Me çfardo lloj kodi, me çfardo lloj përpjekje Sulltan Rama s’e ndalon dot fitoren e opozitës së bashkuar.

Fitorja e opozitës së bashkuar në Tiranë, kryeministri i ardhshëm Lulzim Basha do të institucionalizojnë votën e lirë nga buron demokracia dhe të gjitha institucionet e shtetit të së drejtës.

Fitorja e opozitës do ti japë fund regjimit despotik të Zhupan Ramës.

Beteja për rrëzimin e regjimit totalitar të Edi Ramës duhet të jetë panshqiptare.

Rrëzimi i triumvuratit të tij kuisling është fitore historike kombëtare.

Fitorja e opozitës ndalon hemoragjinë shqiptare, transplantin rracor, zhbërjen e identitetit kulturorë që filloj me rrënimin e Teatrit Kombëtar.

Fitorja e opozitës kthen dinjitetin, sovranitetin e identitetin kombëtar, garanton integritetin territorial, ruan asetet kombëtare, pasuritë strategjike të Shqipërisë të nxjerra në ankand apo të falura nga Nastradini shqiptar Edi Rama.

Marrveshja Kosovë – Serbi me garancinë e Amerikës, kryeministri shqiptar në Maqedoninë e veriut, fitorja e opozitës së bashkuar në Tiranë është hapi i parë i Shtetit Komb.

Ky elaborim modest pranon kauzën shqiptare të shtetit komb si aksiomë.

Bashkimi i shqiptarëve është i pashmangshëm.

Ëndrra jonë nacionale e kahmotshme do të bëhet realitet.

Shteti komb është demon për pushtetarët, shtetarët pragmatistë, utilitarë, për qeveritarët e korruptuar, për politikanët e hipotekuar tek qarqet antishqiptare që po projektojnë Jugosllavinë e re.

Ai vulos fundin e esadistëve, petenëve, vishistëve që për pushtetin e tyre e shesin Atdheun e familjen.

Shtetin komb shqiptar nuk mund ta ndal asnjë forcë, fuqi mbitoksore, apo nëntokësore.

Ai ka bekimin e vetë Zotit.

Burimi/Botasot.info

Pròtestuan para konsullatës greke, gjòbiten me 50 milionë lekë të vjetra “Djemtë e Labërisë

No Comments Aktualitet Lajme

Paraditen e sotme, ata organizuan një tùbim paqësor përpara konsullatës greke në Gjirokastër. Kërkesa e tyre ishte largimi i konsullit grek që ndodhet në Gjirokastër, për shkak se pretendojnë se u janë cènuar të drejtat e shqiptarëve në Greqi.

Në këtë pròtestë ka pasur pjesëmarrje duke nisur edhe nga Kosova. Pas manifestimit të disa nga studentët janë shoqëruar në pòlicia dhe gjatë një prononcimi për Fax News ato konfirmojnë se janë shoqeruar rreth 20 persona.

Burimi/neshqiptaret.com/

Gjirokastër 17 Qershor, 2020

No Comments Lajme Opinion

Sot, fotot janë marrë nga aktiviteti Atdhetar në mbështetje të “Djemëve të Labërisë” në Gjirokastër përpara Konsullatës Greke, për Respektimin e Kushtetutës dhe të drejtave të njeriut dhe ruajtjes së dinjiteti tonë njerzor e kombëtar.

