Home

Lajme

Sali Berisha – Historike! Suedia dhe Finlanda pranohen anëtare të NATO-s!

No Comments Aktualitet Lajme

Të dashur miq, sot liderët e vendeve anëtare të Aleancës së Atlantikut të Veriut mblidhen në një Samit vërtetë historik për këtë Aleancë.
Në këtë Samit, pas heqjes së vetos nga ana e Turqisë, Suedia dhe Finlanda pranohen anëtare me të drejta të plota të Aleancës. Anëtarësimi i këtyre dy vendeve në NATO ka rëndësi të madhe strategjike.
Ai e bën gadishullin skandinav dhe vetë Aleancën më të sigurtë se kurrë nga rreziku rus dhe çdo rrezik tjeter. Duke i uruar suksese Samitit dhe këtyre dy vendeve si dhe Aleancës për këtë vendim historik, le të urojmë gjithashtu të dashur miq që NATO, Aleanca më e fuqishme politiko-ushtarake e lirisë të të gjitha kohërave, nën udhëheqjen e SHBA-ve të shndërrohet në Aleancë globale të vendeve të lira për mbrojtjen e paqes, lirisë, demokracisë në botë! #sb

Burimi/Facebook

Sulejman Abazi – NË TRAGJAS,TE SHKOLLË E KUQE…

No Comments Argëtim Letersi

Kur dola te shkollë e Kuqe,
Sipër përmbi Tragjas,
Mendja më iku, më vate,
Nga kjo bukuri e rrallë!

Rreth e rrotull më panë sytë,
Gjelbërim e diell mbanë,
Përpara shtrihej deti,
Shumë larg sytë më vanë.

Hodha sytë mbi Dukat,
Fush’ e bukur në luginë,
Sipër kapuç Llogoranë,
Karaburun, gjerdan mbi gjinë!

Në këmbë të malit të lartë,
Poshtë qafës në Ravenë,
Pashaliman me nure,
Me sy të përkëdhel!

Vijë e detit si një vetull,
E qendisur në gjilpërë,
Mbi pikturën e Orikut,
Mban historin të tërë.

Ishte koha e qametit,
Kur shpata rrinte mbi kokë,
Çezari me legjione shumë,
Zbriti në Palasë, i fortë.

Nga Llogoraja e sertë,
Zbriti poshtë përmbi Dukat,
Nuk guxoi të nxirrte shpatat,
Kuvendoi gjerë e gjat’.

S’binte Oriku, nuk merrej,
Me gjemi nga deti shkumë,
Çezari e bëri për vete,
Me të urtë, me të butë.

Ecën, ecën historia,
S’ka të sosur luftë e shkretë,
Në Orik veç batërdia,
Do të mbijë, po do të vdesë.

Me romakë e venedikas,
Me osmanë e shumë të tjerë,
Nën male të Karaune,
Të na bënin jetën sterrë.

Koha e ligë s’do të rreshtë,
Do të vinte tërsëllimë,
Me rusë e nëndetëse,
Një hordhi me kriminelë.

Donte Vlorën Admirali,
Pashait t’i zinte vendin,
Të tmerronte tërë Mesdheun,
Të nënshtronte vilajetin.

Të ribënte historinë,
Se koka i kish marrë erë,
Të sundonte Shqipërinë,
Me barut, hekur e sherrë.

Ikje, ikje vetëm ikje,
Si shumë banditë të tjerë,
Tokën e ka bekuar zoti,
Mend për tjetër herë.

Ulur para shkollës së “Kuqe”,
Mendjen era më ledhatonte,
Histori e ngatërruar,
Desh na bëri kashtë e koqe.

O gjir’i Vlorës me halle,
Prite e përcolle shumë,
Me gjemi e luftanije,
Ca nën ujë, e ca mbi ujë.

Sytë çlodhen tutje thellë,
Mbi Orik, Pashalimanë,
S’do ketë më admiralë,
Çezarë e pashallarë.

Nga ikët s’e patë as vetë,
Brinjët u kthyen në pushkë,
Zemrat barut i thatë,
Tokë e shenjtë, s’u përkul.

Vlorë të ka bekuar Zoti,
Me Kaninë e Sazanë,
Ruaje kalatë qëmoti,
Le të ta kenë sevdanë.

Solothurn 29.06.2022

Burimi/Facebook/Autori

Gjama e burrave dhe vaji i grave në Malësi

No Comments Argëtim Histori

Gjama e burrave, është një traditë që është përdorur nga burrat shqiptarë – malësorë vetëm për burrat e vdekur. Ky ritual mortor në trevën e Malësisë së Mbishkodrës është aq i vjetër sa edhe në malësitë –krahinat tjera veriore shqiptare në Shqipëri, në Kosovë, në Labëri dhe në arbërorë të Greqisë