  • Heqjen e Ligjit të Luftës që Greqia e mban ndaj nesh
  • Stop provokimeve dhe akteve dhunuese ndaj flamurit tonë dhe simboleve tona Kombëtare! Siç qe para ca ditësh në Sarandë djegja e Flamurit tonë Kombëtar nga ekstremistë!
  • Stop gjuhës së urrejtjes dhe diskriminit që u bëhen njerzëve tanë nga disa ekstremist Grek
Fotografia e Ira S. Kurti
  • Heqjen e dekorimit Vasil Shahinit, atij që ka punuar kundra interesave tona kombëtare dhe që ka organizuar nën rrogoz urrejtje e planet e gllabërimit të Jugut të Shqipërisë për t’ja aneksuar Greqisë! Është bërë edhe një gabim nga ana e autoriteteve të Gjirokastërës të cilët të pa informuar për këtë aktivitet anti-Shqiptare kanë lejuar ngritjen e bustit të tij. Këto fakte historike janë pasqyruar qartē nga gazetari Marin Mema në një dokumentar televiziv!
  • u kërkua fqinjësia e mirë dhe respekti reciprok dhe ndalimi i ndërhyrjeve në punët tona të brendshme!
    Ishte trishtuese sot ku u panë shumë post-blloqe nga unifomat blu ku në panjohje të ligjshmërisë gabuan përsëri duke ndaluar aktivistët dhe atdhetarët për t’u mbledhur te Sheshi Çerçiz Topulli. Ato pa asnjë lajmërim filluan të arrestonin njerzit nga kafeneja apo duke ecur rrugës sepse ato mbanin mbi supe flamurin Kombëtar! Gafën më të madhe e bëne me mbështetësit e çështjes së Kombëtare të ardhur nga Presheva z. Shabedin Ibrahimi I veshur gjithëmonë me kostumin kombëtar një njeri I ndetuar I lindur Shqiptar që don me vdek si Shqiptar! Ndaluan njohësen e të drejtave Ndërkombëtare Sevdije Sadikun nga Vushtria, një Atdhetare tjetër Hysen Shylejmanaj ish ushtarin e UÇKsë nga Prishtina, Elida Jorgonin, dhe dy të rinj njëri 15 vjeç e tjetri 16 vjeç krenari kombëtare që ndjenja e përgjegjësisë dhe pjekuria I kishte sjell sot në atë shesh. Ato akoma nuk kanë marrë kartat e identitetit, por ligjin e të drejtat e tyre I njihnin më mirë se Policia apo ato punojës civilë qëna ndalonin e ma mblidhnin kartat ID!
Fotografia e Ira S. Kurti

  • Ndaluan veprimtarët Arben Kola, Arben Abazi në mënyrë të paligjshme duke I prekur me dorë pa j’u folur asnjë gjë! (Shihni fotot)! Të njëjtat veprime bënë edhe me djemtë e Labërisë Genti Labin dhe Florjan Canaj me shokë!
    Është për të ardhur keq që Policia njeh urdhërat dhe jo Ligjin!
    Gjirokastra Qyteti Muze me aq shumë histori e kulturë, me aq njerëz akademik e artista të mrekullueshëm të gabonte kaq rëndë sot!! Gjirokastritët e vërtetë kanë pritur në shtepitë e tyre nga 20 Shqiptar të Kosovës gjatë krizës së Luftës, sot ndaloj bijtë e bijat më të mirë të këtij Kombi pa shkak e shumë më përpara se të fillonte protesta!!

E juaja,

Ira S. Kurti

Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti
Fotografia e Ira S. Kurti

Burimi/Facebook – Ira S. Kurti

“Nuk mund të më ulë askush flamurin shqiptar”, qytetarët protestojnë para konsullatës greke në Gjirokastër, policia shoqëron 11 persona

No Comments Aktualitet Lajme

Ditën e sotme “Djemtë e Labërisë” kanë organizuar një tubim paqësor përpara konsullatës greke në Gjirokastër. Këto të fundit kanë kërkuar largimin e konsullit grek që ndodhet në Gjirokastër, për shkak se u janë cënuar të drejtat e shqiptarëve në Greqi.

Kjo protestë është bërë dhe një kërkesë në Drejtorinë Vendore të Gjirokastrës, por këto të fundit nuk e kanë lejuar edhe për shkak të pandemisë. Por në këtë protestë ka pasur pjesëmarrje duke nisur edhe nga Kosova.

Pas manifestimit të disa nga studentët janë shoqëruar në policia dhe gjatë një prononcimi për Fax News ato konfirmojnë se janë arrestuar 11 persona.

“Unë vij nga Vushtria, i kemi ardhur për të protestuar për të drejtat e shqiptarëve në Greqi. Vëllezërit dhe motrat tona në Greqi nuk gëzojnë të drejtat në atë vend, që është një shtet i BE-së. Grekët në Shqipëri gëzojnë të gjitha të drejtat. Po na çojnë në komisariat për shkak të pandemisë.”- tha një protestuese nga Kosova.

Ndërkohë një student i cili është shoqëruar në polici, tha se ato janë shoqëruar pa të drejtë, ndërkohë që shtoi se nuk tolerojnë që të ulet flamuri kombëtar.

“Jam në DVP në Gjirokastër ku edhe jemi arrestuar. Na kanë ndaluar pa një object konkret por nga një urdhër i marrë nga konsulli grek. Jam i arrestuar tani. Vazhdon shoqërimi i i të arrestuarve deri tani. Ta harrojë Greqia se mundet me na ulë ne. Nuk mund ta ulë kush flamurin kombëtar.”- tha student.

Kujtojmë se djemtë e Labërisë kanë djegur një ditë më parë edhe flamurin Grek, pas videos së publikuar nga minoritet grek në Sarandë të cilët digjnin flamurin grek. (M.Q/Faxweb.al)

MPJD dënon ashpër aktin vandal ndaj Konsullatës së Kosovës në Kopenhagë

No Comments Aktualitet Lajme

Prishtinë, 15 qershor 2020 – Ministria e Punëve të Jashtme dhe Diasporës e Republikës së Kosovës dënon ashpër sulmin vandal ndaj Konsullatës së Republikës së Kosovës në Kopenhagë, Danimarkë.

Objekti ku ndodhet Konsullata e Republikës së Kosovës në kryeqytetin danez është sulmuar të hënën, me ç’rast është hedhur, dhe më pas edhe është vjedhur nga vandalët flamuri i Republikës së Kosovës.

Bazuar në vëzhgimin e situatës nga Konsulli i Kosovës në Kopenhagë, vandalizmi ishte i organizuar, pasi dorasit kishin me vete edhe mjetet e nevojshme per të kryer vandalizimin dhe për t’iu qasur flamurit.

Me këtë rast, Konsullata e Kosovës ka njoftuar menjëherë Policinë daneze, ndërsa Ambasada e Republikës së Kosovës ka shkruar një Notë Verbale për autoritetet daneze dhe ka kërkuar që sa më shpejtë të identifikojë autorët e këtij vandalizimi dhe ata të dalin para drejtësisë.

Ministria e Punëve të Jashtme dhe Diasporës konsideron se fakti që Kosova sulmohet në prezencën e saj diplomatike, dëshmon edhe njëherë se puna e institucioneve dhe misioneve diplomatike të Republikës së Kosovës është pengesë për agjendat e dikujt.

Angazhimi ynë nuk do ndalojë, pavarësisht akteve të tilla vandale. Prandaj, si Ministri e Punëve të Jashtme dhe Diasporës, inkurajojmë të gjithë diplomatët që të vazhdojnë të jenë në krye të detyrës së tyre, duke avancuar interesin e Republikës së Kosovës dhe forcimin e subjektivitetit ndërkombëtar të saj.

Burimi/mfa-ks.net/

Lypset një ndjesë për Moikomin!