Gjekë Gjonaj
Sipas studiuesve vendas dhe të huaj të kësaj fushë riti i gjëmës ( vajtimit) zanafillën e ka që nga koha e Skënderbeut, por realisht praktika është më e vjetër dhe përshkrime të ritualeve të tilla gjenden që tek Odisea i Homerit. Kronikanët e kohës kanë shënuar se, kur vdiq Gjergj Kastrioti- Skënderbeu në vitin 1468, Lekë Dukagjini rrihte gjoksin e shkulte flokët, siç bëri Akili kur u vra Patrokli në luftën e Trojës, 3.000 e më shumë vjet më parë. Udhëtarë e misionarë të huaj të shekujve XV-XVII, që kanë studiuar dhe vërejtur këtë dukuri të malësorëve të Shqipërisë së Veriut, sidomos ritet e vajtimit ndër burra, i vlerësojnë ato si të natyrës pagane e të çuditshme. Esenca e këtij rituali është që të lihet dhimbja, të shkojë dhe të largohet nga njeriu e po ashtu edhe të respektohet i vdekuri. Në Hot, Grudë, Triesh e Kojë, ka qenë zakon që të vedekurin/ën ta vajtojnë burrat dhe gratë. Domethënë në Malësi ka pasur vajtorë ( gjamtarë) dhe vajtore.
Gjamtë e burrave ( Vajtorët )
Njeriu apo personi që shprehë ( thërret-bërtet) vaj ( qan me ligje të vdekurin) në Malësi quhet vajtor. Ai shkonte kudo merrte lajmin e vdekjes në Malësi, pa pagesë, për t’i thirrë vaj të vdekurit sipas zakonit në këtë trevë. Të vdekurin burrë e kanë vajtuar meshkujt dhe gratë, ndërsa nëse një e vdekur ka qenë femër, atë e kanë vajtuar vetëm gratë. Nuk jam në dijeni që në Malësi një burrë të ketë vajtuar një grua, por nuk e përjashtoj një fenomen të mundshëm të këtillë.
Gjamët e buarrave në Malësi kanë qenë në grupe (korale) dhe kanë vazhduar deri në ditët e para pas Luftës së Dytë Botërore. Çdo person i grupit thurte vargje ashtu siç dinte duke mbajtur duart në pozitë horizontale, me rrahje të krahërorit, me gërvishtje të fytyrës. Gjamë të tilla më nuk ka në Malësi.
Vajtimi në grupe, sipas studiuesve vendas dhe të huaj të kësaj fushë, bisedës me vajtorë e vajtore të vjetra , me pleq e me plaka, është zhvilluar në disa faza. Vajtorët në grup kishin prijësin e tyre i cili zgjidhej nga pjesëmarrësit e grupit. Ata në shenjë të dhimbjes thërrisnin vaj të gjithë përnjëherë me zë të lartë, duke rrahur gjoksin, duke i gërvishtur faqet, duke i shkulur flokët, duke rënë përmbys mbi të vdekurin ( vigun-arkivolin) dhe duke gjëmuar dhimbshëm me fjalët:“ Ëh, ëh, ëh”. Gratë e rrethonin vigun ( kufomën) , nga ana e kokës së të vdekurit , e shoqëronin gjamën e burrave me :“ Ëj, hë, ëj”.
Malësorët, përveç gjamëve kolektive, më vonë kanë thirrë vaj në mënyrë individuale, një nga një. Vajtori para se të thërrasë vaj qëndron në këmbë. Ai i vë dy duart në brez duke qitur njërën këmbë (në të shumtën e rasteve të majtën) përpara dhe ia fillon gjamës, me fjalët : “ I mje-e-ri, o Gjelosh Toma”, por edhe : “ Mjer-o sot për ty Deli Meta” duke i theksuar ato virtyte e tipare që e kanë cilësuar të ndjerin, familjen e tij apo fisin. Vajtori mund të thërras vaj te shtëpia vetëm në mëngjes dhe aty ku i bëhet ceremonia e vdekjes. Natën nuk ka vajtorë te shtëpia, që thërrasin vaj. Gjithashtu, as vajtore. Vajtori thërret vaj për mashkullin e vdekur e jo për gruan. Malësia gjatë shekujve ka pasur shumë vajtorë të njohurë, që kanë lënë gjurmë të pashlyera në jetën shpirtërore të popullit tonë. Në vazhdim po përmendim disa prej tyre.

Vajtorët (gjamëtarët) nga Hoti: (Nikollë Prëkë Dushaj, Traboin, Rrok Pjetër Zeku Camaj,Vuksanlekaj, Mark Paloka Junçaj, Rapshë, Cak ( Tomë) Gjoni Camaj, Vuksanlekaj.)
Vajtorët nga Gruda: (Tomë Bishi Ivezaj, Kolë Zefi Lulgjuraj, Zef Ujka Lulgjuraj, Gjokë Kola Ivezaj, Zef Dasha Lulgjuraj, Dedë Luli Gjolaj, Lekë Ujka Lulgjuraj, Sokol Deda Kalaj.)