No Comments Lajme Opinion

Nga ILIR ÇUMANI

Tashmë Moikom Zeqo u shua fizikisht duke u larguar përgjithmonë nga bota e të gjallëve. Iku ashtu siç ikën një Njeri jo i zakonshëm kur ndal frymën e fundit. Na la pa gojë të gjithëve me ikjen e Tij të mundimshme dhe të pa zë, prej sëmundjes kapricioze dhe tinëzare. Na la shpejtë e përgjithmonë Akademiku qelibar, esteti filozof, shkrimtari dhe poeti, historiani dhe poliedriku i begatë, Njeriu që shkëlqeu e ndriçoi me dijen e Tij multikulturale dhe erudite si rrallëkush ndër të ngjashmit e Tij. Iku mendimtari dhe dijetari i universit, dinjitari emblematik i inteligjencës sipërore të një Kombi, duke na lënë një trashëgimi të pasur letrare, historike, kulturore, arkeologjike, thesare të vyera gojëdhënash që nga antikiteti e deri në ditët e sotme. Iku një nga Dishepujt e Mendimit iluminist në tërë hapësirën mbarëshqiptare. Iku Ai që i shërbeu kombit me vetëdijen dhe ndërgjegjen më të lartë patriotike, me atdhedashurinë e një atdhetari model, pa i marrë kujt si shpërblim asnjë thërrime. Po, asnjë thërrime…!!! Sepse Ai, ashtu si rilindasit tanë, jetoi dhe punoi gjithë jetën si patriot dhe idealist dhe iku nga kjo botë si i tillë. Dhe s’kishte si të ndodhte ndryshe me një Njeri i kalibrit si Moikom Zeqo. Me ikjen e Moikomit nga kjo botë, Shqipëria nuk do të jetë më ajo që ishte në gjalljen e Tij. Të gjithë ne do të kemi më pakë frymëmarrje moikomiane, do të jemi edhe më të varfër, edhe më të uritur prej mungesës të mëndjeve të ndriçuara si Ai. E konsideroj veten me fat që në jetën time pata një Mik kaq të rëndësishëm, të pa shembullt nga përmasat e mirësisë dhe të dhembshurisë njerëzore, simbol i mençurisë dhe diturisë të pamatë, mëndjendriturin Akademik dhe Njeriun e kulluar, dijetarin humanist, patriotin dhe idealistin shembullor, Profesor Mikom Zeqo! I rritur jetim qysh në fëmijëri, ishte kjo edhe një arsye më shumë që 30 vitet e fundit u lidha ngushtësisht me profesorin e nderuar, në një miqësi të pastër e të sinqertë. Dy vjet më parë, në një të përditshme në shtypin e shkruar, profesori i nderuar do të rrëfente hapur jetën e tij, fëmijërinë e vështirë, duke deklaruar se në moshën 10 vjeçare kishte mbetur jetim. Babai i tij kishte qenë partizan, ishte plagosur dy herë në luftë. Kjo mesa duket i mori jetën para kohe. Mirëpo, as humbja e babait në moshë të mitur, as varfëria e skajshme në familje dhe nëna e tij e mbetur e ve, dhe as ndonjë mik nuk ndikoi në rrugëtimin e Tij, në ambicien për t’u bërë një emër i madh dhe një nga emblemat e Kulturës tonë Shqiptare. Në një farë mënyre siç shprehej Moikomi, u bë vetë Ai që ishte, pa rregulla, si një autodidakt dhe kurreshtar i etur për dije e kulturë. Përveç bisedave në fusha të ndryshme ku Ai ishte Zot i fjalës, mjeshtër i mendimit dhe interpretimit filozofik, në biseda të shumta më të në këto vite, mësova aq shumë edhe prej zhgënjimeve dhe brengave që pati, të cilat e shoqëruan me një pezmë të thellë në heshtje. Si një intelektual dinjitar dhe stoik, ato brenga dhe zhgënjime i mbajti të kyçura brenda vetes, deri në momentet që dha frymën e fundit. Mosmirënjohja, e më pas, braktisja që padrejtësisht i bëri 15 vjet më parë establishmenti aktual i Partisë Socialiste këtij Dishepulli humanist të urtësisë dhe mençurisë danteske dhe sokrateske, ishte zhgënjimi më i madh i jetës së Tij. Ngase me kulturën e gjithanshme erudite dhe poliedrike multikulturale që Akademiku i shquar zotëronte, eklipsonte dhe nxirrte zbuluar pse jo, një pjesë të konsiderueshme të injorancës së analfabetëve funksional të disa drejtuesve brenda kësaj force politike. Moikom Zeqo u anatemua dhe u margjinalizua pa asnjë mëshirë dhe pa asnjë respekt, si nga qeverisja e djathtë e Berishës, ashtu edhe nga dy qeverisjet e Kryeministrit socialist Edi Rama. Çdo gjë ishte e qëllimshme dhe e mirëmenduar në mënjanimin e profesorit të nderuar, ngase duke e braktisur dhe duke e lënë në harresë, synohej dashakeqësisht që të zhbëhej dhe të shuhej fare emri i Tij i ndritur si kontributor i pazëvendësueshëm brenda Partisë Socialiste, si një nga themeluesit kryesor të kësaj force politike që e shndërroi atë parti me një histori të errët të së shkuarës, në një Parti të reformuar, progresiste dhe moderne….. Falë Dritëroit, Moikomit dhe të ngjashmëve shumë të paktë të soit të tyre, ajo Parti shpëtoi nga shpërbërja. Mirëpo, për fat të keq, tashmë kjo forcë politike është kthyer në një Parti nepotike e klienteliste miliarderësh në duar të atyre që s’kanë kurrëfarë lidhje me një Parti të së majtës evropiane. Ndaj sot, kam një Apel për të gjithë enturazhin e PS – së. Ju lutem, të paktën respektoni në këto çaste Kodin e Vdekjes…Këto ditë, në rrjetet sociale e kudo, kam parë e lexuar shumë statuse ngushëllimi e “pikëllimi” edhe nga ata që eksponentë aktual të Partisë Socialiste që sa ishte gjallë Moikomi nuk i folën njëherë me gojë, nuk e pyetën njëherë për shëndetin, të cilët sot, edhe në ditëvdekjen e Dishepullit synojnë të kenë përfitime utilitare. Ju lutem, lërini statuset e rreme në rrjetet sociale, hipokrizinë dhe lotët e krokodilit ndaj profesorit të ndritur MOIKOM ZEQO, të cilin e braktisët në ditët e tij më të vështira, duke e lënë edhe disa vite pa punë në kulmin e prodhimtarisë së Tij si krijues dhe si politikan! Ai ishte, është dhe do të mbetet përjetë një nga pasuritë e mëdha Kombëtare, aset i paçmuar i Shqipërisë sonë me kaq shumë halle, për të cilën punoi gjatë gjithë jetës së tij pa u lodhur kurrë, pa u qarë kurrë, pa u zvarritur kurrë. Ai i dha Kombit dhe popullit të Tij gjithçka pati, gjithçka diti, si një mendje aq e ndritur e prodhimtare, pa pretenduar asgjë si kompesim. Heshtja juaj do të ishte shenja më e pranueshme e ngushëllimit përmes pendesës, edhe pse e vonuar. Të paktën në emër të Zotit, lypset një FALJE publike në këtë ikje të gjatë pa kthim të Moikomit të të gjithë Shqiptarëve. Moikom Zeqo ishte dhe mbetet një pasuri kombëtare, por jo i partive, aq më keq, jo e jo i partisë që Ai e kthehu sërish në jetë, pikërisht në çastin kur lëngonte në shtratin e vdekjes, në vitin ‘91. Ndaj sot, në ditën e përcjelljes së Dijetarit dhe Dishepullit të fundit Moikom Zeqo, Partia Socialiste i ka si borxh të madh një ndjesë publike, të shoqëruar me një heshtje të plotë pendese.