3.Vajtorët nga Trieshi: (Dodë Smajli Gjeloshaj, Nikollë Gali Lekoçaj, Gjeto Gjeka Arapaj, Nikë Gjeti Arapaj, Gjon Deda Arapaj, Gjon Mixhi Gjurashaj, Nua Kola Gjurashaj, Kolë Gjoni Gjurashaj, Hilë Toma Margilaj, Nikollë Hila Margilaj, Gjergj Pali Ujkaj, Gjel Deda Nikprelaj, Zef Toma Dedivanaj, Zef Uci Memçaj, Prëkë Uci Gjolaj, Rrok Gjoka Gjokaj, Zef Toma Dedivanaj, Pjetër Prëla Lucaj, Mal Kaculi Cacaj, Mark Smajli Nikollaj, Mark Noshi Gjeloshaj, Gjekë Arapaj.)
Vajtorët nga Koja: ( Mark Zeka Ulaj, Zef Zeka Ulaj,Dodë Paloka Ulaj, Gjergj Leka Ulaj, Prëtash Uci Ulaj, Bardh Miri Kërcaj, Kolë Bardhi Kërcaj, Prëlë Kola Kërcaj, Mark Gjeti Gjokaj, Mark Luca Gjokaj, Dokë Marashi Ivanaj, Dodë Prëka Ivanaj, Prëlë Gjeka Kolçaj, Mark Prëla Kolçaj, Pjetër Kola Lucaj, Fran Tushi Lucaj, Vuksan Leka Nucullaj.)
Për kuriozitet themi se vajtorët në Hot, Grudë, Triesh e Kojë kanë qenë të besimit katolikë. Nuk mbahet mend të ketë pasur gjamtarë të besimit myslimanë
Vajtimi i femrave ( Vajtoret)
Siç theksuam më lartë te shqiptarët e besimit katolikë në Malësi është i përhapur dhe i njohur edhe vajtimi i femrave. Vajtimi i femrave dallohet nga ai i meshkujve. Vajtoret fillojnë vajin me fjalët: “ Ëj, hëë-ëj”. Këto poetesha popullore, për dallim nga vajtorët, të cilët mund t’i quajmë edhe poetë popullorë, kanë vajtuar edhe meshkujt edhe femrat. Vajtoret kanë vajtuar ulur pranë vigut. Me rëndësi është të theksohet një fenomen i rrrallë në Malësi se ka ndodhur që një grua myslimane të ketë qenë vajtore. Ajo është File Hasja Gjokaj, nga fshati Milesh, e martuar në Halaj të Kastratit.
Kjo grua e cila ka vdekur në Shkodër, ka qenë vajtorja e vetme e cila i përketë fesë islame në Malësi që dihet deri më sot. Ashtu si vajtoret e tjera katolike, që në vajin e tyre përdorin aspekte kanunore kur qajnë një mysliman , ka vajtuar edhe kjo brimtare e fesë islame. Ndër vajtoret tjera të njohura në Malësi po përmendim:
1.Nga Hoti: (Lulë Pjetra Camaj.)
2.Nga Gruda : (Mari Markja Ivezaj.)
3.Nga Trieshi: (Mare Gjonaj-Gegaj, Tereze Gjokaj, Pashkë Ujkja Dedivanaj, Age Gjonja Arapaj, Pakë Gjetja Memçaj.)
4.Nga Koja: (Tringë Kolja Gorvokaj.)
Vajtorët dhe vajtoret e Malësisë me fjalë shumë prekëse, me plot ndjenja emocionuese, me shprehje të bukura poetike, me një gjuhë të pastër dhe të pasur popullore theksojnë vetitë e mira njerëzore të të ndejrit/ës, gjendjen e vështirë që lë i vdekuri, e vdekura dhe pikëllimin e prindërve dhe familjes. Brimtarët dhe brimtaret në Malësi kanë qenë shumë të nderuar dhe të repsektuar. Ata gëzonin autoritet tek popullata vendase. Nuk mund të paramendohej asnjë vdekje pa pjesëmarrjen e vajtorëve dhe vajtoreve. Aq ishin të mirëpritur dhe të mirëseardhur në raste vdekjeje sa të pranishmit nga larg i vërenin në grupe njerëzish duke thënë ja po vjen filan vajtori. Ardhja e tyre në hatër vlerësohej si diçka madhore e madhështore dhe i gjithë populli i dëgjonte me shumë vëmendje e qetësi pothuaj absolute. Secili vajtuer dhe vajtore dallohej nga të tjerët për nga teknika e të bërtiturit vaj, nga mjeshtëria e thurjes së vajtimit, ngjyra dhe lartësia e e zërit të kthjellët si pushka.
Zhdukja e këtij riti të vdekjes
Ky zakon i lashtë i malësorëve nuk u ndërpre që nga zanafilla e tij e as në regjimin komunist në ish – Jugosllavi, siç ka ndodhur përshembull në Shqipëri në kohen e regjimit të egër të Enver Hoxhës. Por, për fat të keq, kjo traditë e shumëshekullore e malësorëve nuk arriti të mbijetojë në fillim të shekullit 21, që konsiderohet si shekull i teknologjisë. Tash disa vite u shua përfundimisht ky rit mortor në Malësi. Gjama e burrave dhe vaji i femrave në këtë trevë shqiptare u depozitua në muze e arkivë. Ndoshta përgjithmonë.

Burimi/kohajavore.me/

Krismat në Krajë

No Comments Argëtim Histori

“Ec djalë se nuk na e falë historia,
Mos me i krye punët tona”
Prof. Zekeria Cana

Zhegu i verës më 22 qershor 2022 thyhet nga një cingërimë e mikut tim Fatmir Markashi: “Sami, përgatitu për një rrugëtim në Kraujen (Krajën) time, do rikthehemi në kohë…”
Mjaftoi të më nxisi kureshtjen Kraja, me gjithë atë histori, për mua vend mitik i ngjarjeve dhe njerëzve bujarë.
Historia e Krajës (Kranja / Krouja / Kraja) përmendet qysh në shekullin V dhe viti 670 si Carnium -Karnium (dhe si via Chreinariorum më 973, actum Kreine in 1050–65 dhe Chreina in 1065–77). Ashtu si trajta latine, emri i krahinës Carnia vjen nga fiset kelte të njohura si Carnī, që përkthehen edhe si Bri, greqisht Κάρνοι. Ka mundësi nga ky konfiguracion i terrenit vjen dhe emri, nga rrënja kelte kemi *karno – ‘majë, big, grumbull gurësh’. Kështu gjatë kohës, me rotacizëm kemi sot emërtimin e Krajës.
Fatmiri nuk zbulon asgjë, por mbas gati 30 minutash vozitje nga Ulqini, liqeni i Shkodrës shpaloset para nesh që e shijojmë këtë pamje me ca çiklistë të huaj, të cilët i kishte zënë vapa e fillim verës te ne.
Tabela e cila tregon se duhet të nisemi kah lagjja e Curajve, kalon mu përtej kishës së Shën M’risë:
“Gërmadhat e Kishës së vjetër Shën Mëria e Krajës paraqesin një monument historik të rëndësishëm për Krajën dhe banorët e saj. Ky tempull i lashtë ka një histori të bujshme, të gjatë dhe mjaft interesante. Kisha e Krajës është ndërtuar në vitin 1001. Ndodhet në Ostros të Madh. Ndarja e Kishës së Krishterë, në atë të Lindjes dhe të Perëndimit, u bë në vitin 1054. Në atë kohë, ngjarjet e ndryshme civilizuese u reflektuan edhe në Kuvendin e Shën Mërisë në Krajë, e cila u ndërtua nga murgu Pjetër në shekullin X, në gërmadhat e Kishës së vjetër. Veçanërisht për Kishën e Shën Mërisë është e lidhur legjenda e princit Gjon Vladimirit (Shën Gjonit). Në vitin 1446 Shën Mëria e Krajës kthehet në argjipeshkvi katolike, ku dhe si argjipeshkëv i parë përmendet Teodozia. Në literaturën historiografike përmendet e dhëna që në Krajë, në një kohë të caktuar, që nga viti 1445, ishte edhe selia e Mitropolisë së Zetës.”
Duke i parë këto rrënoja, vëmendjen ma tërheq një grafit dashakeqës, ku një vendas me shkronja të mëdha e kishte zhgarravitur mbiemrin e vet të sllavizuar nga Cura(ej) në Curoviq… Injoranca ka emër, prandaj kjo marrëzi nuk më befason, sepse sot kudo i kemi këto njolla të civilizimit, kah do që sheh monumente të trashëgimisë, mbase edhe shteti pak kujdeset për to.
Dhe papritmas, një plak brof çohet në këmbë, me një uratë mikpritjeje: ”Mirë se ju ka prua Zoti e kjofshi faqebardhë”, dialekti melodik i Gjon Bdek Buzukut (autorit të Mesharit 1555) ende jehon në Krajë, pa diskutim i bukur në formën e bukur të gegërishtes së Mbishkodrës.
“Jam Musa Cura, 84 vjeç. Edhe pse i lodhun nga jeta, kam dëshirë t’madhe të ju drejtoi tek dy varreza të hershme që kanë të bëjnë me origjinën e emrit tim dhe luftërat ballkanike, shumë pak të përfolura te ne”.
“Po, i kuej je o çun?”
Plakut ia thyej kureshtjen kur i them se jam djali i Flamurit dhe nipi i Xhemal Ramës nga Milla e Anës së Malit! Musait të zgjuar i rikujtohet gjyshi im Xhemali dhe tregon se nga i gjashti brez jemi gjak, pasi gjyshi im i ka rrëfyer prejardhjen e tij krajane, nga fisi i Kacajve…
Bota e vogël, por Fatmiri insiston të nisemi te varrezat e dy dëshmorëve që ishin vrarë mu në kufirin malazezo-shqiptar, duke mbrojtur me mitraloz pozitën dhe detyrën e tyre si kufitarë të Perandorisë Osmane, te pika e quajtur “N’puticë”.
Mu tek udha e cila të çon për Gjenashaj, nën hijen e trungut të gështenjave qindravjeçare, e parkojmë veturën, kurse nga kjo pikë nisemi udhës nga Vanali, nje rrugë me shkalla të gurta përtej fushave apo fushëgropave që vendasit i quajnë “sinjore”, që janë toka bujqësore të cilat shërbejnë për kultivimin e bimëve të ndryshme (duhanit, grurit, misrit, pemëve dhe perimeve), si dhe për kullosa.
Plaku Musa e ka kujtesën fotografike. Edhe pse i moshuar, hapat i ka të sigurt, sikurse dëshira për t’i gjetur varrezat. Na rikujton se dikur kishte gjallëri, tash vegjetacioni i një shpopullimi të tmerrshëm e kishte bërë të shkretë.
Mbas gati 25 minutash ngjitjeje, me disa pushime të shkurtra, mbërrijmë tek një ubël. Jemi mu pranë saj, por Fatmiri na shfajësohet se emrin e saj nuk e din, por t’i referohemi Xhelalit (Mujës), i cili në librin e tij “Ublat – trashëgimi kulturore dhe jetike në Krajë” këtë ubël e quan “Ma Dacash (Me Dacash)”. Më bën përshtypje edhe lugu i drurit. Nga këtu varrezat s’janë larg.
Fatmiri fillon ta ngjisë dronin e vet, ta shohim se sa larg jemi. Nga ky vend duket në madhështinë e vet edhe Matgushi, fusha e Ostrosit, fusha e Qyrjanit dhe doemos i pashmangshëm liqeni i Shkodrës, mbase edhe toponimi Malësia e Mbishkodrës.
Musa, i urtë, tani fillon të mallëngjehet, sepse jo larg ishte vrarë axha i tij vetëm 22-vjeçar, Musa Bajram Cura, nga i cili edhe Musai e ka marrë emrin. Ishin Krismat e Krajës që paralajmëruan tmerrin e Luftërave Ballkanike. Le ta rikujtojmë lexuesin se çka ka ndodhur:
“Salih Zenuni i fisit të Hardojve, por që jetoi ne Curaj Poshtë, gjatë ikjes së popullatës së Krajës për në Shkodër, më 9 tetor 1912, djalin e tij të vogël 13 muajsh Adem Salên, e la në Skje dhe kapi Taraboshin për të luftuar kunder malazezëve. Para se të mbërrinin në Tarabosh, malazezët u dhanë zjarrin shumë shtëpive dhe vranë e masakruan shumë njerëz. Vlen të përmendim Veli Nilën (Berjashin), të cilit ia prenë hundën dhe veshët për të jetuar kështu gjithë jetën që i kishte mbetur.
Emrat e kranjanëve të rënë në këtë luftë (1912) kundër malazezëve: Sali Markashi, Salë Dushi (Tukemani), Musë Bajram Cura, Salih Nurja (Qyrjan), Mulla Ahmeti (Gjeçbritaj), Zenun Bajraktari (Verliq), Taip Berjashi, Sulejman Cuka, djali i Meha Nasufit (Verliq), Nezir Sulejmani (Gjeçbritaj), Ramë Zeka etj.”
Pas një rruge tejet sfiduese me shkurre dhe çuba, nën majën e Puticës janë dy varreza të ndërtuara në vitin 1963 nga Idriz Mujeziqi i Qyrjanit, të cilin plaku Musa nuk e harronte. Pa dyshim, rrëfimi rrëqethës i Musait tregon tmerrin e asaj dite. Edhe pse në moshë të thyer, fjalët që i ka dëgjuar nga të parët e tij janë një dëshmi të cilën nuk e ka zbehur as koha dhe as mosha:
“Dikush u kishte treguar malazezëve se shqiptarët janë mobilizuar për rezistencë. Forcat malazeze tërhiqen për në Kështenjë,dhe në drejtim të Matgueshit u tubuan në Zelesredë, nën majë të Puticës.
Aty i pritën Salë Dush Tukemani, 17 vjeç, dhe Musa Bajram Cura, 22 vjeç, të cilët edhe pse ishin kundrejt forcave superiore të një lufte të pabarabartë, ranë si trima gjer në fishekun e fundit të mitralozit, ku krahas tyre ra në betejë edhe ushtari turk, ishte ‘borizan’, më 9. 10. 1912”.
Plaku Musa, më në fund e gjeti fuqinë dhe guximin të na shpalosi këtë ngjarje e cila la pasoja shumë të mëdha te popullata vendase e pambrojtur.
Vendosëm në një shtizë të improvizuar edhe flamurin kombëtar, ku për hir të martirëve që ranë atë ditë bëmë një lutje që sadopak shpirti i tyre i lirë sot pas më shumë se 100 viteve vetmi, dikush po i rikujton me mallin dhe nderimin e merituar.
Urata e plakut Musa na përcolli gjatë gjithë rrugës, ku ndoshta kënga e rapsodit shqiptar më së miri e mbyllë edhe këtë rrugëtim të radhës:
Krajl Nikolla me sy n’Shkoder:

Krajl Nikolla me sy n’Shkoder:

Nal, ku je o, Kraja vogel!
Ktu na ke Nikollë t’vraftë buka,
Nuk isht shua Osa Kuka.
Në Lesender, në Vraninë,
Lufton Kraja me Cetinë.
Gjimon qielli, dridhet toka,
Joj, serdare – Kasem Gjoka.
Tym e flakë u ndez Muriqi,
Aty u vra Pop Vujoviqi.
N’luft’ të Krrics kush ra i pari?
Ali Brahja, Bajraktari.
Kush e vrau n’Shkoder valinë?
E vrau Kraja zemerzinë.
Has Lik Doda, ezhderbaja:
Yryç, djelm! – He, u pastè Kraja!
Hoxhë Lani me t’anè e vet,
Mirë pa qet, ma mirë pa vret.
Ka Shingllija po vjen zani,
Ç’po lufton Dush Tukemani.

Burimi/kohajavore.me/Sami Flamuri

E KONFIRMON VETË KAMBERI, NUK ZGJIDHET SI DEPUTET NË PARLAMENTIN SERB

No Comments Aktualitet Lajme

Si duket Shaip Kamberi nuk do të jetë pjesë e parlamentit të Serbisë edhe për një mandate tjetër.

Shqiptari I vetëm për ta marrë këtë post sipas rezultateve preliminare nuk I ka marrë votat e mjaftueshme.

Për Portali D, ai ka thënë se për 13 vota sipas rezultateve preliminare nuk ka arritur të bëhet deputet.

“Rezultatet preliminare janë: Koalicioni i Shqiptareve te Lugines 598 Sps 6 Nada 1 Te pavlfshme 10. Për 13 vota nuk arrihet sipas rezultateve preliminare”, ka thënë shkurt ai.

Për ta fituar postin e deputetit Kamberi është dashur të ketë minimumi 610 vota.

Në vendvotimin në shkollën fillore “Muharrem Kadri” votuan 618 nga 1050 votuesit e regjistruar. Shaip kamberi i cili ishte kandidati i vetëm shqiptar e që kishte shanset të bëhej edhe për një mandat deputet në parlamentin e Serbisë, rivotimin në këtë vendvotim e kishte quajtur tendencë të autoriteteve serbe për ta ndërruar rezultatin.

Në këtë vendvotim ishte hera e tretë që po votohej këtë vit. Edhe Kamberi ka garuar tri herë këtë vit për postin e deputetit, herën e parë nuk ishte zgjedhur deputet, pastaj kur u përsëritën zgjedhjet ai mori votat e mjaftueshme. Prapë u përsëritën zgjedhjet në vendvotimin e shkollës “Muharrem Kadri”, ku jo zyrtarisht është bërë e ditur se Shaip Kamberi nuk do të jetë deputet në legjislacionin e Serbisë.

Gjatë ditës së premte Kamberi ishte i ftuar në emisionin Five të Rtv Dukagjinit, aty kishte thënë se shteti serb me qëllim i ka pasivizuar listat e votuesve shqiptarë për t’i dëmtuar partitë dhe kandidatët shqiptarë në gara elektorale.

“Në këtë listë kemi persona të pasivizuar, dhe kemi nga ata në diasporë disa nga ta kanë ardhur por një numër i madh nuk kanë ardhur”, ishte shprehur Kamberi.

Burimi/gazetapopulli.net/

Doli nga shtypi libri i titulluar “FLAKË”, (Përmbledhje me poezi) i autorit Adnan Jetullahi.

No Comments Argëtim Letersi

Botues: Shoqat e Shkrimtareve dhe Artisteve Shqiptare “Papa Klementi XI Albani”, Suedi.

Nga redaktori i librit, Hysen Ibrahimi

Hysen Ibrahimi - Gyaanipedia

Mitrovicë, 29.06.2022

POETI ADNAN JETULLAHI, NËPËRMJET POEZISË, SHFAQ FIGURËN E DR. IBRAHIM RUGOVËS SI NJËRA NDËR FIGURAT MË TË NDRITURA TË KOMBIT SHQIPTAR

Në librin e titulluar “FLAKË”, (Përmbledhje me poezi) e autorit Adnan Jetullahi (libri i parë i tij), shihet realiteti specifik që është shkruar në një shkallë të lartë ndikimi. Sigurisht se autori, duke e ditur se poezia është arti më identifikues për jetën e njeriut si bazë e poetikës e shumë poetëve botërorë, ai merr guximin për të shkruar dhe shprehur ndjenjën e tij. Shumë poetë, në këtë rast edhe poetit Jetullahi, së pari është dashur t’i ndodhë diç në jetë, që pastaj ai të merret me poezinë më seriozisht, si mënyrë për ta larguar dëshpërimin. Një gjë e tillë i ndodhi edhe poetit Adnan Jetullahi.

Ka mundësi që lëvizjet e jetës së tij të jenë ndikuese për të shpërthyer me poezi. Po ashtu, këtu shohim se autori Jetullahi poezinë e tij e shkruan sikur bën krahasime2 parimore përkitazi me mendime nga njerëzit që e rrethojnë, sipas të cilit koncept3, poezia e tij mendon se duhet të jetë gjithmonë e lidhur ngushtë me jetën dhe në shërbim për njeriun.

Që në fillim të librit, pas realizimit të planit poetik, autori fillon me poezi që shfaqin dëshira me mundësi për t’u bërë pjesë e pandarë e jetës së tij si një mërgimtar.