Burimi/javanews.al

EMIGRACIONI SHQIPTAR DHE DIASPORA DUAN NDRYSHIM TË SISTEMIT ZGJEDHOR

No Comments Aktualitet Lajme

Sot në Mbledhjen e Kryetarëve të Partive Deputetë të Parlamentit në emër të Emigracionit e Diasporës në tërësi, Deputeti i Tiranës dhe Emigracionit z.Kostaq Papa Kryetar i PESH kërkoi dhe do vazhdoi të kërkoi:

1.Pjesmarrje të Emigrantëve/Diasporës në zgjedhje si ZGJEDHËS dhe TË ZGJEDHUR !

2.Lista të hapura të Kandidatëve !

  1. Proporcional të pastër Kombëtar, në mos bëhet Korrektim Kombëtar të rezultatit zgjedhor për gjithë zonat apo numrin e plot të deputetëve !

4.Administrim të depolitizuar të votës, numërim elektronik ose dhe numërim në Qendrën e Votimit !

5.Të mos pengohen Koalicionet !

  1. Pragun më të ulët të mundshëm elektoral, 1%, por jo më shumë se 2% !
  2. Marrveshja e 5 Qershorit pranohet si kthim i Opozitës Jashtë Parlamentare në institucione për të diskutuar më tej për Reformën Zgjedhore !
  3. Tërheqja e firmës së Deputetit mund të bëhet vetëm :
    Kundër Pragut të lart elektoral dhe
    Kundër Heqjes së Koalicioneve !
    Sepse PESH nuk do e jap votën asnjëherë për të marr qeveria e koruptuar Mandat Qeverisës në tavolinë!
Fotografia e Partiaemigracioni Shqiptar Kostaq Papa

Po të njëjtin qëndrim Deputeti Kostaq Papa mbajti dhe në Konferencën e Përbashkët për shtyp !
Këtë qëndrim Deputeti do mbaj dhe në Seancën Parlamentare kur të diskutohet Reforma Zgjedhore!
Çdo përpjekje për të shtrembëruar të vërtetën dhe qëndrimin e Deputetit Kostaq Papa duhet parë me syrin e përpjekjes për manipulim të publikut dhe për përfitime personale të një apo disa deputetëve në kompromiset apo premtimet që marrin nga partitë zullummëdha PS-LSI-PD !
Pozicioni i Deputetit është pro Kërkesës së popullit për Ndryshim Sistemi gjithmon me synimin për të ndihmuar Rrotacionin politik e sidomos ndryshimin e Klasës së kalbur politike dhe Qeverisjes !

Fotografia e Partiaemigracioni Shqiptar Kostaq Papa
Fotografia e Partiaemigracioni Shqiptar Kostaq Papa

PARTIA EMIGRACIONI SHQIPTAR (PESH)
Drejtoria e Informacionit e PESH
Zyra e Deputetit Kostaq Papa
Qendra e Kordinimit Kombëtar

Tiranë 15.06.2020

Burimi/Facebook