Duke e pasur parasysh jetën e një njeriu, të jetuarit jashtë vendit, sikurse autori në këtë rast, lexuesi do të hasë në poezinë e tij vargun poetik me tendenca mishërimi, që lidhen me jetën, për jetën dhe funksionimin e saj.

Kur poezia pushton shpirtin e lexuesit, atëherë ia vlen që të lexohet e studiohet dhe të kërkohet edhe më shumë nga autori, si në rastin e poetit Adnan Jetullahi, për të krijuar poezi me vlera të duhura edhe më tutje, sikur në këtë libër për të cilin po flasim e që kemi

krijuar bindje të thellë, se ai duhet të vazhdojë të krijojë edhe më tutje e që shkon në interes të poezisë dhe historiografisë letrare poetike shqiptare.

Që në strofën e parë, me shumë të drejtë, poeti Adnan Jetullahi shfaq figurën e Dr. Ibrahim Rugovës si njëra ndër figurat më të ndritura të kombit SHQIPTAR. Ai këtë poezi e ka titulluar:

“I PAVDEKSHMI IBRAHIM RUGOVA”:

Në bjeshkë të Rugovës ai u rrit

Që t’i sjellë Kosovës dritë

Koka e tij ishte plot mend

Arma e tij ishte një pendë

Çfarë premtoi e realizoi

Me gjithë botën na miqësoi

Me Evropë e Amerikë

Ai i solli Kosovës dritë

Lavdi i qoftë Ibrahim Rugovës

I lehtë i qoftë dheu i Kosovës

Me ty krenohemi i vogël e i madh

Gjersa të ketë mbi tokë shqiptarë.

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Poeti në këtë rast nxjerr vargun artistik real, kur përshkruan figurën e madhe të Dr. Ibrahim Rugovës, duke e plotësuar me të drejtë kuptimin e fatit të jetës së Rugovës, e lidhur ngushtë me fatet e Kosovës, gjatë jetës së tij të mundishmshme e që ka qenë i detyruar ta mbrojë atdheun e tij.

Ndërkaq, poeti Adnan Jetullahi, më në fund ka vendosur të shkruajë poezi duke i botuar ato në një përmbledhje poetike, duke përdorur shprehje shpjeguese e plotësuese për vargun dhe në shumicën e rasteve nuk “blindohet” për ta kuptuar idenë e tij, që do ta shprehë nëpërmjet vargut poetik. Në vazhdim shohim poezinë e titulluar “PËR TY”:

Edhe pse s’të shoh Edhe pse të njoh Edhe pse këtu s’je Dy fjalë të t’i them

Ndoshta në këtë botë Gjithçka mund të ndryshojë.

Evokon pamundësinë e të takuarit, gjithsesi njohjen e padiskutueshme, por edhe mundësinë e ndryshimit, që zgjon shpirtin e poetit, duke e mobilizuar nëpërmjet vargut në poezi, megjithëse me shpresë të humbur.

Në raste të tilla, poeti Adnan Jetullahi, gjatë formimit të vargut artistik në formën më të mirë përshrkuese, vetëm sa e ngre lart poezinë e tij.

Me rëndësi janë edhe vargjet e poetit, që evokojnë jetën me përballje të papritura, të cilat më pas krijojnë vuajtje dhe brenga në vendin ku ai jeton. Ja si shkruan poeti në poezinë e tij të titulluar “KUSH NA NDAU”:

Shumë vështirë që s’të kam pranë Shumë vështirë që me ty s’jam Shumë vëshitirë që përgjigje s’kam Po pikë në zemër më ke lënë.

Përveç këtyre vargjeve, në këtë poezi hasim edhe vargje të tjera, saqë në strofën e fundit poeti shkon deri te mallkimi i të gjithë atyre që pengojnë, që i ndau, që nuk i lanë të bashkuar.

Një paraqitje e tillë e poetit me poezi vërtet mbresëlënëse, poeti mallëngjehet shumë lehtë edhe nga valët e detit, me një pasion të ndjenjës, duke u zhytur në meditime të skajshme. Ja si shkruan në poezinë e tij “BUZË DETIT”:

Duke shikuar qiellin e hapur Më duket se figurat e reve në qiell Sjellin fytyrën tënde E dallgët e detit Ma sjellin aromën që dikur e kam ndier.

Kërkon mishërim në shpirtin e tij, që e përcjell kudo që ai shkon. Mirëpo, në pikëpamje me estetikën4 e figurës së imagjinuar, poeti Jetullahi, për mrekulli paraqet shikimin në qiell dhe sjelljen e aromës së saj nga deti, me elemente të vargjeve funskionale. Këto poezi të dashurisë, që ngërthejnë në vete kujtimin e një ndjenje shpirtërore, me vete bartin metaforë5 që implikon figurën dhe aromën nga qielli dhe deti. Në këtë rast shtohet efekti i të krijuarit poezi dhe po ashtu lindin ide të reja metaforike të kësaj vjershe dhe vjershave të tjera në këtë libër.


4 Shkenca që studion të bukurën në natyrë e në jetën shoqërore, ligjet e përgjithshme të krijimtarisë artistike e të përvetësimit estetik të realitetit dhe përmbajtjen, rrugët e format e edukimit estetik; 5 Përdorimi i një fjale a i një shprehjeje me kuptim të figurshëm në bazë të krahasimit sipas ngjashmërisë;

Këto ndodhin vetëm në shtetin e regjimit politik të hajdutëve

No Comments Lajme Opinion

Nga Skënder Sadri KAPITI

Kombi, shoqëria dhe shteti modern zhvillohen dhe prosperojnë kur konkurojnë në liri dhe në demokraci vlerat dhe virtytet më të larta njerëzore për emancipimin e shtetit moral.

Korrupsioni, papunësia, varfëria, paraja e pisët, padrejtësia, droga dhe tradhtia kur kapin dhe paralizojnë shtetin , institucionet , drejtësinë dhe shoqërinë, të gjitha këto ndodhin në një shtet në të cilin është instaluar regjimi politik i korrupsionit, hajdutëve dhe hajdutërisë.

Hajdutët e shtetit e të shoqërisë kanë për moral dhe virtyt vetëm vjedhjen dhe pasurimin duke vjedhur e grabitur pasurinë, paranë e qytetarëve dhe atë publike; hajdutët shtetërorë nuk e kanë për asgjë që të hyjnë e të bëjnë pazare kundër interesave kombëtare për paranë ; nuk e kanë për asgjë që të kultivojnë e të lejojnë kultivimin e trafikimin e drogës sepse prej saj ata fitojnë para; hajdutët shtetërorë shantazhojnë e gjobisin me ligj e pa ligj qytetarët; hajdutët institucionalë shkojnë në punë në administratën qeveritare e administrative vetëm për të vjedhur duke përdorur , manipuluar e shfrytëzuar korruptivisht postin dhe detyrën shtetërore.

Ata kërkojnë ryshfet për cdo lloj shërbimi shtetëror, gjë që është vjedhje dhe grabitje për qytetarët.

Kur hajdutëria instalohet në shtet, atëhere shteti merr tiparet e një antishteti sa kundërhuman aq edhe antimoral duke ua bërë qytetarëve jetën të padurueshme, madje edhe më të padurueshme se sa edhe pushtuesi i huaj.

Sistemi hajdutokrat prish shoqërinë, kombin dhe ligjin e moralin.

Hajdutokracisë politike e shtetërore nuk i intereson as zhvillimi, as mirëqënia dhe as lumturia e qytetarëve të atij shteti.

Hajdutët institucionalë janë vetë tradhtia e tradhtarët më të mëdhej të cilët kanë si tipar dhe synim vetëm hajninë dhe paranë e vjedhur e të grabitur.

Dhe pyesim , se a është instaluar një regjim i tillë hajdutokratësh, dhe a është një realitet i tillë sot në Shqipëri, kur për ditë shpërthejnë superskandale vjedhjeje e

korrupsioni nëpër ministri , qeveri e nëpër bashki, në administratë , polici e drejtësi; ku hajdutëria oligarko-politike bëjnë kërdinë në tendera e në investime publike deri dhe me paratë e vjedhura e grabitura nga hajnija e korrupsioni institucional bëhet edhe blerja e votës dhe e demokracisë sic bëri pushteti socialist edhe në zgjedhjet e 25 Prillit 2021.

Aq thellë ka depërtuar dhe aq gjërësisht është përhapur vjedhja dhe korrupsioni në Shqipëri sa që kjo e ka shqetësuar jashtë mase edhe aleatin e madh e jetik të shqiptarëve, SHBA-të, të cilat këmbëngulën dhe ia imponuan politikës së Tiranës miratimin e Veting-ut, si dhe ndërmorën edhe vendosje sanksionesh e shpallje persona “non grata” ndaj disa ishfunksionarëve, shtetarëve dhe politikanëve të lartë të Shqipërisë, dhe megjithë këto përsëri ka pengesa e vështirësi të mëdha politike, juridike, publike e mediatike në luftën kundër krimit të hajdutërisë dhe të krimit të korrupsionit institucional.

Dhe përballë këtij realiteti, për ndryshimin e tij për nga më e mira e përmirësimi ishte dhe është alternativa e Lulzim Bashës; e vërteta dhe e drejta e të cilit në shërbim të të mirës së përgjithshme u sulmua nga të gjitha anët nga e vjetra politike e vjedhjes, papërgjegjshmërisë, mashtrimit, padrejtësisë dhe e korrupsionit.

Është koha për ndërgjegjsim të cilin vetë koha po e kryen; është koha sidomos për reflektim e reagim, nëse shoqëria e dëshiron ndryshimin për pastrimin dhe Veting-un politik , shoqëror dhe juridik, atë të cilin e kishte dhe e ofroi si mision historik Basha me mbështetjen e SHBA-ve për cmontimin e këtij sistemi hajduto-korruptiv.

Prandaj shqiptarët duhet t’u jenë respektues e mirënjohës SHBA-ve për gjithcka cfarë ato ndihmojnë e përkrahin Shqipërinë, dhe shqiptarët duhet të zgjedhin e mbështesin në politikë e pushtet atë politikë dhe ata individë të cilët SHBA i konsideron si partner besnik e të sinqetë, sic është Partia Demokratike zyrtare dhe Basha.

Kujtim Gjuzi – Pesë 7 Bingo apo Robi Plaket kur don Vetë!

No Comments Lajme Opinion

Protesta e 77 vjeçarit Sali Berisha me datë 07.07 ne oren 07 pasdite….
A do të jetë për rrëzimin e Edvin Dramës apo për një Opozitë Une dhe tash vetëm Une, Meta me Ndokat e dorëhequr në Shtëpinë e Lirisë….
777 + 77 vjetët e Sali Berishës mund të jenë fat i tij jetik por në asnjë rast nuk janë shumatore për rrezimin e Edi Rames. Opozita derdhet e gjitha në sheshe për largimin e antikombtarizmit Rilindje e vllazërise Sllave Rama – Vuçiç vetëm me strategji filluese dhe perfunduese.
Precedenti egziston.
Çadra e Lirisë.
Lulzim Basha përditshëm në 90 ditënetë përpara kryeministrisë mori hak.
20 vjet nga Revolucioni komunar 1997 pra me 17 Maj 2017 detyroj Edi Ramen te ulej për te bashkeqeverisur në pragzgjedhje.
A gaboi Lulzim Basha që perjashtoj aleatet nga tryeza e bisedimeve. Po po gaboj rende dhe ra në mashtrimin Rama ora 02:00 date 18 Maj.
Sali Berisha i favorizuar nga afeksioni popullor jo vetem administrativ pushtetmbajtes ne PD dhe qeverisje po bie ne te njejtin gabim organizativ opozitar qe ra L.Basha me 2017 naten e ylberistit Ed Rama.
Sali Berisha kesaj here realizoj foltore me te gjithe aktore e faktore protestues po me kryetaret e partive opozitare parlamentare si Legaliteti i mbretit, Medihoxha, Shehi, Dule, Duka, Idrizi dhe Kryemadhi pse nuk po realizon tryeze per strategjine e protestes te pa kthim deri ne rrezimin e Edi Rames?
Kemi thene qe Edi Rama kopjon Sali Berishen deri sa edhe institucionin BACA kerkon ta zevendesoj me katnarllikun “Babloku me brekushe”
Kemi thënë që Edi Rama ka frikë Sali Berishën kjo eshte e verteta e madhe por e verteta duhet rivertëtuar.
Nëse Sali Betisha nuk vijon me motivin që filloj foltoren:
Më të Hapur!
Më të bashkuar!
Më të fortë drejt doktrinës KONSERVATORE !
Rrudhja dhe fraksionimi opozitar nga qëndra e majtë LEVIZJA SOCIALSTE PER INTEGRIM deri te e Djathta KONSERVATORE mundet të kemi trilatiralitet duke dështuar 5 shtatat bingo që Robi Plaket kur don Vetë.
Vijojmë konfiguracionin si më poshtë!

  • Aleanca Bashkimi Popullor – Emigracioni – Ora e Shpresës dhe KONSERVATORET
  • Shtepia e Lirsë & L. Socialiste + Demokristianet.
  • Partia Demokratike E. Alibej & Bashizmi liberal.
    Europa po shkon drejt frymës Konservatore & Demokristiane.
    Fronti Demokratik Basha – Kryemadhi Dështoj.
    Front sërish?!
    Aleanca drejt Kulturës Konservatore – Demokrstiane ka fituar në Poloni – Hungari pse jo edhe në Shqipëri nëse hiqet dorë nga mëndësia Uneeee!
    Me ne fitojnë të gjithë pati deklaruar E. SELAMI
    Bashkë Rëzojmë Rilindjen e krimit deklarova me 17 Maj 2017
    Një Komb një qëndrim deklaronte Berisha 1999
    Me duar të Pastra Deklaronte Bacë Dardani në krye të koalicionit fitues më 2005 ne ishim aty.
    Po tani me 07. 07 ora 7 + 77 Korrik si do të jetë?
    Shqiptarët thonë:
    KUSH VJEN PA FTUAR E GJEN PA SHTRUAR

Burimi/Facebook

Baba ne ikëm – Petrit Ruka

No Comments Argëtim Letersi

Baba, ne ikëm,… Shtëpinë e braktisëm…
Një kohë arixhinjsh jeton gjithë bota,
Dhe foton tënde nga muret e zbritëm,
Si dryn një palë lot vendosëm tek porta…

Ikëm, or ikëm, vendlindjen e vramë,
Në metropole që mblidhen si punë e iriqve,
(E ke parasysh kur e vjelin një pemë
Dhe mblidhet e ngjishet si në vargjet e fiqve?!)

U ngjeshëm këtej nëpër halle të reja,
E humbëm dhe barin, dhe gjumin, dhe këngën,
Gjithçka e gatshme në dyqane luksoze,..
Dyqan psikologu, që të kallais dhe zemrën…

Ne ikëm dhe varrin ta kyçëm në një video,
Të dielën të takojmë në xhamin vizual,
Me mend i vemë lulet, dy lotë, një cigare,
Jetojmë me simbole,…në një botë me manual.

Në fshat nuk shkojmë, e kemi me vete,
Tani ne gjithçka e mbajmë në një kuti,
Kjo kutia baba e ka emrin kompjuter,
Në xhamin e tij takon çdo njeri..

Në xhamin e tij gjen nuse, bën dasëm,
Puth djemtë e vëllait në tjetër kontinent,
Dhe nënën e qan nga mijra kilometra
Kur e fusin në varr, me video koferencë.

Ne bashkë do bëhemi kur të vijmë aty poshtë,
Këtu lart u ndamë për jetë e për mot,
S’të shkruaj më shumë, se ti e di mirë,
Qëllova i dobët dhe mbytem në lot.

Nuk dimë ku shkojmë, s’ka kohë të mendohesh,
Nxitojmë nga që thjesht është në modë nxitimi,
Një kohë arixhinjsh jeton sot gjithë bota,
Ik edhe thur kanistra pikëllimi…

Burimi/Facebook

Rudi Berisha – TË PASUR, POR MOHUES TË VETVETËS

No Comments Argëtim Letersi

(Pasuri të madhe, shpirtin e zvogëluar)
> Njeriu mund të bëjë pasuri, mund dhe të shëtitë kudo nëpër gjithë botën, s’ këtë ja mundëson pasuria e tij, mund të rrisë investimet dhe të zgjeroj pasurin e tij, por për fat të keq ka të tillë të pasur (disa-kjo nuk vlenë për të gjithë) që zvogëlojnë shpirtin e tyre që në momentin kur pasurohen.


> Me mirë i varfër dhe me shpirt të madh, sesa i pasur dhe me shpirt të ngushtuar. Pasuria i bënë dobi vetëm atij qe ja dinë vlerën pasurisë, dhuron nga pasuria për të varfër (skamnor), jetim dhe të sëmurë.


> Disa të pasur dhe të quajtur ‘’ biznesmen’’, nuk ju interesojnë hallet e popullit, thyejnë parimet kombëtare, duan me armiqtë dhe me vet djallin me bërë tregti, vetëm e vetëm që të pasurohen ata për veti dhe familja e tyre.


> Kohën e fundit kam dëgjuar zëra të tillë mjaftë, ku ata deklarohen ‘’ Harroni të kaluarën, harroni ato na vratë, na therët, tani jemi në vitin 2022 ‘’, këta tipa se kanë përjetuar dhimbje, luftën, vrasjet, masakrën që ju kanë bërë shqiptarëve, ose shumë familjeve që ju kanë vrarë e masakruar familjarët e tyre.


> Këta lloj njerëzish (biznesmen) janë shumë të paditur, kokëkrisur dhe të etur me fituar shumë, duke shkelur në të kaluarën, duke bashkëpunuar më armiqtë tanë shekullor. Këta nuk dhurojnë për popullin, kombin, atdheun, për dritën e vërtetë të tokës qe i mban mbi te.

Është koha për ndryshim, por është koha për të mirën për popullin shqiptarë, kombin dhe për Shqipëri Natyrale-
rudi @ berisha

Burimi/Facebook